Αὐτὸς ἦταν ὁ παπᾶς τῆς ὀρθόδοξης παράδοσης, τῆς ἁπλότητας καὶ τῆς λεβεντιάς...

Παρακολουθῆστε τὴν προσευχὴ καὶ τὸν διάλογο διάρκειας ἑνὸς λεπτοῦ, τοῦ παπα - Βλαχάβα μὲ τὸν ἀγγελιοφόρο του. Ξέρει τί σημαίνουν κωλύματα ιεροσύνης καὶ μὲ φόβο Θεοῦ δὲν τολμᾶ νὰ τὰ παρακάμψει. Αὐτοελέγχεται στὴν προσευχή του καὶ δὲν πείθεται μὲ κολακεῖες ἢ ἔστω ἀλήθειες, ἀλλὰ ποὺ εἶναι ἐπικίνδυνες νὰ τὸν στείλουν στὴν κόλαση καὶ νὰ χαθοῦν μαζὶ καὶ ἄλλες ψυχές. Αὐτὸς ἦταν ὁ παπᾶς τῆς ὀρθόδοξης παράδοσης, τῆς ἁπλότητας καὶ τῆς λεβεντιάς.

Μπαίνει ὁ ἀγγελιοφόρος καὶ ζητᾶ τὴν εὐχή του. 

- "Μή, τοῦ λέει. Ὄχι τὸ χέρι μου, τὸν σταυρὸ φίλα. Τὸ χέρι μου μολεύτηκε, σκότωσε". 

-"Γι` αὐτὸ εἶναι ἅγιο, παπᾶ μου, Ἐχθροὺς σκότωσε"! 

-"Ἔκανες παπᾶς, ωρέ Καναβέ; Ὄχι. Ἔ, άϊ σταμάτα. Ξέρεις ωρέ τί λεει ὁ Θεός; Οὗ φονεύσεις. Κι ἐγὼ φονεύω. Μὲ λόγο καὶ μὲ πράξη". 

-"Σκοτώνει ὁ Θεὸς τοὺς ἀδίκους καὶ ἀπίστους μὲ τὸ χέρι σου, λέω γω". 

-"Ἔτσι λὲς ἐσὺ κι ἐγώ. Νὰ δοῦμε ὁ Πανάγαθος τί λέει". 

-"Ὅταν σὲ βαθιὰ γεράματα πᾶς...

Ὅσιος Παΐσιος: «Γιὰ νὰ κατοικήσει στὸν ἄνθρωπο τὸ Ἅγιο Πνεῦμα χρειάζεται πολλή αὐταπάρνηση, πολὺ φιλότιμο, ταπείνωση, ἀρχοντιά, θυσία»

Ἀπὸ τὸ βιβλίο: "ΒΙΟΣ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ" 

Τοῦ Ἱερομονάχου Ἰσαὰκ 

Μερικὰ χαρακτηριστικὰ σημεῖα τῆς διδασκαλίας τοῦ Ἁγίου Παϊσίου τὰ ὁποία συμπεριλαμβάνονται στὸ βίντεο: «Πρῶτα πιστεύουμε στὸν Θεὸ καὶ ὕστερα ἀγαπᾶμε τὸν Θεὸ καὶ τὴν εἰκόνα Του, τὸν ἄνθρωπο. Ἡ πίστη αὐξάνει μὲ τὴν προσευχή. "Πρόσθες ἠμὶν πίστιν"» «Ὅλο τὸ κακὸ προέρχεται ἀπὸ τὴν ἀπιστία.» «Ὁ ἄνθρωπος πρέπει νὰ συλλάβει τὸ βαθύτερο νόημα τῆς ζωῆς, ὅτι αὐτὴ ἡ ζωὴ εἶναι νὰ ἑτοιμαστοῦμε γιὰ τὴν ἄλλη.» «Πρέπει νὰ ἀγωνιστοῦμε μὲ φιλότιμο νὰ σωθοῦμε, γιὰ νὰ μὴ λυπήσουμε τὸν Χριστό.» 

«Ὁ κάθε ἄνθρωπος πρέπει νὰ βρεῖ καὶ νὰ ἁγιάσει τὴν κλίση του.» «Νὰ προτιμοῦμε τὶς θλίψεις καὶ νὰ τὶς δεχόμαστε καλύτερα ἀπὸ τὶς χαρές. Ἡ πραγματικὴ χαρὰ γεννιέται ἀπὸ τὸν πόνο.» «Σήμερα ἦρθε ἡ ἐποχὴ νὰ διαχωριστοῦν τὰ πρόβατα ἀπὸ τὰ κατσίκια, οἱ πιστοὶ ἀπὸ τοὺς ἀπίστους. Ἀργότερα θὰ ἔρθει καιρὸς ποὺ θὰ...

Οἱ ψηφιακοὶ κολοσσοὶ ἔγιναν πλουσιότεροι ἐν μέσῳ πανδημίας

Οἱ Ἀμερικανοὶ δισεκατομμυριοῦχοι συνεχίζουν νὰ πλουτίζουν κατὰ τὴ διάρκεια τῆς πανδημίας Covid-19, ποὺ ἔχει ἐξαλείψει δεκάδες ἑκατομμύρια θέσεις ἐργασίας στὶς ΗΠΑ, σύμφωνα μὲ τὰ δεδομένα δύο κέντρων μελετῶν.

Τὸ διάστημα μεταξὺ 18ης Μαρτίου καὶ 19ης Μαΐου, οἱ 600 Ἀμερικανοὶ μεγιστάνες εἶδαν τὶς περιουσίες τους νὰ αὐξάνονται κατὰ 434 δισεκατομμύρια δολάρια, ἤτοι μία αὔξηση ὕψους 15% σὲ διάστημα δύο μηνῶν, βάσει τῶν στοιχείων ποὺ δημοσίευσε τὴν Πέμπτη τὸ περιοδικὸ Forbes.

Τὰ μέτρα ἀπομόνωσης τοῦ πληθυσμοῦ, τὸ κλείσιμο τῶν ἑστιατορίων καὶ τῶν καταστημάτων εἶχαν ὡς ἀποτέλεσμα τὴν ἐκτίναξη τῶν διαδικτυακῶν ἀγορῶν καὶ τὴν ἀνάγκη οἱ πολίτες νὰ παραμένουν συνδεδεμένοι μέσω τῶν μέσων κοινωνικῆς δικτύωσης.

Αὐτοὶ οἱ παράγοντες ὁδήγησαν στὸ νὰ ἐκτοξευθεῖ στὸ χρηματιστήριο ἡ ἀξία τῶν μετοχῶν τῆς Amazon, τοῦ Facebook καὶ γενικότερα τῶν ἑταιρειῶν ὑψηλῆς τεχνολογίας. 

Τὸ διάστημα μεταξὺ Μαρτίου καὶ Μαΐου, ἡ περιουσία τοῦ Τζὲφ Μπέζος (Amazon) αὐξήθηκε κατὰ 30% καὶ πλέον καὶ ἐκείνη τοῦ Μὰρκ Ζάκερμπεργκ, ἰδιοκτήτη τοῦ Facebook, ἄνω...

Ἡ Ὀρθόδοξη «Σεξουαλικὴ ἀγωγὴ»

Πρωτοπρ. π. Γεώργιος Μεταλληνὸς

Ἐπίμονα προβάλλεται σήμερα ἡ ἀνάγκη γιὰ «σεξουαλικὴ ἀγωγὴ» τῶν παιδιῶν μας στὸ πλαίσιο μάλιστα τῆς σχολικῆς τους παιδείας. Ὅπως σὲ πολλοὺς ἄλλους τομεῖς τῆς ζωῆς μᾶς μάθαμε νὰ ἀκολουθοῦμε τυφλὰ τὴν «φωτισμένη» Δύση, ἔτσι καὶ στὸ θέμα αὐτό. Ὁ φόβος μᾶς εἶναι πάντα νὰ μὴν ὑστερήσουμε ἀπέναντί της. Γι’ αὐτὸ ἀντιγράφουμε πρόθυμα τὸν προβληματισμὸ καὶ τὶς μεθόδους της. Ἑπόμενο, λοιπόν, νὰ θεωροῦμε ἀπαραίτητο, ὁ «διαφωτισμὸς» νὰ προχωρήσει καὶ στὴν προβληματολογία τοῦ «γενετησίου ἐνστίκτου».

Βέβαια, τὸ τί διδάσκει ἡ Δύση σχετικὰ μὲ τὸ ζήτημα αὐτό, δὲν φαίνεται νὰ θεωρεῖται πρωταρχικῆς σημασίας. Γιατί δὲν πρέπει νὰ ξεχνᾶμε, ὅτι ἡ Δύση -καὶ μεῖς μαζί της, ἀφοῦ εἴμασθε κομμάτι τῆς- κλυδωνίζεται σὲ μία λαίλαπα πανσεξουαλισμοῦ.

