30 Απρ 2011

ὁ παπα-Γιώργης Μεταλληνός στό «Ῥωμαίϊκο Ὁδοιπορικό»



Σὲ συνάντηση ποὺ εἴχαμε μὲ τὸν παπα-Γιώργη τὸν Μεταλληνὸ στὴν Ι.Μ.Μολυβδοσκεπάστου Κονίτσης, μᾶς ἐνημέρωσε μεταξὺ τῶν ἄλλων καὶ γιὰ τὸ θέμα τοῦ διωκομένου Σέρβου ἐπισκόπου, Ἀρτεμίου. Ἐπιπλέον ὁ παπα-Γιώργης ἀνεφέρθη καὶ στὸ ἐπίκαιρο θέμα τοῦ μαθήματος τῶν θρησκευτικῶν.
Μιά μικρή «γεύση» ἀπό τήν κουβέντα μας…(ΒΙΝΤΕΟ)

Συζήτηση μὲ τὸν Γέροντα Ἐφραὶμ τῆς Ι. Μ. Ξηροποτάμου

ΜΙΑ ΣΥΖΗΤΗΣΙΣ ΜΕ ΤΟΝ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟ ΓΕΡΟΝΤΑ ΕΦΡΑΙΜ ΤΗΣ I. Μ. ΞΗΡΟΠΟΤΑΜΟΥ ( † 21-11-1984)[1]
 O γέροντας κάθεται σ' ἕνα γώνιασμα ποὺ κάνουν οἱ πάγκοι στὸ ἀρχονταρίκι. Ἔχει ἕνα γαλήνιο καὶ σχεδὸν διάφανο πρόσωπο. Κάτι μάτια πεντακάθαρα καὶ φωτεινὰ ποὺ δεσπόζουν κάτω ἀπὸ τὸ ἁπλὸ καλογερικὸ σκουφάκι. Μέσα σ' ἐκείνη τὴν ἀτμόσφαιρα ποὺ μυρίζει ποτισμένη λιβάνι εἶναι σὰν νὰ νιώθει κανεὶς νὰ ξεχύνεται ἁπλότητα καὶ εἰρήνη, εὐλογία καὶ παρηγοριὰ ἀπὸ ὁλόκληρη τὴν παρουσία τοῦ γέροντα. «Ὡς μύρον ἐπὶ κεφαλῆς τὸ καταβαῖνον ἐπὶ τὸν πώγωνα, τὸν πώγωνα τοῦ Ἀαρῶν, τὸ καταβαῖνον ἐπὶ τὴν ὤαν τοῦ ἐνδύματος αὐτοῦ- ὡς δρόσος Ἀερμῶν ἡ καταβαίνονσα ἐπὶ τὰ ὅρη Σιῶν ὅτι ἐκεῖ ἐνετείλατο Κύριος τὴν εὐλογίαν, ζωὴν ἕως τοῦ αἰῶνος». Μιλᾶ ἁπλὰ καὶ ἥσυχα. Ἔχει σταυρωμένα τὰ χέρια καὶ γέρνει λίγο τὸ κεφάλι, λὲς καὶ θέλει νὰ ἔρθει πιὸ κοντά, νὰ μιλήσει πιὸ μέσα, ἀνεξίτηλα.
Κάποιος ρωτᾶ γιὰ τὸν μοναχισμό, τί προϋποθέτει.
- Ὁ μοναχισμὸς προϋποθέτει ἰδιαίτερη κλίση ποὺ φυτεύει ὁ ἴδιος ὁ Θεός, καθὼς ἐπίσης καὶ τὸ κάλεσμα. Αὐτὸ τὸ κάλεσμα (κλῆσις) ἔχει γίνει ἀπὸ τὸν Κύριο γιὰ ὅλους, ἀλλὰ ὁ ἴδιος μας λέγει ὅτι «οὐ πάντες χωρούσι τὸν λόγον τοῦτον». Ἔτσι τὸ κάλεσμα ἀπευθύνεται σὲ ὅλους, ἀλλὰ ἀπαντᾶ «ὁ δυνάμενος». Αὐτὸς καὶ γίνεται μοναχός... Βέβαια αὐτὸ ποὺ μετρᾶ τόσο στὴζωὴ τοῦ μοναχοῦ ὅσο καὶ στὴ ζωὴ τοῦ ἐν κόσμω χριστιανοῦ εἶναι ἡ συνέπεια σ' ἕνα πνευματικὸ πρόγραμμα. Ἡ συνέπεια στὸ πρόγραμμα αὐτὸ συνιστᾶ ἕναν ἀγώνα κατὰ τοῦ κόσμου, τοῦ διαβόλου καὶ τῆς σαρκός. Οἱ ἐχθροὶ αὐτοὶ καταφέρνουν νὰ μᾶς...

