Οἱ Ἅγιοι Ἀρχάγελλοι καὶ τὸ θαῦμα τῆς Μονῆς Δοχειαρίου

ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΓΓΕΛΩΝ, Ἱερὰ Μονὴ Παρακλήτου, Ὠρωπὸς Ἀττικῆς 2013, σελ. 213. 
Στὰ χρόνια τῆς βασιλείας τοῦ Νικηφόρου Γ’ τοῦ Βοτανειάτη (1078-1081), ἡσύχαζε στὸ Ἅγιον Ὅρος, στὴν τοποθεσία Δάφνη, ὁ Μοναχὸς Εὐθύμιος μὲ τὴν συνοδεία του. Ὕστερα ὅμως ἀπὸ ἐπιδρομή τῶν Σαρακηνῶν, ἀναγκάστηκαν νὰ φύγουν καὶ νὰ ἐγκατασταθοῦν στὴν θέση ποὺ βρίσκεται σήμερα ἡ Μονὴ Δοχειαρίου. Αὐτοὶ ἔχτισαν ἐκεῖ τὴν Μονή. 
Τὸν Εὐθύμιο διαδέχθηκε ὁ ἀνηψιός του Νεόφυτος. Ὁ Νεόφυτος εἶχε στὸν κόσμο μεγάλη περιουσία, ποὺ τὴν διέθεσε τώρα γιὰ νὰ χτίσει ἐκκλησία καὶ ν’ ἀσφαλίσει τὴν Μονὴ μὲ τειχόκαστρο καὶ πύργο. Ἦταν ὅμως λυπημένος, γιατί τὰ χρήματά δὲν ἐπαρκοῦσαν γιὰ τὴν ἁγιογράφηση τοῦ Ναοῦ. Ζήτησε τότε τὴν βοήθεια τοῦ Θεοῦ, κι Ἐκεῖνος ἀπάντησε μὲ τὸ ἀκόλουθο θαῦμα: 
Ἑξῆντα μίλια ἀπὸ τὸ Ἅγιον Ὅρος, στὸ νησὶ Λόγγος, εἶχε ἡ Μονὴ ἕνα Μετόχι, κι ἐκεῖ κοντὰ βρισκόταν στῦλος ἀρχαῖος μὲ τὴν ἐπιγραφή: «Ὅποιος μὲ χτυπήσει στὸ κεφάλι, θὰ βρεῖ χρυσάφι ἄφθονο». 
Πολλοὶ δοκίμαζαν, πετῶντας πέτρες στὴν κορυφὴ τοῦ στύλου, ἀλλὰ...

Γέρων Ἐλισαίος Ἱερᾶς Μονῆς Σίμωνος Πέτρας: «Τό πρόσωπο τοῦ Γέροντος στίς κατηχήσεις τοῦ Γέροντος Αἰμιλιανοῦ»

 

Ὁμιλία τοῦ Πανοσιολογιωτάτου Ἀρχιμανδρίτου κ. Ἐλισαίου, Καθηγουμένου τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σίμωνος Πέτρας Ἁγίου Ὄρους, μέ θέμα: «Τό πρόσωπο τοῦ Γέροντος στίς κατηχήσεις τοῦ Γέροντος Αἰμιλιανοῦ». Ἡ ὁμιλία πραγματοποιήθηκε στό πλαίσιο τοῦ μοναστικοῦ συνεδρίου μέ θέμα: «Τό πρόσωπον τοῦ Γέροντος, πηγὴ ἐμπνεύσεως καὶ καρδία τοῦ σώματος τῆς μοναστικῆς ἀδελφότητος», τό ὁποῖο φιλοξενήθηκε στό Ἱερὸν Κοινόβιον Ὁσίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου (Μετόχιον Ἱερᾶς Μονῆς Σίμωνος Πέτρας).

Κυριακή Ζ΄Λουκᾶ- Ἡ ἀνάσταση τῆς κόρης τοῦ Ἰαείρου καί ἡ Ἴαση τῆς αἱμορροούσης γυναικός

Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου

Εἰς τὴν ἀνάστασιν τῆς θυγατρὸς τοῦ Ἰαείρου καὶ εἰς τὴν αἱμορροοῦσαν.  

(Λουκ. 8, 41-56)

…Ὅταν σηκώθηκε νά φύγει, τὸν ἠκολούθησαν πολλοί, σὰν νά περίμεναν κάποιο μεγάλο θαῦμα, ἀλλὰ καὶ ἐξ αἰτίας τοῦ προσώπου πού εἶχε ἔλθει. Ἐπίσης, ἐπειδὴ οἱ περισσότεροι ἦσαν παχύτεροι στόν νοῦ, ζητοῦσαν ὄχι τόσο τὴν ἐπιμέλεια τῆς ψυχῆς ὅσο τὴν θεραπεία τοῦ σώματος, καὶ συνέρρεαν ὠθούμενοι ἄλλοι ἀπὸ τὰ παθήματά τους καὶ ἄλλοι σπεύδοντας νά γίνουν θεαταὶ τῆς διορθώσεως ξένων παθημάτων. Αὐτοὶ ὅμως πού τὸν πλησίαζαν κυρίως γιά τοὺς λόγους καὶ τὴν διδασκαλία Του ὡς τότε, ἦσαν λίγοι. Πράγματι, γι’ αὐτὸ δέν ἄφησε νά εἰσέλθουν στήν οἰκία τοῦ Ἰάειρου παρὰ μόνον οἱ μαθηταί, καὶ πάλιν ὄχι ὅλοι, σὲ κάθε περίπτωση διδάσκοντάς μας νά ἀποφεύγωμε τὴν δόξα τῶν πολλῶν. «Καὶ ἰδού», λέγει, «γυνὴ ἐν ῥύσει αἵματος δώδεκα ἔτη ἔχουσα, προσῆλθεν ὄπισθεν, καὶ ἥψατο τοῦ κρασπέδου τοῦ ἱματίου αὐτοῦ. Ἔλεγε γὰρ ἐν ἑαυτῇ. Ἐὰν μόνον ἅψωμαι τοῦ ἱματίου αὐτοῦ, σωθήσομαι». Γιά ποιό λόγο δέν τὸν πλησίασε μέ παρρησία; Ἐντρέπετο γιά τὴν ἀρρώστια, ἐπειδὴ νόμιζε ὅτι εἶναι ἀκάθαρτη… Πράγματι, σύμφωνα μέ τὸν νόμο, αὐτὴ...

π. Κωνσταντῖνος Στρατηγόπουλος: Τὸ καθαρό, τὸ πυρίμορφο καὶ τὸ φωτοφόρο

Ὁμιλία τοῦ πατρός Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου, στὰ πλαίσια τῆς ἑρμηνείας ποὺ ἔγινε τὴν ἡμέρα τῆς Συνάξεως τῶν Ἀρχαγγέλων Μιχαὴλ καὶ Γαβριὴλ καὶ τῶν λοιπῶν Ἀσωμάτων καὶ Οὐράνιων Ἀγγελικῶν Ταγμάτων Κυριακὴ 8 Νοεμβρίου τοῦ 1998.

