Ὅσα δὲν σᾶς εἶπαν γιὰ τὴ νέα Διακήρυξη: Τὸ ἐπόμενο βῆμα στὴν ψηφιακὴ ταυτοποίηση

Τί πραγματικὰ κρύβεται πίσω ἀπὸ τὴ νέα Διακήρυξη γιὰ τὸ ΟΠΣΕΑ καὶ γιατί ἀφορᾶ κάθε πολίτη

Γράφει ὁ Γεώργιος Ἀποστολάκης, Ἀντιπρόεδρος Ἀρείου Πάγου ἐπὶ τιμῇ

Τὶς τελευταῖες ἡμέρες δημοσιεύθηκε ἡ Διακήρυξη^[1] τῆς Α΄ Φάσεως τοῦ διεθνοῦς διαγωνισμοῦ (ἀξίας 500.000.000 εὐρῶ μὲ τὸν ΦΠΑ) γιὰ τὸ νέο Ὁλοκληρωμένο Πληροφοριακὸ Σύστημα Ἐντύπων Ἀσφαλείας (ΟΠΣΕΑ). Πολλοὶ ἔσπευσαν νὰ τὴ θεωρήσουν ὡς ἕναν ἀκόμη διαγωνισμὸ γιὰ τὴν προμήθεια νέων ταυτοτήτων, διαβατηρίων καὶ λοιπῶν κρατικῶν ἐγγράφων.
Ὅποιος ὅμως διαβάσῃ προσεκτικὰ ὄχι μόνον τὸ κυρίως σῶμα τῆς Διακηρύξεως ἀλλὰ κυρίως τὸ Παράρτημα Ι, θὰ διαπιστώσῃ ὅτι τὸ πραγματικὸ ἀντικείμενο τοῦ ἔργου εἶναι πολὺ εὐρύτερο. Δὲν ἀφορᾶ ἁπλῶς τὴν ἔκδοση ἐγγράφων.^[2]
Ἡ κρίσιμη φράση εἶναι ὅτι τὸ ἔργο περιλαμβάνει νέο ΟΠΣΕΑ γιὰ ἔντυπα ἀσφαλείας, μαζί μὲ τὴν «Κάρτα Πολίτη» καὶ «συναφεῖς ὑπηρεσίες Ἠλεκτρονικῆς Διακυβερνήσεως». Ἡ ἴδια ἡ Διακήρυξη ὁμιλεῖ γιὰ πλήρη ψηφιοποίηση:...

Μοναχός Ἀρσένιος Βλιαγκόφτης: «Κύπρος: Οὔτε Θεὸ φοβήθηκαν οὔτε ἀνθρώπους ντράπηκαν»!

 

Ἐκπομπὴ μὲ τὸν ὁσιολογιώτατο Μοναχὸ Ἀρσένιο Βλιαγκόφτη, μὲ θέμα: «Κύπρος: Οὔτε Θεὸ φοβήθηκαν οὔτε ἀνθρώπους ντράπηκαν», Κυριακή 31 Μαΐου 2026. 

Πεντηκοστή: Τὸ ὅριο τῆς ἀπαντοχῆς τοῦ ἀνθρώπου γιὰ νὰ καταλάβῃ τὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ, 

Πράξεων τῶν Ἀποστόλων, 2:1-11

Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία τοῦ π. Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου, στὰ πλαίσια τῆς ἑρμηνείας ποὺ ἔγινε στὸ κήρυγμα τῆς Κυριακῆς τῆς Πεντηκοστῆς.

Τὸ ἠχητικὸ ἀπόσπασμα ἀπὸ τὴν ὁμιλία - σὲ mp3 - ἐδῶ

Ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, ἐπειδὴ εἶναι μυστήριο, εἶναι ἀκατανόητη καὶ ἀκατάληπτη. Ἀπλῶς ὁ ἄνθρωπος μπορεῖ νὰ τὴν καταλάβῃ μερικῶς καὶ ἀποσπασματικῶς, μέχρι ἐκεῖ ποὺ ἀντέχει ὁ ἄνθρωπος. Ἡ σημερινὴ γιορτὴ εἶναι ἀκριβῶς τὸ ὅριο τῆς ἀπαντοχῆς τοῦ ἀνθρώπου γιὰ νὰ καταλάβῃ τὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ. Ὁ Θεὸς μὲ τὸ γεγονὸς τῆς Πεντηκοστῆς, τῆς ἀποστολῆς τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, σφραγίζει ὅλο τὸ ἔργο τῆς Θείας Οἰκονομίας. Ἀπὸ τότε ποὺ ὁ ἄνθρωπος ἔπεσε, ὁ Θεὸς ἑτοίμαζε τὸν ἄνθρωπο γι’ αὐτὴ τὴ μέρα, γιὰ νὰ μπορεῖ ἀκριβῶς νὰ πάρῃ τὴ χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καὶ νὰ ἀνέλθῃ στὸ ὕψος τοῦ Οὐρανοῦ καὶ νὰ μπορεῖ κι αὐτὸς νὰ γίνῃ Θεός. Καὶ ἔτσι λοιπόν, αὐτὴ ἡ μέρα ἀκριβῶς, ποὺ εἶναι τὸ ἀποκορύφωμα τοῦ ἔργου τῆς Θείας Οἰκονομίας καὶ τὸ σφράγισμά της, εἶναι καὶ τὸ ὅριο τῆς ἀνθρωπίνης κατανοήσεως τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ.
Ὁ Θεὸς ὅ,τι κάνει τὸ κάνει γιὰ νὰ τὸ ζήσουμε ἐμεῖς. Κοιτάξτε τί γίνεται στὴν Πεντηκοστή. Κατεβαίνει τὸ Ἅγιο τὸ Πνεῦμα καὶ κατεβαίνει, θὰ ἔλεγα, μὲ κάποιες προϋποθέσεις, οἱ ὁποῖες προϋποθέσεις ἀφοροῦν ἐμᾶς. Καὶ ἂν ἐμεῖς...

«Ἀνοιχτὴ ἐπιστολὴ καταγγέλλει ἀδράνεια, ἐμπαιγμὸ τῶν πιστῶν καὶ ζητᾶ τὴν ἄμεση παραπομπὴ τοῦ Μητροπολίτου Περιστερίου Γρηγορίου»

ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ –

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

(Σχετικὰ μὲ τὸν συνεχιζόμενο – ἐπὶ τρία χρόνια τώρα – θρασύτατο ἐμπαιγμὸ τοῦ ἐπισκόπου Γρηγορίου πρὸς τὸν πιστὸ λαὸ τοῦ Περιστερίου ἀλλὰ καὶ πρὸς τὴν Ἱερὰ Σύνοδο).

 Πατέρες τῆς ἐκκλησίας μας*

• Δὲν πάει ἄλλο πλέον, πρέπει νὰ σᾶς μιλήσουμε, θέλουμε νὰ σᾶς ἐκφράσουμε τὰ αἰσθήματά μας, θέλουμε πολλὰ νὰ σᾶς ρωτήσουμε...

• Πατέρες, ποῦ εἶσθε; Ζεῖτε σ’ αὐτὸν τὸν τόπο, βλέπετε, ἀκοῦτε, ἀντιλαμβάνεσθε; Θυμᾶσθε τὸ χθές, συνειδητοποιεῖτε σὲ ποιά κατάσταση ἔχουμε περιέλθει σήμερα, ὀσμίζεσθε τὸ αὔριο;

• Τὸ σίγουρο εἶναι πὼς δὲν σᾶς λείπουν οἱ ἱκανότητες. Ἔχετε τὴ δύναμη, ἔχετε τὰ προσόντα καὶ μπορεῖτε νὰ προσφέρετε πολλὰ στὸν δύστυχο τόπο μας...

Ἡ ἱστορία, δυστυχῶς, γιὰ τοὺς ἀφελεῖς καὶ τοὺς ἀδιάφορους ἐπαναλαμβάνεται ὀδυνηρά

Φωτίου Μιχαήλ, ἰατροῦ

Στὰ τελευταῖα χρόνια τῆς Μακεδονικῆς Δυναστείας τὸ Βυζαντινὸ κράτος κυβερνήθηκε ἀπὸ αὐτοκράτορες, οἱ ὁποῖοι μὲ τὶς λαθεμένες ἐνέργειές τους τὸ ὁδήγησαν σὲ παρακμή. Οἱ αὐτοκράτορες αὐτοὶ πῆραν τὸ μέρος τῶν πλουσίων ἀξιωματούχων της πρωτεύουσας καὶ τῶν «δυνατῶν» των ἐπαρχιῶν, καὶ προχώρησαν στὰ ἑξῆς νομοθετικὰ μέτρα:
1ον. Κατάργησαν τὸν νόμο τοῦ «Ἀλληλέγγυου» καὶ ἄλλες διατάξεις, ποὺ προστάτευαν τοὺς μικροὺς καλλιεργητὲς ἀπὸ τοὺς δυνατοὺς καὶ τοὺς εἰσπράκτορες τῶν φόρων.
2ον. Σταμάτησαν νὰ δίνουν κλῆρο γῆς (στρατιωτόπι) στοὺς ἀκρίτες τῶν συνόρων, καὶ ἐπέτρεψαν καὶ σὲ αὐτοὺς ποὺ εἶχαν ἀπὸ πρὶν νὰ τὸν πουλοῦνε σὲ δυνατοὺς καὶ ὑπερέχοντες
3ον. Ἔβαλαν ξένους μισθοφόρους στὴ θέση τῶν Βυζαντινῶν στρατιωτῶν, θεωρῶντας ὅτι αὐτοὶ στοίχιζαν λιγότερα χρήματα στὸ κράτος...

Οἱ Ροταριανοὶ ἀπαγορεύεται νὰ γίνονται ἀνάδοχοι σύμφωνα μὲ ἀπόφαση τῆς Ἐκκλησίας

«Ξεσκέπασμα τοῦ Ρόταρυ», Ἀρχιμανδρίτου Χαραλάμπους Βασιλοπούλου, ἐκδόσεις «ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΤΥΠΟΥ». 

Τὸ 1974 ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος ἀπεφάνθη ὡς ἑξῆς διά τους Ροταριανούς: 

«Κατόπιν εἰσηγήσεως τῆς ἁρμοδίας Μονίμου Συνοδικῆς Ἐπιτροπῆς Νομοκανονικῶν Ζητημάτων, ὅτι κατὰ τὴν ἔννοιαν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 622/742/691/6.3.1951 Συνοδικῆς Ἐγκυκλίου ἐν συνδυασμῷ καὶ πρὸς τὴν φύσιν τῶν ὑπὸ τοῦ Ἀναδόχου ἀναλαμβανομένων καθηκόντων του κατηχῆσαι δεόντως καὶ κατά τε τὰ ὀρθόδοξα δόγματα καὶ τὰς ἐκκλησιαστικὰς παραδόσεις τὸν ἀναδεκτόν, ἡ ἰδιότης τινὸς ὡς Ροταριανοῦ, κατόπιν τῶν περὶ τῆς ὀργανώσεως «Ρόταρυ» ὑπαρχόντων στοιχείων, δὲν ἀποτελεῖ ἐχέγγυον ἐκπληρώσεως εἰς τὸ ἀκέραιον τῶν ὡς εἴρηται ὑποχρεώσεων τοῦ Ἀναδόχου. 
Ὅθεν ἐπὶ τῇ βάσει τῶν προεκτεθέντων, δύναται νὰ εὐσταθήση ὡς εὔλογος ἐπιφύλαξίς τις ἢ καὶ ἄρνησις οἱουδήποτε ἐκκλησιαστικοῦ Λειτουργοῦ ὅπως δεχθῇ ὡς Ἀνάδοχον μέλος τὶ τῆς ὀργανώσεως «Ρόταρυ». 

Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ὡς διαρκής Πεντηκοστή

Ἅγιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς

Ποιὸς εἶναι ὁ Θεάνθρωπος Ἰησοῦς Χριστός; Ποιὸς εἶναι σὲ Αὐτὸν ὁ Θεὸς καὶ ποιὸς ὁ ἄνθρωπος; Πῶς γνωρίζεται ὁ Θεὸς στὸν Θεάνθρωπο καὶ πῶς ὁ ἄνθρωπος; Τί ἐδώρησε σέ μᾶς τοὺς ἀνθρώπους ὁ Θεὸς ἐν τῷ Θεανθρώπῳ; Ὅλα αὐτὰ τὰ φανερώνει σέ μᾶς τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον, τὸ «Πνεῦμα τῆς ἀληθείας». Μᾶς ἀποκαλύπτει δηλαδὴ ὅλη τὴν ἀλήθεια γιὰ Αὐτόν, γιὰ τὸν Θεὸ ἐν Αὐτῷ καὶ γιὰ τὸν ἄνθρωπο καὶ γιὰ τὸ τί χάρισε σ’ ἐμᾶς μ’ ὅλα αὐτά. Αὐτὸ ἐπίσης ἀπείρως ξεπερνᾷ κάθε τί ποὺ οἱ ἀνθρώπινοι ὀφθαλμοὶ εἶδαν καὶ τοῖς ὠσίν αὐτῶν ἠκούσθη καὶ ἡ καρδία αὐτῶν κάποτε αἰσθάνθηκε.
Μὲ τὴν ἔνσαρκη ζωή του στὴ γῆ ὁ Θεάνθρωπος ἐγκαθίδρυσε τὸ Θεανθρώπινό του Σῶμα, τὴν Ἐκκλησία, καὶ μὲ αὐτὴν προετοιμάζει τὸν γήινο κόσμο γιὰ τὴν ἔλευση καὶ τὴ ζωὴ καὶ τὴ δραστηριότητα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος στὸ Σῶμα...

π. Ἀνανίας Κουστένης: Θὰ ἔπρεπε ἡ 29 Μαΐου νὰ εἶναι ἡμέρα ἀργίας καὶ περισυλλογῆς καὶ πένθους καὶ ἀγρυπνιῶν καὶ Θείας Λειτουργίας!

Πηγή: “Λόγοι γιὰ τὴ Ἅλωση τῆς Πόλης”, Ἀρχιμανδρίτης Ἀνανίας Κουστένης, ἐκδ. Ἀκτή, τόμ. Α΄, σελ. 32-34. 
Θὰ ἔπρεπε ἡ 29 Μαΐου νὰ εἶναι ἡμέρα ἀργίας – ἐδῶ κάνουμε ἀργία καὶ ἀπεργία γιὰ τὸ τίποτε – καὶ περισυλλογῆς καὶ πένθους καὶ ἀγρυπνιῶν καὶ Θείας Λειτουργίας. Γιατὶ νὰ μὴ βαράνε ὅλες οἱ καμπάνες ἀπὸ τὸν Ἕβρο μέχρι τὴν Κρήτη καὶ μέχρι τὰ Γιάννενα καὶ μέχρι τὴ Ζάκυνθο καὶ δὲν ξέρω ποῦ ἀλλοῦ; Γιατὶ νὰ μὴ βαράνε πένθιμα;
Ἀπὸ τὶς ἁμαρτίες μας ἔπεσε ἡ Βασιλεύουσα. Τὶς ἁμαρτίες τῶν ἀρχόντων της. Καὶ τοῦ λαοῦ της. Εἶχε συμβεῖ ἡ μέσα ἅλωση πρῶτα. Τῆς ψυχῆς ἡ ἅλωση. Ὅταν ἐγκαθιδρύθηκε στὶς ψυχὲς τῶν Βυζαντινῶν προγόνων μας, στὶς περισσότερες, τουλάχιστον, τὸ κράτος τῆς φιλαυτίας, ἀπὸ κεῖ καὶ πέρα ἦταν εὔκολο νὰ πέσει ἡ Βασιλεύουσα ἐξωτερικά. Ναί, ἀδελφοί μου. Κλείστηκαν μέσα στὴ Θεοφρούρητη Πόλη, ὅσοι εἶχαν ἀπομείνει. Μερικὲς χιλιάδες. Οἱ ὑπερασπιστές της δὲν ἔφταναν τὶς πέντε χιλιάδες. Δέκα χιλιάδες ἦσαν καλογεροπαίδια στὰ μοναστήρια, παρακαλῶ! Τὰ λέει κι ὁ Ἅγιος Νεκτάριος. Πῆγαν ἐκεῖ γιὰ νὰ γλυτώσουν, νὰ μὴν πολεμήσουν, νὰ μὴν ὑπερασπιστοῦν τὴν πίστη καὶ τὴν πατρίδα. Καὶ στὸ τέλος...

Πειθαρχία καί σεβασμός

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου 

π. Διονυσίου Τάτση

Οἱ πολιτικοὶ ζητοῦν ἀπὸ τὸ λαὸ πειθαρχία στὶς ἀποφάσεις τους καὶ πολλὲς φορὲς τὴν ἐπιβάλλουν μὲ τὴν ἐξουσία ποὺ ἔχουν. Κάτι ποὺ δὲν τὸ πετυχαίνουν πάντα, ἰδίως ὅταν ὑπάρχει λαϊκὴ κατακραυγή. Οἱ δικαστικὲς καὶ ἀστυνομικὲς δυνάμεις δὲν ἐπαρκοῦν καὶ ἀναγκάζονται νὰ ἀναθεωρήσουν τὶς ἀποφάσεις τους καὶ νὰ σεβαστοῦν τὰ δικαιώματα τοῦ λαοῦ, ἱκανοποιώντας τὰ αἰτήματά του γιὰ καλύτερη ζωή.
Στὴν Ἐκκλησία ὅμως μιλοῦμε γιὰ σεβασμὸ στὰ πρόσωπα ποὺ τὴν ὑπηρετοῦν, δηλαδὴ τοὺς ἐπισκόπους καὶ τοὺς ἱερεῖς. Προφανῶς ὁ σεβασμὸς δὲν ἐπιβάλλεται. Σέβεται ὁ πιστὸς ἕνα κληρικό, γιατί βλέπει τὴν ἀρετή του, τὸν ἱερό του ζῆλο καὶ τὸ ποιμαντικό του ἔργο. Ὅταν ὑπάρχει σεβασμὸς στὰ πρόσωπα, εἶναι φυσικὸ ἐπακόλουθο ἡ πειθαρχία, ἡ ὁποία βέβαια διαφέρει ἀπὸ ἐκείνη στὴν κοσμικὴ ἐξουσία. Πρόκειται γιὰ πνευματικὴ ἐπικοινωνία καὶ ὁδηγεῖ στὴν πρόθυμη συνεργασία στὸ ἔργο ποὺ ἐπιτελεῖ ὁ κληρικός. Γίνεται ὁ πιστός, συνεργάτης του μὲ ἀνιδιοτέλεια, ἀφοσίωση, ταπείνωση καὶ εἰλικρινῆ ἀγάπη.
Ὡστόσο καὶ στὴν Ἐκκλησία πολλὲς φορὲς τὰ πράγματα δὲν εἶναι ρόδινα. Ὅταν λείπει ἡ ἀρετὴ ἀπὸ τοὺς κληρικούς, ἔχουμε δεσποτισμὸ καὶ ἀπολυταρχία, μὲ ἀπειλὲς καὶ τιμωρίες σὲ ὅσους διαφοροποιοῦνται καὶ ἀρνοῦνται νὰ δεχτοῦν τὶς ὑποδείξεις τους καὶ τὶς ἐντολὲς – διαταγές τους. Αὐτὸ συμβαίνει συνήθως μὲ τοὺς...

Peer review ἢ ἰδεολογικὸ φίλτρο; Ὅταν ἡ ἐπιστήμη ἀποκλείει τὴ διαφωνία

Γράφει ὁ Νικόδημος Καλλιντέρης, Νομικός

Ἕνα ἐξαιρετικὰ ἐνδιαφέρον ἄρθρο δημοσίευσαν στὴν Wall Street Journal οἱ ἀκαδημαϊκοὶ Kevin McCaffree (Ἀν. Καθηγητὴς Κοινωνιολογίας στὸ Πανεπιστήμιο τοῦ North Texas) καὶ Colin Wright (μέλος τοῦ Manhattan Institute). Ὑποστηρίζουν ὅτι τὸ peer review, δηλ. ἡ διαδικασία ἀξιολόγησης τῶν ἐπιστημονικῶν ἄρθρων πρὶν δημοσιευθοῦν σὲ περιοδικὰ ἀκαδημαϊκοῦ ἐπιπέδου, ἔχει μετατραπεῖ σὲ ὁρισμένους ἐπιστημονικοὺς κλάδους σὲ ἕνα κλειστὸ σύστημα ποὺ δὲν φιλτράρει πάντα τὴν κακὴ ἔρευνα, ἀλλὰ μερικὲς φορὲς τὴν ἐπιβραβεύει, εἰδικὰ ὅταν ταιριάζει μὲ τὶς ἰδεολογικὲς προτιμήσεις τῶν ἀξιολογητῶν.
Στὴν παρέμβασή τους ἐπισημαίνουν ὅτι ἡ ἐπιστήμη εἶναι ἕνας ἀνθρώπινος θεσμὸς ποὺ λειτουργεῖ ἀπὸ ἀτελῆ ἀνθρώπινα ὄντα. Οἱ ἐπιστήμονες καὶ οἱ μελετητὲς εἶναι εὐάλωτοι σὲ κίνητρα καριέρας, στὴν ἀγελαία ἢ ὁμαδικὴ σκέψη (groupthink) καὶ τὸ φόβο.
Γίνεται μάλιστα ἀναφορὰ καὶ στὸ διάσημο ἄρθρο τοῦ Καθηγητῆ...

«Καὶ τοῦ χρόνου στὴν Πόλη»...

Σῶπασε κυρὰ Δέσποινα καὶ μὴ πολυδακρύζεις, πάλιν μὲ χρόνους μὲ καιρούς, πάλιν δικά μας θὰ ’ναι... 
Τὰ ἀνωτέρω ἰσχύουν φυσικά, ἀλλὰ ἔχουν μιὰ αὐτονόητη προϋπόθεση:
ὅτι καὶ ἐμεῖς παραμένουμε Ὀρθόδοξοι καὶ Ἕλληνες...
Δὲν θὰ γίνουν ποτέ ξανὰ δικά μας, ἐὰν ἐμεῖς ἀπεκδυθοῦμε τὴν Ὀρθοδοξία καὶ τὸν Ἑλληνισμό... 
Δὲν θὰ γίνουν ποτέ δικά μας, ἐὰν ἐμεῖς συμμαχοῦμε -τί συμμαχοῦμε δηλαδή, ἔχουμε ὑποταχθεῖ πλήρως στὶς ὀρέξεις - μὲ τοὺς ἐχθροὺς τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ τοῦ Ἑλληνισμοῦ...
Δὲν θὰ γίνουν ποτέ δικά μας, ἐὰν ὑιοθετοῦμε ἤθη καὶ ἔθιμα ἀνθελληνικὰ καὶ ἀντορθόδοξα... 
Δὲν θὰ γίνουν ποτέ δικά μας, ὅσο βρισκόμαστε σὲ πόλεμο μὲ ἄλλους ὀρθοδόξους λαούς...  
Καὶ βεβαίως δὲν θὰ γίνουν ποτέ δικά μας (ἀπὸ ἐκεῖ ξεκινοῦν ὅλα), ὅσο θὰ ἔχουμε συνόδους ποὺ διδάσκουν τὴν αἵρεση καὶ πολεμοῦν τὴν Ὀρθοδοξία...

