Συντάκτης: Ἐλευθέριος Ἀνδρώνης
«Καὶ ἄνθρωπος ἐν τιμῇ ὤν οὐ συνῆκε, παρασυνεβλήθη τοῖς κτήνεσι τῆς ἀνοήτοις καὶ ὡμοιώθη αὐτοῖς» (Ψαλμ. 48).
Πόσο σοφὰ ὁ Προφήτης Δαυΐδ περιέγραψε τὴν κατάπτωση τοῦ ἀνθρώπου καὶ πόσο ἐπίκαιρος φαντάζει ὁ ψαλμός του σήμερα! Ὁ ἄνθρωπος ὄχι μόνο ἐξομοιώνεται μὲ τὰ ἄλογα κτήνη, ἀλλὰ γίνεται ἀκόμα πιὸ παράλογος, ἀκόμα πιὸ μωρός, ἀκόμα πιὸ θηριώδης.
Κάποτε οἱ ἄνθρωποι ποὺ πίστευαν ὅτι εἶναι ζῶα ἔβρισκαν σίγουρα θέση σὲ κάποιο φρενοκομεῖο γιὰ νὰ λάβουν θεραπεία. Σήμερα ὄχι μόνο κυκλοφοροῦν ἐλεύθεροι, ὄχι μόνο ἀναγνωρίζονται ὡς «φυσιολογικοί», ἀλλὰ ὁλόκληροι κτηνιατρικοὶ σύλλογοι ἀναγκάζονται νὰ τροποποιήσουν τὰ πρωτόκολλα τῶν ὑπηρεσιῶν τους... γιὰ νὰ μὴ βρεθοῦν νὰ ἐξετάζουν κάποιον τετράποδο ἄνθρωπο!
Αὐτὸ ἀκριβῶς συνέβη στὴν Πορτογαλία, σὲ μιὰ εἴδηση ποὺ ἔχει προκαλέσει σάλο καὶ στὴν Ἑλλάδα. Μιὰ ἄκρως διαταραγμένη κοινότητα ἀτόμων ποὺ αὐτοαποκαλοῦνται ὡς «Therians» (ἢ «Τherianthropes» δηλαδὴ «θηριάνθρωποι»), βλέπουν τά... κοπάδια τους νὰ πυκνώνουν στὴν πορτογαλικὴ κοινωνία. Πρόκειται γιὰ φρενοβλαβῆ ἄτομα ποὺ ταυτίζονται ψυχοσωματικὰ μὲ κάποιο ζῶο καὶ αὐτοπροσδιορίζονται ὡς τέτοιο. Ἕνας «Therian» μπορεῖ νὰ δηλώνει σκύλος, γάτα, ἀλεποῦ, λύκος, ἑρπετό, ἄλογο, πάνθηρας καὶ ὅ,τι ἄλλο «ἀφυπνίζει τὴν ὕπαρξή του» ἀπὸ τὸ ζωικὸ βασίλειο.
Κάποιοι φοροῦν μάσκες ζώων, γάντια ποὺ μιμοῦνται πέλματα, ἀπομιμήσεις γούνας ἢ ταριχευμένες οὐρές. Κάποιοι ἄλλοι δὲν φοροῦν κανένα τέτοιο ἀξεσουάρ, ἀλλὰ «ἀπελευθερώνονται» μὲ τὸ νὰ γαυγίζουν, νὰ νιαουρίζουν, νὰ χλιμιντρίζουν, νὰ βρυχῶνται ἢ νὰ ἀλυχτοῦν.
Μιὰ ξεκάθαρα δαιμονικὴ κατάσταση ποὺ θυμίζει τὴ «λεγεῶνα» ἀκαθάρτων πνευμάτων τοῦ δαιμονισμένου τῶν Γαδαρηνῶν, ποὺ ζήτησαν νὰ βροῦν διέξοδο στὰ σώματα τῶν χοίρων ὅταν ὁ Χριστὸς ἐξόρκισε τὸν ταλαίπωρο ἄνθρωπο. Ὁ διάβολος ἀναπαύεται νὰ κατοικεῖ μαζὶ μὲ τὰ κατώτερα καὶ πιὸ χωματένια ἔνστικτα. Μόνο ποὺ τώρα ὁ ἄνθρωπος ξεπερνᾶ ἀκόμα καὶ τὸν δαίμονα καὶ πρῶτος ἐκεῖνος ποθεῖ νὰ περπατήσει στὰ τέσσερα.
