«Ἕνα πιστὸ ἀνδρόγυνο πῆγε κάποτε στὸν Γέροντα ζητῶντας τὴ συμβουλή του (δὲν εἶχαν αὐτὸν Πνευματικό). Τὸ πρόβλημά τους ἦταν ὅτι ἡ γυναῖκα ἔπαιρνε δυνατὰ φάρμακα γιὰ κάποια ἀσθένειά της καὶ κατὰ τὴ διάρκεια τῆς θεραπείας ἔμεινε ἔγκυος. Ὁ γιατρός τὴν προέτρεπε νὰ κάνῃ ἄμβλωσι, διότι τὸ παιδὶ θὰ γεννιόταν ἀνάπηρο. Ὁ Γέροντας τοὺς εἶπε:
-Καὶ τί ἤλθατε σὲ μένα; Νὰ σᾶς δώσω ἄδεια νὰ τὸ σκοτώσετε;
-Ἔχετε ἄλλα παιδιά;
-Ναί, ἀπάντησαν. Ἔχουμε ἕνα ἀγοράκι.
-Εἶναι ὑγιές; ρώτησε ὁ Γέροντας.
-Μάλιστα, ἀπαντοῦν αὐτοί.
-Ἐάν, Θεὸς φυλάξοι, πάθῃ μιὰ ἡμιπληγία τὸ παιδί σας αὐτὸ ἢ τὸ κτυπήσει κάποιο αὐτοκίνητο καὶ τὸ καταστήσει φυτὸ θὰ τὸ πετάξετε ἢ θὰ τὸ σκοτώσετε;
-Ἀσφαλῶς ὄχι!
-Τότε γιατί θέλετε νὰ σκοτώσετε τὸ κυοφορούμενο; Ἐπειδὴ δὲν... τὸ εἴδατε ἀκόμη ἢ ἐπειδὴ δὲν τὸ ἀγαπήσατε; Δὲν ἔχει καμμιὰ σημασία αὐτό. Εἶναι κι αὐτὸ παιδί σας! Ἀκοῦστε: Ἡ ἐπιστήμη δὲν εἶναι ἀλάθητη. Οἱ γιατροὶ πέφτουν πολλὲς φορὲς ἔξω. Καὶ πάνω ἀπὸ τοὺς γιατροὺς ὑπάρχει ὁ Δημιουργὸς Θεός. Σ’ αὐτὸν νὰ ἔχετε ἐμπιστοσύνη. Ἐγὼ πιστεύω ὅτι δὲν θὰ γεννηθεῖ ἀνάπηρο, ὅπως λένε οἱ γιατροί. Ἀλλὰ κι ἂν συμβῇ κάτι τέτοιο, νὰ δοξάσετε τὸν Θεὸ καὶ νὰ θεωρήσετε ὅτι αὐτὸ εἶναι ὁ σταυρός σας, τὸν ὁποῖο πρέπει νὰ φέρετε ἀγογγύστως καὶ Ἐκεῖνος θὰ πίστωσει τὸ λογαριασμό σας στὸν Οὐρανό. Καὶ ὅταν θὰ πᾶτε ἐκεῖ, θὰ Τοῦ πῆτε: «Κύριε, διὰ τοὺς λόγους τῶν χειλέων Σου, ἡμεῖς ἐφυλάξαμεν ὁδοὺς σκληρᾶς» (Ψάλμ. ις’ 4). Μὴν θελήσετε νὰ ἀποφύγετε τὸν σταυρὸ αὐτό, διότι θὰ σᾶς περιμένει κάποιος ἄλλος πιὸ βαρύς. Ἔχετε θάρρος. Προσευχηθῆτε στὸν Κύριό μας. Θὰ προσευχηθῶ κι ἐγὼ καὶ πιστεύω ὅτι θὰ γεννηθεῖ ὑγιὲς τὸ παιδάκι σας. Πηγαίνετε στὴν εὐχὴ τοῦ Κυρίου.
