«Ὅπως δὲ οἱ Ἀνθενωτικοὶ στὴν διάρκεια τῆς δουλείας ἔσωσαν τὸ Γένος καὶ τὸ ὁδήγησαν στὸ 1821, ἔτσι καὶ σήμερα οἱ πατερικὰ Ἀνθενωτικοὶ θὰ διαφυλάξουν τὸ Γένος ἀπὸ τὰ ἐπερχόμενα δεινὰ»

π. Γεώργιος Μεταλληνός

Ἀποφρὰς ἡμέρα διὰ τὸ Γένος μας δὲν εἶναι μόνον ἡ 29η Μαΐου 1453, ἀλλὰ καὶ ἡ 12/13η Ἀπριλίου τοῦ 1204, ὅταν ἔπεσε ἡ Βασιλεύουσα καὶ ἡ αὐτοκρατορία τῆς Νέας Ρώμης-Ρωμανίας στοὺς Φράγκους τῆς Δ’ Σταυροφορίας. Ὑπάρχει, μάλιστα, γενετικὴ σχέση μεταξύ τους… 

Τὸ φιλοδυτικὸ ρεῦμα ἀποτελοῦσαν κυρίως διανοούμενοι καὶ πολιτικοί, οὐνίτες ἢ οὐνιτίζοντες… Οἱ Ἀνθενωτικοί, δηλαδή, ὁ Κλῆρος, οἱ Μοναχοὶ καὶ τὸ εὐρὺ Λαϊκὸ σῶμα, διατηροῦσαν μόνιμη, μετὰ τὸ 1204, δυσπιστία ἔναντί της Δύσεως. Ὁ ἀντιδυτικισμὸς τῆς Ἀνατολῆς συνιστοῦσε περισσότερο αὐτοάμυνα καὶ αὐτοπροστασία… 

Ἡ συνείδηση αὐτὴ τῶν Ἀνθενωτικῶν θὰ κωδικοποιηθεῖ στὸ κήρυγμα τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ (18ος αἵ). 

«Καὶ διατὶ δὲν ἤφερεν ὁ Θεὸς ἄλλον βασιλέα, ποὺ ἦταν τόσα ρηγάτα ἐδῶ κοντὰ νὰ τοὺς τὸ δώση, μόνο ἤφερε τὸν Τοῦρκον μέσαθεν ἀπὸ τὴν Κόκκινην Μηλιὰ καὶ τοῦ τὸ ἐχάρισεν; Ἤξερεν ὁ Θεὸς πὼς τὰ ἄλλα ρηγάτα μᾶς βλάπτουν εἰς τὴν πίστιν, καὶ (= ἐνῶ) ὁ Τοῦρκος, δὲν μᾶς βλάπτει. Ἄσπρα δώσ’ του καὶ καβαλλίκευσε τὸν ἀπὸ τὸ κεφάλι. Καὶ διὰ νὰ μὴ κολασθοῦμεν, τὸ ἔδωσε τοῦ Τούρκου καὶ τὸν ἔχει ὁ Θεὸς τὸν Τοῦρκον ὡσὰν σκύλον...

Πατήρ Γεώργιος Μεταλληνός: Ἡ πτώση τῆς Ῥωμανίας

Φωτογραφία: «Ῥωμαίικου Ὁδοιπορικοῦ», γράφει ὁ πατήρ Γεώργιος Μεταλληνός

Τὰ αἴτια τῆς πτώσης

Ἀπὸ τὰ παραπάνω γίνεται φανερό, ὅτι ἡ πτώση τῆς Πόλης τὸ 1453 δὲν ἔγινε ἀπροσδόκητα, οὔτε μὲ αὐτὴν ἄρχισε ἡ τουρκοκρατία. Στὶς 29 Μαΐου 1453, ὅπως εἴδαμε, ἕνα μεγάλο μέρος τῆς Ρωμανίας ἦταν ἤδη κάτω ἀπὸ τοὺς Ὀθωμανούς, τοὺς Ἄραβες καὶ τοὺς Βενετούς. Ἀπὸ τὸ 1204 ἡ Πόλη δὲν μπόρεσε νὰ ἀναλάβει τὴν πρώτη της δύναμη καὶ ὅλα ἔδειχναν πὼς βαδίζει στὴν τελικὴ πτώση. Τὸ φραγκικὸ πλῆγμα ἐναντίον της ἦταν τόσο δυνατό, ποὺ ἀπὸ τὸ 13ο αἰ. ἡ Κωνσταντινούπολη ἦταν «μιὰ πόλη καταδικασμένη νὰ χαθεῖ».11 Ἡ ἅλωση ἦταν ἐξάλλου ἡ κατάληξη μιᾶς μακροχρόνιας ἀποσύνθεσης τῆς πολιτικῆς καὶ οἰκονομικῆς ὑπόστασης τοῦ Γένους. Ἀπὸ τὸ 13ο αἰ. ὁ Ἑλληνισμὸς εἶχε διασπαστεῖ καὶ διαμοιραστεῖ, στὸ μεγαλύτερο μέρος του, σὲ ξένους δυνάστες. Οἱ διεισδύσεις, ἔπειτα, μισθοφόρων στὸ στρατὸ καὶ ἀλλοφύλων στὸ διοικητικὸ μηχανισμό του εἶχαν προκαλέσει τὴν ἐθνολογική του ἀλλοίωση. Οἱ ἐμφύλιοι πόλεμοι...