Ὁ «φροϋδισμὸς» ἔχει καταστεῖ κυριαρχοῦσα ἰδεολογία στὴν ἐποχή μας. Ἡ προτεραιότητα δίνεται στὸ σεξουαλικὸ ἔνστικτο καὶ στὴ κτηνώδη ὁρμή. Τὸ ἀνθρώπινο σῶμα κατάντησε ὑποτιμημένη ἀξία καὶ ἀντικείμενο – ὄργανο ἡδονῆς. Μέσα σ’ αὐτὸ τὸ κλίμα διαμορφώνεται τὸ περιεχόμενο τῆς «σεξουαλικῆς» διαφώτισης τοῦ εὐρωπαίου ἀνθρώπου. Ἔρχεται ὅμως σήμερα ἀπὸ τὰ βάθη τῶν αἰώνων ἡ φωνὴ τοῦ οὐρανοβάμονα καὶ θεόπτη Ἄπ. Παύλου νὰ...

Ἅγιος Κύριλλος Ἀλεξανδρείας: Ὁ μεγάλος δογματικὸς θεολόγος τῆς Ἐκκλησίας

Λάμπρου Κ. Σκόντζου  Θεολόγου - Καθηγητοῦ

Οἱ ἀλεξανδρινοὶ Πατέρες ἔβαλαν καὶ ἐκεῖνοι τὴ δική τους σφραγίδα στὴν ἀνάπτυξη τῆς Θεολογίας τῆς Ἐκκλησίας μας. Μὲ κέντρο ἀνάπτυξης τῶν θεολογικῶν σπουδῶν τὴν περίφημη Κατηχητικὴ Σχολή, ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἀλεξάνδρειας ἀνέδειξε μεγάλες μορφές. Μία ἀπὸ αὐτὲς εἶναι καὶ ὁ ἅγιος Κύριλλος ἀρχιεπίσκοπος Ἀλεξανδρείας, ὁ κορυφαῖος δογματικὸς θεολόγος καὶ ὑπερασπιστὴς τῆς Ὀρθοδοξίας. Ἀλλὰ καὶ ἕνας ἀπὸ τοὺς πλέον συκοφαντημένους Πατέρες καὶ ἁγίους τῆς Ἐκκλησίας μας.

Γεννήθηκε στὴν Ἀλεξάνδρεια περὶ τὸ 378 ἀπὸ εὔπορους γονεῖς καὶ ἦταν ἀνεψιὸς τοῦ πατριάρχη Θεοφίλου. Οἱ γονεῖς του φρόντισαν νὰ τοῦ δώσουν σοβαρὴ μόρφωση. Σπούδασε γραμματική, ρητορικὴ καὶ φιλοσοφία στὶς ὀνομαστὲς ἐθνικὲς σχολὲς τῆς Ἀλεξάνδρειας καὶ τέλος σπούδασε θεολογία καὶ βιβλικὲς σπουδὲς στὴν ὀνομαστὴ Κατηχητικὴ Σχολή. Περὶ τὸ 400 χειροτονήθηκε ἀπὸ τὸ θεῖο του Θεόφιλο ἀναγνώστης καὶ στὴ συνέχεια διάκονος καὶ πρεσβύτερος, ὁ ὁποῖος ἔδειξε νωρὶς τὰ χαρίσματά του καὶ τὴν βαθιὰ προσήλωσή του στὴν ὀρθόδοξη παράδοση. 

Τὸ 403 συνόδευσε τὸ Θεόφιλο προκειμένου νὰ συμμετάσχει στὴν λεγομένη παρὰ τὴν Δρῦν Σύνοδο, ἡ ὁποία καθαίρεσε τὸν ἅγιο Ἰωάννη τὸ Χρυσόστομο. Ἦταν ἡ πρώτη ἀτυχὴς συγκυρία τῆς ζωῆς του. Μετὰ τὴν ἐπιστροφή του στὴν Ἀλεξάνδρεια ἒνοιωσε τὴν ἀνάγκη γιὰ νὰ ἀναπτύξει περαιτέρω τὴν πνευματική του ἀνάπτυξη καὶ τὸν καταρτισμό του. Γι’ αὐτὸ κατέφυγε στὰ ὀνομαστὰ μοναστήρια τῆς Αἰγύπτου, ὅπου ὑπῆρχαν ἅγιοι ἀσκητές, γιὰ νὰ πάρει ἀπὸ αὐτοὺς τὰ...

Ἀπόσταγμα πατερικῆς σοφίας...

Ὁ ανθρωπος ποὺ δὲν πηγαίνει συχνὰ στὴν ἐκκλησία, ποὺ δὲν ἐξομολογεῖται καὶ δὲν κοινωνεῖ, δὲν γίνεται μέτοχος τῆς θείας χάριτος. Αυτὴ εἶναι ἡ αἰτία ποὺ ἡ πλειοψηφία τῶν ἀνθρώπων φτάνουν νὰ εἶναι ψυχικὰ αρρωστοι.

Στάρετς Ἰωσὴφ τῆς Λαύρας τοῦ Ποτσάεφ

Ἑορτασμὸς τῶν ονομαστηρίων τοῦ Μητροπολίτου Σύρου παρουσία τοῦ Ἐπισκόπου τῶν Ρωμαιοκαθολικῶν καὶ ἡ διανομὴ τοῦ ἀντιδώρου μὲ προστατευτικό...

Σχόλιο Ρωμαίικου Ὁδοιπορικοῦ: Μιὰ νέα, ἄλλη Παράδοση προτεσταντικοῦ, μᾶλλον οἰκουμενιστικοῦ προτύπου διαμορφώνεται ὀλίγον κατ` ὀλίγον ἀπὸ τοὺς ἱεράρχες, μὲ προσωπικὲς ἐπινοήσεις, δίχως καμία ἐπιφύλαξη ὡς πρὸς τὴν προσβολὴ τῶν ἱερῶν καὶ τὸ ἀσεβὲς τῶν πράξεών τους καὶ μάλιστα δίχως κανένα κώλυμα! Καὶ ὅλα αὐτὰ ἐκτάκτως, λόγῳ τῶν γνωστῶν συντρεχόντων ἀνασταλτικῶν γεγονότων ἢ μονίμως καὶ εἰς τὸ διηνεκὲς πλέον; Ὁ καθένας βάζει καὶ τὸ δικό του σάπιο λιθαράκι καὶ ὅπου μᾶς βγεῖ. Αὐτὴ εἶναι ἡ Ἐκκλησία των δύο χιλιάδων χρόνων, τῶν ἁγίων καὶ τῶν μαρτύρων!!! (δὲς καὶ τὸν Ἀμερικῆς στὴν πορεία διαμαρτυρίας!). Δεσπότης μὲ δεμένο τὸ χέρι, τὸ ὁποῖο εὐλογήθηκε ἀπὸ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα, τὸ ἀπομονώνει ἀπὸ τὸ ποίμνιο, μὴν τοῦ τὸ ἀκουμπήσουν καὶ μολυνθεῖ τὸ ... Ἅγιο Πνεῦμα!

Ἀλλὰ τί νὰ πεῖ κανεὶς καὶ γιὰ τὸν πολύχρωμα ντυμένο αἱρετικὸ παραστεκούμενο καὶ συμπροσευχόμενο; Ἀλήθεια καὶ παναλήθεια, τί δουλειὰ ἔχει ὁ αἱρετικὸς μέσα στὸν ὀρθόδοξο ναό; Ἀφοῦ καὶ ἐμεῖς οἱ βαφτισμένοι Ὀρθόδοξοι ὁμολογοῦμε υμνολογικώς ἀλλὰ καὶ ἐν συναισθήσει, τὴν ἀναξιότητά της παρουσίας μας μέσα στὸν Ὀρθόδοξο ναό: «Οἱ ἀναξίως έστώτες ἐν τώ ἀχράντῳ σοῦ οἴκῳ ἑσπερινὸν ὕμνον ἀναμέλπομεν, ...».(Στιχηρὸ Ἑσπερινοῦ, ἦχος γ'), πῶς τοῦ ἐπιτρέπεται νὰ εἰσέρχεται καὶ νὰ μαγαρίζει τὸν οἶκο τοῦ Θεοῦ; Ὁ ὀρθόδοξος ναός, εἴτε τὸ θέλουμε εἴτε ὄχι, εἶναι ὁ οὐρανὸς κατεβασμένος στὴ γῆ!«ἐν τώ ναῷ εστώτες τῆς δόξης σου ἐν οὐρανῷ εστάναι νομίζομεν» (Ἀπολυτίκιον εἰς τὴν ἀπόλυσιν τοῦ Ὄρθρου). Πόνος πολὺς καὶ λύπη γιὰ τὸ κατάντημα τῶν οἰκουμενιστῶν καὶ μάλιστα τῶν «ποιμένων». Ναί, τὸ «ποιμένων» σὲ εἰσαγωγικά!

