Πανοσ. Ἀρχιμ. ΕΙΡΗΝΑΙΟΣ, Καθηγ. Ἱ.Μ.Ἁγ.Νικοδήμου Πυργετοῦ: «Κίνδυνοι στή σχέση Γέροντος-ὑποτακτικοῦ»

 

Ἡ δεύτερη συνεδρία συνεχίστηκε μέ τήν ὁμιλία τοῦ Πανοσιολογιωτάτου Ἀρχιμανδρίτου π.Εἰρηναίου, Καθηγουμένου τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου Πυργετοῦ Λαρίσης, ἡ ὁποία εἶχε τίτλο: «Κίνδυνοι πού ἀπειλοῦν τήν ἀδιάρρηκτη σχέση Γέροντος μετά τοῦ ὑποτακτικοῦ μέσα στή ζωή τοῦ Κοινοβίου».

Ἅγιος Ἰωάννης Ἐλεήμων

Ὀνομάστηκε “ἐλεήμων” γιατί ἡ ζωη του ἤταν ἕνα σύνολο ἀπό πράξεις ἀγάπης καί εὐσπλαχνίας.
Ὁ ἅγιος Ἰωάννης ἤταν στήν κοσμική ζωή του πολύ πλούσιος. Ἀπό τότε ὅλο ἐσκόρπιζε. Καί ὁ Θεός τοῦ πολλαπλασίαζε τά ἀγαθά του.
Ἔχοντας καταλάβει καλά, ὅτι ἡ ἐλεημοσύνη δέν πρέπει νά γίνεται γιά νά βραβευθεῖ ὁ ἐλεήμονας ἀπό τούς ἀνθρώπους, ὁ ἅγιος Ἰωάννης ἔκανε ὅλες τίς καλές πράξεις του κρυφά. Ἀλλά ὅπως τά λουλούδια, ὅταν δέν φαίνονται τά προδίδει ἡ εὐωδία τους πού γεμίζει τόν ἀέρα, παρόμοια καί ἡ εὐωδία τῶν πράξεων τοῦ ἁγίου Ἰωάννη, δέν μποροῦσε νά μείνει γιά πάντα κρυφή! Ἔτσι, κλῆρος καί λαός, βλέποντάς τον σάν ἀληθινό μιμητή τοῦ Χριστοῦ, μετά τόν θάνατο τοῦ τότε πατριάρχη Θεοδώρου (607-609 μ.Χ.), τόν ἐξέλεξαν διάδοχό του. Ὁ ἅγιος ἀπέφευγε τό ὑψηλό ἀξίωμα, ἀλλά ἐμπρός στήν ἀξίωση τοῦ κλήρου καὶ τοῦ λαοῦ, στήν ὁποία προστέθηκε καί ἡ πίεση τοῦ αὐτοκράτορα Ἡρακλείου (610-641 μ.Χ.) ὁ Ἰωάννης ἀναγκάστηκε νά ὑποχωρήσει. Καί ἔγινε πατριάρχης.
Μετά τήν ἐνθρόνισή του κάλεσε τούς κληρικούς καί τούς εἶπε:
-Θέλω νά μέ πληροφορήσετε πόσοι εἶναι οἱ κύριοί μου. Θέλω τά ὀνόματά τους καί ὅλα τά στοιχεῖα τους!
Ἔμεινα ἔκπληκτοι οἱ Ἱερεῖς. Τί ἐννοοῦσε ἄραγε ὁ Πατριάρχης;
Ἐννοῶ, τούς λέει, ἐκείνους, πού τούς ἀποκαλοῦμε “φτωχούς”. Αὐτοί εἶναι οἱ Κύριοί μας! Ἐγώ ἔτσι τούς βλέπω. Καί ἀφοῦ τοῦ τά ἔδωσαν, τότε καί τί δέν ἔκαμε νά τούς ἀνακουφίσει! Ἀδιαφοροῦσε ἐντελῶς γιά τόν ἑαυτό του. Καί στήν σκέψη...

Οἱ πειρασμοὶ τῶν φίλων καὶ τῶν ἐχθρῶν τοῦ Θεοῦ

Ἀπὸ τὸ βιβλίο: Κωνσταντίνου Καρακόλη, Ἀνθολόγιο ἀπὸ τὴν ἀσκητικὴ ἐμπειρία τοῦ Ἁγίου Ἰσαάκ του Σύρου. Ἐκδόσεις «Ὀρθόδοξος Κυψέλη», σελ. 120. 
Ἐδῶ θὰ ἀναφέρω τοὺς πειρασμοὺς ποὺ προέρχονται ἀπὸ τὸ πνευματικὸ ραβδὶ τοῦ Θεοῦ, γιὰ νὰ προκόψει στὴν ἀρετὴ ἡ ψυχή, καθὼς γυμνάζεται μὲ αὐτοὺς καὶ δοκιμάζεται καὶ ἀγωνίζεται. Εἶναι λοιπόν: ἡ ὀκνηρία, τὸ βάρος τοῦ σώματος, ἡ παράλυση τῶν μελῶν τοῦ σώματος, ἡ ἀμέλεια (ἀκηδία), ἡ σύγχυση τοῦ νοῦ, ἡ ἔμμονη ἰδέα ὅτι ἔχουμε κάποια ἀρρώστια σωματική, ἡ προσωρινὴ ἀπελπισία, τὸ σκοτάδι στοὺς λογισμούς μας, ἡ ἔλλειψη τῆς ἀνθρώπινης βοήθειας, ἡ στέρηση τῶν ἀναγκαίων γιὰ τὸ σῶμα μας, καὶ τὰ παρόμοια. Μὲ αὐτοὺς τοὺς πειρασμοὺς ἀποκτᾶ ὁ ἄνθρωπος μοναξιὰ καὶ ἀνασφάλεια στὴν ψυχή του, καὶ καρδιὰ νεκρὴ καὶ ταπεινή. 
Μὲ αὐτὸ τὸν τρόπο ὁ ἄνθρωπος δοκιμάζεται, ὥστε νὰ θελήσει καὶ νὰ ζητήσει τη χάρη τοῦ Δημιουργοῦ του. Καὶ αὐτοὺς τοὺς πειρασμοὺς ἡ θεία πρόνοια τοὺς οἰκονομεῖ ἀνάλογα μὲ τὴ δύναμη ἀντοχῆς καὶ τὴν ἀνάγκη ποὺ ἔχει ὁ καθένας. Σ’ αὐτοὺς τοὺς πειρασμοὺς θὰ βρεῖς συγκερασμένα τὴν παρηγορία τοῦ Θεοῦ καὶ τὴ δυστυχία, τὸ φῶς καὶ τὸ σκοτάδι, τοὺς πολέμους καὶ τὴ βοήθεια καί, γιὰ νὰ εἶμαι σύντομος, τὴ στενοχώρια καὶ τὴν ἄνεση. Αὐτὸ λοιπὸν εἶναι τὸ σημάδι...

Σατανιστικὸ τὸ ὑπόβαθρο τῆς γιορτῆς Χάλοουϊν

Δυστυχῶς ἕνα ἀκόμη ἀπὸ τὰ ὑποπροϊόντα τῆς ἀμερικανικῆς κουλτούρας ἔχει τὰ τελευταῖα χρόνια εἰσαχθεῖ καὶ στὴν Ὀρθόδοξη πατρίδα μας, ὅπως ἐξάλλου καὶ στὶς ὑπόλοιπες δυτικὲς χῶρες. Πρόκειται γιὰ τὴ γιορτὴ Χάλοουϊν («Halloween»), ἡ ὁποία ἀπευθύνεται κυρίως στὰ μικρὰ παιδιά, χωρὶς νὰ ἀποκλείονται ἀπὸ αὐτὴν καὶ οἱ μεγάλοι. Κάθε χρόνο τὰ τελευταῖα χρόνια οἱ βιτρίνες τῶν καταστημάτων πρὸς τὸ τέλος τοῦ Ὀκτωβρίου γεμίζουν μὲ μακάβρια σύμβολα, ποὺ θυμίζουν ταινίες τρόμου, ὅπως σκελετοὺς ἀνθρώπων, κολοκύθες σὲ σχῆμα δαιμόνων, νεκροκεφαλές, φαντάσματα, ξωτικά, ἐνδυμασίες μαγισσῶν καὶ μαγικὰ σύμβολα. Ἡ γιορτὴ τελεῖται στὶς 31 Ὀκτωβρίου καὶ ἔχει δυστυχῶς περάσει ἀκόμη καὶ στὴν πρωτοβάθμια ἐκπαίδευση.
Ἐφέτος ἡ Πανελλήνια Ἕνωση Πολιτῶν γιὰ τὰ παιδιά (ΠΕΠΠ), μὲ παρέμβασή της πρὸς τὶς Διευθύνσεις Ἐκπαίδευσης, τὶς Σχολικὲς Μονάδες καὶ τὸν Τύπο, ζητεῖ νὰ ἀνατραπεῖ ἡ εἰσαγωγὴ τοῦ θεσμοῦ αὐτοῦ στὰ ἑλληνικὰ σχολεῖα...