π. Γεώργιος Μεταλληνός "Ἡ Ἅλωση τῆς Πόλης"

Ὁ πατὴρ Γεώργιος Μεταλληνὸς γιὰ τὸν Μέγα Κωνσταντῖνο

Πατὴρ Γεώργιος Μεταλληνὸς 

«Ὁ Μέγας Κωνσταντῖνος εἶναι ὁ μεγαλύτερος Ρωμηὸς τῆς ἱστορίας. Εἶναι ὁ πρῶτος οὐσιαστικὰ Ρωμηός. Τύπος εἶναι ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, ἀλλὰ ὁ Κωνσταντῖνος ἐπιστημονικὰ εἶναι ὁ πρῶτος Ρωμηός, Ὀρθόδοξος Ἕλληνας. Πρῶτον, ἔχει δηλαδὴ Ρωμαϊκὸ κράτος ποὺ γίνεται χριστιανικό, δηλαδὴ ὑποδέχεται τὸ Χριστό. Δεύτερον, ἑλληνικὸ πολιτισμὸ καὶ παιδεία, ἡ μάνα του ἡ Ἁγία Ἑλένη. Καὶ τρίτον, εἶναι Ὀρθόδοξος. Αὐτὰ τὰ στοιχεῖα συνιστοῦν τὸ Ὀρθόδοξον - Ἑλληνικόν. Ὅποιος ἀρνηθεῖ αὐτὰ τὰ στοιχεῖα, ἢ ἕνα ἀπ' αὐτὰ τὰ στοιχεῖα δὲν εἶναι...

π. Γεώργιος Μεταλληνός - 11 Μαΐου 330 μ.Χ. - Ἐγκαίνια Κωνσταντινουπόλεως

"Μάιος o μήνας τῆς Πόλης!"

Ὁμιλία τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Γεώργιου Μεταλληνοῦ ποὺ ἐκφωνήθηκε στὸν Ἱερὸ Ναὸ Ἁγίου Ἀντίππα Ὀδοντιατρικῆς σχολῆς Ἀθηνῶν τὴν Πέμπτη 10 Μαΐου 2018 γιὰ τὴν Κωνσταντινούπολη

π. Γεώργιος Μεταλληνός: Ὅ,τι ἔζησαν οἱ ἄλλοι Ὀρθόδοξοι στὴν σοβιετικὴ περίοδο, κινδυνεύουμε νὰ ζήσουμε οἱ Ἕλληνες Ὀρθόδοξοι στὴν Ἑνωμένη Εὐρώπη καὶ τὴν Νέα Τάξη