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΘΩΜΑ

                  
  Γράφει ο Ἀρχ. Ἰωήλ Κωνστάνταρος Ἱεροκήρυκας - Γενικός Ἀρχιερατικός Ἐπίτροπος Ἱερᾶς Μητροπόλεως Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καί Κονίτσης              
  Ἰωάν. Κ΄ (19-31)
  Μέσα στὸ ἔκπαγλο φῶς τῆς ἐνδόξου Ἀναστάσεως τοῦ λατρευτοῦ μας Ἰησοῦ, φωτίζεται καὶ τὸ τεράστιο, ἀπὸ κάθε ἄποψη, θέμα τῆς Πίστεως.
Ὄντως, ἡ πίστις εἶναι ἕνα κεφάλαιο μὲ τὸ ὁποῖο, θέλοντας καὶ μὴ ἀσχολεῖται ὁ κάθε ἄνθρωπος, εἴτε θετικὰ εἴτε ἀρνητικά. Εἴτε ἀποδεχόμενος τὴν ζωντανὴ πίστη στὸν Ἰησοῦ, εἴτε ἀπορρίπτοντας τὴν, γιὰ νὰ γεμίσει τελικὰ τὴν καρδιά του μὲ προλήψεις καὶ δεισιδαιμονίες καὶ ὁτιδήποτε ἄλλο…
Καὶ ὅπως εἶναι ἀδύνατον νὰ λησμονήσει κανεὶς τὴν φυσική του δίψα, καὶ ἐν ἀνάγκη θὰ ξεδιψάσει μὲ ὅ,τι βρεῖ, ἔτσι καὶ ὁ ἄνθρωπος ὅσο καὶ ἂν θελήσει δὲν πρόκειται νὰ σβήσει τὴν δίψα τοῦ Θεοῦ ποὺ φλέγει τὰ στήθη του.
Σὲ αὐτὸ λοιπὸν τὸ πλαίσιο βλέποντας τὰ πράγματα, δὲν θὰ πρέπει νὰ....

Ἡ Σημερινὴ χρήση μεταφράσεων στὴν Λατρεία...

ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ Δ. ΜΕΤΑΛΛΗΝΟΥ
Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΧΡΗΣΗ ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΩΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΛΑΤΡΕΙΑ
ΑΠΟΒΛΕΠΕΙ ΕΙΣ ΜΙΑΝ «ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΝ»;
1. Η Μετάφραση τῆς Ἁγίας Γραφῆς στὴ Νεοελληνικὴ ἔφερε στὸ φῶς, κατὰ τὴν δεκαετία τοῦ 1830, ὅλα τὰ ἀκανθώδη προβλήματα τοῦ νεωτέρου Ἑλληνισμοῦ, στὸ ἐπίκεντρο τῶν ὁποίων βρισκόταν ἡ σχέση μὲ τὴν παράδοση καὶ ὁ κίνδυνος ἀλλοτριώσεως τῆς ἐθνικῆς ταυτότητας, στὴν ἀκατάσχετη μανία τοῦ ἐξευρωπαϊσμοῦ. Μία πτυχὴ τῆς προβληματικῆς ἦταν ὁ λόγος «περὶ Νεοελληνικῆς Ἐκκλησίας». Ἕνας ὀξύτατος διάλογος ἀναπτύχθηκε μεταξὺ τῶν ἐγκριτοτέρων Θεολόγων τῆς ἐποχῆς, διεξαγόμενος μέσω μαχητικῶν ἐκδόσεων, μὲ ἀποτέλεσμα ὅλη ἡ ἰκμάδα τῶν ἐθνικῶν δυνάμεων νὰ δαπανηθεῖ σὲ ἀδιέξοδους ἀγῶνες, σὲ ἐποχὴ ἰδιαίτερα κρίσιμη γιὰ τὴν ὀργάνωση καὶ εὐστάθεια τοῦ ἀδύνατου ἑλληνικοῦ Κράτους. Θὰ παραθέσουμε, τὰ κύρια σημεῖα, μίας πρόσφατης μελέτης μας, διότι ἔχει ἄμεση σχέση μὲ τὶς σημερινὲς καινοτομίες.
Ὁ ὁμόψυχος συνεργάτης καὶ συναγωνιστὴς τοῦ Κ. Οἰκονόμου, ἱεροκῆρυξ Γερμανός, ἐκδότης τῆς «Εὐαγγελικῆς Σάλπιγγος», ἀπάντησε σὲ δημοσίευμα τοῦ Φαρμακίδη, κατηγορώντας τὸν, μεταξὺ ἄλλων, ὅτι τὶς ἀπόψεις του γιὰ τὴν Παλαιὰ Διαθήκη δὲν τὶς στήριζε στὸ κανονικὸ καὶ ἐπίσημο κείμενο τῆς μεταφράσεως τῶν Ὁ’, ἀλλὰ στὴν πρόσφατη μετάφραση...

Ἀρρωστημένη «οἰκολογία»...

Ὁ Θεὸς ποὺ καλεῖται “Γὴ”
Τοῦ Ὑποδιακόνου Στῆβεν Ρόμπινσον
Τὸν Νοέμβριο τοῦ 2007, ἡ Νατάσα Κώρτνεϋ Σμὶθ καὶ ἡ Μόρακ Τέρνερ ἔγραψαν ἕνα ἄρθρο μὲ τίτλο “Γνωρίστε τὶς γυναῖκες οἱ ὁποῖες δὲν θέλουν νὰ κάνουν παιδιὰ ἐπειδὴ δὲν εἶναι φιλικὰ πρὸς τὸ περιβάλλον”. Παραθέτω ἕνα μέρος τοῦ κειμένου ἐδῶ:
“Αν ἡ Τόνι Βερνέλλι εἶχε συνεχίσει τὴν ἐγκυμοσύνη της δέκα χρόνια πρίν, θὰ ἤξερε ἀπὸ πρῶτο χέρι πῶς εἶναι νὰ κρατᾶς τὸ δικό σου μωρό, νὰ ἔχεις ἕνα ζευγάρι ἀπὸ ἀθώα μάτια νὰ σὲ κοιτᾶνε μὲ ἀγάπη ἄνευ ὅρων, νὰ νιώθεις ἕνα μικρὸ χεράκι νὰ γλιστράει στὸ δικό σου – καὶ μία φωνὴ νὰ σὲ φωνάζει «μανούλα».”
Κι ὅμως ἡ σκέψη αὐτὴ καὶ μόνο τὴν κάνει νὰ ἀνατριχιάζει μὲ φρίκη.
Διότι ὅταν ἡ Τόνι ἔδωσε τέλος στὴν ἐγκυμοσύνη της, τὸ ἔκανε μὲ τὴν βαθιὰ πεποίθηση πὼς βοηθοῦσε νὰ σωθεῖ ὁ πλανήτης. Στὴν ἡλικία τῶν 27 αὐτὴ ἡ νέα γυναίκα στὸ ἀπόγειο τῶν ἀναπαραγωγικῶν της χρόνων στειρώθηκε γιὰ νὰ “προστατέψει τὸν πλανήτη”. Παραδόξως, ἀντὶ νὰ θρηνήσει γιὰ τὴν οἰκογένεια ποὺ ποτὲ δὲν θὰ....