Ὁ κτηνιατρικὸς σύλλογος στὴν Πορτογαλία ἔφτασε στὸ σημεῖο νὰ δώσει ὁδηγίες στὰ μέλη του ὥστε νὰ ἀρνοῦνται νὰ ἐκτελοῦν ἰατρικὲς πράξεις σὲ «θηριανθρώπους», ἐπικαλούμενος τὸ αὐτονόητο (;) νομικὸ ἀξίωμα ὅτι ὁ πολίτης θεωρεῖται ἄνθρωπος, ἀκόμα καὶ ὅταν αὐτοπροσδιορίζεται ὡς ζῶο. Τί νὰ πρωτοσχολιάσει κάποιος γι’ αὐτὴν τὴν ἐσχατολογικὴ παράνοια; Ὅτι οἱ κτηνίατροι κοντεύουν νὰ σκίσουν τὰ πτυχία τους πρὶν ἀναγκαστοῦν νὰ παίρνουν τρελοὺς μὲ τὸ φορεῖο γιὰ νὰ τοὺς δώσουν χάπι ἀποπαρασίτωσης ἢ ὅτι οἱ «θηριάνθρωποι» διεκδικοῦν τὴ de-facto ἀναγνώριση τῆς ἰατρικῆς κοινότητας;
Πόσο σοφὰ ὁ Προφήτης Δαυΐδ περιέγραψε τὴν κατάπτωση τοῦ ἀνθρώπου καὶ πόσο ἐπίκαιρος φαντάζει ὁ ψαλμός του σήμερα! Ὁ ἄνθρωπος ὄχι μόνο ἐξομοιώνεται μὲ τὰ ἄλογα κτήνη, ἀλλὰ γίνεται ἀκόμα πιὸ παράλογος, ἀκόμα πιὸ μωρός, ἀκόμα πιὸ θηριώδης.
Κάποτε οἱ ἄνθρωποι ποὺ πίστευαν ὅτι εἶναι ζῶα ἔβρισκαν σίγουρα θέση σὲ κάποιο φρενοκομεῖο γιὰ νὰ λάβουν θεραπεία. Σήμερα ὄχι μόνο κυκλοφοροῦν ἐλεύθεροι, ὄχι μόνο ἀναγνωρίζονται ὡς «φυσιολογικοί», ἀλλὰ ὁλόκληροι κτηνιατρικοὶ σύλλογοι ἀναγκάζονται νὰ τροποποιήσουν τὰ πρωτόκολλα τῶν ὑπηρεσιῶν τους... γιὰ νὰ μὴ βρεθοῦν νὰ ἐξετάζουν κάποιον τετράποδο ἄνθρωπο!
Αὐτὸ ἀκριβῶς συνέβη στὴν Πορτογαλία, σὲ μιὰ εἴδηση ποὺ ἔχει προκαλέσει σάλο καὶ στὴν Ἑλλάδα. Μιὰ ἄκρως διαταραγμένη κοινότητα ἀτόμων ποὺ αὐτοαποκαλοῦνται ὡς «Therians» (ἢ «Τherianthropes» δηλαδὴ «θηριάνθρωποι»), βλέπουν τά... κοπάδια τους νὰ πυκνώνουν στὴν πορτογαλικὴ κοινωνία. Πρόκειται γιὰ φρενοβλαβῆ ἄτομα ποὺ ταυτίζονται ψυχοσωματικὰ μὲ κάποιο ζῶο καὶ αὐτοπροσδιορίζονται ὡς τέτοιο. Ἕνας «Therian» μπορεῖ νὰ δηλώνει σκύλος, γάτα, ἀλεποῦ, λύκος, ἑρπετό, ἄλογο, πάνθηρας καὶ ὅ,τι ἄλλο «ἀφυπνίζει τὴν ὕπαρξή του» ἀπὸ τὸ ζωικὸ βασίλειο.
Κάποιοι φοροῦν μάσκες ζώων, γάντια ποὺ μιμοῦνται πέλματα, ἀπομιμήσεις γούνας ἢ ταριχευμένες οὐρές. Κάποιοι ἄλλοι δὲν φοροῦν κανένα τέτοιο ἀξεσουάρ, ἀλλὰ «ἀπελευθερώνονται» μὲ τὸ νὰ γαυγίζουν, νὰ νιαουρίζουν, νὰ χλιμιντρίζουν, νὰ βρυχῶνται ἢ νὰ ἀλυχτοῦν.