Εἶναι κοινὴ διαπίστωση, ὅτι οἱ Διάλογοι, διαχριστιανικοὶ καὶ διαθρησκειακοί, γίνονται στὶς ἡμέρες μᾶς ὅλο καὶ πιὸ συχνοί. Καὶ τὸ μὲν Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο συνεχίζει καὶ ἐντατικοποιεῖ τὴν παλαιὰ σχετικὴ τακτική του, τὸ συναγωνίζεται ὅμως καὶ ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, ρίχνοντας τὸ βάρος κυρίως πρὸς δύο κατευθύνσεις: τὶς ἐπαφὲς μὲ τὸ Βατικανὸ καὶ τὸν Παπισμὸ ἀφ’ ἑνός, ἀλλὰ καὶ τὶς διαθρησκειακὲς συναντήσεις ἀφ’ἑτέρου. Καὶ τὸ μὲν Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο ἀκολουθεῖ τὴν χαραγμένη ἀπὸ τὸν Πατριάρχη Ἀθηναγόρα (†1972) πορεία, χωρὶς δυνατότητα πλέον αὐτοκριτικῆς καὶ αὐτοελέγχου, ἡ δὲ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, στὶς διοικητικὲς δομές της καὶ παρὰ τὶς συνεχεῖς ἀντιδράσεις τῆς πλειονοψηφίας τοῦ Κλήρου καὶ τοῦ εὐσεβοῦς Λαοῦ, τείνει νὰ ὑπερβῆ τὸ Πατριαρχικὸ Κέντρο σὲ πρωτοβουλίες, μὲ ρυθμοὺς συνεχῶς ἐπιταχυνομένους, ποὺ δίκαια προβληματίζουν, διότι ἀθετοῦν σκανδαλωδῶς τὴν γνωστὴ ἀπὸ τὸ παρελθὸν τακτική της συνετῆς αὐτοσυγκρατήσεως, ποὺ ἐφήρμοζαν οἱ Ἀρχιεπίσκοποί μας, ἀπὸ τὸν Χρυσόστομο Β/ (†1968) μέχρι καὶ τὸν Σεραφεὶμ (†1998). Καὶ τὸ ἐρώτημα εἶναι ἀμείλικτο: Διατί; 1. Στις οἰκουμενικὲς σχέσεις ὁ Πατριάρχης Ἀθηναγόρας ἐνεκαινίασε μία πορεία, συνεχῶς ἐπιταχυνομένη, ποὺ εἶναι πιὰ ἀδύνατο νὰ ἀναθεωρήσουν καὶ ἀναχαιτίσουν οἱ διάδοχοί του, σ’ αὐτὴ δὲ τὴν «παγίδα» ἔχει ἐμπλακεῖ καὶ ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, ἡ ὁποία μὲ τὴν σημερινή της Ἡγεσία, παρὰ τὸν φαινομενικὸ ἀνταγωνισμὸ μὲ τὴν κορυφὴ τοῦ Φαναρίου, ἐφαρμόζει τὴν ἴδια μὲ ἐκεῖνο οἰκουμενι(στὶ)κὴ καὶ...

Πατὴρ Γεώργιος Μεταλληνός: «Τὸ '21 καὶ οἱ Συντελεστές του»

Του πατρός Γεωργίου Μεταλληνοῦ,

 «Ἑλληνισμὸς Μαχόμενος», Ἐκδόσεις Τῆνος

Ἀμφισβητήσεις καὶ ἐπακριβώσεις

Ἕνα ἀπὸ τὰ φοβερότερα ἀνοσιουργήματα στὸ χῶρο τῆς Ἱστορίας -αὐτόχρημα ἀναιρετικό τῆς ἱστορικῆς ἐπιστήμης- εἶναι ἠ ιδεολογική ἑρμηνεία καὶ χρήση τῶν ἱστορικῶν δεδομένων. Τότε ὁ Ἱστορικὸς δὲν κάνει ἐπιστήμη (ἀπροκατάληπτη δηλαδὴ καὶ ἐλεύθερη ἔρευνα), ἀλλὰ πολιτική. Ἕνα δὲ ἀπὸ τὰ ἱστορικὰ γεγονότα, πρωταρχικῆς γιὰ τὸν Ἑλληνισμὸ σημασίας, ποὺ δεινοπαθεῖ ἰδιαίτερα ἀπὸ τὴν ἰδεολογικοποιημένη ἱστορία, εἶναι τὸ 1821, ἡ Μεγάλη Ἐπανάσταση τοῦ Ἑλληνικοῦ Γένους/Ἔθνους καὶ ὁ ἀληθινὸς χαρακτήρας της. Τὸ '21 σηματοδοτεῖ τὴν ἀρχὴ τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους καὶ γι' αὐτὸ ὅλες oι ἰδεολογίες ζητοῦν νὰ τὸ παρουσιάσουν ὡς δικό τους, νὰ σφετερισθοῦν τὴ δόξα του. 

Μία ὁμάδα ἐρευνητῶν προσεγγίζουν τὸ '21 μὲ ἕνα πνεῦμα ἀμφισβητήσεως καὶ διάθεση ἀπορριπτικὴ γιὰ κοινωνικὲς ὁμάδες, ποὺ καταλέγονται στοὺς συντελεστές του. Γι' αὐτοὺς τὸ '21 εἶναι "σημεῖον ἀντιλεγόμενον (Λουκ. 2,34) καὶ ζητοῦν τήν ἀπομύθευσή του, στὰ πλαίσια τοῦ γνωστοῦ αἰτήματος "νὰ ξαναγραφεῖ ἡ ἱστορία". Διατυπώθηκαν μάλιστα θέσεις, ποὺ ἐπαναλαμβάνονται αὐτούσιες ἀπὸ τοὺς συνεχιστές τους, ἰδιαίτερα στὸ χῶρο τῆς παιδείας καὶ τῆς ἀνεύθυνης (ὑπάρχει καὶ τέτοια) δημοσιογραφίας.

