π. Μάξιμος Παναγιώτου: Ὁ Ἅγιος Παΐσιος γιὰ τὴν οἰκογένεια

Τὸ νόημα τοῦ πόνου

† Ἀρχιμ. Γεώργιος, Προηγούμενος Ἱερὰς Μονῆς Ὁσίου Γρηγορίου Ἅγιον Ὅρος 

Εἶναι εὔκολο κάποιος νά φιλοσοφεῖ ἤ νά θεολογεῖ γιά τόν πόνο. Ἀλλά εἶναι δύσκολο νά ἀντιμετωπίζει σωστά τόν πόνο, ὅταν ὁ ἴδιος περνᾶ ἕνα δυνατό πόνο στή ζωή του.
Θεωρῶ πολύ τολμηρό νά μιλᾶ κανείς γιά τόν πόνο, ὅταν ὁ ἴδιος δέν πονᾶ. Σκέπτομαι ὅλους τούς ἀδελφούς μας ἁπανταχοῦ τῆς γῆς, πού πονοῦν σωματικά ἤ ψυχολογικά ἤ πνευματικά.
Σωματικά πονοῦν οἱ ἄνθρωποι ἀπό ἀρρώστειες, κακουχίες, πείνα.
Ψυχολογικά πονοῦν ἀπό κατατρεγμούς, συκοφαντίες, ἔλλειψη ἀγάπης καί μή ἀνταπόκριση στήν προσφερόμενη σέ ἄλλα προσφιλῆ πρόσωπα ἀγάπη, ἀνεκπλήρωτες ἐπιθυμίες, ἀσθένειες καί θανάτους προσφιλῶν ἀνθρώπων καί ἄλλα αἴτια.
Πνευματικά πονοῦν ὅσοι ἀγαποῦν τόν Θεό καί τόν ἄνθρωπο καί ὅμως βλέπουν ὅτι μέ τίς ἁμαρτίες τους λυποῦν καί τόν Θεό καί προσβάλλουν τήν εἰκόνα τοῦ Θεοῦ, τόν ἄνθρωπο.

Πῶς μπῆκε ὁ πόνος στή ζωή μας;

Δέν μπῆκε ἀσφαλῶς κατ’ εὐδοκίαν Θεοῦ. Μπῆκε κατά παραχώρηση Θεοῦ, ὅταν ὁ ἄνθρωπος μέ τήν ἐγωιστική παρακοή του ἔχασε τήν Πηγή τῆς Ζωῆς, τόν Πλάστη του.
Ἀπό τήν ἄπονο κατάσταση τῆς θείας Βασιλείας, βρέθηκε σέ μία ἄλλη κατάσταση, στή ὁποία, ἀφοῦ δέν βασίλευε ἡ ἀληθινή Ζωή, κυριαρχοῦσε...

Σταυρούλα Θεοδώση «Πολλαπλὸ βιβλίο: Μιὰ σύγχρονη Βαβέλ»

 

ΣΧΟΛΗ ΓΟΝΕΩΝ Ἱερὸς Ναὸς Ὑψώσεως Τιμίου Σταυροῦ Χολαργοῦ 
«Πολλαπλὸ βιβλίο: Μιὰ σύγχρονη Βαβέλ». 
Σταυρούλα Θεοδώση, Ἐκπαιδευτικὸς Πρωτοβάθμιας Ἐκπαιδεύσεως 
Δευτέρα 5/10 7μμ, Πνευματικὸ κέντρο νεότητας «Ἅγιος Ὑάκινθος», Ἀναστάσεως 61 - 63. 

† Μνήμη πατρὸς Ἰωάννου Ῥωμανίδου: Ὁ θεολόγος ποὺ μᾶς θύμισε ὅτι ἡ Ὀρθοδοξία δὲν εἶναι ἰδεολογία, ἀλλὰ ἐμπειρία Θεοῦ!

Π. ΙΩΑΝΝΗΣ ΡΩΜΑΝΙΔΗΣ (1927–2001)

Ὁ θεολόγος ποὺ μᾶς θύμισε ὅτι ἡ Ὀρθοδοξία δὲν εἶναι ἰδεολογία, ἀλλὰ ἐμπειρία Θεοῦ – Ἡ Ρωμηοσύνη, ἡ Πατερικὴ Παράδοση καὶ ἡ ἐπιστροφὴ στὶς ρίζες τῆς θεολογίας μας.
Εἴκοσι πέντε χρόνια ἀπὸ τὴν κοίμηση τοῦ μεγάλου θεολόγου τῆς Ρωμηοσύνης – 1η Νοεμβρίου 2001 – 1η Νοεμβρίου 2026.
Ὑπάρχουν ἄνθρωποι ποὺ ἀφήνουν πίσω τους βιβλία. Ὑπάρχουν ἄνθρωποι ποὺ ἀφήνουν πίσω τους μαθητές. Καὶ ὑπάρχουν σπάνιες προσωπικότητες ποὺ ἀφήνουν πίσω τους ἕναν ὁλόκληρο τρόπο νὰ βλέπεις, νὰ σκέφτεσαι καὶ νὰ κατανοεῖς τὴν Ἐκκλησία, τὴν ἱστορία καὶ τὴν παράδοσή της.
Μία τέτοια προσωπικότητα ὑπῆρξε ὁ ἀοίδιμος Πρωτοπρεσβύτερος Ἰωάννης Ρωμανίδης.
Σὰν σήμερα, τὴν 1η Νοεμβρίου 2001, στὴν Ἀθήνα, ὁλοκληρώθηκε ἡ ἐπίγεια διαδρομὴ ἑνὸς ἀπὸ τοὺς σημαντικότερους Ὀρθόδοξους δογματικοὺς θεολόγους τοῦ εἰκοστοῦ αἰώνα. Ἑνὸς κληρικοῦ καὶ πανεπιστημιακοῦ δασκάλου, ὁ ὁποῖος...

π. Ἀρσένιος Βλιαγκόφτης: «Ἀρχιεπίσκοπε Σινᾶ κ. Συμεῶν, μὴν προδώσετε»!

 

Ἐκπομπὴ μὲ τὸν ὁσιολογιώτατο Μοναχὸ Ἀρσένιο Βλιαγκόφτη, μὲ θέμα: «Ἀρχιεπίσκοπε Σινᾶ κ. Συμεῶν, μὴν προδώσετε», Κυριακή 01 Νοεμβρίου 2026. 

ΨΗΦΙΣΜΑ Διαμαρτυρίας καὶ Διεκδίκησης τῆς ἐκδήλωσης "Ἀπὸ τὸν Ὑγειονομικὸ στὸν Ψηφιακὸ Ὁλοκληρωτισμό"

1. Πρὸς τὸν Παναγιώτατο Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης κ.κ. Φιλόθεον 
2. Πρός: Ὑπουργεῖο Μακεδονίας Θράκης κὸν Κωνσταντῖνο Γκιουλέκα, Ὑφυπουργὸ Ἐσωτερικῶν 

Οἱ πολῖτες ποὺ συγκεντρωθήκαμε σήμερα, Κυριακὴ 18 Ὀκτωβρίου 2026 καὶ ὥρα 17:00, στὸ Ἄγαλμα τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου στὴ Θεσσαλονίκη, ἀνταποκρινόμενοι στὸ κάλεσμα τῆς Π.Ο.Ε.Υ. (Πανελλήνιας Ὁμάδας Ἐπαγγελματιῶν Ὑγείας) καὶ τῆς ΕΞΟΔΟΥ (Πανελλήνιας Κίνησης κατὰ τοῦ Ψηφιακοῦ Ὁλοκληρωτισμοῦ), συνυπογράφουμε τὸ παρὸν ψήφισμα ἐκφράζοντας τὶς ἔντονες ἀνησυχίες μας γιὰ τὴν κατεύθυνση ποὺ λαμβάνει ἡ κοινωνική, ὑγειονομικὴ καὶ στὸ θέμα τῆς λεγόμενης ψηφιακῆς μετάβασης, πολιτικὴ στὴ χώρα μας. 
Μὲ κεντρικὸ ἄξονα τῆς συνάντησής μας τὸ θέμα «Ἀπὸ τὸν ὑγειονομικὸ στὸν ψηφιακὸ ὁλοκληρωτισμό: προσωπικὸς ἀριθμός, ἠλεκτρονικὴ ταυτότητα, ἐλευθερία ἐπιλογῆς», ἐπιθυμοῦμε νὰ καταθέσουμε θεσμικά, ὑπεύθυνα καὶ εἰρηνικὰ τὶς θέσεις μας. 
Ἡ τεχνολογικὴ πρόοδος καὶ ἡ ψηφιοποίηση τῶν ὑπηρεσιῶν...