Πράγματι, μετὰ ἀπὸ μερικοὺς μῆνες γεννήθηκε ἕνα χαριτωμένο καὶ ὑγιέστατο κοριτσάκι. Μὲ δάκρυα, οἱ γονεῖς τὸ ἀνακοίνωσαν στὸν Γέροντα λέγοντας:
-Σᾶς εὐχαριστοῦμε γιὰ τὴ συμπαράστασι καὶ τὶς προσευχές σας. Ζῇ Κύριος ὁ Θεός!».
-Καὶ τί ἤλθατε σὲ μένα; Νὰ σᾶς δώσω ἄδεια νὰ τὸ σκοτώσετε;
-Ἔχετε ἄλλα παιδιά;
-Ναί, ἀπάντησαν. Ἔχουμε ἕνα ἀγοράκι.
-Εἶναι ὑγιές; ρώτησε ὁ Γέροντας.
-Μάλιστα, ἀπαντοῦν αὐτοί.
-Ἐάν, Θεὸς φυλάξοι, πάθῃ μιὰ ἡμιπληγία τὸ παιδί σας αὐτὸ ἢ τὸ κτυπήσει κάποιο αὐτοκίνητο καὶ τὸ καταστήσει φυτὸ θὰ τὸ πετάξετε ἢ θὰ τὸ σκοτώσετε;
-Ἀσφαλῶς ὄχι!
-Τότε γιατί θέλετε νὰ σκοτώσετε τὸ κυοφορούμενο; Ἐπειδὴ δὲν... τὸ εἴδατε ἀκόμη ἢ ἐπειδὴ δὲν τὸ ἀγαπήσατε; Δὲν ἔχει καμμιὰ σημασία αὐτό. Εἶναι κι αὐτὸ παιδί σας! Ἀκοῦστε: Ἡ ἐπιστήμη δὲν εἶναι ἀλάθητη. Οἱ γιατροὶ πέφτουν πολλὲς φορὲς ἔξω. Καὶ πάνω ἀπὸ τοὺς γιατροὺς ὑπάρχει ὁ Δημιουργὸς Θεός. Σ’ αὐτὸν νὰ ἔχετε ἐμπιστοσύνη. Ἐγὼ πιστεύω ὅτι δὲν θὰ γεννηθεῖ ἀνάπηρο, ὅπως λένε οἱ γιατροί. Ἀλλὰ κι ἂν συμβῇ κάτι τέτοιο, νὰ δοξάσετε τὸν Θεὸ καὶ νὰ θεωρήσετε ὅτι αὐτὸ εἶναι ὁ σταυρός σας, τὸν ὁποῖο πρέπει νὰ φέρετε ἀγογγύστως καὶ Ἐκεῖνος θὰ πίστωσει τὸ λογαριασμό σας στὸν Οὐρανό. Καὶ ὅταν θὰ πᾶτε ἐκεῖ, θὰ Τοῦ πῆτε: «Κύριε, διὰ τοὺς λόγους τῶν χειλέων Σου, ἡμεῖς ἐφυλάξαμεν ὁδοὺς σκληρᾶς» (Ψάλμ. ις’ 4). Μὴν θελήσετε νὰ ἀποφύγετε τὸν σταυρὸ αὐτό, διότι θὰ σᾶς περιμένει κάποιος ἄλλος πιὸ βαρύς. Ἔχετε θάρρος. Προσευχηθῆτε στὸν Κύριό μας. Θὰ προσευχηθῶ κι ἐγὼ καὶ πιστεύω ὅτι θὰ γεννηθεῖ ὑγιὲς τὸ παιδάκι σας. Πηγαίνετε στὴν εὐχὴ τοῦ Κυρίου.
Πράγματι, μετὰ ἀπὸ μερικοὺς μῆνες γεννήθηκε ἕνα χαριτωμένο καὶ ὑγιέστατο κοριτσάκι. Μὲ δάκρυα, οἱ γονεῖς τὸ ἀνακοίνωσαν στὸν Γέροντα λέγοντας:
-Σᾶς εὐχαριστοῦμε γιὰ τὴ συμπαράστασι καὶ τὶς προσευχές σας. Ζῇ Κύριος ὁ Θεός!».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου