9 Νοε 2026

Ἅγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως - Συστάσεις για την πνευματική ζωή

Ἅγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως

Σᾶς συνιστῶ νά ἔχετε σέ ὅλα διάκριση καί φρόνηση. Νά ἀποφεύγετε τά ἄκρα. Οἱ αὐστηρότητες συμβαδίζουν μέ τά μέτρα τῆς ἀρετῆς. Αὐτός πού δέν ἔχει μεγάλες ἀρετές καί συναγωνίζεται μέ τούς τελείους, θέλοντας νά ζεῖ μέ αὐστηρότητα, ὅπως οἱ ἅγιοι ἀσκητές, αὐτός κινδυνεύει νά ὑπερηφανευθεῖ καί νά πέσει. Γι’ αὐτό νά πορεύεσθε μέ διάκριση καί νά μήν ἐξαντλεῖτε τό σῶμα μέ ὑπέρμετρους κόπους. Νά θυμᾶστε πώς ἡ ἄσκηση τοῦ σώματος ἁπλῶς βοηθάει τήν ψυχή νά φτάσει στήν τελειότητα· ἡ τελειότητα κατορθώνεται κυρίως μέ τόν ἀγώνα τῆς ψυχῆς.
Μήν τεντώνετε περισσότερο ἀπό τό μέτρο τή χορδή. Νά ξερετε ὅτι ὁ Θεὸς δέν ἐκβιάζεται στίς δωρεές Του. Δίνει, ὅταν Αὐτός θέλει. Ὅ,τι παίρνουμε, τό παίρνουμε δωρεάν ἀπό τό θεῖο ἔλεος.
Μή ζητᾶτε νά φτάσετε ψηλά μέ μεγάλες ἀσκήσεις χωρίς νά ἔχετε ἀρετές, γιατί κινδυνεύετε νά πέσετε σέ πλάνη γιά τήν ἔπαρση καί τήν τόλμη σας. Ὅποιος ἐπιζητεῖ θεῖα χαρίσματα καί ὑψηλές θεωρίες, ἐνῶ εἶναι ἀκόμα φορτωμένος μέ πάθη, αὐτός, σάν ἀνόητος καί ὑπερήφανος, πλανιέται. Πρῶτα ἀπ’ ὅλα ὀφείλει ν’ ἀγωνιστεῖ γιά τήν κάθαρσή του. Ἡ θεία Χάρη στέλνει τά χαρίσματα σάν ἀμοιβὴ σ’ ὅσους ἔχουν καθαριστεῖ ἀπό τά πάθη. Τούς ἐπισκέπτεται χωρὶς θόρυβο καί σέ ὥρα...

Ἡ ἀγωγή τῶν παιδιῶν καί οἱ μητέρες

Ἀποσπάσματα ἀπό κείμενο τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου μέ τόν τίτλο «Ἡ ἀγωγή τῶν παίδων καί αἱ μητέρες», σέ ἀπόδοση νεοελληνική.

Ἡ ἀγωγή τῶν παιδιῶν εἶναι ἀναγκαῖο νά ἀρχίζει ἀπό τήν βρεφική ἡλικία. Στήν ἡλικία αὐτή, ἡ φύσις ἔταξε παιδαγωγούς τούς γονεῖς καί ἰδίως τίς μητέρες.
Κάθε νεῦμα, κάθε λέξη, κάθε κίνηση καί κάθε πράξη τῆς μητέρας, γίνεται νεῦμα καί λέξη, καί ἔκφραση καί κίνηση καί πράξη τοῦ παιδιοῦ.
Τήν πρώτη περί Θεοῦ ἔννοια, μόνον ἡ μητέρα εἶναι ἡ πιό κατάλληλη νά ζωντανέψει καί νά καλλιεργήσει μέσα στήν παιδική καρδιά.
Ἐάν ἡ ψυχή τῆς μητέρας εἶναι θεοειδής, καθαρή, εὔθυμη, ἀθώα καί γεμάτη ἀπό φόβο Θεοῦ, καί ἐπίσης οἱ διαθέσεις της εἶναι εἰρηνικές, φιλόθεες καί φιλάνθρωπες, τότε καί ἡ ψυχή τοῦ παιδιοῦ, πού καθρεπτίζεται σέ τέτοιο καθρέπτη, χωρίς νά τό καταλαβαίνει τήν μιμεῖται καί γίνεται ὅμοια μἐ τἠν ψυχή τῆς μητέρας του· καί καθώς περνάει ὁ καιρός ἀρχίζουν καί φανερώνονται οἱ καρποί τῶν ἀγαθῶν σπερμάτων.
Συνεπῶς, εἶναι ἀνάγκη νά ἐξασφαλίζουμε γιά τά κορίτσια μας παιδεία καί θρησκεία. Καί μόρφωση ἀλλά καί ὀρθόδοξη χριστιανική ἀγωγή, ὥστε νά μπορέσουν καί αὐτά, ὅταν γίνουν μητέρες, νά τά μεταδώσουν καί στά δικά τους παιδιά.
Ἡ διανοητική καί θρησκευτική μόρφωση εἶναι δύο διαφορετικά δένδρα...

π. Ἀρσένιος Βλιαγκόφτης: «Ἡ ψηφιακὴ ζωή μας στὸ ἔλεος τῶν χάκερς»!

 
Ἐκπομπὴ μὲ τὸν ὁσιολογιώτατο Μοναχὸ Ἀρσένιο Βλιαγκόφτη, μὲ θέμα: «Ἡ ψηφιακὴ ζωή μας στὸ ἔλεος τῶν χάκερς», Κυριακή 08 Νοεμβρίου 2026.

Ἅγιος Νεκτάριος: Οἱ παπικοί εἶναι κακόδοξοι καί αἱρετικοί!

Τά ἀποσπάσματα ἀπό τήν γραφίδα τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου προέρχονται ἀπό τήν ἱστορική του μελέτη γιά τό σχίσμα. Ἁλιεύθηκαν ἀπό τό βιβλίο Ο ΟΥΡΑΝΙΟΣ ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ ΟΥΤΕ ΝΟΘΕΥΕΤΑΙ ΟΥΤΕ ΠΡΟΔΙΔΕΤΑΙ, σελ. 32-33, τῶν ἐκδόσεων «Ὀρθόδοξος Κυψέλη».

Γράφει ὁ Φώτιος Μιχαήλ, ἰατρός
Στίς 9 Νοεμβρίου ἑορτάζεται ἡ μνήμη τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου Πενταπόλεως τοῦ θαυματουργοῦ.
Κατά τήν ἡμερα αὐτή ἐκφωνοῦνται ἐκτενέστατοι λόγοι ἐγκωμιαστικοί γιά τόν νεοφανέντα Ἅγιο, ἀλλά δυστυχῶς ἡ στάση τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου ἀπέναντι στούς παπικούς - θέμα ἁπτόμενο τῆς σωτηρίας μας καί ἐξόχως ἐπίκαιρο - σπανιώτατα ἕως καί οὐδόλως ἀναφέρεται!
Ὁ λόγος τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου γιά τίς ἀρχές καί τίς ἰδέες τῶν παπικῶν εἶναι σαφέστατος:
«Οἱ Πάπες ἐγένοντο οἱ κακοί δαίμονες τῆς Ἀνατολικῆς Ἐκκλησίας καί τοῦ...

Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως: Ὁ πραγματικὸς καὶ διαχρονικὸς σύνδεσμος καὶ ἐγγυητὴς τῆς ἑνότητος τῆς Ἐκκλησίας

Γράφει ο Γεώργιος Κ. Τζανάκης

«Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως – Νέας Ρώμης ἀποτελεῖ διαχρονικῶς τὸν ὁρατὸν καὶ ὑποστατὸν σύνδεσμον τῆς ἑνότητος τοῦ Κυριακοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Σώματος καὶ ἐν ταυτῷ τὸν ἐγγυητὴν αὐτῆς, κατὰ τὰς προνοίας τῶν Συνοδικῶς ἀποφθεγξαμένων θείων Πατέρων». ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ. 17/10/2026 ΣΟΦΙΑ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑΣ [1]

Αὐτὰ τὰ λέγει ὁ νῦν Ἀρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως, διὰ τὸν ἑκάστοτε Ἀρχιεπίσκοπο Κωνσταντινουπόλεως, ἄρα καὶ γιὰ τὸν ἑαυτό του.

Δηλαδή: «Ὁ ὁρατὸς καὶ ὑποστατός=ὑπαρκτὸς-ὑφιστάμενος-πραγματικὸς σύνδεσμος τοῦ σώματος τῆς Ἐκκλησίας, εἶναι ὁ Ἁρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως».!!!

Ἕνας ἄνθρωπος, ὁ Ἁρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως, εἶναι ὁ σύνδεσμος τῆς ἑνότητος ὁλόκληρης τῆς Ἐκκλησίας!!!

Ὑποθέτω ὅτι κάθε ἄνθρωπος μὲ στοιχειώδη ἐπίγνωσι περὶ Ἐκκλησίας προβληματίζεται, ἐντυπωσιάζεται καὶ…

8 Νοε 2026

Οἱ Ἅγιοι Ἀρχάγελλοι καὶ τὸ θαῦμα τῆς Μονῆς Δοχειαρίου

ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΓΓΕΛΩΝ, Ἱερὰ Μονὴ Παρακλήτου, Ὠρωπὸς Ἀττικῆς 2013, σελ. 213. 

Στὰ χρόνια τῆς βασιλείας τοῦ Νικηφόρου Γ’ τοῦ Βοτανειάτη (1078-1081), ἡσύχαζε στὸ Ἅγιον Ὅρος, στὴν τοποθεσία Δάφνη, ὁ Μοναχὸς Εὐθύμιος μὲ τὴν συνοδεία του. Ὕστερα ὅμως ἀπὸ ἐπιδρομή τῶν Σαρακηνῶν, ἀναγκάστηκαν νὰ φύγουν καὶ νὰ ἐγκατασταθοῦν στὴν θέση ποὺ βρίσκεται σήμερα ἡ Μονὴ Δοχειαρίου. Αὐτοὶ ἔχτισαν ἐκεῖ τὴν Μονή. 
Τὸν Εὐθύμιο διαδέχθηκε ὁ ἀνηψιός του Νεόφυτος. Ὁ Νεόφυτος εἶχε στὸν κόσμο μεγάλη περιουσία, ποὺ τὴν διέθεσε τώρα γιὰ νὰ χτίσει ἐκκλησία καὶ ν’ ἀσφαλίσει τὴν Μονὴ μὲ τειχόκαστρο καὶ πύργο. Ἦταν ὅμως λυπημένος, γιατί τὰ χρήματά δὲν ἐπαρκοῦσαν γιὰ τὴν ἁγιογράφηση τοῦ Ναοῦ. Ζήτησε τότε τὴν βοήθεια τοῦ Θεοῦ, κι Ἐκεῖνος ἀπάντησε μὲ τὸ ἀκόλουθο θαῦμα: 
Ἑξῆντα μίλια ἀπὸ τὸ Ἅγιον Ὅρος, στὸ νησὶ Λόγγος, εἶχε ἡ Μονὴ ἕνα Μετόχι, κι ἐκεῖ κοντὰ βρισκόταν στῦλος ἀρχαῖος μὲ τὴν ἐπιγραφή: «Ὅποιος μὲ χτυπήσει στὸ κεφάλι, θὰ βρεῖ χρυσάφι ἄφθονο». 
Πολλοὶ δοκίμαζαν, πετῶντας πέτρες στὴν κορυφὴ τοῦ στύλου, ἀλλὰ...

Γέρων Ἐλισαίος Ἱερᾶς Μονῆς Σίμωνος Πέτρας: «Τό πρόσωπο τοῦ Γέροντος στίς κατηχήσεις τοῦ Γέροντος Αἰμιλιανοῦ»

 
Ὁμιλία τοῦ Πανοσιολογιωτάτου Ἀρχιμανδρίτου κ. Ἐλισαίου, Καθηγουμένου τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σίμωνος Πέτρας Ἁγίου Ὄρους, μέ θέμα: «Τό πρόσωπο τοῦ Γέροντος στίς κατηχήσεις τοῦ Γέροντος Αἰμιλιανοῦ». Ἡ ὁμιλία πραγματοποιήθηκε στό πλαίσιο τοῦ μοναστικοῦ συνεδρίου μέ θέμα: «Τό πρόσωπον τοῦ Γέροντος, πηγὴ ἐμπνεύσεως καὶ καρδία τοῦ σώματος τῆς μοναστικῆς ἀδελφότητος», τό ὁποῖο φιλοξενήθηκε στό Ἱερὸν Κοινόβιον Ὁσίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου (Μετόχιον Ἱερᾶς Μονῆς Σίμωνος Πέτρας).

7 Νοε 2026

Κυριακή Ζ΄Λουκᾶ- Ἡ ἀνάσταση τῆς κόρης τοῦ Ἰαείρου καί ἡ Ἴαση τῆς αἱμορροούσης γυναικός

Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου

Εἰς τὴν ἀνάστασιν τῆς θυγατρὸς τοῦ Ἰαείρου καὶ εἰς τὴν αἱμορροοῦσαν.  
(Λουκ. 8, 41-56)
…Ὅταν σηκώθηκε νά φύγει, τὸν ἠκολούθησαν πολλοί, σὰν νά περίμεναν κάποιο μεγάλο θαῦμα, ἀλλὰ καὶ ἐξ αἰτίας τοῦ προσώπου πού εἶχε ἔλθει. Ἐπίσης, ἐπειδὴ οἱ περισσότεροι ἦσαν παχύτεροι στόν νοῦ, ζητοῦσαν ὄχι τόσο τὴν ἐπιμέλεια τῆς ψυχῆς ὅσο τὴν θεραπεία τοῦ σώματος, καὶ συνέρρεαν ὠθούμενοι ἄλλοι ἀπὸ τὰ παθήματά τους καὶ ἄλλοι σπεύδοντας νά γίνουν θεαταὶ τῆς διορθώσεως ξένων παθημάτων. Αὐτοὶ ὅμως πού τὸν πλησίαζαν κυρίως γιά τοὺς λόγους καὶ τὴν διδασκαλία Του ὡς τότε, ἦσαν λίγοι. Πράγματι, γι’ αὐτὸ δέν ἄφησε νά εἰσέλθουν στήν οἰκία τοῦ Ἰάειρου παρὰ μόνον οἱ μαθηταί, καὶ πάλιν ὄχι ὅλοι, σὲ κάθε περίπτωση διδάσκοντάς μας νά ἀποφεύγωμε τὴν δόξα τῶν πολλῶν. «Καὶ ἰδού», λέγει, «γυνὴ ἐν ῥύσει αἵματος δώδεκα ἔτη ἔχουσα, προσῆλθεν ὄπισθεν, καὶ ἥψατο τοῦ κρασπέδου τοῦ ἱματίου αὐτοῦ. Ἔλεγε γὰρ ἐν ἑαυτῇ. Ἐὰν μόνον ἅψωμαι τοῦ ἱματίου αὐτοῦ, σωθήσομαι». Γιά ποιό λόγο δέν τὸν πλησίασε μέ παρρησία; Ἐντρέπετο γιά τὴν ἀρρώστια, ἐπειδὴ νόμιζε ὅτι εἶναι ἀκάθαρτη… Πράγματι, σύμφωνα μέ τὸν νόμο, αὐτὴ...

