Στὸ πρόβλημα ποὺ ἐξελίσσεται γιὰ τὴν Μονὴ Σινᾶ ἡ μὲν λύσις εἶναι μία, τὰ δὲ ἐρωτήματα γιὰ τὴν στάσι πολλῶν, πάμπολλα.
Τὴν ἀπάντησι γιὰ τὸ τί πρέπει νὰ γίνῃ τὴν δίδουν οἱ αἰῶνες καὶ ἡ ἱστορία τῆς Μονῆς. Καθεστῶς τὸ ὁποῖο ἐσεβάστηκαν 1500 χρόνια ὅλοι ὅσοι πέρασαν ἀπὸ ἐκεῖ, ἀποδεικνύει τὴν διαχρονικὴ ἀντοχή του, ἄρα δὲν χρειάζεται καμμία ἀλλαγὴ καὶ βελτίωσι, οὔτε ἔχει κάποιο κενὸ, ὥστε νὰ ἀγωνιοῦν νὰ τὸ καλύψουν, μὲ τὶς ἐνέργειές τους, οἱ σημερινοί ἄρχοντες. Τὰ ἴδια φρονοῦν καὶ οἱ μοναχοὶ ποὺ διαβιοῦν στὴν Μονὴ Σινᾶ -πλὴν τοῦ νέου ἡγουμένου- ἀλλὰ καὶ οἱ μοναχοὶ τοῦ Ἁγίου Ὅρους, ποὺ εἶναι τὸ δεύτερο ἀπ᾿ αἰώνων μοναστικὸ κέντρο, τὸ ὁποῖο ἐξακολουθῇ νὰ λειτουργῇ ἀδιαλείπτως. Σὲ ἀνακοίνωσί τῆς Ἱ. Κοινότητος (20/9/26) τονίζεται ὅ,τι «Τὸ ἱστορικόν, μοναστικόν, θεσμικόν, νομικὸν καὶ περιουσιακὸν καθεστὼς τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τοῦ Θεοβαδίστου Ὄρους Σινᾶ πρέπει νὰ παραμείνῃ ἀναλλοίωτον ὡς ἔχει, ἄνευ οὐδεμιᾶς μεταβολῆς.» ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ 20/9/26 [1]
Ἀναμφιβόλως οἱ ἀσκούμενοι μοναχοὶ στὸ Ὄρος Σινᾶ, ὅπως καὶ οἱ ἀσκούμενοι στὸ Ἅγιον Ὄρος ἀγαποῦν τὸν τόπο τους καὶ θέλουν νὰ διατηρήσῃ ὅλα ἐκείνα τὰ χαρακτηριστικὰ ποὺ βοηθοῦν τὸν ἀγῶνα τῆς ἀσκήσεως. Αὐτοὶ γνωρίζουν, περισσότερο ἀπὸ ὁποιονδήποτε ἄλλον, τί χρειάζεται γιὰ νὰ…
Προφανῶς εἶναι διαφορετικὴ ἡ «ἀγάπη» τῶν ἀρχόντων, ποὺ θέλουν νὰ ἀξιοποιήσουν, νὰ ἐκσυγχρονίσουν, νὰ θωρακίσουν νομικῶς, νὰ προστατεύσουν καὶ νὰ διασώσουν, κατὰ τὴν γνώμη τους, τὸν ἱερὸ τόπο.... Ἁπὸ τὰ ἔργα τους καταλαβαίνει κανεὶς τὸ πνεῦμα τους, ὁπότε δὲν χρειάζονται πολλά.