Μητρόπολη Πάφου: Ὁ θρόνος, τὰ ἑκατομμύρια καὶ τὸ ἐκκλησιατικὸ θέατρο τῆς ἐξουσίας

Στὴν Πάφο παίζεται ἕνα ἔργο μὲ πρωταγωνιστὲς τὸν Γεώργιο καὶ τὸν Γρηγόριο, μὲ τὸν Τυχικὸ στὸ ἐπίκεντρο μιᾶς σοβαρῆς κανονικῆς διαμάχης καὶ τοὺς πιστοὺς νὰ περιμένουν ἀπαντήσεις. Ὁ ἕνας ἀποφασίζει, ὁ ἄλλος κάθεται στὸν θρόνο καὶ τὸ κοινὸ καλεῖται νὰ πιστέψει ὅτι ὅλα ἔγιναν ὅπως ἔπρεπε. Τί βολικὴ σκηνοθεσία! 
Καὶ ἡ ἀτάκα τοῦ Γρηγορίου, «ἂν δὲν ἤμουν ἐγώ, θὰ ἦταν ἄλλος», διεκδικεῖ βραβεῖο πρωτοτυπίας! Μὲ αὐτὴ τὴ λογική, δὲν χρειάζεται νὰ ἀποδεικνύεις ὅτι δικαιοῦσαι κάτι· ἀρκεῖ νὰ ὑποστηρίζεις ὅτι θὰ μποροῦσε νὰ τὸ πάρει κάποιος ἄλλος. Ἡ κανονικὴ τάξη μετατρέπεται σὲ παιχνίδι μὲ μουσικὲς καρέκλες καὶ ἡ εὐθύνη σὲ μπαλάκι ποὺ πετιέται ἀπὸ τὸν ἕναν στὸν ἄλλον. 
Καὶ τώρα, τὸ μεγάλο ἐρώτημα: ὅταν στὴ Μητρόπολη ὑπάρχουν περιουσία, σημαντικοὶ οἰκονομικοὶ πόροι καὶ ἐξουσία, ποιός ἐλέγχει ποιόν καὶ ποιός λογοδοτεῖ σὲ ποιόν; Οἱ σχέσεις μὲ ἰσχυροὺς ἐκκλησιαστικοὺς καὶ ἐξωεκκλησιαστικοὺς παράγοντες, ἀκόμη καὶ μὲ τὸ Βατικανό, δὲν ἀποτελοῦν ἀπὸ μόνες τους ἀπόδειξη παρανομίας. Ὅταν, ὅμως, ἡ ἐκκλησιαστικὴ ἡγεσία ἐπιδιώκει...

«Ἡδονὴ καὶ ὀδύνη»

Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου, ἐπάνω στό χωρίο τοῦ κατά Λουκᾶν Εὐαγγελίου, κεφάλαιο 16ο, στίχοι 19 ἕως 31, στά πλαίσια τῆς ἑρμηνείας τοῦ κηρύγματος τῆς Κυριακῆς, πού ἔγινε τήν Κυριακή στίς 04-11-2007.
Ἡ πολύ γνωστή αὐτή περικοπή τοῦ φτωχοῦ Λαζάρου καί τοῦ πλουσίου, μπορεῖ νά φανεῖ πού εἶναι ἀπόλυτα κατανοητή στό νοῦ μας. Ἀλλά αὐτό τό φαινομενικά ἁπλό, περικλείει μέσα του ἕναν κίνδυνο: Νά ἑρμηνεύουμε τήν περικοπή μέ ἕναν τρόπο νομικό.
Δηλαδή, αὐτοί πού κάνουν καλά ἐπιβραβεύονται [ἀπό τόν Θεό] κι αὐτοί πού κάνουν κακά τιμωροῦνται. Εἶναι ἀληθινό μέν τό σχῆμα, ἀλλά ὁ Θεός δέ λειτουργεῖ πάνω μας νομικά, ἀλλά ἀγαπητικά.
Καί θά πεῖτε αὐτό δέν εἶπε ἡ παραβολή;
Ὑπάρχουν κάποια κλειδιά, πολύ βαθιά ἑρμηνευτικά, πού μποροῦμε αὐτό τό κείμενο νά τό ἑρμηνεύσουμε, χωρίς νά καταλήξουμε σέ μιά τέτοια νομική ἐμπειρία, πού στό βάθος - βάθος ἐξοντώνει τή σχέση μας μέ τόν Θεό, πού ἀντί νά Τόν βλέπουμε ἀγαπητικά, Τόν βλέπουμε σάν φαινομενικό, καθημερινό μας κίνδυνο.
Τό κλειδί αὐτῆς τῆς περικοπῆς πάει πολύ παλιά. Πάει στίς πρῶτες σελίδες τῆς Ἁγίας Γραφῆς. Στίς σελίδες τῆς Γενέσεως καί δή στό δεύτερο κεφάλαιο τῆς Γενέσεως, μέ τό γνωστό κείμενο πού ξέρετε, πού ὁ Θεός ἐν τῷ παραδείσῳ τῆς τρυφῆς, ἔδωσε στόν ἄνθρωπο τήν εὐκαιρία, νά γευθεῖ ἀπ' ὅλων τῶν καρπῶν τῆς γῆς. Τοῦ ἔδωσε μιάν ἐλευθερία βλέπετε, ἀλλά μέ ἕναν περιορισμό: Νά μή γευθεῖ ἀπό ἕναν καρπό!

Κυριακή Ε΄τοῦ Λουκᾶ

Ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ

«Ὑπῆρχε καὶ ἕνας φτωχός, ὀνομαζόμενος Λάζαρος, ὁ ὁποῖος ἤταν ξαπλωμένος κοντὰ στήν πύλη τοῦ πλουσίου γεμάτος πληγὲς καὶ ἐπιθυμοῦσε νά χορτάσει ἀπὸ τὰ ψίχουλα πού ἔπεφταν ἀπὸ τὸ τραπέζι τοῦ πλουσίου, ἀλλὰ καὶ τὰ σκυλιὰ ἔρχονταν καὶ ἔγλειφαν τίς πληγὲς του».(Λουκ. 16, 19-31).
Βλέπετε τὴν πλήρη ἔλλειψη κοινωνίας τοῦ πλουσίου πρὸς τὸν φτωχὸ Λάζαρο; Ὁ πρῶτος παραχόρταινε καθημερινὰ ἀπὸ τὴν τράπεζά του πού ἤταν γεμάτη ἀπὸ παντὸς εἴδους φαγητὰ καὶ πολυτελῆ καρυκεύματα, ἐνῶ ὁ Λάζαρος ἐπιθυμοῦσε νά χορτάσει καὶ ἀπὸ τὰ εὐτελέστατα πράγματα, γιατί ποτέ δέν εἶχε χορτάσει. Ἐκεῖνος ἔλαμπε ἀπὸ τὴν πορφύρα καὶ τὰ μεταξωτά πού φοροῦσε καὶ ἀπὸ τὸν ὑπερβολικὸ ἐξωραϊσμὸ τοῦ εὐρώστου σώματος, ἐνῶ ὁ Λάζαρος εἶχε καὶ τὰ ξεσχισμένα ῥάκη του γεμάτα ἀπὸ βρωμιὰ καὶ δυσωδία, γεμάτος πληγὲς καὶ περιρρεόμενος ἀπὸ πύο. Ἐκεῖνος καθόταν σὲ ψηλὸ θρόνο περικυκλωμένος ἀπὸ τὸ πλῆθος τῶν ὑπηρετῶν, ἐνῶ ὁ Λάζαρος ἤταν ξαπλωμένος κάτω στό ἔδαφος κοντὰ στήν πύλη...