Διαβάστε παρακάτω ὁλόκληρη τὴν εἴδηση ὅπως ἀναρτήθηκε στὴ σελίδα τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως...

Στὸν Ἱερὸ Μητροπολιτικὸ Ναὸ τῆς Μεταμορφώσεως τοῦ Σωτῆρος τελέσθηκε σήμερα...

Ἀπειλὲς οἱ Τοῦρκοι; "Θὰ τὸ πῶ στὴ μαμά μου", τὴν διεθνῆ κοινότητα, τὸ ΥΠΕΞ !

Γράφει ὁ Δημήτρης Νατσιός, δάσκαλος-Κιλκὶς

Ψεύδη, ἀπειλές, εἰρωνεῖες, πολεμοχαρεῖς ἰαχές, ὑπεροψία, βλέμματα παγερά, πονηριές, στρεψοδικίες, ζωτικοὶ χῶροι, μεγάλες πατρίδες, γαλάζιες καὶ κόκκινες προσαρτήσεις («ἀνσλους») ἐδαφῶν, ἀλύτρωτοι ἀδελφοί, λαὸς τρομοκρατημένος, «κρέας φθηνὸ γιὰ τὰ κανόνια», σημαῖες παντοῦ, φωτογραφίες τοῦ ἡγέτη σὲ κάθε στενοσόκακο πόλεως καὶ σὲ χωματόδρομους ἀκόμη,. Διαβάζοντας τὰ παραπάνω ὁ νοῦς ὅλων πηγαίνει στὴν χιτλερικὴ Γερμανία. Μποροῦν νὰ προστεθοῦν καὶ ἄλλα πολλά. Συλλήψεις ἀντιφρονούντων, «λευκὰ κελιά», ἐξαφάνιση δημοσιογράφων, ἀπολύσεις ὑπαλλήλων, λογοκρισία στὰ ΜΜΕ, στρατιωτικὲς ἐπιχειρήσεις σὲ ὅμορες καὶ ὄχι μόνο (ὁ Χίτλερ βομβάρδιζε τὴν Ἱσπανία, στηρίζοντας τὸν Φράγκο), χῶρες. 

Ναί, συνορεύουμε μὲ ἕνα κράτος-συμμορία. Ἕνα ἐφιαλτικὸ κακέκτυπο μὲν τῆς ναζιστικῆς φρίκης, ἐγκληματικὸ ὅμως καὶ θανάσιμα ἐπικίνδυνο τερατούργημα. Νυχθημερὸν πιὰ οἱ ἀπειλές. Ἐφημερίδες, κύμβαλα ἀλαλάζοντα καὶ ζητωκραυγαστὲς τῆς παλαβομάρας ποὺ κυβερνᾶ τὴν Τουρκία, δημοσιεύουν χάρτες κατακτήσεων. Ὑπουργοί, ψυχανώμαλοι ἰσλαμιστές, ἀναλύουν σὲ κατατρομοκρατημένα ἀνδράποδα, ποὺ ὑποδύονται τὶς δημοσιογράφους, πολεμικὰ σχέδια. Καὶ τὸ χειρότερο, ἕνας θρησκόληπτος δικτάτορας, ποὺ ξεθάβει «τὸ σπαθὶ τοῦ Ἰσλάμ», ἱκανὸς γιὰ ὁποιαδήποτε...

«Αἰδὼς Ἀργεῖοι» (Γ΄) «αὐθαιρεσίες πασπαλισμένες μὲ σπαράγματα Πατερικῶν λόγων»

Γράφει ὁ Γεώργιος Κ. Τζανάκης

Ἐπειδὴ τὰ διατυπωθέντα ἀπὸ τὸν Σεβασμιώτατο Ἀργολίδος, (Ἡ γῆ εἶναι τετράγωνη) κατὰ τὴν γνώμη μου δὲν πρέπει νὰ μένουν καὶ νὰ αἰωροῦνται στὸ ἐκκλησιαστικὸ στερέωμα ὡς τοξικὸ νέφος, συνεχίζω τὸν σχολιασμό.

Ἐπαναλαμβάνω ὅτι ἀφορμὴ παίρνω ἀπὸ τὸ δημοσίευμα. Δὲν στρέφομαι ἐναντίον τοῦ προσώπου, τὸ ὁποῖο δὲν γνωρίζω, οὔτε ἐναντίον τῆς ἀρχιερατικῆς του ἰδιότητος, μὴ γένοιτο! Τὶς ἀπόψεις ποῦ διετυπώθησαν καὶ τὸν τρόπο ποῦ ἐξεφράσθησαν σχολιάζω. Ἐξ ἄλλου θὰ ἦτο ἄδικο νὰ ἐστιάσουμε μονο στὸ πρόσωπό του, διότι δὲν εἶναι ὁ πρῶτος ἢ ὁ μόνος ποῦ διατυπώνει τέτοιες ἀπόψεις. Πλέον εἶναι πέλαγος μέσα στὸ ὁποῖο κολυμπᾶ τὸ χριστεπώνυμο πλήρωμα καὶ ὅσοι δὲν πνίγονται ψάχνουν βράχο ἢ σανίδα ἢ κάτι νὰ πιαστοῦν. Ἔχει βέβαια καὶ τὸ καλὸ ὅτι ἀρχίζουμε νὰ ψάχνουμε λόγο γνήσιο ἐκκλησιαστικό, πίστεως καὶ ἁγιότητος καὶ γινόμαστε πιὸ προσεχτικοὶ καὶ ἐπιφυλακτικοί, ὅταν ἀκοῦμε τοὺς συγχρόνους ρασοφόρους νὰ ἀποφαίνονται καὶ δὲν καταπίνουμε ἀμάσητο ὅτι λέγεται. Ἡ ἐποχὴ τῆς τυφλῆς ἐμπιστοσύνης καὶ ἀπροϋποθέτου ὑπακοῆς παρῆλθε ἀνεπιστρεπτὶ καὶ μακάρι νὰ μὴν χαθεῖ καὶ ἡ πίστις, ἀπὸ τοὺς κλωνιζομένους, λόγω τῆς στάσεως κάποιων ἐκ τῶν ρασοφόρων. 

Ἀφοῦ, λοιπόν,τελειώνει ἐπὶ τροχάδην μὲ τὶς πράξεις καὶ τὶς εὐθύνες τῆς Ἱεραρχίας γιὰ τὸ κλείσιμο τῶν ἐκκλησιῶν μὲ τὰ χαρακτηριστικὸ «Ὅτι ἔγινε , ἔγινε» στρέφεται ἐναντίον τοῦ...

Ἐνδιαφέρουσα θέση τοῦ Kissinger γιὰ τὴν Ἐπανάσταση του 1821 στὴν διδακτορική του διατριβὴ

Ο Henry Kissinger, πρ. Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν τῶν Η.Π.Α. ἀλλὰ καὶ ἄνθρωπος ποὺ μέχρι καὶ σήμερα διαθέτει ἰσχυρότατη ἐπιρροὴ σὲ μείζονα ζητήματα διεθνοῦς πολιτικῆς, στὴν διδακτορική του διατριβὴ μὲ θέμα “A World Restored: Metternich, Castlereagh and the Problems of Peace 1812-1822” ἀναφέρει ὅτι: “The Greek Revolution was not a revolution of middle class origin to achieve political liberty but a national movement with a religious basis.” 

Σὲ ἑλληνικὴ μετάφραση: «Ἡ Ἑλληνικὴ Ἐπανάσταση δὲν ἦταν μία ἀστικὴ ἐπανάσταση μὲ στόχο τὴν ἐπίτευξη πολιτικῆς χειραφέτησης ἀλλὰ ἕνα ἐθνικὸ κίνημα μὲ θρησκευτικὴ βάση». 