Τὶ γίνεται ὅμως μὲ τὰ ἐκκλησιαστικὰ πρόσωπα; Πῶς κατανοεῖται ἡ στάσι ποὺ κρατοῦν;
Πρῶτα-πρῶτα ὁ ἴδιος ὁ ἡγούμενος τοῦ Σινᾶ. Πῶς ἐνήργησε ἐνάντια σὲ κάθε ἔννοια μοναχισμοῦ καὶ πνευματικῆς πατρότητος, ὥστε νὰ περιφρονήσῃ τοὺς ἀδελφοὺς τῆς Μονῆς καὶ νὰ ἀποφασίσῃ -μόνος του- γιὰ τὴν ἀποδοχὴ τῆς «συμφωνίας»; Ὡς ἡγούμενος τοῦ Σινᾶ, ἡ πρώτη του ἔννοια ἔπρεπε νὰ ἦταν ἡ ἀδελφότης, οἱ μοναχοὶ δηλαδή, καὶ ἡ Μονή. Τὸ πρῶτο μέλημα, ἡ διαρκὴς ἔγνοια εἶναι οἱ ψυχὲς ποὺ ἔχει ἀναλάβει τὴν διαποίμανσί τους. Νὰ εἶναι δίπλα τους ὅσο μπορεῖ περισσότερο. Νὰ ἀκούει συνεχῶς τὸν κάθε ἕνα. Νὰ μεριμνᾶ, νὰ φροντίζῃ, νὰ οἰκονομῇ, νὰ θεραπέυῃ. Γιὰ νὰ γίνῃ αὐτὸ πρέπει νὰ εἶναι δίπλα στοὺς μοναχούς. Δὲν γίνονται αὐτὰ ἐξ ἀποστάσεως, οὔτε μέσῳ τρίτων, οὔτε μέσῳ... δορυφόρου. Κατασκοπεῖες καὶ ρουφιανιλίκια καὶ συνωμοσίες γίνονται μὲ τέτοια μέσα, καὶ δὲν τὰ κάνουν ποιμένες τῆς ποίμνης τοῦ Χριστοῦ. Ἐλπίζω οὔτε καὶ ὁ νῦν Σιναίου.
Καμμία ἄλλη σκοπιμότης καὶ πρωτεραιότης δὲν ὑπάρχει γιὰ τὸν ἡγούμενο, τὸν γνήσιο ποιμένα, στὴν Ὀρθόδοξη πίστι μας. Ἀναγκαία καὶ ἰκανὴ συνθήκη ἡ κατὰ Χριστὸν ἀγάπη καὶ ἀκολουθῇ ἡ ἀγάπη πρὸς τὰ πρόβατα τοῦ Κυρίου. Τρεῖς φορὲς ρώτησε ὁ Κύριος τὸν Πέτρο ἄν τὸν ἀγαπᾶ, καὶ ἀφοῦ ἐπιβεβαίωνε τὴν ἀγάπη του, τὸν προέτρεπε νὰ βόσκῃ τὰ πρόβατά Του. Ἄν δὲν ὑπάρχει ἀγάπη, δὲν ὑπάρχει ποιμὴν. Διότι ὁ ποιμὴν «τὴν ψυχὴν αὐτοῦ τίθησι ὑπὲρ τῶν προβάτων». Θυσιάζεται γιὰ τὰ πρόβατα, δὲν θυσιάζει τὰ πρόβατα.
Ἡ πνευματικὴ πατρότης δὲν εἶναι ἐξουσία, ὅπως οἱ ἐξουσίες τοῦ κόσμου. Δὲν εἶναι ἀξίωμα, τίτλος, ἰδιότης, ποὺ ὁ φορέας του ἐξουσιοδοτεῖται νὰ κάνῃ ὅτι νομίζει. Δὲν εἶπε ὁ Χριστὸς, «σὲ κάνω ποιμένα τῶν προβάτων μου καὶ κάνε ὅτι νομίζεις». Ἤ, τὸ ἀκόμη χειρότερο, αὐτὸ ποὺ σήμερα ἀκούγεται πολύ: «Ἐγῶ εἶμαι ποιμένας, ἔχω χειροτονία, ἄρα μπορῶ νὰ κάνω ὅτι θέλω καὶ ὅλοι ἐσεῖς ὀφείλετε νὰ σκύβετε τὸ κεφάλι καὶ νὰ μὲ ὑπακοῦτε».
«Οὐχ οὔτως ἔστε ἐν ὑμῖν», λέγει Κύριος. Ἄν μὲ ἀγαπᾶς, τότε βόσκε τὰ πρόβατά μου, διότι ἡ γνησία ἀγάπη εἶναι Θεῖον ἰδίωμα –«ὁ Θεὸς ἀγάπη ἐστί»- ὁπότε ἄν ὑπάρχει αὐτὴ δὲν χρειάζεται συζήτησις γιὰ τὸ τί θὰ πράξῃ ὁ ποιμήν. Θὰ (προσπαθήσῃ νὰ) πράξῃ ὅτι ἔπραξε ὁ Χριστὸς γιὰ τὴν Ἐκκλησία: Θυσιάστηκε γι᾿ αὐτήν.