Τὸ ἠχητικὸ ἀπόσπασμα ἀπὸ τὴν ὁμιλία - σὲ mp3 ἐδῶ 

Μὲ χίλιους δύο τρόπους, ποικιλοτρόπως καὶ πολυμόρφως δείχνει [ὁ Θεὸς] τὴν ἀγάπη Του. Καὶ μὲ ὅλα Του τὰ κτίσματα· ἀκόμη καὶ ἀπ' ἕνα πολὺ μικρὸ κρίνο, ὅπως μᾶς εἶπε ὁ Χριστός, δείχνει τὴν ἀγάπη Του. Ἔτσι, λοιπόν, ἀξιοποιεῖ ὅ,τι Ἐκεῖνος ἔφτιαξε γιὰ νὰ ἐκφράσει αὐτὸ ποὺ θέλει πρὸς ἐμᾶς. Αὐτὸ τὸ κάνει καὶ διὰ τῶν οὐρανίων δυνάμεων καὶ τῶν Ἀγγέλων. Γι' αὐτὸ ἡ Ἐκκλησία μας, ὅταν προβάλλει τὶς μορφές τους καὶ τοὺς γιορτάζει ὅπως σήμερα, τοὺς προβάλλει καὶ θεραπευτικῶς καὶ διδακτικῶς καὶ ἀναγωγικώς. Εἶναι μιὰ γιορτή, ὅπως ὅλες οἱ γιορτές, ποὺ κάτι μηνύουν ἀπὸ τὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ στὴν ζωή μας καὶ στὴν καρδιά μας. 
Νὰ δοῦμε λοιπὸν τί μηνύουν οἱ οὐράνιες δυνάμεις καὶ οἱ Ἄγγελοι στὴ ζωή μας καὶ τί θεραπευτικὸ ἔχει νὰ φέρει αὐτὴ ἡ γιορτή, ποὺ σήμερα φέραμε μπροστά μας μέσα στὴ Λειτουργία. Νὰ ξεκινήσω ἀπὸ τὸ κείμενο τοῦ Ἀποστόλου Παύλου, ποὺ ἀκούσαμε πρὶν ἀπὸ λίγο, ποὺ μίλησε γιὰ μιὰ βεβαιότητα, «βεβαία», μιὰ κατάσταση βεβαιότητας, τὴν ὁποία ἔχει ὁ Θεός, ὁ ὁποῖος δὲν ἀλλάζει, δὲν μεταβάλλεται. Καὶ αὐτὸ τὸ ζοῦν οἱ Ἄγγελοι. Καὶ ὅ,τι λένε τὸ λένε καὶ ἔτσι εἶναι καὶ ἔτσι θὰ γίνει. Καὶ τὴν ὥρα ποὺ αὐτοὶ μεταφέρουν αὐτὸ τὸ μήνυμα ἔχουν πάνω τους αὐτὴ τὴ βεβαιότητα, τὴ σταθερότητα ὅτι ἔτσι εἶναι τὰ πράγματα. Ἂν αὐτὸ τὸ ἔχουμε ἐμεῖς καὶ...

Χρηματιστηριακὸ κράχ: Τοξικὸ ἀέριο ἀπληστίας σπάει τὴ φούσκα τῆς Τεχνητῆς Νοημοσύνης

Γράφει ὁ Ἐλευθέριος Ἀνδρώνης 

Ὅλοι οἱ εἰδικοὶ τὸ ἔβλεπαν νὰ ἔρχεται, ὅλοι οἱ ἐμπλεκόμενοι τὸ ἔβλεπαν νὰ καταφθάνει ἀλλὰ κανεὶς δὲν ἔκανε τίποτα γιὰ νὰ τὸ ἀποτρέψει. Τὸ γιγαντιαῖο χρηματιστηριακὸ κρὰχ τῆς Τεχνητῆς Νοημοσύνης μοιάζει νὰ εἶναι ἕνας προδιαγεγραμμένος μεγασεισμὸς στὴν παγκόσμια οἰκονομία ποὺ μόλις τώρα ξεκίνησε νὰ σείει τὸν πλανήτη μὲ τὰ πρῶτα «ρίχτερ» του. 
Τρισεκατομμύρια δολάρια ρευστοποιήθηκαν σὲ χρόνο ρεκὸρ στὶς διεθνεῖς χρηματιστηριακὲς ἀγορές, ἀπὸ μετοχὲς τεχνολογίας καὶ τεχνητῆς νοημοσύνης ποὺ σκᾶνε σὰν μιὰ πελώρια φούσκα. Ἑταιρεῖες ἀνάπτυξης ΑΙ, κατασκευαστὲς ἡμιαγωγῶν καὶ ἠλεκτρονικῶν κυκλωμάτων (τσίπ), ἑταιρεῖες λειτουργίας data centers καὶ τεχνολογικοὶ ὅμιλοι εἶδαν τὶς μετοχές τους νὰ βρίσκονται σὲ ἐλεύθερη πτώση σὲ μιὰ ἀπὸ τὶς πιὸ σοβαρὲς χρηματιστηριακὲς κρίσεις τῶν τελευταίων ἐτῶν...

π. Εὐάγγελος Παπανικολάου: Ὁ Τυχικος ζεῖ σὰν ἀσκητής!

 

Ὅλη ἡ συνέντευξη ἐδῶ. 

Οἱ δικαστὲς ἔρχονται καὶ παρέρχονται. Ἡ γραμματεία παραμένει...

Γράφει ὁ Νικόδημος Καλλιντέρης, Νομικὸς (ΜΔΕ Δημοσίου Δικαίου) 

Σὲ ἄρθρο του μὲ τίτλο «Ποιός ἐλέγχει τὸ Εὐρωπαϊκὸ Δικαστήριο Δικαιωμάτων τοῦ Ἀνθρώπου;» ("Who Controls the European Court of Human Rights?"), ὁ Boštjan M. Zupančič, πρώην δικαστὴς τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Δικαστηρίου Δικαιωμάτων τοῦ Ἀνθρώπου, ἀσκεῖ ἔντονη κριτικὴ στὸν τρόπο λειτουργίας τοῦ Δικαστηρίου, ὑποστηρίζοντας ὅτι ἡ μόνιμη Γραμματεία του (Registry) διαθέτει στὴν πράξη δυσανάλογη ἐξουσία ἔναντι τῶν ἴδιων τῶν δικαστῶν. 
Ὁ Boštjan M. Zupančič, ἀντλῶντας στοιχεῖα ἀπὸ τὴν προσωπική του ἐμπειρία καὶ τὸ βιβλίο του "On the European Court of Human Rights: An Insider’s Retrospective (1998–2016)", θέτει ἕνα θεμελιῶδες ἐρώτημα: Ἐλέγχουν οἱ δικαστὲς τὴν προετοιμασία τῶν ἀποφάσεών τους ἢ εἶναι ἡ διοίκηση τοῦ Δικαστηρίου ἐκείνη ποὺ καθορίζει τί βλέπουν οἱ δικαστές; 
Κατὰ τὸν Zupančič, οἱ νομικοὶ τῆς Γραμματείας διαδραματίζουν κομβικὸ ρόλο στὴν ἐπεξεργασία τῶν προσφυγῶν, καθὼς ἐπιλέγουν τὰ πραγματικὰ περιστατικὰ ποὺ παρουσιάζονται στοὺς δικαστές, προσδιορίζουν τὰ νομικὰ ζητήματα...

Μονὴ Σινᾶ: Οἱ 10 κίνδυνοι ποὺ ἔπρεπε νὰ προβλεφθοῦν ἀλλὰ ἀγνοήθηκαν

Πίσω ἀπὸ τὴν ἐνορχηστρωμένη ὡραιοποίηση τῶν κινδύνων, ἡ πραγματικότητα εἶναι ὅτι ἡ ἑλληνικὴ διπλωματία συνέργησε σὲ ἕναν ἀσύμμετρο συμβιβασμό, ὁ ὁποῖος δὲν διασφαλίζει τὸ μέλλον τῆς Ἱερᾶς Μονῆς στὸ Σιναῖο Ὅρος, ἀντιθέτως ναρκοθετεῖ τὴν ἴδια τήν ἱστορική του ὑπόσταση. 
Ἡ παγίδευση τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίας Αἰκατερίνης τοῦ Θεοβάδιστου ὅρους Σινᾶ ἐπῆλθε σταδιακὰ μὲ τοὺς ἀλλεπάλληλους δικαστικοὺς ἀγῶνες ἐναντίον της ἀπὸ σκοτεινοὺς κύκλους τοῦ ἀκραίου Ἰσλάμ, ποὺ ἐξακολουθοῦν νὰ δροῦν ὑπογείως στὴν Αἴγυπτο, παρὰ τὰ μέτρα καὶ τὶς φυλακίσεις σὲ στελέχη τῆς Μουσουλμανικῆς Ἀδελφότητας καὶ ἄλλων ὀργανώσεων ἐκ μέρους τῆς διακυβέρνησης Ἀλ Σίσι. 

