31 Οκτ 2026

«Ἡδονὴ καὶ ὀδύνη»

Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου, ἐπάνω στό χωρίο τοῦ κατά Λουκᾶν Εὐαγγελίου, κεφάλαιο 16ο, στίχοι 19 ἕως 31, στά πλαίσια τῆς ἑρμηνείας τοῦ κηρύγματος τῆς Κυριακῆς, πού ἔγινε τήν Κυριακή στίς 04-11-2007.

Ἡ πολύ γνωστή αὐτή περικοπή τοῦ φτωχοῦ Λαζάρου καί τοῦ πλουσίου, μπορεῖ νά φανεῖ πού εἶναι ἀπόλυτα κατανοητή στό νοῦ μας. Ἀλλά αὐτό τό φαινομενικά ἁπλό, περικλείει μέσα του ἕναν κίνδυνο: Νά ἑρμηνεύουμε τήν περικοπή μέ ἕναν τρόπο νομικό.
Δηλαδή, αὐτοί πού κάνουν καλά ἐπιβραβεύονται [ἀπό τόν Θεό] κι αὐτοί πού κάνουν κακά τιμωροῦνται. Εἶναι ἀληθινό μέν τό σχῆμα, ἀλλά ὁ Θεός δέ λειτουργεῖ πάνω μας νομικά, ἀλλά ἀγαπητικά.
Καί θά πεῖτε αὐτό δέν εἶπε ἡ παραβολή;
Ὑπάρχουν κάποια κλειδιά, πολύ βαθιά ἑρμηνευτικά, πού μποροῦμε αὐτό τό κείμενο νά τό ἑρμηνεύσουμε, χωρίς νά καταλήξουμε σέ μιά τέτοια νομική ἐμπειρία, πού στό βάθος - βάθος ἐξοντώνει τή σχέση μας μέ τόν Θεό, πού ἀντί νά Τόν βλέπουμε ἀγαπητικά, Τόν βλέπουμε σάν φαινομενικό, καθημερινό μας κίνδυνο.
Τό κλειδί αὐτῆς τῆς περικοπῆς πάει πολύ παλιά. Πάει στίς πρῶτες σελίδες τῆς Ἁγίας Γραφῆς. Στίς σελίδες τῆς Γενέσεως καί δή στό δεύτερο κεφάλαιο τῆς Γενέσεως, μέ τό γνωστό κείμενο πού ξέρετε, πού ὁ Θεός ἐν τῷ παραδείσῳ τῆς τρυφῆς, ἔδωσε στόν ἄνθρωπο τήν εὐκαιρία, νά γευθεῖ ἀπ' ὅλων τῶν καρπῶν τῆς γῆς. Τοῦ ἔδωσε μιάν ἐλευθερία βλέπετε, ἀλλά μέ ἕναν περιορισμό: Νά μή γευθεῖ ἀπό ἕναν καρπό!

Κυριακή Ε΄τοῦ Λουκᾶ

Ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ

«Ὑπῆρχε καὶ ἕνας φτωχός, ὀνομαζόμενος Λάζαρος, ὁ ὁποῖος ἤταν ξαπλωμένος κοντὰ στήν πύλη τοῦ πλουσίου γεμάτος πληγὲς καὶ ἐπιθυμοῦσε νά χορτάσει ἀπὸ τὰ ψίχουλα πού ἔπεφταν ἀπὸ τὸ τραπέζι τοῦ πλουσίου, ἀλλὰ καὶ τὰ σκυλιὰ ἔρχονταν καὶ ἔγλειφαν τίς πληγὲς του».(Λουκ. 16, 19-31).
Βλέπετε τὴν πλήρη ἔλλειψη κοινωνίας τοῦ πλουσίου πρὸς τὸν φτωχὸ Λάζαρο; Ὁ πρῶτος παραχόρταινε καθημερινὰ ἀπὸ τὴν τράπεζά του πού ἤταν γεμάτη ἀπὸ παντὸς εἴδους φαγητὰ καὶ πολυτελῆ καρυκεύματα, ἐνῶ ὁ Λάζαρος ἐπιθυμοῦσε νά χορτάσει καὶ ἀπὸ τὰ εὐτελέστατα πράγματα, γιατί ποτέ δέν εἶχε χορτάσει. Ἐκεῖνος ἔλαμπε ἀπὸ τὴν πορφύρα καὶ τὰ μεταξωτά πού φοροῦσε καὶ ἀπὸ τὸν ὑπερβολικὸ ἐξωραϊσμὸ τοῦ εὐρώστου σώματος, ἐνῶ ὁ Λάζαρος εἶχε καὶ τὰ ξεσχισμένα ῥάκη του γεμάτα ἀπὸ βρωμιὰ καὶ δυσωδία, γεμάτος πληγὲς καὶ περιρρεόμενος ἀπὸ πύο. Ἐκεῖνος καθόταν σὲ ψηλὸ θρόνο περικυκλωμένος ἀπὸ τὸ πλῆθος τῶν ὑπηρετῶν, ἐνῶ ὁ Λάζαρος ἤταν ξαπλωμένος κάτω στό ἔδαφος κοντὰ στήν πύλη...

Τὸ μανιφέστο τῶν μετανοημένων καρδιῶν

Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου, ἀπό τήν ἱστοσελίδα floga.gr, ἐπάνω στό χωρίο τοῦ κατά Λουκᾶν Εὐαγγελίου, κεφάλαιο 16ο, στίχοι 19 ἕως 31, στά πλαίσια τῆς ἑρμηνείας πού ἔγινε στό κήρυγμα τῆς Κυριακῆς 2-11-2014.

Ἄν δέν γνώριζα πώς τό κείμενο, πού ἀκούσαμε πρίν ἀπό λίγο, ἀνῆκε στόν Εὐαγγελιστή Λουκᾶ καί τό ἄκουγα ἔτσι, θά ἔλεγα πού κάποιος ἀντιγράφει ἤ κλέβει τώρα τό κομμουνιστικό μανιφέστο τῆς ἐπαναστάσεως τῶν λαῶν κατά τοῦ χυδαίου καπιταλισμοῦ. Ἀλλά δυστυχῶς ἤ εὐτυχῶς δέν εἶναι τά πράγματα ἔτσι καί σίγουρα ὁ Λουκᾶς δέν ἀντέγραψε τόν Μάρξ, πιθανῶς ὁ Μάρξ τόν Λουκᾶ, δέν τό ξέρω αὐτό. Μοιάζει τό κείμενο, γιατί ἔχει ὁμοιότητες. Κάποιοι πλούσιοι, κάποιοι φτωχοί. Ἐδῶ εἶναι δύο προσωπικότητες, πλούσιος καί φτωχός. Καί γίνεται μιά ἀνατροπή. Κάποιοι περνοῦσαν καλά, μετά δέν περνοῦν καλά. Κάποιοι πού δέν περνοῦσαν καλά, περνοῦν καλά. Αὐτή εἶναι ἡ κοσμική προοπτική αὐτοῦ τοῦ μανιφέστου...

Ποιά εἶναι ἡ ἔννοια τῆς πτωχείας τοῦ Λαζάρου;

ΠΑΤΕΡΙΚΟΝ ΚΥΡΙΑΚΟΔΡΟΜΙΟΝ, Ἱερόν Κελλίον ἁγίου Νικολάου Μπουραζέρη, Ἅγιον Ὄρος, σελ. 337.

Ἀποσπάσματα ὁμιλίας Ἀστερίου Ἐπισκόπου Ἀμασείας, ἀπό τό κατά Λουκᾶν Εὐαγγέλιον εἰς τόν πλούσιον καί εἰς τόν Λάζαρον.
«Ἄνθρωπός τις ἦν πλούσιος καί ἐνεδιδύσκετο πορφύραν καί βύσσον».
«Πτωχός δέ τις ἧν ὀνόματι Λάζαρος».
Εἶναι διπλῆ ἡ ἔννοια τῆς πτωχείας τοῦ Λαζάρου· δηλώνει ἀφ’ ἑνός μέν τήν ἔλλειψη τῶν ἀναγκαίων, ἀφ’ ἑτέρου δέ τήν μετριοφροσύνην καί τήν ταπεινότητα τοῦ ἤθους.
Δέν ἐπαινεῖται ὁ κατ’ ἀνάγκην πτωχός, ἀλλά θαυμάζεται ἐκεῖνος πού ἔχει καί ἐσωτερικήν μετριοφροσύνην.
Εἶναι ὁλοφάνερο ὅτι ἡ Γραφή ἐδῶ μακαρίζει τόν πτωχόν ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος ὑπομένει τούς μόχθους μέ ψυχήν φιλόσοφον, καρτερεῖ δέ μἐ γενναιότητα στίς διάφορες περιστάσεις τῆς ζωῆς καί δέν καταφεύγει σέ καμμίαν κακουργία γιά νά χαρίσει στήν σάρκα τήν ἀπόλαυση τῆς τρυφῆς.
«Ἐγένετο δέ ἀποθανεῖν τόν πτωχόν καί ἀπενεχθῆναι ὑπό τῶν ἀγγέλων εἰς τόν κόλπον τοῦ Ἀβραάμ».
«Ὁ δέ πλούσιος ἀποθανών ἐτάφη». Διότι, ὅταν ὁ ἁμαρτωλός...

30 Οκτ 2026

Ὁδηγίες ἐπιβίωσης παντοῦ: «Γεμίστε ντουλάπια – Ἀδειάστε τὸ κράτος ἀπὸ εὐθύνες»!

Γράφει ὁ Ἐλευθέριος Ἀνδρώνης 

Διανύουμε μιὰ ἐποχὴ αὐτοεκπληρούμενων πολιτικῶν «προφητειῶν», ὅπου παράλληλα μὲ τὴν καθιέρωση πολεμικῆς οἰκονομίας, τὸ δεινὸ μοιάζει νὰ παραμονεύει σὲ κάθε ἑπόμενη γωνία. Τὸ τελευταῖο διάστημα ὅλο καὶ περισσότερες χῶρες ἐκδίδουν ἔκτακτες ὁδηγίες πολιτικῆς προστασίας, συστήνοντας στοὺς πολῖτες νὰ προετοιμάσουν προμήθειες καὶ εἴδη ἀνάγκης ἀπὸ τρεῖς ἕως καὶ δέκα ἡμέρες. 
Στὴ Γαλλία, τὴ Σουηδία, τὴ Φιλανδία, τὴν Ἐσθονία, τὴ Δανία, τὴν Πολωνία, τὴ Λετονία, τὴ Γερμανία, τὴν Ὁλλανδία, τὸ Ἡνωμένο Βασίλειο, ὡς τὸν Καναδᾶ, τὴν Ταϊβὰν καὶ τὴν Ἰαπωνία, κυκλοφοροῦν ἀναθεωρημένοι ὁδηγοὶ πολιτικῆς ἄμυνας καὶ ἐγχειρίδια προστασίας ἀπὸ στρατιωτικὲς ἐπιθέσεις, κυβερνοεπιθέσεις καὶ καθολικὲς διακοπὲς ρεύματος καὶ ἐπικοινωνιῶν. 
Ἔχουμε θίξει καὶ ἄλλη φορὰ τὸ «παράδοξο» ὅτι οἱ κυβερνήσεις (εἰδικὰ τῆς Εὐρώπης) φοβερίζουν συνεχῶς τὸν κόσμο γιὰ ἐπικείμενες κρίσεις καὶ γιὰ τὴν ἀνάγκη ἀτομικῆς αὐτάρκειας, τὴν ἴδια ἀκριβῶς ὥρα ποὺ πράττουν ὅ,τι περνᾶ ἀπὸ τὸ χέρι τους γιὰ νὰ διαλύσουν τὴ διατροφικὴ αὐτάρκεια τῆς Εὐρώπης...