Ἄμα δὲν εἶσαι γνήσιος ποιμένας καὶ εἶσαι μισθωτὸς, δὲν νοιάζεσαι γιὰ τὰ πρόβατα καὶ ἤ ἐκμεταλεύεσαι τὰ πρόβατα γιὰ ἴδιον συμφέρον, ἤ φεύγεις μακρυὰ, ἤ συνεργάζεσαι ἀκόμη καὶ μὲ τοὺς λύκους. Ἐδῶ ὁ Σιναίου συνεργάζεται μὲ τοὺς πολιτικοὺς λύκους (καὶ ὄχι μόνο) ἐναντίον τῶν προβάτων. Καὶ ἐδῶ εἶναι ἡ ἀπορία καὶ τὸ ἐρώτημα. Ἐξ ἀρχῆς ἐπελέγη καὶ προωθήθηκε γι᾿ αὐτὸ, ἤ δὲν εἶχε τὸ σθένος καὶ τὴν ἀνδρεία νὰ ἀντισταθῇ σὲ πιέσεις ἤ ὑποσχέσεις;
Ἄν καὶ μοναχὸς, τοὺς μοναχοὺς τοῦ Ἁγίου Ὄρους γιατὶ δὲν τοὺς ἔλαβε ὑπ᾿ ὅψιν του; Ἡ δική τους προτροπὴ καὶ ἀγωνία καὶ κραυγὴ, δὲν ἔφτασε στὰ αὐτιά του;
Δηλώνει, ὁ Σιναίου:
«Κατά το διαρρεύσαν διάστηµα η Σιναϊτική Αδελφότητα έγινε αποδέκτης ποικίλων αντιφατικών εισηγήσεων και πληροφοριών από αρµοδίους και αναρµοδίους, από επαΐοντες και από καλοπροαιρέτως αγνοούντες». ΔΗΛΩΣΙΣ ΑΡΧΙΕΠ. ΣΙΝΑ ΣΥΜΕΩΝ [2]
Αὐτὰ ποὺ λένε οἱ Πατέρες τοῦ Ἀγίου Ὄρους τί εἶναι; Ἀντιφατικὲς εἰσηγήσεις καὶ πληροφορίες; Οἱ ἁγιορεῖτες πατέρες τί εἶναι; Ἀρμόδιοι ἤ ἀναρμόδιοι; Ἐπαΐοντες ἤ καλοπροαιρέτως ἀγνοοῦντες; Ἐξέτασε τὶς προτροπές τους μαζί μὲ τοὺς πατέρες τῆς Μονῆς; ΟΧΙ, ΠΟΤΕ. Ἀδιαφόρησε καὶ γιὰ τοὺς μὲν καὶ γιὰ τοὺς δὲ. Αὐτὸ ἀποδεικνύουν τὰ πράγματα. Οὐδέποτε συνῆλθε ἡ ἀδελφότης γιὰ νὰ συζητήσῃ καὶ νὰ ἀποφασίσῃ, ὅπως ἔπρεπε νὰ γίνῃ, ἡ δὲ αὐθαίρετη ἀπόφασις του ἀποδεικνύει τὴν ἀδιαφορία του γιὰ ὅσα τὸν συμβούλευσαν δημοσίως οἱ ἀγιορεῖτες πατέρες.
Ἀντ᾿ αὐτοῦ τί ἔκανε; Προσέξτε , παρακαλῶ, τὴν δήλωσι:
« ... η Αδελφότητα έκρινε ότι πρωτίστως είχε να ωφεληθεί τα µέγιστα από την µακραίωνη και αδιάκοπη εµπειρία των Αυτοκεφάλων Ορθοδόξων Εκκλησιών, και µάλιστα των Πατριαρχών της καθ΄ ηµάς Ανατολής». ΣΙΝΑΙΟΥ ΣΥΜΕΩΝ(ὅ.π.)