π. Κωνσταντῖνος Στρατηγόπουλος: Τὸ καθαρό, τὸ πυρίμορφο καὶ τὸ φωτοφόρο

Ὁμιλία τοῦ πατρός Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου, στὰ πλαίσια τῆς ἑρμηνείας ποὺ ἔγινε τὴν ἡμέρα τ
ῆς Συνάξεως τῶν Ἀρχαγγέλων Μιχαὴλ καὶ Γαβριὴλ καὶ τῶν λοιπῶν Ἀσωμάτων καὶ Οὐράνιων Ἀγγελικῶν Ταγμάτων Κυριακὴ 8 Νοεμβρίου τοῦ 1998.
Τὸ ἠχητικὸ ἀπόσπασμα ἀπὸ τὴν ὁμιλία - σὲ mp3 ἐδῶ 
Μὲ χίλιους δύο τρόπους, ποικιλοτρόπως καὶ πολυμόρφως δείχνει [ὁ Θεὸς] τὴν ἀγάπη Του. Καὶ μὲ ὅλα Του τὰ κτίσματα· ἀκόμη καὶ ἀπ' ἕνα πολὺ μικρὸ κρίνο, ὅπως μᾶς εἶπε ὁ Χριστός, δείχνει τὴν ἀγάπη Του. Ἔτσι, λοιπόν, ἀξιοποιεῖ ὅ,τι Ἐκεῖνος ἔφτιαξε γιὰ νὰ ἐκφράσει αὐτὸ ποὺ θέλει πρὸς ἐμᾶς. Αὐτὸ τὸ κάνει καὶ διὰ τῶν οὐρανίων δυνάμεων καὶ τῶν Ἀγγέλων. Γι' αὐτὸ ἡ Ἐκκλησία μας, ὅταν προβάλλει τὶς μορφές τους καὶ τοὺς γιορτάζει ὅπως σήμερα, τοὺς προβάλλει καὶ θεραπευτικῶς καὶ διδακτικῶς καὶ ἀναγωγικώς. Εἶναι μιὰ γιορτή, ὅπως ὅλες οἱ γιορτές, ποὺ κάτι μηνύουν ἀπὸ τὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ στὴν ζωή μας καὶ στὴν καρδιά μας. 
Νὰ δοῦμε λοιπὸν τί μηνύουν οἱ οὐράνιες δυνάμεις καὶ οἱ Ἄγγελοι στὴ ζωή μας καὶ τί θεραπευτικὸ ἔχει νὰ φέρει αὐτὴ ἡ γιορτή, ποὺ σήμερα φέραμε μπροστά μας μέσα στὴ Λειτουργία. Νὰ ξεκινήσω ἀπὸ τὸ κείμενο τοῦ Ἀποστόλου Παύλου, ποὺ ἀκούσαμε πρὶν ἀπὸ λίγο, ποὺ μίλησε γιὰ μιὰ βεβαιότητα, «βεβαία», μιὰ κατάσταση βεβαιότητας, τὴν ὁποία ἔχει ὁ Θεός, ὁ ὁποῖος δὲν ἀλλάζει, δὲν μεταβάλλεται. Καὶ αὐτὸ τὸ ζοῦν οἱ Ἄγγελοι. Καὶ ὅ,τι λένε τὸ λένε καὶ ἔτσι εἶναι καὶ ἔτσι θὰ γίνει. Καὶ τὴν ὥρα ποὺ αὐτοὶ μεταφέρουν αὐτὸ τὸ μήνυμα ἔχουν πάνω τους αὐτὴ τὴ βεβαιότητα, τὴ σταθερότητα ὅτι ἔτσι εἶναι τὰ πράγματα. Ἂν αὐτὸ τὸ ἔχουμε ἐμεῖς καὶ...

Χρηματιστηριακὸ κράχ: Τοξικὸ ἀέριο ἀπληστίας σπάει τὴ φούσκα τῆς Τεχνητῆς Νοημοσύνης

Γράφει ὁ Ἐλευθέριος Ἀνδρώνης 

Ὅλοι οἱ εἰδικοὶ τὸ ἔβλεπαν νὰ ἔρχεται, ὅλοι οἱ ἐμπλεκόμενοι τὸ ἔβλεπαν νὰ καταφθάνει ἀλλὰ κανεὶς δὲν ἔκανε τίποτα γιὰ νὰ τὸ ἀποτρέψει. Τὸ γιγαντιαῖο χρηματιστηριακὸ κρὰχ τῆς Τεχνητῆς Νοημοσύνης μοιάζει νὰ εἶναι ἕνας προδιαγεγραμμένος μεγασεισμὸς στὴν παγκόσμια οἰκονομία ποὺ μόλις τώρα ξεκίνησε νὰ σείει τὸν πλανήτη μὲ τὰ πρῶτα «ρίχτερ» του. 
Τρισεκατομμύρια δολάρια ρευστοποιήθηκαν σὲ χρόνο ρεκὸρ στὶς διεθνεῖς χρηματιστηριακὲς ἀγορές, ἀπὸ μετοχὲς τεχνολογίας καὶ τεχνητῆς νοημοσύνης ποὺ σκᾶνε σὰν μιὰ πελώρια φούσκα. Ἑταιρεῖες ἀνάπτυξης ΑΙ, κατασκευαστὲς ἡμιαγωγῶν καὶ ἠλεκτρονικῶν κυκλωμάτων (τσίπ), ἑταιρεῖες λειτουργίας data centers καὶ τεχνολογικοὶ ὅμιλοι εἶδαν τὶς μετοχές τους νὰ βρίσκονται σὲ ἐλεύθερη πτώση σὲ μιὰ ἀπὸ τὶς πιὸ σοβαρὲς χρηματιστηριακὲς κρίσεις τῶν τελευταίων ἐτῶν...

π. Εὐάγγελος Παπανικολάου: Ὁ Τυχικος ζεῖ σὰν ἀσκητής!

 

Οἱ δικαστὲς ἔρχονται καὶ παρέρχονται. Ἡ γραμματεία παραμένει...

Γράφει ὁ Νικόδημος Καλλιντέρης, Νομικὸς (ΜΔΕ Δημοσίου Δικαίου) 

Σὲ ἄρθρο του μὲ τίτλο «Ποιός ἐλέγχει τὸ Εὐρωπαϊκὸ Δικαστήριο Δικαιωμάτων τοῦ Ἀνθρώπου;» ("Who Controls the European Court of Human Rights?"), ὁ Boštjan M. Zupančič, πρώην δικαστὴς τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Δικαστηρίου Δικαιωμάτων τοῦ Ἀνθρώπου, ἀσκεῖ ἔντονη κριτικὴ στὸν τρόπο λειτουργίας τοῦ Δικαστηρίου, ὑποστηρίζοντας ὅτι ἡ μόνιμη Γραμματεία του (Registry) διαθέτει στὴν πράξη δυσανάλογη ἐξουσία ἔναντι τῶν ἴδιων τῶν δικαστῶν. 
Ὁ Boštjan M. Zupančič, ἀντλῶντας στοιχεῖα ἀπὸ τὴν προσωπική του ἐμπειρία καὶ τὸ βιβλίο του "On the European Court of Human Rights: An Insider’s Retrospective (1998–2016)", θέτει ἕνα θεμελιῶδες ἐρώτημα: Ἐλέγχουν οἱ δικαστὲς τὴν προετοιμασία τῶν ἀποφάσεών τους ἢ εἶναι ἡ διοίκηση τοῦ Δικαστηρίου ἐκείνη ποὺ καθορίζει τί βλέπουν οἱ δικαστές; 
Κατὰ τὸν Zupančič, οἱ νομικοὶ τῆς Γραμματείας διαδραματίζουν κομβικὸ ρόλο στὴν ἐπεξεργασία τῶν προσφυγῶν, καθὼς ἐπιλέγουν τὰ πραγματικὰ περιστατικὰ ποὺ παρουσιάζονται στοὺς δικαστές, προσδιορίζουν τὰ νομικὰ ζητήματα...