Μέχρι καὶ ὁ γνωστὸς γιὰ τὶς θέσεις τοῦ Kissinger ἴσως δεχθεῖ ὀξύτατη κριτικὴ ἀπὸ τὴν ἐπιτροπὴ «Ἑλλάδα 2021» ὡς ἀκραῖος, ἐθνικιστὴς καὶ τὰ συμπαρομαρτούντα…

Ὁ δύσπιστος μοναχὸς

Ἀπὸ τὸ βιβλίο: Θαύματα καὶ Ἀποκαλύψεις ἀπὸ τὴ Θεία Λειτουργία (Ἱερὰ Μονὴ Παρακλήτου - Ωρωπού Ἀττικῆς)

Ἕνας μοναχὸς πάλευε μὲ λογισμοὺς ἀμφιβολίας, γιὰ τὸ ἂν τὰ τίμια Δῶρα εἶναι πραγματικὰ Σῶμα

καὶ Αἷμα Χριστοῦ ἢ άπλά σύμβολα καὶ τύποι.

Οἱ ἄλλοι μοναχοί, ὅταν ἐνημερώθηκαν σχετικά, τὸν κάλεσαν σὲ μία θεία λειτουργία, στὴ διάρκεια τῆς όποίας προσεύχονταν ὅλοι θερμὰ νά τοῦ δείξει ὁ Θεὸς μὲ θαῦμα τὴν ἀλήθεια, γιὰ νά διώξει τούς λογισμοὺς τῆς ἀπιστίας.

Μετὰ τὴν ἀπόλυση, ὁ ἀδελφὸς Αὐτὸς διηγήθηκε στοὺς ἄλλους τὰ ἕξης:

«Ὅταν ὁ διάκονος ἀνέβηκε στὸν ἄμβωνα γιὰ νά διαβάσει τὸ Εὐαγγέλιο, εἶδα ν' ἀνοίγει ἢ στέγη τῆς ἐκκλησίας.

Μετὰ τὴν εὐχὴ τῆς προσκομιδῆς, εἶδα νὰ σχίζονται οἱ οὐρανοὶ καὶ νά κατεβαίνει...

Ἅγιος Νεκτάριος: «Οἱ Χριστιανικὲς Ἐκκλησίες ὀάσεις στὴν ἔρημο τῶν πρώτων αἰώνων»

Γράφει ὁ Σάββας Ηλιάδης, Δάσκαλος, Κιλκὶς

Οἱ Χριστιανοὶ τῶν πρώτων αἰώνων

«Ἐνόσῳ ἡ Κοινωνία τῶν πρώτων μετὰ Χριστὸν αἰώνων καὶ κυρίως ἐπὶ τῆς ἐποχῆς τῆς ἀπόλυτης Ρωμαϊκῆς μοναρχίας, βρισκόταν μέσα σε μιὰ ἠθικὴ καὶ ὑλικὴ ἀναρχία, οἱ Χριστιανικὲς Ἐκκλησίες, σὰν ὀάσεις μέσα σὲ ξερὴ καὶ ἄνυδρη ἔρημο, φανέρωναν ἕναν ἄλλον τρόπο ζωῆς, ἄλλου εἴδους καὶ ποιότητας κατὰ πάντα. Ἐνῶ γύρῳ,γύρω τους ἐμφανῶς καταλύονταν οἱ νόμοι, πολυάριθμοι δὲ αυτοανακηρυσσόμενοι Αὐτοκράτορες πολεμοῦσαν μεταξὺ τους, γιὰ νὰ κυριαρχήσουν στὸν κόσμο, ἀλλὰ καὶ ἀναρίθμητα στίφη βαρβάρων καταπατοῦσαν καὶ κατέκαιαν πόλεις καὶ χῶρες, οἱ Χριστιανοὶ γνώριζαν ποιὰ ἦταν ἡ δική τους κυβέρνηση καὶ ὁ δικός τους νόμος. Αὐτοὶ μόνο εἶχαν ἡγεμόνες καὶ λειτουργοὺς σταθεροὺς καὶ ἀμετακίνητους. Αὐτοὶ μόνο αἰσθάνονταν τοὺς ἑαυτούς τους προστατευμένους, συνδεδεμένους καὶ καθοδηγούμενους. Καὶ αὐτοὶ μόνο, μέσα σὲ ἐκεῖνον τὸν γενικὸ κατακλυσμὸ δὲν ἔνιωθαν κἂν τὸν φόβο, μήπως καὶ ὁ οὐρανὸς πέσει ἐπάνω στὰ κεφάλια τους καὶ τοὺς πλακώσει οὔτε καὶ τὴν γῆ νὰ σχίζεται κάτω ἀπὸ τὰ πόδια τους.
Καὶ ἀληθινά, σὲ κάθε πόλη ὑπῆρχε ἕνας ἄνθρωπος ἀξιοσέβαστος, τοῦ ὁποίου ἡ ὑπεροχὴ καὶ ἐπιρροὴ ἦταν ἀναμφισβήτητη σὲ ὅλη την πλέον ἐνεργή,ἐνεργῆ καὶ ζωτικὴ μερίδα τῆς Κοινωνίας. Ἀλλὰ ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς δὲν ἦταν οὔτε ὁ ἄρχοντας τοῦ...

Ἡ Ἐγκύκλιος τοῦ Καποδίστρια ποὺ ἀπαγόρευε στοὺς ὑπαλλήλους τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου νὰ εἶναι Τέκτονες! (8 Ἰουνίου 1828)

Ο ΚΥΒΕΡΝΗΤΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ 

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΑΡ. 2953

Πρὸς τὸ Πανελλήνιον 

Πρὸς τοὺς κατὰ τὸ Αἰγαῖον Πέλαγος καὶ τὴν Πελοπόννησον Ἐκτάκτους Ἐπιτρόπους καὶ τοὺς Ἀρχηγοὺς τῶν κατὰ ξηρὰν καὶ θάλασσαν Δυνάμεων.

Γνωρίζει ἡ Κυβέρνησις, ὅτι Πολίται τινὲς ἐπιμένουν πιστεύοντες καὶ τοὺς ἄλλους πείθοντες, ὅτι αἱ μυστικαὶ Ἐταιρεῖαι χορηγούσι μέσα σωτήρια εἰς τὴν Πατρίδα, ἢ τουλάχιστον Αἰγίδα ὑπὸ τὴν ὁποία συνδεόμενοι μεταξύ των ἄνθρωποι διὰ μυστικῶν δεσμῶν δύνανται νὰ ἀπολαύσωσιν ἐντὸς Πατρίδος των καὶ διὰ τῆς ξένης ἐπιρροῆς ἀξιώματα, τιμᾶς, καὶ τὸ πλέον τύχην, ὃ ἐστὶ χρήματα.

Ὅσον καὶ ἂν ἐλεεινολογῆ ἡ Κυβέρνησις τὴν ἀπειρίαν τῶν Ἑλλήνων τῶν ἀπὸ τοιαύτας εἰσηγήσεις παρασυρομένων δὲν ἤθελε δώσει τὴν προσοχήν της, ἂν δὲν ἦτο καταπεπεισμένη πόσον ὄλεθρια ἄποτελεσματα δύναται νὰ φέρη εἷς τὴν κρίσιμον ταύτην στιγμὴν ἢ περὶ τούτων γνώμη, τὴν ὅποιαν οἱ ἔχθροί τῆς Ἑλλάδος ἤθελον συστήσει καὶ τὸν Κόσμον, καὶ εἷς τὰς Εὐρωπαϊκᾶς Κυβερνήσεις.

Ἂν ἡ Ἑλλὰς ἔγκατελειφθη ἀπό τό 1821 ἕως τὸν Ἰούλιον μήνα τοῦ τελευταίου ἔτους, τοῦτο προῆλθε διότι....

Τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον

Ὁσίου Παρθενίου τῶν Σπηλαίων τοῦ Κιέβου

Τὸ Πνεῦμα τό Ἅγιον ὑπῆρχε, ὑπάρχει καὶ θὰ ὑπάρχει. Παρακάλεσέ Το νὰ ἐπιφοιτήοει πάνω σου, γιὰ νὰ βρίσκεσαι πάντοτε ἐντός τῆς Χάριτός Του.

Τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον εἶναι ζωὴ ὅλων τῶν ὄντων, Πνεῦμα ζωοποιόν. Παρακάλεσέ Το νὰ ζωοποιήσει τὴν ψυχή σου γιὰ τὴν αἰώνια ζωή.

Τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον εἶναι πῦρ. Παρακάλεσέ Το νὰ ἀποτεφρώσει ὅλο τὸ κακὸ ἐντός σου καὶ νὰ ἀνάψει μέσα σου τὸν λύχνο τῆς καρδιᾶς σου γιὰ πάντα, ὥστε νὰ μὴ τὴν καταλάβει κανένα σκότος.

Τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον εἶναι φῶς. Παρακάλεσέ Το νὰ σὲ φωτίσει, γιὰ νὰ λάμψεις ὡς ἀστὴρ στὸ πνευματικὸ στερέωμα τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ.

Τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον εἶναι Θεός. Παρακάλεσέ Το νὰ σὲ ἁγιάσει καὶ νὰ σὲ καταστήσει μέτοχον Αὐτοῦ εἰς τοὺς αἰώνας.

Τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον εἶναι τὸ πᾶν. Παρακάλεσέ Το ὡς «θησαυρὸ τῶν ἀγαθῶν» νὰ ἐκχυθεῖ στὴν καρδιά σου καὶ νὰ τὴν πληρώσει μὲ τὴν ἀτελεύτητη χαρά, γιὰ νὰ εἶσαι πλούσιος εἰς τοὺς αἰώνας.

Τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον εἶναι Πνεῦμα ἀθάνατον. Παρακάλεσέ Το νὰ γίνεις καὶ σὺ πνεῦμα, διότι εἶναι ἀδύνατον στὴν σάρκα καὶ τὸ αἷμα νὰ κληρονομήσουν τὴν αἰώνιο ζωή. Πρέπει καὶ αὐτὰ μὲ θαυμαστὸ τρόπο ἀπὸ αὐτὴν ἀκόμη τὴν ζωὴ νὰ γίνουν πνευματικά. Λέγε στὴν καρδιά σου:...

Ἀπόσταγμα πατερικῆς σοφίας...

Τίποτα δὲν ὠφελεῖ τόσο τοὺς ἀνθρώπους ὅσο τὸ νὰ κόψουν τὸ θέλημά τους. Πραγματικά, προοδεύει κανεὶς ἀπὸ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα σχεδὸν περισσότερο ἀπὸ ὅσο ὁποιαδήποτε ἄλλη ἀρετή. Καὶ ὅπως ὁ ἄνθρωπος ποὺ περπατᾶ στὸ δρόμο καὶ βρίσκει ἕνα μονοπάτι καὶ τὸ ἀκολουθεῖ, μὲ ἐκεῖνο τὸ μονοπάτι κερδίζει πολὺ μεγάλο μέρος τῆς διαδρομῆς του, τὸ ἴδιο συμβαίνει καὶ μὲ αὐτὸν ποὺ ἀκολουθεῖ τὸ δρόμο τῆς «εκκοπής τοῦ θελήματος».

Ἀββᾶς Δωρόθεος

Ὁ π. Ἰωάννης Ρωμανίδης γιὰ τὴν Ἁγία Τριάδα

Ἡ ὕπαρξη τοῦ Θεοῦ δὲν ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὸν κόσμο καὶ τὸν ἄνθρωπο καὶ ἀπὸ τὶς ἐπιθυμίες τῶν ἀνθρώπων. Ἡ ὕπαρξη τοῦ Θεοῦ πρόκειται γιὰ μιὰ ἐμπειρικὴ πίστη καὶ ὄχι στοχαστικὴ διακήρυξη (Β, 48). Οἱ θεοπτες, κατὰ τὴν ἐμπειρία, βλέπουν «τρίφωτον θεότητα». Τὰ δυὸ Φῶτα ἔχουν πηγὴ τὸ πρώτον Φῶς, τὸ δεύτερο προέρχεται ἀπὸ τὸ πρῶτο, ἀλλὰ ἔχει σῶμα, καὶ τὸ τρίτο ἐκπορεύεται ἀπὸ τὸ πρῶτο Φῶς, ἀλλὰ δὲν ἔχει σῶμα (Β, 49).

Κατὰ τοὺς Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, ἡ μόνη ἀπόδειξη περὶ τῆς ὑπάρξεως τοῦ Θεού δεν εἶναι ἡ εὐδαιμονία (Θωμὰς Ἀκινάτης), ἀλλά η ἀποκάλυψή Του στοὺς ἁγίους μεσα στὴ δόξα Του καὶ ἡ μετοχὴ τοῦ ἀνθρώπου στὴν θέα τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ, διὰ τῆς θεώσεώς του (Β, 50). Ὁ Θεὸς ἀνήκει στὸ ἀΐδιο, οἱ ἅγιοι καὶ οἱ ἄγγελοι στὸ αἰώνιο καὶ ὁ ἄνθρωπος στὸν χρόνο. Ἔτσι, ὁ ἄνθρωπος ποὺ ζεῖ στὸν κόσμο δὲν μπορεῖ νὰ συλλάβει ὅλα ὅσα γίνονται στὸν χρόνο Β, 52).

Γιὰ τὴν τριαδικότητα τοῦ Θεοῦ δὲν ὁμιλεῖ μόνον ἡ Καινὴ Διαθήκη, ἀλλὰ καὶ ἡ Παλαιά, μὲ ἄλλη ὁρολογία. Ὁ προφήτης Ἠσαΐας, ὀκτακόσια χρόνια πρὸ Χριστοῦ, εἶδε «τὸν Κύριον καθήμενον ἐπὶ θρόνου ὑψηλοῦ καὶ ἐπηρμένου» καὶ ἦταν «πλήρης ὁ οἶκος τῆς δόξης αὐτοῦ». Ἐδῶ ὑπάρχει ἐμφάνιση τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ διὰ τοῦ Κυρίου τῆς δόξης, τοῦ Γιαχβέ. Ἔτσι εἶναι: ὁ Θεὸς (Ἐλοχίμ), ὁ Κύριος της δόξης (Γιαχβὲ) καὶ τὸ....

Ὁ μαρμαρωμένος βασιλιὰς καὶ οἱ μαθητευόμενοι μάγοι

εἰσαγωγικὸ σχόλιο Μητροπολίτου Μόρφου π. Νεοφύτου 

Γιάννης Χελιδώνης, ὁ ἐπίκαιρος καὶ προφητικὸς ἀναγνώστης

Ἀδελφοί μου, σὲ μερικοὺς ἀνθρώπους ἐδόθη ἀπὸ τὸν Θεὸ τὸ μεγάλο χάρισμα νὰ εἶναι ἀναγνῶστες. Δηλαδή, νὰ μποροῦν νὰ διαβάζουν τὴν ἐποχή τους καὶ νὰ τὴν ἑρμηνεύουν σὲ αὐτοὺς ποὺ δὲν ἔχουν τὸ χάρισμα αὐτό. Οἱ ἀναγνῶστες αὐτοὶ εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ βλέπουν τὰ παρελθόντα καὶ τὰ παρόντα.

Σὲ μερικοὺς ἀπὸ αὐτούς ποὺ τοὺς ἐδόθη τὸ χάρισμα αύτό, πονοῦν ἀφόρητα γιὰ τὴν ἐποχή τους. Κάνουν τὸν πόνο τους προσευχή. Καὶ τὸ χάρισμά τους αὐξάνει καὶ βλέπουν καὶ τὰ μέλλοντα συμβαίνειν. Αὐτὸ καὶ ἂν εἶναι πόνος δυσβάστακτος, μοναξιὰ καὶ σαλότης! 

Ὁ Γιάννης Χελιδώνης, παιδὶ τῆς Σαμαρίνας καὶ τὸν ἔγγαμον βίον του ἀσκήσας στὴν πόλη τῶν Ἀθηναίων, εἶναι ἕνας τέτοιος ἀναγνώστης. Βαθιὰ πονεμένος, εὐαίσθητος καὶ μοναχικός, μὲ τάλαντο συγγραφικὸ ὅσο λίγοι. Μαθητὴς καὶ υἱὸς κατὰ πνεῦμα τοῦ μακαριστοῦ Μητροπολίτη Κεφαλληνίας κυροῦ Γερασίμου. Δικηγόρος στὸ ἐπάγγελμα, νηπτικὸς στοὺς Ὀρθοδόξους δρόμους καὶ τρόπους.

Τὸ κείμενό του ποὺ ἀκολουθεῖ: «Ὁ μαρμαρωμένος βασιλιὰς καὶ οἱ μαθητευόμενοι μάγοι», εἶναι μία ἐξαίρετη ἀνατομία τοῦ ψευδο-ρωμέϊκου ποὺ ἔστησαν οἱ μαθητευόμενοι μάγοι ἡμέτεροι καὶ ξένοι, ἀλλὰ καὶ μία συγκλονιστικὴ ὅραση στὴν “ἔκβαση τοῦ νεοελληνικοῦ δράματος” μὲ τὴν Ὀρθοδοξη προσδοκία τῆς ἀνάστασης τῶν νεκρῶν. 