π. Εὐμένιος Σαριδάκης: Ὁ ταπεινὸς καὶ ὁ ὑπερήφανος...

π. Εὐμένιος Σαριδάκης

Ὁ ταπεινὸς ἀσχολεῖται μὲ τὸν ἑαυτόν του, ὁ ὑπερήφανος ἀσχολεῖται μὲ τοὺς ἄλλους.

Ὁ ταπεινὸς γνωρίζει τὸν ἑαυτόν του. Ὁ ὑπερήφανος δὲν γνωρίζει τὸν ἑαυτόν του.

Ὁ ταπεινὸς δέχεται μὲ ὑπομονὴ ὅ,τι δὲν μπορεῖ ν’ ἀλλάξει καὶ περιμένει. Ὁ ὑπερήφανος θέλει νὰ γίνονται ὅλα ὅπως τὰ θέλει καὶ ὅταν τὰ θέλει.

Ὁ ταπεινὸς ἀναπαύεται καὶ ἀναπαύει. Ὁ ὑπερήφανος ἀναστατώνεται καὶ ἀναστατώνει.

Ὁ ταπεινὸς παίρνει ὅλα τὰ σφάλματα πάνω του. Ὁ ὑπερήφανος τὰ μεταβιβάζει στοὺς ἄλλους.

Ὁ ταπεινὸς δοξάζει καὶ εὐγνωμονεῖ τὸ Θεὸ γιὰ ὅλα. Ὁ ὑπερήφανος δὲν εἶναι ποτὲ εὐχαριστημένος καὶ ὅλα τὸν ἐνοχλοῦν.

Ὁ ταπεινὸς θὰ ὑψωθεῖ ἀπὸ τὸν Θεό. Ὁ ὑπερήφανος θὰ ταπεινωθεῖ ἀπὸ τὸν Θεό.

Ἂν ἀγαπήσεις τὴν ταπεινοφροσύνη, θὰ γίνεις μερίδα τοῦ Χριστοῦ. Ἂν ἀγαπήσεις τὴν ὑπερηφάνεια, θὰ γίνεις μερίδα τῶν δαιμόνων.

Ἡ ταπείνωση κάνει τὸν ἄνθρωπο θεό. Ἡ ὑπερηφάνεια ἔκανε τοὺς ἀγγέλους δαίμονες.

Ἡ ταπείνωση θὰ σοῦ ἀνοίξει τὶς πόρτες τοῦ Οὐρανοῦ, ἐνῶ ἡ ὑπερηφάνεια θὰ τὶς κλείσει.

Ὁ γάμος μας: στὴν ἐνορία ἢ στὸ κτῆμα;

Χρόνια τώρα ἡ Ἐκκλησία, δηλαδὴ οἱ πιστοί, ὅλοι μας, κληρικοὶ καὶ λαϊκοί, παρακολουθοῦμε μὲ πόνο, ἀπογοήτευση καὶ ἀγωνία τὴ συνεχιζόμενη δραματικὴ ὑποβάθμιση τοῦ μυστηρίου τοῦ Γάμου.
Συχνὰ ὑπογραμμίζουμε τὶς εὐθύνες τῆς Πολιτείας, ἡ ὁποία μὲ τὶς ἐνέργειές της καὶ μὲ ἀλλεπάλληλα ἀλλόφρονα νομοθετήματα, ὄχι μόνο ὑπονόμευσε τὸ ἐκκλησιαστικὸ Μυστήριο, ἀλλὰ καὶ τὸν ἴδιο τὸν θεσμὸ τοῦ Γάμου τὸν εὐτέλισε, νομιμοποιώντας ἀκόμη καὶ τὴν πιὸ βρώμικη διαστροφή.
Ὅμως εἶναι ἐξίσου σημαντικὸ ἢ καὶ σημαν­τικότερο νὰ ὑπογραμμισθεῖ καὶ ἡ ἐκκλησιαστικὴ εὐθύνη ἐν προκειμένῳ, ἀλλὰ καὶ ἡ ἀντίστοιχη ὑποχρέωση ὅλων μας καὶ κυρίως τῶν ποιμένων τῆς Ἐκκλησίας.
Αὐτὸ τὸ τελευταῖο ἔρχεται νὰ καλύψει μία πρωτοβουλία τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Νέας Σμύρνης, ἡ ὁποία μὲ τὸν παραπάνω τίτλο διένειμε στοὺς ἱεροὺς Ναούς της σχετικὸ φυλλάδιο. Τὸ ὑπογράφει ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης...

«ΡΕΪΚΙ - Η πιο επικίνδυνη "θεραπεία" της Νέας Εποχής»

 

ΡΕΪΚΙ - Η πιο επικίνδυνη "θεραπεία" της Νέας Εποχής Καλεσμένη: Κωνσταντίνα Ἀλεβίζου Ἰατρός Βιοπαθολόγος, Μέλος ΠΕΓ Παρουσιαστής: Χαράλαμπος Ἂνδραλης - Νομικός, Συγγραφέας.

Γέρων Αἰμιλιανὸς Σιμωνοπετρίτης: Διάβαζε Ψαλμοὺς καὶ θὰ δεῖς ὅτι θὰ ἀναστηθεῖς κι ἐσύ!

+ Γέρων Αἰμιλιανὸς Σιμωνοπετρίτης

Ὅταν κάποιος ἁμαρτήσει, λόγω τοῦ ἐγωισμοῦ του, εἶναι βαρύς. Δὲν μπορεῖ νὰ διαβάσει, οὔτε νὰ προσευχηθεῖ, διότι τοῦ φαίνεται βουνὸ ἡ προσευχή, οὔτε νὰ γονατίσει, διότι τοῦ φαίνεται ὅτι θὰ σπάσουν τὰ πλευρά του! Ἀφοῦ, λοιπόν, δὲν μπορεῖς νὰ προσευχηθεῖς, οὔτε νὰ ἀγρυπνήσεις, τοὐλάχιστον ἀνάγκασε τὸν ἑαυτό σου νὰ μελετᾷ τοὺς Ψαλμούς. Οἱ Ψαλμοὶ ἐκφράζουν ἱκεσία, μετάνοια, δοξολογία, εὐχαριστία, περιέχουν αἰσθήματα καὶ βιώματα ποὺ ἀνασταίνουν καὶ τὸν πιὸ ἀδύνατο ἄνθρωπο. Ὅπως, ὅταν ὁ ἄλλος χάσει τὶς αἰσθήσεις του, τοῦ δίνεις λίγο ρακὶ καὶ ἀνασταίνεται, ἔτσι ἀκριβῶς ἀνασταίνεται κανείς καὶ μὲ τοὺς ψαλμούς. Διάβαζε, λοιπόν, Ψαλμοὺς καὶ θὰ δεῖς ὅτι θὰ ἀναστηθεῖς κι ἐσύ.

Τὸ μεταναστευτικὸ ὡς πεδίο συγκρούσεως ἐθνικῆς κυριαρχίας καὶ ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων

Γράφει ὁ Νικόδημος Καλλιντέρης, Νομικός

Στὴν ἐγχώρια εἰδησεογραφία πέρασε στὰ «ψιλά» ἡ 135η ἐτήσια σύνοδος τῆς Ἐπιτροπῆς Ὑπουργῶν τοῦ Συμβουλίου τῆς Εὐρώπης ποὺ ἔλαβε χώρα στὶς 14-15 Μαΐου 2026 στὸ Κισινάου τῆς Μολδαβίας. Ἐκεῖ οἱ Ὑπουργοὶ Ἐξωτερικῶν τῶν 46 κρατῶν-μελῶν ὑιοθέτησαν μία κοινὴ πολιτικὴ δήλωση γιὰ τὴ μετανάστευση, ἡ ὁποία μὲ διπλωματικὴ γλῶσσα στέλνει σαφῆ μηνύματα πρὸς τὸ Εὐρωπαϊκὸ Δικαστήριο Δικαιωμάτων τοῦ Ἀνθρώπου (ΕΔΔΑ) ὡς πρὸς τὶς ἀποφάσεις του γιὰ τὶς ἀπελάσεις.

Ἀπὸ τὴ δήλωση κρατᾶμε τὰ ἑξῆς σημαντικά:

• Τὰ κράτη ἐπιβεβαιώνουν τὸ «ἀναμφισβήτητο κυριαρχικό τους δικαίωμα νὰ ἀποφασίζουν καὶ νὰ ἐλέγχουν τὴν εἴσοδο καὶ τὴ διαμονὴ ἀλλοδαπῶν ὑπηκόων στὴν ἐπικράτειά τους» (§18).
• Ἐκφράζουν τὴν ἀνησυχία τους γιὰ τὰ ἐμπόδια «νὰ ἀπελάσουν ἢ νὰ ἐκδώσουν ἄτομο ποὺ ἔχει καταδικαστεῖ ἢ κατηγορεῖται γιὰ...

Ὁ κόσμος ποὺ στερήσαμε ἀπὸ τὰ παιδιά μας

Συγκλονίσθηκε τὸ πανελλήνιο ἀπὸ τὴν κοινὴ αὐτοκτονία τῶν δύο 17χρονων κοριτσιῶν, τὰ ὁποῖα τὸν περασμένο Μάιο ἔπεσαν πιασμένα χέρι-χέρι ἀπὸ τὴν ταράτσα ἑξαώροφης πολυκατοικίας στὴν Ἡλιούπολη τῆς Ἀθήνας. Εἰδικοὶ ψυχολόγοι, παιδοψυχολόγοι, παιδοψυχίατροι, κοινωνικοὶ λειτουργοὶ κ.ο.κ. ἀσχολήθηκαν ἐκτενῶς μὲ τὸ συμβάν, τὸ ὁποῖο ἔλαβε μεγάλη δημοσιότητα (πράγμα ποὺ μάλιστα στιγματίσθηκε) ἀπὸ τὰ Μ.Μ.Ε. Ἡ ὅλη συζήτηση στράφηκε γιὰ ἀκόμη μία φορὰ γύρω ἀπὸ τὴν ψυχικὴ ὑγεία τῶν παιδιῶν καὶ ἐφήβων καὶ ὅσα τὴν ἀπειλοῦν στὴν ἐποχή μας. Μάλιστα τὸ περιστατικὸ ἔδωσε τὴν ἀφορμὴ νὰ δημοσιευθοῦν καὶ στατιστικὰ δεδομένα, μὲ τὰ ὁποῖα καταδεικνύεται ἡ αὐξητικὴ τάση στὶς αὐτοκτονίες παιδιῶν καὶ ἐφήβων τὰ τελευταῖα ἔτη, μὲ τὸν ἀριθμὸ νὰ αὐξάνει ἀπὸ τὸ 2021 ἕως σήμερα κατὰ 31,6% καὶ τὴν πλειονότητα τῶν περιστατικῶν νὰ ἀφορᾶ νεαρὰ κορίτσια.
Ὡς συνήθως, σὲ πολλοὺς λόγους ἀποδόθηκε τὸ ἀνησυχητικὸ φαινόμενο...