Ἀπὸ τὸν Νικ. Σταυρουλάκι 

Καὶ ἐνῷ ἡ ὑπόθεση τρέχει ἀπὸ τὸ 2015 (ἀμέσως μετὰ τὴν πολιτικὴ ἀλλαγὴ στὴν Αἴγυπτο), οἱ ἑλληνικὲς κυβερνήσεις, χαρακτηριζόμενες ὅλες ἀπὸ τὴ γνωστὴ διαρκῆ ράθυμη στάση τῆς Ἀθήνας, ἀγνόησαν τοὺς κινδύνους. Ὅταν τὸ δόγμα εἶναι «ἔχει ὁ Θεός», συνέπεια ἀναπόφευκτη εἶναι νὰ φτάσεις στὸ «Ἀμήν»! Καὶ φτάσαμε στὸ «Ἀμήν». 
Ἡ πρόσφατη ἀνακοίνωση τῆς συμφωνίας μεταξὺ τῆς...

Πίστις καί ἐνάρετος βίος

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

Πολλοὶ ἄνθρωποι ἀρέσκονται νὰ χαρακτηρίζονται ὡς θρησκευόμενοι, ὅταν βρίσκονται ἀνάμεσα σὲ ἀνθρώπους ποὺ ἐκκλησιάζονται στὸν ἴδιο ναό, ἐνῶ ὅταν βρίσκονται σὲ κοσμικοὺς κύκλους ἐπιμελῶς ἀποφεύγουν νὰ δηλώσουν ὅτι εἶναι πιστοὶ καὶ ἀγαποῦν τὴν Ἐκκλησία. Αὐτὸ συμβαίνει γιατί οἱ συγκεκριμένοι ἄνθρωποι δὲν ἔχουν σὲ μία σειρὰ τὶς προτεραιότητές τους. Δέχονται καὶ ἐπιδιώκουν καὶ τὰ θρησκευτικὰ καὶ τὰ κοσμικὰ πράγματα καὶ καλλιεργοῦν τὴν αἴσθηση ὅτι ὅλα μποροῦν νὰ ὑπάρχουν καὶ ὅλα ἀλληλεπηρεάζονται στὸν παρόντα κόσμο. Συγχέουν τὸ φῶς μὲ τὸ σκοτάδι. Σήμερα προτιμοῦν τὸ φῶς τοῦ Θεοῦ καὶ αὔριο θὰ προτιμήσουν τὸ σκοτάδι τοῦ διαβόλου. Καὶ τὰ δύο ἐπιτρέπονται, σύμφωνα μὲ τὴν λανθασμένη λογική τους. Διακρίνονται γιὰ τὴ χαλαρὴ ἀντιμετώπιση ὅλων τῶν καταστάσεων ποὺ δημιουργοῦν τὸ φῶς καὶ τὸ σκοτάδι στὴ ζωή τους. Ἄραγε εἶναι δυνατὸ νὰ συνυπάρχει τὸ σκοτάδι μὲ τὸ φῶς; Κανένας λογικὸς ἄνθρωπος δὲν δέχεται κάτι τέτοιο. Εἶναι δύο ἀντίθετες καταστάσεις. Ἡ ὕπαρξη τοῦ φωτὸς διαλύει τὸ σκοτάδι καὶ τὸ σκοτάδι τὸ φῶς!
Ὁ εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης εἶναι σαφὴς στὸ θέμα αὐτό:...

Τὸ πρόβλημα τῶν Νεοελλήνων εἶναι ἡ ἀπώλεια τοῦ Θεοῦ

Τοῦ Μακαριστοῦ Ἀρχιμανδρίτη Ἀνανία Κουστένη († 1945-2021) 

Ἕνα κείμενο ἀπὸ τὴν πνευματικὴ παρακαταθήκη τοῦ μακαριστοῦ Ἀρχιμανδρίτου π. Ἀνανία Κουστένη, στὸ ὁποῖο ἀναδεικνύεται τὸ οὐσιαστικὸ πρόβλημα τοῦ νεοέλληνα: ἡ κρίση τῆς ταυτότητάς του, σὲ συνδυασμὸ μὲ τὴν ἀπομάκρυνσή του ἀπὸ τὴν πίστη στὸν Τριαδικὸ Θεό. 

–Ἐκ τῆς διαχειρίσεως τῆς σελίδας «ΒΙΒΛΟΣ & ΙΣΤΟΡΙΑ». 

Τὸ πρόβλημα τῶν Νεοελλήνων κι ὅλου τοῦ κόσμου εἶναι ἀκριβῶς ἡ ἀπώλεια τοῦ Θεοῦ του. Καὶ δὲν παρηγορεῖται μὲ τίποτε ἄλλο ὁ ἄνθρωπος!
Ὄχι! Ὄχι! Ὄχι!
Δὲν παρηγορεῖται οὔτε μὲ λεφτὰ οὔτε μὲ ἀξιώματα οὔτε μὲ θέσεις οὔτε μὲ ἐκλογὲς οὔτε μὲ ἐπιτυχίες οὔτε μὲ ἀποτυχίες οὔτε ὅλη τὴ γῆ νὰ ἔχει καὶ ὅλα τὰ σύμπαντα, ἐὰν δὲν ἔχει τὸν Θεό του, δὲν ἔχει τίποτα.
Γι’ αὐτὸ θυμήθηκα πάλι τοὺς στίχους τοῦ Ἐλύτη στὸν «Ἥλιο τὸν Ἠλιάτορα»:...

Ἐπιστήμονες ἀναδημιούργησαν τὸν ἦχο μιὰ Θείας Λειτουργίας στὴν Ἁγία Σοφία πρὶν 500 χρόνια

Ὁ ἦχος τῆς Ἁγίας Σοφίας ἀναδημιουργήθηκε ἀπὸ δύο ἐπιστήμονες τοῦ Πανεπιστημίου Στάνφορντ στὴν Καλιφόρνια. 
Ἡ Μπισέρα Πέντσεβα, καθηγήτρια ἱστορίας τῆς τέχνης, ἔχει δημοσιεύσει ἕνα βιβλίο μὲ τίτλο Hagia Sophia: Sound, Space, and Spirit in Byzantium. Τὸ ἔργο της ἐπικεντρώνεται στὴν ἐκτίμηση τῆς μεσαιωνικῆς τέχνης καὶ ἀρχιτεκτονικῆς, καὶ γιὰ νὰ κατανοήσει πλήρως τὴ μυστικιστικὴ ἐμπειρία ποὺ πιθανὸν νὰ ἔνιωθαν οἱ πιστοὶ κατὰ τὴ διάρκεια μιᾶς Λειτουργίας στὴ μεγάλη ἐκκλησία, ἔκανε στόχο της νὰ ἀναδημιουργήσει τὸν ἦχο μιᾶς Λειτουργίας τοῦ 13ου αἰῶνα. 
Ὁ Τζόναθαν Ἄμπελ, σύμβουλος καθηγητὴς στὸ Κέντρο Ἔρευνας Ὑπολογιστικῆς Μουσικῆς καὶ Ἀκουστικῆς τοῦ Στάνφορντ, εἰδικεύεται στὴ χαρτογράφηση ἤχου καὶ τὴν ἀκουστική. Χρησιμοποιῶντας μιὰ συγκεκριμένη διαδικασία ποὺ τελειοποίησε, γνωστὴ ὡς «σύμπτυξη» (convolution), κατέστη δυνατὴ ἡ ἀναδημιουργία αὐτοῦ τοῦ ἱστορικοῦ ἤχου. 
Αὐτὴ ἡ μέθοδος ἐπέτρεψε στοὺς ἐρευνητὲς νὰ κατανοήσουν πλήρως...

Κυβερνοεπιθέσεις στὴν ΕΕ: Χάκαραν τὰ ψυγεῖα, ξεγύμνωσαν τὸ ψηφιακὸ κράτος!