Πανοσ. Ἀρχιμ. ΜΩΥΣΗΣ, Καθηγ. Ἱ. Μ. Παρακλήτου: «Ἡ σχέση τοῦ μοναχοῦ μέ τόν διάδοχο τοῦ Γέροντά του»

Ἡ δεύτερη συνεδρία ξεκίνησε τό πρωί τῆς Τρίτης, 3 Νοεμβρίου 2026. Πρώτη, σύμφωνα μέ τό πρόγραμμα, ἦταν ἡ ὁμιλία τοῦ Πανοσιολογιωτάτου Ἀρχιμανδρίτου π. Μωυσέως, Καθηγουμένου τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Παρακλήτου, ὁ ὁποῖος ἀνέπτυξε τό θέμα: «Ἡ σχέση τοῦ μοναχοῦ μέ τόν διάδοχο τοῦ Γέροντά του». Ἀκολουθεῖ τό σχετικό ὀπτικοακουστικό ἀρχεῖο.

14.519 καταγγελίες ἐνδοοικογενειακῆς βίας

«“Φῶς” στὴν ἔκταση τοῦ φαινομένου τῆς ἐνδοοικογενειακῆς βίας ρίχνουν τὰ στοιχεῖα τῆς Ἑλληνικῆς Ἀστυνομίας. Οἱ ἀριθμοὶ “μιλᾶνε” ἀπὸ μόνοι τους: Ἀπὸ τὸν Ἰανουάριο ἕως καὶ τὸν Αὔγουστο τοῦ 2026 ἔχουν γίνει καταγγελίες στὶς ἁρμόδιες ἀστυνομικὲς ὑπηρεσίες γιὰ 14.519 περιστατικὰ ἐνδοοικογενειακῆς βίας. Καὶ πραγματοποιήθηκαν 8.920 συλλήψεις γιὰ σχετικὰ ἀδικήματα. Τὸ ἴδιο διάστημα 14.978 πρόσωπα καταγράφηκαν ὡς δράστες ἀδικημάτων τοῦ νόμου περὶ ἐνδοοικογενειακῆς βίας: 11.950 ἄνδρες καὶ 3.028 γυναῖκες.
Παράλληλα, ἀπὸ τὴν ἔναρξη λειτουργίας τοῦ “Panic Button”, τὸν Μάρτιο τοῦ 2023, ἕως τὶς 31 Αὐγούστου 2026, στὴν ἐφαρμογὴ εἶχαν ἐγγραφεῖ 15.113 γυναῖκες καὶ 1.470 ἄνδρες, ἐνῶ εἶχαν ἀποσταλεῖ 2.935 αὐτοματοποιημένα μηνύματα πρὸς τὴν Ἀστυνομία ὕστερα ἀπὸ ἐνεργοποίησή της. Τὰ στοιχεῖα ἀφοροῦν σὲ περιστατικὰ ποὺ ἔφθασαν στὶς Ἀρχὲς καὶ δὲν ἀποτυπώνουν ἀπὸ μόνα τους τὴ ­συνολικὴ...

Οἱ ἰσλαμιστὲς στοχοποιοῦν τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία

«Πολύνεκρη τρομοκρατικὴ ἐπίθεση σὲ ἑλληνορθόδοξη ἐκκλησία στὴν πόλη Καρὰκ» τῆς Ἰορδανίας πραγματοποίησαν στὶς 23 Ὀκτωβρίου τρ. ἔτους «τουλάχιστον τρεῖς πάνοπλοι ἄνδρες. Οἱ δράστες εἰσέβαλαν στὸν προαύλιο χῶρο τῆς ἐκκλησίας, σκότωσαν τουλάχιστον ἑπτὰ χριστιανοὺς καὶ τραυμάτισαν ἄλλους δέκα. Ἡ ἐκκλησία ἦταν γεμάτη ἀπὸ πιστοὺς ποὺ παρευρέθησαν σὲ κηδεία». Ὅπως ἀνέφερε σὲ ἀνακοίνωσή της ἡ Διεύθυνση Δημόσιας Ἀσφάλειας τῆς χώρας, «οἱ ἔνοπλοι βγῆκαν ἀπὸ ὄχημα καὶ ἄνοιξαν πῦρ κατὰ τὴ διάρκεια ἐπικήδειας τελετῆς, τὴν ὥρα ποὺ ἔβγαινε τὸ φέρετρο. (…) Αὐτόπτης μάρτυρας δήλωσε ὅτι τὰ ἄτομα πυροβολοῦσαν ἐπὶ πέντε λεπτὰ πρὶν ἐξαφανισθοῦν. Ἐκτιμᾶται ὅτι περίπου 200 χριστιανοὶ ἦταν παρόντες στὴν κηδεία» («Ἑστία» 24-10-2026).
Πρέπει δὲ νὰ σημειώσουμε ὅτι δύο σοβαρὰ τραυματισμένα ἄτομα ὑπέκυψαν τὶς ἑπόμενες ἡμέρες, ἀνεβάζοντας τὸν ἀρι­θμὸ τῶν νεκρῶν σὲ ἐννέα.
Στὸν χῶρο τῆς Μέσης Ἀνατολῆς τὰ τελευταῖα χρόνια ἔχουν καταγραφεῖ...

Ἅγιος Ἀρσένιος ὁ Καππαδόκης

Ὁ Ὁσιότατος Ἀρσένιος ὁ Καππαδόκης γεννήθηκε γύρω στὰ 1840 στὰ Φάρασα ἢ Βαρασιό, στὸ Κεφαλοχώρι τῶν ἕξι Χριστιανικῶν χωριῶν τῆς περιφερείας Φαράσων τῆς Καππαδοκίας. Οἱ γονεῖς του ἦταν πλούσιοι σὲ ἀρετὲς καὶ μέτριοι σὲ ἀγαθά. Εἶχαν ἀποκτήσει δύο ἀγόρια, τὸν Βλάσιο καὶ τὸν Θεόδωρο (τὸν Ἅγιο Ἀρσένιο).
Ἀπὸ μικρὴ ἡλικία ἔμειναν ὀρφανὰ καὶ τὰ προστάτεψε ἡ θεία τους, ἀδελφὴ τῆς μητέρας τους. Ἕνα θαυμαστὸ γεγονὸς ποὺ συνέβηκε στὰ παιδιὰ καὶ ἡ θαυματουργικὴ διάσωση τοῦ μικροῦ τότε Θεόδωρου ἀπὸ τὸν Ἅγιο Γεώργιο, ποὺ τὸν ἔσωσε ἀπὸ βέβαιο πνιγμό, εἶχαν ὡς ἀποτέλεσμα, γιὰ τὸν μὲν Βλάσιο νὰ δοθεῖ μὲ τὸν δικό του τρόπο στὸν Θεό, νὰ τὸν δοξολογεῖ ὡς δάσκαλος τῆς Βυζαντινῆς Μουσικῆς καὶ κατέληξε ἀργότερα στὴν Κωνσταντινούπολη, γιὰ τὸν Θεόδωρο δὲ νὰ θέλει νὰ γίνει καλόγερος. Στὴ συνέχεια μεγαλώνοντας, στάλθηκε στὴ Νίγδη καὶ μετὰ στὴ Σμύρνη, ὅπου τέλειωσε τὶς σπουδές του.
Στὰ εἴκοσι ἕξι του περίπου χρόνια πῆγε στὴν Ἱερὰ Μονὴ Φλαβιανῶν τοῦ Τιμίου Προδρόμου, ὅπου ἀργότερα ἐκάρη Μοναχὸς καὶ πῆρε τὸ ὄνομα Ἀρσένιος. Δυστυχῶς ὅμως, δὲ χάρηκε πολὺ τὴν ἡσυχία του, διότι ἐκείνη τὴν ἐποχὴ εἶχαν ἀνάγκη μεγάλη ἀπὸ δασκάλους καὶ ὁ Μητροπολίτης Παΐσιος ὁ Β΄ τὸν χειροτόνησε Διάκο καὶ τὸν ἔστειλε στὰ Φάρασα, γιὰ νὰ μάθει γράμματα στὰ ἐγκαταλελειμμένα παιδιά. Αὐτὸ φυσικὰ γινόταν στὰ κρυφά, μὲ χίλιες δυὸ...