Γεώργιος Ἀποστολάκης: Πρῶτα οἱ συναυλίες, μετὰ τὰ πάνελ, στὸ τέλος τί;

Γράφει ὁ Γεώργιος Ἀποστολάκης, Ἀντιπρόεδρος Ἀρείου Πάγου ἐπὶ τιμῇ

Ἀπὸ τὴν Ἁγία Τράπεζα στὸ πολιτικὸ πάνελ
Καντήλια, κάμερες καὶ πολιτικὴ ὑποκρισία

Ὁμολογῶ ὅτι ὅταν εἶδα τὶς φωτογραφίες τῆς ἐκδήλωσης αἰσθάνθηκα βαθιὰ θλίψη. Ὄχι πολιτική. Ἐκκλησιαστική. Αἰσθάνθηκα ὅμως καὶ χρέος νὰ καταθέσω τὴν ἄποψή μου.
Κάποτε οἱ χριστιανοὶ ἔμπαιναν στὸν ναὸ γιὰ νὰ ἀνάψουν κερί, νὰ γονατίσουν, νὰ σιωπήσουν, νὰ κλάψουν, νὰ προσευχηθοῦν. Σήμερα, σὲ ὁρισμένες περιπτώσεις, φαίνεται πὼς κάποιοι θεωροῦν ὅτι ὁ ναὸς μπορεῖ νὰ λειτουργεῖ καὶ ὡς αἴθουσα πολιτικῆς προβολῆς, δημοσίων σχέσεων καὶ ἐπικοινωνιακοῦ “rebranding” τῆς ἐξουσίας.
Τὸ πρόσφατο γεγονὸς σὲ ἱερὸ ναὸ τῆς Μητροπόλεως Σταγῶν καὶ Μετεώρων, ὅπου ὀργανώθηκε ἐκδήλωση μὲ σαφὲς κυβερνητικὸ καὶ πολιτικὸ πρόσημο, δὲν εἶναι...

Ἡ κατάληψη τῆς Εὐρώπης ἀπὸ μουσουλμάνους

«Τὰ τελευταῖα χρόνια σποραδικὲς ἀλλὰ ταυτόχρονα προφητικὲς φωνὲς στὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἤπειρο μιλοῦν γιὰ μία Εὐρώπη ποὺ ἀντιμετωπίζει ἀπειλὲς ἀπὸ ἕναν πολὺ πιὸ ἀσταθὴ καὶ χαοτικὸ ὑπόλοιπο κόσμο. Καὶ κινδυνεύει νὰ κατακλυσθεῖ, μέσω μετανάστευσης, ἀπὸ ἑκατομμύρια ἰσλαμικοὺς μετανάστες.
Ἀρχικὰ ἡ εἰσροὴ μεταναστῶν παρουσιάστηκε ὡς προσωρινὸ ἀνθρωπιστικὸ μέτρο γιὰ τὴν ὑποδοχὴ προσφύγων ἀπὸ ζῶνες συγ­κρούσεων, ἀλλὰ τὰ γενναιόδωρα προγράμματα κοινωνικῆς πρόνοιας γρήγορα μετατράπηκαν σὲ μαγνήτη γιὰ μεγάλο ἀριθμὸ νέων ἀνδρῶν ἀπὸ τὴ Μέση Ἀνατολὴ καὶ τὴ Βόρεια Ἀφρική. Ἔτσι μία πλήρης μεταναστευτικὴ κρίση κατέλαβε τὴν Ἤπειρο.
Μία δεκαετία ἀργότερα, τὰ ἀποτελέσματα εἶναι ἀδιαμφισβήτητα:...

Ἀπὸ τὸ Ἕνα Βάπτισμα τῆς Ἐκκλησίας στὸ θεωρούμενο ὡς «κοινὸ τριαδικὸ βάπτισμα»

Ἡ βαπτισματικὴ Ἐκκλησιολογία ὡς βάση τοῦ διαχριστιανικοῦ οἰκουμενισμοῦ

Βασίλειος Ἰ. Τουλουμτσῆς, ὑπ. δρ Δογματικῆς, Θεολογική Σχολή Παν/μίου Ἀθηνῶν, Ἀντιπρόεδρος Συλλόγου Θεολόγων "Μέθεξις"
Εἰσήγησή του στὴν ἡμερίδα μὲ θέμα: «Ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας καὶ Ἕνωση τῶν Ἐκκλησιῶν». 

ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ - ΚΥΡΙΑΚΗ 3 ΜΑΪΟΥ 2026
ΕΣΤΙΑ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ

"Ὅπου ὑπάρχει ἁγιοτριαδικὸ βάπτισμα, ἡ Ἐκκλησία δὲν μπορεῖ νὰ βαπτίσει παρὰ μόνο νὰ τελεῖ τὸ χρῖσμα"
Στὴν φράση αὐτὴ συμπυκνώνεται, ἐνδεικτικά, ὁ πυρήνας ἑνὸς σύγχρονου τρόπου ἀντίληψης τῶν μυστηρίων, ὄχι ὡς τρόπων μετοχῆς τοῦ ἑνιαίου σωτηριώδους μυστηρίου τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλὰ ὡς αὐτόνομων γεγονότων, τὰ ὁποῖα φέρουν αὐτόνομο κῦρος καὶ ὑπόσταση, ἄσχετα ἂν αὐτὰ τελοῦνται ὑπὸ καὶ ἐντὸς τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας, ἢ ὑπὸ καὶ ἐντὸς αἱρετικῶν κοινοτήτων. Αὐτὸ ἔχει ὡς συνέπεια, τὸ βάπτισμα νὰ ἀποδεσμεύεται ὡς μυστήριο τῆς Ἐκκλησίας, καὶ νὰ χρησιμοποιεῖται ὡς συστατικὸ στοιχεῖο, καὶ μάλιστα ὡς θεμέλιο, μιᾶς διευρυμένης ἐκκλησιολογίας, μιᾶς Ἐκκλησίας ποὺ πλατύνεται ἀδιευκρίνιστα, καὶ...

Μητροπολίτης Μάνης Χρυσόστομος: Πρόσληψη Ἱερέων – Πνευματικῶν Συμβούλων στὰ σχολεῖα

Τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Μάνης κ. Χρυσοστόμου Γ'

Ἕνα σοβαρότατο ζήτημα, πού ἀπασχολεῖ γονεῖς, ἐκπαιδευτικοὺς καὶ γενικότερα τὴν κοινωνία, εἶναι τὸ θέμα τῆς παραβατικότητας τῶν ἀνηλίκων. Θέμα, πού ἔχει προσλάβει ἐπικίνδυνες διαστάσεις σὲ πολλά ἐπίπεδα.

Εἶναι γεγονὸς ὅτι, συχνὰ, ἀνήλικα παιδιά, μαθητές – μαθήτριες, διαπράττουν ἀδικήματα τοῦ κοινοῦ Ποινικοῦ Κώδικα. Εἶναι χαρακτηριστικὸ ὅτι καὶ τὸ σχετικὸ ὄγδοο κεφάλαιο τοῦ Ποινικοῦ Κώδικα ἔχει αὐξηθεῖ στὸ περιεχόμενο τῶν ἄρθρων του, γιὰ τὴν ἀντιμετώπιση καὶ ποινικὴ μεταχείριση τῶν ἀνηλίκων. Μιλᾶμε ἀκριβῶς γιὰ παραβατικὴ συμπεριφορά, πού παρουσιάζεται στὴ μικρὴ κοινωνία τοῦ σχολείου καὶ ἔρχεται καὶ πληγώνει ἐκπαιδευτικούς, γονεῖς καὶ παιδιὰ. Τὸ φαινόμενο αὐτὸ ἐπεκτείνεται σὲ γειτονιές, δρόμους, πλατεῖες. Ἔτσι, ἡ ὅλη διαπαιδαγώγηση τίθεται συχνὰ στὸ περιθώριο καὶ ἐπικρατεῖ ἡ ἀνομία...

Μοναχός Ἀρσένιος Βλιαγκόφτης: «Λύκοι ἐναντίον Ποιμένων»!

Ἐκπομπὴ μὲ τὸν ὁσιολογιώτατο Μοναχὸ Ἀρσένιο Βλιαγκόφτη, μὲ θέμα: «Λύκοι ἐναντίον Ποιμένων», Κυριακή 24 Μαΐου 2026.

Ὁ καλοπροαίρετος ἔλεγχος εἶναι ἀναγκαῖος

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

Ὑπάρχουν καὶ στὸ χῶρο τῆς Ἐκκλησίας πρόσωπα ποὺ ἔχουν ἀξιώματα, συνήθως ἐπίσκοποι, γνωστοὶ κληρικοὶ καὶ φημισμένοι καθηγητὲς Θεολογίας, τὰ ὁποῖα συχνὰ προκαλοῦν θόρυβο καὶ σκανδαλίζουν τοὺς πιστοὺς μὲ τὰ λόγια τους καὶ τὶς πράξεις τους. Κάποτε σηκώνουν θύελλες καὶ δημιουργοῦν ἀλγεινὲς ἐντυπώσεις ἀκόμα καὶ στοὺς ἄσχετους μὲ τὴν πίστη στὸ Θεὸ ἀνθρώπους. Συνήθως εἶναι ἀπρόσεκτοι στὴν προσωπική τους ζωή, ἀσυνεπεῖς στὰ καθήκοντά τους καὶ ἐπίμονοι νεωτεριστές, ποὺ ἔχουν πρόχειρες τὶς λύσεις σὲ ὅλα τὰ προβλήματα τῆς Ἐκκλησίας, ὄντας οἱ ἴδιοι προβληματικοί!
Πολλοὶ πνευματικοὶ πατέρες συμβουλεύουν τὰ πνευματικά τους τέκνα νὰ μὴ κρίνουν τοὺς συγκεκριμένους ἀνθρώπους, γιὰ νὰ μὴ ἐξαπλώνεται ὁ σκανδαλισμός. Τὸ ἐπιχείρημα αὐτὸ φαίνεται λογικό, ἀλλὰ ὑστερεῖ στὴν πραγματικότητα. Ἂν ἀφήνουμε τὸ κακὸ νὰ ὑπάρχει, νὰ διαδίδεται παντοῦ καὶ νὰ μᾶς πνίγει καθημερινὰ ὅλο καὶ περισσότερο, ἐνεργοῦμε σωστὰ καὶ πνευματικά; Μπορεῖ κανεὶς...

Τὸ δικό μας «πετραδάκι» στὴν ἐνότητα τοῦ κόσμου καὶ τῆς Ἐκκλησίας

Κυριακὴ Ζ΄ τῶν Ἁγίων Πατέρων, Ἐκ τοῦ κατὰ Ἰωάννην, ιζ΄ 1 – 13

Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία τοῦ π. Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου, στὰ πλαίσια τῆς ἐρμηνείας ποὺ ἔγινε στὸ κήρυγμα τῆς Κυριακῆς 12 Ἰουνίου τοῦ 2005.

Τὸ ἠχητικὸ ἀπόσπασμα ἀπὸ τὴν ὁμιλία εἶναι ἀπὸ τὴ floga.gr - σὲ mp3 ἐδῶ.

Στὴν πορεία ἀπὸ τὴν Ἀνάληψη πρὸς τὴν Πεντηκοστή, ἡ Ἐκκλησία μας μὲ τὴ σημερινὴ ἡμέρα τῶν Ἁγίων Πατέρων καὶ, κατ’ ἐξοχὴν κορυφαία θὰ ἔλεγα μὲ τὸ εὐαγγελικὸ κείμενο τοῦ Ἰωάννη ποὺ ἀκούσαμε πρὶν ἀπὸ λίγο, ἀπαντᾶ σὲ ἕνα πολὺ σπουδαῖο, θὰ ἔλεγα τὸ μοναδικὸ ἐρώτημα ποὺ χαρακτηρίζει τὴ ζωὴ τοῦ κόσμου ἢ τὸ μοναδικὸ ἄλυτο πρόβλημα – ἂν δὲν γίνει κατανοητὸ αὐτὸ ποὺ προτείνει τὸ Εὐαγγέλιο σήμερα.
Προχωροῦμε πρὸς τὴν Πεντηκοστή, ποὺ εἶναι ἀποκάλυψη τοῦ μυστηρίου τῆς Ἐκκλησίας καὶ, σήμερα, σὲ αὐτὸν τὸν ἐκτεταμένο λόγο-προσευχὴ τοῦ Χριστοῦ μας πρὸς τὸν Πατέρα Του, ἡ κορύφωση τοῦ κειμένου ἔφτασε στὴ λέξη, τὴ γνωστὴ μὲν ἀλλὰ μὴ βαθιὰ βιούμενη, ποὺ λέει Ἐκεῖνος, ὅτι «Πατέρα, ἐμεῖς ἕνα εἴμαστε, γιὰ νὰ εἶναι καὶ αὐτοὶ ἕνα οἱ μαθηταὶ ὁλόκληροι»· καὶ προκαλεῖ τὸ θέμα...

Τὸ «Μοναρχιανικὸ» πνεῦμα τῆς «Συνόδου» τοῦ Κολυμπαρίου ὡς κατεξοχὴν διασπαστικὸ στοιχεῖο στὴν Ἑνότητα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας

Ἰωάννης Μαρκάς, Μ.Δ.Ε. Δογματικῆς Θεολογίας Α.Π.Θ.

Εἰσήγησή του στὴν ἡμερίδα μὲ θέμα: «Ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας καὶ Ἕνωση τῶν Ἐκκλησιῶν». 
ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ - ΚΥΡΙΑΚΗ 3 ΜΑΪΟΥ 2026
ΕΣΤΙΑ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ

Σεβαστοὶ Πατέρες,
Ἀγαπητοὶ ἐν Χριστῷ ἀδελφοὶ καὶ φίλοι τῆς Ε. Π. Μ.,
Χριστὸς Ἀνέστη!
Ὅταν τὸ 2007, ὁ πρὸ τριετίας ἀποθανὼν Μητροπολίτης Περγάμου, Ἰωάννης Ζηζιούλας, συνέταξε καὶ παρουσίασε γιὰ λογαριασμὸ τῆς «Μικτῆς Διεθνοῦς Ἐπιτροπῆς ἐπὶ τοῦ Θεολογικοῦ Διάλογου μεταξὺ Ὀρθοδόξων καὶ Παπικῶν», τὸ γνωστὸ «Κείμενο τῆς Ραβέννας» (ἕνα κείμενο ποὺ εἶχε ἀναιρέσει ἐπιτυχῶς μεταξὺ πολλῶν ἄλλων ἔγκριτων θεολόγων κι ὁ μακαριστὸς πατὴρ Σαράντης[1] - αἰωνία του ἡ μνήμη!), οὐσιαστικὰ ἐρχόταν σὲ μία κρίσιμη καμπὴ τοῦ «θεολογικοῦ διαλόγου» νὰ κατοχυρώσει σὲ πρῶτο βαθμὸ τὴν (ἀποδεχθεῖσα ἀπὸ τὴ «Β΄ Βατικανὴ Σύνοδο») θεωρία του π. Νικολάου Afanassieff, περὶ «εὐχαριστιακῆς ἐκκλησιολογίας»[2],
καὶ ἐν συνεχείᾳ νὰ καλύψει τὸ κενὸ ποὺ εἶχε ἀφήσει στὴν οἰκουμενιστικὴ θεολογία του ὁ Afanassieff, ποὺ ἀφοροῦσε τὸ «παγκόσμιο πρωτεῖο» τοῦ Πάπα. Τούτη...

Νεοεποχίτικες Ἀπάτες

Οἱ πιὸ αὐταρχικὲς κυβερνήσεις μᾶς διαβεβαιώνουν μέσω τῶν ΜΜΕ καὶ τῶν κοινωνικῶν δικτύων ὅτι δὲν εἶναι αὐταρχικὲς καὶ πὼς χρησιμοποιώντας τὰ μέσα γιὰ τὸν ἀπόλυτο ἔλεγχο γιὰ τὴν προάσπιση τῶν δικαιωμάτων μας. Καὶ ξέρετε μέχρι πότε θὰ σερβίρεται αὐτὸ τὸ παραμύθι; Μέχρι τότε ποὺ ὁ ἔλεγχος θὰ ἔχει ἐπιβληθεῖ σὲ ὅλους καὶ θὰ εἶναι μὴ ἀναστρέψιμος. Τότε θὰ μᾶς ποῦν ὅτι ἤμασταν ἠλίθιοι ποὺ δὲν βλέπαμε τί συνέβαινε καὶ πὼς ἐπειδὴ ἀκριβῶς εἴμαστε τόσο ἠλίθιοι δὲν μᾶς ἄξιζε καμία ἐλευθερία.
Οἱ πιὸ ρατσιστὲς ἐφαρμόζουν τὸν ρατσισμό τους ἀπέναντι σὲ ὅλους τοὺς ἄλλους, θεωρώντας ἑαυτοὺς ἐξ ὁρισμοῦ ἀνώτερους, ἐνῶ ταυτόχρονα προσπαθοῦν νὰ μᾶς πείσουν μέσω τῶν ΜΜΕ καὶ τῶν κοινωνικῶν δικτύων ὅτι εἶναι θύματα ρατσισμοῦ. Καὶ σὲ αὐτὴν τὴν περίπτωση, βέβαια, ξέρετε πότε θὰ πάψουν τὸ παραμύθι; Ὅταν θὰ ἔχουν ὅλοι ὑποταχθεῖ στὴν κυριαρχία τους καὶ θὰ ἔχει παύσει ὅπου γῆς κάθε ἀντίσταση καὶ κάθε ἀντίρρηση ἀκόμα στὴν «φυσική» τους ἀνωτερότητα. Καὶ τότε θὰ μᾶς ποῦν ὅτι πρέπει νὰ ζοῦμε γιὰ νὰ τοὺς ὑπηρετοῦμε, ὅσο καὶ ὅπως ἐκεῖνοι ἀποφασίσουν.
Καὶ στὶς δύο αὐτὲς ὁλοφάνερες μπροστὰ στὰ μάτια μας ἀπάτες, τὰ ΜΜΕ καὶ τὰ δίκτυα κοινωνικῆς δικτύωσης παίζουν καθοριστικὸ ρόλο, ἐνῶ καὶ στὶς δύο πέρα ἀπὸ τὴν ἐπιβολὴ καὶ τὴν ὑπαγωγή μας σὲ καθεστὼς σκλαβιᾶς, θὰ ἀπαιτηθεῖ...

Τό Γένος μας πάει νά χαθεῖ. Ὑπάρχει σωτηρία;

Τό Γένος μας πάει νά χαθεῖ. Ὑπάρχει σωτηρία; Ναί, λένε οἱ Πατέρες μας πατρο Κοσμάς καί Μακρυγιάννης, ὑπάρχει καί εἶναι ἡ Ἠσυχαστική μας παράδοση. Δηλαδή, ἡ ἄσκηση τῶν ἀρετῶν καί ἡ ἀπαλλαγή ἀπό τά πάθη μας, μέ τήν τήρηση τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ.
Ἡ Ἡσυχαστική Πατερική παράδοση ἦταν καί ἐξακολουθεῖ νά εἶναι τό μοναδικό ἀκαταμάχητο ὅπλο ἐναντίον τῶν δαιμονικῶν δυνάμεων ἀλλά καί τῶν λαῶν πού μισοῦν καί ἐχθρεύονται τό Γένος μας.
Ὁ Ἡσυχασμός συνιστᾶ τήν πεμπτουσία τῆς ρωμαίϊκης (ὀρθοδόξου) παραδόσεως, γράφει ὁ π. Γεώργιος Μεταλληνός καί συμπληρώνει ἐπεξηγηματικά, ὅτι ὁ Ἡσυχασμός νοεῖται κυρίως ὡς πορεία πρός τήν θέωση καί ἐμπειρία θεώσεως.
Ὁ πατήρ Ἰωάννης Ρωμανίδης τονίζει ἐπίσης ὅτι «ἡ ἡσυχαστική Πατερική Παράδοσις παρέμεινεν ἡ μεγαλυτέρα πνευματική δύναμις τοῦ Γένους.

Κυριακὴ τῶν Ἁγίων Πατέρων, Ἁγίου Νεοφύτου τοῦ Ἐγκλείστου, Κατήχησις ΙΕ΄

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ ΠΑΤΕΡΕΣ ΤΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΗΣ ΝΙΚΑΙΑΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΔΟΓΜΑΤΙΣΑΝ ΚΑΙ ΟΤΙ Η ΟΡΘΗ ΠΙΣΤΗ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΚΑΙ ΟΡΘΟ ΒΙΟ.

20/05/2026

Ἐπιμέλεια: Ἀρχιμ. Παῦλος Ντανᾶς
Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας

Ἀδελφοὶ καὶ Πατέρες,
σήμερα εἶναι μία ἑορτή μεταξὺ δύο φωτεινῶν καὶ σωτηρίων ἑορτῶν (τῆς Ἀναλήψεως καὶ τῆς Πεντηκοστῆς). Σήμερα, μεταξὺ δύο μεγάλων μέχρι τὸν οὐρανὸ πανηγύρεων παρουσιάζονται οἱ πολύφωτοι ἀστέρες. Σήμερα, μεταξὺ τῶν δύο ἁρμάτων ποὺ ἔχουν δρόμο τὸν οὐρανὸ ἐμφανίζονται 318 ἁρματηλάτες, ὄχι βέβαια γὰ νὰ διευθύνουν τὴν ὁρμὴ αὐτῶν τῶν δύο κατευθυνομένων ἁρμάτων, ἀλλὰ γιὰ νὰ διευθύνουν αὐτοὺς ποὺ ἀπιστοῦν γιὰ ἐκείνους ποὺ ἔχουν ἀνεβεῖ ἐπάνω στὰ ἅρματα καὶ νὰ τοὺς ὁδηγήσουν στὴν πίστη. Γιὰ τὸ ὅτι τὸ μὲν ἕνα ἅρμα ἀνέβασε ἀπὸ τὴ γῆ πρὸς τὶς οὐράνιες ἁψίδες καὶ τοὺς κόλπους τοῦ Πατέρα ἀπὸ τὴ γῆ, τὸν...

Οὐρανοξύστης τοῦ Ἑλληνικοῦ: Ἡ Βαβὲλ τοῦ νεοταξικοῦ νεοπλουτισμοῦ – Ἀπὸ τὸ Ἀττικὸ κάλλος στὸ «μονολιθικὸ» ἔκτρωμα

Ἕνας φαραωνικὸς πύργος... Jenga χτίστηκε πάνω σὲ ξεπουλημένη δημόσια γῆ γιὰ νὰ θυμίζει ποιοὶ βρίσκονται στὸ «ρετιρέ» τῆς ἐξουσίας! 

Συντάκτης: Ἐλευθέριος Ἀνδρώνης

Στὴ βιβλικὴ ἱστορία τοῦ Φαραώ, προηγήθηκε ἡ ἑωσφορικὴ ἔπαρση καὶ ἔπειτα ἦρθαν οἱ «πληγὲς» τοῦ Θεοῦ. Στὸ ξιπασμένο ἑλληνικὸ κράτος τοῦ 2026, ἡ πορεία εἶναι ἀντίστροφη. Πρῶτα οἱ διαφόρων εἰδῶν πληγὲς ρήμαξαν τὴ χώρα μας καὶ σὰν ἀπάντηση – πρόκληση, ὀρθώθηκε καὶ ἕνας «φαραωνικὸς» οὐρανοξύστης στὸ Ἑλληνικὸ γιὰ νὰ βάλει τελικὴ σφραγίδα στὴν ξιπασιά μας.
Ὅλη αὐτὴ ἡ σωρευμένη μωροφιλοδοξία χρειαζόταν ἕνα καπιταλιστικὸ μνημεῖο, ἕναν «ναὸ» τῆς κενότητας ποὺ θὰ ἐκπέμπει ὑποταγὴ στὴν τεχνοκρατία. Ὁποιοσδήποτε διαθέτει ἔστω καὶ στοιχειώδη αἴσθηση τοῦ ἀττικοῦ τοπίου, ἀτενίζει τὸ συγκεκριμένο ἔκτρωμα σὰν διαταραχὴ τοῦ ὀπτικοῦ πεδίου. Σὰν ἕνα πελώριο σφάλμα κενοδοξίας. Σὰν ἕναν πύργο τῆς Βαβὲλ ποὺ δὲν δημιουργεῖ σύγχυση γλωσσῶν, ἀλλὰ σύγχυση ταυτότητας στὴν κοινὴ συνείδηση.
Διασχίζοντας τὸ παραλιακὸ μέτωπο καὶ βλέποντας αὐτὸ τὸ θηριῶδες...