Κυρίως πολεμεῖται ἡ θέση τοῦ "ἀνωτέρου" (λεγομένου) Κλήρου(1) στὸν Ἀγώνα καὶ ἀμφισβητεῖται γενικότερα ὁ ρόλος τοῦ Ράσου σ' αὐτόν. Ἐπισημαίνονται προδοσίες, χαρακτηρίζονται...

Ἀπάντηση στὰ ψέματα γιὰ τὸ 1821

Ὁ π. Γεώργιος Μεταλληνὸς γράφει γιὰ τὸν πανεθνικὸ ἀγώνα ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας

 «Δυστυχῶς, ὑπάρχουν ὁρισμένοι δέσμιοι της ἰδεολογίας τους, ποὺ ἀρνοῦνται τον χαρακτήρα τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπανάστασης»
Ὑπάρχουν, δυστυχῶς, δέσμιοί της ἰδεολογίας τους καὶ ἐγκλωβισμένοι στὴν προκατάληψη καὶ στοὺς ἐρασιτεχνισμούς τους ποὺ ἀρνοῦνται τὸν ἐθνικὸ χαρακτήρα τῆς Μεγάλης Ἑλληνικῆς Ἐπανάστασης τοῦ 1821, θεωρώντας τὴν ἕνα ἐσωτερικὸ κοινωνικὸ γεγονὸς καὶ ὄχι ἀγώνα γιὰ τὴν ἐθνική μας παλιγγενεσία. Καὶ ὅμως ὑπάρχουν πάμπολλες μαρτυρίες γιὰ τὸν ἀληθινὸ χαρακτήρα της, δύο ἀπὸ τὶς ὁποῖες, λόγω τῆς σημασίας τους, θὰ παρουσιαστοῦν στὴ συνέχεια. Ἡ σημασία τοὺς ἔγκειται στὸ γεγονὸς ὅτι εἶναι σύγχρονες μὲ τὴν ἔκρηξη τοῦ Ἀγώνα καὶ ἀποτελοῦν αὐθόρμητες καὶ ἀβίαστες δηλώσεις δύο προσώπων ποὺ ἀνήκουν σὲ διαφορετικοὺς χώρους καὶ κινοῦνται ἀπὸ διαφορετικὲς προϋποθέσεις. Ἡ πρώτη προέρχεται ἀπὸ τὸν Ἀγγλο προτεστάντη μισιονάριο (ἱεραπόστολος) Ἰσαὰκ Λάουντς (Lowndes), ἄριστο γνώστη τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας, ποὺ βρισκόταν τότε στὴ...

Ἐπιστημονικὴ Ἡμερίδα στὴ μνήμη τοῦ π. Γεωργίου Μεταλληνοῦ

Ἐπιστημονικὴ Ἡμερίδα ἀφιερωμένη στὴ μνήμη τοῦ πατρὸς Γεωργίου Μεταλληνοῦ μὲ τίτλο:
«Πατὴρ Γεώργιος Μεταλληνός. Ὁ ἱερέας, ὁ δάσκαλος, ὁ ἄνθρωπος», Παρασκευὴ 28 Φεβρουαρίου, 6:00 τὸ ἀπόγευμα στό Πολιτιστικὸ Κέντρο Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν, Μέγ. Βασιλείου 15, Ἀθήνα.
Η ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν διοργανώνει ἐκδήλωση ἀφιερωμένη στὴ μνήμη τοῦ πατρὸς Γεωργίου Μεταλληνοῦ.
Γιὰ τὸν μακαριστὸ Κληρικὸ καὶ Δάσκαλο θὰ μιλήσουν τέσσερις σημαντικοὶ ἄνθρωποι ποὺ τὸν....

π. Γεώργιος Μεταλληνός: Ἁγία Θεοδώρα ἡ Αὐγούστα, Ἅγιοι Ἀκύλας καὶ Πρίσκιλλα, «ἅγιος» Βαλεντίνος καὶ γάμος

Ομιλία τοῦ πατρὸς Γεωργίου Μεταλληνοῦ στὶς 12/2/1998 μὲ θέμα: Ἁγία Θεοδώρα ἡ Αὐγούστα, Ἅγιοι Ἀκύλας καὶ Πρίσκιλλα περὶ «ἁγίου» Βαλεντίνου καὶ γάμου.