Καὶ ταῦτα πάντα θὰ γενοῦν ὑπὸ τὸ βλέμμα τοῦ μαρμαρωμένου Βασιλιᾶ…

Ὁ Μητροπολίτης Μόρφου π. Νεόφυτος μιλᾶ ἐφ' ὅλης τῆς ὕλης

Ὁ Μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος συνομιλεῖ ἐφ' ὅλης τῆς ὕλης μὲ τὸν δημοσιογράφο Κωνσταντίνο Κωνσταντίνου στὴν πολὺ ἐπιτυχημένη ἐκπομπὴ 24 Ὧρες, ποὺ μεταδόθηκε ἀπὸ τὸν τηλεοπτικὸ Σταθμὸ ΑΛΦΑ Κύπρου στὶς 6 Ἰουνίου 2020.
Ἀναφέρεται μεταξύ ἄλλων στόν κορωνοϊό, τό κλείσιμο τῶν ναῶν, τήν Θ.Κοινωνία, τήν ὁμοφυλοφιλία, τήν Τουρκία καί πολλά ἄλλα...

"Αὐτὸ πρέπει νὰ ἐγκολπωθεῖ καλὰ στὸ μυαλὸ κάθε ἀνθρώπου πρὶν παντρευτεῖ, ὅτι δὲν πρέπει νὰ χωρίσουν ποτέ!"

Γέροντος Εφραίμ τῆς Σκήτης τοῦ Ἁγίου Ἀνδρέα

Ὅταν ἔχουμε ἕνα διαζύγιο, ἄσχετα ἀπὸ τὶς αἰτίες τοῦ διαζυγίου, ἔχουμε μιὰ σαρωτικὴ νίκη τοῦ σατανᾶ.

Λέει ὁ διάβολος:

- Βλέπεις Ναζωραίε, τοὺς στεφάνωσες, ὅμως ἐγώ τοὺς κέρδισα, ἐγώ τοὺς χώρισα!

Αὐτὸ πρέπει νὰ ἐγκολπωθεῖ καλὰ στὸ μυαλὸ κάθε ἀνθρώπου πρὶν παντρευτεῖ, ὅτι δὲν πρέπει νὰ χωρίσουν ποτέ!

Ὅταν 2 ἄνθρωποι παντρεύονται ἐν Χριστῷ καὶ μετὰ χωρίζουν, εἶναι σὰν νὰ βάζουν τὸ διάβολο στὴ μέση.

Τὸ Εὐαγγέλιο λέει, ὅτι ἡ μοναδικὴ αἰτία χωρισμοῦ εἶναι...

H θεόσαρκη μερίδα

Ἀπὸ τὸ βιβλίο: Θαύματα καὶ Ἀποκαλύψεις ἀπὸ τὴ Θεία Λειτουργία (Ἱερὰ Μονὴ Παρακλήτου - Ωρωπού Ἀττικῆς)

Δώδεκα μίλια ἔξω ἀπὸ τὴ Δαμασκὸ ἀσκήτευε ἕνας στυλίτης.

Κάποτε σκανδαλίστηκε μ' ἕναν ἱερέα τῆς πόλης, γιὰ τὸν όποίο πληροφορήθηκε πώς ἔπεφτε σὲ σαρκικὴ ἁμαρτία.

Σὲ λίγες μέρες ὁ ἱερέας αὐτὸς ἔτυχε νά πάει νά λειτουργήσει στὸ μοναστήρι, ὅπου βρισκόταν καὶ ὁ στῦλος τοῦ ἀσκητῆ.

Τὴν ὥρα τοῦ κοινωνικοῦ, ὁ στυλίτης κατέβασε σ' ἕνα καλάθι τὸ ἅγιο Ποτήριο πού εἶχε μαζί του, καὶ μέσα σ' αὐτὸ τοῦ ἔβαλαν τὰ ἄχραντα Μυστήρια.

Ὅταν ὅμως ἀνέβασε πάνω τήν θεία Κοινωνία, δίσταζε νά μεταλάβει.

Ἔφερνε στὸ νοῦ του τὴν...

Σάν σήμερα πεθαίνει ἡρωικά, ὁ μακεδονομάχος Τέλλος Άγρας

Σάν σήμερα στίς 7 Ιουνίου 1907 αἰχμαλωτίζεται κατόπιν ἐξαπατήσεως καί πεθαίνει ἡρωικά, ὁ Μεσσήνιος μακεδονομάχος Καπετάν Άγρας, κατά κόσμον, Σαράντος Ἀνδρέου Ἀγαπηνός. Μέ τόν βαθμό τοῦ ὑπολοχαγοῆ μπήκε ὡς ἀντάρτης στόν Βάλτο τῶν Γιαννιτσῶν καί πρωτοστάτησε στίς συμπλοκές μέ τούς κομιτατζῆδες στό στρατηγικό αὐτό σημεῖο, χωρίς νά τόν λυγίζουν οἱ τραυματισμοί καί οἱ ἀρρώστιες τοῦ βάλτου. Στίς 5 Ἱουνίου 1907 ὁ βούλγαρος Βοεβόδας Ζλατάν, ἐκμεταλλεύτηκε τό ἦθος καί τήν τιμιότητα τοῦ ἄγρα καί ἀφού τόν κάλεσε ἄοπλο νά συμφιλιωθοῦνε, τόν αἰχμαλώτισε καί τόν κρέμασε μαζί μέ τό πρωτοπαλίκαρό του, Ἀντώνη Μίγγα κοντά στήν Ἔδεσσα.

Ὁ ἅγιος Παΐσιος συνεννοεῖται μὲ ἑτερογλώσσους μὲ τὴν γλώσσα τῆς Πεντηκοστῆς!

Ἀπὸ τὸ βιβλίο: ΒΙΟΣ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ τοῦ ἱερομονάχου Ἰσαὰκ, κεφάλαιο: «Συνεννόηση μὲ ἑτερογλώσσους» σ. 618-621 

Εἶναι γνωστὸ ὅτι ὁ Γέροντας, ἐκτὸς  ἀπὸ τὰ ἑλληνικά, δὲν γνώριζε ἄλλη γλώσσα. Ὅμως συνέβη ἐπανειλημμένως –ὅταν ὑπῆρχε λόγος- μὲ τὴν γλώσσα τῆς Πεντηκοστῆς νὰ συνομιλήσει καὶ νὰ συνεννοηθεῖ θαυμάσια μὲ ἑτεροδόξους.
«Ἤμουν παρών», διηγεῖται ὁ Ι.Ε.Κ., «κάποτε στὸ Κελλὶ τοῦ Γέροντα μαζὶ μὲ ἄλλους τρεῖς ἐπισκέπτες καὶ ἕνα Γάλλο ποὺ δὲν μιλοῦσε λέξη Ἑλληνικά. Ὅταν ἦρθε ἡ σειρά του νὰ μιλήσει μὲ τὸν Γέροντα , πῆγαν πιὸ πέρα καὶ γιὰ δεκαπέντε λεπτὰ συνομιλοῦσαν καθισμένοι στὰ κούτσουρα. Τοὺς βλέπαμε ποὺ συζητοῦσαν μὲ ἐνδιαφέρον. Πῶς ἐπικοινωνοῦσαν, ἀφοῦ δὲν ὑπῆρχε κοινὴ γλώσσα ἐπικοινωνίας; Ὁ ξένος ἔφυγε χαρούμενος. Ἡ ἰκανοποίηση φαινοταν ἔκδηλη στὸ πρόσωπό του».

Γάλλος περιηγητὴς εἶχε συμφωνήσει μὲ κάποιο μοναχὸ νὰ πάνε μαζὶ νὰ δοῦνε τὸν Γέροντα . Τὸ βράδυ εἶχε ἀγρυπνία στὸ μοναστήρι ποὺ ἔμενε. Ὁ μοναχὸς μετὰ τὴν ἀγρυπνία πῆγε στὸ κελλί  του νὰ ξεκουραστεῖ. Ἀλλὰ ὁ ἀλλοδαπὸς ἀπὸ τὸν πόθο νὰ δεῖ τὸν Γέροντα κατέβηκε μόνος του στὸ Καλύβι. Συνομίλησαν θαυμάσια καὶ ἀπὸ τὴν συζήτηση σχημάτισε τὴν ἐντύπωση ὅτι ὁ Γέροντας γνώριζε ἄπταιστα Γαλλικά.

Πνευματικὸ τέκνο τοῦ Γέροντα διηγεῖται: «Μία μέρα πῆγα πρωὶ στὴν «Παναγούδα». Μόλις εἶχε φωτίσει. Χτύπησα τὸ σιδεράκι καὶ μοῦ ἄνοιξε ὁ Γέροντας χαμογελώντας. Μὲ ρώτησε:
– Τί λὲς ἐσύ, πάπα-… ὅταν ὁ ἅγιος Ἐφραὶμ ὁ Σύρος ἐπισκέφτηκε τὸν Μέγα Βασίλειο ,χρειάσθηκαν διερμηνέα;
-Νομίζω ὄχι, Γέροντα, τοῦ εἶπα.
»Πέρασα στὸ Ἀρχονταρίκι  καὶ βρῆκα ἕναν....