Αἰχμάλωτοι εἰς τήν ἀφθονίαν τῶν ὑλικῶν ἀγαθῶν

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

«῞Ολοι οἱ ἄνθρωποι κοπιάζουν στή ζωή τους γιά τήν ἀπόκτηση τῶν ὑλικῶν ἀγαθῶν προκειμένου νά καλυφθοῦν οἱ βιοτικές τους ἀνάγκες. ῞Ομως συχνά γίνονται θύματα ὑπερβολῆς καί μένουν ἀνικανοποίητοι, γεγονός πού αὐξάνει τίς προσπάθειές τους καί ὁ χρόνος πού μένει γιά τά πνευματικά ἀγαθά εἶναι ἐλάχιστος, ἄν ὄχι ἀνύπαρκτος. Δυστυχῶς, ἡ ἀγάπη τοῦ κόσμου ξεπερνᾶ τήν ἀγάπη τοῦ οὐρανοῦ! Πρόκειται γιά τό κοσμικό φρόνημα, πού ἀπομακρύνει τούς ἀνθρώπους ἀπό τό Θεό. Στήν ἐποχή μας ὅπου ἡ ἀφθονία καί ἡ ποικιλία τῶν ὑλικῶν ἀγαθῶν ἐντυπωσιάζει καί οἱ ἠθικές ἀρχές ἔχουν σχεδόν ξεχαστεῖ, τό κοσμικό φρόνημα εἶναι κυρίαρχο στούς περισσότερους ἀνθρώπους, γι’ αὐτό εἶναι ἰδιαίτερα χρήσιμο νά θυμόμαστε τά ὅσα λέει γιά τόν ἁμαρτωλό κόσμο καί τίς ἐπιδράσεις του στούς ἀνθρώπους πού πιστεύουν στό Θεό ὁ εὐαγγελιστής Ἰωάννης στήν α΄ του ἐπιστολή: «Μή ἀγαπᾶτε τόν κόσμο, μήτε ὅσα εἶναι τοῦ κόσμου. Ἄν κάποιος ἀγαπάει τόν κόσμο, δέν ἔχει μέσα του τήν ἀγάπη γιά τόν Πατέρα. Γιατί καθετί πού ὑπάρχει στόν κόσμο, ἡ σαρκική ἐπιθυμία καί ἡ ἐπιθυμία τῶν ματιῶν καί ἡ ὑπεροψία πώς κατέχουμε γήινα ἀγαθά, δέν προέρχονται ἀπό τόν Πατέρα, ἀλλά ἀπό τόν ἁμαρτωλό κόσμο...

Ἡ ὀρθή χρήση ἐκκλησιαστικῶν λέξεων καί φράσεων καί ἑρμηνευτικά σχόλια

Τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Μάνης κ. Χρυσοστόμου Γ'

Στόν χῶρο τῆς Ἐκκλησίας συχνά χρησιμοποιοῦνται συγκεκριμένες λέξεις καί φράσεις, πού ἔχουν ἀποκτήσει, θά λέγαμε, «ἐκκλησιαστική ἰδιότητα». Κάποιες ἀπό αὐτές δέν χρησιμοποιοῦνται πάντοτε καί ἀπό ὅλους ὀρθῶς, σύμφωνα μέ τούς κανόνες τῆς γραμματικῆς ἤ τοῦ συντακτικοῦ. Ἀπό τήν ἄλλη ὑπάρχουν στά βιβλικά κείμενα διάφοροι στίχοι μέ κάποια δυσκολία στήν ἑρμηνεία τους καί εἶναι ἀναγκαία ἡ ἐπεξήγηση γιά τήν κατανόησή τους. Ἔτσι παρακάτω παρουσιάζουμε τέτοιες λέξεις ἀπό ὅλα τά μέρη τοῦ λόγου (οὐσιαστικά, ἐπίθετα, ἀντωνυμίες, ρήματα κλπ.) πού χρησιμοποιοῦμε εἴτε στή λατρεία τῆς Ἐκκλησίας εἴτε σέ κηρύγματα εἴτε καί σέ γραπτά κείμενα. Προσέτι, παρουσιάζουμε λέξεις καί φράσεις, πού ἀξίζει ν' ἀποδοθῆ ἡ ἑρμηνεία τους, γιά τήν καλύτερη κατανόηση τοῦ περιεχομένου τῆς θείας διδασκαλίας τῶν Γραφῶν...

Πνιγμένοι στὰ πελάγη τῆς ἀγάπης

Γράφει ὁ Γεώργιος Κ. Τζανάκης

Στὸ πρόβλημα ποὺ ἐξελίσσεται γιὰ τὴν Μονὴ Σινᾶ ἡ μὲν λύσις εἶναι μία, τὰ δὲ  ἐρωτήματα γιὰ τὴν στάσι πολλῶν, πάμπολλα.

Τὴν ἀπάντησι γιὰ τὸ τί πρέπει νὰ γίνῃ τὴν δίδουν οἱ αἰῶνες καὶ ἡ ἱστορία τῆς Μονῆς. Καθεστῶς τὸ ὁποῖο ἐσεβάστηκαν 1500 χρόνια ὅλοι ὅσοι πέρασαν ἀπὸ ἐκεῖ, ἀποδεικνύει τὴν διαχρονικὴ ἀντοχή του, ἄρα δὲν χρειάζεται καμμία ἀλλαγὴ καὶ βελτίωσι, οὔτε ἔχει κάποιο κενὸ, ὥστε νὰ ἀγωνιοῦν νὰ τὸ καλύψουν, μὲ τὶς ἐνέργειές τους, οἱ σημερινοί ἄρχοντες. Τὰ ἴδια φρονοῦν καὶ οἱ μοναχοὶ ποὺ διαβιοῦν στὴν Μονὴ Σινᾶ -πλὴν τοῦ νέου ἡγουμένου- ἀλλὰ καὶ οἱ μοναχοὶ τοῦ Ἁγίου Ὅρους, ποὺ εἶναι τὸ δεύτερο ἀπ᾿ αἰώνων μοναστικὸ κέντρο, τὸ ὁποῖο ἐξακολουθῇ νὰ λειτουργῇ ἀδιαλείπτως. Σὲ ἀνακοίνωσί τῆς  Ἱ. Κοινότητος (20/9/26) τονίζεται ὅ,τι «Τὸ ἱστορικόν, μοναστικόν, θεσμικόν, νομικὸν καὶ περιουσιακὸν καθεστὼς τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τοῦ Θεοβαδίστου Ὄρους Σινᾶ πρέπει νὰ παραμείνῃ ἀναλλοίωτον ὡς ἔχει, ἄνευ οὐδεμιᾶς μεταβολῆς.» ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ 20/9/26 [1]    

Ἀναμφιβόλως οἱ ἀσκούμενοι μοναχοὶ στὸ Ὄρος Σινᾶ, ὅπως καὶ οἱ ἀσκούμενοι στὸ Ἅγιον Ὄρος ἀγαποῦν τὸν τόπο τους καὶ θέλουν νὰ διατηρήσῃ ὅλα ἐκείνα τὰ χαρακτηριστικὰ ποὺ βοηθοῦν τὸν ἀγῶνα τῆς ἀσκήσεως. Αὐτοὶ γνωρίζουν, περισσότερο ἀπὸ ὁποιονδήποτε ἄλλον, τί χρειάζεται γιὰ νὰ…

29 Οκτ 2026

Ὀκτὼ χρόνια ἀπὸ τὴν ἐν ψυχρῷ δολοφονία τοῦ Κωνσταντίνου Κατσίφα, ἡ μνήμη ποὺ παραμένει ζωντανή

Στὶς 28 Ὀκτωβρίου 2018, ἀνήμερα τῆς ἐθνικῆς μας ἑορτῆς, στοὺς Βουλιαράτες, γράφτηκε μία ἀπὸ τὶς πιὸ τραγικὲς σελίδες τῆς σύγχρονης ἱστορίας τῆς Ἐθνικῆς Ἑλληνικῆς Μειονότητας στὴν Ἀλβανία. Ἡ ἀλβανικὴ RENEA δολοφονεῖ ἐν ψυχρῷ τὸν Κωνσταντῖνο Κατσίφα, ἕναν νέο ἄνθρωπο ἑλληνικῆς καταγωγῆς, ἐπειδὴ γέμισε τὸ χῶρο μὲ ἑλληνικὲς σημαῖες. Αὐτὸ ἦταν τὸ μεγάλο του «ἁμάρτημα» γιὰ τὶς ἀλβανικὲς ἀρχὲς καί, ἂν καὶ πέρασαν ὀκτὼ χρόνια, ἀκόμα ἡ δικαιοσύνη δὲν ἀνακοίνωσε τὸ πόρισμα τῆς δολοφονίας. 

Δρακόντεια μέτρα τὴν ἡμέρα τῆς ἐνταφίασης του. Ὅλοι οἱ δρόμοι γέμισαν μὲ ἀστυνομικούς. Παρεμπόδιση στὰ σύνορα. Πολυάριθμες προσαγωγὲς στὰ ἀστυνομικὰ τμήματα Ἀργυροκάστρου καὶ Ἁγίων Σαράντα στελεχῶν τῆς Ὀργάνωσης «ΟΜΟΝΟΙΑ» καὶ ἁπλῶν μελῶν τῆς ΕΕΜ. Δεκάδες Βορειοηπειρῶτες σὲ κόκκινο κύκλο, ἄλλοι «non grada», ἀφαιρῶντας τὸ δικαίωμά τους νὰ ἐπισκεφτοῦν τὰ ἅγια χώματά τους. «Καταγγέλλουμε πὼς ἡ παρεμπόδιση καὶ ἐπιστροφὴ μελῶν τῆς ΕΕΜ (ποὺ ἔχουν καὶ Ἀλβανικὴ ὑπηκοότητα) ἀποτελεῖ βάναυση παραβίαση...

Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος τῶν «ΟΧΙ» 1940-1941, Χρύσανθος, ὁ ἀπὸ Τραπεζοῦντος

Τοῦ Κωνσταντίνου Χασόγια, Θεολόγου ΕΚΠΑ, 
Φοιτητὴ Τμ. Ἱστορίας καὶ Ἀρχαιολογίας ΕΚΠΑ
Στὸ διάβα τῶν αἰώνων ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ὑπῆρξε φρουρὸς καὶ τροφός τῆς Ρωμηοσύνης καὶ θεματοφύλακας τῆς ἱστορικῆς συνέχειας τοῦ Ἑλληνισμοῦ. Πολλὲς ὑπῆρξαν οἱ δοκιμασίες ποὺ κλήθηκε νὰ ἀντιμετωπίσει τὸ Ἔθνος, τοὺς νεότερους χρόνους. Σὲ μία ἀπὸ τὶς πλέον κρίσιμες περιόδους τῆς ἱστορίας του, ἕνας ἄξιος Ἱεράρχης εἰς τύπον καὶ τόπον Χριστοῦ, τίμησε τὸ ἀρχιερατικό του ἀξίωμα μὲ σθένος, παρρησία καὶ ἐθνικὴ ἀξιοπρέπεια, στὴν θύελλα τοῦ Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Αὐτὸς ἦταν ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος Χρύσανθος Φιλιππίδης (1881-1949), ὁ ἀπὸ Τραπεζοῦντος. Στὴν κρίσιμη στιγμὴ εἶπε τὰ δικά του «ΟΧΙ» στὶς δυνάμεις τοῦ Ἄξονα συμπαραστεκόμενος ἀπὸ τὸ τὴν ποιμαντική του ἔπαλξη στὸν ἐθνικὸ ἀγῶνα τῆς ἡρωικῆς γενιᾶς τοῦ Σαράντα. 
Ὁ κατὰ κόσμον Χαρίλαος Φιλιππίδης, γεννήθηκε στὴν Κομοτηνὴ τὸ 1881. Μετὰ τὶς ἐγκύκλιες σπουδές του στὴν Κομοτηνὴ καὶ τὴν Ξάνθη, εἰσήχθη στὴν Ἱερὰ Θεολογικὴ Σχολή τῆς Χάλκης τὸ 1897. Παράλληλα, διδάχθηκε γαλλικά, γερμανικὰ καὶ τουρκικά. Τὸ 1903 ἀποφοίτησε μὲ ἄριστα καὶ χειροτονήθηκε διάκονος λαμβάνοντας τὸ ὄνομα Χρύσανθος. Ἀκολούθησε στὴν Τραπεζοῦντα τὸν Μητροπολίτη Τραπεζοῦντος Κωνστάντιο Β΄ (Καρατζόπουλο), ὁ ὁποῖος τὸν διόρισε ἱεροκήρυκα καὶ καθηγητὴ τῶν θρησκευτικῶν στὸ Φροντιστήριο (Γυμνάσιο). 
Τὸ 1907, ἀνεχώρησε γιὰ σπουδὲς στὴν Γερμανία (Λειψία) καὶ ἀκολούθως στὴν Ἑλβετία (Λωζάννη). Ἐν συνεχείᾳ ἐπανῆλθε στὴν Κωνσταντινούπολη τὸ 1911...