π. Γ. Μεταλληνός: Ποιᾶς παιδείας εἶναι προστάτες οἱ Τρεῖς Ἱεράρχες;

Ἡ παιδεία τῶν τριῶν Ἱεραρχῶν τῆς ἑλληνικῆς καὶ τῆς ὀρθόδοξης κληρονομιᾶς, εἶναι ἡ παιδεία ποὺ χρειάζεται ἡ Εὐρώπη σήμερα, γιὰ νὰ ξαναβρεῖ τὰ ὑπαρκτικὰ καὶ πνευματικὰ θεμέλιά της

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Γεωργίου Δ. Μεταλληνοῦ, 

Ὁμοτίμου καθηγητοῦ Θεολογικῆς Σχολῆς Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν

1. Ἡ ἀποκτηθεῖσα ἐμπειρία ἀπὸ τὴν προενταξιακὴ διαδικασία (ἀπὸ τὸ 1958) καὶ τὴν μετέπειτα ἔνταξή μας στὴν Ἑνωμένη Εὐρώπη, ὁδήγησε σὲ κάποιες ἀξιωματικὲς ἀρχές, ὡς σταθερές τῆς πορείας μας μέσα σ' αὐτήν. Ἡ πρώτη ἀρχὴ εἶναι, ὅτι τὸ πρόβλημα δὲν εἶναι ἡ Εὐρώπη, ὅπως δὲν ὑπῆρξε ποτὲ πρόβλημα κάθε ἀναγκαστικὸς ἀναπροσανατολισμὸς τῆς ἐθνικῆς μας πολιτικῆς σ' ὅλη τὴν ἱστορική μας διάρκεια. Τὸ πρόβλημα εἴμαστε ἐμεῖς, ἡ δική μας...

π. Γεώργιος Μεταλληνός: Ἕνας οἰκουμενικὸς διδάσκαλος καὶ ἀγωνιστὴς τῆς Ὀρθοδοξίας

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 20η Ιανουαρίου 2020

Ένας ακόμη μεγάλος πνευματικός άνδρας πατερικών διαστάσεων, παγκόσμιας εμβέλειας και αναγνώρισης, έκλεισε το κεφάλαιο της επί γης ζωής του και αναχώρησε για την ουράνια πατρίδα. Ύστερα από μια πολύμηνη ταλαιπωρία, λόγω της κλονισμένης υγείας του, κοιμήθηκε ειρηνικά, γεμίζοντας με θλίψη εκατομμύρια Ορθοδόξων πιστών και απίστων, φίλων και εχθρών του, σε όλο τον κόσμο. Ο λόγος για τον αείμνηστο π. Γεώργιο Μεταλληνό, τον αληθινό πνευματικό πατέρα, τον ακαταίσχυντο υπηρέτη του ιερού θυσιαστηρίου, τον σεβαστό και σοφό πανεπιστημιακό δάσκαλο, τον νηφάλιο και ευγενή συζητητή, τον ταπεινό και αθόρυβο αγωνιστή, τον κοινωνικό εργάτη, τον ακραιφνή Ορθόδοξο θεολόγο, τον νοσταλγό της Ρωμιοσύνης, τον αμετακίνητο και θαρραλέο ομολογητή της Ορθοδοξίας και πολέμιο του Οικουμενισμού, τον πολυγραφότατο και ακούραστο ομιλητή.  Ο μακαριστός π. Γεώργιος υπήρξε μια σπάνια χαρισματική προσωπικότητα. Συγκέντρωσε στο πρόσωπό του σπάνια φυσικά και....

π. Γεώργιος Μεταλληνός: Οἱ συνέπειες τῆς βαυαροκρατίας ἀπὸ τὴν ἀπελευθέρωση ἕως σήμερα

Τί ἦταν τὸ νεοσύστατο κράτος τὸ κράτος τὸ ἑλληνικὸ ἀμέσως μετὰ τὴν ἀπελευθέρωση ἀπὸ τοὺς τούρκους; Τί ἦταν στὴ συνείδηση ὁ Ἕλληνας; Τί τοῦ εἶχε ἀπομείνει ἀπὸ ὅλη τὴν τετρακοσαετή ὑποδούλωση στοὺς Τούρκους; Ποιὰ ἦταν ἡ ταυτότητά του; Ἦταν Ἕλλην, Ρωμιός, Γραικός; Πόσο συνέβαλε ἡ βαυαροκρατία στὸ στήσιμο τοῦ νεοσύστατου κράτους; Ποιὲς οἱ συνέπειες ἀπὸ τὴν ἐφαρμογὴ πρακτικῶν προτεσταντικοῦ τύπου σὲ ἕναν λαὸ ποὺ αὐτὸ ποὺ τὸν κράτησε δὲν ἦταν τίποτε ἄλλο παρὰ μόνον ἡ πίστη του στὴν Ἐκκλησία ἡ πίστη του στὴν Ὀρθοδοξία;...