Οἱ Ἅγιοι Πατέρες διά τήν Κυριακήν τῆς Πεντηκοστῆς - Διδαχές

Ὁ ἅγιος Φιλάρετος Μόσχας σὲ ὁμιλία του στὴν Κυριακή τῆς Πεντηκοστῆς λέει: «Μετὰ τὴν πτώση τοῦ ἀνθρώπου, καί, μὴ ὄντας ὁ ἄνθρωπος σὲ θέση νὰ ἀντέξει τὸ ἄκτιστο φῶς, “ἐκρύβη ἀπὸ προσώπου Κυρίου τοῦ Θεοῦ” καὶ ὁ Θεὸς ἀποτραβήχτηκε ἀπὸ τὸν ἄνθρωπο, ἀπὸ φόβο μήπως ἐκμηδενίσει τὸν παραβάτη μὲ τὴν ἁγία παρουσία Του. Τότε ἦταν ποὺ Ἐκεῖνος ὄντας Ἕνας σὲ Τρία Πρόσωπα, ἀπὸ ἀνείπωτο ἔλεος πρὸς τὸ ἀποξενωμένο ἄνθρωπο τὸν πλησίασε μὲ διαδοχικὲς ἀποκαλύψεις, ὥστε “ἡ χάρις τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ καὶ ἡ κοινωνία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος”, νὰ μπορέσει νὰ αὐξηθεῖ καὶ γιὰ ἀκόμη μία φορὰ νὰ ἀνυψώσει τὸν πεπτωκότα ἄνθρωπο…

Πρέπει νὰ δοῦμε τὴν κάθοδο τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ὄχι μόνο σὰν ἕνα θαῦμα ποὺ δόξασε τὴν Ἀποστολικὴ Ἐκκλησία, ἀλλὰ σὰν ἕνα γεγονὸς ποὺ συνδέεται οὐσιαστικὰ μὲ τὴν σωτηρία μας» (1).

Ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς στὴν ὁμιλία του στὴν ἑορτὴ τῆς Πεντηκοστῆςἑρμηνεύοντας τὸ γιατί τὸ Ἅγιο Πνεῦμα ἐμφανίσθηκε μὲ σχῆμα γλωσσῶν καὶ....

Ἀπόσταγμα πατερικῆς σοφίας...

Τὸ ἄγχος εἶναι ἀσθένεια τῆς ψυχῆς καὶ δὲν ἐξαρτᾶται ἀπὸ ὑλικὲς ἐλλείψεις. Μπορεῖ ἕνας ὑγιὴς ἄνθρωπος νὰ ἔχη πολλὰ ἑκατομμύρια στὴν Τράπεζα καὶ νὰ ζῆ μέσα στὸ ἄγχος. Τὸ ἄγχος καταπολεμεῖται μὲ τὴν ἐμπιστοσύνη στὴν Πρόνοια τοῦ Θεοῦ καὶ τὸν καλὸν ἀγῶνα.

Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

Ὁ ἅγιος Παναγῆς Μπασιᾶς (1801-1888) – 7 Ἰουνίου

ἅγ. Παναγῆς Μπασιᾶς

Ὁ ἅγιος Παναγῆς γεννήθηκε τὸ 1801 στὴν Κεφαλληνία ἀπὸ εὐγενῆ οἰκογένεια, ἐνῶ ἀπὸ μικρὸ παιδὶ φανέρωσε ζωηρὴ εὐφυΐα καὶ μεγάλη ἀγάπη γιὰ τὴν ἀνάγνωση τῶν ἱερῶν βιβλίων. Ὅταν πέθανε ὁ πατέρας του ὑποχρεώθηκε νὰ ἀναλάβει τὴν προστασία τῆς μητέρας του καὶ τῆς ἀδελφῆς του καὶ ἄρχισε νὰ ἀσκεῖ τὸ ἐπάγγελμα τοῦ δασκάλου, παρὰ τὸ νεαρόν τῆς ἡλικίας του. Σύντομα ὅμως παραιτήθηκε γιὰ νὰ ἀποφύγει συμβιβασμοὺς ὑπὸ τὴν πίεση τῶν Ἀρχῶν τῆς ἀγγλικῆς κατοχῆς <1>, ὡς πρὸς τὴν πίστη του καὶ τὰ πατριωτικά του αἰσθήματα, καὶ ἄσκησε τὸ ἐπάγγελμά του ἰδιωτικά, μέχρι τὴν ἡμέρα ποὺ ἀποφάσισε νὰ κόψει κάθε δεσμὸ μὲ τὸν κόσμο ἐγκαταλείποντας τὴν οἰκογένειά του καὶ τὴν σταδιοδρομία του καὶ γινόμενος μοναχὸς στὴν Μονὴ τῆς Παναγίας τῶν Βλαχερνών στην νῆσο Δίο. Μετὰ ἀπὸ τὶς ἐπίμονες παρακλήσεις τῆς μητέρας του ἐπέστρεψε στὸ Ληξούρι, χωρὶς ὡστόσο νὰ ἀπαρνηθεῖ τὴν ἀσκητικὴ βιοτὴ ποὺ διῆγε σὲ ὅλη του τὴν ζωή, κάτω ἀπὸ ὁποιεσδήποτε περιστάσεις. Χειροτονήθηκε πρεσβύτερος σὲ ἡλικία τριάντα πέντε ἐτῶν καὶ ἔκτοτε ἀφιερώθηκε ὁλόκληρος στὴν ὑπηρεσία τῆς Ἐκκλησίας, μὲ τὴν καθημερινὴ σχεδὸν τέλεση τῆς θείας Λειτουργίας, μὲ τὸ κήρυγμα καὶ κυρίως μὲ τὸ παράδειγμα τῶν εὐαγγελικῶν ἀρετῶν του. Στεκόταν στὴν ἐκκλησία ὡς στύλος προσευχῆς, καὶ ὅταν ἔβγαινε τὸ ἔκανε γιὰ νὰ μοιράσει ἐλεημοσύνες, νὰ ἐπισκεφθεῖ δεινοπαθοῦντες ἢ νὰ φέρει πίσω στὸ ποίμνιο παραστρατημένες ψυχές. Ἀρνήθηκε πάντα νὰ διορισθεῖ σὲ κάποια ἐνορία, προκειμένου νὰ ἀποφύγει τοὺς βιοτικοὺς περισπασμοὺς καὶ τὶς...

Τό μυστήριο τῆς Πεντηκοστῆς

Τί ἄλλαξε στήν Ἐκκλησία τῆς Κ.Δ. μέ τήν Πεντηκοστή; 

Τοῦ π. Ἰωάννη Ρωμανίδη

Ὁ Χριστός, μετά τήν Ἀνάληψή Του στούς οὐρανούς, σύμφωνα μέ τήν βεβαίωσή Του, ἔστειλε, τήν πεντηκοστή ἡμέρα ἀπό τήν Ἀνάστασή Του καί τήν δεκάτη ἀπό τήν Ἀνάληψή Του, τό Ἅγιον Πνεῦμα, τό ὁποῖο ἐκπορεύεται ἀπό τόν Πατέρα. 

Ὁ Ἴδιος ὁ Χριστός εἶχε προαναγγείλει στούς Μαθητές τήν Ἀποστολή τοῦ Ἁγίου Πνεύματος: «Καί ἐγώ ἐρωτήσω τόν πατέρα καί ἄλλον παράκλητον δώσει ὑμίν, ἴνα μένη μεθ' ὑμῶν εἰς τόν αἰώνα, τό Πνεῦμα τῆς ἀληθείας, ὅ ὁ κόσμος οὐ δύναται λαβεῖν, ὅτι οὐ θεωρεῖ αὐτό οὐδέ γινώσκει αὐτό· ὑμεῖς δέ γινώσκετε αὐτό, ὅτι παρ' ὑμίν μένει καί ἐν ὑμίν ἔσται» (Ἰω. Ἰδ', 16-17). Καί ἀμέσως μετά εἶπε: «ὁ δέ παράκλητος, τό Πνεῦμα τό Ἅγιον ὅ πέμψει ὁ πατήρ ἐν τῷ ὀνόματί μου, ἐκεῖνος ὑμᾶς διδάξει πάντα καί ὑπομνήσει ὑμᾶς πάντα ἅ εἶπαν ὑμίν» (Ἰωάννης Ἰδ', 26). Καί μετά εἶπε: «συμφέρει ὑμίν ἴνα ἐγώ ἀπέλθω. Ἐάν γάρ ἐγώ μή ἀπέλθω, ὁ παράκλητος οὐκ ἐλεύσεται πρός ὑμᾶς· ἄν δέ πορευθῶ, πέμψω αὐτόν πρός ὑμᾶς» (Ἰωάννης ἴς', 7). 