Ἅγιος Νεκτάριος: Ἕνας ἀμνὸς ποὺ δὲν χωροῦσε ἡ ἐποχή του - Πόσο μᾶλλον ἡ δική μας

Γραφει ὁ Ἐλευθέριος Ἀνδρώνης 

Ἀδικημένος, πικραμένος, κατατρεγμένος, πάμφτωχος. Ὁ Ἅγιος Νεκτάριος, αὐτὸ τὸ σπάνιο μαργαριτάρι στὸ αἰώνιο στέμμα τῆς Ὀρθοδοξίας, εἶναι ἡ ἀπάντηση ὅτι τὸ θυσιαστικὸ πνεῦμα τῶν Ἁγίων δὲν εἶναι μιὰ θεωρητικὴ ἠθικολογία, ἀλλὰ ἕνας βίος ποὺ διαχρονικὰ στάζει αἷμα. 
Ἀπὸ ἐπίσκοπος Πενταπόλεως, βρέθηκε στὴν ἀπόλυτη ἐξαθλίωση ποὺ θὰ μποροῦσε νὰ βρεθεῖ ἱεράρχης. Συκοφαντημένος ἀπὸ κύκλους τοῦ Πατριαρχείου Ἀλεξανδρείας, αὐτοεξόριστος στὴν Ἀθήνα, χωρὶς χρήματα γιὰ τροφὴ καὶ στέγη, ἐπαίτης μιᾶς εὐκαιρίας νὰ ὑπηρετήσει ξανὰ τὸν Χριστό. Διψῶντας, ὄχι νὰ λάβει πίσω τὰ ἀξιώματά του, ὄχι νὰ ἀποκαταστήσει τὴ φήμη του, ἀλλὰ πάνω ἀπ’ ὅλα νὰ γίνει ξανὰ ἐργάτης στὴν ὑπηρεσία τοῦ ποιμνίου. Σὰν φάρος ποὺ τὰ κρύσταλλά του θρυψαλιάστηκαν ἀπὸ τὴ φουρτούνα, τὸ φῶς ἔσβησε, τὰ πλοιαράκια ἔχασαν τὸν προσανατολισμό, ὅμως αὐτὸ τὸ φῶς ἔμελλε νὰ λάμψει ξανά, χιλιάδες φορὲς λαμπρότερο. 
Μετὰ τὴν ἐξοργιστικὴ πλεκτάνη ποὺ στήθηκε ἐναντίον τοῦ Ἁγίου, ἐκεῖνος θὰ μποροῦσε νὰ ἀναλωθεῖ σὲ χρόνια προστριβῶν καὶ διενέξεων γιὰ νὰ βρεῖ τὸ δίκιο του. Δὲν τὸ ἔκανε. Ἔστειλε μὲν κάποιες ἐπιστολὲς διαμαρτυρίας, ἔπραξε τὰ ἱεροκανονικὰ ζητῶντας ἔστω δυνατότητα ἀπολογίας, ὄχι ὅμως γιὰ νὰ καθαρίσει τὸ δικό του ὄνομα, ἀλλὰ γιὰ νὰ ἐπουλωθεῖ ὁ σκανδαλισμὸς τῶν πιστῶν...

Πανοσ. Ἀρχιμ. Μεθόδιος, Καθηγούμενος Ἱ. Ἡσυχ. Ἀναστάντος Χριστοῦ: «Τό “πρωτεῖο” τοῦ Ἡγουμένου»

Ἡ δεύτερη, σύμφωνα μέ τό πρόγραμμα ὁμιλία, ἡ ὁποία καί ἀκολουθεῖ, ἐκφωνήθηκε ἐπίσης τήν Δευτέρα 2 Νοεμβρίου καί ἦταν ἐκείνη τοῦ Πανοσιολογιωτάτου Ἀρχιμανδρίτου Μεθοδίου, Καθηγουμένου τοῦ Ἱεροῦ Ἡσυχαστηρίου Ἀναστάντος Χριστοῦ Πειραιῶς. Ἡ ὁμιλία εἶχε τίτλο: «Τό “πρωτεῖο” τοῦ Ἡγουμένου». Μέ αὐτήν ὁλοκληρώθηκε ἡ ἐναρκτήρια συνεδρία τῆς Δευτέρας.

Ἅγιος Θεόδωρος Στουδίτης: Νὰ εἶστε φίλοι τοῦ Θεοῦ!

Ἅγιος Θεόδωρος Στουδίτης

Ποῖος λοιπὸν εἶναι αὐτός, ὅπως πολλὲς φορὲς λέμε, ποὺ πιστεύει ὅτι δὲν χάνει τὸν καιρό του μὲ τὴν ἀνέμελη ζωή του καὶ τὰ πανοῦργα τεχνάσματα τοῦ διαβόλου; Ποῖος βαδίζει προσέχοντας, χωρὶς νὰ παρασύρεται ἀπὸ τὴν ἀνεμελιά, ἑτοιμαζόμενος κάθε μέρα γιὰ τὸν θάνατο, συμπαρασύροντας τὸν ἑαυτό του καὶ παρουσιάζοντας καθαρὸ τὸ ἔργο του, καὶ τὸ πνευματικὸ καὶ τὸ σωματικό, μπροστὰ στὸν παντοδύναμο Θεό;
Ποῖος εἶναι αὐτὸς ποὺ σηκώνει τὰ μάτια τῆς ψυχῆς στὸν οὐρανὸ καὶ βλέπει τὰ κάλλη αὐτῶν ποὺ ὑπάρχουν ἐκεῖ, ἀμυδρὰ βέβαια, καὶ μεταθέτει ὅλο τὸν ἔρωτά του στὴν ἐπιθυμία του γι’ αὐτὰ ἐκεῖ, συμπορευόμενος μετέωρος μαζὶ μὲ τὶς ἀνώτατες δυνάμεις, καὶ μὴ θεωρώντας γιὰ τὸν σκοπὸ αὐτὸν τίποτε δυσάρεστο, ἀλλὰ ὑποφέροντας καὶ τὴ βρισιὰ καὶ τὴν ταπείνωση καὶ τὴν κακοπάθεια καὶ τὴν πείνα καὶ τὴ δίψα καὶ τὸ κρύο καὶ τὴ ζέστη, καὶ κυλιόμενος μέσα στὴν ἀδελφότητα σὰν ἅγιος λίθος, ὅπως εἶναι γραμμένο;
Καὶ ὅμως ἐγὼ βλέπω ἀνάμεσά σας ὄχι ἕνα, οὔτε δύο, ἀλλὰ πολλούς, σύμφωνα μ’ αὐτὸ ποὺ συζητοῦμε, ὅλους πειθαρχικοὺς καὶ προσηλωμένους, προσηνεῖς καὶ μειλίχιους, ὑπάκουους καὶ φιλόπονους, ποὺ δέχονται εὔκολα τὸ ἄγγελμα τοῦ Εὐαγγελίου καὶ μένουν πιστοὶ σ’ αὐτό. Καὶ μπορεῖ βέβαια νὰ μὴν ἔχουν μεγάλη μόρφωση, οὔτε νὰ ἔχουν ἀσχοληθεῖ μὲ σοφίσματα καὶ ἀναγνώσματα καὶ ἀποστηθίσεις καὶ ψαλμῳδίες, ἔχουν ὅμως ἕνα, αὐτὸ ποὺ ζητᾶ...

Ἅγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως - Συστάσεις για την πνευματική ζωή

Ἅγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως

Σᾶς συνιστῶ νά ἔχετε σέ ὅλα διάκριση καί φρόνηση. Νά ἀποφεύγετε τά ἄκρα. Οἱ αὐστηρότητες συμβαδίζουν μέ τά μέτρα τῆς ἀρετῆς. Αὐτός πού δέν ἔχει μεγάλες ἀρετές καί συναγωνίζεται μέ τούς τελείους, θέλοντας νά ζεῖ μέ αὐστηρότητα, ὅπως οἱ ἅγιοι ἀσκητές, αὐτός κινδυνεύει νά ὑπερηφανευθεῖ καί νά πέσει. Γι’ αὐτό νά πορεύεσθε μέ διάκριση καί νά μήν ἐξαντλεῖτε τό σῶμα μέ ὑπέρμετρους κόπους. Νά θυμᾶστε πώς ἡ ἄσκηση τοῦ σώματος ἁπλῶς βοηθάει τήν ψυχή νά φτάσει στήν τελειότητα· ἡ τελειότητα κατορθώνεται κυρίως μέ τόν ἀγώνα τῆς ψυχῆς.
Μήν τεντώνετε περισσότερο ἀπό τό μέτρο τή χορδή. Νά ξερετε ὅτι ὁ Θεὸς δέν ἐκβιάζεται στίς δωρεές Του. Δίνει, ὅταν Αὐτός θέλει. Ὅ,τι παίρνουμε, τό παίρνουμε δωρεάν ἀπό τό θεῖο ἔλεος.
Μή ζητᾶτε νά φτάσετε ψηλά μέ μεγάλες ἀσκήσεις χωρίς νά ἔχετε ἀρετές, γιατί κινδυνεύετε νά πέσετε σέ πλάνη γιά τήν ἔπαρση καί τήν τόλμη σας. Ὅποιος ἐπιζητεῖ θεῖα χαρίσματα καί ὑψηλές θεωρίες, ἐνῶ εἶναι ἀκόμα φορτωμένος μέ πάθη, αὐτός, σάν ἀνόητος καί ὑπερήφανος, πλανιέται. Πρῶτα ἀπ’ ὅλα ὀφείλει ν’ ἀγωνιστεῖ γιά τήν κάθαρσή του. Ἡ θεία Χάρη στέλνει τά χαρίσματα σάν ἀμοιβὴ σ’ ὅσους ἔχουν καθαριστεῖ ἀπό τά πάθη. Τούς ἐπισκέπτεται χωρὶς θόρυβο καί σέ ὥρα...

Ἡ ἀγωγή τῶν παιδιῶν καί οἱ μητέρες

Ἀποσπάσματα ἀπό κείμενο τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου μέ τόν τίτλο «Ἡ ἀγωγή τῶν παίδων καί αἱ μητέρες», σέ ἀπόδοση νεοελληνική.
Ἡ ἀγωγή τῶν παιδιῶν εἶναι ἀναγκαῖο νά ἀρχίζει ἀπό τήν βρεφική ἡλικία. Στήν ἡλικία αὐτή, ἡ φύσις ἔταξε παιδαγωγούς τούς γονεῖς καί ἰδίως τίς μητέρες.
Κάθε νεῦμα, κάθε λέξη, κάθε κίνηση καί κάθε πράξη τῆς μητέρας, γίνεται νεῦμα καί λέξη, καί ἔκφραση καί κίνηση καί πράξη τοῦ παιδιοῦ.
Τήν πρώτη περί Θεοῦ ἔννοια, μόνον ἡ μητέρα εἶναι ἡ πιό κατάλληλη νά ζωντανέψει καί νά καλλιεργήσει μέσα στήν παιδική καρδιά.
Ἐάν ἡ ψυχή τῆς μητέρας εἶναι θεοειδής, καθαρή, εὔθυμη, ἀθώα καί γεμάτη ἀπό φόβο Θεοῦ, καί ἐπίσης οἱ διαθέσεις της εἶναι εἰρηνικές, φιλόθεες καί φιλάνθρωπες, τότε καί ἡ ψυχή τοῦ παιδιοῦ, πού καθρεπτίζεται σέ τέτοιο καθρέπτη, χωρίς νά τό καταλαβαίνει τήν μιμεῖται καί γίνεται ὅμοια μἐ τἠν ψυχή τῆς μητέρας του· καί καθώς περνάει ὁ καιρός ἀρχίζουν καί φανερώνονται οἱ καρποί τῶν ἀγαθῶν σπερμάτων.
Συνεπῶς, εἶναι ἀνάγκη νά ἐξασφαλίζουμε γιά τά κορίτσια μας παιδεία καί θρησκεία. Καί μόρφωση ἀλλά καί ὀρθόδοξη χριστιανική ἀγωγή, ὥστε νά μπορέσουν καί αὐτά, ὅταν γίνουν μητέρες, νά τά μεταδώσουν καί στά δικά τους παιδιά.
Ἡ διανοητική καί θρησκευτική μόρφωση εἶναι δύο διαφορετικά δένδρα...

π. Ἀρσένιος Βλιαγκόφτης: «Ἡ ψηφιακὴ ζωή μας στὸ ἔλεος τῶν χάκερς»!

 

Ἐκπομπὴ μὲ τὸν ὁσιολογιώτατο Μοναχὸ Ἀρσένιο Βλιαγκόφτη, μὲ θέμα: «Ἡ ψηφιακὴ ζωή μας στὸ ἔλεος τῶν χάκερς», Κυριακή 08 Νοεμβρίου 2026.

Ἅγιος Νεκτάριος: Οἱ παπικοί εἶναι κακόδοξοι καί αἱρετικοί!

Τά ἀποσπάσματα ἀπό τήν γραφίδα τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου προέρχονται ἀπό τήν ἱστορική του μελέτη γιά τό σχίσμα. Ἁλιεύθηκαν ἀπό τό βιβλίο Ο ΟΥΡΑΝΙΟΣ ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ ΟΥΤΕ ΝΟΘΕΥΕΤΑΙ ΟΥΤΕ ΠΡΟΔΙΔΕΤΑΙ, σελ. 32-33, τῶν ἐκδόσεων «Ὀρθόδοξος Κυψέλη».

Γράφει ὁ Φώτιος Μιχαήλ, ἰατρός

Στίς 9 Νοεμβρίου ἑορτάζεται ἡ μνήμη τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου Πενταπόλεως τοῦ θαυματουργοῦ.
Κατά τήν ἡμερα αὐτή ἐκφωνοῦνται ἐκτενέστατοι λόγοι ἐγκωμιαστικοί γιά τόν νεοφανέντα Ἅγιο, ἀλλά δυστυχῶς ἡ στάση τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου ἀπέναντι στούς παπικούς - θέμα ἁπτόμενο τῆς σωτηρίας μας καί ἐξόχως ἐπίκαιρο - σπανιώτατα ἕως καί οὐδόλως ἀναφέρεται!
Ὁ λόγος τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου γιά τίς ἀρχές καί τίς ἰδέες τῶν παπικῶν εἶναι σαφέστατος:
«Οἱ Πάπες ἐγένοντο οἱ κακοί δαίμονες τῆς Ἀνατολικῆς Ἐκκλησίας καί τοῦ...

Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως: Ὁ πραγματικὸς καὶ διαχρονικὸς σύνδεσμος καὶ ἐγγυητὴς τῆς ἑνότητος τῆς Ἐκκλησίας

Γράφει ο Γεώργιος Κ. Τζανάκης

«Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως – Νέας Ρώμης ἀποτελεῖ διαχρονικῶς τὸν ὁρατὸν καὶ ὑποστατὸν σύνδεσμον τῆς ἑνότητος τοῦ Κυριακοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Σώματος καὶ ἐν ταυτῷ τὸν ἐγγυητὴν αὐτῆς, κατὰ τὰς προνοίας τῶν Συνοδικῶς ἀποφθεγξαμένων θείων Πατέρων». ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ. 17/10/2026 ΣΟΦΙΑ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑΣ [1]

Αὐτὰ τὰ λέγει ὁ νῦν Ἀρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως, διὰ τὸν ἑκάστοτε Ἀρχιεπίσκοπο Κωνσταντινουπόλεως, ἄρα καὶ γιὰ τὸν ἑαυτό του.

Δηλαδή: «Ὁ ὁρατὸς καὶ ὑποστατός=ὑπαρκτὸς-ὑφιστάμενος-πραγματικὸς σύνδεσμος τοῦ σώματος τῆς Ἐκκλησίας, εἶναι ὁ Ἁρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως».!!!

Ἕνας ἄνθρωπος, ὁ Ἁρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως, εἶναι ὁ σύνδεσμος τῆς ἑνότητος ὁλόκληρης τῆς Ἐκκλησίας!!!

Ὑποθέτω ὅτι κάθε ἄνθρωπος μὲ στοιχειώδη ἐπίγνωσι περὶ Ἐκκλησίας προβληματίζεται, ἐντυπωσιάζεται καὶ…

Οἱ Ἅγιοι Ἀρχάγελλοι καὶ τὸ θαῦμα τῆς Μονῆς Δοχειαρίου

ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΓΓΕΛΩΝ, Ἱερὰ Μονὴ Παρακλήτου, Ὠρωπὸς Ἀττικῆς 2013, σελ. 213. 
Στὰ χρόνια τῆς βασιλείας τοῦ Νικηφόρου Γ’ τοῦ Βοτανειάτη (1078-1081), ἡσύχαζε στὸ Ἅγιον Ὅρος, στὴν τοποθεσία Δάφνη, ὁ Μοναχὸς Εὐθύμιος μὲ τὴν συνοδεία του. Ὕστερα ὅμως ἀπὸ ἐπιδρομή τῶν Σαρακηνῶν, ἀναγκάστηκαν νὰ φύγουν καὶ νὰ ἐγκατασταθοῦν στὴν θέση ποὺ βρίσκεται σήμερα ἡ Μονὴ Δοχειαρίου. Αὐτοὶ ἔχτισαν ἐκεῖ τὴν Μονή. 
Τὸν Εὐθύμιο διαδέχθηκε ὁ ἀνηψιός του Νεόφυτος. Ὁ Νεόφυτος εἶχε στὸν κόσμο μεγάλη περιουσία, ποὺ τὴν διέθεσε τώρα γιὰ νὰ χτίσει ἐκκλησία καὶ ν’ ἀσφαλίσει τὴν Μονὴ μὲ τειχόκαστρο καὶ πύργο. Ἦταν ὅμως λυπημένος, γιατί τὰ χρήματά δὲν ἐπαρκοῦσαν γιὰ τὴν ἁγιογράφηση τοῦ Ναοῦ. Ζήτησε τότε τὴν βοήθεια τοῦ Θεοῦ, κι Ἐκεῖνος ἀπάντησε μὲ τὸ ἀκόλουθο θαῦμα: 
Ἑξῆντα μίλια ἀπὸ τὸ Ἅγιον Ὅρος, στὸ νησὶ Λόγγος, εἶχε ἡ Μονὴ ἕνα Μετόχι, κι ἐκεῖ κοντὰ βρισκόταν στῦλος ἀρχαῖος μὲ τὴν ἐπιγραφή: «Ὅποιος μὲ χτυπήσει στὸ κεφάλι, θὰ βρεῖ χρυσάφι ἄφθονο». 
Πολλοὶ δοκίμαζαν, πετῶντας πέτρες στὴν κορυφὴ τοῦ στύλου, ἀλλὰ...

Γέρων Ἐλισαίος Ἱερᾶς Μονῆς Σίμωνος Πέτρας: «Τό πρόσωπο τοῦ Γέροντος στίς κατηχήσεις τοῦ Γέροντος Αἰμιλιανοῦ»

 

Ὁμιλία τοῦ Πανοσιολογιωτάτου Ἀρχιμανδρίτου κ. Ἐλισαίου, Καθηγουμένου τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σίμωνος Πέτρας Ἁγίου Ὄρους, μέ θέμα: «Τό πρόσωπο τοῦ Γέροντος στίς κατηχήσεις τοῦ Γέροντος Αἰμιλιανοῦ». Ἡ ὁμιλία πραγματοποιήθηκε στό πλαίσιο τοῦ μοναστικοῦ συνεδρίου μέ θέμα: «Τό πρόσωπον τοῦ Γέροντος, πηγὴ ἐμπνεύσεως καὶ καρδία τοῦ σώματος τῆς μοναστικῆς ἀδελφότητος», τό ὁποῖο φιλοξενήθηκε στό Ἱερὸν Κοινόβιον Ὁσίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου (Μετόχιον Ἱερᾶς Μονῆς Σίμωνος Πέτρας).

Κυριακή Ζ΄Λουκᾶ- Ἡ ἀνάσταση τῆς κόρης τοῦ Ἰαείρου καί ἡ Ἴαση τῆς αἱμορροούσης γυναικός

Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου

Εἰς τὴν ἀνάστασιν τῆς θυγατρὸς τοῦ Ἰαείρου καὶ εἰς τὴν αἱμορροοῦσαν.  

(Λουκ. 8, 41-56)

…Ὅταν σηκώθηκε νά φύγει, τὸν ἠκολούθησαν πολλοί, σὰν νά περίμεναν κάποιο μεγάλο θαῦμα, ἀλλὰ καὶ ἐξ αἰτίας τοῦ προσώπου πού εἶχε ἔλθει. Ἐπίσης, ἐπειδὴ οἱ περισσότεροι ἦσαν παχύτεροι στόν νοῦ, ζητοῦσαν ὄχι τόσο τὴν ἐπιμέλεια τῆς ψυχῆς ὅσο τὴν θεραπεία τοῦ σώματος, καὶ συνέρρεαν ὠθούμενοι ἄλλοι ἀπὸ τὰ παθήματά τους καὶ ἄλλοι σπεύδοντας νά γίνουν θεαταὶ τῆς διορθώσεως ξένων παθημάτων. Αὐτοὶ ὅμως πού τὸν πλησίαζαν κυρίως γιά τοὺς λόγους καὶ τὴν διδασκαλία Του ὡς τότε, ἦσαν λίγοι. Πράγματι, γι’ αὐτὸ δέν ἄφησε νά εἰσέλθουν στήν οἰκία τοῦ Ἰάειρου παρὰ μόνον οἱ μαθηταί, καὶ πάλιν ὄχι ὅλοι, σὲ κάθε περίπτωση διδάσκοντάς μας νά ἀποφεύγωμε τὴν δόξα τῶν πολλῶν. «Καὶ ἰδού», λέγει, «γυνὴ ἐν ῥύσει αἵματος δώδεκα ἔτη ἔχουσα, προσῆλθεν ὄπισθεν, καὶ ἥψατο τοῦ κρασπέδου τοῦ ἱματίου αὐτοῦ. Ἔλεγε γὰρ ἐν ἑαυτῇ. Ἐὰν μόνον ἅψωμαι τοῦ ἱματίου αὐτοῦ, σωθήσομαι». Γιά ποιό λόγο δέν τὸν πλησίασε μέ παρρησία; Ἐντρέπετο γιά τὴν ἀρρώστια, ἐπειδὴ νόμιζε ὅτι εἶναι ἀκάθαρτη… Πράγματι, σύμφωνα μέ τὸν νόμο, αὐτὴ...