Εἰς μνήμην τοῦ π. Γεωργίου Μεταλληνοῦ

Λέων Μπράνγκ,Ταμίας τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Θεολόγων

Ὁ π. Γεώργιος Μεταλληνὸς ὑπῆρξε μία ἰδιαίτερα χαρισματικὴ προσωπικότητα μὲ μαχητικοὺς ἀγῶνες σὲ πολλὰ ἐπίπεδα καὶ πολλὲς διαστάσεις ὑπὲρ τοῦ Χριστοῦ καὶ τῆς Ὀρθοδοξίας. Ό, τί καὶ νὰ πεῖ κανεὶς γιὰ τὸ πρόσωπο καὶ τὸ ἔργο τοῦ εἶναι ἀπειροελάχιστα καὶ πολὺ φτωχὰ μπροστὰ στὴν πραγματικότητα τῆς προσφορᾶς του. Ἀξιοποίησε τὰ βασικὰ μέσα τῆς ἐποχῆς γιὰ τὴ διάδοση τοῦ πνεύματος τῆς Ἐκκλησίας. Ἀναφέρουμαι ἐνδεικτικά: τὴ συγγραφή, τὸ κήρυγμα, ἐπιστημονικὰ συνέδρια, τὸ ραδιόφωνο, τὴν τηλεόραση, πλῆθος ἱεραποστολικῶν ταξιδιῶν κ.α. Στὶς συζητήσεις ποὺ συμμετεῖχε ἀποδείχθηκε ἐξαιρετικὸς τακτικὸς παίκτης μὲ ὑπέροχη στρατηγικὴ στὴν ἀνάπτυξη τοῦ λόγου του, ἕνας χείμαρρος οὐσιαστικοῦ λόγου ποὺ ὁδηγοῦσε σὲ βαθὺ προβληματισμό. Τὸ κολοσσιαῖο συγγραφικό του ἔργο φανερώνει ἕναν βαθυστόχαστο ἐρευνητή, ὁ ὁποῖος ἤξερε νὰ δομεῖ τὴν ἐπιστημονική του ἐπιχειρηματολογία μὲ ἀπόλυτα ἄρτιο καὶ πειστικὸ τρόπο. Ὄργωσε κυριολεκτικὰ ὅλη τὴν Ἑλλάδα καὶ ἔδωσε ἕνα πολὺ ἰσχυρὸ παρὸν σὲ πλῆθος χωρῶν τοῦ ἐξωτερικοῦ μὲ εὐρεία ἀνάπτυξη ποιμαντικοῦ, ἐπιστημονικοῦ καὶ κοινωνικοπολιτικοὺ λόγου. Ἀντιμέτωπος μὲ τὴν τόσο πλούσια προσφορὰ τοῦ ἀναρωτιέται κανεὶς ὄντως: Ποιὰ θέματα δὲν εἶχε...

Πατήρ Γεώργιος Μεταλληνός: «Ἡ ἀλήθεια γιὰ τὰ Χριστούγεννα καὶ ἡ μυθοποίηση τῶν Χριστουγέννων»

Τοῦ πατρὸς  Γεωργίου Μεταλληνοῦ

Ἀπό τὸ βιβλίο: «Παρεμβάσεις Ἱστορικὲς καὶ Θεολογικές», ἐκδ. «Διήγηση», Ἀθήνα 1998.

Ὁ σκοπὸς τῆς ἐνανθρωπήσεως εἶναι ἡ θέωση τοῦ ἀνθρώπου. «Ἄνθρωπος γίνεται Θεός, ἴνα Θεὸν τὸν Ἀδὰμ ἀπεργάσηται» (τροπάριο Χριστουγέννων). «Αὐτὸς ἐνηνθρώπησεν, ἴνα ἠμεῖς θεοποιηθῶμεν» (Μ. Ἀθανάσιος). «Ἄνθρωπος γὰρ ἐγένετο ὁ Θεὸς καὶ Θεὸς ὁ ἄνθρωπος» (Ἰ. Χρυσόστομος). Στὴ λογικὴ ἑνὸς ἠθικιστοῦ ὁ ὅρος «θεοποιηθῶμεν», ποὺ χρησιμοποιοῦν Πατέρες, ὅπως ὁ Μ. Ἀθανάσιος, εἶναι σκάνδαλο. Γι’ αὐτὸ μιλοῦν γιὰ «ἠθικὴ θέωση». Διότι φοβοῦνται νὰ δεχθοῦν ὅτι μὲ τὴ θέωση μεταβάλλεται «κατὰ χάριν» αὐτὸ ποὺ ὁ Τριαδικὸς Θεὸς εἶναι «κατὰ φύσιν» (ἄκτιστος, ἄναρχος, ἀθάνατος). Τὰ Χριστούγεννα εἶναι, γι’ αὐτό, ἄμεσα συνδεδεμένα καὶ μὲ τὴ Σταύρωση καὶ τὴν Ἀνάσταση, ἀλλὰ καὶ τὴν Ἀνάληψη καὶ τὴν Πεντηκοστή.