Ἀφόρητη πίεση, ἐξευτελισμὸς καὶ διακωμώδηση: Ἰδοὺ ἡ ἐπιστολὴ Τυχικοῦ ποὺ ἐξηγεῖ γιατί δὲν παρέστη στὴν Ἱερὰ Σύνοδο

Βαριὲς καταγγελίες γιὰ τὴν συμπεριφορὰ Ἀρχιερέων ἀπέναντί του 

Σὲ τρισέλιδη ἐπιστολὴ ἡμερομηνίας 14 Ὀκτωβρίου 20206 ὁ πρώην Μητροπολίτης Πάφου Τυχικὸς ἐξηγεῖ τοὺς λόγους γιὰ τοὺς ὁποίους ἀπορρίπτει τὴν πρόσκληση τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Κύπρου Γεώργιου νὰ συμμετάσχει στὴ συνεδρίαση τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου, ἡ ὁποία μεταξὺ ἄλλων ἐξέτασε τὸ περιεχόμενο ἐπιστολῶν ποὺ στάλθηκαν πρὸς ἱερεῖς τῆς ἐπαρχίας Πάφου γιὰ τὴν σύσταση νέου ἐκκλησιαστικοῦ σχήματος. 
Ὁ Τυχικὸς διαμαρτύρεται γιὰ ἀλλαγὴ τῆς προσφώνησής του ἀπὸ «Μητροπολίτης πρώην Πάφου» σὲ «πρώην ‘Ἐπίσκοπος Πάφου» χωρὶς νὰ ἐνημερωθεῖ σχετικά, ἐνῷ ἰσχυρίζεται ὅτι ἡ προηγούμενη παρουσία του σὲ συνεδρίαση τῆς Ἱερᾶς Συνόδου μετατράπηκε σὲ δικαστικὴ διαδικασία, μὲ τὸν ἴδιο κατηγορούμενο. Τὸ γεγονός, ὑποστηρίζει ὅτι ἐπιδείνωσε τὴν κατάσταση τῆς ὑγείας του, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ παρουσιάσει καρδιολογικὰ νοσήματα. 
Διαβάστε ὁλόκληρη τὴν ἐπιστολή...

28 Οκτ 2026

28η Ὀκτωβρίου: Μόνο ὅταν ἡ Παναγία σκέπει, ἡ Ἑλλάδα μεγαλουργεῖ

Γράφει ὁ Ἐλευθέριος Ἀνδρώνης 

Πάει καιρὸς πολὺς ποὺ τὸ ἀήττητο μαφόριο τῆς Θεοτόκου, ἡ Ἁγία Σκέπη, κηρύχθηκε ἀνεπιθύμητη στὰ κοσμικὰ σαλόνια μας. Ὁ ξιπασμένος, ἀπνευμάτιστος Γραικός, εἶπε πῶς ὁ δροσερὸς ἴσκιος τῆς Ὑπερμάχου, τοῦ κρύβει τὸν ἥλιο τῆς «προόδου». Πῶς ἡ χώρα πρέπει νὰ τραβήξει μπροστά, πρὸς τοὺς ἀτσάλινους ὁρίζοντες τῆς Ἑσπερίας, ἀδέσμευτη ἀπὸ τὴ μάνα τοῦ Ἔθνους μας, ἐλεύθερη γιὰ νὰ ἐπιλέξει τὴ σκλαβιά της. 
Καὶ πράγματι αὐτὸ βλέπουμε στοὺς καιρούς μας. Μιὰ χώρα τόσο χειραφετημένη ποὺ λησμόνησε πῶς μοιάζει τὸ χέρι ποὺ θὰ τὴ σώσει ἀπ’ τὸν πνιγμό της. Κι ὅμως ἐκεῖνο τὸ μικρὸ εἰκονισματάκι τῆς Παναγίας ποὺ φώλιαζε στὸ στέρνο τῶν στρατιωτῶν καὶ ταξίδευε ἀπὸ τὰ τραῖνα τοῦ Σταθμοῦ Λαρίσης ὡς τὴν Ἤπειρο καὶ τὴ χιονισμένη Πίνδο, ξέρει νὰ διηγηθεῖ πολὺ λαμπρότερες δόξες ἀπὸ μυριάδες πολιτικάντικα κοκορίσματα. 
Ἐκεῖνο τὸ ταπεινὸ εἰκονισματάκι ἐξασφάλιζε ἠθικὸ καὶ ψυχὴ βαθιά, κοινὴ θωριὰ πρὸς τὸν οὐρανό, ἀπάντηση σὲ ὅλες τις λιγοψυχιές, παρηγοριὰ σὲ κάθε ρῖγος πόνου, χαμόγελα μπροστὰ στὸν μπαρουτοκαπνισμένο Χάρο, λεβεντιὰ ἰσάξια...

Τό ΟΧΙ εἶναι ὁ ἀλάνθαστος καί σταθερός βηματοδότης τῆς ἀργόσυρτης ἱστορικῆς μας διαδρομῆς, ἐδῶ καί τρεῖς χιλιάδες χρόνια

Γράφει ὁ Φώτιος Μιχαήλ, ἰατρός

Τό ΟΧΙ γιά τήν φυλή μας δέν εἶναι μιά ἁπλή λέξη. Οὔτε εἶναι κάτι, πού λέχθηκε γιά πρώτη φορά ἀπό στόματος Ἑλλήνων στίς 28 Ὀκτωβρίου τοῦ 1940. Τό ΟΧΙ εἶναι ὁ ἀλάνθαστος καί σταθερός βηματοδότης τῆς ἀργόσυρτης ἱστορικῆς μας διαδρομῆς, ἐδῶ καί τρεῖς χιλιάδες χρόνια!
Ποιός μπορεῖ νά ξεχάσει τό ΟΧΙ τῶν Θερμοπυλῶν, τῆς Σαλαμίνας καί τοῦ Μαραθῶνα;
Ποιός δικαιοῦται νά λησμονήσει τό ΟΧΙ τοῦ Κωνσταντίνου Παλαιολόγου;
Ποιός τολμᾶ νά προσπεράσει ἤ νά ὑποτιμήσει τό ΟΧΙ τοῦ Μάρκου Μπότσαρη, τοῦ Ἀθανασίου Διάκου, τοῦ Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, τοῦ Λάμπρου Κατσώνη, τοῦ Ἐμμανουήλ Παππᾶ, τῆς Μπουμπουλίνας, τῆς Δόμνας Βισβίζη;
Ποιός τολμᾶ νά αὐθαδιάσει περιφρονῶντας τό ΟΧΙ τοῦ Παύλου Μελᾶ, τοῦ καπετάν Ἄγρα, τοῦ καπετάν Ράμναλη, τοῦ Γερμανοῦ Καραβαγγέλη;
Ποιός δέν ἀφουγκράζεται τό ΟΧΙ τῶν παλληκαριῶν τοῦ Δαβάκη;
Ποιός ἔχει τό δικαίωμα νά ἀμφισβητήσει τό μεγαλειῶδες ΟΧΙ τοῦ θρυλικοῦ Κύπριου Προέδρου Τάσου Παπαδόπουλου;
Ποιός λησμονεῖ τό ΟΧΙ τοῦ Κωνσταντίνου Κατσίφα;
Ἡ Ἱστορία τοῦ Ἔθνους μας εἶναι μιά ἀτέλειωτη σειρά ἀπό ΟΧΙ. Καί ὄχι...

Ἡ Παναγία: Σκέπη τοῦ κόσμου

Ἱερομόναχος ΖΑΧΑΡΙΑΣ ΖΑΧΑΡΟΥ
Κάθε φορά πού γιορτάζουμε τή μνήμη τῆς Παναγίας μᾶς διακατέχει ἱερή χαρά καί δυναμωμένη ἐλπίδα καί, γεμάτοι ἀπό εὐγνωμοσύνη καί θαυμασμό γιά τή χάρη Της ἀναφωνοῦμε ἀπό τά βάθη τῆς καρδιᾶς μας: «πόθεν μοι τοῦτο;» καί, μιμούμενοι τήν Ἐλισάβετ, εὐλογοῦμε τήν ἁγία Παρθένο, τήν αἰτία τῆς σωτηρίας μας, τή Μητέρα τοῦ Θεοῦ ἡμῶν. Ἐνεργεῖ σέ μᾶς τότε τό μυστήριο τοῦ πνευματικοῦ νόμου πού μᾶς δίδαξε ὁ μέγας Ἀπόστολος: «ἡμεῖς δέ οὐ τό πνεῦμα τοῦ κόσμου ἐλάβομεν, ἀλλά τό Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ, ἵνα εἰδῶμεν τά ὑπό τοῦ Θεοῦ χαρισθέντα ἡμῖν» (Α´ Κορ. β´ 12). Στό δέ κέντρο τῆς λογικῆς λατρείας μας, ἀμέσως μετά τήν κάθοδο τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καί τόν καθαγιασμό τῶν τιμίων δώρων, κράζομεν εὐχαρίστως: «Ἐξαιρέτως τῆς Παναγίας ἀχράντου, δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου καί ἀειπαρθένου Μαρίας».
Ἄν καί ἡ κάθε ἐπίκλησις τοῦ ὀνόματος τῆς Παναγίας γεννᾶ μέσα μας τέτοια χαρά καί λυτρωτική παράκληση καί ἄν τέτοια ἔμπνευση πίστεως καί ἀγάπης Θεοῦ ἐπισκιάζει τήν Ἐκκλησία ὅταν πανηγυρίζει τή δόξα Της, πῶς νά κατανοήσουμε μιά φαινομενική ἀδιαφορία τοῦ Κυρίου πρός τή Μητέρα Του, ὅταν λέγει:...

26 Οκτ 2026

Σινᾶ: καιρὸς τοῦ ποιῆσαι

Γράφει ο Γεώργιος Κ. Τζανακης
Ἡ περυσινὴ ἀντίδρασις τῆς Ἀδελφότητος τῆς μονῆς Σινᾶ στὰ ὅσα ἐτοίμαζαν γιὰ τὴν Μονὴ οἱ κυβερνήσεις Αἰγύπτου καὶ Ἐλλάδος μὲ τὴν συνέργεια τοῦ τότε Ἀρχιεπισκόπου Σινᾶ Δαμιανοῦ, μὲ τὴν καθαίρεσί του, φρέναρε τὸ ξεπούλημα τῆς Μονῆς. 
Μετὰ τὴν ἐκλογὴ νέου Ἠγουμενου, ἀσχέτως ὑπὸ ποίες πιέσεις καὶ μεθοδεύσεις ἔγινε αὐτή, ἀκολούθησε ἕνα μεγάλο διάστημα σιωπῆς καὶ ἀδράνειας ἀπὸ τὴν πλευρᾶ τῆς ἀδελφότητος, ἀλλὰ ἀνασυντάξεως καὶ ἀντεπιθέσεως τῶν…

Μακελειὸ στὴν Ἰορδανία: Χριστιανοὶ νεκροί - Δυτικὲς συνειδήσεις σὲ καταστολή

Γράφει ὁ Ἐλευθέριος Ἀνδρώνης 

Τὸν Ἰούνιο τοῦ 2025, λίγο μετὰ τὸ ἀνείπωτο μακελειὸ στὴν ὀρθόδοξη ἐκκλησία τοῦ Προφήτη Ἠλία στὴ Ντουέϊλαα τῆς Δαμασκοῦ στὴ Συρία, γράφαμε σὲ τούτη ἐδῶ τὴ στήλη: 
«Τὸ βλέπουμε ξεκάθαρα πιά. Ἡ χριστιανοσύνη εἶναι ὁ ἀθῶος ''Ἄβελ'' ποὺ θὰ θυσιάζεται ξανὰ καὶ ξανὰ ἀπὸ τὸν Μεγάλο Ἀδερφό, ὅλο καὶ πιὸ συχνά, ὅλο καὶ πιὸ βάρβαρα, ὅλο καὶ μὲ πιὸ πλατιὰ κερκίδα στὴν ἀρένα τῶν ἐθνῶν. Καὶ οἱ σκοτεινὲς δυνάμεις καγχάζουν χαιρέκακα μὲ τὸν ἀφανισμὸ τοῦ χριστιανισμοῦ ἀπὸ τὶς ἀρχαῖες κοιτίδες του». 
Κανεὶς δὲν ἔχει καταδικαστεῖ ἀκόμα γι’ αὐτὴ τὴ σφαγὴ 23 πιστῶν τῆς ἑλληνορθόδοξης κοινότητας, ἐνῷ οἱ δυτικὲς κυβερνήσεις (συμπεριλαμβανομένης καὶ τῆς Ἑλλάδας) εἶχαν ἀρκεστεῖ σὲ μερικὲς ἀποστειρωμένες δηλώσεις γενικόλογης «καταδίκης» καὶ ὁ διωγμὸς κρύφτηκε βιαστικὰ καὶ πάλι κάτω ἀπ’ τὸ χαλὶ τῶν ἐξελίξεων. Ξανὰ καὶ ξανά, παρουσιάζαμε στοιχεῖα μέσῳ σχετικῶν ἄρθρων γιὰ τὴν ὠμὴ πραγματικότητα ὅτι ὁ Χριστιανισμὸς εἶναι ἡ ἀγριότερα διωκόμενη θρησκεία στὸν κόσμο σήμερα. Διεθνῆ παρατηρητήρια καὶ χριστιανικὲς...