Πρῶτον, ὑπάρχει ἕνα ψεῦδος: «Ἡ Ἀδελφότητα ἔκρινε». Πῶς ἔκρινε ἡ Ἀδελφότης ἀφοῦ δὲν εἶχε ἰδέα ἀπὸ ὅσα διαδραματιζόταν;
Ἔκρινε ὅτι «εἶχε νὰ ὡφεληθῇ τὰ μέγιστα ἀπὸ τὴν μακραίωνη καὶ ἀδιάκοπη ἐμπειρία τῶν Αὐτοκεφάλων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν καὶ μάλιστα τῶν Πατριαρχῶν τῆς καθ᾿ ἡμᾶς Ἀνατολῆς». Ἐδῶ γίνεται λόγος περὶ μοναχισμοῦ. Περὶ τοῦ ἀρχαιωτέρου μοναστικοῦ κέντρου τῆς Ὁρθοδοξίας. Κέντρο μὲ μακραίωνη ἀδιάκοπη ἐμπειρία κάτω ἀπὸ κάθε λογῆς ἄρχοντες καὶ ἐξουσίες. Δὲν ἔπρεπε πρῶτα νὰ συζητήσῃ αὐτὸ τὸ κέντρο, οἱ σημερινοὶ πατέρες τῆς Μονῆς Σινᾶ, μεταξύ τους γιὰ τὸ πρόβλημά τους καὶ ἀφοῦ ἀποφασίσουν μὲ τὴν δική τους μακραίωνη καὶ ἀδιάκοπη ἐμπειρία, νὰ ρωτήσουν, ἄν ὑπῆρχε λόγος, πρῶτα τοὺς ἄλλους μὲ μακραίωνη καὶ ἀδιάκοπη ἐμπειρία μοναχοὺς τοῦ Ἁγίου Ὅρους καὶ κατόπιν τὶς ἀποφάσεις τους ἤ τὶς ἀπορίες τους ἄς τὶς ἐκθέσουν καὶ στὶς ἄλλες Ὁρθόδοξες Ἐκκλησίες καὶ Πατριαρχεία, δηλαδὴ σὲ ὅλη τὴν Ἐκκλησία. Δὲν ἦταν αὐτὸ τὸ λογικό;
Καὶ γιατί τώρα καὶ ὄχι πιὸ πρὶν; Καὶ γιατὶ μόνον στὶς Ἐλληνόφωνες Ἐκκλησίες, ποὺ τὶς ὀνομάζει «καθ᾿ ἡμᾶς Ἀνατολή»; Οἱ ὑπόλοιπες Ἐκκλησίες δὲν ἔχουν ἐμπειρία μοναχικὴ καὶ προβλήματα μὲ τὶς ἐξουσίες; Δὲν εἶναι Ἐκκλησίες; Τί εἶναι; Δὲν συναποτελοῦν ὅλες μαζὶ τὸ ἕνα σῶμα τοῦ Χριστοῦ; Δὲν εἶναι τμήματα τῆς μίας Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, περιγραφομένης στὴν χώρα ὅπου εὑρίσκεται; Ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ ἐν Σερβίᾳ, ἐν Βουλγαρίᾳ, ἐν Ρουμανίᾳ, ἐν Ρωσίᾳ κλπ., ὅπως εἶναι ἐν Ἐλλάδι, ἐν Κύπρῳ, ἐν Ἱεροσολύμοις, ἐν Ἀλεξανδρείᾳ, ἐν Κωνσταντινουπόλει; Ποιά εἶναι ἡ καθ᾿ ἡμᾶς Ἀνατολή; Οἱ ἄλλες ποὺ βρίσκονται, στὴ Δύσι; Αὐτὲς οἱ διατυπώσεις ποὺ σκοπεύουν; Ἀλλὰ ἐπειδὴ εἶναι ἄλλο κεφάλαιο, ἄς τὸ ἀφήσουμε πρὸς τὸ παρόν.
Συνεχίζει:
«Στο πλαίσιο αυτό απευθυνθήκαµε στο νοµοκανονικώς οικείο Πατριαρχείο Ιεροσολύµων, προκειµένου, µετά από λεπτοµερή ενηµέρωση περί του ως άνω σχεδίου συµφωνίας και των περί αυτήν, να λάβουµε την υπεύθυνη γνώµη της Σιωνίτιδος Εκκλησίας επί του θέµατος». ΣΙΝΑΙΟΥ ΣΥΜΕΩΝ(ὅ.π.)