Ἀρχιεπίσκοπος Κύπρου Χρυσόστομος "Ἡ Ἐκκλησία δὲν χρειάζεται ἄδεια νὰ μιλᾶ γιὰ Ἐθνικὰ θέματα"



ΚΑΛΑ ΤΑ ΠΗΓΑΙΝΕΙΣ ΔΕΣΠΟΤΑ ΜΕ ΤΑ ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, ΑΣΧΗΜΑ ΟΜΩΣ ΜΕ ΤΑ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΑ !
Πολλὰ θέματα μαζεύτηκαν αὐτὲς τὶς μέρες ποὺ ἀφοροῦσαν τὸν Ἀρχιεπίσκοπο.
Ἀπὸ τὴ μία ὁ Ἔρογλου ποὺ προτρέπει τὸν Ἀρχιεπίσκοπο νὰ περιοριστεῖ στὰ θρησκευτικά του καθήκοντα καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη οἱ δηλώσεις τοῦ Γ.Γ τοῦ ΑΚΕΛ γιὰ τὴν πασχαλινὴ ἐγκύκλιο, προκάλεσαν τὸν Ἀρχιεπίσκοπο νὰ ἀπαντήσει.
"Ἡ Ἐκκλησία δὲν χρειάζεται συμβουλὴ ἢ ἄδεια ἀπὸ τὸν κ. Ἐρογλου γιὰ νὰ ἀσχολεῖται μὲ τὰ ἐθνικὰ θέματα"
Ἡ Ἐκκλησία, ὡς πραγματικὴ μητέρα αὐτοῦ του λαοῦ, θὰ ἐνδιαφέρεται γιὰ τὴν ἐθνική του ἀποκατάσταση καὶ δὲν χρειάζεται συμβουλὴ ἢ ἄδεια ἀπὸ τὸν κ. Ἐρογλου γιὰ νὰ ἀσχολεῖται μὲ τὰ ἐθνικὰ θέματα.
Αὐτὴ ἦταν ἡ ἀπάντηση τοῦ Ἀρχιεπισκόπου, στὸν Ντερβὶς Ἐρογλου ὁ ὁποῖος τὸν προέτρεψε νὰ περιοριστεῖ στὰ θρησκευτικά του καθήκοντα. "Πρῶτο μέλημά μας", τόνισε "εἶναι τὰ θρησκευτικά μας καθήκοντα καὶ μέσα ἀπὸ...

30 Απριλίου: Ὁ Ἅγιος Ἰάκωβος ὁ Ἀπόστολος, ἀδελφὸς Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου



Ἦταν γιὸς τοῦ Ζεβεδαίου καὶ ἀδελφὸς τοῦ εὐαγγελιστοῦ Ἰωάννη. Ὁ Χριστὸς τὸν βρῆκε κοντὰ στὴ λίμνη τῆς Τιβεριάδος, στὸ πλοῖο τοῦ πατέρα του, νὰ διορθώνει δίχτυα. Ἐκεῖ, τὸν κάλεσε μαζὶ μὲ τὸν ἀδελφό του Ἰωάννη, ἀφοῦ προηγουμένως εἶχε καλέσει καὶ τὰ ἄλλα ἀδέλφια, Ἀνδρέα καὶ Πέτρο. Ὁ Ἰάκωβος εἶχε ἰδιαίτερη ἐκτίμηση ἀπὸ τὸν Κύριο, ποὺ σὲ πολλὲς περιπτώσεις τὸν ἔπαιρνε κοντά Του. Μάλιστα, ἡ μητέρα τοῦ Ἰακώβου καὶ τοῦ Ἰωάννη, βλέποντας αὐτὴν τὴν εὔνοια ποὺ ἔδειχνε ὁ Κύριος στοὺς γιούς της, ζήτησε νὰ καθίσουν τὰ παιδιά της δεξιὰ καὶ ἀριστερὰ ἀπὸ τὸ θρόνο Του, τὴν ἡμέρα της δόξας Του. Ὁ Κύριος μεταξὺ ἄλλων ἀπάντησε ὅτι θἄρθει καιρὸς ποὺ θὰ πιοῦν τὸ ποτήρι ποὺ θὰ πιεῖ Αὐτός, ἐννοῶντας, φυσικά, τὸ μαρτύριό Του. Πράγματι, ἡ προφητεία γιὰ τὸν Ἰάκωβο ἐκπληρώθηκε μετὰ 49 χρόνια. Τότε ὁ Ἰάκωβος ἦταν στὰ Ἱεροσόλυμα καὶ κήρυττε στὴν ἐκεῖ Ἐκκλησία. Ὁ Ἡρῴδης Ἀγρίππας γιὰ νὰ ἱκανοποιήσει τὸ μῖσος τῶν Ἰουδαίων, συνέλαβε μαζὶ μὲ ἄλλους χριστιανοὺς τὸν Ἰάκωβο καὶ τὸν σκότωσε μὲ μαχαῖρι. Ἀξίζει νὰ ἀναφέρουμε ὅτι ὁ Ἰάκωβος καὶ ὁ Ἰωάννης ὀνομάστηκαν υἱοὶ βροντῆς, γιὰ τὴν δύναμη τοῦ κηρύγματός τους.