6 Νοε 2026

Μονὴ Σινᾶ: Οἱ 10 κίνδυνοι ποὺ ἔπρεπε νὰ προβλεφθοῦν ἀλλὰ ἀγνοήθηκαν

Πίσω ἀπὸ τὴν ἐνορχηστρωμένη ὡραιοποίηση τῶν κινδύνων, ἡ πραγματικότητα εἶναι ὅτι ἡ ἑλληνικὴ διπλωματία συνέργησε σὲ ἕναν ἀσύμμετρο συμβιβασμό, ὁ ὁποῖος δὲν διασφαλίζει τὸ μέλλον τῆς Ἱερᾶς Μονῆς στὸ Σιναῖο Ὅρος, ἀντιθέτως ναρκοθετεῖ τὴν ἴδια τήν ἱστορική του ὑπόσταση. 

Ἡ παγίδευση τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίας Αἰκατερίνης τοῦ Θεοβάδιστου ὅρους Σινᾶ ἐπῆλθε σταδιακὰ μὲ τοὺς ἀλλεπάλληλους δικαστικοὺς ἀγῶνες ἐναντίον της ἀπὸ σκοτεινοὺς κύκλους τοῦ ἀκραίου Ἰσλάμ, ποὺ ἐξακολουθοῦν νὰ δροῦν ὑπογείως στὴν Αἴγυπτο, παρὰ τὰ μέτρα καὶ τὶς φυλακίσεις σὲ στελέχη τῆς Μουσουλμανικῆς Ἀδελφότητας καὶ ἄλλων ὀργανώσεων ἐκ μέρους τῆς διακυβέρνησης Ἀλ Σίσι. 
Ἀπὸ τὸν Νικ. Σταυρουλάκι 
Καὶ ἐνῷ ἡ ὑπόθεση τρέχει ἀπὸ τὸ 2015 (ἀμέσως μετὰ τὴν πολιτικὴ ἀλλαγὴ στὴν Αἴγυπτο), οἱ ἑλληνικὲς κυβερνήσεις, χαρακτηριζόμενες ὅλες ἀπὸ τὴ γνωστὴ διαρκῆ ράθυμη στάση τῆς Ἀθήνας, ἀγνόησαν τοὺς κινδύνους. Ὅταν τὸ δόγμα εἶναι «ἔχει ὁ Θεός», συνέπεια ἀναπόφευκτη εἶναι νὰ φτάσεις στὸ «Ἀμήν»! Καὶ φτάσαμε στὸ «Ἀμήν». 
Ἡ πρόσφατη ἀνακοίνωση τῆς συμφωνίας μεταξὺ τῆς...

Πίστις καί ἐνάρετος βίος

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

Πολλοὶ ἄνθρωποι ἀρέσκονται νὰ χαρακτηρίζονται ὡς θρησκευόμενοι, ὅταν βρίσκονται ἀνάμεσα σὲ ἀνθρώπους ποὺ ἐκκλησιάζονται στὸν ἴδιο ναό, ἐνῶ ὅταν βρίσκονται σὲ κοσμικοὺς κύκλους ἐπιμελῶς ἀποφεύγουν νὰ δηλώσουν ὅτι εἶναι πιστοὶ καὶ ἀγαποῦν τὴν Ἐκκλησία. Αὐτὸ συμβαίνει γιατί οἱ συγκεκριμένοι ἄνθρωποι δὲν ἔχουν σὲ μία σειρὰ τὶς προτεραιότητές τους. Δέχονται καὶ ἐπιδιώκουν καὶ τὰ θρησκευτικὰ καὶ τὰ κοσμικὰ πράγματα καὶ καλλιεργοῦν τὴν αἴσθηση ὅτι ὅλα μποροῦν νὰ ὑπάρχουν καὶ ὅλα ἀλληλεπηρεάζονται στὸν παρόντα κόσμο. Συγχέουν τὸ φῶς μὲ τὸ σκοτάδι. Σήμερα προτιμοῦν τὸ φῶς τοῦ Θεοῦ καὶ αὔριο θὰ προτιμήσουν τὸ σκοτάδι τοῦ διαβόλου. Καὶ τὰ δύο ἐπιτρέπονται, σύμφωνα μὲ τὴν λανθασμένη λογική τους. Διακρίνονται γιὰ τὴ χαλαρὴ ἀντιμετώπιση ὅλων τῶν καταστάσεων ποὺ δημιουργοῦν τὸ φῶς καὶ τὸ σκοτάδι στὴ ζωή τους. Ἄραγε εἶναι δυνατὸ νὰ συνυπάρχει τὸ σκοτάδι μὲ τὸ φῶς; Κανένας λογικὸς ἄνθρωπος δὲν δέχεται κάτι τέτοιο. Εἶναι δύο ἀντίθετες καταστάσεις. Ἡ ὕπαρξη τοῦ φωτὸς διαλύει τὸ σκοτάδι καὶ τὸ σκοτάδι τὸ φῶς!
Ὁ εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης εἶναι σαφὴς στὸ θέμα αὐτό:...

5 Νοε 2026

Τὸ πρόβλημα τῶν Νεοελλήνων εἶναι ἡ ἀπώλεια τοῦ Θεοῦ

Τοῦ Μακαριστοῦ Ἀρχιμανδρίτη Ἀνανία Κουστένη († 1945-2021) 
Ἕνα κείμενο ἀπὸ τὴν πνευματικὴ παρακαταθήκη τοῦ μακαριστοῦ Ἀρχιμανδρίτου π. Ἀνανία Κουστένη, στὸ ὁποῖο ἀναδεικνύεται τὸ οὐσιαστικὸ πρόβλημα τοῦ νεοέλληνα: ἡ κρίση τῆς ταυτότητάς του, σὲ συνδυασμὸ μὲ τὴν ἀπομάκρυνσή του ἀπὸ τὴν πίστη στὸν Τριαδικὸ Θεό. 
–Ἐκ τῆς διαχειρίσεως τῆς σελίδας «ΒΙΒΛΟΣ & ΙΣΤΟΡΙΑ». 
Τὸ πρόβλημα τῶν Νεοελλήνων κι ὅλου τοῦ κόσμου εἶναι ἀκριβῶς ἡ ἀπώλεια τοῦ Θεοῦ του. Καὶ δὲν παρηγορεῖται μὲ τίποτε ἄλλο ὁ ἄνθρωπος!
Ὄχι! Ὄχι! Ὄχι!