Ἡ Ἐκκλησία εὑρέθη πάντοτε παρὰ τὸ πλευρὸν τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ

(Ἀρχιεπίσκοπος Χρύσανθος πρὸς Γερμανὸ Στρατάρχη von Stumme) 
«Kύριε Στρατάρχα, πρωτίστως ὁ στρατός σας εἰσέβαλεν εἰς ἕνα τόπον, τοῦ ὁποίου ὁ λαὸς ἠγωνίσθη μὲ πραγματικὴν πίστιν διὰ τὴν ἐλευθερίαν του καὶ διὰ τὴν οὐδετερότητά του καὶ ἐξακολουθεῖ πάντοτε νὰ πιστεύη εἰς τὰ ἰδανικὰ του... Ἡ Ἑλληνικὴ Ἐκκλησία εὑρέθη πάντοτε παρὰ τὸ πλευρὸν τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ, εἰς τοὺς ἀγῶνας του, ἀξία τῆς ἐμπιστοσύνης του, καὶ νὰ εἶσθε βέβαιοι ὅτι δὲν θὰ λείψη νὰ πράξη τὸ καθῆκον της καὶ κατὰ τὴν κρίσιμον αὐτὴν περίστασιν». 

"Ἄκαρπος συκῆ" ἤ "δένδρον σαπρὸν" οἱ Ἐπιτροπές διαχριστιανικῶν διαλόγων;

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΠΙΣΤΩΝ Ι.Μ. ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ

Μὲ ἄκρα μυστικότητα ὁλοκληρώθηκε ἡ φιλοξενία τοῦ Θεολογικοῦ Διαλόγου Ὀρθοδόξων καὶ Λουθηρανῶν "γιὰ τὴ Συνοδικότητα καὶ τὸ Πρωτεῖο" ἀπὸ τὴν ἡγέτιδα πλέον στὸν οἰκουμενισμό, Μητρόπολη Περιστερίου. 
Ἀπὸ τὶς 14 μηνὸς Ὀκτωβρίου ὅπου καὶ ὁλοκληρώθηκαν οἱ ἐργασίες της "ἀκάρπου συκῆς" (ἤτοι τῆς ἐν λόγῳ Ἐπιτροπῆς ἑνὸς ἀκόμα ἀτέρμονος θεολογικοῦ διαλόγου μετὰ αἱρετικῶν), δέκα ἡμέρες μετά, στὶς 24 Ὀκτωβρίου, ἐμφανίστηκε τελικὰ ἡ σχετικὴ εἴδηση. 
Γιὰ τὴν Ἐπιτροπὴ καὶ τὴν οἰκοδέσποινα Μητρόπολη Περιστερίου, δὲν ὑπάρχει κανένας ἐνδοιασμὸς στὴν ἐπισύναψη φωτογράφισης τῶν αἱρετικῶν μέσα σὲ ὀρθόδοξο ναὸ μετὰ τῶν ὀρθοδόξων (κατ' ὄνομα) ἐπισκόπων καὶ συγκεκριμένα στὸ παρεκκλήσιο Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου στὸ ἐπισκοπεῖο τῆς Μητροπόλεως Περιστερίου. 
Δὲν ὑπάρχει ὅμως οὔτε καὶ κανένας ἐνδοιασμὸς νὰ ἀνακοινωθοῦν καὶ οἱ ἀντικανονικὲς συμπροσευχὲς ποὺ τελέσθηκαν στὸ διάστημα τῆς παραμονῆς τῶν αἱρετικῶν Λουθηρανῶν στὴν Ἀθήνα. Τὸ ἀνακοινωθὲν ἐπισημαίνει ὅτι:...

Λόγος εἰς τὸν Ἅγιον Μεγαλομάρτυρα Δημήτριον

Ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ
Ὁ ἅγιος πού ὑμνεῖται καί τιμᾶται ἑξαιρέτως ἀπό ἐμᾶς, ἀνάμεσα στούς μάρτυρες τοῦ Χριστοῦ, ὁ ἐντόπιος καί συμπολίτης μας πολιοῦχος, τό μέγα θαῦμα τῆς οἰκουμένης, τό μέγα ὡράϊσμα τῆς Ἐκκλησίας, εἶναι ὁ θαυματουργός καί μυροβλήτης Δημήτριος. Μέγας φωστήρας ἀνάμεσα σέ περίλαμπρα ἄστρα πού μόνος του κρατεῖ μέσα του μαζεμένα ὅλων τά χαρίσματα, ὅπως σύν Θεῷ θά ἀποδείξουμε, ὁ ἅγιος Δημήτριος μόνος του δικαιοῦται νά καρπώνεται ὅλες μαζί τίς εὐφημίες πού ὀφείλονται σέ ὅλους. Παρόλο πού δέν ἐπαρκοῦμε νά ποῦμε λόγο γιά τόν μεγαλομάρτυρα ἐν τούτοις ὁ πόθος μᾶς πιέζει νά μιλήσουμε κατά δύναμη καί ὁ καιρός ζητεῖ τόν ἐπίκαιρο λόγο καί τό χρέος ἐπιβάλλει νά θαυμάζουμε μέ τό λόγο τό ὑπερλόγο ....

25 Οκτ 2026

π. Ἀρσένιος Βλιαγκόφτης: «πρ. Σιναίου Δαμιανός: Δυστυχῶς ἡ μονὴ "πουλήθηκε" ἀπὸ τὴν ἑλληνικὴ κυβέρνηση»

 
Ἐκπομπὴ μὲ τὸν ὁσιολογιώτατο Μοναχὸ Ἀρσένιο Βλιαγκόφτη, μὲ θέμα: «πρ. Σιναίου Δαμιανός: Δυστυχῶς ἡ μονὴ "πουλήθηκε" ἀπὸ τὴν ἑλληνικὴ κυβέρνηση», Κυριακή 25 Ὀκτωβρίου 2026. 

Πολλοί φαντάζονται τοὺς χριστιανοὺς σὰν νὰ μὴν εἶναι ἄνθρωποι, γι' αὐτὸ καὶ τοὺς θέλουν χωρὶς ἁμαρτίες

Αρχιμ. Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης
Πολλοί, μὴ γνωρίζοντας τὴν ἐκκλησιαστικὴ ἀνθρωπολογία, φαντάζονται τοὺς χριστιανοὺς σὰν νὰ μὴν εἶναι ἄνθρωποι, γι' αὐτὸ καὶ τοὺς θέλουν χωρὶς ἁμαρτίες, χωρὶς ἀδυναμίες, χωρὶς πτώσεις· τοὺς θέλουν ἄτρωτους. Ὁ κοσμικὸς μπορεῖ νὰ κάνη ἀναρίθμητες ἁμαρτίες, δὲν δίνουν καμία σημασία. Ὁ καλόγερος, ἢ ὁ παπᾶς, ὅταν κάνη μία ἁμαρτία, αὐτὸ θὰ λάβη ἀμέσως δημοσιότητα. Εἶναι, βέβαια, ἡ κακότητα ποὺ ἔχουν μέσα τους, καθὼς καὶ ἡ διάστροφος διάθεσίς τους ἐναντίον τῆς Ἐκκλησίας, εἶναι ὅμως καὶ ἡ ἄγνοιά τους, διότι οὐδέποτε ἀγωνίσθηκαν, οὐδέποτε πάλεψαν πνευματικά, οὐδέποτε γνώρισαν τί σημαίνει ἔλεος τοῦ Θεοῦ, οὐδέποτε ἀντιμετώπισαν τὰ πάθη τους καὶ τὴν ἁμαρτία τους· ζοῦν σὲ ἕναν φανταστικό κόσμο καὶ νομίζουν ὅτι οἱ χριστιανοὶ δὲν εἶναι ἄνθρωποι, ὅπως καὶ αὐτοί.

Χαιρετισμὸς Ὀρθοδόξων Χριστιανικῶν Σωματείων Θεσσαλονίκης στὴν ἐκδήλωση "Ἀπὸ τὸν Ὑγειονομικὸ στὸν Ψηφιακὸ Ὁλοκληρωτισμό"

Τὰ ὑπογραφόμενα Ὀρθόδοξα Χριστιανικὰ Σωματεῖα Θεσσαλονίκης ἐνθέρμως χαιρετίζουν τὴν σημερινὴ ἐκδήλωση τῆς 18ης Ὀκτωβρίου 2026, τὴν ὁποία ἀπὸ κοινοῦ διοργάνωσαν ἡ Πανελλήνια κίνηση κατὰ τοῦ Ψηφιακοῦ Ὁλοκληρωτισμοῦ (ΕΞΟΔΟΣ) καὶ ἡ Πανελλήνια Ὁμάδα Ἐπαγγελματιῶν Ὑγείας (Π.Ο.Ε.Υ.)

1ον Ὡς ἐλεύθερα πρόσωπα καὶ πολῖτες προβληματιζόμαστε γιὰ τὴ νέα ψηφιακὴ ταυτότητα, τὸν Προσωπικὸ Ἀριθμό, τὸ εὐρωπαϊκὸ ψηφιακὸ πορτοφόλι καὶ τὴν σταδιακὴ διασύνδεση δημόσιων μητρώων τὰ ὁποῖα ὅταν συνδυαστοῦν μὲ τὴν ὑποχρεωτικότητα καὶ τὴν ἀπουσία πραγματικῆς ἐναλλακτικῆς λύσης, δημιουργοῦν ἕνα σύστημα μέσα στὸ ὁποῖο ὁ πολίτης θὰ πρέπει συνεχῶς νὰ ταυτοποιεῖται, νὰ πιστοποιεῖται, νὰ ἀξιολογεῖται καὶ νὰ ἀποδεικνύει ψηφιακὰ ὅτι πληροῖ τὶς ἑκάστοτε προϋποθέσεις γιὰ νὰ ἐργαστεῖ, νὰ συναλλαχθεῖ ἢ νὰ ἀποκτήσει πρόσβαση σὲ ὑπηρεσίες καὶ ἀγαθά.
2ον Ὡς Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί, ὑπερασπιζόμενοι τὸ μέγιστο ἀγαθὸ...