Μιὰ ξεκάθαρα δαιμονικὴ κατάσταση ποὺ θυμίζει τὴ «λεγεῶνα» ἀκαθάρτων πνευμάτων τοῦ δαιμονισμένου τῶν Γαδαρηνῶν, ποὺ ζήτησαν νὰ βροῦν διέξοδο στὰ σώματα τῶν χοίρων ὅταν ὁ Χριστὸς ἐξόρκισε τὸν ταλαίπωρο ἄνθρωπο. Ὁ διάβολος ἀναπαύεται νὰ κατοικεῖ μαζὶ μὲ τὰ κατώτερα καὶ πιὸ χωματένια ἔνστικτα. Μόνο ποὺ τώρα ὁ ἄνθρωπος ξεπερνᾶ ἀκόμα καὶ τὸν δαίμονα καὶ πρῶτος ἐκεῖνος ποθεῖ νὰ περπατήσει στὰ τέσσερα.
Ὁ κτηνιατρικὸς σύλλογος στὴν Πορτογαλία ἔφτασε στὸ σημεῖο νὰ δώσει ὁδηγίες στὰ μέλη του ὥστε νὰ ἀρνοῦνται νὰ ἐκτελοῦν ἰατρικὲς πράξεις σὲ «θηριανθρώπους», ἐπικαλούμενος τὸ αὐτονόητο (;) νομικὸ ἀξίωμα ὅτι ὁ πολίτης θεωρεῖται ἄνθρωπος, ἀκόμα καὶ ὅταν αὐτοπροσδιορίζεται ὡς ζῶο. Τί νὰ πρωτοσχολιάσει κάποιος γι’ αὐτὴν τὴν ἐσχατολογικὴ παράνοια; Ὅτι οἱ κτηνίατροι κοντεύουν νὰ σκίσουν τὰ πτυχία τους πρὶν ἀναγκαστοῦν νὰ παίρνουν τρελοὺς μὲ τὸ φορεῖο γιὰ νὰ τοὺς δώσουν χάπι ἀποπαρασίτωσης ἢ ὅτι οἱ «θηριάνθρωποι» διεκδικοῦν τὴ de-facto ἀναγνώριση τῆς ἰατρικῆς κοινότητας;
Ζωομορφικὲς τάσεις τῆς woke ὑποκουλτούρας
Καὶ μὴ νομίζει κανεὶς ὅτι αὐτὸ τὸ παραλήρημα παρατηρεῖται μόνο στὴν Πορτογαλία. Σὲ πολλὲς εὐρωπαϊκὲς χῶρες γίνονται woke φεστιβὰλ ὅπου συμμετέχουν «Therians». Καὶ ἡ γκάμα τῆς ἀποκτήνωσης δὲν περιορίζεται ἐκεῖ. Ὑπάρχει καὶ ἡ κοινότητα μὲ σαδομαζοχιστικοὺς ρόλους «ἀφεντῶν» καὶ «σκύλων» ποὺ μπουσουλάνε σὲ κεντρικοὺς δρόμους σὲ παρελάσεις ἀνωμαλίας.
Ὑπάρχει καὶ ἡ – φαινομενικὰ ἀθώα – κοινότητα τῶν «Furries» ποὺ μὲ τὴν ἐπίφαση τῆς «τέχνης» μεταμφιέζονται σὲ ζωόμορφους χαρακτῆρες ἀπὸ ταινίες καὶ βιντεοπαιχνίδια. Μάλιστα στὴ Γερμανία διοργανώνεται πενθήμερο φεστιβὰλ (Eurofurence) ὅπου συγκεντρώνονται ἀπὸ ὅλο τὸν κόσμο χιλιάδες ζωολάτρες μὲ λούτρινες στολές. Πρόκειται γιὰ μιὰ ἐξαιρετικὰ ὕπουλη τάση ποὺ προσελκύει πολλὰ παιδιὰ μὲ τὸ «κωμικὸ» στὺλ ντυσίματος καὶ καταλήγει νὰ γίνεται πεδίο δράσης γιὰ παιδεραστές. Ἡ ἐπικίνδυνη ὑποκουλτούρα τῶν «Furries» χρειάζεται ἕνα ὁλόκληρο ἄρθρο ἀπὸ μόνη της.