Δὲν παρηγορεῖται οὔτε μὲ λεφτὰ οὔτε μὲ ἀξιώματα οὔτε μὲ θέσεις οὔτε μὲ ἐκλογὲς οὔτε μὲ ἐπιτυχίες οὔτε μὲ ἀποτυχίες οὔτε ὅλη τὴ γῆ νὰ ἔχει καὶ ὅλα τὰ σύμπαντα, ἐὰν δὲν ἔχει τὸν Θεό του, δὲν ἔχει τίποτα.
Γι’ αὐτὸ θυμήθηκα πάλι τοὺς στίχους τοῦ Ἐλύτη στὸν «Ἥλιο τὸν Ἠλιάτορα»:...

Ἐπιστήμονες ἀναδημιούργησαν τὸν ἦχο μιὰ Θείας Λειτουργίας στὴν Ἁγία Σοφία πρὶν 500 χρόνια

Ὁ ἦχος τῆς Ἁγίας Σοφίας ἀναδημιουργήθηκε ἀπὸ δύο ἐπιστήμονες τοῦ Πανεπιστημίου Στάνφορντ στὴν Καλιφόρνια. 

Ἡ Μπισέρα Πέντσεβα, καθηγήτρια ἱστορίας τῆς τέχνης, ἔχει δημοσιεύσει ἕνα βιβλίο μὲ τίτλο Hagia Sophia: Sound, Space, and Spirit in Byzantium. Τὸ ἔργο της ἐπικεντρώνεται στὴν ἐκτίμηση τῆς μεσαιωνικῆς τέχνης καὶ ἀρχιτεκτονικῆς, καὶ γιὰ νὰ κατανοήσει πλήρως τὴ μυστικιστικὴ ἐμπειρία ποὺ πιθανὸν νὰ ἔνιωθαν οἱ πιστοὶ κατὰ τὴ διάρκεια μιᾶς Λειτουργίας στὴ μεγάλη ἐκκλησία, ἔκανε στόχο της νὰ ἀναδημιουργήσει τὸν ἦχο μιᾶς Λειτουργίας τοῦ 13ου αἰῶνα. 
Ὁ Τζόναθαν Ἄμπελ, σύμβουλος καθηγητὴς στὸ Κέντρο Ἔρευνας Ὑπολογιστικῆς Μουσικῆς καὶ Ἀκουστικῆς τοῦ Στάνφορντ, εἰδικεύεται στὴ χαρτογράφηση ἤχου καὶ τὴν ἀκουστική. Χρησιμοποιῶντας μιὰ συγκεκριμένη διαδικασία ποὺ τελειοποίησε, γνωστὴ ὡς «σύμπτυξη» (convolution), κατέστη δυνατὴ ἡ ἀναδημιουργία αὐτοῦ τοῦ ἱστορικοῦ ἤχου. 
Αὐτὴ ἡ μέθοδος ἐπέτρεψε στοὺς ἐρευνητὲς νὰ κατανοήσουν πλήρως...

Κυβερνοεπιθέσεις στὴν ΕΕ: Χάκαραν τὰ ψυγεῖα, ξεγύμνωσαν τὸ ψηφιακὸ κράτος!

Γράφει ὁ Ἐλευθέριος Ἀνδρώνης 

Ὅταν ἐδῶ καὶ χρόνια προειδοποιούσαμε ὅτι μὲ τὴν ψηφιοποίηση τῶν πάντων παραδίδουμε τὸ «πασπαρτοῦ» τοῦ κράτους σὲ κάθε λογῆς ἐγκληματία, ἡ ἀντιμετώπιση τοῦ συστήματος ἦταν νὰ μᾶς ἐμφανίζει ὡς «τεχνοφοβικούς». 
Καὶ νὰ ποὺ ἕνα κῦμα κυβερνοεπιθέσεων σὲ πολλὲς εὐρωπαϊκὲς χῶρες (καὶ στὴν Ἑλλάδα), ξεγύμνωσε ἐντελῶς τὸν «βασιλιᾶ» τοῦ ψηφιακοῦ κράτους καὶ ἔδειξε πόσο ἀνυπεράσπιστος εἶναι. Ὁ περισσότερος κόσμος δὲν εἶχε συνειδητοποιήσει τί σημαίνει τὸ νὰ «φορτώνεις» ὁλόκληρο τὸ σύστημα διακίνησης ἀγαθῶν σὲ ἕνα κοινὸ λογισμικὸ στὸν κυβερνοχῶρο. Καὶ πόσο μᾶλλον αὐτὸ εἶναι τυχοδιωκτικό, ὅταν αὐτὰ τὰ συστήματα λειτουργίας ἀφοροῦν τὴν ἐπισιτιστικὴ ἁλυσίδα, δηλαδὴ τὴν ἴδια τή ζωὴ τῶν πολιτῶν. 
Ἔτσι, πολλοὶ «ξύπνησαν» ἔντρομοι ἀπὸ τὸ ρὸζ συννεφάκι τους, βλέποντας τὴν εἴδηση τοῦ καταιγισμοῦ κυβερνοεπιθέσεων σὲ συστήματα ψύξης σὲ σοῦπερ μάρκετ τῆς Εὐρώπης. Μὲ ἕνα μόνο χακάρισμα στὸ (κοινὸ) λογισμικὸ μεγάλων ἁλυσίδων, τὰ ψυγεῖα μπῆκαν σὲ λειτουργία ἀπόψυξης καὶ χιλιάδες τόνοι τροφίμων ἀχρηστεύτηκαν ἀπὸ τὴ μιὰ στιγμὴ στὴν ἄλλη. Μόνο καὶ μόνο μὲ τὴν ἀπομακρυσμένη...

4 Νοε 2026

Ὁ κόσμος ἔχει φύγει ἀπὸ τὴν ἀθωότητα καὶ τὴν ἀγαθότητα

Ἅγιος Γεώργιος Καρσλίδης 
4 Νοεμβρίου 1959) 
Ὁ κόσμος ἔχει φύγει ἀπὸ τὴν ἀθωότητα καὶ τὴν ἀγαθότητα. Ὅσο περνοῦν τὰ χρόνια, βαδίζουμε πρὸς τὴν καταστροφή. Ὁ Θεὸς νὰ μᾶς λυπηθεῖ. Ὁ Θεὸς αὐτὰ δὲν τὰ θέλει. Πρὶν πενῆντα χρόνια, ὁ κόσμος ἦταν πολὺ διαφορετικός. Ὅταν πῆγα στὸ μοναστήρι, ἤμουν ἑπτὰ ἐτῶν. Τότε ὑπῆρχε μεγάλη πίστη καὶ καρδιακὴ καθαρότητα. Σ’ ἕνα κελλὶ τῆς μονῆς ἦταν φυλαγμένα ὅλα τὰ χρήματα μὲ θύρα ἀνασφάλιστη. Ἀντὶ γιὰ θύρα ὑπῆρχε μία κουρτίνα. Ὁ ἡγούμενος μ’ ἔστελνε νὰ φέρω ὅσα χρήματα χρειαζόταν, ὡς μικρότερο. Ὅλοι οἱ μοναχοὶ γνώριζαν ποῦ ἦσαν τοποθετημένα τὰ χρήματα. Ὅλοι ἦσαν ἀφοσιωμένοι στὸν Θεὸ καὶ δὲν τοὺς ἐντυπωσίαζαν διόλου τὰ χρήματα. 