Ἠχηρὸ μήνυμα ἐλευθερίας ἀπὸ τὴν Θεσσαλονίκη: "Ἀπὸ τὸν Ὑγειονομικὸ στὸν Ψηφιακὸ Ὁλοκληρωτισμό"

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Θεσσαλονίκη, 18 Ὀκτωβρίου 2026 
Μὲ μεγάλη συμμετοχὴ καὶ ἔντονο παλμὸ πραγματοποιήθηκε τὴν Κυριακὴ 18 Ὀκτωβρίου 2026 καὶ ὥρα 17:00, στὸ ἐμβληματικὸ ἄγαλμα τοῦ Μ. Ἀλεξάνδρου στὴ Νέα Παραλία Θεσσαλονίκης, ἡ ἀνοιχτὴ ἐνημερωτικὴ ἐκδήλωση – συζήτηση μὲ κεντρικὸ θέμα: "Ἀπὸ τὸν Ὑγειονομικὸ στὸν Ψηφιακὸ Ὁλοκληρωτισμό: Προσωπικὸς Ἀριθμός – Ἠλεκτρονικὴ Ταυτότητα – Ἐλευθερία Ἐπιλογῆς". 
Ἡ ἐκδήλωση συνδιοργανώθηκε ἀπὸ τὴν Π.Ο.Ε.Υ. (Πανελλήνια Ὁμάδα Ἐπαγγελματιῶν Ὑγείας) καὶ τὴν ΕΞΟΔΟ (Πανελλήνια Κίνηση κατὰ τοῦ Ψηφιακοῦ Ὁλοκληρωτισμοῦ), δίνοντας βῆμα σὲ ἕναν γόνιμο καὶ δημοκρατικὸ διάλογο γύρω ἀπὸ τὶς προκλήσεις ποὺ ἀντιμετωπίζουν τὰ ἀτομικὰ δικαιώματα καὶ οἱ ἐλευθερίες στὴ σύγχρονη ψηφιακὴ ἐποχή. 
Τὴν παρουσίαση καὶ τὸ συντονισμὸ τῆς ροῆς ἀνέλαβαν ὑποδειγματικὰ ὁ συγγραφέας καὶ ραδιοτηλεοπτικὸς παραγωγὸς...

«Ἀπὸ τὸν ὑγειονομικὸ στὸν ψηφιακὸ ὁλοκληρωτισμό» – Ἐκδήλωση γιὰ ΠΑ, Ταυτότητα, Δικαιώματα

 
ΟΛΟ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΤΗΣ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ 
(ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟ ΣΕ ΕΝΟΤΗΤΕΣ ΣΤΟ YOUTUBE PLAYER) 
«Ἀπὸ τὸν ὑγειονομικὸ στὸν ψηφιακὸ ὁλοκληρωτισμό» – Ἐκδήλωση γιὰ τὸν Προσωπικὸ Ἀριθμό, τὴν Ἠλεκτρονικὴ Ταυτότητα καὶ τὰ συνταγματικὰ δικαιώματα 
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ / Κυριακὴ 18 Ὀκτωβρίου 2026 / Ὥρα 17:00

24 Οκτ 2026

Μία ἱστορία διαστροφῆς τοῦ νοῦ

Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία 
τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου, ἀπό τήν ἱστοσελίδα floga.gr, ἐπάνω στό χωρίο τοῦ κατά Λουκᾶν Εὐαγγελίου, κεφάλαιο 8ο, στίχοι 27 ἕως 39, στά πλαίσια τῆς ἑρμηνείας πού ἔγινε στό κήρυγμα τῆς Κυριακῆς 22-10-2006.
Γνωστή καί πάλι ἡ διήγηση καί ἀπό ἄλλες περιπτώσεις παράλληλης θεραπείας δαιμονισμένων ἀπό τόν Χριστό, ἡ ὁποία ὅμως διήγηση δέν μπορεῖ νά κοιταχτεῖ μονοτόνως, δηλαδή μόνο μέ μιά ματιά, ὅτι ὁ Χριστός βρίσκει ἕνα δαιμονισμένο καί τόν γιατρεύει. Αὐτό εἶναι δεδομένο. Ἡ περικοπή ἀνοίγει ἄλλες πολύ βαθιές προοπτικές καί μάλιστα κεντρικό σημεῖο ἀφετηρίας, γιά νά μποῦμε στίς βαθύτερες προοπτικές τῆς περικοπῆς, εἶναι αὐτό τό ὁποῖο εἶπε ὁ δαιμονισμένος ὅταν ὁ Χριστός τόν ρώτησε «ποιό εἶναι τό ὄνομά σου;», πού εἶπε «λεγεών», γιατί, λέει τό κείμενο, ἦταν πολλά τά δαιμόνια πού εἶχε μέσα.
Προσέξτε αὐτή τήν πολλαπλότητα. Δέν θά τό δεῖτε αὐτό μόνο ποσοτικά, τά πολλά τά δαιμόνια. Μπορεῖ καί νά εἶναι, ἀλλά ἀναφέρεται σέ κάτι πολύ βαθύ ποιοτικό, πού ἀφορᾶ τήν ποικιλία τῶν δαιμονικῶν καταστάσεων πού ζοῦμε χωρίς νά τό καταλαβαίνουμε. Αὐτό κάνει ἡ περικοπή καί μᾶς βάζει σέ μιά σκληρή...

ΔΗΜΗΤΡΙΑ 2026 - π. Ἰωσήφ: «Ἀναμνήσεις ἀπὸ τὴν γνωριμία μὲ ἁγιασμένα πρόσωπα τῆς Ἀθωνικῆς πολιτείας»

Ἰρλανδικὸ σπὸτ παράνοιας: Ζητεῖται συναίνεση γιὰ τὸ φιλὶ τῆς γιαγιᾶς!

Γράφει ὁ Ἐλευθέριος Ἀνδρώνης 

Εἶσαι κράτος καὶ δὲν σοῦ βρίσκεται κάποια πρόχειρη πανδημία ὥστε νὰ ποινικοποιήσεις τὶς ἀγκαλιὲς μεταξὺ μελῶν τῆς οἰκογένειας; Κανένα πρόβλημα, ὑπάρχει καλύτερη λύση! Μόνιμη, σίγουρη, ἐγγυημένη, χωρὶς νὰ χρειάζεται νὰ ἔχεις ἀνάγκη κάποιον ἀδέσποτο ἰὸ γιὰ νὰ διαλύσεις τοὺς κοινωνικοὺς δεσμούς. Ἡ μέθοδος εἶναι ἁπλῆ: Παίρνεις τὴν ἤδη «ξεχειλωμένη» ἔννοια τῆς παρενόχλησης, καὶ τὴν τραβᾶς κι ἄλλο, μέχρι ἐκεῖ ποὺ δὲν παίρνει ἄλλο. 
Ἔπειτα, ξεκινᾶς μιὰ καμπάνια κατὰ τοῦ βιασμοῦ καὶ ἀντὶ νὰ ἀσχοληθεὶς μὲ τὰ πραγματικὰ αἴτια τῆς πανσεξουαλικῆς ἀποχαλίνωσης, στρέφεσαι ἐναντίον τοῦ μόνου θεσμοῦ ποὺ ἔχει ἀπομείνει γιὰ νὰ τὴν περιορίζει: τὴν παραδοσιακὴ οἰκογένεια. Μὲ λίγα λόγια κατηγορεῖς τὸν εὐεργέτη ὡς θύτη, καταφέρνοντας τὸ ἀκριβῶς ἀντίθετο ἀπὸ ἐκεῖνο ποὺ (ὑποτίθεται ὅτι) στοχεύει ἡ διαφημιστικὴ ἐκστρατεία σου: ἀντὶ νὰ προστατεύεις τὰ θύματα – τὰ ἀφήνεις ἀκόμα πιὸ ἀνυπεράσπιστα. 
Καὶ τί κάνεις λοιπόν; Σχεδιάζεις ἕνα διαφημιστικὸ ὅπου παρουσιάζεις...

Ἡ ὑπόμνησις τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

Ἡ πνευματικὴ ζωὴ προϋποθέτει διαρκῆ ὑπόμνηση τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ, διότι εἶναι πολλὲς οἱ αἰτίες ποὺ παραμερίζουν τὴν ἐπίδρασή του στὴ ζωὴ τῶν καλοπροαίρετων χριστιανῶν. Ἀναφέρουμε μερικές: Οἱ ὑπερβολικὲς βιοτικὲς μέριμνες, τὰ καθημερινὰ προβλήματα ποὺ κάποτε αὐξάνονται χωρὶς λόγο, τὰ εὐχάριστα καὶ τὰ δυσάρεστα γεγονότα ποὺ θέτουν σὲ δεύτερη μοῖρα τὶς πνευματικὲς ὑποχρεώσεις τους, οἱ προσωπικὲς ἀδυναμίες, ὅπως λόγοι ὑγείας, ἡ ἀναπόφευκτη ἐπικοινωνία μὲ ἄσχετους περὶ τὴν πίστη συνανθρώπους τους, στὸν ἐπαγγελματικὸ συνήθως χῶρο καὶ πολλὲς ἄλλες.
Ὁ ἀπόστολος Πέτρος φρόντιζε νὰ ὑπενθυμίζει βασικὲς ἀλήθειες τῆς πίστεως στοὺς ἀνθρώπους ποὺ εἶχαν δεχθεῖ τὸ μήνυμα τῆς σωτηρίας, μὲ τελικὸ ἀποτέλεσμα τὴν εἴσοδό τους στὴν αἰώνια βασιλεία τοῦ Χριστοῦ. Γράφει σχετικὰ στὴ Β΄ ἐπιστολή του: «Γι’ αὐτὸ θὰ φροντίζω πάντα νὰ σᾶς ὑπενθυμίζω αὐτὰ τὰ πράγματα, μολονότι βέβαια τὰ ξέρετε καὶ μένετε σταθεροὶ στὴν ἀλήθεια ποὺ διδαχθήκατε...

23 Οκτ 2026

Ὁ π. Νικόδημος Καβαρνὸς ὑπερέβη κάθε ὅριον! Ἀπὸ τὸ «Ὑπάρχω» εἰς φωνητικάς κορώνας

Ἡ ἐκκλησιαστικὴ μουσικὴ δὲν εἶναι πεδίο προσωπικῆς προβολῆς, οὔτε οἱ ἱεροὶ ὕμνοι προσ­­φέρονται γιὰ μουσικοὺς πειραματισμοὺς καὶ ἐπιδείξεις φωνητικῶν ἱκανοτήτων. Ἡ ὀρθόδοξη ψαλτικὴ παράδοση διαθέτει συγκεκριμένο ἦθος, χαρακτῆρα καὶ προσανατολισμό. Δὲν ἀποβλέπει στὴν ψυχαγωγία τοῦ ἀκροατηρίου, ἀλλὰ στὴν προσ­ευχὴ καὶ στὴ δοξολογία τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ. Δυσ­τυχῶς, ὅμως, στὴν ἐποχή μας παρατηρεῖται ὁλοένα καὶ συχνότερα μία ἀνησυχητικὴ τάση μετατροπῆς τῆς ἐκκλησιαστικῆς ὑμνογραφίας σὲ μουσικὸ θέαμα, προσ­αρμοσμένο στὶς ἀπαιτήσεις τῶν μέσων κοινωνικῆς δικτυώσεως.

Χαρακτηριστικὴ περίπτωση ἀποτελοῦν δύο πρόσφατα σύντομα βίντεο ποὺ ἀποδίδονται στὸν γνωστὸ κληρικὸ καὶ ἑρμηνευτὴ βυζαντινῆς μουσικῆς π. Νικόδημο Καβαρνό. Σύμφωνα μὲ τὴν περιγραφὴ τοῦ περιεχομένου τους, στὸ πρῶτο ἐμφανίζεται νὰ ψάλλει τὸ «Ἐξαιρέτως τῆς Παναγίας, ἀχράντου…» χρησιμοποιώντας τὴ μελωδία τοῦ γνωστοῦ λαϊκοῦ τραγουδιοῦ «Ὑπάρχω», ποὺ ἔγινε γνωστὸ ἀπὸ τὸν Στέλιο Καζαντζίδη. Καὶ ὅλα αὐτὰ μέσα σὲ ἕνα σπήλαιο, τὸ ὁποῖο φωτίζεται μὲ ἐναλλασσόμενα χρώματα, δημιουργώντας μία ἀτμόσφαιρα ποὺ παραπέμπει περισσότερο σὲ μουσικὴ παράσταση παρὰ σὲ ἐκκλησιαστικὴ ψαλμωδία.
Ἀλήθεια, τί σχέση μπορεῖ νὰ ἔχει ἡ μελωδία ἑνὸς λαϊκοῦ τραγουδιοῦ μὲ τὴν ἱερὴ μνημόνευση τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου κατὰ τὴ Θεία Λειτουργία;...