Πῶς «ἀπευθυνθήκαμε»; Μὲ ἐπιστολὴ, μὲ ἡλεκτρονικὸ ταχυδρομεῖο, μὲ περιστέρι; Ὑπῆρχε ἀριθμὸς πρωτοκόλλου; Τίνος Πρωτοκόλλου; Τοῦ Μετοχίου Ἀθηνῶν; Ἔτσι γίνεται; Γιὰ ἔνα τόσο σπουδαῖο θέμα, ποὺ ἀφορᾶ τὴν ἵδια τὴν ὕπαρξι τῆς Μονῆς, ἀπευθυνόμενοι πρὸς τὸ Πατριαρχεῖο Ἱεροσολύμων, πῶς ἀπευθυνόμαστε; Τὰ σημερινὰ μέσα ἐπικοινωνίας ἐπιτρέπουν τὴν ἄμεση ἐπικοινωνία σὲ ὅλα τὰ μέρη τῆς γῆς. Γιατί δὲν ἔστάλη, ὅ,τι ἐστάλη, διὰ τῆς Γραμματείας τῆς Μονῆς; Καὶ τί περιεῖχε ἡ λεπτομερὴς ἐνημέρωσις περὶ τοῦ σχεδίου συμφωνίας; Μήπως δὲν ἔπρεπε νὰ γνωρίζουν οἱ πατέρες τῆς Μονῆς τὶ περιελάμβανε ἡ ἀπεύθυνσις; Ποιός ἔχει δεῖ αὐτὸ τὸ σχέδιο; Γιὰ ποιό πράγμα ὁμιλοῦν καὶ ἐμεῖς ἀκοῦμε;
Καὶ τὸ Πατριαρχεῖο Ἱεροσολύμων; Δὲν παραξενεύτηκε ἄν παρέλαβε, ὅ,τι παρέλαβε, σταλμένο ἀπὸ ὁπουδήποτε καὶ ὄχι ἀπὸ τὴν ἴδια τὴν Μονή Σινᾶ;
Τὸ πρῶτο Πατριαρχεῖο, ἡ Μητέρα τῶν Ἐκκλησιῶν, ἡ διὰ πυρὸς καὶ σιδήρου διελθοῦσα τοὺς αἰώνας, δὲν μποροῦσε νὰ διακρίνει ποιό εἶναι τὸ συμφέρον τῆς Μονῆς καὶ:
«...διακρίνοντας ότι το θέµα χρήζει µείζονος θεωρήσεως, κατόπιν και δικής µας θελήσεως απευθύνθηκε περαιτέρω προς τον Παναγιώτατο Οικουµενικό Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολοµαίο, τον Μακαριώτατο Πατριάρχη Αλεξανδρείας κ.κ. Θεόδωρο, και προς τις Αυτοκέφαλες Εκκλησίες Κύπρου και Ελλάδος»;. ΣΙΝΑΙΟΥ ΣΥΜΕΩΝ(ὅ.π.)
Συνενοήθηκε ὁ Πατριάρχης Ἱεροσολύμων μὲ τὴν ἀδελφότητα τῆς Μονῆς, ἐξήγησε τὰ σημεία ποὺ χρήζουν μείζονος θεωρήσεως καὶ συναποφασίσθῃ, καὶ διὰ τῆς θελήσεως τῶν μοναχῶν νὰ ἀπευθυνθοῦν μόνον στὶς Ἐκκλησίες τῆς «καθ᾿ ἡμᾶς Ἀνατολῆς» καὶ ὄχι καὶ στὶς ὑπόλοιπες τοῦ οὐχὶ καθ᾿ἡμᾶς Βορρᾶ ἤ Δύσεως; Ἤ στὸ «κατόπιν καὶ δικῆς μας θελήσεως» τὸ μᾶς εἶναι τὸ μοῦ, διότι πραξικοπηματικῶς θέλει ὁ ἡγούμενος νὰ διοικήσῃ τὸ μοναστήρι δικτατορικῶς καὶ νὰ ἀποφασίζῃ μόνος του;
Πῶς ἔγιναν αὐτὲς οἱ συνενοήσεις; Τὰ Συνοδικὰ γράμματα τῶν ἄλλων Ἐκκλησιῶν πού ἀπευθύνθησαν; Ποιός τὰ ἔστειλε; Ἀπευθύνθησαν στὴν Μονή; Στὸ Πρωτόκολλο τῆς Μονῆς απ᾿ εὐθείας ἀπὸ τὶς Ἐκκλησίες ἤ τὰ διεβίβασε ἄλλος; Καὶ ποιός; Αὐτὲς εἶναι μερικὲς ἀπὸ τὶς ἐρωτήσεις ποὺ ἐγείρονται.