3 Νοε 2026

Ποιοί ἐπηρεάζουν τὸ ΕΔΔΑ; Ἡ μελέτη ποὺ ρίχνει φῶς στὰ δίκτυα ἰσχύος στὸ Στρασβοῦργο

Γράφει ὁ Νικόδημος Καλλιντέρης, Νομικὸς (ΜΔΕ Δημοσίου Δικαίου) 
Ἡ ἐπιστημονικὴ μελέτη τῶν Cristina E. Parau (Μεταδιδακτορικὴ ἐρευνήτρια Πολιτικῆς καὶ Δικαίου στὸ Πανεπιστήμιο Renne) καὶ Gaëtan Cliquennois (Διευθυντὴς Ἐρευνῶν στὸ Ἐθνικὸ Κέντρο Ἐπιστημονικῶν Ἐρευνῶν τῆς Γαλλίας) ποὺ δημοσιεύτηκε στὶς 30 Ὀκτωβρίου τοῦ 2026 στὸ ἀκαδημαϊκὸ περιοδικὸ "International Journal of Constitutional Law" (Oxford University Press), ἐξετάζει τὴν ἐν πολλοῖς παρασκηνιακὴ ἀντιπαράθεση μεταξὺ συντηρητικῶν ὀργανώσεων καὶ τοῦ κυρίαρχου φιλελεύθερου δικτύου ἐπαγγελματιῶν τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων ποὺ δραστηριοποιεῖται στὸ θεσμικὸ περιβάλλον τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Δικαστηρίου Δικαιωμάτων τοῦ Ἀνθρώπου (ΕΔΔΑ) στὸ Στρασβοῦργο. 
Ἑστιάζει κυρίως στὴν ἐκστρατεία ποὺ ἀνέπτυξε κατὰ τὴν περίοδο 2020-2024 τὸ European Centre for Law and Justice (ECLJ), ἀναδεικνύοντας ζητήματα πιθανῶν συγκρούσεων συμφερόντων μεταξὺ δικαστῶν τοῦ ΕΔΔΑ, Μὴ Κυβερνητικῶν Ὀργανώσεων (ΜΚΟ) καὶ ἄλλων ἰδιωτικῶν ἱδρυμάτων. 
Στὴν ἐπιστημονικὴ δημοσίευση ἀναδεικνύεται ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖο μιὰ σχετικὰ μικρὴ ὀργάνωση μὲ συντηρητικὲς θέσεις, ὅπως τὸ ECLJ, κατόρθωσε νὰ συμβάλει στὴν τροποποίηση διαδικαστικῶν κανόνων τοῦ Δικαστηρίου, παρὰ...

2 Νοε 2026

π. Μάξιμος Παναγιώτου: Ὁ Ἅγιος Παΐσιος γιὰ τὴν οἰκογένεια

Τὸ νόημα τοῦ πόνου

† Ἀρχιμ. Γεώργιος, 
Προηγούμενος Ἱερὰς Μονῆς Ὁσίου Γρηγορίου Ἅγιον Ὅρος 
Εἶναι εὔκολο κάποιος νά φιλοσοφεῖ ἤ νά θεολογεῖ γιά τόν πόνο. Ἀλλά εἶναι δύσκολο νά ἀντιμετωπίζει σωστά τόν πόνο, ὅταν ὁ ἴδιος περνᾶ ἕνα δυνατό πόνο στή ζωή του.
Θεωρῶ πολύ τολμηρό νά μιλᾶ κανείς γιά τόν πόνο, ὅταν ὁ ἴδιος δέν πονᾶ. Σκέπτομαι ὅλους τούς ἀδελφούς μας ἁπανταχοῦ τῆς γῆς, πού πονοῦν σωματικά ἤ ψυχολογικά ἤ πνευματικά.
Σωματικά πονοῦν οἱ ἄνθρωποι ἀπό ἀρρώστειες, κακουχίες, πείνα.
Ψυχολογικά πονοῦν ἀπό κατατρεγμούς, συκοφαντίες, ἔλλειψη ἀγάπης καί μή ἀνταπόκριση στήν προσφερόμενη σέ ἄλλα προσφιλῆ πρόσωπα ἀγάπη, ἀνεκπλήρωτες ἐπιθυμίες, ἀσθένειες καί θανάτους προσφιλῶν ἀνθρώπων καί ἄλλα αἴτια.
Πνευματικά πονοῦν ὅσοι ἀγαποῦν τόν Θεό καί τόν ἄνθρωπο καί ὅμως βλέπουν ὅτι μέ τίς ἁμαρτίες τους λυποῦν καί τόν Θεό καί προσβάλλουν τήν εἰκόνα τοῦ Θεοῦ, τόν ἄνθρωπο.
Πῶς μπῆκε ὁ πόνος στή ζωή μας;
Δέν μπῆκε ἀσφαλῶς κατ’ εὐδοκίαν Θεοῦ. Μπῆκε κατά παραχώρηση Θεοῦ, ὅταν ὁ ἄνθρωπος μέ τήν ἐγωιστική παρακοή του ἔχασε τήν Πηγή τῆς Ζωῆς, τόν Πλάστη του.
Ἀπό τήν ἄπονο κατάσταση τῆς θείας Βασιλείας, βρέθηκε σέ μία ἄλλη κατάσταση, στή ὁποία, ἀφοῦ δέν βασίλευε ἡ ἀληθινή Ζωή, κυριαρχοῦσε...

Σταυρούλα Θεοδώση «Πολλαπλὸ βιβλίο: Μιὰ σύγχρονη Βαβέλ»

 
ΣΧΟΛΗ ΓΟΝΕΩΝ Ἱερὸς Ναὸς Ὑψώσεως Τιμίου Σταυροῦ Χολαργοῦ 
«Πολλαπλὸ βιβλίο: Μιὰ σύγχρονη Βαβέλ». 
Σταυρούλα Θεοδώση, Ἐκπαιδευτικὸς Πρωτοβάθμιας Ἐκπαιδεύσεως 
Δευτέρα 5/10 7μμ, Πνευματικὸ κέντρο νεότητας «Ἅγιος Ὑάκινθος», Ἀναστάσεως 61 - 63. 

1 Νοε 2026

† Μνήμη πατρὸς Ἰωάννου Ῥωμανίδου: Ὁ θεολόγος ποὺ μᾶς θύμισε ὅτι ἡ Ὀρθοδοξία δὲν εἶναι ἰδεολογία, ἀλλὰ ἐμπειρία Θεοῦ!

Π. ΙΩΑΝΝΗΣ ΡΩΜΑΝΙΔΗΣ (1927–2001)
Ὁ θεολόγος ποὺ μᾶς θύμισε ὅτι ἡ Ὀρθοδοξία δὲν εἶναι ἰδεολογία, ἀλλὰ ἐμπειρία Θεοῦ – Ἡ Ρωμηοσύνη, ἡ Πατερικὴ Παράδοση καὶ ἡ ἐπιστροφὴ στὶς ρίζες τῆς θεολογίας μας.
Εἴκοσι πέντε χρόνια ἀπὸ τὴν κοίμηση τοῦ μεγάλου θεολόγου τῆς Ρωμηοσύνης – 1η Νοεμβρίου 2001 – 1η Νοεμβρίου 2026.
Ὑπάρχουν ἄνθρωποι ποὺ ἀφήνουν πίσω τους βιβλία. Ὑπάρχουν ἄνθρωποι ποὺ ἀφήνουν πίσω τους μαθητές. Καὶ ὑπάρχουν σπάνιες προσωπικότητες ποὺ ἀφήνουν πίσω τους ἕναν ὁλόκληρο τρόπο νὰ βλέπεις, νὰ σκέφτεσαι καὶ νὰ κατανοεῖς τὴν Ἐκκλησία, τὴν ἱστορία καὶ τὴν παράδοσή της.
Μία τέτοια προσωπικότητα ὑπῆρξε ὁ ἀοίδιμος Πρωτοπρεσβύτερος Ἰωάννης Ρωμανίδης.
Σὰν σήμερα, τὴν 1η Νοεμβρίου 2001, στὴν Ἀθήνα, ὁλοκληρώθηκε ἡ ἐπίγεια διαδρομὴ ἑνὸς ἀπὸ τοὺς σημαντικότερους Ὀρθόδοξους δογματικοὺς θεολόγους τοῦ εἰκοστοῦ αἰώνα. Ἑνὸς κληρικοῦ καὶ πανεπιστημιακοῦ δασκάλου, ὁ ὁποῖος...