Γέρων Αἰμιλιανὸς Σιμωνοπετρίτης: Ὅλα φαίνεται ὅτι σιωποῦν, κι ὅμως ὅλα φωνάζουν

Ἦταν νύχτα ἀκόμη καὶ ἀπελάμβανα τὴν ἐπικοινωνία μὲ τὸν Ἰησοῦ μου. 
Δὲν εἶχε ἀρχίσει ἡ τρίτη τῆς ἡμέρας. 
Τότε σκέφτηκα: 
"Ὅλα σιωποῦν, ὅλα ἡσυχάζουν". 
Μὰ ἕνα ρῖγος διέτρεξε ξαφνικὰ τὸ σῶμα μου. 
Κατάλαβα ὅτι εἶχα κάνει λάθος. 
Μοῦ φάνηκε μέσα στὴν ἡσυχία ὅτι χίλιες χιλιάδες φωνὲς ἀκούστηκαν. 
Πάλι σκέφτηκα: 
πόσοι ταραγμένοι στὰ κρεβάτια τοῦ πόνου, μέσα στὰ σπίτια ἢ στὰ νοσοκομεῖα, τώρα ποὺ ἐγὼ νόμιζα ὅτι ὅλα ἠρεμοῦν, δὲν μποροῦν νὰ κλείσουν μάτι. 
Ποιοί ἐνδιαφέρονται γι’ αὐτούς; 
Ποιοί αὔριο θὰ πᾶνε νὰ τοὺς ποῦν, 
μὲ τὴ γλῶσσα ποὺ ἐννοοῦν οἱ ἄρρωστοι, ὅτι κάποιος τοὺς ἀγαπάει καὶ κάτι προσμένει ἀπὸ αὐτούς; 
Πόσοι γονεῖς τὴ στιγμὴ αὐτὴ ἐφιαλτικὰ ἀγρυπνοῦν, γιατί σὲ λίγες ὧρες στόματα παιδιῶν πεινασμένα θὰ ἀνοίξουν, γιὰ νὰ συνεχίσουν νὰ παραμένουν πεινασμένα; 
Ποιοί προσεύχονται γι’ αὐτούς; 
Πόσα ἑκατομμύρια ἀνθρώπων τούτη τὴ νύχτα σὰν νεκροὶ κοιμοῦνται, ἀλλὰ καὶ σὰν νεκροί, μόλις χαράξει, θὰ σηκωθοῦν, 
ἀφοῦ κανεὶς ἀκόμη δὲν τοὺς τὸ εἶπε ὅτι κάποιος, γιὰ χάρη τους, 
σὲ ἕναν Σταυρὸ ἀνέβη, γιὰ νὰ γίνουν αὐτοὶ τέκνα Ἀναστάσεως. 
Ποιοί θὰ τοὺς μεταφέρουν τὸ μήνυμα αὐτὸ τῆς χαρᾶς, ποὺ ἴσως δὲν τὸ περιμένουν, ἀλλὰ τόσο τὸ χρειάζονται; 
Τέλος, πόσοι νέοι, νυχτωμένοι τώρα ποὺ ἐγὼ δὲν ἀκούω τίποτε, τρεκλίζουν...

22 Οκτ 2026

Ἐκδήλωση γιὰ τὸν ψηφιακὸ ὁλοκληρωτισμὸ καὶ Γενικὴ Ἱερατικὴ Σύναξη στὴν Κέρκυρα, μὲ ὁμιλητὴ τὸν π. Ἀρσένιο Βλιαγκόφτη

Στὸ Πνευματικὸ Κέντρο τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Κερκύρας ξεκίνησαν τὸ ἀπόγευμα τῆς Τετάρτης 21 Ὀκτωβρίου 2026 τὰ μαθήματα τοῦ Ἐλεύθερου Πανεπιστημίου τῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας μὲ πρῶτο θέμα τὸν ψηφιακὸ ὁλοκληρωτισμὸ καὶ τὴν ἐλευθερία τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου. Ὁμιλητὴς ἦταν ὁ λόγιος μοναχὸς καὶ συγγραφέας π. Ἀρσένιος Βλιαγκόφτης. 

Τὸν ὁμιλητὴ προσφώνησε ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κερκύρας, Παξῶν καὶ Διαποντίων Νήσων κ. Νεκτάριος, ὁ ὁποῖος ἐπεσήμανε ὅτι ζοῦμε σὲ δύσκολους καιροὺς γιὰ τὴν κοινωνία μας, καθὼς τὸ παγκόσμιο σύστημα, μὲ νόμους ὕπουλους, μὲ τέχνη καὶ μὲ κρύφιο τρόπο ἐπιθυμεῖ νὰ φιμώσει τὴν Ἐκκλησία, ἀποπροσανατολίζοντας τὸν λαὸ ἀπὸ τὴ σχέση του μὲ τὸ πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ. Ὁ πολιτισμός μας διακηρύσσει τὴν ἐξελικτικὴ πορεία τῆς ζωῆς, ὅτι ἡ ἐπιστημονικὴ πρόοδος ποὺ ἔχει φέρει τὴν ἠλεκτρονικὴ διαχείριση τῶν πραγμάτων ἐπηρεάζει καὶ φοβίζει τοὺς ἁπλοῦς ἀνθρώπους ποὺ δὲν γνωρίζουν τὴ σκέψη...

21 Οκτ 2026

21 Ὀκτωβρίου 1912: Ἡ ἀπελευθέρωση τῆς Πρέβεζας ἀπὸ τοὺς Ὀθωμανούς

Tοῦ Κωνσταντίνου Χασόγια, φοιτητὴ Τμήματος Ἱστορίας καὶ Ἀρχαιολογίας Ε.Κ.Π.Α.
Ἡ 21η Ὀκτωβρίου 1912 ἀποτελεῖ μία ἀπὸ τὶς σημαντικότερες ἡμερομηνίες στὴν ἱστορία τῆς πόλεως τῆς Πρέβεζας, καθὼς σηματοδοτεῖ τὴν ἀπελευθέρωσή της ἀπὸ τὸν ὀθωμανικὸ ζυγὸ καὶ τὴν ἔνταξή της στό -τότε- Βασίλειον τῆς Ἑλλάδος. Τὸ γεγονὸς ἐντάσσεται στὸ εὐρύτερο πλαίσιο τῶν στρατιωτικῶν ἐπιχειρήσεων τοῦ Α΄ Βαλκανικοῦ Πολέμου, ὅταν ἡ Ἑλλάδα καὶ οἱ σύμμαχοί της (Σερβία, Βουλγαρία, Μαυροβούνιο) ἐπιχείρησαν νὰ ἀπελευθερώσουν τοὺς σκλαβωμένους ἀδελφούς τους ποὺ ζοῦσαν στὰ εὐρωπαϊκὰ ἐδάφη τῆς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας.
Στὶς ἀρχὲς τοῦ 20οῦ αἰῶνα, ἡ Ἤπειρος παρέμενε ὑπὸ ὀθωμανικὴ διοίκηση, παρὰ τοὺς ἰσχυροὺς ἱστορικούς, πολιτισμικοὺς καὶ ἐθνικοὺς δεσμοὺς τοῦ ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ της μὲ τὴν Ἑλλάδα. Ἡ ἀπελευθέρωση τῶν περιοχῶν της ἀποτελοῦσε σημαντικὸ στόχο τῆς ἑλληνικῆς πολιτικῆς καὶ στρατιωτικῆς ἡγεσίας. Τὸ πνεῦμα τῆς «Μεγάλης Ἰδέας» ἦταν χαραγμένο στὸ νοῦ καὶ τὴν καρδιὰ τῶν Ἑλλήνων.
Τὴν 5η Ὀκτώβριο τοῦ 1912, ἔγινε ἡ ἔναρξη τοῦ Α΄ Βαλκανικοῦ Πολέμου...

Τουρκολιβυκὸ μνημόνιο: Καὶ τί ἔγινε μωρέ; Ἐμεῖς ἔχουμε... data center

Γράφει ὁ Ἐλευθέριος Ἀνδρώνης 

Καὶ νὰ λοιπὸν ποὺ ἦρθε ὁ καιρὸς ποὺ οἱ ἐχθροί μας διαμοιράζουν μόνοι τους τὰ κυριαρχικὰ ἱμάτια τῆς Ἑλλάδας, σὰν νὰ χωρίζουν τὴ λεία ἑνὸς ἐγκαταλελειμμένου κράτους ποὺ ἀπὸ χώρα ἀποφάσισε νὰ γίνει διεκδικήσιμος χῶρος. Τὸ κοινοβούλιο τῆς Λιβύης ἐπικύρωσε τὸ παράνομο Τουρκολιβυκὸ μνημόνιο, τὸ ὁποῖο γίνεται πλέον ἀμφίπλευρο γεγονός, ἕνα ὑψωμένο ὑδάτινο «τεῖχος» πειρατικῶν κρατῶν ποὺ γεφυρώνει τὴ διαρπαγὴ τοῦ Αἰγαίου καὶ προορίζεται νὰ ἀπομονώσει Ἑλλάδα καὶ Κύπρο στὴν Ἀνατολικὴ Μεσόγειο. 
Τόσο ὁ Γιῶργος Γεραπετρίτης, ὅσο καὶ ἡ κυβέρνηση γενικότερα, τὰ τελευταῖα χρόνια ξόδεψαν ἀναρίθμητα ἐφησυχαστικὰ ἀφηγήματα προκειμένου νὰ πείσουν τὴν κοινὴ γνώμη ὅτι τὸ γεωπολιτικὸ «φλὲρτ» Τουρκίας – Λιβύης δὲν μποροῦσε νὰ ὁδηγήσει σὲ κανένα χειροπιαστὸ ἀποτέλεσμα. Κρατῶντας μιὰ μόνιμη ὑποχωρητικὴ στάση, ἁπλᾶ «ξόρκιζαν» τὶς ἐξελίξεις βασιζόμενοι σὲ ξένους παράγοντες ποὺ θὰ μᾶς... σώσουν. 
Τὸ ἐπικοινωνιακὸ ἐπιτελεῖο τοῦ Μαξίμου, πότε ἐπικαλεῖτο τὶς περιβόητες γεωτρήσεις τῆς Chevron ἀνατολικὰ τῆς Κρήτης, πότε θυμόταν τὴν ἀμυντικὴ συμφωνία μὲ τὴ Γαλλία, πότε ποντάριζε στὰ συμφέροντα τοῦ Ἰσραὴλ καὶ πότε...

«Ἡ ἀνατολὴ τῆς Δύσης»

Στὰ πλαίσια τῶν ἐκδηλώσεων μὲ τίτλο «ΔΗΜΗΤΡΙΑ 2026» τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγίου Δημητρίου, στὸν Δῆμο Ἁγίου Δημητρίου Ἀττικῆς, τὸ Σάββατο 10 Ὀκτωβρίου 2026 ὁ Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος Ἰλίου κ. Ραφαήλ, τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Θυατείρων, μίλησε μὲ θέμα: «Ἡ ἀνατολὴ τῆς Δύσης» καὶ παρουσίασε συγκλονιστικὰ στοιχεῖα, σχετικὰ μὲ τὴν ἐπιστροφὴ ἑκατοντάδων ἑτεροδόξων στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία.

Μίλησε γιὰ «ἕνα ἐκπληκτικὸ φαινόμενο, ποὺ παρατηρεῖται ὄχι μόνο στὸν δυτικὸ κόσμο, ἀλλὰ καὶ στὴν Ἀνατολή, καὶ σὲ ὅλο τὸν κόσμο… εἰδικὰ ἀπὸ τὴν περίοδο τοῦ κορονοϊοῦ καὶ μετά…»
Ὁ Θεοφιλέστατος εἶπε συγκεκριμένα: «Πρὶν ἀπὸ 10, 20, 30 χρόνια, πολλοὶ πίστευαν, τουλάχιστον στὸν δυτικὸ κόσμο, ὅτι ὁ Χριστιανισμὸς ἦταν πλέον μία χαμένη ὑπόθεση. Νά ὅμως ποὺ καὶ πάλι ὁ λόγος τοῦ Κυρίου ἀποδεικνύεται ἀλάθητος: “καὶ πύλαι ᾅδου οὐ κατισχύσουσι” τῆς Ἐκκλησίας. Γιατὶ δὲν ὑπάρχει τίποτε ἄλλο νὰ χορτάσει καὶ νὰ ξεδιψάσει τὸν ἄνθρωπο, παρὰ μόνο ὁ Χριστός...