π. Κωνσταντῖνος Στρατηγόπουλος: Τὸ καθαρό, τὸ πυρίμορφο καὶ τὸ φωτοφόρο

Ὁμιλία τοῦ πατρός Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου, στὰ πλαίσια τῆς ἑρμηνείας ποὺ ἔγινε τὴν ἡμέρα τῆς Συνάξεως τῶν Ἀρχαγγέλων Μιχαὴλ καὶ Γαβριὴλ καὶ τῶν λοιπῶν Ἀσωμάτων καὶ Οὐράνιων Ἀγγελικῶν Ταγμάτων Κυριακὴ 8 Νοεμβρίου τοῦ 1998.

Τὸ ἠχητικὸ ἀπόσπασμα ἀπὸ τὴν ὁμιλία - σὲ mp3 ἐδῶ 

Μὲ χίλιους δύο τρόπους, ποικιλοτρόπως καὶ πολυμόρφως δείχνει [ὁ Θεὸς] τὴν ἀγάπη Του. Καὶ μὲ ὅλα Του τὰ κτίσματα· ἀκόμη καὶ ἀπ' ἕνα πολὺ μικρὸ κρίνο, ὅπως μᾶς εἶπε ὁ Χριστός, δείχνει τὴν ἀγάπη Του. Ἔτσι, λοιπόν, ἀξιοποιεῖ ὅ,τι Ἐκεῖνος ἔφτιαξε γιὰ νὰ ἐκφράσει αὐτὸ ποὺ θέλει πρὸς ἐμᾶς. Αὐτὸ τὸ κάνει καὶ διὰ τῶν οὐρανίων δυνάμεων καὶ τῶν Ἀγγέλων. Γι' αὐτὸ ἡ Ἐκκλησία μας, ὅταν προβάλλει τὶς μορφές τους καὶ τοὺς γιορτάζει ὅπως σήμερα, τοὺς προβάλλει καὶ θεραπευτικῶς καὶ διδακτικῶς καὶ ἀναγωγικώς. Εἶναι μιὰ γιορτή, ὅπως ὅλες οἱ γιορτές, ποὺ κάτι μηνύουν ἀπὸ τὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ στὴν ζωή μας καὶ στὴν καρδιά μας. 
Νὰ δοῦμε λοιπὸν τί μηνύουν οἱ οὐράνιες δυνάμεις καὶ οἱ Ἄγγελοι στὴ ζωή μας καὶ τί θεραπευτικὸ ἔχει νὰ φέρει αὐτὴ ἡ γιορτή, ποὺ σήμερα φέραμε μπροστά μας μέσα στὴ Λειτουργία. Νὰ ξεκινήσω ἀπὸ τὸ κείμενο τοῦ Ἀποστόλου Παύλου, ποὺ ἀκούσαμε πρὶν ἀπὸ λίγο, ποὺ μίλησε γιὰ μιὰ βεβαιότητα, «βεβαία», μιὰ κατάσταση βεβαιότητας, τὴν ὁποία ἔχει ὁ Θεός, ὁ ὁποῖος δὲν ἀλλάζει, δὲν μεταβάλλεται. Καὶ αὐτὸ τὸ ζοῦν οἱ Ἄγγελοι. Καὶ ὅ,τι λένε τὸ λένε καὶ ἔτσι εἶναι καὶ ἔτσι θὰ γίνει. Καὶ τὴν ὥρα ποὺ αὐτοὶ μεταφέρουν αὐτὸ τὸ μήνυμα ἔχουν πάνω τους αὐτὴ τὴ βεβαιότητα, τὴ σταθερότητα ὅτι ἔτσι εἶναι τὰ πράγματα. Ἂν αὐτὸ τὸ ἔχουμε ἐμεῖς καὶ...

Χρηματιστηριακὸ κράχ: Τοξικὸ ἀέριο ἀπληστίας σπάει τὴ φούσκα τῆς Τεχνητῆς Νοημοσύνης

Γράφει ὁ Ἐλευθέριος Ἀνδρώνης 

Ὅλοι οἱ εἰδικοὶ τὸ ἔβλεπαν νὰ ἔρχεται, ὅλοι οἱ ἐμπλεκόμενοι τὸ ἔβλεπαν νὰ καταφθάνει ἀλλὰ κανεὶς δὲν ἔκανε τίποτα γιὰ νὰ τὸ ἀποτρέψει. Τὸ γιγαντιαῖο χρηματιστηριακὸ κρὰχ τῆς Τεχνητῆς Νοημοσύνης μοιάζει νὰ εἶναι ἕνας προδιαγεγραμμένος μεγασεισμὸς στὴν παγκόσμια οἰκονομία ποὺ μόλις τώρα ξεκίνησε νὰ σείει τὸν πλανήτη μὲ τὰ πρῶτα «ρίχτερ» του. 
Τρισεκατομμύρια δολάρια ρευστοποιήθηκαν σὲ χρόνο ρεκὸρ στὶς διεθνεῖς χρηματιστηριακὲς ἀγορές, ἀπὸ μετοχὲς τεχνολογίας καὶ τεχνητῆς νοημοσύνης ποὺ σκᾶνε σὰν μιὰ πελώρια φούσκα. Ἑταιρεῖες ἀνάπτυξης ΑΙ, κατασκευαστὲς ἡμιαγωγῶν καὶ ἠλεκτρονικῶν κυκλωμάτων (τσίπ), ἑταιρεῖες λειτουργίας data centers καὶ τεχνολογικοὶ ὅμιλοι εἶδαν τὶς μετοχές τους νὰ βρίσκονται σὲ ἐλεύθερη πτώση σὲ μιὰ ἀπὸ τὶς πιὸ σοβαρὲς χρηματιστηριακὲς κρίσεις τῶν τελευταίων ἐτῶν...

π. Εὐάγγελος Παπανικολάου: Ὁ Τυχικος ζεῖ σὰν ἀσκητής!

 

Ὅλη ἡ συνέντευξη ἐδῶ. 

Οἱ δικαστὲς ἔρχονται καὶ παρέρχονται. Ἡ γραμματεία παραμένει...

Γράφει ὁ Νικόδημος Καλλιντέρης, Νομικὸς (ΜΔΕ Δημοσίου Δικαίου) 

Σὲ ἄρθρο του μὲ τίτλο «Ποιός ἐλέγχει τὸ Εὐρωπαϊκὸ Δικαστήριο Δικαιωμάτων τοῦ Ἀνθρώπου;» ("Who Controls the European Court of Human Rights?"), ὁ Boštjan M. Zupančič, πρώην δικαστὴς τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Δικαστηρίου Δικαιωμάτων τοῦ Ἀνθρώπου, ἀσκεῖ ἔντονη κριτικὴ στὸν τρόπο λειτουργίας τοῦ Δικαστηρίου, ὑποστηρίζοντας ὅτι ἡ μόνιμη Γραμματεία του (Registry) διαθέτει στὴν πράξη δυσανάλογη ἐξουσία ἔναντι τῶν ἴδιων τῶν δικαστῶν. 
Ὁ Boštjan M. Zupančič, ἀντλῶντας στοιχεῖα ἀπὸ τὴν προσωπική του ἐμπειρία καὶ τὸ βιβλίο του "On the European Court of Human Rights: An Insider’s Retrospective (1998–2016)", θέτει ἕνα θεμελιῶδες ἐρώτημα: Ἐλέγχουν οἱ δικαστὲς τὴν προετοιμασία τῶν ἀποφάσεών τους ἢ εἶναι ἡ διοίκηση τοῦ Δικαστηρίου ἐκείνη ποὺ καθορίζει τί βλέπουν οἱ δικαστές; 
Κατὰ τὸν Zupančič, οἱ νομικοὶ τῆς Γραμματείας διαδραματίζουν κομβικὸ ρόλο στὴν ἐπεξεργασία τῶν προσφυγῶν, καθὼς ἐπιλέγουν τὰ πραγματικὰ περιστατικὰ ποὺ παρουσιάζονται στοὺς δικαστές, προσδιορίζουν τὰ νομικὰ ζητήματα...

Μονὴ Σινᾶ: Οἱ 10 κίνδυνοι ποὺ ἔπρεπε νὰ προβλεφθοῦν ἀλλὰ ἀγνοήθηκαν

Πίσω ἀπὸ τὴν ἐνορχηστρωμένη ὡραιοποίηση τῶν κινδύνων, ἡ πραγματικότητα εἶναι ὅτι ἡ ἑλληνικὴ διπλωματία συνέργησε σὲ ἕναν ἀσύμμετρο συμβιβασμό, ὁ ὁποῖος δὲν διασφαλίζει τὸ μέλλον τῆς Ἱερᾶς Μονῆς στὸ Σιναῖο Ὅρος, ἀντιθέτως ναρκοθετεῖ τὴν ἴδια τήν ἱστορική του ὑπόσταση. 
Ἡ παγίδευση τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίας Αἰκατερίνης τοῦ Θεοβάδιστου ὅρους Σινᾶ ἐπῆλθε σταδιακὰ μὲ τοὺς ἀλλεπάλληλους δικαστικοὺς ἀγῶνες ἐναντίον της ἀπὸ σκοτεινοὺς κύκλους τοῦ ἀκραίου Ἰσλάμ, ποὺ ἐξακολουθοῦν νὰ δροῦν ὑπογείως στὴν Αἴγυπτο, παρὰ τὰ μέτρα καὶ τὶς φυλακίσεις σὲ στελέχη τῆς Μουσουλμανικῆς Ἀδελφότητας καὶ ἄλλων ὀργανώσεων ἐκ μέρους τῆς διακυβέρνησης Ἀλ Σίσι. 

Ἀπὸ τὸν Νικ. Σταυρουλάκι 

Καὶ ἐνῷ ἡ ὑπόθεση τρέχει ἀπὸ τὸ 2015 (ἀμέσως μετὰ τὴν πολιτικὴ ἀλλαγὴ στὴν Αἴγυπτο), οἱ ἑλληνικὲς κυβερνήσεις, χαρακτηριζόμενες ὅλες ἀπὸ τὴ γνωστὴ διαρκῆ ράθυμη στάση τῆς Ἀθήνας, ἀγνόησαν τοὺς κινδύνους. Ὅταν τὸ δόγμα εἶναι «ἔχει ὁ Θεός», συνέπεια ἀναπόφευκτη εἶναι νὰ φτάσεις στὸ «Ἀμήν»! Καὶ φτάσαμε στὸ «Ἀμήν». 
Ἡ πρόσφατη ἀνακοίνωση τῆς συμφωνίας μεταξὺ τῆς...

Πίστις καί ἐνάρετος βίος

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

Πολλοὶ ἄνθρωποι ἀρέσκονται νὰ χαρακτηρίζονται ὡς θρησκευόμενοι, ὅταν βρίσκονται ἀνάμεσα σὲ ἀνθρώπους ποὺ ἐκκλησιάζονται στὸν ἴδιο ναό, ἐνῶ ὅταν βρίσκονται σὲ κοσμικοὺς κύκλους ἐπιμελῶς ἀποφεύγουν νὰ δηλώσουν ὅτι εἶναι πιστοὶ καὶ ἀγαποῦν τὴν Ἐκκλησία. Αὐτὸ συμβαίνει γιατί οἱ συγκεκριμένοι ἄνθρωποι δὲν ἔχουν σὲ μία σειρὰ τὶς προτεραιότητές τους. Δέχονται καὶ ἐπιδιώκουν καὶ τὰ θρησκευτικὰ καὶ τὰ κοσμικὰ πράγματα καὶ καλλιεργοῦν τὴν αἴσθηση ὅτι ὅλα μποροῦν νὰ ὑπάρχουν καὶ ὅλα ἀλληλεπηρεάζονται στὸν παρόντα κόσμο. Συγχέουν τὸ φῶς μὲ τὸ σκοτάδι. Σήμερα προτιμοῦν τὸ φῶς τοῦ Θεοῦ καὶ αὔριο θὰ προτιμήσουν τὸ σκοτάδι τοῦ διαβόλου. Καὶ τὰ δύο ἐπιτρέπονται, σύμφωνα μὲ τὴν λανθασμένη λογική τους. Διακρίνονται γιὰ τὴ χαλαρὴ ἀντιμετώπιση ὅλων τῶν καταστάσεων ποὺ δημιουργοῦν τὸ φῶς καὶ τὸ σκοτάδι στὴ ζωή τους. Ἄραγε εἶναι δυνατὸ νὰ συνυπάρχει τὸ σκοτάδι μὲ τὸ φῶς; Κανένας λογικὸς ἄνθρωπος δὲν δέχεται κάτι τέτοιο. Εἶναι δύο ἀντίθετες καταστάσεις. Ἡ ὕπαρξη τοῦ φωτὸς διαλύει τὸ σκοτάδι καὶ τὸ σκοτάδι τὸ φῶς!
Ὁ εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης εἶναι σαφὴς στὸ θέμα αὐτό:...

Τὸ πρόβλημα τῶν Νεοελλήνων εἶναι ἡ ἀπώλεια τοῦ Θεοῦ

Τοῦ Μακαριστοῦ Ἀρχιμανδρίτη Ἀνανία Κουστένη († 1945-2021) 

Ἕνα κείμενο ἀπὸ τὴν πνευματικὴ παρακαταθήκη τοῦ μακαριστοῦ Ἀρχιμανδρίτου π. Ἀνανία Κουστένη, στὸ ὁποῖο ἀναδεικνύεται τὸ οὐσιαστικὸ πρόβλημα τοῦ νεοέλληνα: ἡ κρίση τῆς ταυτότητάς του, σὲ συνδυασμὸ μὲ τὴν ἀπομάκρυνσή του ἀπὸ τὴν πίστη στὸν Τριαδικὸ Θεό. 

–Ἐκ τῆς διαχειρίσεως τῆς σελίδας «ΒΙΒΛΟΣ & ΙΣΤΟΡΙΑ». 

Τὸ πρόβλημα τῶν Νεοελλήνων κι ὅλου τοῦ κόσμου εἶναι ἀκριβῶς ἡ ἀπώλεια τοῦ Θεοῦ του. Καὶ δὲν παρηγορεῖται μὲ τίποτε ἄλλο ὁ ἄνθρωπος!
Ὄχι! Ὄχι! Ὄχι!
Δὲν παρηγορεῖται οὔτε μὲ λεφτὰ οὔτε μὲ ἀξιώματα οὔτε μὲ θέσεις οὔτε μὲ ἐκλογὲς οὔτε μὲ ἐπιτυχίες οὔτε μὲ ἀποτυχίες οὔτε ὅλη τὴ γῆ νὰ ἔχει καὶ ὅλα τὰ σύμπαντα, ἐὰν δὲν ἔχει τὸν Θεό του, δὲν ἔχει τίποτα.
Γι’ αὐτὸ θυμήθηκα πάλι τοὺς στίχους τοῦ Ἐλύτη στὸν «Ἥλιο τὸν Ἠλιάτορα»:...

Ἐπιστήμονες ἀναδημιούργησαν τὸν ἦχο μιὰ Θείας Λειτουργίας στὴν Ἁγία Σοφία πρὶν 500 χρόνια

Ὁ ἦχος τῆς Ἁγίας Σοφίας ἀναδημιουργήθηκε ἀπὸ δύο ἐπιστήμονες τοῦ Πανεπιστημίου Στάνφορντ στὴν Καλιφόρνια. 
Ἡ Μπισέρα Πέντσεβα, καθηγήτρια ἱστορίας τῆς τέχνης, ἔχει δημοσιεύσει ἕνα βιβλίο μὲ τίτλο Hagia Sophia: Sound, Space, and Spirit in Byzantium. Τὸ ἔργο της ἐπικεντρώνεται στὴν ἐκτίμηση τῆς μεσαιωνικῆς τέχνης καὶ ἀρχιτεκτονικῆς, καὶ γιὰ νὰ κατανοήσει πλήρως τὴ μυστικιστικὴ ἐμπειρία ποὺ πιθανὸν νὰ ἔνιωθαν οἱ πιστοὶ κατὰ τὴ διάρκεια μιᾶς Λειτουργίας στὴ μεγάλη ἐκκλησία, ἔκανε στόχο της νὰ ἀναδημιουργήσει τὸν ἦχο μιᾶς Λειτουργίας τοῦ 13ου αἰῶνα. 
Ὁ Τζόναθαν Ἄμπελ, σύμβουλος καθηγητὴς στὸ Κέντρο Ἔρευνας Ὑπολογιστικῆς Μουσικῆς καὶ Ἀκουστικῆς τοῦ Στάνφορντ, εἰδικεύεται στὴ χαρτογράφηση ἤχου καὶ τὴν ἀκουστική. Χρησιμοποιῶντας μιὰ συγκεκριμένη διαδικασία ποὺ τελειοποίησε, γνωστὴ ὡς «σύμπτυξη» (convolution), κατέστη δυνατὴ ἡ ἀναδημιουργία αὐτοῦ τοῦ ἱστορικοῦ ἤχου. 
Αὐτὴ ἡ μέθοδος ἐπέτρεψε στοὺς ἐρευνητὲς νὰ κατανοήσουν πλήρως...

Κυβερνοεπιθέσεις στὴν ΕΕ: Χάκαραν τὰ ψυγεῖα, ξεγύμνωσαν τὸ ψηφιακὸ κράτος!

Γράφει ὁ Ἐλευθέριος Ἀνδρώνης 

Ὅταν ἐδῶ καὶ χρόνια προειδοποιούσαμε ὅτι μὲ τὴν ψηφιοποίηση τῶν πάντων παραδίδουμε τὸ «πασπαρτοῦ» τοῦ κράτους σὲ κάθε λογῆς ἐγκληματία, ἡ ἀντιμετώπιση τοῦ συστήματος ἦταν νὰ μᾶς ἐμφανίζει ὡς «τεχνοφοβικούς». 
Καὶ νὰ ποὺ ἕνα κῦμα κυβερνοεπιθέσεων σὲ πολλὲς εὐρωπαϊκὲς χῶρες (καὶ στὴν Ἑλλάδα), ξεγύμνωσε ἐντελῶς τὸν «βασιλιᾶ» τοῦ ψηφιακοῦ κράτους καὶ ἔδειξε πόσο ἀνυπεράσπιστος εἶναι. Ὁ περισσότερος κόσμος δὲν εἶχε συνειδητοποιήσει τί σημαίνει τὸ νὰ «φορτώνεις» ὁλόκληρο τὸ σύστημα διακίνησης ἀγαθῶν σὲ ἕνα κοινὸ λογισμικὸ στὸν κυβερνοχῶρο. Καὶ πόσο μᾶλλον αὐτὸ εἶναι τυχοδιωκτικό, ὅταν αὐτὰ τὰ συστήματα λειτουργίας ἀφοροῦν τὴν ἐπισιτιστικὴ ἁλυσίδα, δηλαδὴ τὴν ἴδια τή ζωὴ τῶν πολιτῶν. 
Ἔτσι, πολλοὶ «ξύπνησαν» ἔντρομοι ἀπὸ τὸ ρὸζ συννεφάκι τους, βλέποντας τὴν εἴδηση τοῦ καταιγισμοῦ κυβερνοεπιθέσεων σὲ συστήματα ψύξης σὲ σοῦπερ μάρκετ τῆς Εὐρώπης. Μὲ ἕνα μόνο χακάρισμα στὸ (κοινὸ) λογισμικὸ μεγάλων ἁλυσίδων, τὰ ψυγεῖα μπῆκαν σὲ λειτουργία ἀπόψυξης καὶ χιλιάδες τόνοι τροφίμων ἀχρηστεύτηκαν ἀπὸ τὴ μιὰ στιγμὴ στὴν ἄλλη. Μόνο καὶ μόνο μὲ τὴν ἀπομακρυσμένη...

Ὁ κόσμος ἔχει φύγει ἀπὸ τὴν ἀθωότητα καὶ τὴν ἀγαθότητα

Ἅγιος Γεώργιος Καρσλίδης 

4 Νοεμβρίου 1959) 

Ὁ κόσμος ἔχει φύγει ἀπὸ τὴν ἀθωότητα καὶ τὴν ἀγαθότητα. Ὅσο περνοῦν τὰ χρόνια, βαδίζουμε πρὸς τὴν καταστροφή. Ὁ Θεὸς νὰ μᾶς λυπηθεῖ. Ὁ Θεὸς αὐτὰ δὲν τὰ θέλει. Πρὶν πενῆντα χρόνια, ὁ κόσμος ἦταν πολὺ διαφορετικός. Ὅταν πῆγα στὸ μοναστήρι, ἤμουν ἑπτὰ ἐτῶν. Τότε ὑπῆρχε μεγάλη πίστη καὶ καρδιακὴ καθαρότητα. Σ’ ἕνα κελλὶ τῆς μονῆς ἦταν φυλαγμένα ὅλα τὰ χρήματα μὲ θύρα ἀνασφάλιστη. Ἀντὶ γιὰ θύρα ὑπῆρχε μία κουρτίνα. Ὁ ἡγούμενος μ’ ἔστελνε νὰ φέρω ὅσα χρήματα χρειαζόταν, ὡς μικρότερο. Ὅλοι οἱ μοναχοὶ γνώριζαν ποῦ ἦσαν τοποθετημένα τὰ χρήματα. Ὅλοι ἦσαν ἀφοσιωμένοι στὸν Θεὸ καὶ δὲν τοὺς ἐντυπωσίαζαν διόλου τὰ χρήματα. 

Ποιοί ἐπηρεάζουν τὸ ΕΔΔΑ; Ἡ μελέτη ποὺ ρίχνει φῶς στὰ δίκτυα ἰσχύος στὸ Στρασβοῦργο

Γράφει ὁ Νικόδημος Καλλιντέρης, Νομικὸς (ΜΔΕ Δημοσίου Δικαίου) 

Ἡ ἐπιστημονικὴ μελέτη τῶν Cristina E. Parau (Μεταδιδακτορικὴ ἐρευνήτρια Πολιτικῆς καὶ Δικαίου στὸ Πανεπιστήμιο Renne) καὶ Gaëtan Cliquennois (Διευθυντὴς Ἐρευνῶν στὸ Ἐθνικὸ Κέντρο Ἐπιστημονικῶν Ἐρευνῶν τῆς Γαλλίας) ποὺ δημοσιεύτηκε στὶς 30 Ὀκτωβρίου τοῦ 2026 στὸ ἀκαδημαϊκὸ περιοδικὸ "International Journal of Constitutional Law" (Oxford University Press), ἐξετάζει τὴν ἐν πολλοῖς παρασκηνιακὴ ἀντιπαράθεση μεταξὺ συντηρητικῶν ὀργανώσεων καὶ τοῦ κυρίαρχου φιλελεύθερου δικτύου ἐπαγγελματιῶν τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων ποὺ δραστηριοποιεῖται στὸ θεσμικὸ περιβάλλον τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Δικαστηρίου Δικαιωμάτων τοῦ Ἀνθρώπου (ΕΔΔΑ) στὸ Στρασβοῦργο. 

Ἑστιάζει κυρίως στὴν ἐκστρατεία ποὺ ἀνέπτυξε κατὰ τὴν περίοδο 2020-2024 τὸ European Centre for Law and Justice (ECLJ), ἀναδεικνύοντας ζητήματα πιθανῶν συγκρούσεων συμφερόντων μεταξὺ δικαστῶν τοῦ ΕΔΔΑ, Μὴ Κυβερνητικῶν Ὀργανώσεων (ΜΚΟ) καὶ ἄλλων ἰδιωτικῶν ἱδρυμάτων. 

Στὴν ἐπιστημονικὴ δημοσίευση ἀναδεικνύεται ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖο μιὰ σχετικὰ μικρὴ ὀργάνωση μὲ συντηρητικὲς θέσεις, ὅπως τὸ ECLJ, κατόρθωσε νὰ συμβάλει στὴν τροποποίηση διαδικαστικῶν κανόνων τοῦ Δικαστηρίου, παρὰ...