Τὸ μανιφέστο τῶν μετανοημένων καρδιῶν

Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου, ἀπό τήν ἱστοσελίδα floga.gr, ἐπάνω στό χωρίο τοῦ κατά Λουκᾶν Εὐαγγελίου, κεφάλαιο 16ο, στίχοι 19 ἕως 31, στά πλαίσια τῆς ἑρμηνείας πού ἔγινε στό κήρυγμα τῆς Κυριακῆς 2-11-2014.
Ἄν δέν γνώριζα πώς τό κείμενο, πού ἀκούσαμε πρίν ἀπό λίγο, ἀνῆκε στόν Εὐαγγελιστή Λουκᾶ καί τό ἄκουγα ἔτσι, θά ἔλεγα πού κάποιος ἀντιγράφει ἤ κλέβει τώρα τό κομμουνιστικό μανιφέστο τῆς ἐπαναστάσεως τῶν λαῶν κατά τοῦ χυδαίου καπιταλισμοῦ. Ἀλλά δυστυχῶς ἤ εὐτυχῶς δέν εἶναι τά πράγματα ἔτσι καί σίγουρα ὁ Λουκᾶς δέν ἀντέγραψε τόν Μάρξ, πιθανῶς ὁ Μάρξ τόν Λουκᾶ, δέν τό ξέρω αὐτό. Μοιάζει τό κείμενο, γιατί ἔχει ὁμοιότητες. Κάποιοι πλούσιοι, κάποιοι φτωχοί. Ἐδῶ εἶναι δύο προσωπικότητες, πλούσιος καί φτωχός. Καί γίνεται μιά ἀνατροπή. Κάποιοι περνοῦσαν καλά, μετά δέν περνοῦν καλά. Κάποιοι πού δέν περνοῦσαν καλά, περνοῦν καλά. Αὐτή εἶναι ἡ κοσμική προοπτική αὐτοῦ τοῦ μανιφέστου...

Ποιά εἶναι ἡ ἔννοια τῆς πτωχείας τοῦ Λαζάρου;

ΠΑΤΕΡΙΚΟΝ ΚΥΡΙΑΚΟΔΡΟΜΙΟΝ, Ἱερόν Κελλίον ἁγίου Νικολάου Μπουραζέρη, Ἅγιον Ὄρος, σελ. 337.
Ἀποσπάσματα ὁμιλίας Ἀστερίου Ἐπισκόπου Ἀμασείας, ἀπό τό κατά Λουκᾶν Εὐαγγέλιον εἰς τόν πλούσιον καί εἰς τόν Λάζαρον.

«Ἄνθρωπός τις ἦν πλούσιος καί ἐνεδιδύσκετο πορφύραν καί βύσσον».
«Πτωχός δέ τις ἧν ὀνόματι Λάζαρος».

Εἶναι διπλῆ ἡ ἔννοια τῆς πτωχείας τοῦ Λαζάρου· δηλώνει ἀφ’ ἑνός μέν τήν ἔλλειψη τῶν ἀναγκαίων, ἀφ’ ἑτέρου δέ τήν μετριοφροσύνην καί τήν ταπεινότητα τοῦ ἤθους.
Δέν ἐπαινεῖται ὁ κατ’ ἀνάγκην πτωχός, ἀλλά θαυμάζεται ἐκεῖνος πού ἔχει καί ἐσωτερικήν μετριοφροσύνην.
Εἶναι ὁλοφάνερο ὅτι ἡ Γραφή ἐδῶ μακαρίζει τόν πτωχόν ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος ὑπομένει τούς μόχθους μέ ψυχήν φιλόσοφον, καρτερεῖ δέ μἐ γενναιότητα στίς διάφορες περιστάσεις τῆς ζωῆς καί δέν καταφεύγει σέ καμμίαν κακουργία γιά νά χαρίσει στήν σάρκα τήν ἀπόλαυση τῆς τρυφῆς.
«Ἐγένετο δέ ἀποθανεῖν τόν πτωχόν καί ἀπενεχθῆναι ὑπό τῶν ἀγγέλων εἰς τόν κόλπον τοῦ Ἀβραάμ».
«Ὁ δέ πλούσιος ἀποθανών ἐτάφη». Διότι, ὅταν ὁ ἁμαρτωλός...

Ὁδηγίες ἐπιβίωσης παντοῦ: «Γεμίστε ντουλάπια – Ἀδειάστε τὸ κράτος ἀπὸ εὐθύνες»!

Γράφει ὁ Ἐλευθέριος Ἀνδρώνης 

Διανύουμε μιὰ ἐποχὴ αὐτοεκπληρούμενων πολιτικῶν «προφητειῶν», ὅπου παράλληλα μὲ τὴν καθιέρωση πολεμικῆς οἰκονομίας, τὸ δεινὸ μοιάζει νὰ παραμονεύει σὲ κάθε ἑπόμενη γωνία. Τὸ τελευταῖο διάστημα ὅλο καὶ περισσότερες χῶρες ἐκδίδουν ἔκτακτες ὁδηγίες πολιτικῆς προστασίας, συστήνοντας στοὺς πολῖτες νὰ προετοιμάσουν προμήθειες καὶ εἴδη ἀνάγκης ἀπὸ τρεῖς ἕως καὶ δέκα ἡμέρες. 
Στὴ Γαλλία, τὴ Σουηδία, τὴ Φιλανδία, τὴν Ἐσθονία, τὴ Δανία, τὴν Πολωνία, τὴ Λετονία, τὴ Γερμανία, τὴν Ὁλλανδία, τὸ Ἡνωμένο Βασίλειο, ὡς τὸν Καναδᾶ, τὴν Ταϊβὰν καὶ τὴν Ἰαπωνία, κυκλοφοροῦν ἀναθεωρημένοι ὁδηγοὶ πολιτικῆς ἄμυνας καὶ ἐγχειρίδια προστασίας ἀπὸ στρατιωτικὲς ἐπιθέσεις, κυβερνοεπιθέσεις καὶ καθολικὲς διακοπὲς ρεύματος καὶ ἐπικοινωνιῶν. 
Ἔχουμε θίξει καὶ ἄλλη φορὰ τὸ «παράδοξο» ὅτι οἱ κυβερνήσεις (εἰδικὰ τῆς Εὐρώπης) φοβερίζουν συνεχῶς τὸν κόσμο γιὰ ἐπικείμενες κρίσεις καὶ γιὰ τὴν ἀνάγκη ἀτομικῆς αὐτάρκειας, τὴν ἴδια ἀκριβῶς ὥρα ποὺ πράττουν ὅ,τι περνᾶ ἀπὸ τὸ χέρι τους γιὰ νὰ διαλύσουν τὴ διατροφικὴ αὐτάρκεια τῆς Εὐρώπης...