Ἡ διακονία τοῦ Λόγου τοῦ Ὁσίου Γέροντος Σωφρονίου

Ἱερομόναχος Νικόλαος Σαχάρωφ

Ἕνας ἀγώνας θεογνωσίας
Ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστὸς ἔλεγε: «Λέγω δὲ ὑμῖν ὅτι πᾶν ῥῆμα ἀργόν, ὃ ἐὰν λαλήσωσιν οἱ ἄνθρωποι, ἀποδώσουσι περὶ αὐτοῦ λόγον ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως». Καὶ Αὐτὸς ἔδωσε «ὑπόδειγμα» σὲ μᾶς. Ὅπως γράφει ὁ Γέροντας Σωφρόνιος «Οὐδέποτε ὁ Κύριος πρόφερε μάταιους λόγους». Δὲν εἶπε τίποτα ἀπὸ τὸ μυαλό Του: «Τὰ ῥήματα ἃ ἐγὼ λαλῶ ὑμῖν, ἀπ’ ἐμαυτοῦ οὐ λαλῶ…» ἀλλὰ μόνο «πάντα ἃ ἤκουσα παρὰ τοῦ Πατρός μου».
Κάποτε στὸν Ἄθωνα ἔγινε διάλογος γιὰ τὸ πῶς μιλοῦν οἱ τέλειοι. Ὁ Γέροντας Σιλουανὸς εἶπε: Αὐτοὶ «δὲν λένε τίποτε ἀπὸ τὸν ἑαυτό τους. Λένε μόνο ὅ,τι τοὺς δίνει τὸ Πνεῦμα».
Ἔτσι ὁ πατὴρ Σωφρόνιος ἤτανε ἕνας ἀληθινὸς «ὑπηρέτης τοῦ Λόγου». Διατύπωνε μὲ ἱερὸ φόβο τὸν κάθε λόγο του, εἴτε αὐτὸς ἦταν προφορικός, εἴτε γραπτός. Ἔνιωσε ὁ Γέροντας αὐτὴ τὴν εὐθύνη ἀκόμη βαθύτερα, ὅταν ἔγινε πνευματικὸς στὸν Ἄθω, στὴ Μονὴ τοῦ Ἁγίου Παύλου τὸ 1942. Τότε ἄρχιζε ἡ διακονία του στὸν Λόγο τοῦ Θεοῦ. «Στὸν πνευματικὸ ἁρμόζει -γράφει ὁ Γέροντας- νὰ αἰσθάνεται...

20 Οκτ 2026

Γιὰ τὶς ἀμβλώσεις

π. Ἐπιφάνιος Θεοδωρόπουλος, Ὑποθῆκες ζωῆς, Ἔκδοσις Ἱ. Ἡσυχ. Κεχαριτωμένης Θεοτόκου Τροιζήνας, 2010. 
«Ἕνα πιστὸ ἀνδρόγυνο πῆγε κάποτε στὸν Γέροντα ζητῶντας τὴ συμβουλή του (δὲν εἶχαν αὐτὸν Πνευματικό). Τὸ πρόβλημά τους ἦταν ὅτι ἡ γυναῖκα ἔπαιρνε δυνατὰ φάρμακα γιὰ κάποια ἀσθένειά της καὶ κατὰ τὴ διάρκεια τῆς θεραπείας ἔμεινε ἔγκυος. Ὁ γιατρός τὴν προέτρεπε νὰ κάνῃ ἄμβλωσι, διότι τὸ παιδὶ θὰ γεννιόταν ἀνάπηρο. Ὁ Γέροντας τοὺς εἶπε:
-Καὶ τί ἤλθατε σὲ μένα; Νὰ σᾶς δώσω ἄδεια νὰ τὸ σκοτώσετε;
-Ἔχετε ἄλλα παιδιά;
-Ναί, ἀπάντησαν. Ἔχουμε ἕνα ἀγοράκι.
-Εἶναι ὑγιές; ρώτησε ὁ Γέροντας.
-Μάλιστα, ἀπαντοῦν αὐτοί.
-Ἐάν, Θεὸς φυλάξοι, πάθῃ μιὰ ἡμιπληγία τὸ παιδί σας αὐτὸ ἢ τὸ κτυπήσει κάποιο αὐτοκίνητο καὶ τὸ καταστήσει φυτὸ θὰ τὸ πετάξετε ἢ θὰ τὸ σκοτώσετε;
-Ἀσφαλῶς ὄχι!
-Τότε γιατί θέλετε νὰ σκοτώσετε τὸ κυοφορούμενο; Ἐπειδὴ δὲν...

Ἀπὸ τὴν σιωπηλὴ ἀντίθεση στὴν δημόσια διεκδίκηση

Τοῦ Γεωργίου Ἀποστολάκη, Ἀντιπροέδρου Ἀρείου Πάγου ἐπὶ τιμῇ, Ὁμιλία στὴν συγκέντρωση τῆς Θεσσαλονίκης - 18 Ὀκτωβρίου 2026
Φίλες καὶ φίλοι,
Σήμερα βρισκόμαστε ἐδῶ γιατί ἀνησυχοῦμε βαθιὰ γιὰ ὅσα συντελοῦνται γύρω μας.
Γιὰ τὴν ἠλεκτρονικὴ ταυτότητα. Γιὰ τὸν Προσωπικὸ Ἀριθμό. Γιὰ τὴ νέα ψηφιακὴ ἀρχιτεκτονικὴ ποὺ οἰκοδομεῖται βῆμα πρὸς βῆμα.
Ἕνα σύστημα ποὺ συγκεντρώνει πληροφορίες, διασυνδέει δεδομένα καὶ δημιουργεῖ πρωτοφανεῖς δυνατότητες ἐλέγχου τῆς ζωῆς μας.
Καὶ ὅσο περισσότερες δραστηριότητες τοῦ πολίτη ἐξαρτῶνται ἀπὸ αὐτό, τόσο μεγαλύτερος γίνεται ὁ κίνδυνος νὰ μετατραπεῖ ἡ τεχνολογία ἀπὸ μέσο ἐξυπηρέτησης σὲ μηχανισμὸ ἐπιτήρησης καὶ ἐξαναγκασμοῦ.
Δὲν εἴμαστε ἐδῶ μόνο γιὰ νὰ καταγγείλουμε αὐτοὺς τοὺς κινδύνους.
Εἴμαστε ἐδῶ γιὰ νὰ διεκδικήσουμε τὸ δικαίωμά μας νὰ μὴν ἐξαρτᾶται ἡ ζωή μας ἀπὸ ἕνα ὑποχρεωτικὸ ψηφιακὸ σύστημα.
Γιὰ τὸ δικαίωμα νὰ λέμε ΟΧΙ.
Χωρὶς νὰ χάνουμε τὰ δικαιώματά μας.
Χωρὶς νὰ ἀποκλειόμαστε ἀπὸ τὴν ἐργασία, τὶς συναλλαγές, τὶς δημόσιες...

19 Οκτ 2026

Γαλλία: «Σταματῆστε, δὲν εἶναι αὐτὸς ὁ σκοπός μας!» Καὶ ποιός εἶναι πλέον;

Γράφει ὁ Ἐλευθέριος Ἀνδρώνης 

«Σταματῆστε, δὲν εἶναι αὐτὸς ὁ σκοπός μας!». Αὐτὰ τὰ λόγια φώναζε μιά – ἀριστερῶν πεποιθήσεων – Γαλλίδα, κοιτάζοντας ἐμβρόντητη τὶς ὀρδὲς μεταναστῶν νὰ κάνουν πλιάτσικο στὸ κατάστημά της. 
Νομίζω ὅτι δὲν θὰ μποροῦσε νὰ ἀποτυπωθεῖ πιὸ ἀντιπροσωπευτικὰ ἡ «ρομαντικὴ» ἀφέλεια πολλῶν διεθνιστῶν, ποὺ ἀντιμετωπίζουν τὰ κύματα μετανάστευσης σὰν σοσιαλιστικὴ οὐτοπία καὶ σὰν χαρμόσυνη «προφητεία» του Μπακούνιν. Πράγματι ὑπάρχουν πολλοὶ «ἀσύνοροι» εὐρωπαῖοι ποὺ ὄντως πιστεύουν ὅτι ἂν ἀραδιάσεις ἕνα φορτηγὸ μὲ «πολυπολιτισμικὲς» ψηφῖδες, θὰ σοῦ προκύψει ἁρμονία ψηφιδωτοῦ, ἀρκεῖ νὰ μὴν ὑπάρχουν ταξικὲς ἀνισότητες. Μιὰ φαντασιοπληξία ποὺ ἀφήνει ἔξω τὶς διαφορὲς κουλτούρας, θρησκείας, νομικοῦ πολιτισμοῦ καὶ πάνω ἀπ’ ὅλα τῶν στόχων ζωῆς. 
Ἕνας Γάλλος μαθητὴς πολὺ καλὰ κάνει καὶ διαμαρτύρεται γιὰ μιὰ καλύτερη παιδεία, ἀποκηρύσσοντας τὸ ἐκπαιδευτικὸ σύστημα λοβοτομῆς καὶ δημιουργίας σκλάβων, ποὺ προωθεῖται σήμερα στὴν Εὐρώπη. Ἕνας ἀκραῖος μουσουλμᾶνος ἀπὸ τὴν πλευρά του, θὰ εἶναι (γιὰ τὴν ὥρα) εὐχαριστημένος ἂν τὸ Κοράνι κατακλύσει τὴ δημόσια ἐκπαίδευση, ἂν ἡ Σαρία γίνει ἀναγνωρισμένο νομικὸ...

18 Οκτ 2026

π. Ἀρσένιος Βλιαγκόφτης: «Μία κυβέρνηση ἀπειλὴ γιὰ κειμήλια καὶ Σινᾶ»

 
Ἐκπομπὴ μὲ τὸν ὁσιολογιώτατο Μοναχὸ Ἀρσένιο Βλιαγκόφτη, μὲ θέμα: «Μία κυβέρνηση ἀπειλὴ γιὰ κειμήλια καὶ Σινᾶ», Κυριακή 18 Ὀκτωβρίου 2026. 

17 Οκτ 2026

Τὸ ἀποστολικὸ ἦθος καὶ ἡ νηπιότητα τῆς Καρδιᾶς

Τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου καὶ Εὐαγγελιστοῦ Λουκᾶ 

Ἐκ τοῦ κατὰ Λουκᾶν ι΄, 16 - 21 
Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία του π. Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου, στὰ πλαίσια τῆς ἑρμηνείας ποὺ ἔγινε στὸ κήρυγμα τῆς Κυριακῆς 18 Ὀκτωβρίου τοῦ 2009. 
Ἡ εὐαγγελικὴ περικοπὴ ποὺ ἀκούσαμε πρὶν ἀπὸ λίγο ἀναγιγνώσκεται τιμητικῶς πὼς γιὰ τὴν γιορτὴ τοῦ Ἁγίου καὶ Ἀποστόλου Εὐαγγελιστοῦ Λουκᾶ ποὺ γιορτάζει σήμερα ἡ Ἐκκλησία μας. Πρᾶγμα ποὺ σημαίνει ὅτι περιγράφει τὸ ἦθος τὸ ἀποστολικό. Ἀλλὰ πρέπει νὰ ὑπενθυμίσω – καὶ ἔχει πολὺ μεγάλη σημασία γιὰ τὶς ἑρμηνευτικὲς δυνατότητες καὶ προοπτικὲς αὐτῆς τῆς περικοπῆς – ὅτι τὴν ἴδια περικοπὴ διαβάζουμε στὴν ἑορτὴ τῶν Ἁγίων Ἀρχαγγέλων. Αὐτὸ ὑπάρχει σὰν μιὰ σπουδαία δυνατότητα κατανοήσεως καὶ συσχετίσεως τοῦ ἀποστολικοῦ ἤθους μὲ τὸ ἦθος τῶν Ἀγγέλων. 
Καὶ ἔτσι θὰ καταλάβουμε τὴν περικοπή. Εἶναι οἱ Ἄγγελοι εἶναι οὐράνιες δυνάμεις ποὺ διακονοῦν καὶ λειτουργοῦν τὸν Θεό. Τὸν διακονοῦν στέλνοντας σὲ ἐμᾶς τὰ μηνύματά Του καὶ ταυτόχρονα Τὸν λειτουργοῦν. Πρᾶγμα ποὺ σημαίνει ὅτι ὁ Ἀπόστολος καὶ Εὐαγγελιστὴς Λουκᾶς τὸ ἴδιο πρᾶγμα κάνουν ἀκριβῶς: γίνονται ἡ φωνὴ τοῦ Θεοῦ καὶ ὑπηρετοῦν τὸν Θεό. Καὶ φυσικὰ ἡ προοπτικὴ τοῦ κειμένου ποὺ ἀνοίγεται μπροστά μας ἀνοίγει αὐτὸν τὸ δρόμο ποὺ εἶναι τὸ ἦθος τὸ ἀγγελικὸ καὶ τὸ ἀποστολικὸ στὴ ζωὴ τοῦ καθενός μας. Ἀκριβῶς αὐτὸ νὰ δοῦμε γιατί...