Γράφει ὁ Ἐλευθέριος Ἀνδρώνης 

Ὅταν ἐδῶ καὶ χρόνια προειδοποιούσαμε ὅτι μὲ τὴν ψηφιοποίηση τῶν πάντων παραδίδουμε τὸ «πασπαρτοῦ» τοῦ κράτους σὲ κάθε λογῆς ἐγκληματία, ἡ ἀντιμετώπιση τοῦ συστήματος ἦταν νὰ μᾶς ἐμφανίζει ὡς «τεχνοφοβικούς». 
Καὶ νὰ ποὺ ἕνα κῦμα κυβερνοεπιθέσεων σὲ πολλὲς εὐρωπαϊκὲς χῶρες (καὶ στὴν Ἑλλάδα), ξεγύμνωσε ἐντελῶς τὸν «βασιλιᾶ» τοῦ ψηφιακοῦ κράτους καὶ ἔδειξε πόσο ἀνυπεράσπιστος εἶναι. Ὁ περισσότερος κόσμος δὲν εἶχε συνειδητοποιήσει τί σημαίνει τὸ νὰ «φορτώνεις» ὁλόκληρο τὸ σύστημα διακίνησης ἀγαθῶν σὲ ἕνα κοινὸ λογισμικὸ στὸν κυβερνοχῶρο. Καὶ πόσο μᾶλλον αὐτὸ εἶναι τυχοδιωκτικό, ὅταν αὐτὰ τὰ συστήματα λειτουργίας ἀφοροῦν τὴν ἐπισιτιστικὴ ἁλυσίδα, δηλαδὴ τὴν ἴδια τή ζωὴ τῶν πολιτῶν. 
Ἔτσι, πολλοὶ «ξύπνησαν» ἔντρομοι ἀπὸ τὸ ρὸζ συννεφάκι τους, βλέποντας τὴν εἴδηση τοῦ καταιγισμοῦ κυβερνοεπιθέσεων σὲ συστήματα ψύξης σὲ σοῦπερ μάρκετ τῆς Εὐρώπης. Μὲ ἕνα μόνο χακάρισμα στὸ (κοινὸ) λογισμικὸ μεγάλων ἁλυσίδων, τὰ ψυγεῖα μπῆκαν σὲ λειτουργία ἀπόψυξης καὶ χιλιάδες τόνοι τροφίμων ἀχρηστεύτηκαν ἀπὸ τὴ μιὰ στιγμὴ στὴν ἄλλη. Μόνο καὶ μόνο μὲ τὴν ἀπομακρυσμένη...

Ὁ κόσμος ἔχει φύγει ἀπὸ τὴν ἀθωότητα καὶ τὴν ἀγαθότητα

Ἅγιος Γεώργιος Καρσλίδης 

4 Νοεμβρίου 1959) 

Ὁ κόσμος ἔχει φύγει ἀπὸ τὴν ἀθωότητα καὶ τὴν ἀγαθότητα. Ὅσο περνοῦν τὰ χρόνια, βαδίζουμε πρὸς τὴν καταστροφή. Ὁ Θεὸς νὰ μᾶς λυπηθεῖ. Ὁ Θεὸς αὐτὰ δὲν τὰ θέλει. Πρὶν πενῆντα χρόνια, ὁ κόσμος ἦταν πολὺ διαφορετικός. Ὅταν πῆγα στὸ μοναστήρι, ἤμουν ἑπτὰ ἐτῶν. Τότε ὑπῆρχε μεγάλη πίστη καὶ καρδιακὴ καθαρότητα. Σ’ ἕνα κελλὶ τῆς μονῆς ἦταν φυλαγμένα ὅλα τὰ χρήματα μὲ θύρα ἀνασφάλιστη. Ἀντὶ γιὰ θύρα ὑπῆρχε μία κουρτίνα. Ὁ ἡγούμενος μ’ ἔστελνε νὰ φέρω ὅσα χρήματα χρειαζόταν, ὡς μικρότερο. Ὅλοι οἱ μοναχοὶ γνώριζαν ποῦ ἦσαν τοποθετημένα τὰ χρήματα. Ὅλοι ἦσαν ἀφοσιωμένοι στὸν Θεὸ καὶ δὲν τοὺς ἐντυπωσίαζαν διόλου τὰ χρήματα. 

Ποιοί ἐπηρεάζουν τὸ ΕΔΔΑ; Ἡ μελέτη ποὺ ρίχνει φῶς στὰ δίκτυα ἰσχύος στὸ Στρασβοῦργο

Γράφει ὁ Νικόδημος Καλλιντέρης, Νομικὸς (ΜΔΕ Δημοσίου Δικαίου) 

Ἡ ἐπιστημονικὴ μελέτη τῶν Cristina E. Parau (Μεταδιδακτορικὴ ἐρευνήτρια Πολιτικῆς καὶ Δικαίου στὸ Πανεπιστήμιο Renne) καὶ Gaëtan Cliquennois (Διευθυντὴς Ἐρευνῶν στὸ Ἐθνικὸ Κέντρο Ἐπιστημονικῶν Ἐρευνῶν τῆς Γαλλίας) ποὺ δημοσιεύτηκε στὶς 30 Ὀκτωβρίου τοῦ 2026 στὸ ἀκαδημαϊκὸ περιοδικὸ "International Journal of Constitutional Law" (Oxford University Press), ἐξετάζει τὴν ἐν πολλοῖς παρασκηνιακὴ ἀντιπαράθεση μεταξὺ συντηρητικῶν ὀργανώσεων καὶ τοῦ κυρίαρχου φιλελεύθερου δικτύου ἐπαγγελματιῶν τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων ποὺ δραστηριοποιεῖται στὸ θεσμικὸ περιβάλλον τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Δικαστηρίου Δικαιωμάτων τοῦ Ἀνθρώπου (ΕΔΔΑ) στὸ Στρασβοῦργο. 

Ἑστιάζει κυρίως στὴν ἐκστρατεία ποὺ ἀνέπτυξε κατὰ τὴν περίοδο 2020-2024 τὸ European Centre for Law and Justice (ECLJ), ἀναδεικνύοντας ζητήματα πιθανῶν συγκρούσεων συμφερόντων μεταξὺ δικαστῶν τοῦ ΕΔΔΑ, Μὴ Κυβερνητικῶν Ὀργανώσεων (ΜΚΟ) καὶ ἄλλων ἰδιωτικῶν ἱδρυμάτων. 

Στὴν ἐπιστημονικὴ δημοσίευση ἀναδεικνύεται ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖο μιὰ σχετικὰ μικρὴ ὀργάνωση μὲ συντηρητικὲς θέσεις, ὅπως τὸ ECLJ, κατόρθωσε νὰ συμβάλει στὴν τροποποίηση διαδικαστικῶν κανόνων τοῦ Δικαστηρίου, παρὰ...

π. Μάξιμος Παναγιώτου: Ὁ Ἅγιος Παΐσιος γιὰ τὴν οἰκογένεια

Τὸ νόημα τοῦ πόνου

† Ἀρχιμ. Γεώργιος, Προηγούμενος Ἱερὰς Μονῆς Ὁσίου Γρηγορίου Ἅγιον Ὅρος 

Εἶναι εὔκολο κάποιος νά φιλοσοφεῖ ἤ νά θεολογεῖ γιά τόν πόνο. Ἀλλά εἶναι δύσκολο νά ἀντιμετωπίζει σωστά τόν πόνο, ὅταν ὁ ἴδιος περνᾶ ἕνα δυνατό πόνο στή ζωή του.
Θεωρῶ πολύ τολμηρό νά μιλᾶ κανείς γιά τόν πόνο, ὅταν ὁ ἴδιος δέν πονᾶ. Σκέπτομαι ὅλους τούς ἀδελφούς μας ἁπανταχοῦ τῆς γῆς, πού πονοῦν σωματικά ἤ ψυχολογικά ἤ πνευματικά.
Σωματικά πονοῦν οἱ ἄνθρωποι ἀπό ἀρρώστειες, κακουχίες, πείνα.
Ψυχολογικά πονοῦν ἀπό κατατρεγμούς, συκοφαντίες, ἔλλειψη ἀγάπης καί μή ἀνταπόκριση στήν προσφερόμενη σέ ἄλλα προσφιλῆ πρόσωπα ἀγάπη, ἀνεκπλήρωτες ἐπιθυμίες, ἀσθένειες καί θανάτους προσφιλῶν ἀνθρώπων καί ἄλλα αἴτια.
Πνευματικά πονοῦν ὅσοι ἀγαποῦν τόν Θεό καί τόν ἄνθρωπο καί ὅμως βλέπουν ὅτι μέ τίς ἁμαρτίες τους λυποῦν καί τόν Θεό καί προσβάλλουν τήν εἰκόνα τοῦ Θεοῦ, τόν ἄνθρωπο.