Ἡ διαφορὰ τῶν «Therians» ἀπὸ τὶς παρεμφερεῖς διαταραχὲς εἶναι ὅτι ἐκεῖνοι δὲν θεωροῦν ὅτι ὑποκρίνονται κάποιον ρόλο ζώου, ἀλλὰ ὅτι ταυτίζονται μὲ αὐτὸ «πνευματικὰ» καὶ σωματικά. Πολλοὶ ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς ταλαίπωρους ἰσχυρίζονται ὅτι βιώνουν νοητικὲς «ἀλλαγὲς» καὶ ἔνστικτα ποὺ τοὺς φέρνουν πιὸ κοντὰ στὸ «θηριότυπο» τοὺς ἢ νιώθουν ὅτι ἀναπτύσσουν φανταστικὰ μέλη ὅπως αὐτιά, οὐρὲς καὶ μουσοῦδες. Ὅταν ἐκδηλώνουν ἐλεύθερα τὶς ζωομορφικὲς συμπεριφορές τους, ἰσχυρίζονται ὅτι αἰσθάνονται ἀπόλυτη εὐφορία καὶ ὁλοκλήρωση.
Ὅλες οἱ παραπάνω διαταραχὲς εἶναι ἔμμεσες προσπάθειες νὰ κανονικοποιηθοῦν ὅλες οἱ ζοφερὲς παραφιλίες. Φαίνεται ὅτι στὴν ἐποχή μας ἡ λέξη «ἀποκτήνωση» ἀποκτᾶ τὴν πιὸ κυριολεκτικὴ ἔννοια ποὺ εἶχε ποτὲ στοὺς αἰῶνες. Ἡ ἰατρικὴ ἐπιστήμη συσχηματίστηκε μὲ τὴ woke παράνοια καὶ τώρα ψάχνει πανικόβλητη νὰ βάλει κάποια ὅρια. Ἀφοῦ γιατρέ μου δὲν διαμαρτυρήθηκες ὅταν σοῦ εἶπε τὸ κράτος ὅτι ὁ καθένας εἶναι ὅποιο φῦλο δηλώσει, γιατί διαμαρτύρεσαι τώρα γιὰ ἐκείνους ποὺ εἶναι ὅτι... ζῶα δηλώνουν; Τὸ θέμα ἦταν νὰ μὴν ἀνοίξει ἡ πόρτα τοῦ φρενοκομείου ἐξ ἀρχῆς. Ἀφοῦ ἄνοιξε, ὁ καθένας μπορεῖ νὰ διεκδικήσει ὅποια νοσηρὴ φαντασίωση θέλει. Ἀφοῦ τὸ θέλημα ὑπερισχύει τῆς ἀλήθειας, τὰ ἐπιστημονικὰ πτυχία περιττεύουν.
Ζωόμορφα ὄντα ἦταν οἱ δαιμονικοὶ «θεοὶ» τῶν εἰδωλολατρῶν, τῶν Αἰγύπτιων, τῶν Σουμέριων, τῶν Βαβυλώνιων, τῶν Ἰνδουιστῶν, τῶν Σαμάνων, τῶν Ἀζτέκων καὶ ἄλλων ἀρχαίων λαῶν. Τώρα ζωομορφικὴ γίνεται ἡ ἴδια ἡ θεοποιημένη μετα-ανθρωπότητα ποὺ ἔχει παρανοήσει ἀπὸ τὴν ὑπερβολικὴ ἐλευθεριότητα. Θηρία πρέπει νὰ γίνουν οἱ ἄνθρωποι γιὰ νὰ τοὺς κυβερνήσει τὸ κατ' ἐξοχὴν «Θηρίο». Μιὰ ἐξελικτικὴ πορεία πρὸς τὰ κάτω. Ὁ ἄνθρωπος πρῶτα ἀντικατέστησε τὴ φιλανθρωπία μὲ τὴ φιλοζωία, ἔπειτα ὑπερτίμησε τὰ δικαιώματα τῶν ζώων ξεχνῶντας τὰ δικά του, καὶ στὸ τέλος γίνεται ὁ ἴδιος τρόφιμος τῆς ζούγκλας ποὺ κατασκεύασε.
Ὑπάρχει καὶ ἡ – φαινομενικὰ ἀθώα – κοινότητα τῶν «Furries» ποὺ μὲ τὴν ἐπίφαση τῆς «τέχνης» μεταμφιέζονται σὲ ζωόμορφους χαρακτῆρες ἀπὸ ταινίες καὶ βιντεοπαιχνίδια. Μάλιστα στὴ Γερμανία διοργανώνεται πενθήμερο φεστιβὰλ (Eurofurence) ὅπου συγκεντρώνονται ἀπὸ ὅλο τὸν κόσμο χιλιάδες ζωολάτρες μὲ λούτρινες στολές. Πρόκειται γιὰ μιὰ ἐξαιρετικὰ ὕπουλη τάση ποὺ προσελκύει πολλὰ παιδιὰ μὲ τὸ «κωμικὸ» στὺλ ντυσίματος καὶ καταλήγει νὰ γίνεται πεδίο δράσης γιὰ παιδεραστές. Ἡ ἐπικίνδυνη ὑποκουλτούρα τῶν «Furries» χρειάζεται ἕνα ὁλόκληρο ἄρθρο ἀπὸ μόνη της.