Ὁ Χριστὸς-Θεάνθρωπος χαράζει τὸ δρόμο, ποὺ καλεῖται νὰ βαδίσει κάθε σωζόμενος ἄνθρωπος, ἐνούμενος μαζί Του. Ὁ Εὐαγγελισμὸς καὶ τὰ Χριστούγεννα ὁδηγοῦν στὴν Πεντηκοστή, τὸ γεγονὸς τῆς θεώσεως τοῦ ἀνθρώπου ἐν Χριστῷ, μέσα δηλαδὴ στὸ σῶμα τοῦ Χριστοῦ. Ἂν τὰ Χριστούγεννα εἶναι ἡ γέννηση τοῦ Θεοῦ ὡς ἀνθρώπου, ἡ Πεντηκοστὴ εἶναι ἡ τελείωση τοῦ ἀνθρώπου ὡς Θεοῦ κατὰ χάριν. Μὲ τὸ βάπτισμά μας μετέχουμε στὴ σάρκωση, τὸ θάνατο καὶ τὴν ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ, ζοῦμε καὶ μεῖς τὰ «Χριστούγεννά μας», τὴν ἀνὰ-πλασή μας. Οἱ Ἅγιοι δέ, ποὺ φθάνουν στὴν ἕνωση μὲ τὸ Χριστό, τὴ θέωση, μετέχουν στὴν...

π. Γεώργιος Μεταλληνός: Μέλη τοῦ Παιδαγωγικοῦ Ἰνστιτούτου μᾶς εἶπαν εὐθαρσώς: «Εἴμαστε Μασῶνοι»!

Σέ Ἡμερίδα τῶν Θεολόγων στὴ Λευκάδα ἐτέθη στὸν π. Γεώργιο Μεταλληνὸ τὸ ζήτημα τοῦ βιβλίου Θρησκευτικῶν της Α΄ Λυκείου καὶ εἰδικότερα τῶν ἑνοτήτων γιὰ τοὺς Χιλιαστὲς καὶ τοὺς μασόνους. Ὁ σεβαστὸς π. Γεώργιος μᾶς εἶπε τὰ ἑξῆς σημαντικά:

«Ἕνα βασικὸ μειονέκτημα τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ ἔργου εἶναι τὰ Ἀναλυτικὰ Προγράμματα ποὺ συντάσσονται στὸ Παιδαγωγικὸ Ἰνστιτοῦτο. Μᾶς δίνουν μετὰ καλούπια καὶ λένε σὲ μᾶς τοὺς συγγραφεῖς νὰ ρίξουμε ὑλικὸ μέσα στὰ συγκεκριμένα καλούπια.

Σὲ ἐμένα λοιπὸν καὶ στὸν κ. Φίλια ἀνατέθηκε ἡ συγγραφὴ τοῦ βιβλίου τῆς A΄ Λυκείου. Ἔπρεπε νὰ γράψουμε καὶ γιὰ τὴ θέση τῆς Ἐκκλησίας ἀπέναντι σὲ ἄλλα θρησκεύματα. Πρὶν κυκλοφορήσει τὸ βιβλίο οἱ Μασόνοι καὶ οἱ Χιλιαστὲς μᾶς ἔκαναν ἀγωγές. Ζητήσαμε ἀκρόαση ἀπὸ τὸ Παιδαγωγικὸ Ἰνστιτοῦτο (Π.Ι.). Ὅταν πήγαμε νὰ τοὺς συναντήσουμε , ἦταν 4 μέλη τοῦ Π.Ι. (ἡ μία ἦταν γυναίκα) , ὄχι οἱ θεολόγοι, μᾶς εἶπαν εὐθαρσώς: «Ἐμεῖς εἴμαστε μασόνοι». Ὁ πρόεδρος τοῦ Π.Ι. ἦρθε σὲ δύσκολη θέση ἀλλὰ....