Πῶς μπῆκε ὁ πόνος στή ζωή μας;

Δέν μπῆκε ἀσφαλῶς κατ’ εὐδοκίαν Θεοῦ. Μπῆκε κατά παραχώρηση Θεοῦ, ὅταν ὁ ἄνθρωπος μέ τήν ἐγωιστική παρακοή του ἔχασε τήν Πηγή τῆς Ζωῆς, τόν Πλάστη του.
Ἀπό τήν ἄπονο κατάσταση τῆς θείας Βασιλείας, βρέθηκε σέ μία ἄλλη κατάσταση, στή ὁποία, ἀφοῦ δέν βασίλευε ἡ ἀληθινή Ζωή, κυριαρχοῦσε...

Σταυρούλα Θεοδώση «Πολλαπλὸ βιβλίο: Μιὰ σύγχρονη Βαβέλ»

 

ΣΧΟΛΗ ΓΟΝΕΩΝ Ἱερὸς Ναὸς Ὑψώσεως Τιμίου Σταυροῦ Χολαργοῦ 
«Πολλαπλὸ βιβλίο: Μιὰ σύγχρονη Βαβέλ». 
Σταυρούλα Θεοδώση, Ἐκπαιδευτικὸς Πρωτοβάθμιας Ἐκπαιδεύσεως 
Δευτέρα 5/10 7μμ, Πνευματικὸ κέντρο νεότητας «Ἅγιος Ὑάκινθος», Ἀναστάσεως 61 - 63. 

† Μνήμη πατρὸς Ἰωάννου Ῥωμανίδου: Ὁ θεολόγος ποὺ μᾶς θύμισε ὅτι ἡ Ὀρθοδοξία δὲν εἶναι ἰδεολογία, ἀλλὰ ἐμπειρία Θεοῦ!

Π. ΙΩΑΝΝΗΣ ΡΩΜΑΝΙΔΗΣ (1927–2001)

Ὁ θεολόγος ποὺ μᾶς θύμισε ὅτι ἡ Ὀρθοδοξία δὲν εἶναι ἰδεολογία, ἀλλὰ ἐμπειρία Θεοῦ – Ἡ Ρωμηοσύνη, ἡ Πατερικὴ Παράδοση καὶ ἡ ἐπιστροφὴ στὶς ρίζες τῆς θεολογίας μας.
Εἴκοσι πέντε χρόνια ἀπὸ τὴν κοίμηση τοῦ μεγάλου θεολόγου τῆς Ρωμηοσύνης – 1η Νοεμβρίου 2001 – 1η Νοεμβρίου 2026.
Ὑπάρχουν ἄνθρωποι ποὺ ἀφήνουν πίσω τους βιβλία. Ὑπάρχουν ἄνθρωποι ποὺ ἀφήνουν πίσω τους μαθητές. Καὶ ὑπάρχουν σπάνιες προσωπικότητες ποὺ ἀφήνουν πίσω τους ἕναν ὁλόκληρο τρόπο νὰ βλέπεις, νὰ σκέφτεσαι καὶ νὰ κατανοεῖς τὴν Ἐκκλησία, τὴν ἱστορία καὶ τὴν παράδοσή της.
Μία τέτοια προσωπικότητα ὑπῆρξε ὁ ἀοίδιμος Πρωτοπρεσβύτερος Ἰωάννης Ρωμανίδης.
Σὰν σήμερα, τὴν 1η Νοεμβρίου 2001, στὴν Ἀθήνα, ὁλοκληρώθηκε ἡ ἐπίγεια διαδρομὴ ἑνὸς ἀπὸ τοὺς σημαντικότερους Ὀρθόδοξους δογματικοὺς θεολόγους τοῦ εἰκοστοῦ αἰώνα. Ἑνὸς κληρικοῦ καὶ πανεπιστημιακοῦ δασκάλου, ὁ ὁποῖος...

π. Ἀρσένιος Βλιαγκόφτης: «Ἀρχιεπίσκοπε Σινᾶ κ. Συμεῶν, μὴν προδώσετε»!

 

Ἐκπομπὴ μὲ τὸν ὁσιολογιώτατο Μοναχὸ Ἀρσένιο Βλιαγκόφτη, μὲ θέμα: «Ἀρχιεπίσκοπε Σινᾶ κ. Συμεῶν, μὴν προδώσετε», Κυριακή 01 Νοεμβρίου 2026. 

ΨΗΦΙΣΜΑ Διαμαρτυρίας καὶ Διεκδίκησης τῆς ἐκδήλωσης "Ἀπὸ τὸν Ὑγειονομικὸ στὸν Ψηφιακὸ Ὁλοκληρωτισμό"

1. Πρὸς τὸν Παναγιώτατο Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης κ.κ. Φιλόθεον 
2. Πρός: Ὑπουργεῖο Μακεδονίας Θράκης κὸν Κωνσταντῖνο Γκιουλέκα, Ὑφυπουργὸ Ἐσωτερικῶν 

Οἱ πολῖτες ποὺ συγκεντρωθήκαμε σήμερα, Κυριακὴ 18 Ὀκτωβρίου 2026 καὶ ὥρα 17:00, στὸ Ἄγαλμα τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου στὴ Θεσσαλονίκη, ἀνταποκρινόμενοι στὸ κάλεσμα τῆς Π.Ο.Ε.Υ. (Πανελλήνιας Ὁμάδας Ἐπαγγελματιῶν Ὑγείας) καὶ τῆς ΕΞΟΔΟΥ (Πανελλήνιας Κίνησης κατὰ τοῦ Ψηφιακοῦ Ὁλοκληρωτισμοῦ), συνυπογράφουμε τὸ παρὸν ψήφισμα ἐκφράζοντας τὶς ἔντονες ἀνησυχίες μας γιὰ τὴν κατεύθυνση ποὺ λαμβάνει ἡ κοινωνική, ὑγειονομικὴ καὶ στὸ θέμα τῆς λεγόμενης ψηφιακῆς μετάβασης, πολιτικὴ στὴ χώρα μας. 
Μὲ κεντρικὸ ἄξονα τῆς συνάντησής μας τὸ θέμα «Ἀπὸ τὸν ὑγειονομικὸ στὸν ψηφιακὸ ὁλοκληρωτισμό: προσωπικὸς ἀριθμός, ἠλεκτρονικὴ ταυτότητα, ἐλευθερία ἐπιλογῆς», ἐπιθυμοῦμε νὰ καταθέσουμε θεσμικά, ὑπεύθυνα καὶ εἰρηνικὰ τὶς θέσεις μας. 
Ἡ τεχνολογικὴ πρόοδος καὶ ἡ ψηφιοποίηση τῶν ὑπηρεσιῶν...