Ἡ διαφορὰ τῶν «Therians» ἀπὸ τὶς παρεμφερεῖς διαταραχὲς εἶναι ὅτι ἐκεῖνοι δὲν θεωροῦν ὅτι ὑποκρίνονται κάποιον ρόλο ζώου, ἀλλὰ ὅτι ταυτίζονται μὲ αὐτὸ «πνευματικὰ» καὶ σωματικά. Πολλοὶ ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς ταλαίπωρους ἰσχυρίζονται ὅτι βιώνουν νοητικὲς «ἀλλαγὲς» καὶ ἔνστικτα ποὺ τοὺς φέρνουν πιὸ κοντὰ στὸ «θηριότυπο» τοὺς ἢ νιώθουν ὅτι ἀναπτύσσουν φανταστικὰ μέλη ὅπως αὐτιά, οὐρὲς καὶ μουσοῦδες. Ὅταν ἐκδηλώνουν ἐλεύθερα τὶς ζωομορφικὲς συμπεριφορές τους, ἰσχυρίζονται ὅτι αἰσθάνονται ἀπόλυτη εὐφορία καὶ ὁλοκλήρωση.
Ὅλες οἱ παραπάνω διαταραχὲς εἶναι ἔμμεσες προσπάθειες νὰ κανονικοποιηθοῦν ὅλες οἱ ζοφερὲς παραφιλίες. Φαίνεται ὅτι στὴν ἐποχή μας ἡ λέξη «ἀποκτήνωση» ἀποκτᾶ τὴν πιὸ κυριολεκτικὴ ἔννοια ποὺ εἶχε ποτὲ στοὺς αἰῶνες. Ἡ ἰατρικὴ ἐπιστήμη συσχηματίστηκε μὲ τὴ woke παράνοια καὶ τώρα ψάχνει πανικόβλητη νὰ βάλει κάποια ὅρια. Ἀφοῦ γιατρέ μου δὲν διαμαρτυρήθηκες ὅταν σοῦ εἶπε τὸ κράτος ὅτι ὁ καθένας εἶναι ὅποιο φῦλο δηλώσει, γιατί διαμαρτύρεσαι τώρα γιὰ ἐκείνους ποὺ εἶναι ὅτι... ζῶα δηλώνουν; Τὸ θέμα ἦταν νὰ μὴν ἀνοίξει ἡ πόρτα τοῦ φρενοκομείου ἐξ ἀρχῆς. Ἀφοῦ ἄνοιξε, ὁ καθένας μπορεῖ νὰ διεκδικήσει ὅποια νοσηρὴ φαντασίωση θέλει. Ἀφοῦ τὸ θέλημα ὑπερισχύει τῆς ἀλήθειας, τὰ ἐπιστημονικὰ πτυχία περιττεύουν.
Ζωόμορφα ὄντα ἦταν οἱ δαιμονικοὶ «θεοὶ» τῶν εἰδωλολατρῶν, τῶν Αἰγύπτιων, τῶν Σουμέριων, τῶν Βαβυλώνιων, τῶν Ἰνδουιστῶν, τῶν Σαμάνων, τῶν Ἀζτέκων καὶ ἄλλων ἀρχαίων λαῶν. Τώρα ζωομορφικὴ γίνεται ἡ ἴδια ἡ θεοποιημένη μετα-ανθρωπότητα ποὺ ἔχει παρανοήσει ἀπὸ τὴν ὑπερβολικὴ ἐλευθεριότητα. Θηρία πρέπει νὰ γίνουν οἱ ἄνθρωποι γιὰ νὰ τοὺς κυβερνήσει τὸ κατ' ἐξοχὴν «Θηρίο». Μιὰ ἐξελικτικὴ πορεία πρὸς τὰ κάτω. Ὁ ἄνθρωπος πρῶτα ἀντικατέστησε τὴ φιλανθρωπία μὲ τὴ φιλοζωία, ἔπειτα ὑπερτίμησε τὰ δικαιώματα τῶν ζώων ξεχνῶντας τὰ δικά του, καὶ στὸ τέλος γίνεται ὁ ἴδιος τρόφιμος τῆς ζούγκλας ποὺ κατασκεύασε.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου