Νέος ἱερεὺς πλησίασα τὸ Ἱερὸ κελλί τοῦ Τιμίου Σταυροῦ τῆς Καψάλας τοῦ Ἁγίου Ὄρους, ὅπου ἀσκοῦνταν ὁ π. Παΐσιος, πρὶν ἐγκαταβιώσῃ στὴν Παναγούδα. Πολὺ φόβο πήγαινα γιὰ νὰ τὸν γνωρίσω, ἀλλὰ καὶ γιὰ νὰ ἐναποθέσω τὰ προβλήματά μου. Ἔπλαθα μέσα μου μία εἰκόνα ἐπισήμου μοναχοῦ, ὁ ὁποῖος θὰ μᾶς ἐντυπωσίαζε καὶ θὰ μᾶς ἐδίδασκε.
Ὅταν εἰσήλθαμε στὸ κελλί καὶ μᾶς ὑποδέχθηκε ὁ ἅγιος Παΐσιος, ἀντικρύσαμε ὄχι ἕναν ἐπιβλητικὸ μοναχό, ἀλλὰ ἕναν ἁπλό, ταπεινό, εὐπρεπισμένο βέβαια, ἀλλὰ φτωχὰ ντυμένο μοναχό, ὁ ὁποῖος ἔλαμπε ἀπὸ χάρη Θεοῦ, σκόρπιζε...










