Μητρόπολη Πάφου: Ὁ θρόνος, τὰ ἑκατομμύρια καὶ τὸ ἐκκλησιατικὸ θέατρο τῆς ἐξουσίας

Στὴν Πάφο παίζεται ἕνα ἔργο μὲ πρωταγωνιστὲς τὸν Γεώργιο καὶ τὸν Γρηγόριο, μὲ τὸν Τυχικὸ στὸ ἐπίκεντρο μιᾶς σοβαρῆς κανονικῆς διαμάχης καὶ τοὺς πιστοὺς νὰ περιμένουν ἀπαντήσεις. Ὁ ἕνας ἀποφασίζει, ὁ ἄλλος κάθεται στὸν θρόνο καὶ τὸ κοινὸ καλεῖται νὰ πιστέψει ὅτι ὅλα ἔγιναν ὅπως ἔπρεπε. Τί βολικὴ σκηνοθεσία! 
Καὶ ἡ ἀτάκα τοῦ Γρηγορίου, «ἂν δὲν ἤμουν ἐγώ, θὰ ἦταν ἄλλος», διεκδικεῖ βραβεῖο πρωτοτυπίας! Μὲ αὐτὴ τὴ λογική, δὲν χρειάζεται νὰ ἀποδεικνύεις ὅτι δικαιοῦσαι κάτι· ἀρκεῖ νὰ ὑποστηρίζεις ὅτι θὰ μποροῦσε νὰ τὸ πάρει κάποιος ἄλλος. Ἡ κανονικὴ τάξη μετατρέπεται σὲ παιχνίδι μὲ μουσικὲς καρέκλες καὶ ἡ εὐθύνη σὲ μπαλάκι ποὺ πετιέται ἀπὸ τὸν ἕναν στὸν ἄλλον. 
Καὶ τώρα, τὸ μεγάλο ἐρώτημα: ὅταν στὴ Μητρόπολη ὑπάρχουν περιουσία, σημαντικοὶ οἰκονομικοὶ πόροι καὶ ἐξουσία, ποιός ἐλέγχει ποιόν καὶ ποιός λογοδοτεῖ σὲ ποιόν; Οἱ σχέσεις μὲ ἰσχυροὺς ἐκκλησιαστικοὺς καὶ ἐξωεκκλησιαστικοὺς παράγοντες, ἀκόμη καὶ μὲ τὸ Βατικανό, δὲν ἀποτελοῦν ἀπὸ μόνες τους ἀπόδειξη παρανομίας. Ὅταν, ὅμως, ἡ ἐκκλησιαστικὴ ἡγεσία ἐπιδιώκει...

«Ἡδονὴ καὶ ὀδύνη»

Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου, ἐπάνω στό χωρίο τοῦ κατά Λουκᾶν Εὐαγγελίου, κεφάλαιο 16ο, στίχοι 19 ἕως 31, στά πλαίσια τῆς ἑρμηνείας τοῦ κηρύγματος τῆς Κυριακῆς, πού ἔγινε τήν Κυριακή στίς 04-11-2007.
Ἡ πολύ γνωστή αὐτή περικοπή τοῦ φτωχοῦ Λαζάρου καί τοῦ πλουσίου, μπορεῖ νά φανεῖ πού εἶναι ἀπόλυτα κατανοητή στό νοῦ μας. Ἀλλά αὐτό τό φαινομενικά ἁπλό, περικλείει μέσα του ἕναν κίνδυνο: Νά ἑρμηνεύουμε τήν περικοπή μέ ἕναν τρόπο νομικό.
Δηλαδή, αὐτοί πού κάνουν καλά ἐπιβραβεύονται [ἀπό τόν Θεό] κι αὐτοί πού κάνουν κακά τιμωροῦνται. Εἶναι ἀληθινό μέν τό σχῆμα, ἀλλά ὁ Θεός δέ λειτουργεῖ πάνω μας νομικά, ἀλλά ἀγαπητικά.
Καί θά πεῖτε αὐτό δέν εἶπε ἡ παραβολή;
Ὑπάρχουν κάποια κλειδιά, πολύ βαθιά ἑρμηνευτικά, πού μποροῦμε αὐτό τό κείμενο νά τό ἑρμηνεύσουμε, χωρίς νά καταλήξουμε σέ μιά τέτοια νομική ἐμπειρία, πού στό βάθος - βάθος ἐξοντώνει τή σχέση μας μέ τόν Θεό, πού ἀντί νά Τόν βλέπουμε ἀγαπητικά, Τόν βλέπουμε σάν φαινομενικό, καθημερινό μας κίνδυνο.
Τό κλειδί αὐτῆς τῆς περικοπῆς πάει πολύ παλιά. Πάει στίς πρῶτες σελίδες τῆς Ἁγίας Γραφῆς. Στίς σελίδες τῆς Γενέσεως καί δή στό δεύτερο κεφάλαιο τῆς Γενέσεως, μέ τό γνωστό κείμενο πού ξέρετε, πού ὁ Θεός ἐν τῷ παραδείσῳ τῆς τρυφῆς, ἔδωσε στόν ἄνθρωπο τήν εὐκαιρία, νά γευθεῖ ἀπ' ὅλων τῶν καρπῶν τῆς γῆς. Τοῦ ἔδωσε μιάν ἐλευθερία βλέπετε, ἀλλά μέ ἕναν περιορισμό: Νά μή γευθεῖ ἀπό ἕναν καρπό!

Κυριακή Ε΄τοῦ Λουκᾶ

Ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ

«Ὑπῆρχε καὶ ἕνας φτωχός, ὀνομαζόμενος Λάζαρος, ὁ ὁποῖος ἤταν ξαπλωμένος κοντὰ στήν πύλη τοῦ πλουσίου γεμάτος πληγὲς καὶ ἐπιθυμοῦσε νά χορτάσει ἀπὸ τὰ ψίχουλα πού ἔπεφταν ἀπὸ τὸ τραπέζι τοῦ πλουσίου, ἀλλὰ καὶ τὰ σκυλιὰ ἔρχονταν καὶ ἔγλειφαν τίς πληγὲς του».(Λουκ. 16, 19-31).
Βλέπετε τὴν πλήρη ἔλλειψη κοινωνίας τοῦ πλουσίου πρὸς τὸν φτωχὸ Λάζαρο; Ὁ πρῶτος παραχόρταινε καθημερινὰ ἀπὸ τὴν τράπεζά του πού ἤταν γεμάτη ἀπὸ παντὸς εἴδους φαγητὰ καὶ πολυτελῆ καρυκεύματα, ἐνῶ ὁ Λάζαρος ἐπιθυμοῦσε νά χορτάσει καὶ ἀπὸ τὰ εὐτελέστατα πράγματα, γιατί ποτέ δέν εἶχε χορτάσει. Ἐκεῖνος ἔλαμπε ἀπὸ τὴν πορφύρα καὶ τὰ μεταξωτά πού φοροῦσε καὶ ἀπὸ τὸν ὑπερβολικὸ ἐξωραϊσμὸ τοῦ εὐρώστου σώματος, ἐνῶ ὁ Λάζαρος εἶχε καὶ τὰ ξεσχισμένα ῥάκη του γεμάτα ἀπὸ βρωμιὰ καὶ δυσωδία, γεμάτος πληγὲς καὶ περιρρεόμενος ἀπὸ πύο. Ἐκεῖνος καθόταν σὲ ψηλὸ θρόνο περικυκλωμένος ἀπὸ τὸ πλῆθος τῶν ὑπηρετῶν, ἐνῶ ὁ Λάζαρος ἤταν ξαπλωμένος κάτω στό ἔδαφος κοντὰ στήν πύλη...