Τὸ ἐρώτημα; Τί κίνησε τὴν σπουδὴ τῶν ἡγετῶν ὅλων αὐτῶν τῶν Ἐκκλησιῶν νὰ συμμετάσχουν σὲ ἕναν μαραθώνιο ὥστε νὰ ὑπάρξῃ αὐτὸ τὸ ἀποτέλεσμα καὶ νὰ ἀνακοινωθῇ ἀκριβῶς στὶς 24 Ὀκτωβρίου, την μέρα δηλαδὴ ποὺ οἱ κυβερνητικοὶ ἔλεγαν ψευδῶς ὅτι θὰ ληφθῇ ἡ ἀπόφασις τοῦ δικαστηρίου, ποὺ θὰ καταδίκαζε ὁριστικῶς καὶ ἀμετακλήτως τὴν Μονή; Προφανῶς τοὺς κίνησε ἡ ἀγάπη γιὰ τὴν Μονή. Ἔτσι δὲν εἶναι; Τί ἄλλο μπορεῖ νὰ κινήσῃ ἐκκλησιαστικοὺς ἡγέτες σὲ τέτοια ἐργώδη προσπάθεια ἄν ὄχι ἡ ἀγάπη.
Ἁγάπη πρὸς ποιόν; Πρὸς τὴν Μονὴ Σινᾶ καὶ τοὺς ἀσκουμένους μοναχούς; Προφανῶς. Γιατὶ ὅμως ἐκδηλώθηκε τώρα, ἀκριβῶς αὐτὴ τὴν χρονικὴ στιγμή καὶ ὄχι πρίν. Ὅταν ὁ πρώην ἡγούμενος περιέφερε συνείσακτο καὶ φωτογραφιζόταν μὲ Πατριάρχες, δὲν ἔνοιωσαν τὴν ἀνάγκη, σκεπτόμενοι τοὺς μοναχοὺς, νὰ τοῦ ποῦν μιὰ κουβέντα; Ὅταν εἰσέβαλε μὲ μπράβους καὶ πέταξε ἔξω τοὺς μοναχοὺς, δὲν σκέφτηκαν τὸ συμφέρον τῆς Μονῆς καὶ νὰ διαμαρτυρηθοῦν καὶ νὰ ἐλέγξουν ὥστε νὰ σταματήσῃ τὸ κακό καὶ ἡ θραῦσις; ὅταν ὀργάνωνε τὴν πώλησι τῆς Μονῆς μαζὶ μὲ τὴν κυβέρνησι, καὶ μεθόδευε τὸν νόμο 5224/25 πού ἦταν ὅλοι αὐτοί; Πού ἦταν ἡ ἀγάπη τους; Ὅταν ἀπειλοῦντο οἱ μοναχοὶ μὲ ἀπέλασι, καὶ γενικῶς βλέποντας τὴν ἐπισφαλὴ παρουσία τους καὶ τὸν διαρκὴ κίνδυνο ἀπελάσεως τους μὲ τὴν μακραίωνη καὶ ἀδιάκοπη ἐμπειρία τους, δὲν ἔνοιωσαν τὴν ἀνάγκη νὰ ἐνεργήσουν πρὸς τὸ συμφέρον τῆς Μονῆς καὶ τὴν ἀνακούφισι τῶν μοναχῶν; Ὁ νῦν ἡγούμενος ἀκόμη δὲν ἔχει ἀναγνωριστεῖ ἀπὸ τὸ Αἰγυπτιακὸ κράτος, ἀλλὰ νομίζω ὅτι δὲν εἶδα ἀνακοινώσεις καὶ διαβήματα γι᾿ αὐτὸ τὸ θέμα. Ἤτο ἀνενεργὸς τότε ἡ ἀγάπη τους; Πῶς ἐνεργοποιήθηκε τώρα; Τότε σιωπή, σιγὴ ἰχθύος, τώρα γενικὴ δραστηριοποίησις καὶ ταχύτατες διαδικασίες;
Τί ζωντάνεψε τὴν ἀγάπη τῶν ἱεραρχῶν; Ποιός φύσηξε τὴν σπίθα στὴν στάχτη καὶ ἄναψε ἡ φωτιά; Παράλληλα μὲ τὴν ἀγάπη πρὸς τὴν Μονὴ ἐπιδεικνύεται ἔμπρακτος ἀγάπη πρὸς τὸν κύριο πολιτειακὸ παράγοντα σὲ ὅλα αὐτὰ τὰ ἐναντίον τῆς Μονῆς γεγονότα, τὸν ΓΓ ὑπουργείου Παιδείας κ. Καλατζὴ, καὶ παρασημοφορεῖται ἀπὸ τὸν... Πατριάρχη