Αἰχμάλωτοι εἰς τήν ἀφθονίαν τῶν ὑλικῶν ἀγαθῶν

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

«῞Ολοι οἱ ἄνθρωποι κοπιάζουν στή ζωή τους γιά τήν ἀπόκτηση τῶν ὑλικῶν ἀγαθῶν προκειμένου νά καλυφθοῦν οἱ βιοτικές τους ἀνάγκες. ῞Ομως συχνά γίνονται θύματα ὑπερβολῆς καί μένουν ἀνικανοποίητοι, γεγονός πού αὐξάνει τίς προσπάθειές τους καί ὁ χρόνος πού μένει γιά τά πνευματικά ἀγαθά εἶναι ἐλάχιστος, ἄν ὄχι ἀνύπαρκτος. Δυστυχῶς, ἡ ἀγάπη τοῦ κόσμου ξεπερνᾶ τήν ἀγάπη τοῦ οὐρανοῦ! Πρόκειται γιά τό κοσμικό φρόνημα, πού ἀπομακρύνει τούς ἀνθρώπους ἀπό τό Θεό. Στήν ἐποχή μας ὅπου ἡ ἀφθονία καί ἡ ποικιλία τῶν ὑλικῶν ἀγαθῶν ἐντυπωσιάζει καί οἱ ἠθικές ἀρχές ἔχουν σχεδόν ξεχαστεῖ, τό κοσμικό φρόνημα εἶναι κυρίαρχο στούς περισσότερους ἀνθρώπους, γι’ αὐτό εἶναι ἰδιαίτερα χρήσιμο νά θυμόμαστε τά ὅσα λέει γιά τόν ἁμαρτωλό κόσμο καί τίς ἐπιδράσεις του στούς ἀνθρώπους πού πιστεύουν στό Θεό ὁ εὐαγγελιστής Ἰωάννης στήν α΄ του ἐπιστολή: «Μή ἀγαπᾶτε τόν κόσμο, μήτε ὅσα εἶναι τοῦ κόσμου. Ἄν κάποιος ἀγαπάει τόν κόσμο, δέν ἔχει μέσα του τήν ἀγάπη γιά τόν Πατέρα. Γιατί καθετί πού ὑπάρχει στόν κόσμο, ἡ σαρκική ἐπιθυμία καί ἡ ἐπιθυμία τῶν ματιῶν καί ἡ ὑπεροψία πώς κατέχουμε γήινα ἀγαθά, δέν προέρχονται ἀπό τόν Πατέρα, ἀλλά ἀπό τόν ἁμαρτωλό κόσμο...

Ἡ ὀρθή χρήση ἐκκλησιαστικῶν λέξεων καί φράσεων καί ἑρμηνευτικά σχόλια

Τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Μάνης κ. Χρυσοστόμου Γ'

Στόν χῶρο τῆς Ἐκκλησίας συχνά χρησιμοποιοῦνται συγκεκριμένες λέξεις καί φράσεις, πού ἔχουν ἀποκτήσει, θά λέγαμε, «ἐκκλησιαστική ἰδιότητα». Κάποιες ἀπό αὐτές δέν χρησιμοποιοῦνται πάντοτε καί ἀπό ὅλους ὀρθῶς, σύμφωνα μέ τούς κανόνες τῆς γραμματικῆς ἤ τοῦ συντακτικοῦ. Ἀπό τήν ἄλλη ὑπάρχουν στά βιβλικά κείμενα διάφοροι στίχοι μέ κάποια δυσκολία στήν ἑρμηνεία τους καί εἶναι ἀναγκαία ἡ ἐπεξήγηση γιά τήν κατανόησή τους. Ἔτσι παρακάτω παρουσιάζουμε τέτοιες λέξεις ἀπό ὅλα τά μέρη τοῦ λόγου (οὐσιαστικά, ἐπίθετα, ἀντωνυμίες, ρήματα κλπ.) πού χρησιμοποιοῦμε εἴτε στή λατρεία τῆς Ἐκκλησίας εἴτε σέ κηρύγματα εἴτε καί σέ γραπτά κείμενα. Προσέτι, παρουσιάζουμε λέξεις καί φράσεις, πού ἀξίζει ν' ἀποδοθῆ ἡ ἑρμηνεία τους, γιά τήν καλύτερη κατανόηση τοῦ περιεχομένου τῆς θείας διδασκαλίας τῶν Γραφῶν...

Πνιγμένοι στὰ πελάγη τῆς ἀγάπης

Γράφει ὁ Γεώργιος Κ. Τζανάκης

Στὸ πρόβλημα ποὺ ἐξελίσσεται γιὰ τὴν Μονὴ Σινᾶ ἡ μὲν λύσις εἶναι μία, τὰ δὲ  ἐρωτήματα γιὰ τὴν στάσι πολλῶν, πάμπολλα.

Τὴν ἀπάντησι γιὰ τὸ τί πρέπει νὰ γίνῃ τὴν δίδουν οἱ αἰῶνες καὶ ἡ ἱστορία τῆς Μονῆς. Καθεστῶς τὸ ὁποῖο ἐσεβάστηκαν 1500 χρόνια ὅλοι ὅσοι πέρασαν ἀπὸ ἐκεῖ, ἀποδεικνύει τὴν διαχρονικὴ ἀντοχή του, ἄρα δὲν χρειάζεται καμμία ἀλλαγὴ καὶ βελτίωσι, οὔτε ἔχει κάποιο κενὸ, ὥστε νὰ ἀγωνιοῦν νὰ τὸ καλύψουν, μὲ τὶς ἐνέργειές τους, οἱ σημερινοί ἄρχοντες. Τὰ ἴδια φρονοῦν καὶ οἱ μοναχοὶ ποὺ διαβιοῦν στὴν Μονὴ Σινᾶ -πλὴν τοῦ νέου ἡγουμένου- ἀλλὰ καὶ οἱ μοναχοὶ τοῦ Ἁγίου Ὅρους, ποὺ εἶναι τὸ δεύτερο ἀπ᾿ αἰώνων μοναστικὸ κέντρο, τὸ ὁποῖο ἐξακολουθῇ νὰ λειτουργῇ ἀδιαλείπτως. Σὲ ἀνακοίνωσί τῆς  Ἱ. Κοινότητος (20/9/26) τονίζεται ὅ,τι «Τὸ ἱστορικόν, μοναστικόν, θεσμικόν, νομικὸν καὶ περιουσιακὸν καθεστὼς τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τοῦ Θεοβαδίστου Ὄρους Σινᾶ πρέπει νὰ παραμείνῃ ἀναλλοίωτον ὡς ἔχει, ἄνευ οὐδεμιᾶς μεταβολῆς.» ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ 20/9/26 [1]    

Ἀναμφιβόλως οἱ ἀσκούμενοι μοναχοὶ στὸ Ὄρος Σινᾶ, ὅπως καὶ οἱ ἀσκούμενοι στὸ Ἅγιον Ὄρος ἀγαποῦν τὸν τόπο τους καὶ θέλουν νὰ διατηρήσῃ ὅλα ἐκείνα τὰ χαρακτηριστικὰ ποὺ βοηθοῦν τὸν ἀγῶνα τῆς ἀσκήσεως. Αὐτοὶ γνωρίζουν, περισσότερο ἀπὸ ὁποιονδήποτε ἄλλον, τί χρειάζεται γιὰ νὰ…

Ὀκτὼ χρόνια ἀπὸ τὴν ἐν ψυχρῷ δολοφονία τοῦ Κωνσταντίνου Κατσίφα, ἡ μνήμη ποὺ παραμένει ζωντανή