Ὁ Κανών τῆς Νηστείας - Ἅπαξ τῆς ἡμέρας ἐσθίειν

Παν. Δ. Παπαδημητρίου, PhD
αʹ ἔκδοσις, 16/10/2026

«καὶ νηστεύσας ἡμέρας τεσσαράκοντα καὶ νύκτας τεσσαράκοντα ὕστερον ἐπείνασε», Ματθ. δʹ 2
«Ἡ νηστεία εἶναι τροφὴ τῆς ὑγείας», Ἅγ. Ἀμβρόσιος Μεδιολάνων

Λέει τὸ Εὐαγγέλιον ὅτι ὁ Κύριος «νηστεύσας ἡμέρας τεσσαράκοντα καὶ νύκτας τεσσαράκοντα ὕστερον ἐπείνασε», Ματθ. δʹ 2. Ὁ Κύριος νήστευσε 40 ὁλόκληρες ἡμέρες (δηλ. δὲν ἔφαγε),1 καὶ μετὰ πείνασε. 

Ἄρα ἡ Νηστεία, ὅπως τὸ λέει καὶ ἡ λέξη (νῆστις· στερητικό νη + ἐσθίω), σημαίνει κυριολεκτικά, ἀποχὴ ἀπὸ τὴν τροφή, δηλ. ἀφαγία (ἀσιτία).2 Ἡ ἀποχὴ ἀπὸ τῆς τροφῆς ἔχει ἐπακόλουθο τὴν πεῖνα. Ὁ Σμέμαν λέει στὸ θέμα: «τελικὰ νηστεύω σημαίνει μόνο ἕνα πράγμα: πεινάω».3 «Δὲν ἀπαιτεῖται, ὅμως, μόνον ἡ πείνα, ἀλλὰ ἡ πλήρης ἄσκησις τῆς νηστείας», Ἅγ. Ἀμβρόσιος.4 Ὑπάρχουν πάντως καὶ περιπτώσεις (ἀνθρώπων ποὺ νηστεύουν), ὅπου ἡ πείνα ὑποχωρεῖ (κατὰ διαστήματα), σὲ ἀφαγία μιᾶς ἢ περισσοτέρων ἡμερῶν.

Ὁ Κύριος ἐνήστευσε 40 ἡμέρες, καὶ λόγῳ τῆς νηστείας (ἀσιτίας, ἀφαγίας)...

Ἐμπορία βρεφῶν στὰ Χανιά: Ἰδοὺ ἡ φρίκη τῆς παρένθετης μητρότητας!

Γράφει ὁ Ἐλευθέριος Ἀνδρώνης 

Ὅλη ἡ φρίκη ποὺ συνοδεύει τὸ σκλαβοπάζαρο τῆς παρένθετης μητρότητας, ἀναδύεται στὴν ὑπόθεση τῆς κλινικῆς ἀναπαραγωγῆς στὰ Χανιά, ποὺ ξεκίνησε νὰ ἐκδικάζεται στὸ Τριμελὲς Ἐφετεῖο Κακουργημάτων Κρήτης. 
Μιὰ παράνομη ἐπιχείρηση ἐκμετάλλευσης γυναικῶν καὶ ἐμπορίας παιδιῶν ποὺ τὰ ζοφερὰ χαρακτηριστικά της δὲν ἀπέχουν καθόλου ἀπὸ τὴ νόμιμη βιομηχανία ἀναπαραγωγικοῦ τουρισμοῦ ποὺ ξεκινᾶ νὰ «ἀνθεῖ» στὴν Ἑλλάδα. Πίσω ἀπὸ τὸ παράνομο καὶ τὸ νόμιμο σωματεμπόριο, ἡ ματαιοδοξία τῶν - κατὰ παραγγελίαν γονιῶν - εἶναι ἴδια, καὶ ὁ ἐκφυλισμὸς τοῦ ἰατρικοῦ λειτουργήματος εἶναι καὶ αὐτὸς κοινός. Ἡ διαδικασία τῆς παρένθετης μητρότητας εἶναι ἐξ ἀρχῆς ἀπάνθρωπη, εἴτε γίνεται στὸ σκοτάδι τῆς παρανομίας – εἴτε στὸ (ὑποτιθέμενο) φῶς τῶν νόμων. 
«Ἔχω τὴν ἀπόφαση στὰ χέρια μου, ἔχω ἐμβρυάκι. Μπορεῖς νὰ μοῦ βρεῖς παρένθετη νὰ τῆς τὸ χώσουμε;». Σύμφωνα μὲ τὸ παραπεμπτικὸ βούλευμα, αὐτὰ τὰ λόγια φέρεται νὰ ἔλεγε μιὰ πελάτισσα (ποὺ ἤθελε νὰ ἀγοράσει παιδὶ)...

Ὁ Κρητικός ὁμολογητής ὁσιομάρτυς Ἀνδρέας

Στό Συναξάρι τῆς 17ης Ὀκτωβρίου διαβάζουμε: «Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ μνήμη τοῦ ἁγίου ὁσιομάρτυρος Ἀνδρέου τοῦ ἐν τῇ Κρίσει».

Ὁ ἅγιος ὁσιομάρτυς Ἀνδρέας ἔζησε καί μαρτύρησε στά χρόνια τῆς εἰκονομαχίας, κατά τά ὁποῖα οἱ αἱρετικοί εἰκονομάχοι εἶχαν καταλάβει ὅλους τούς θρόνους, αὐτοκρατορικούς καί ἐκκλησιαστικούς, καί ἐδίωκαν μετά μανίας κάθε ὁμολογητή ὀρθόδοξο χριστιανό.
Ὅπως κάτι ἀνάλογο γίνεται καί στά χρόνια τά τωρινά. Στίς ἡμέρες μας μία ἄλλη αἵρεση, μία παναίρεση, ὁ οἰκουμενισμός, ἔχει πάρει μέ τό μέρος της τούς περισσότερους ἀρχιερεῖς καί πατριάρχες, καί ὅσοι ρασοφόροι τολμοῦν νά ὁμολογήσουν τήν ἀλήθεια καί τήν ἀκρίβεια τῆς πίστεως, διώκονται καί βασανίζονται ὅπως καί τότε.
Ὁ ὁσιομάρτυς Ἀνδρέας κατήγετο ἀπό τήν Κρήτη. Ἀπό μικρό παιδί εἶχε ἀνατραφεῖ μέ ὀρθόδοξο φρόνημα καί δέν ἄντεχε νά βλέπει τήν διαφθορά τοῦ ποιμνίου ἀπό τήν κακόδοξη αἵρεση τῆς εἰκονομαχίας. Ἔτσι, λοιπόν, ἀποφασίζει...

16 Οκτ 2026

Γέροντɑς Νεκτάρɩος Σεράϊ Ἁɣίοʋ Ὄροʋς γιά ταυτότητα: Δὲν εἶναι τὸ τελικὸ σφράγισμα γιὰ τὸ ὁποῖο μιλάει ἡ ἀποκάλυψη, ἀλλὰ νὰ καθυστερήσουμε τὴν λήψη τῆς ταυτότητας. Δὲν θὰ τὴν πάρουμε!!

Μιλάει 
ὁ Πɑνοσɩολοɣɩώτɑτος Ἀρꭓɩµɑνẟρίτης Γέρων Νεκτάρɩος, ∆ɩκɑῖος τῆς Ἱερᾶς Σκήτεως Ἁɣίοʋ Ἀνẟρέοʋ (Σεράϊ) Ἁɣίοʋ Ὄροʋς
Ρωτήθηκε ὁ Γέροντας: Ποιά εἶναι ἡ θέση τοῦ Ἁγίου Ὄρους γιὰ προσωπικὸ ἀριθμό.
«Tὸ θέμα τοῦ προσωπικοῦ ἀριθμοῦ εἶναι κάτι τὸ ὁποῖο μᾶς προβληματίζει ὅλους, μᾶς στεναχωρεῖ ὅλους. Γνωρίζετε φαντάζομαι ποιά εἶναι ἡ θέση τοῦ Ἁγίου Ὄρους γιὰ τὸ θέμα τοῦ προσωπικοῦ ἀριθμοῦ, ἔχει ἐκφραστεῖ ἡ ἱερὰ Kοινότητα πέρυσι τὸ 2025, ἂν θέλετε καὶ τὴν δική μου προσωπικὴ ἄποψη, ποὺ δὲν ἔχει καμμία ἰδιαίτερη βαρύτητα, εἶναι ὅτι νιώθουμε θλίψη καὶ μεγάλο πόνο γιὰ αὐτὰ ποὺ συμβαίνουν. Ξέρετε τὸ θέμα τῆς ταυτότητας ξεκίνησε τὴν δεκαετία τοῦ '80 τότε μὲ τὸν λεγόμενο "ΕΚΑΜ" πού ἤθελαν νὰ δώσουν, ἡ τότε κυβέρνηση σὲ κάθε Ἕλληνα πολίτη καὶ διαμαρτυρήθηκαν οἱ πάντες, ἀκόμα καὶ ὁ Ἅγιος Παΐσιος εἶχε διαμαρτυρηθεῖ τότε, ἡ ἐπίσημη ἐκκλησία εἶχε διαμαρτυρηθεῖ, οἱ ἐπιστήμονες εἶχαν διαμαρτυρηθεῖ καὶ οἱ νομικοὶ εἶχαν διαμαρτυρηθεῖ. 
Τώρα μετὰ ἀπὸ 50 χρόνια συνεχίζουν νὰ διαμαρτύρονται καὶ πάλι καὶ οἱ πολιτικοὶ καὶ οἱ νομικοὶ καὶ οἱ ἐπιστήμονες τῆς πληροφορικῆς, ἀλλὰ δυστυχῶς...

15 Οκτ 2026

«Πήγαινέ με πίσω στὸ σπίτι μου» - Ἡ συγκλονιστικὴ μαρτυρία γιὰ τὸν Ἅγιο Νικόδημο

 
Πῶς μιὰ προφητεία στὸ Ἅγιο Ὅρος ὁδήγησε στὴν ἵδρυση τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου στὴ Γουμένισσα, στοὺς πρόποδες τοῦ Πάϊκου; Καὶ ποιά εἶναι ἡ συγκλονιστικὴ ἱστορία πίσω ἀπὸ τὴν κλοπὴ καὶ τὴν ἐπιστροφὴ τῶν ἱερῶν λειψάνων τοῦ Ἁγίου;
Σὲ αὐτὸ τὸ ὁδοιπορικὸ γνωρίζουμε τὴν ἱστορία τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου, ἑνὸς μοναστηριοῦ ποὺ ἀκολουθεῖ τὴν ἁγιορείτικη παράδοση καὶ ἀποτελεῖ τόπο προσευχῆς καὶ προσκυνήματος.
Ἡ ἱστορία τῆς μονῆς ξεκινᾶ ἀπὸ τὸν ἱδρυτή της, Γέροντα Χρυσόστομο Ἁγιονικοδημίτη, καὶ μιὰ προφητεία πού, σύμφωνα μὲ τὴ μοναστικὴ παράδοση, τοῦ εἶχε κάνει ὁ Γέροντας Ἀββακοὺμ ὁ Ἀνυπόδητος στὸ Ἅγιο Ὅρος.
Ξεχωριστὴ θέση ἔχει ἡ Παναγία Μικρασιάτισσα, ἡ εἰκόνα ποὺ μεταφέρθηκε...

ΚΑΝΤΕ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΤΟΥ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ ΜΑΣ.