29 Απρ 2011

ΟΧΙ στό... «ΚΑΜΙΝΙ» τῆς παγκοσμιοποιήσεως!

τοῦ Νίκου Δ. Σαμπαζιώτη

Ἡ ἀέναη προσπάθεια ἀποχρωματισμοῦ καὶ ἀπαλλαγῆς ἀπὸ ἤθη καὶ ἔθιμα τοῦ τόπου, ἡ πολεμικὴ κατὰ τῆς Ἑλληνορθόδοξης αὐτοσυνειδησίας μας, ἡ ἰσοπεδωτικὴ κουλτούρα τῆς παγκοσμιοποιήσεως καὶ ἡ ὑπερβολικὴ ὑπηρέτησις ὅλων τῶν ἀνωτέρω ἀπὸ τοὺς Ἑλλαδίτες ἐκπροσώπους τῆς παγκόσμιας Νέας Τάξεως, δυστυχῶς θὰ φέρουν τὰ διαμετρικῶς ἀντίθετα ἀποτελέσματα ἀπὸ αὐτὰ ποὺ ἐπιδιώκουν οἱ «Ἡρακλειδεῖς» τῆς… παγκοσμιοποιήσεως!
Φτάσαμε σὲ σημεῖο νὰ καθορίζουν τὴν καθημερινότητα τοῦ λαοῦ, μεμονωμένες παρουσίες ἐλαχίστων ἀλλοδαπῶν. Κι αὐτὸ διότι εἴμαστε κράτος χωρὶς ἀρχές, ὅρια καὶ ἀξίες.
Ὁ κάθε ξένος θὰ πρέπη νὰ τυγχάνη σεβασμοῦ καὶ ἀγάπης καθ’ ὅτι εἶναι εἰκόνα Θεοῦ, ὅπως ὁ Χριστὸς μὲ τὴν ζωὴ καὶ τὴν διδασκαλία Toυ μᾶς κατέδειξε.
Ἀξίζει στὸ σημεῖο αὐτὸ νὰ διαβάσουμε λίγες γραμμὲς ἀπὸ τὸ πρόσφατο βιβλίο τοῦ Μητροπολίτου Δημητριάδος κ. Ἰγνατίου μὲ τίτλο «Ὁ Χριστὸς ποὺ σταυρώνουμε» (ἐκδ. ΑΡΧΟΝΤΑΡΙΚΙ):
«…Ποῦ εἶναι ὁ Χριστός; Μᾶς ἀπαντᾷ ὁ ἴδιος: Στὸν ἐλάχιστο ἀδελφό. Εἶμαι ἐκεῖ καὶ θὰ μὲ συναντήσης στὸν ἄγνωστο, στὸν ξένο, στὸν ἐπαίτη, στὸν φτωχό, στὸν πονεμένο, στὸν ἐγκαταλελειμμένο. Διότι δὲν εἶναι κάτι τὸ θεωρητικὸ ἡ συνάντησίς μας μὲ τὸ Χριστό, ἀλλὰ γίνεται συνάντησις μὲ τοὺς ἐλαχίστους ἀδελφούς Του… Εἶναι αὐτὸς ποὺ ἄδικα...

ΚΑΝΤΕ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΤΟΥ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ ΜΑΣ.