Στὶς 28 Ὀκτωβρίου 2018, ἀνήμερα τῆς ἐθνικῆς μας ἑορτῆς, στοὺς Βουλιαράτες, γράφτηκε μία ἀπὸ τὶς πιὸ τραγικὲς σελίδες τῆς σύγχρονης ἱστορίας τῆς Ἐθνικῆς Ἑλληνικῆς Μειονότητας στὴν Ἀλβανία. Ἡ ἀλβανικὴ RENEA δολοφονεῖ ἐν ψυχρῷ τὸν Κωνσταντῖνο Κατσίφα, ἕναν νέο ἄνθρωπο ἑλληνικῆς καταγωγῆς, ἐπειδὴ γέμισε τὸ χῶρο μὲ ἑλληνικὲς σημαῖες. Αὐτὸ ἦταν τὸ μεγάλο του «ἁμάρτημα» γιὰ τὶς ἀλβανικὲς ἀρχὲς καί, ἂν καὶ πέρασαν ὀκτὼ χρόνια, ἀκόμα ἡ δικαιοσύνη δὲν ἀνακοίνωσε τὸ πόρισμα τῆς δολοφονίας. 
Δρακόντεια μέτρα τὴν ἡμέρα τῆς ἐνταφίασης του. Ὅλοι οἱ δρόμοι γέμισαν μὲ ἀστυνομικούς. Παρεμπόδιση στὰ σύνορα. Πολυάριθμες προσαγωγὲς στὰ ἀστυνομικὰ τμήματα Ἀργυροκάστρου καὶ Ἁγίων Σαράντα στελεχῶν τῆς Ὀργάνωσης «ΟΜΟΝΟΙΑ» καὶ ἁπλῶν μελῶν τῆς ΕΕΜ. Δεκάδες Βορειοηπειρῶτες σὲ κόκκινο κύκλο, ἄλλοι «non grada», ἀφαιρῶντας τὸ δικαίωμά τους νὰ ἐπισκεφτοῦν τὰ ἅγια χώματά τους. «Καταγγέλλουμε πὼς ἡ παρεμπόδιση καὶ ἐπιστροφὴ μελῶν τῆς ΕΕΜ (ποὺ ἔχουν καὶ Ἀλβανικὴ ὑπηκοότητα) ἀποτελεῖ βάναυση παραβίαση...

Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος τῶν «ΟΧΙ» 1940-1941, Χρύσανθος, ὁ ἀπὸ Τραπεζοῦντος

Τοῦ Κωνσταντίνου Χασόγια, Θεολόγου ΕΚΠΑ, 

Φοιτητὴ Τμ. Ἱστορίας καὶ Ἀρχαιολογίας ΕΚΠΑ

Στὸ διάβα τῶν αἰώνων ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ὑπῆρξε φρουρὸς καὶ τροφός τῆς Ρωμηοσύνης καὶ θεματοφύλακας τῆς ἱστορικῆς συνέχειας τοῦ Ἑλληνισμοῦ. Πολλὲς ὑπῆρξαν οἱ δοκιμασίες ποὺ κλήθηκε νὰ ἀντιμετωπίσει τὸ Ἔθνος, τοὺς νεότερους χρόνους. Σὲ μία ἀπὸ τὶς πλέον κρίσιμες περιόδους τῆς ἱστορίας του, ἕνας ἄξιος Ἱεράρχης εἰς τύπον καὶ τόπον Χριστοῦ, τίμησε τὸ ἀρχιερατικό του ἀξίωμα μὲ σθένος, παρρησία καὶ ἐθνικὴ ἀξιοπρέπεια, στὴν θύελλα τοῦ Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Αὐτὸς ἦταν ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος Χρύσανθος Φιλιππίδης (1881-1949), ὁ ἀπὸ Τραπεζοῦντος. Στὴν κρίσιμη στιγμὴ εἶπε τὰ δικά του «ΟΧΙ» στὶς δυνάμεις τοῦ Ἄξονα συμπαραστεκόμενος ἀπὸ τὸ τὴν ποιμαντική του ἔπαλξη στὸν ἐθνικὸ ἀγῶνα τῆς ἡρωικῆς γενιᾶς τοῦ Σαράντα. 
Ὁ κατὰ κόσμον Χαρίλαος Φιλιππίδης, γεννήθηκε στὴν Κομοτηνὴ τὸ 1881. Μετὰ τὶς ἐγκύκλιες σπουδές του στὴν Κομοτηνὴ καὶ τὴν Ξάνθη, εἰσήχθη στὴν Ἱερὰ Θεολογικὴ Σχολή τῆς Χάλκης τὸ 1897. Παράλληλα, διδάχθηκε γαλλικά, γερμανικὰ καὶ τουρκικά. Τὸ 1903 ἀποφοίτησε μὲ ἄριστα καὶ χειροτονήθηκε διάκονος λαμβάνοντας τὸ ὄνομα Χρύσανθος. Ἀκολούθησε στὴν Τραπεζοῦντα τὸν Μητροπολίτη Τραπεζοῦντος Κωνστάντιο Β΄ (Καρατζόπουλο), ὁ ὁποῖος τὸν διόρισε ἱεροκήρυκα καὶ καθηγητὴ τῶν θρησκευτικῶν στὸ Φροντιστήριο (Γυμνάσιο). 
Τὸ 1907, ἀνεχώρησε γιὰ σπουδὲς στὴν Γερμανία (Λειψία) καὶ ἀκολούθως στὴν Ἑλβετία (Λωζάννη). Ἐν συνεχείᾳ ἐπανῆλθε στὴν Κωνσταντινούπολη τὸ 1911...

Ἀφόρητη πίεση, ἐξευτελισμὸς καὶ διακωμώδηση: Ἰδοὺ ἡ ἐπιστολὴ Τυχικοῦ ποὺ ἐξηγεῖ γιατί δὲν παρέστη στὴν Ἱερὰ Σύνοδο

Βαριὲς καταγγελίες γιὰ τὴν συμπεριφορὰ Ἀρχιερέων ἀπέναντί του 

Σὲ τρισέλιδη ἐπιστολὴ ἡμερομηνίας 14 Ὀκτωβρίου 20206 ὁ πρώην Μητροπολίτης Πάφου Τυχικὸς ἐξηγεῖ τοὺς λόγους γιὰ τοὺς ὁποίους ἀπορρίπτει τὴν πρόσκληση τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Κύπρου Γεώργιου νὰ συμμετάσχει στὴ συνεδρίαση τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου, ἡ ὁποία μεταξὺ ἄλλων ἐξέτασε τὸ περιεχόμενο ἐπιστολῶν ποὺ στάλθηκαν πρὸς ἱερεῖς τῆς ἐπαρχίας Πάφου γιὰ τὴν σύσταση νέου ἐκκλησιαστικοῦ σχήματος. 
Ὁ Τυχικὸς διαμαρτύρεται γιὰ ἀλλαγὴ τῆς προσφώνησής του ἀπὸ «Μητροπολίτης πρώην Πάφου» σὲ «πρώην ‘Ἐπίσκοπος Πάφου» χωρὶς νὰ ἐνημερωθεῖ σχετικά, ἐνῷ ἰσχυρίζεται ὅτι ἡ προηγούμενη παρουσία του σὲ συνεδρίαση τῆς Ἱερᾶς Συνόδου μετατράπηκε σὲ δικαστικὴ διαδικασία, μὲ τὸν ἴδιο κατηγορούμενο. Τὸ γεγονός, ὑποστηρίζει ὅτι ἐπιδείνωσε τὴν κατάσταση τῆς ὑγείας του, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ παρουσιάσει καρδιολογικὰ νοσήματα. 

Διαβάστε ὁλόκληρη τὴν ἐπιστολή...