Ἡ ἔλευση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος στούς Μαθητές ἔγινε τήν ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς (Πράξεις β΄, 1-13). Σημαντική θέση στήν ζωή τῶν Ἀποστόλων εἶχε ἡ Πεντηκοστή. Ἀφοῦ εἶχαν προηγουμένως περάσει ἀπό τήν κάθαρση τῆς καρδιᾶς καί τόν φωτισμό -πράγμα πού ὑπῆρχε καί στήν...

Λόγος περὶ τῆς Ἁγίας Πεντηκοστῆς

Ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ

«Ὅταν συμπληρωνόταν ἡ πεντηκοστὴ ἡμέρα μετὰ τὴν Ἀνάσταση, τῆς ὁποίας ἔφθασε τώρα ἡ μνήμη, ἐνῷ ὅλοι οἱ μαθητὲς ἦσαν συγκεντρωμένοι μαζὶ καὶ εὑρίσκονταν ὁμόψυχοι στὸ ὑπερῷο (οἶκος) ἐκείνου τοῦ ἱεροῦ, ἀλλὰ καὶ στὸ προσωπικό του ὑπερῷο, στὸ νοῦ του, συναγμένος ὁ καθένας τους (διότι ἦσαν σὲ ἡσυχία καὶ ἀφιερωμένοι στὴ δέηση καὶ στοὺς ὕμνους πρὸς τὸ Θεό), ξαφνικά, λέγει ὁ εὐαγγελιστὴς Λουκᾶς, «ἀκούσθηκε ἦχος ἀπὸ τὸν οὐρανό, σὰν ἀπὸ ὁρμὴ βιαίου ἀνέμου καὶ ἐγέμισε τὸν οἶκο ὅπου κάθονταν». (Πράξ. 2, 1-11).

Εἶναι βίαιος γιατὶ νικᾶ τὰ πάντα καὶ ξεπερνᾶ τὰ τείχη τοῦ πονηροῦ, γκρεμίζει κάθε ὀχύρωμα τοῦ ἐχθροῦ, ταπεινώνει τοὺς ὑπερήφανους, ἀνυψώνει τοὺς ταπεινοὺς στὴ καρδιὰ καὶ διασπᾶ τοὺς συνδέσμους τῶν ἁμαρτημάτων. Γέμισε δὲ ὁ οἶκος ἐκεῖνος στὸν ὁποῖο κάθονταν, καθιστώντας τον, κολυμβήθρα πνευματικὴ καὶ ἐκπληρώνοντας τὴν...

Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ὡς διαρκής Πεντηκοστή

Ἅγιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς

Ποιὸς εἶναι ὁ Θεάνθρωπος Ἰησοῦς Χριστός; Ποιὸς εἶναι σὲ Αὐτὸν ὁ Θεὸς καὶ ποιὸς ὁ ἄνθρωπος; Πῶς γνωρίζεται ὁ Θεὸς στὸν Θεάνθρωπο καὶ πῶς ὁ ἄνθρωπος; Τί ἐδώρησε σέ μᾶς τοὺς ἀνθρώπους ὁ Θεὸς ἐν τῷ Θεανθρώπῳ; Ὅλα αὐτὰ τὰ φανερώνει σέ μᾶς τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον, τὸ «Πνεῦμα τῆς ἀληθείας». Μᾶς ἀποκαλύπτει δηλαδὴ ὅλη τὴν ἀλήθεια γιὰ Αὐτόν, γιὰ τὸν Θεὸ ἐν Αὐτῷ καὶ γιὰ τὸν ἄνθρωπο καὶ γιὰ τὸ τί χάρισε σ’ ἐμᾶς μ’ ὅλα αὐτά. Αὐτὸ ἐπίσης ἀπείρως ξεπερνᾷ κάθε τί ποὺ οἱ ἀνθρώπινοι ὀφθαλμοὶ εἶδαν καὶ τοῖς ὠσίν αὐτῶν ἠκούσθη καὶ ἡ καρδία αὐτῶν κάποτε αἰσθάνθηκε.

Μὲ τὴν ἔνσαρκη ζωή του στὴ γῆ ὁ Θεάνθρωπος ἐγκαθίδρυσε τὸ Θεανθρώπινό του Σῶμα, τὴν Ἐκκλησία, καὶ μὲ αὐτὴν προετοιμάζει τὸν γήινο κόσμο γιὰ τὴν ἔλευση καὶ τὴ ζωὴ καὶ τὴ δραστηριότητα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος στὸ Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας, ὡς ψυχῆς Αὐτοῦ τοῦ Σώματος. 

Τὴν ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς τὸ Ἅγιο Πνεῦμα κατῆλθε ἐξ οὐρανοῦ στὸ Θεανθρώπινο σῶμα τῆς Ἐκκλησίας καὶ γιὰ πάντα παρέμεινε σὲ Αὐτὸ σὰν Πᾶν-Ζωοποιὸς ψυχὴ Αὐτοῦ. Αὐτὸ τὸ ὁρατὸ θεανθρώπινο σῶμα τῆς Ἐκκλησίας συγκροτοῦν οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι μὲ τὴν πίστη των στὸν Θεάνθρωπο Ἰησοῦ Χριστὸ ὡς Σωτῆρα τοῦ κόσμου καὶ ὡς τέλειου Θεοῦ καὶ ὡς τέλειου ἀνθρώπου. Καὶ ἡ κάθοδος καὶ ἡ σύνολη δρατηριότητα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος στὸ Θεανθρώπινο σῶμα τῆς Ἐκκλησίας ἔρχεται ἀπὸ τὸν Θεάνθρωπο καὶ ἐξαιτίας τοῦ Θεανθρώπου. 

Κάθε τί στὴν Θεανθρώπινη Οἰκονομία τῆς σωτηρίας προῆλθε ἀπὸ τὸ Θεανθρώπινο...

Πῶς ἀποδεικνύεται, ὅτι ἡ Ὀρθοδοξία εἶναι ἡ μόνη ἀληθινὴ πίστη...

+ Δημήτριος Παναγόπουλος Ἱεροκήρυκας

Ἄν σὲ ρωτήσει κάποιος:

- Πῶς ἀποδεικνύεται, ὅτι ἡ Ὀρθοδοξία εἶναι ἡ μόνη

ἀληθινὴ πίστη.

Τί θὰ τὸν ἀπαντήσεις;

Θὰ τοῦ πεῖς ὅτι:

α) τὸ Ἅγιο Φῶς δίδεται θαυματουργικῶς μόνο στοὺς Ὀρθοδόξους καὶ σὲ...

Ὁ πλανεμένος ἀναχωρητὴς

Ἀπὸ τὸ βιβλίο: Θαύματα καὶ Ἀποκαλύψεις ἀπὸ τὴ Θεία Λειτουργία (Ἱερὰ Μονὴ Παρακλήτου - Ωρωπού Ἀττικῆς)

Κάποιος ἀναχωρητής, ἀπὸ ἀμάθεια πιὸ πολύ, δὲν ἤθελε νά παραδεχθεῖ πώς ὁ ἅγιος "Ἄρτος" ποῦ μεταλαμβάνουμε εἶναι τὸ Σῶμα τοῦ Κυρίου.

Οἱ γέροντες τῆς Σκήτης, ὅταν τὸ ἔμαθαν, τὸν κάλεσαν καὶ τὸν κατήχησαν μὲ τὴν ὀρθὴ διδασκαλία τῆς 'Εκκλησίας γιὰ τὰ ἄχραντα Μυστήρια.

Ἐκεῖνος ὅμως ἐπέμενε στὴν πλάνη του. Οἱ πατέρες τὸν ἄφησαν, ἀλλὰ προσευχήθηκαν νά τὸν φωτίσει ὁ Θεός, ὥστε νά καταλάβει τὴν ἀλήθεια.

Μία Κυριακὴ ὁ ἀναχωρητὴς συμμετεῖχε στὴ θεία λειτουργία ἀπὸ τὸ ἅγιο βῆμα τοῦ ναοῦ τῆς Σκήτης.

Τὴ στιγμὴ πού ὁ ἱερέας πῆρε στὰ χέρια του τὸ πρόσφορο γιὰ νά προσκομίσει, ὁ πλανεμένος μοναχὸς εἶδε...