Ἅγιος Εὐμένιος ὁ νέος (Σαριδάκης)

Λάμπρου Κ. Σκόντζου, Θεολόγου - Καθηγητοῦ

Ἡ ἀνάδειξη ἁγίων εἶναι τὸ διαρκὲς θαῦμα στὴ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας μας, καθότι ἄλλωστε αὐτὸ εἶναι τὸ ἔργο της, νὰ μεταποιεῖ ἁμαρτωλοὺς σὲ ἁγίους. Δὲν ὑπάρχει ἐποχή, στὴ δισχιλιόχρονη ἱστορική της πορεία, ποὺ νὰ μὴν ἔχουν ἀναδειχτεῖ ἅγιοι. Ἰδιαίτερο θαῦμα εἶναι ἡ ἀνάδειξη πληθώρας ἁγίων καὶ στὴν ἐποχή μας, ὅπου ἔχει περισσέψει τὸ κακό, γιγαντώθηκε ἡ ἁμαρτία, καὶ ὁ κόσμος βρίσκεται σὲ πρωτοφανῆ ἠθικὴ καὶ πνευματικὴ κατάπτωση. Ἀλλά, «οὐ δὲ ἐπλεόνασεν ἡ ἁμαρτία, ὑπερεπερίσσευσεν ἡ χάρις» (Ρώμ. 5,20), σύμφωνα μὲ τὸν ἀπόστολο Παῦλο. Στὸν ταραγμένο 20ὸ αἰῶνα ἔχει ἀναδειχτεῖ μία πλειάδα ἁγίων, μεταξὺ τῶν ὁποίων συγκαταλέγεται καὶ ὁ ἅγιος Εὐμένιος ὁ Νέος (Σαριδάκης), μία πραγματικὰ ὁσιακὴ καὶ ἁγιασμένη μορφή, ὁ ὁποῖος ἔχει καταταχτεῖ πρόσφατα στοὺς ἁγιολογικοὺς δέλτους τῆς Ἐκκλησίας μας.
Ὁ ἁγιασμένος Γέροντας γεννήθηκε τὴν Πρωτοχρονιὰ τοῦ 1931 στὸ χωριὸ Ἐθιὰ Μονοφατσίου τοῦ νομοῦ Ἡρακλείου Κρήτης. Καταγόταν ἀπὸ πολυμελῆ καὶ φτωχὴ οἰκογένεια. Οἱ γονεῖς του ἦταν ἁπλοϊκοὶ καὶ φτωχοί, ἀλλὰ πιστοὶ ἄνθρωποι. Ὁ πατέρας του ὀνομάζονταν Γεώργιος καὶ ἡ μητέρα του Σοφία καὶ ἦταν τὸ ὄγδοο παιδὶ τῆς οἰκογένειας καὶ τὸ βαπτιστικό του ὄνομα ἦταν Κωνσταντῖνος.
Τὰ παιδικά του χρόνια ὑπῆρξαν πολὺ δύσκολα, βιώνοντας τὴ φτώχεια καὶ...

Κόμμα «Καρυστιανοῦ»: δημοκρατικὴ ἐπανάσταση ἢ ἠθικὸ προσωπεῖο τοῦ παλιοῦ συστήματος;

Γράφει ὁ Γεώργιος Ἀποστολάκης, Ἀντιπρόεδρος Ἀρείου Πάγου ἐπὶ τιμῇ  

Ὁ Κλ. Γρίβας στὸ ἄρθρο του «Ἡ ἐξέλιξη τοῦ Κινήματος τῶν Τεμπῶν» λέει κάτι σκληρὸ ἀλλὰ κρίσιμο: ὅτι τὸ Κίνημα τῶν Τεμπῶν, ἂν μείνει μόνο μνήμη, πένθος καὶ καταγγελία, κινδυνεύει νὰ γίνει «ὀργανωτὴς μνημοσύνων»· ἂν ὅμως μπεῖ στὴν πολιτικὴ χωρὶς θεσμοὺς ἐσωτερικῆς δημοκρατίας, κινδυνεύει νὰ γίνει ἄλλο ἕνα κόμμα ἀρχηγοῦ. Κεντρικὴ του θέση εἶναι ὅτι ἡ Δημοκρατία ἀπαιτεῖ ἓξ πράγματα: κλήρωση, ἐκλεξιμότητα, ἀνακλητότητα, ὑπευθυνότητα, λογοδοσία καὶ ἐναλλαξιμότητα.
Ἡ δική μου ἀνάγνωση, μὲ βάση τὴν πράγματι φτωχὴ πολιτική μου σκέψη, εἶναι ἡ ἐξῆς: τὸ κόμμα Καρυστιανοῦ ἔχει πραγματικὴ δυναμική, γιατί πατᾶ σὲ ἠθικὸ τραῦμα, ὄχι σὲ τηλεοπτικὸ ἀφήγημα. Τὰ Τέμπη συμπύκνωσαν τὴν κρίση τοῦ κράτους: ἀτιμωρησία, συγκάλυψη, τεχνικὴ ἀνικανότητα, θεσμικὴ ἀλαζονεία, περιφρόνηση τοῦ πολίτη. Ὅμως ἡ ἠθικὴ ἀφετηρία δὲν ἀρκεῖ. Ἡ τραγωδία γεννᾶ...

Οἰκουμενισμός: ἱστορία-θεολογία-προβληματισμοί-εἰσήγηση περὶ τῶν ἐνόχων ἀπαρχῶν τοῦ ΠΣΕ - ἡ ὀρθόδοξη ἀπάντηση

Παϊσίου Μοναχοῦ Καρεώτου

Εἰσήγηση στὴν ἡμερίδα μὲ θέμα: «Ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας καὶ Ἕνωση τῶν Ἐκκλησιῶν». 

ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ - ΚΥΡΙΑΚΗ 3 ΜΑΪΟΥ 2026
ΕΣΤΙΑ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ

Περίληψη

Ἡ παροῦσα εἰσήγηση προσφέρει μιὰ ὀρθόδοξη κριτικὴ ἐπὶ τῆς Οἰκουμενικῆς κίνησης, ἀποδεικνύοντας ὅτι αὐτὴ δὲν ξεκίνησε ὡς γνήσια ἐκκλησιαστικὴ πρωτοβουλία, ἀλλὰ οὐσιαστικὰ ὡς ἕνα κοινωνικοπολιτικὸ ἐργαλεῖο ἐλέγχου των (πρώτιστα ἀμερικανικῶν προτεσταντικῶν) ἐκκλησιῶν, ποὺ προωθήθηκε κυρίως ἀπὸ τὸν Ἀμερικανὸ βιομήχανο Ροκφέλερ (ἀλλὰ καὶ ἄλλους, ὅπως ὁ μεγαλοτραπεζίτης Μόργκαν). Ὁ Ροκφέλερ ὑποστήριξε οἰκονομικὰ καὶ ὀργανωτικὰ ἐκκλησιαστικοὺς καὶ θρησκευτικοὺς ὀργανισμοὺς (YMCA(Χ.Ε.Ν.), IWM, IMC κ.α.) ὥστε νὰ προωθήσουν ἰδέες καὶ πρακτικὲς ποὺ ἦταν ἀπαραίτητες γιὰ τὴν ἀναμόρφωση τῆς ἀμερικανικῆς κοινωνίας, στὰ πρότυπα αὐτοῦ ποὺ πλέον ὀνομάζουμε "ἀστική, καταναλωτικὴ κοινωνία", καὶ ποὺ στὶς πρῶτες δεκαετίες τοῦ 20ου Αἰῶνα, θεμελιωνόταν.
Στόχος ἦταν ἡ ἐξασθένηση τοῦ παραδοσιακοῦ προτεσταντικοῦ...

Πορτογαλία: Οἱ «Therians» καὶ ἡ νέα μόδα ἀποκτήνωσης – Ὁ ἄνθρωπος «παρασυνεβλήθη τοῖς κτήνεσι καὶ ὡμοιώθη αὐτοῖς»

Ὅταν οἱ ἄνθρωποι φτάνουν σὲ σημεῖο νὰ θέλουν νὰ ἐξεταστοῦν ἀπὸ κτηνίατρο, τότε ξέρεις στὰ σίγουρα ὅτι ἡ ἀνθρωπότητα ἔχει πιάσει πάτο! 

Συντάκτης: Ἐλευθέριος Ἀνδρώνης 

«Καὶ ἄνθρωπος ἐν τιμῇ ὤν οὐ συνῆκε, παρασυνεβλήθη τοῖς κτήνεσι τῆς ἀνοήτοις καὶ ὡμοιώθη αὐτοῖς» (Ψαλμ. 48).
Πόσο σοφὰ ὁ Προφήτης Δαυΐδ περιέγραψε τὴν κατάπτωση τοῦ ἀνθρώπου καὶ πόσο ἐπίκαιρος φαντάζει ὁ ψαλμός του σήμερα! Ὁ ἄνθρωπος ὄχι μόνο ἐξομοιώνεται μὲ τὰ ἄλογα κτήνη, ἀλλὰ γίνεται ἀκόμα πιὸ παράλογος, ἀκόμα πιὸ μωρός, ἀκόμα πιὸ θηριώδης. 
Κάποτε οἱ ἄνθρωποι ποὺ πίστευαν ὅτι εἶναι ζῶα ἔβρισκαν σίγουρα θέση σὲ κάποιο φρενοκομεῖο γιὰ νὰ λάβουν θεραπεία. Σήμερα ὄχι μόνο κυκλοφοροῦν ἐλεύθεροι, ὄχι μόνο ἀναγνωρίζονται ὡς «φυσιολογικοί», ἀλλὰ ὁλόκληροι κτηνιατρικοὶ σύλλογοι ἀναγκάζονται νὰ τροποποιήσουν τὰ πρωτόκολλα τῶν ὑπηρεσιῶν τους...

Κωνσταντῖνος ὁ Μέγας: Ἕνας Θεόσταλτος Χριστιανὸς Αὐτοκράτορας

Τοῦ Κωνσταντίνου Χασόγια, Θεολόγου τοῦ ΕΚΠΑ / φοιτητοῦ Φιλοσοφικῆς Σχολῆς, Τμήματος Ἱστορίας & Ἀρχαιολογίας ΕΚΠΑ. 
Ὁ Κωνσταντῖνος Α΄ (Flavius Valerius Constantinus), γεννήθηκε στὶς 27 Φεβρουαρίου τοῦ 280 μ.Χ. στὴ Ναϊσσό, τὴ σημερινὴ Νίς τῆς Σερβίας. Ἦταν υἱὸς τῆς Ἁγίας Ἑλένης, ἡ ὁποία σύμφωνα μὲ τὴν παράδοση καταγόταν ἀπὸ ταπεινὴ οἰκογένεια, καὶ τοῦ Καίσαρα Κωνστάντιου Χλωροῦ. 
Τὸ 306 μ.Χ. ὁ Κωνστάντιος πέθανε στὴ Βρετανία. Τότε οἱ ρωμαϊκὲς λεγεῶνες ἀνακήρυξαν τὸν υἱό του Κωνσταντῖνο, στὸ Ἐβόρακο —τὴ σημερινὴ Ὑόρκη τῆς Ἀγγλίας— Αὔγουστο τῆς Δύσεως. Στὴ συνέχεια, ὁ Κωνσταντῖνος ἔλαβε μέρος σὲ σειρὰ ἐμφυλίων πολέμων, κατὰ τοὺς ὁποίους ἀναδείχθηκε σπουδαῖος στρατιωτικὸς ἡγέτης, νικῶντας ὅλους τοὺς ἀντιπάλους του. Τὸν Ὀκτώβριο...