28η Ὀκτωβρίου: Μόνο ὅταν ἡ Παναγία σκέπει, ἡ Ἑλλάδα μεγαλουργεῖ

Γράφει ὁ Ἐλευθέριος Ἀνδρώνης 

Πάει καιρὸς πολὺς ποὺ τὸ ἀήττητο μαφόριο τῆς Θεοτόκου, ἡ Ἁγία Σκέπη, κηρύχθηκε ἀνεπιθύμητη στὰ κοσμικὰ σαλόνια μας. Ὁ ξιπασμένος, ἀπνευμάτιστος Γραικός, εἶπε πῶς ὁ δροσερὸς ἴσκιος τῆς Ὑπερμάχου, τοῦ κρύβει τὸν ἥλιο τῆς «προόδου». Πῶς ἡ χώρα πρέπει νὰ τραβήξει μπροστά, πρὸς τοὺς ἀτσάλινους ὁρίζοντες τῆς Ἑσπερίας, ἀδέσμευτη ἀπὸ τὴ μάνα τοῦ Ἔθνους μας, ἐλεύθερη γιὰ νὰ ἐπιλέξει τὴ σκλαβιά της. 
Καὶ πράγματι αὐτὸ βλέπουμε στοὺς καιρούς μας. Μιὰ χώρα τόσο χειραφετημένη ποὺ λησμόνησε πῶς μοιάζει τὸ χέρι ποὺ θὰ τὴ σώσει ἀπ’ τὸν πνιγμό της. Κι ὅμως ἐκεῖνο τὸ μικρὸ εἰκονισματάκι τῆς Παναγίας ποὺ φώλιαζε στὸ στέρνο τῶν στρατιωτῶν καὶ ταξίδευε ἀπὸ τὰ τραῖνα τοῦ Σταθμοῦ Λαρίσης ὡς τὴν Ἤπειρο καὶ τὴ χιονισμένη Πίνδο, ξέρει νὰ διηγηθεῖ πολὺ λαμπρότερες δόξες ἀπὸ μυριάδες πολιτικάντικα κοκορίσματα. 
Ἐκεῖνο τὸ ταπεινὸ εἰκονισματάκι ἐξασφάλιζε ἠθικὸ καὶ ψυχὴ βαθιά, κοινὴ θωριὰ πρὸς τὸν οὐρανό, ἀπάντηση σὲ ὅλες τις λιγοψυχιές, παρηγοριὰ σὲ κάθε ρῖγος πόνου, χαμόγελα μπροστὰ στὸν μπαρουτοκαπνισμένο Χάρο, λεβεντιὰ ἰσάξια...

Τό ΟΧΙ εἶναι ὁ ἀλάνθαστος καί σταθερός βηματοδότης τῆς ἀργόσυρτης ἱστορικῆς μας διαδρομῆς, ἐδῶ καί τρεῖς χιλιάδες χρόνια

Γράφει ὁ Φώτιος Μιχαήλ, ἰατρός

Τό ΟΧΙ γιά τήν φυλή μας δέν εἶναι μιά ἁπλή λέξη. Οὔτε εἶναι κάτι, πού λέχθηκε γιά πρώτη φορά ἀπό στόματος Ἑλλήνων στίς 28 Ὀκτωβρίου τοῦ 1940. Τό ΟΧΙ εἶναι ὁ ἀλάνθαστος καί σταθερός βηματοδότης τῆς ἀργόσυρτης ἱστορικῆς μας διαδρομῆς, ἐδῶ καί τρεῖς χιλιάδες χρόνια!
Ποιός μπορεῖ νά ξεχάσει τό ΟΧΙ τῶν Θερμοπυλῶν, τῆς Σαλαμίνας καί τοῦ Μαραθῶνα;
Ποιός δικαιοῦται νά λησμονήσει τό ΟΧΙ τοῦ Κωνσταντίνου Παλαιολόγου;
Ποιός τολμᾶ νά προσπεράσει ἤ νά ὑποτιμήσει τό ΟΧΙ τοῦ Μάρκου Μπότσαρη, τοῦ Ἀθανασίου Διάκου, τοῦ Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, τοῦ Λάμπρου Κατσώνη, τοῦ Ἐμμανουήλ Παππᾶ, τῆς Μπουμπουλίνας, τῆς Δόμνας Βισβίζη;
Ποιός τολμᾶ νά αὐθαδιάσει περιφρονῶντας τό ΟΧΙ τοῦ Παύλου Μελᾶ, τοῦ καπετάν Ἄγρα, τοῦ καπετάν Ράμναλη, τοῦ Γερμανοῦ Καραβαγγέλη;
Ποιός δέν ἀφουγκράζεται τό ΟΧΙ τῶν παλληκαριῶν τοῦ Δαβάκη;
Ποιός ἔχει τό δικαίωμα νά ἀμφισβητήσει τό μεγαλειῶδες ΟΧΙ τοῦ θρυλικοῦ Κύπριου Προέδρου Τάσου Παπαδόπουλου;
Ποιός λησμονεῖ τό ΟΧΙ τοῦ Κωνσταντίνου Κατσίφα;
Ἡ Ἱστορία τοῦ Ἔθνους μας εἶναι μιά ἀτέλειωτη σειρά ἀπό ΟΧΙ. Καί ὄχι...

Ἡ Παναγία: Σκέπη τοῦ κόσμου

Ἱερομόναχος ΖΑΧΑΡΙΑΣ ΖΑΧΑΡΟΥ

Κάθε φορά πού γιορτάζουμε τή μνήμη τῆς Παναγίας μᾶς διακατέχει ἱερή χαρά καί δυναμωμένη ἐλπίδα καί, γεμάτοι ἀπό εὐγνωμοσύνη καί θαυμασμό γιά τή χάρη Της ἀναφωνοῦμε ἀπό τά βάθη τῆς καρδιᾶς μας: «πόθεν μοι τοῦτο;» καί, μιμούμενοι τήν Ἐλισάβετ, εὐλογοῦμε τήν ἁγία Παρθένο, τήν αἰτία τῆς σωτηρίας μας, τή Μητέρα τοῦ Θεοῦ ἡμῶν. Ἐνεργεῖ σέ μᾶς τότε τό μυστήριο τοῦ πνευματικοῦ νόμου πού μᾶς δίδαξε ὁ μέγας Ἀπόστολος: «ἡμεῖς δέ οὐ τό πνεῦμα τοῦ κόσμου ἐλάβομεν, ἀλλά τό Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ, ἵνα εἰδῶμεν τά ὑπό τοῦ Θεοῦ χαρισθέντα ἡμῖν» (Α´ Κορ. β´ 12). Στό δέ κέντρο τῆς λογικῆς λατρείας μας, ἀμέσως μετά τήν κάθοδο τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καί τόν καθαγιασμό τῶν τιμίων δώρων, κράζομεν εὐχαρίστως: «Ἐξαιρέτως τῆς Παναγίας ἀχράντου, δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου καί ἀειπαρθένου Μαρίας».

Ἄν καί ἡ κάθε ἐπίκλησις τοῦ ὀνόματος τῆς Παναγίας γεννᾶ μέσα μας τέτοια χαρά καί λυτρωτική παράκληση καί ἄν τέτοια ἔμπνευση πίστεως καί ἀγάπης Θεοῦ ἐπισκιάζει τήν Ἐκκλησία ὅταν πανηγυρίζει τή δόξα Της, πῶς νά κατανοήσουμε μιά φαινομενική ἀδιαφορία τοῦ Κυρίου πρός τή Μητέρα Του, ὅταν λέγει:...

Σινᾶ: καιρὸς τοῦ ποιῆσαι

Γράφει ο Γεώργιος Κ. Τζανακης

Ἡ περυσινὴ ἀντίδρασις τῆς Ἀδελφότητος τῆς μονῆς Σινᾶ στὰ ὅσα ἐτοίμαζαν γιὰ τὴν Μονὴ οἱ κυβερνήσεις Αἰγύπτου καὶ Ἐλλάδος μὲ τὴν συνέργεια τοῦ τότε Ἀρχιεπισκόπου Σινᾶ Δαμιανοῦ, μὲ τὴν καθαίρεσί του, φρέναρε τὸ ξεπούλημα τῆς Μονῆς. 