π. Ἀρσένιος Βλιαγκόφτης: «Ἀρχιεπίσκοπε Σινᾶ κ. Συμεῶν, μὴν προδώσετε»!

 
Ἐκπομπὴ μὲ τὸν ὁσιολογιώτατο Μοναχὸ Ἀρσένιο Βλιαγκόφτη, μὲ θέμα: «Ἀρχιεπίσκοπε Σινᾶ κ. Συμεῶν, μὴν προδώσετε», Κυριακή 01 Νοεμβρίου 2026. 

ΨΗΦΙΣΜΑ Διαμαρτυρίας καὶ Διεκδίκησης τῆς ἐκδήλωσης "Ἀπὸ τὸν Ὑγειονομικὸ στὸν Ψηφιακὸ Ὁλοκληρωτισμό"

1. Πρὸς τὸν Παναγιώτατο Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης κ.κ. Φιλόθεον 
2. Πρός: Ὑπουργεῖο Μακεδονίας Θράκης κὸν Κωνσταντῖνο Γκιουλέκα, Ὑφυπουργὸ Ἐσωτερικῶν 
Οἱ πολῖτες ποὺ συγκεντρωθήκαμε σήμερα, Κυριακὴ 18 Ὀκτωβρίου 2026 καὶ ὥρα 17:00, στὸ Ἄγαλμα τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου στὴ Θεσσαλονίκη, ἀνταποκρινόμενοι στὸ κάλεσμα τῆς Π.Ο.Ε.Υ. (Πανελλήνιας Ὁμάδας Ἐπαγγελματιῶν Ὑγείας) καὶ τῆς ΕΞΟΔΟΥ (Πανελλήνιας Κίνησης κατὰ τοῦ Ψηφιακοῦ Ὁλοκληρωτισμοῦ), συνυπογράφουμε τὸ παρὸν ψήφισμα ἐκφράζοντας τὶς ἔντονες ἀνησυχίες μας γιὰ τὴν κατεύθυνση ποὺ λαμβάνει ἡ κοινωνική, ὑγειονομικὴ καὶ στὸ θέμα τῆς λεγόμενης ψηφιακῆς μετάβασης, πολιτικὴ στὴ χώρα μας. 
Μὲ κεντρικὸ ἄξονα τῆς συνάντησής μας τὸ θέμα «Ἀπὸ τὸν ὑγειονομικὸ στὸν ψηφιακὸ ὁλοκληρωτισμό: προσωπικὸς ἀριθμός, ἠλεκτρονικὴ ταυτότητα, ἐλευθερία ἐπιλογῆς», ἐπιθυμοῦμε νὰ καταθέσουμε θεσμικά, ὑπεύθυνα καὶ εἰρηνικὰ τὶς θέσεις μας. 
Ἡ τεχνολογικὴ πρόοδος καὶ ἡ ψηφιοποίηση τῶν ὑπηρεσιῶν...

Μητρόπολη Πάφου: Ὁ θρόνος, τὰ ἑκατομμύρια καὶ τὸ ἐκκλησιατικὸ θέατρο τῆς ἐξουσίας

Στὴν Πάφο παίζεται ἕνα ἔργο μὲ πρωταγωνιστὲς τὸν Γεώργιο καὶ τὸν Γρηγόριο, μὲ τὸν Τυχικὸ στὸ ἐπίκεντρο μιᾶς σοβαρῆς κανονικῆς διαμάχης καὶ τοὺς πιστοὺς νὰ περιμένουν ἀπαντήσεις. Ὁ ἕνας ἀποφασίζει, ὁ ἄλλος κάθεται στὸν θρόνο καὶ τὸ κοινὸ καλεῖται νὰ πιστέψει ὅτι ὅλα ἔγιναν ὅπως ἔπρεπε. Τί βολικὴ σκηνοθεσία! 

Καὶ ἡ ἀτάκα τοῦ Γρηγορίου, «ἂν δὲν ἤμουν ἐγώ, θὰ ἦταν ἄλλος», διεκδικεῖ βραβεῖο πρωτοτυπίας! Μὲ αὐτὴ τὴ λογική, δὲν χρειάζεται νὰ ἀποδεικνύεις ὅτι δικαιοῦσαι κάτι· ἀρκεῖ νὰ ὑποστηρίζεις ὅτι θὰ μποροῦσε νὰ τὸ πάρει κάποιος ἄλλος. Ἡ κανονικὴ τάξη μετατρέπεται σὲ παιχνίδι μὲ μουσικὲς καρέκλες καὶ ἡ εὐθύνη σὲ μπαλάκι ποὺ πετιέται ἀπὸ τὸν ἕναν στὸν ἄλλον. 
Καὶ τώρα, τὸ μεγάλο ἐρώτημα: ὅταν στὴ Μητρόπολη ὑπάρχουν περιουσία, σημαντικοὶ οἰκονομικοὶ πόροι καὶ ἐξουσία, ποιός ἐλέγχει ποιόν καὶ ποιός λογοδοτεῖ σὲ ποιόν; Οἱ σχέσεις μὲ ἰσχυροὺς ἐκκλησιαστικοὺς καὶ ἐξωεκκλησιαστικοὺς παράγοντες, ἀκόμη καὶ μὲ τὸ Βατικανό, δὲν ἀποτελοῦν ἀπὸ μόνες τους ἀπόδειξη παρανομίας. Ὅταν, ὅμως, ἡ ἐκκλησιαστικὴ ἡγεσία ἐπιδιώκει...

31 Οκτ 2026

«Ἡδονὴ καὶ ὀδύνη»

Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου, ἐπάνω στό χωρίο τοῦ κατά Λουκᾶν Εὐαγγελίου, κεφάλαιο 16ο, στίχοι 19 ἕως 31, στά πλαίσια τῆς ἑρμηνείας τοῦ κηρύγματος τῆς Κυριακῆς, πού ἔγινε τήν Κυριακή στίς 04-11-2007.

Ἡ πολύ γνωστή αὐτή περικοπή τοῦ φτωχοῦ Λαζάρου καί τοῦ πλουσίου, μπορεῖ νά φανεῖ πού εἶναι ἀπόλυτα κατανοητή στό νοῦ μας. Ἀλλά αὐτό τό φαινομενικά ἁπλό, περικλείει μέσα του ἕναν κίνδυνο: Νά ἑρμηνεύουμε τήν περικοπή μέ ἕναν τρόπο νομικό.
Δηλαδή, αὐτοί πού κάνουν καλά ἐπιβραβεύονται [ἀπό τόν Θεό] κι αὐτοί πού κάνουν κακά τιμωροῦνται. Εἶναι ἀληθινό μέν τό σχῆμα, ἀλλά ὁ Θεός δέ λειτουργεῖ πάνω μας νομικά, ἀλλά ἀγαπητικά.
Καί θά πεῖτε αὐτό δέν εἶπε ἡ παραβολή;
Ὑπάρχουν κάποια κλειδιά, πολύ βαθιά ἑρμηνευτικά, πού μποροῦμε αὐτό τό κείμενο νά τό ἑρμηνεύσουμε, χωρίς νά καταλήξουμε σέ μιά τέτοια νομική ἐμπειρία, πού στό βάθος - βάθος ἐξοντώνει τή σχέση μας μέ τόν Θεό, πού ἀντί νά Τόν βλέπουμε ἀγαπητικά, Τόν βλέπουμε σάν φαινομενικό, καθημερινό μας κίνδυνο.
Τό κλειδί αὐτῆς τῆς περικοπῆς πάει πολύ παλιά. Πάει στίς πρῶτες σελίδες τῆς Ἁγίας Γραφῆς. Στίς σελίδες τῆς Γενέσεως καί δή στό δεύτερο κεφάλαιο τῆς Γενέσεως, μέ τό γνωστό κείμενο πού ξέρετε, πού ὁ Θεός ἐν τῷ παραδείσῳ τῆς τρυφῆς, ἔδωσε στόν ἄνθρωπο τήν εὐκαιρία, νά γευθεῖ ἀπ' ὅλων τῶν καρπῶν τῆς γῆς. Τοῦ ἔδωσε μιάν ἐλευθερία βλέπετε, ἀλλά μέ ἕναν περιορισμό: Νά μή γευθεῖ ἀπό ἕναν καρπό!

