Δὲν ζοῦμε σὲ Δημοκρατία. Ζοῦμε σὲ ἐκλόγιμη μοναρχία...

Γράφει ὁ Γεώργιος Ἀποστολάκης, Ἀντιπρόεδρος Ἀρείου Πάγου ἐπὶ τιμῇ  

(ἐμπνευσμένο ἀπὸ τὴν φιλοσοφικο-πολιτικὴ σκέψη τοῦ καθηγητῆ Γιώργου Κοντογιώργη) 
Μᾶς ἔμαθαν νὰ λέμε ὅτι ψηφίζουμε, ἄρα κυβερνᾶμε. Ἀλλὰ ἡ ἀλήθεια εἶναι πιὸ σκληρή: Ψηφίζουμε κάθε 4 χρόνια... καὶ μετὰ σιωποῦμε. Ἐκλέγουμε... ἀλλὰ δὲν ἐλέγχουμε. Ἀναθέτουμε... καὶ μετὰ ὑποτασσόμαστε. 
Αὐτὸ δὲν εἶναι Δημοκρατία. Εἶναι ἕνα καθεστὼς ὅπου ὁ πολίτης ὑπάρχει μόνο τὴν ἡμέρα τῆς κάλπης καὶ ἐξαφανίζεται τὴν ἑπόμενη. 

Ἡ μεγάλη ἀπάτη τῆς «ἀντιπροσώπευσης» 

Τὸ σύστημα ποὺ ζοῦμε δὲν ἔχει πολιτικὴ εὐθύνη. Δὲν ἔχει ἀνάκληση ἐξουσίας. Δὲν ἔχει πραγματικὸ ἔλεγχο. 
Τὰ κόμματα ἔγιναν κράτος. Ἡ ἐξουσία ἔγινε ἐπάγγελμα. Ἡ κοινωνία ἔγινε... θεατής. Καὶ τὸ ὀνόμασαν «δημοκρατία». 

Ἡ ἀλήθεια ποὺ φοβοῦνται 

Δημοκρατία δὲν εἶναι νὰ διαλέγεις ποιός θὰ σὲ κυβερνᾶ. Δημοκρατία εἶναι νὰ κυβερνᾶς ἐσύ. 
Δημοκρατία σημαίνει ὁ λαὸς ἀποφασίζει, ὁ λαὸς ἐλέγχει, ὁ λαὸς ἀνακαλεῖ. 
Ὄχι μιὰ πολιτικὴ τάξη πάνω ἀπὸ τὴν κοινωνία. Ὄχι ἕνα κράτος ποὺ λειτουργεῖ σὰν ἰδιοκτησία λίγων. 

Τὸ πραγματικὸ ἐρώτημα 

Δὲν εἶναι «ποιό κόμμα θὰ ἔρθει». Δὲν εἶναι «ποιός θὰ κυβερνήσει καλύτερα». Εἶναι ἂν θὰ συνεχίσουμε νὰ ζοῦμε ὡς ὑπήκοοι ἢ ἂν θὰ γίνουμε ξανὰ πολῖτες. 

Ἡ πρόταση 

Ὄχι ἄλλη κομματοκρατία. Ὄχι ἄλλη ἀνάθεση. 
Θέλουμε πραγματικὴ πολιτικὴ εὐθύνη. Δυνατότητα ἀνάκλησης. Ἔλεγχο τῆς ἐξουσίας ἀπὸ τὴν κοινωνία. Θέλουμε σύστημα ὅπου ὁ πολίτης δὲν σβήνει μετὰ τὴν ψῆφο. 

Ἡ Δημοκρατία δὲν χάθηκε. Δὲν ἦρθε ποτέ. 

Ἀκοῦστε καὶ τὸν Σταῦρο Καλεντερίδη:

 

iepomenimera.gr