Μετὰ τὴν ἐκλογὴ νέου Ἠγουμενου, ἀσχέτως ὑπὸ ποίες πιέσεις καὶ μεθοδεύσεις ἔγινε αὐτή, ἀκολούθησε ἕνα μεγάλο διάστημα σιωπῆς καὶ ἀδράνειας ἀπὸ τὴν πλευρᾶ τῆς ἀδελφότητος, ἀλλὰ ἀνασυντάξεως καὶ ἀντεπιθέσεως τῶν…

Μακελειὸ στὴν Ἰορδανία: Χριστιανοὶ νεκροί - Δυτικὲς συνειδήσεις σὲ καταστολή

Γράφει ὁ Ἐλευθέριος Ἀνδρώνης 

Τὸν Ἰούνιο τοῦ 2025, λίγο μετὰ τὸ ἀνείπωτο μακελειὸ στὴν ὀρθόδοξη ἐκκλησία τοῦ Προφήτη Ἠλία στὴ Ντουέϊλαα τῆς Δαμασκοῦ στὴ Συρία, γράφαμε σὲ τούτη ἐδῶ τὴ στήλη: 
«Τὸ βλέπουμε ξεκάθαρα πιά. Ἡ χριστιανοσύνη εἶναι ὁ ἀθῶος ''Ἄβελ'' ποὺ θὰ θυσιάζεται ξανὰ καὶ ξανὰ ἀπὸ τὸν Μεγάλο Ἀδερφό, ὅλο καὶ πιὸ συχνά, ὅλο καὶ πιὸ βάρβαρα, ὅλο καὶ μὲ πιὸ πλατιὰ κερκίδα στὴν ἀρένα τῶν ἐθνῶν. Καὶ οἱ σκοτεινὲς δυνάμεις καγχάζουν χαιρέκακα μὲ τὸν ἀφανισμὸ τοῦ χριστιανισμοῦ ἀπὸ τὶς ἀρχαῖες κοιτίδες του». 
Κανεὶς δὲν ἔχει καταδικαστεῖ ἀκόμα γι’ αὐτὴ τὴ σφαγὴ 23 πιστῶν τῆς ἑλληνορθόδοξης κοινότητας, ἐνῷ οἱ δυτικὲς κυβερνήσεις (συμπεριλαμβανομένης καὶ τῆς Ἑλλάδας) εἶχαν ἀρκεστεῖ σὲ μερικὲς ἀποστειρωμένες δηλώσεις γενικόλογης «καταδίκης» καὶ ὁ διωγμὸς κρύφτηκε βιαστικὰ καὶ πάλι κάτω ἀπ’ τὸ χαλὶ τῶν ἐξελίξεων. Ξανὰ καὶ ξανά, παρουσιάζαμε στοιχεῖα μέσῳ σχετικῶν ἄρθρων γιὰ τὴν ὠμὴ πραγματικότητα ὅτι ὁ Χριστιανισμὸς εἶναι ἡ ἀγριότερα διωκόμενη θρησκεία στὸν κόσμο σήμερα. Διεθνῆ παρατηρητήρια καὶ χριστιανικὲς...

Ἡ Ἐκκλησία εὑρέθη πάντοτε παρὰ τὸ πλευρὸν τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ

(Ἀρχιεπίσκοπος Χρύσανθος πρὸς Γερμανὸ Στρατάρχη von Stumme) 

«Kύριε Στρατάρχα, πρωτίστως ὁ στρατός σας εἰσέβαλεν εἰς ἕνα τόπον, τοῦ ὁποίου ὁ λαὸς ἠγωνίσθη μὲ πραγματικὴν πίστιν διὰ τὴν ἐλευθερίαν του καὶ διὰ τὴν οὐδετερότητά του καὶ ἐξακολουθεῖ πάντοτε νὰ πιστεύη εἰς τὰ ἰδανικὰ του... Ἡ Ἑλληνικὴ Ἐκκλησία εὑρέθη πάντοτε παρὰ τὸ πλευρὸν τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ, εἰς τοὺς ἀγῶνας του, ἀξία τῆς ἐμπιστοσύνης του, καὶ νὰ εἶσθε βέβαιοι ὅτι δὲν θὰ λείψη νὰ πράξη τὸ καθῆκον της καὶ κατὰ τὴν κρίσιμον αὐτὴν περίστασιν». 

"Ἄκαρπος συκῆ" ἤ "δένδρον σαπρὸν" οἱ Ἐπιτροπές διαχριστιανικῶν διαλόγων;

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΠΙΣΤΩΝ Ι.Μ. ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ

Μὲ ἄκρα μυστικότητα ὁλοκληρώθηκε ἡ φιλοξενία τοῦ Θεολογικοῦ Διαλόγου Ὀρθοδόξων καὶ Λουθηρανῶν "γιὰ τὴ Συνοδικότητα καὶ τὸ Πρωτεῖο" ἀπὸ τὴν ἡγέτιδα πλέον στὸν οἰκουμενισμό, Μητρόπολη Περιστερίου. 
Ἀπὸ τὶς 14 μηνὸς Ὀκτωβρίου ὅπου καὶ ὁλοκληρώθηκαν οἱ ἐργασίες της "ἀκάρπου συκῆς" (ἤτοι τῆς ἐν λόγῳ Ἐπιτροπῆς ἑνὸς ἀκόμα ἀτέρμονος θεολογικοῦ διαλόγου μετὰ αἱρετικῶν), δέκα ἡμέρες μετά, στὶς 24 Ὀκτωβρίου, ἐμφανίστηκε τελικὰ ἡ σχετικὴ εἴδηση. 
Γιὰ τὴν Ἐπιτροπὴ καὶ τὴν οἰκοδέσποινα Μητρόπολη Περιστερίου, δὲν ὑπάρχει κανένας ἐνδοιασμὸς στὴν ἐπισύναψη φωτογράφισης τῶν αἱρετικῶν μέσα σὲ ὀρθόδοξο ναὸ μετὰ τῶν ὀρθοδόξων (κατ' ὄνομα) ἐπισκόπων καὶ συγκεκριμένα στὸ παρεκκλήσιο Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου στὸ ἐπισκοπεῖο τῆς Μητροπόλεως Περιστερίου. 
Δὲν ὑπάρχει ὅμως οὔτε καὶ κανένας ἐνδοιασμὸς νὰ ἀνακοινωθοῦν καὶ οἱ ἀντικανονικὲς συμπροσευχὲς ποὺ τελέσθηκαν στὸ διάστημα τῆς παραμονῆς τῶν αἱρετικῶν Λουθηρανῶν στὴν Ἀθήνα. Τὸ ἀνακοινωθὲν ἐπισημαίνει ὅτι:...

Λόγος εἰς τὸν Ἅγιον Μεγαλομάρτυρα Δημήτριον

Ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ

Ὁ ἅγιος πού ὑμνεῖται καί τιμᾶται ἑξαιρέτως ἀπό ἐμᾶς, ἀνάμεσα στούς μάρτυρες τοῦ Χριστοῦ, ὁ ἐντόπιος καί συμπολίτης μας πολιοῦχος, τό μέγα θαῦμα τῆς οἰκουμένης, τό μέγα ὡράϊσμα τῆς Ἐκκλησίας, εἶναι ὁ θαυματουργός καί μυροβλήτης Δημήτριος. Μέγας φωστήρας ἀνάμεσα σέ περίλαμπρα ἄστρα πού μόνος του κρατεῖ μέσα του μαζεμένα ὅλων τά χαρίσματα, ὅπως σύν Θεῷ θά ἀποδείξουμε, ὁ ἅγιος Δημήτριος μόνος του δικαιοῦται νά καρπώνεται ὅλες μαζί τίς εὐφημίες πού ὀφείλονται σέ ὅλους. Παρόλο πού δέν ἐπαρκοῦμε νά ποῦμε λόγο γιά τόν μεγαλομάρτυρα ἐν τούτοις ὁ πόθος μᾶς πιέζει νά μιλήσουμε κατά δύναμη καί ὁ καιρός ζητεῖ τόν ἐπίκαιρο λόγο καί τό χρέος ἐπιβάλλει νά θαυμάζουμε μέ τό λόγο τό ὑπερλόγο ....