Κυριακή Ε΄τοῦ Λουκᾶ

Ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ

«Ὑπῆρχε καὶ ἕνας φτωχός, ὀνομαζόμενος Λάζαρος, ὁ ὁποῖος ἤταν ξαπλωμένος κοντὰ στήν πύλη τοῦ πλουσίου γεμάτος πληγὲς καὶ ἐπιθυμοῦσε νά χορτάσει ἀπὸ τὰ ψίχουλα πού ἔπεφταν ἀπὸ τὸ τραπέζι τοῦ πλουσίου, ἀλλὰ καὶ τὰ σκυλιὰ ἔρχονταν καὶ ἔγλειφαν τίς πληγὲς του».(Λουκ. 16, 19-31).
Βλέπετε τὴν πλήρη ἔλλειψη κοινωνίας τοῦ πλουσίου πρὸς τὸν φτωχὸ Λάζαρο; Ὁ πρῶτος παραχόρταινε καθημερινὰ ἀπὸ τὴν τράπεζά του πού ἤταν γεμάτη ἀπὸ παντὸς εἴδους φαγητὰ καὶ πολυτελῆ καρυκεύματα, ἐνῶ ὁ Λάζαρος ἐπιθυμοῦσε νά χορτάσει καὶ ἀπὸ τὰ εὐτελέστατα πράγματα, γιατί ποτέ δέν εἶχε χορτάσει. Ἐκεῖνος ἔλαμπε ἀπὸ τὴν πορφύρα καὶ τὰ μεταξωτά πού φοροῦσε καὶ ἀπὸ τὸν ὑπερβολικὸ ἐξωραϊσμὸ τοῦ εὐρώστου σώματος, ἐνῶ ὁ Λάζαρος εἶχε καὶ τὰ ξεσχισμένα ῥάκη του γεμάτα ἀπὸ βρωμιὰ καὶ δυσωδία, γεμάτος πληγὲς καὶ περιρρεόμενος ἀπὸ πύο. Ἐκεῖνος καθόταν σὲ ψηλὸ θρόνο περικυκλωμένος ἀπὸ τὸ πλῆθος τῶν ὑπηρετῶν, ἐνῶ ὁ Λάζαρος ἤταν ξαπλωμένος κάτω στό ἔδαφος κοντὰ στήν πύλη...

Τὸ μανιφέστο τῶν μετανοημένων καρδιῶν

Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου, ἀπό τήν ἱστοσελίδα floga.gr, ἐπάνω στό χωρίο τοῦ κατά Λουκᾶν Εὐαγγελίου, κεφάλαιο 16ο, στίχοι 19 ἕως 31, στά πλαίσια τῆς ἑρμηνείας πού ἔγινε στό κήρυγμα τῆς Κυριακῆς 2-11-2014.

Ἄν δέν γνώριζα πώς τό κείμενο, πού ἀκούσαμε πρίν ἀπό λίγο, ἀνῆκε στόν Εὐαγγελιστή Λουκᾶ καί τό ἄκουγα ἔτσι, θά ἔλεγα πού κάποιος ἀντιγράφει ἤ κλέβει τώρα τό κομμουνιστικό μανιφέστο τῆς ἐπαναστάσεως τῶν λαῶν κατά τοῦ χυδαίου καπιταλισμοῦ. Ἀλλά δυστυχῶς ἤ εὐτυχῶς δέν εἶναι τά πράγματα ἔτσι καί σίγουρα ὁ Λουκᾶς δέν ἀντέγραψε τόν Μάρξ, πιθανῶς ὁ Μάρξ τόν Λουκᾶ, δέν τό ξέρω αὐτό. Μοιάζει τό κείμενο, γιατί ἔχει ὁμοιότητες. Κάποιοι πλούσιοι, κάποιοι φτωχοί. Ἐδῶ εἶναι δύο προσωπικότητες, πλούσιος καί φτωχός. Καί γίνεται μιά ἀνατροπή. Κάποιοι περνοῦσαν καλά, μετά δέν περνοῦν καλά. Κάποιοι πού δέν περνοῦσαν καλά, περνοῦν καλά. Αὐτή εἶναι ἡ κοσμική προοπτική αὐτοῦ τοῦ μανιφέστου...

Ποιά εἶναι ἡ ἔννοια τῆς πτωχείας τοῦ Λαζάρου;

ΠΑΤΕΡΙΚΟΝ ΚΥΡΙΑΚΟΔΡΟΜΙΟΝ, Ἱερόν Κελλίον ἁγίου Νικολάου Μπουραζέρη, Ἅγιον Ὄρος, σελ. 337.

Ἀποσπάσματα ὁμιλίας Ἀστερίου Ἐπισκόπου Ἀμασείας, ἀπό τό κατά Λουκᾶν Εὐαγγέλιον εἰς τόν πλούσιον καί εἰς τόν Λάζαρον.
«Ἄνθρωπός τις ἦν πλούσιος καί ἐνεδιδύσκετο πορφύραν καί βύσσον».
«Πτωχός δέ τις ἧν ὀνόματι Λάζαρος».
Εἶναι διπλῆ ἡ ἔννοια τῆς πτωχείας τοῦ Λαζάρου· δηλώνει ἀφ’ ἑνός μέν τήν ἔλλειψη τῶν ἀναγκαίων, ἀφ’ ἑτέρου δέ τήν μετριοφροσύνην καί τήν ταπεινότητα τοῦ ἤθους.
Δέν ἐπαινεῖται ὁ κατ’ ἀνάγκην πτωχός, ἀλλά θαυμάζεται ἐκεῖνος πού ἔχει καί ἐσωτερικήν μετριοφροσύνην.
Εἶναι ὁλοφάνερο ὅτι ἡ Γραφή ἐδῶ μακαρίζει τόν πτωχόν ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος ὑπομένει τούς μόχθους μέ ψυχήν φιλόσοφον, καρτερεῖ δέ μἐ γενναιότητα στίς διάφορες περιστάσεις τῆς ζωῆς καί δέν καταφεύγει σέ καμμίαν κακουργία γιά νά χαρίσει στήν σάρκα τήν ἀπόλαυση τῆς τρυφῆς.
«Ἐγένετο δέ ἀποθανεῖν τόν πτωχόν καί ἀπενεχθῆναι ὑπό τῶν ἀγγέλων εἰς τόν κόλπον τοῦ Ἀβραάμ».
«Ὁ δέ πλούσιος ἀποθανών ἐτάφη». Διότι, ὅταν ὁ ἁμαρτωλός...

ΚΑΝΤΕ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΤΟΥ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ ΜΑΣ.