«Κανένας σταυρὸς δὲν νικᾶ τὴν Ἀνάσταση»

π. Ἀνανίας Κουστένης - Ὁ Ἅγιος Πορφύριος μᾶς ἔλεγε: 

Ὅταν ἔχετε δυσκολίες, εἴτε προσωπικές, εἴτε ἐθνικές, εἴτε οἰκογενειακὲς νὰ σκέφτεστε ὅτι ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ ἔγινε, συνετελέσθη κι αὐτὸ δὲν ἀνακαλεῖται στοὺς αἰῶνες τῶν αἰώνων.... 

Ἀφοῦ ἔγινε τὸ ἀκατόρθωτο, τὸ πιὸ δύσκολο γιὰ τὸν ἄνθρωπο, τότε ὅλα τὰ ἄλλα δύσκολα ἔρχονται δεύτερα. Ὅσοι ΄΄σταυροὶ΄΄ κι ἂν βρεθοῦν στὴ ζωή μας, ὅ,τι κι ἂν συμβεῖ στὴν Πατρίδα μας, ἡ Ἑλλάδα εἶναι γῆ τοῦ Ἀναστάντος Χριστοῦ, ἡ ἀγαπημένη τοῦ Κυρίου, διότι ἡ Ἑλλάδα ἀγάπησε καὶ ἀγαπᾶ τὴν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ. 

Ἡ Πατρίδα μας, καθὼς καὶ ἡ Οἰκουμένη βρίσκονται σὲ δύσκολες ὧρες...

Ἐκκλησιολογικὴ προσέγγισις στὸν θεολογικὸ διάλογο Ὀρθοδόξων καὶ Ἀντιχαλκηδονίων

Ἱερομονάχου Λουκᾶ Γρηγοριάτου

Εἰσήγησις στὴν ἡμερίδα μὲ θέμα: «Ἑνότης τῆς Ἐκκλησίας καὶ Ἕνωσις τῶν Ἐκκλησιῶν». 

Πολεμικὸ Μουσεῖο - Κυριακὴ 3 Μαΐου 2026
Ἑστία Πατερικῶν Μελετῶν

Μέ τό γενικό θέμα τῆς Ἡμερίδος μας προσεγγίζουμε καί ἤδη ψηλαφοῦμε τό Μυστήριον τῆς Ἐκκλησίας. Πρέπει νά ὁμολογήσουμε μαζί μέ τόν προφήτη Μωυσῆ: «Ὡς φοβερός ὁ τόπος οὗτος [ἡ Ἐκκλησία]· οὐκ ἔστι τοῦτο ἀλλ’ ἤ οἶκος Θεοῦ καί αὕτη ἡ πύλη τοῦ οὐρανοῦ»[1] καί ὀφείλουμε νά λύσουμε τόν ἱμάντα τῶν ὑποδημάτων μας, ὅπως τό ἔλυσε τότε ἐκεῖνος πρό τῆς καιομένης καί μή καταφλεγομένης βάτου[2].
Ἔχοντας προσκληθῆ νά μιλήσουμε γιά τό πιό σοβαρό ζήτημα πού διαχρονικά ἀπασχολεῖ τήν Ἐκκλησία, τήν ἑνότητά της, αἰσθανόμαστε ζωηρό στά αὐτιά μας τόν φοβερό λόγο τοῦ Κυρίου: «ἵνα τί σύ ἐκδιηγῇ τά δικαιώματά μου καί ἀναλαμβάνῃς τήν διαθήκην μου διά στόματός σου;»[3] Προσωπικά, ἀναπτύσσοντας τήν εἰσήγησή μου, θά λύσω τόν ἱμάντα τῶν δικῶν μου συλλογισμῶν καί...

Ἡ Ἐκκλησία τῆς Σερβίας γιὰ τὸ Οὐκρανικὸ: Ἔκκληση κατὰ τῶν διωγμῶν καὶ προειδοποίηση γιὰ τὴν ἐκκλησιαστικὴ κρίση

Οἱ ἐργασίες τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Σερβικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ὁλοκληρώθηκαν στὶς 19 Μαΐου 2026 στὸν μεγαλοπρεπῆ Ναὸ τοῦ Ἁγίου Σάββα στὸ Βελιγράδι, μὲ τοὺς Σέρβους Ἀρχιερεῖς νὰ ἐξετάζουν ἕνα εὐρὺ φάσμα ἐκκλησιαστικῶν, πνευματικῶν καὶ γεωπολιτικῶν ζητημάτων ποὺ ἀπασχολοῦν σήμερα τὴν Ὀρθοδοξία καὶ τὸν κόσμο.
Ἀνάμεσα στὰ σημαντικότερα θέματα ποὺ κυριάρχησαν στὶς συνεδριάσεις τῆς Συνόδου βρέθηκαν οἱ σχέσεις τῆς Σερβικῆς Ἐκκλησίας μὲ τὶς λοιπὲς κατά τόπους Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες, ἀλλὰ καὶ οἱ ἐξελίξεις ποὺ διαμορφώνουν τὸ σημερινὸ γεωπολιτικὸ περιβάλλον.
Ἰδιαίτερη βαρύτητα δόθηκε στὸ ζήτημα τῶν ἀντικανονικῶν ἐνεργειῶν...

Ἡ Δασκάλα τῆς Παράγκας

Τὴν ἔλεγαν Κυρα-Ἑλένη. Στὸν Πόντο ἦταν δασκάλα στὸ Παρθεναγωγεῖο τῆς Τραπεζοῦντας. Εἶχε τελειώσει τὸ Ἀρσάκειο. Μιλοῦσε ἑλληνικά, γαλλικά, καὶ ποντιακά. 
Στὴν Ἑλλάδα ἔγινε ἐργάτρια στὸ καπνομάγαζο. 14 ὧρες τὴ μέρα νὰ διαλέγει φύλλα καπνοῦ. Τὰ δάχτυλα κίτρινα, τὰ μάτια θολὰ ἀπὸ τὴ σκόνη. Ἀλλὰ τὸ βράδυ... τὸ βράδυ γινόταν πάλι δασκάλα. 
Ἡ παράγκα της ἦταν 3x3. Χῶμα γιὰ πάτωμα. Τενεκὲς γιὰ σκεπή. Στὸν τοῖχο εἶχε καρφώσει ἕνα μαυροπίνακα - ἕνα κομμάτι ξύλο βαμμένο μὲ κάρβουνο. Κάθε ἀπόγευμα, στὶς 6, χτυποῦσε μιὰ κατσαρόλα. Τὸ «κουδούνι» καὶ ἔρχονταν. 40 παιδιά, ξυπόλητα, μὲ κουρελιασμένα ροῦχα, παιδιὰ ποὺ τὸ πρωὶ πουλοῦσαν κουλούρια στὸ λιμάνι, ποὺ μάζευαν κάρβουνα ἀπὸ τὶς γραμμές τοῦ τρένου. 
Δὲν εἶχαν τετράδια. Ἔγραφαν πάνω σὲ παλιὰ χαρτιὰ ἀπὸ τὸ...

Πῶς εἶναι δυνατόν νά ὀνομάζουμε σήμερα τούς παπικούς «ἀδελφή ἐκκλησία» καί νά πολυχρονίζουμε τόν πάπα;

ΣΕΛΙΔΕΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΜΑΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ
ΠΟΥ ΑΠΟΣΙΩΠΟΥΝΤΑΙ ΤΕΧΝΗΕΝΤΩΣ

Ὁ διωγμός τοῦ ἁγίου Μεθοδίου ἀπό τούς Φράγκους, οἱ ὁποῖοι, μέ τήν προσθήκη τοῦ Φιλιόγκβε στό Σύβολο τῆς Πίστεως, εἶχαν καταστεῖ αἱρετικοί.
Ὁ π. Γερβάσιος Ραπτόπουλος, ὁ ἅγιος τῶν φυλακισμένων, στό βιβλίο του «Παπισμός καί πρόμαχοι Ὀρθοδοξιας», ἀναφερόμενος στούς ἐνθεώτατους φωτιστές τῶν Σλάβων ἁγίους Κύριλλο καί Μεθόδιο, μεταξύ τῶν ἄλλων γράφει:
Οἱ Λατίνοι κληρικοί, μετά τήν ἐκθρόνιση τοῦ ἡγεμόνα τῆς Μοραβίας Ρατισλάβου καί τήν τύφλωσή του ἀπό τόν Λουδοβίκο Γερμανό, ἄρχισαν νά μἀχονται τόν Μεθόδιο καί ὅλο τό ἱεραποστολικό του ἐπιτελεῖο, καί πέτυχαν νά ἀναστείλουν τό θεῖο ἔργο του στή Μοραβία.
Μάλιστα ἔστρεψαν ὅλη τους τήν πολεμική ἐνάντια στόν ἅγιο Μεθόδιο προσωπικά. Λατίνοι, Γερμανοί κληρικοί, ἐπίσκοποι καί ἱερεῖς, τῆς Σλοβενίας τόν...

Ἡ πατρίδα μ’ ἐρημῶθεν - Κώστας Ἀγέρης

Μαρτυρία Χαράλαμπου Τσιτουρίδη: Τόσο πολὺ διψοῦσαν μερικοί, ὥστε ἔπιναν τὰ κάτουρα ποὺ ἄφηναν τὰ ζῶα στὶς πατημασιές τους

Ἑλληνίδες σὲ ἀναγκαστικὴ πορεία πρὸς τὰ παράλια (πηγή: βιβλίο «Certain Samaritans» τῆς Ἔσθερ Λάβτζοϊ)
Βίωσε μαρτυρικὲς πορεῖες στὴν ἐξορία, δούλεψε σὲ καταναγκαστικὰ ἔργα κουβαλῶντας καὶ σπάζοντας πέτρες, καὶ κατέληξε νὰ ἀπαρνηθεῖ τὴν κτηματικὴ περιουσία του γιὰ νὰ μπορέσει νὰ σωθεῖ.
Ὁ Χαράλαμπος Τσιτουρίδης γεννήθηκε στὸ Πουλαντζάκ, παραθαλάσσια πόλη τοῦ Εὔξεινου Πόντου, 14 χλμ δυτικά τῆς Κερασούντας καὶ 116 χλμ. βορειοδυτικά τῆς Ἀργυρούπολης. Οἱ Ἕλληνες κάτοικοι τοῦ οἰκισμοῦ χρησιμοποιοῦσαν συχνότερα τὸ ὄνομα Πουλαντζάκη.
Ὁ ἑλληνικὸς πληθυσμὸς τοῦ οἰκισμοῦ ἀνερχόταν περίπου στοὺς 2.500 κατοίκους, οἱ ὁποῖοι κατάγονταν ἀπὸ τὴν Ἀργυρούπολη καὶ μιλοῦσαν ποντιακά.
Μετὰ τὸν Α' Παγκόσμιο Πόλεμο ἐγκαταστάθηκαν στὴν περιοχὴ κάποιες οἰκογένειες Τούρκων. Ὑπῆρχε μιὰ ἐκκλησία ἀφιερωμένη στὸν Ἅγιο Γεώργιο καὶ μιὰ...