Τὸ μανιφέστο τῶν μετανοημένων καρδιῶν

Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου, ἀπό τήν ἱστοσελίδα floga.gr, ἐπάνω στό χωρίο τοῦ κατά Λουκᾶν Εὐαγγελίου, κεφάλαιο 16ο, στίχοι 19 ἕως 31, στά πλαίσια τῆς ἑρμηνείας πού ἔγινε στό κήρυγμα τῆς Κυριακῆς 2-11-2014.
Ἄν δέν γνώριζα πώς τό κείμενο, πού ἀκούσαμε πρίν ἀπό λίγο, ἀνῆκε στόν Εὐαγγελιστή Λουκᾶ καί τό ἄκουγα ἔτσι, θά ἔλεγα πού κάποιος ἀντιγράφει ἤ κλέβει τώρα τό κομμουνιστικό μανιφέστο τῆς ἐπαναστάσεως τῶν λαῶν κατά τοῦ χυδαίου καπιταλισμοῦ. Ἀλλά δυστυχῶς ἤ εὐτυχῶς δέν εἶναι τά πράγματα ἔτσι καί σίγουρα ὁ Λουκᾶς δέν ἀντέγραψε τόν Μάρξ, πιθανῶς ὁ Μάρξ τόν Λουκᾶ, δέν τό ξέρω αὐτό. Μοιάζει τό κείμενο, γιατί ἔχει ὁμοιότητες. Κάποιοι πλούσιοι, κάποιοι φτωχοί. Ἐδῶ εἶναι δύο προσωπικότητες, πλούσιος καί φτωχός. Καί γίνεται μιά ἀνατροπή. Κάποιοι περνοῦσαν καλά, μετά δέν περνοῦν καλά. Κάποιοι πού δέν περνοῦσαν καλά, περνοῦν καλά. Αὐτή εἶναι ἡ κοσμική προοπτική αὐτοῦ τοῦ μανιφέστου...

Ποιά εἶναι ἡ ἔννοια τῆς πτωχείας τοῦ Λαζάρου;

ΠΑΤΕΡΙΚΟΝ ΚΥΡΙΑΚΟΔΡΟΜΙΟΝ, Ἱερόν Κελλίον ἁγίου Νικολάου Μπουραζέρη, Ἅγιον Ὄρος, σελ. 337.
Ἀποσπάσματα ὁμιλίας Ἀστερίου Ἐπισκόπου Ἀμασείας, ἀπό τό κατά Λουκᾶν Εὐαγγέλιον εἰς τόν πλούσιον καί εἰς τόν Λάζαρον.

«Ἄνθρωπός τις ἦν πλούσιος καί ἐνεδιδύσκετο πορφύραν καί βύσσον».
«Πτωχός δέ τις ἧν ὀνόματι Λάζαρος».

Εἶναι διπλῆ ἡ ἔννοια τῆς πτωχείας τοῦ Λαζάρου· δηλώνει ἀφ’ ἑνός μέν τήν ἔλλειψη τῶν ἀναγκαίων, ἀφ’ ἑτέρου δέ τήν μετριοφροσύνην καί τήν ταπεινότητα τοῦ ἤθους.
Δέν ἐπαινεῖται ὁ κατ’ ἀνάγκην πτωχός, ἀλλά θαυμάζεται ἐκεῖνος πού ἔχει καί ἐσωτερικήν μετριοφροσύνην.
Εἶναι ὁλοφάνερο ὅτι ἡ Γραφή ἐδῶ μακαρίζει τόν πτωχόν ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος ὑπομένει τούς μόχθους μέ ψυχήν φιλόσοφον, καρτερεῖ δέ μἐ γενναιότητα στίς διάφορες περιστάσεις τῆς ζωῆς καί δέν καταφεύγει σέ καμμίαν κακουργία γιά νά χαρίσει στήν σάρκα τήν ἀπόλαυση τῆς τρυφῆς.
«Ἐγένετο δέ ἀποθανεῖν τόν πτωχόν καί ἀπενεχθῆναι ὑπό τῶν ἀγγέλων εἰς τόν κόλπον τοῦ Ἀβραάμ».
«Ὁ δέ πλούσιος ἀποθανών ἐτάφη». Διότι, ὅταν ὁ ἁμαρτωλός...

Ὁδηγίες ἐπιβίωσης παντοῦ: «Γεμίστε ντουλάπια – Ἀδειάστε τὸ κράτος ἀπὸ εὐθύνες»!

Γράφει ὁ Ἐλευθέριος Ἀνδρώνης 

Διανύουμε μιὰ ἐποχὴ αὐτοεκπληρούμενων πολιτικῶν «προφητειῶν», ὅπου παράλληλα μὲ τὴν καθιέρωση πολεμικῆς οἰκονομίας, τὸ δεινὸ μοιάζει νὰ παραμονεύει σὲ κάθε ἑπόμενη γωνία. Τὸ τελευταῖο διάστημα ὅλο καὶ περισσότερες χῶρες ἐκδίδουν ἔκτακτες ὁδηγίες πολιτικῆς προστασίας, συστήνοντας στοὺς πολῖτες νὰ προετοιμάσουν προμήθειες καὶ εἴδη ἀνάγκης ἀπὸ τρεῖς ἕως καὶ δέκα ἡμέρες. 
Στὴ Γαλλία, τὴ Σουηδία, τὴ Φιλανδία, τὴν Ἐσθονία, τὴ Δανία, τὴν Πολωνία, τὴ Λετονία, τὴ Γερμανία, τὴν Ὁλλανδία, τὸ Ἡνωμένο Βασίλειο, ὡς τὸν Καναδᾶ, τὴν Ταϊβὰν καὶ τὴν Ἰαπωνία, κυκλοφοροῦν ἀναθεωρημένοι ὁδηγοὶ πολιτικῆς ἄμυνας καὶ ἐγχειρίδια προστασίας ἀπὸ στρατιωτικὲς ἐπιθέσεις, κυβερνοεπιθέσεις καὶ καθολικὲς διακοπὲς ρεύματος καὶ ἐπικοινωνιῶν. 
Ἔχουμε θίξει καὶ ἄλλη φορὰ τὸ «παράδοξο» ὅτι οἱ κυβερνήσεις (εἰδικὰ τῆς Εὐρώπης) φοβερίζουν συνεχῶς τὸν κόσμο γιὰ ἐπικείμενες κρίσεις καὶ γιὰ τὴν ἀνάγκη ἀτομικῆς αὐτάρκειας, τὴν ἴδια ἀκριβῶς ὥρα ποὺ πράττουν ὅ,τι περνᾶ ἀπὸ τὸ χέρι τους γιὰ νὰ διαλύσουν τὴ διατροφικὴ αὐτάρκεια τῆς Εὐρώπης...

Αἰχμάλωτοι εἰς τήν ἀφθονίαν τῶν ὑλικῶν ἀγαθῶν

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

«῞Ολοι οἱ ἄνθρωποι κοπιάζουν στή ζωή τους γιά τήν ἀπόκτηση τῶν ὑλικῶν ἀγαθῶν προκειμένου νά καλυφθοῦν οἱ βιοτικές τους ἀνάγκες. ῞Ομως συχνά γίνονται θύματα ὑπερβολῆς καί μένουν ἀνικανοποίητοι, γεγονός πού αὐξάνει τίς προσπάθειές τους καί ὁ χρόνος πού μένει γιά τά πνευματικά ἀγαθά εἶναι ἐλάχιστος, ἄν ὄχι ἀνύπαρκτος. Δυστυχῶς, ἡ ἀγάπη τοῦ κόσμου ξεπερνᾶ τήν ἀγάπη τοῦ οὐρανοῦ! Πρόκειται γιά τό κοσμικό φρόνημα, πού ἀπομακρύνει τούς ἀνθρώπους ἀπό τό Θεό. Στήν ἐποχή μας ὅπου ἡ ἀφθονία καί ἡ ποικιλία τῶν ὑλικῶν ἀγαθῶν ἐντυπωσιάζει καί οἱ ἠθικές ἀρχές ἔχουν σχεδόν ξεχαστεῖ, τό κοσμικό φρόνημα εἶναι κυρίαρχο στούς περισσότερους ἀνθρώπους, γι’ αὐτό εἶναι ἰδιαίτερα χρήσιμο νά θυμόμαστε τά ὅσα λέει γιά τόν ἁμαρτωλό κόσμο καί τίς ἐπιδράσεις του στούς ἀνθρώπους πού πιστεύουν στό Θεό ὁ εὐαγγελιστής Ἰωάννης στήν α΄ του ἐπιστολή: «Μή ἀγαπᾶτε τόν κόσμο, μήτε ὅσα εἶναι τοῦ κόσμου. Ἄν κάποιος ἀγαπάει τόν κόσμο, δέν ἔχει μέσα του τήν ἀγάπη γιά τόν Πατέρα. Γιατί καθετί πού ὑπάρχει στόν κόσμο, ἡ σαρκική ἐπιθυμία καί ἡ ἐπιθυμία τῶν ματιῶν καί ἡ ὑπεροψία πώς κατέχουμε γήινα ἀγαθά, δέν προέρχονται ἀπό τόν Πατέρα, ἀλλά ἀπό τόν ἁμαρτωλό κόσμο...