π. Ἀρσένιος Βλιαγκόφτης: «πρ. Σιναίου Δαμιανός: Δυστυχῶς ἡ μονὴ "πουλήθηκε" ἀπὸ τὴν ἑλληνικὴ κυβέρνηση»

 

Ἐκπομπὴ μὲ τὸν ὁσιολογιώτατο Μοναχὸ Ἀρσένιο Βλιαγκόφτη, μὲ θέμα: «πρ. Σιναίου Δαμιανός: Δυστυχῶς ἡ μονὴ "πουλήθηκε" ἀπὸ τὴν ἑλληνικὴ κυβέρνηση», Κυριακή 25 Ὀκτωβρίου 2026. 

Πολλοί φαντάζονται τοὺς χριστιανοὺς σὰν νὰ μὴν εἶναι ἄνθρωποι, γι' αὐτὸ καὶ τοὺς θέλουν χωρὶς ἁμαρτίες

Αρχιμ. Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης

Πολλοί, μὴ γνωρίζοντας τὴν ἐκκλησιαστικὴ ἀνθρωπολογία, φαντάζονται τοὺς χριστιανοὺς σὰν νὰ μὴν εἶναι ἄνθρωποι, γι' αὐτὸ καὶ τοὺς θέλουν χωρὶς ἁμαρτίες, χωρὶς ἀδυναμίες, χωρὶς πτώσεις· τοὺς θέλουν ἄτρωτους. Ὁ κοσμικὸς μπορεῖ νὰ κάνη ἀναρίθμητες ἁμαρτίες, δὲν δίνουν καμία σημασία. Ὁ καλόγερος, ἢ ὁ παπᾶς, ὅταν κάνη μία ἁμαρτία, αὐτὸ θὰ λάβη ἀμέσως δημοσιότητα. Εἶναι, βέβαια, ἡ κακότητα ποὺ ἔχουν μέσα τους, καθὼς καὶ ἡ διάστροφος διάθεσίς τους ἐναντίον τῆς Ἐκκλησίας, εἶναι ὅμως καὶ ἡ ἄγνοιά τους, διότι οὐδέποτε ἀγωνίσθηκαν, οὐδέποτε πάλεψαν πνευματικά, οὐδέποτε γνώρισαν τί σημαίνει ἔλεος τοῦ Θεοῦ, οὐδέποτε ἀντιμετώπισαν τὰ πάθη τους καὶ τὴν ἁμαρτία τους· ζοῦν σὲ ἕναν φανταστικό κόσμο καὶ νομίζουν ὅτι οἱ χριστιανοὶ δὲν εἶναι ἄνθρωποι, ὅπως καὶ αὐτοί.

Χαιρετισμὸς Ὀρθοδόξων Χριστιανικῶν Σωματείων Θεσσαλονίκης στὴν ἐκδήλωση "Ἀπὸ τὸν Ὑγειονομικὸ στὸν Ψηφιακὸ Ὁλοκληρωτισμό"

Τὰ ὑπογραφόμενα Ὀρθόδοξα Χριστιανικὰ Σωματεῖα Θεσσαλονίκης ἐνθέρμως χαιρετίζουν τὴν σημερινὴ ἐκδήλωση τῆς 18ης Ὀκτωβρίου 2026, τὴν ὁποία ἀπὸ κοινοῦ διοργάνωσαν ἡ Πανελλήνια κίνηση κατὰ τοῦ Ψηφιακοῦ Ὁλοκληρωτισμοῦ (ΕΞΟΔΟΣ) καὶ ἡ Πανελλήνια Ὁμάδα Ἐπαγγελματιῶν Ὑγείας (Π.Ο.Ε.Υ.)
1ον Ὡς ἐλεύθερα πρόσωπα καὶ πολῖτες προβληματιζόμαστε γιὰ τὴ νέα ψηφιακὴ ταυτότητα, τὸν Προσωπικὸ Ἀριθμό, τὸ εὐρωπαϊκὸ ψηφιακὸ πορτοφόλι καὶ τὴν σταδιακὴ διασύνδεση δημόσιων μητρώων τὰ ὁποῖα ὅταν συνδυαστοῦν μὲ τὴν ὑποχρεωτικότητα καὶ τὴν ἀπουσία πραγματικῆς ἐναλλακτικῆς λύσης, δημιουργοῦν ἕνα σύστημα μέσα στὸ ὁποῖο ὁ πολίτης θὰ πρέπει συνεχῶς νὰ ταυτοποιεῖται, νὰ πιστοποιεῖται, νὰ ἀξιολογεῖται καὶ νὰ ἀποδεικνύει ψηφιακὰ ὅτι πληροῖ τὶς ἑκάστοτε προϋποθέσεις γιὰ νὰ ἐργαστεῖ, νὰ συναλλαχθεῖ ἢ νὰ ἀποκτήσει πρόσβαση σὲ ὑπηρεσίες καὶ ἀγαθά.
2ον Ὡς Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί, ὑπερασπιζόμενοι τὸ μέγιστο ἀγαθὸ...

Ἠχηρὸ μήνυμα ἐλευθερίας ἀπὸ τὴν Θεσσαλονίκη: "Ἀπὸ τὸν Ὑγειονομικὸ στὸν Ψηφιακὸ Ὁλοκληρωτισμό"

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Θεσσαλονίκη, 18 Ὀκτωβρίου 2026 

Μὲ μεγάλη συμμετοχὴ καὶ ἔντονο παλμὸ πραγματοποιήθηκε τὴν Κυριακὴ 18 Ὀκτωβρίου 2026 καὶ ὥρα 17:00, στὸ ἐμβληματικὸ ἄγαλμα τοῦ Μ. Ἀλεξάνδρου στὴ Νέα Παραλία Θεσσαλονίκης, ἡ ἀνοιχτὴ ἐνημερωτικὴ ἐκδήλωση – συζήτηση μὲ κεντρικὸ θέμα: "Ἀπὸ τὸν Ὑγειονομικὸ στὸν Ψηφιακὸ Ὁλοκληρωτισμό: Προσωπικὸς Ἀριθμός – Ἠλεκτρονικὴ Ταυτότητα – Ἐλευθερία Ἐπιλογῆς". 
Ἡ ἐκδήλωση συνδιοργανώθηκε ἀπὸ τὴν Π.Ο.Ε.Υ. (Πανελλήνια Ὁμάδα Ἐπαγγελματιῶν Ὑγείας) καὶ τὴν ΕΞΟΔΟ (Πανελλήνια Κίνηση κατὰ τοῦ Ψηφιακοῦ Ὁλοκληρωτισμοῦ), δίνοντας βῆμα σὲ ἕναν γόνιμο καὶ δημοκρατικὸ διάλογο γύρω ἀπὸ τὶς προκλήσεις ποὺ ἀντιμετωπίζουν τὰ ἀτομικὰ δικαιώματα καὶ οἱ ἐλευθερίες στὴ σύγχρονη ψηφιακὴ ἐποχή. 
Τὴν παρουσίαση καὶ τὸ συντονισμὸ τῆς ροῆς ἀνέλαβαν ὑποδειγματικὰ ὁ συγγραφέας καὶ ραδιοτηλεοπτικὸς παραγωγὸς...