Τεχνητὴ Νοημοσύνη: Ἀπὸ βοηθός, γίνεται τύραννος – Ἑταιρεῖες ἐπενδύουν σὲ AI παρακολούθησης καὶ βαθμολόγησης ἐργαζομένων

Τὰ συστήματα ἐπιτήρησης φέρνουν ψηφιακὴ δουλεία στοὺς χώρους ἐργασίας - Ἑστιατόρια καὶ ἑταιρεῖες ἐλέγχουν τὴν ἐπίδοση μὲ τεχνητὴ νοημοσύνη 

Συντάκτης: Ἐλευθέριος Ἀνδρώνης 

Φανταστεῖτε ὅτι βρίσκεστε στὸν χῶρο ἐργασίας σας καὶ ἕνας ἄγρυπνος ἠλεκτρονικὸς ὀφθαλμὸς εἶναι συνεχῶς καθηλωμένος ἐπάνω σας. Ἀξιολογεῖ τὴν κάθε κίνησή σας, «διαβάζει» συνεχῶς τὶς ἐκφράσεις τοῦ προσώπου σας, μαντεύει τὰ συναισθήματά σας, ξέρει πότε νυστάζετε ἢ βαριέστε, καταγράφει τὰ διαλείμματά σας καὶ τὸ πότε πᾶτε στὴν τουαλέτα, «ἀκούει» τὶς συζητήσεις σας μὲ τοὺς πελάτες καὶ τὶς ἀξιολογεῖ σὲ ζωντανὸ χρόνο, βαθμολογεῖ ἀκατάπαυστα τὶς ἐπιδόσεις σας καὶ σὲ κλάσματα δευτερολέπτου μπορεῖ νὰ συντάξει ἀρνητικὴ ἀναφορά, ἀποστέλλοντάς την στὸν ἐργοδότη σας. 
Αὐτὸ τὸ ὀργουελιανὸ σκηνικὸ δὲν εἶναι μιὰ εἰκασία τοῦ μέλλοντος, ἀλλὰ μιὰ πραγματικότητα ποὺ ἤδη ἔχει ξεκινήσει νὰ ἐφαρμόζεται σὲ πολλὲς ἐπιχειρήσεις τοῦ κόσμου, τόσο στὴ διὰ ζώσης ἐργασία – ὅσο καὶ στὴν τηλεργασία...

Δὲν ζοῦμε σὲ Δημοκρατία. Ζοῦμε σὲ ἐκλόγιμη μοναρχία...

Γράφει ὁ Γεώργιος Ἀποστολάκης, Ἀντιπρόεδρος Ἀρείου Πάγου ἐπὶ τιμῇ  

(ἐμπνευσμένο ἀπὸ τὴν φιλοσοφικο-πολιτικὴ σκέψη τοῦ καθηγητῆ Γιώργου Κοντογιώργη) 
Μᾶς ἔμαθαν νὰ λέμε ὅτι ψηφίζουμε, ἄρα κυβερνᾶμε. Ἀλλὰ ἡ ἀλήθεια εἶναι πιὸ σκληρή: Ψηφίζουμε κάθε 4 χρόνια... καὶ μετὰ σιωποῦμε. Ἐκλέγουμε... ἀλλὰ δὲν ἐλέγχουμε. Ἀναθέτουμε... καὶ μετὰ ὑποτασσόμαστε. 
Αὐτὸ δὲν εἶναι Δημοκρατία. Εἶναι ἕνα καθεστὼς ὅπου ὁ πολίτης ὑπάρχει μόνο τὴν ἡμέρα τῆς κάλπης καὶ ἐξαφανίζεται τὴν ἑπόμενη. 

Ἡ μεγάλη ἀπάτη τῆς «ἀντιπροσώπευσης» 

Τὸ σύστημα ποὺ ζοῦμε δὲν ἔχει πολιτικὴ εὐθύνη. Δὲν ἔχει ἀνάκληση ἐξουσίας. Δὲν ἔχει πραγματικὸ ἔλεγχο. 
Τὰ κόμματα ἔγιναν κράτος. Ἡ ἐξουσία ἔγινε ἐπάγγελμα. Ἡ κοινωνία ἔγινε...

Τό οὐσιαστικόν ἔργον τοῦ Ἐπισκόπου

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

Διαβάζουμε συχνὰ σχόλια γιὰ διάφορες κοσμικὲς δραστηριότητες νέων μητροπολιτῶν προκειμένου νὰ ἐνισχύσουν σκοπούς ποὺ μόνοι τους ἐπιλέγουν. Συνήθως διοργανώνουν μουσικὲς ἐκδηλώσεις, γιὰ νὰ ἱκανοποιήσουν τὴ φιλοδοξία τους, νὰ προβληθοῦν στὸ λαὸ ὅτι ἐνδιαφέρονται γι᾽ αὐτὸν καὶ βρίσκονται στὸ πλευρό του. Παράλληλα δὲν παραλείπουν νὰ πουλήσουν εἰσιτήρια γιὰ τὶς ἀνάγκες τῶν ἱδρυμάτων τῶν μητροπόλεών τους!
Τὰ τελευταῖα χρόνια μεταφέρουν ἅγια λείψανα, ἱερὲς εἰκόνες ἢ ἀντίγραφα αὐτῶν ἀπὸ διάφορα γνωστὰ προσκυνήματα, γιὰ νὰ πάρουν οἱ πιστοὶ εὐλογίες καὶ φυσικά, δοθείσης τῆς εὐκαιρίας, νὰ ρίξουν καὶ τὸν ὀβολό τους στὸ «ἱερό» κυτίον.
Ἐπίσης οἱ συγκεκριμένοι μητροπολῖται δέχονται χρηματικὰ ποσὰ ἀπὸ...

Πορίσματα Ἡμερίδος «Ἑνότης τῆς Ἐκκλησίας καὶ Ἕνωσις τῶν Ἐκκλησιῶν»

ΠΟΡΙΣΜΑΤΑ ΜΕΡΙΔΑΣ ΜΕ ΘΕΜΑ: ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΑΙ ΕΝΩΣΗ ΤΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ
ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ - ΚΥΡΙΑΚΗ 3 ΜΑΪΟΥ 2026
ΕΣΤΙΑ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ

Στὶς 21μ.μ. τῆς 3ης Μαῒου 2026 ὁλοκληρώθηκαν μὲ ἐπιτυχία οἱ ἐργασίες τῆς ἡμερίδος ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΑΙ ΕΝΩΣΗ ΤΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ ποὺ διοργάνωσε ἡ ΕΣΤΙΑ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ μὲ μεγάλη συμμετοχὴ πιστῶν. Μετὰ τὶς ἕξη εἰσηγήσεις ἐξήχθησαν τὰ ἀκόλουθα πορίσματα:
Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, ὡς ἡ Μία, Ἁγία, Καθολικὴ καὶ Ἀποστολικὴ ὡς «καινὴ κτίσις» ἔχει ὡς θεμελιώδη ἰδιότητά της τὴν ἑνότητα, ἡ ὁποία ἔχει ὡς βασική της προϋπόθεση τὴν Ἀλήθεια, ὅπως παρεδόθη ὑπὸ τοῦ Κυρίου στοὺς Ἀποστόλους καὶ διατρανώθηκε ὑπὸ τῶν ἁγίων Πατέρων στὶς Οἰκουμενικὲς Συνόδους διὰ τῶν Ὅρων καὶ τῶν Ἱερῶν Κανόνων. Ὅλες μαζὶ οἱ τοπικὲς Ἐκκλησίες καὶ ἡ...

Τὸ βλέμμα τοῦ τυφλοῦ καὶ ἡ τυφλότητα τῶν βλεπόντων

Κυριακή τοῦ Τύφλου, Ἐκ τοῦ κατὰ Ἰωάννην, θ΄, 1 – 38 

Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία τοῦ π. Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου, στὰ πλαίσια τῆς ἑρμηνείας ποὺ ἔγινε στὸ κήρυγμα τῆς Κυριακῆς. 

Τὸ ἠχητικὸ ἀπόσπασμα ἀπὸ τὴν ὁμιλία - σὲ mp3 - ἐδῶ 

Ἡ ἐκτεταμένη περικοπὴ ἀπὸ τὸ κατὰ Ἰωάννην Εὐαγγέλιο τῆς θεραπείας τοῦ Τυφλοῦ θαρρεῖς καὶ θέλει νὰ προκαλέσει μὲ τὴν ἔκτασή της γιὰ τὸ πῶς μπορεῖς νὰ δεῖς το φῶς καὶ γιὰ τὸ πῶς μπορεῖς νὰ χάσεις το φῶς. Καὶ νὰ σημειώσω τρία σημεῖα μέσα ἀπὸ τὴν περικοπή, τὰ ὁποῖα τὰ ὑπομνηματίζουν καί [στὰ ὁποῖα] στέκονται πολὺ οἱ ἑρμηνευτὲς Πατέρες, γιὰ νὰ καταλάβουμε τὸ γιατί τῆς τόσο μεγάλης ἐκτάσεως καὶ τί σημασία ἔχει αὐτὴ ἡ περικοπὴ γιὰ τὴ δική μας ζωή. 
Τὸ πρῶτο σημεῖο εἶναι, στὴν ἀρχὴ τῆς περικοπῆς, ὅπως ἀκούστηκε, ἡ ἀναζήτηση τῶν ἐνόχων ἀπὸ ἐκείνους ποὺ βρίσκονται γύρω ἀπὸ τὸν Χριστό. «Τίς ἥμαρτεν, οὗτος ἢ οἱ γονεῖς αὐτοῦ;». Καὶ ὁ Χριστὸς μὲ τὸν δικό Του τρόπο καὶ μὲ τὸν...

Μοναχός Ἀρσένιος Βλιαγκόφτης: «Τὰ παιδιά μας αὐτοκτονοῦν. Μᾶς λείπει ὁ Χριστός»!

 

Ἐκπομπὴ μὲ τὸν ὁσιολογιώτατο Μοναχὸ Ἀρσένιο Βλιαγκόφτη, μὲ θέμα: «Τὰ παιδιά μας αὐτοκτονοῦν. Μᾶς λείπει ὁ Χριστός», Κυριακή 17 Μαΐου 2026.  

Παράκρουση!

«Τὸ φεστιβὰλ ὑπερηφάνειας ἀνατέλλει στὸ πιὸ χαμηλὸ σημεῖο τῆς γῆς. Αὐτὸ τὸν Ἰούνιο ἡ Νεκρὰ Θάλασσα γίνεται Χώρα τῆς Ὑπερηφάνειας, τὸ μεγαλύτερο φεστιβὰλ LGBTQ+ ποὺ ἔγινε ποτὲ στὴ Μέση Ἀνατολή. Τέσσερις μέρες ἀδιάκοπης γιορτῆς, κοινότητας καὶ σύνδεσης».
Μὲ τὰ λόγια αὐτὰ τὸ Ὑπουργεῖο Ἐξωτερικῶν τοῦ Ἰσραὴλ ἀνακοίνωσε στὸ μέσο κοινωνικῆς δικτυώσεως «Χ» (πρώην «Twitter») τὴν ἀπόφασή του νὰ φιλοξενήσει τὸ μεγαλύτερο φεστιβὰλ ὁμοφυλόφιλων καὶ παρόμοιων διαστροφῶν τῆς Μέσης Ἀνατολῆς τὸν Ἰούνιο τοῦ 2026.
Ποῦ; Στὴ Νεκρὰ Θάλασσα!
Οἱ ἄνθρωποι βρίσκονται σὲ παράκρουση. Τὸ διοργανώνουν ἐκεῖ, ὅπου πρὶν ἀπὸ 4 περίπου χιλιετίες ὁ Θεὸς ἔκαψε μὲ φωτιὰ καὶ θειάφι τὴν ὑπερηφάνεια...