Ἡ ὀρθή χρήση ἐκκλησιαστικῶν λέξεων καί φράσεων καί ἑρμηνευτικά σχόλια

Τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Μάνης κ. Χρυσοστόμου Γ'

Στόν χῶρο τῆς Ἐκκλησίας συχνά χρησιμοποιοῦνται συγκεκριμένες λέξεις καί φράσεις, πού ἔχουν ἀποκτήσει, θά λέγαμε, «ἐκκλησιαστική ἰδιότητα». Κάποιες ἀπό αὐτές δέν χρησιμοποιοῦνται πάντοτε καί ἀπό ὅλους ὀρθῶς, σύμφωνα μέ τούς κανόνες τῆς γραμματικῆς ἤ τοῦ συντακτικοῦ. Ἀπό τήν ἄλλη ὑπάρχουν στά βιβλικά κείμενα διάφοροι στίχοι μέ κάποια δυσκολία στήν ἑρμηνεία τους καί εἶναι ἀναγκαία ἡ ἐπεξήγηση γιά τήν κατανόησή τους. Ἔτσι παρακάτω παρουσιάζουμε τέτοιες λέξεις ἀπό ὅλα τά μέρη τοῦ λόγου (οὐσιαστικά, ἐπίθετα, ἀντωνυμίες, ρήματα κλπ.) πού χρησιμοποιοῦμε εἴτε στή λατρεία τῆς Ἐκκλησίας εἴτε σέ κηρύγματα εἴτε καί σέ γραπτά κείμενα. Προσέτι, παρουσιάζουμε λέξεις καί φράσεις, πού ἀξίζει ν' ἀποδοθῆ ἡ ἑρμηνεία τους, γιά τήν καλύτερη κατανόηση τοῦ περιεχομένου τῆς θείας διδασκαλίας τῶν Γραφῶν...

Πνιγμένοι στὰ πελάγη τῆς ἀγάπης

Γράφει ὁ Γεώργιος Κ. Τζανάκης

Στὸ πρόβλημα ποὺ ἐξελίσσεται γιὰ τὴν Μονὴ Σινᾶ ἡ μὲν λύσις εἶναι μία, τὰ δὲ  ἐρωτήματα γιὰ τὴν στάσι πολλῶν, πάμπολλα.

Τὴν ἀπάντησι γιὰ τὸ τί πρέπει νὰ γίνῃ τὴν δίδουν οἱ αἰῶνες καὶ ἡ ἱστορία τῆς Μονῆς. Καθεστῶς τὸ ὁποῖο ἐσεβάστηκαν 1500 χρόνια ὅλοι ὅσοι πέρασαν ἀπὸ ἐκεῖ, ἀποδεικνύει τὴν διαχρονικὴ ἀντοχή του, ἄρα δὲν χρειάζεται καμμία ἀλλαγὴ καὶ βελτίωσι, οὔτε ἔχει κάποιο κενὸ, ὥστε νὰ ἀγωνιοῦν νὰ τὸ καλύψουν, μὲ τὶς ἐνέργειές τους, οἱ σημερινοί ἄρχοντες. Τὰ ἴδια φρονοῦν καὶ οἱ μοναχοὶ ποὺ διαβιοῦν στὴν Μονὴ Σινᾶ -πλὴν τοῦ νέου ἡγουμένου- ἀλλὰ καὶ οἱ μοναχοὶ τοῦ Ἁγίου Ὅρους, ποὺ εἶναι τὸ δεύτερο ἀπ᾿ αἰώνων μοναστικὸ κέντρο, τὸ ὁποῖο ἐξακολουθῇ νὰ λειτουργῇ ἀδιαλείπτως. Σὲ ἀνακοίνωσί τῆς  Ἱ. Κοινότητος (20/9/26) τονίζεται ὅ,τι «Τὸ ἱστορικόν, μοναστικόν, θεσμικόν, νομικὸν καὶ περιουσιακὸν καθεστὼς τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τοῦ Θεοβαδίστου Ὄρους Σινᾶ πρέπει νὰ παραμείνῃ ἀναλλοίωτον ὡς ἔχει, ἄνευ οὐδεμιᾶς μεταβολῆς.» ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ 20/9/26 [1]    

Ἀναμφιβόλως οἱ ἀσκούμενοι μοναχοὶ στὸ Ὄρος Σινᾶ, ὅπως καὶ οἱ ἀσκούμενοι στὸ Ἅγιον Ὄρος ἀγαποῦν τὸν τόπο τους καὶ θέλουν νὰ διατηρήσῃ ὅλα ἐκείνα τὰ χαρακτηριστικὰ ποὺ βοηθοῦν τὸν ἀγῶνα τῆς ἀσκήσεως. Αὐτοὶ γνωρίζουν, περισσότερο ἀπὸ ὁποιονδήποτε ἄλλον, τί χρειάζεται γιὰ νὰ…

Ὀκτὼ χρόνια ἀπὸ τὴν ἐν ψυχρῷ δολοφονία τοῦ Κωνσταντίνου Κατσίφα, ἡ μνήμη ποὺ παραμένει ζωντανή

Στὶς 28 Ὀκτωβρίου 2018, ἀνήμερα τῆς ἐθνικῆς μας ἑορτῆς, στοὺς Βουλιαράτες, γράφτηκε μία ἀπὸ τὶς πιὸ τραγικὲς σελίδες τῆς σύγχρονης ἱστορίας τῆς Ἐθνικῆς Ἑλληνικῆς Μειονότητας στὴν Ἀλβανία. Ἡ ἀλβανικὴ RENEA δολοφονεῖ ἐν ψυχρῷ τὸν Κωνσταντῖνο Κατσίφα, ἕναν νέο ἄνθρωπο ἑλληνικῆς καταγωγῆς, ἐπειδὴ γέμισε τὸ χῶρο μὲ ἑλληνικὲς σημαῖες. Αὐτὸ ἦταν τὸ μεγάλο του «ἁμάρτημα» γιὰ τὶς ἀλβανικὲς ἀρχὲς καί, ἂν καὶ πέρασαν ὀκτὼ χρόνια, ἀκόμα ἡ δικαιοσύνη δὲν ἀνακοίνωσε τὸ πόρισμα τῆς δολοφονίας. 
Δρακόντεια μέτρα τὴν ἡμέρα τῆς ἐνταφίασης του. Ὅλοι οἱ δρόμοι γέμισαν μὲ ἀστυνομικούς. Παρεμπόδιση στὰ σύνορα. Πολυάριθμες προσαγωγὲς στὰ ἀστυνομικὰ τμήματα Ἀργυροκάστρου καὶ Ἁγίων Σαράντα στελεχῶν τῆς Ὀργάνωσης «ΟΜΟΝΟΙΑ» καὶ ἁπλῶν μελῶν τῆς ΕΕΜ. Δεκάδες Βορειοηπειρῶτες σὲ κόκκινο κύκλο, ἄλλοι «non grada», ἀφαιρῶντας τὸ δικαίωμά τους νὰ ἐπισκεφτοῦν τὰ ἅγια χώματά τους. «Καταγγέλλουμε πὼς ἡ παρεμπόδιση καὶ ἐπιστροφὴ μελῶν τῆς ΕΕΜ (ποὺ ἔχουν καὶ Ἀλβανικὴ ὑπηκοότητα) ἀποτελεῖ βάναυση παραβίαση...