Πατήρ Γεώργιος Μεταλληνός: «Ὁ παπισμὸς εἶναι σύστημα, ἕνα σύστημα τῆς παγκόσμιας ἐξουσίας καὶ τῆς νόθευσης τῆς πίστης»

Ὁ π. Μεταλληνὸς μίλησε γιὰ τήν Παγκοσμιοποίηση ἡ ὁποία εἶναι κατευθυνόμενη ἀπὸ τὰ πολιτικὰ συστήματα κυρίως ἀπὸ τὴν κορυφὴ μὲ στόχο τὴν ἀναγκαστικὴ συνένωση τῶν λαῶν τῆς γῆς. Οἱ λαοὶ θὰ ἔχουν πλέον ἕνα παγκόσμιο πλανητικὸ κράτος καὶ θὰ διαμορφωθεῖ ἕνας παγκόσμιος ἄνθρωπος μὲ τὰ ἴδια γοῦστα ἀκόμα καὶ μὲ τὴν ἴδια μορφή.

Ἡ παγκοσμιοποίηση ἔχει δύο σκέλη: τὴν πολιτικὴ παγκόσμια ἐνοποίηση τῶν λαῶν τῆς γῆς καὶ τὴ θρησκευτικὴ ποὺ ἐξυπηρετεῖ ὁ οἰκουμενισμός.

Θὰ ὑπάρχουν δύο πλανητάρχες, αὐτοὶ ποὺ βρίσκονται πίσω ἀπὸ τὸν πρόεδρο Ὀμπάμα ποὺ ἐξουσιάζουν τὸν κόσμο καὶ ὁ δεύτερος πλανητάρχης θὰ εἶναι ὁ Πάπας τῆς Ρώμης.

Ἡ παγκοσμιοποίηση ξεκίνησε ἤδη ἀπὸ τό 1992 ὅπου ἔχουμε καὶ ἐπίσημα τὴν ἔναρξη τῆς Νέας Τάξης Πραγμάτων.

Ἡ Ορθοδοξία ὅτι καὶ νὰ γίνει ἐναντίον της δὲν παθαίνει τίποτα. Ἤδη ὑπάρχει συστηματικὴ πολιτικὴ ἐναντίον της ἀπὸ τὴ δεκαετία τοῦ 1990 μὲ τὴ Νέα Τάξη Πραγμάτων ποὺ θέλει νὰ ἐπιβάλλει...

Δεῖτε τὸ βίντεο μὲ τὴν ἐκπομπή…

Λίγοι σὲ κατάλαβαν, πολλοὶ σὲ πολέμησαν γιατί ἤσουν ἀσυμβίβαστος, δηλ. Ρωμηὸς πραγματικός! Τὴν εὐχή σου παπα-Γιώργη!

Τὸ πολιτικὸ πρόβλημα τοῦ νέου Ἑλληνισμοῦ

Ἡ θεμελίωση

Κρισιμότατη καμπὴ γιὰ τὴ ῥωμαίικη - ἑλληνορθόδοξη πραγματικότητα ὑπῆρξε ἡ συνάντηση μὲ τὰ δυτικὰ φῶτα. Ὁ Διαφωτισμός, ὡς πνευματικὴ καὶ κοινωνικὴ πλημμυρίδα, ποὺ εἶχε κατακλύσει τὴν Εὐρώπη, ἦλθε νὰ ἀναταράξει καθολικὰ τὴν Ὀρθόδοξη Ἀνατολή, ποὺ ἐκινεῖτο μέσα στὸ ὀρθόδοξο - ἐκκλησιαστικὸ πλαίσιο μὲ τὶς καθιερωμένες πρακτικές του. Ὁ διαφωτιστικὸς - γνωσιολογικὸς καὶ κοινωνικοπολιτικὸς - ριζοσπαστισμὸς εἰσέδυσε στὴν ἑλληνικὴ διανόηση, ἀναπροσαρμόζοντας τὰ συστατικά τῆς ἑλληνικῆς ἰδεολογίας καὶ ἀναπροσανατολίζοντας τοὺς στόχους της. Τὸ αἴτημα, ἄλλωστε, τῆς «μετακένωσης» ἐπέβαλε τὴ μεταφορὰ τῶν εὐρωπαϊκῶν θεσμῶν καὶ δομῶν -αὐτούσιων μάλιστα- στὴν «καθ’ ἠμᾶς Ἀνατολήν». Οἱ κοραϊκὲς ὅμως προϋποθέσεις τῆς «μετακένωσης» βαρύνονται ἀπὸ τὸ τερατῶδες λάθος, ὅτι ἡ εἰσαγόμενη στὴν ὀρθόδοξη Ἀνατολὴ «Εὐρώπη» οὔτε «κλασικὴ» Ἑλλάδα ἦταν, οὔτε «ῥωμαίικη», ἀφοῦ ἡ μὲν ἑλληνικότητά της εἶχε...