Ἱεροσολύμων καὶ τοῦ ἀπονέμεται ἡ τιμητικὴ διάκρισις τοῦ Ἀνωτέρου Ταξιάρχου τοῦ Τάγματος τῶν Ἱπποτῶν τοῦ Παναγίου Τάφου ... «καί διά τήν σημαντικήν συμβολήν αὐτοῦ εἰς τήν ἐπίλυσιν τοῦ προσφάτως ἀνακύψαντος προβλήματος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίας Αἰκατερίνης τοῦ Ὄρους Σινᾶ». 9/10/26 [3]
Ποιά εἶναι ἡ συμβολή του, τὸ ἔχουμε δεῖ; Καὶ βραβεύεται γι᾿ αὐτό; Σίγουρα ἔχει καὶ ἄλλα προσόντα ποὺ δὲν γνωρίζουμε. Οἰ κυβερνήσεις ἀλλάζουνε, ἀλλὰ αὐτὸς μένει ἀκλόνητος στὸ Ὑπουγρῖο Παιδείας. Ὁπωσδήποτε θὰ διαθέτει καὶ ἄλλα προσόντα.
Τελικῶς ἀγάπη πρὸς τὴν Μονὴ ἦταν ὅλα αὐτὰ, ἤ σωσίβιο πρὸς τὴν κυβέρνησι γιὰ τὸ ξεπούλημα τῆς Μονῆς; Καὶ ἡ σπουδὴ τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων νὰ κάνῃ τὸν γραμματοκομιστὴ μεταξὺ Ἀθηνῶν καὶ Σινᾶ καὶ νὰ μεθοδεύῃ δικτατορία εἰς βάρος τῶν μοναχῶν, ἀγάπη εἶναι κι᾿αὐτό;
Ὑπάρχουν περιπτώσεις ὅπου εἶναι ἀναγκαία ἡ διπλωματία. Κατανοῦμε δηλώσεις ὅπως:
«Ἡ διπλωματική μας δραστηριότητα απορρέει από την ίδια την πνευματική μας αποστολή: την προστασία των Ιερών Προσκυνημάτων, την υποδοχή των προσκυνητών και τη διασφάλιση της απρόσκοπτης τέλεσης της λατρείας. Οι ευθύνες αυτές απαιτούν συνεργασία με κυβερνήσεις, διπλωματικούς εκπροσώπους και υποστηρικτές μας σε ολόκληρο τον κόσμο». Πατριάρχης Ἱεροσολύμων 29/10/2026 ΤΟ ΒΗΜΑ [4]
Δὲν γίνεται, ὅμως ἐνῷ νοιάζεσαι σωθοῦν τὰ Ἱερὰ Προσκυνήματα τῶν Ἱεροσολύμων, νὰ συνεργάζεσαι μὲ κυβερνήσεις ποὺ πουλοῦν τὸ ἐπίσης Ἱερὸ Προσκύνημα τοῦ Σινᾶ καὶ μάλιστα νὰ γίνεσαι πρωταγωνιστὴς στὸν ἐκβιασμὸ τῶν μοναχῶν, ἀβαντάρωντας τὸν Σιναίου, παρουσιάζοντάς τον ὡς Μονάρχη.
Ἔτσι ὅλα τὰ ἱερὰ Προσκυνήματα θὰ χαθοῦν, διότι αὐτοὶ ποὺ ἐπιβουλεύονται, ἀδιαφοροῦν καὶ πουλοῦν τὸ Σινὰ, ἀδιαφοροῦν καὶ γιὰ ὅλα τὰ ἄλλα ἱερὰ σκηνώματα τῆς Ρωμηοσύνης τὰ ἐχθρεύονται καὶ νοιάζονται πῶς θὰ τὰ ξεπουλήσουν. Δὲν εἶναι ἔτσι;
Γεώργιος Κ. Τζανάκης. Ἀκρωτήρι Χανίων. 30 Ὀκτωβρίου 2026
[1] https://www.newsbomb.gr/ellada/ekklhsia/story/1762809/ixiri-paremvasi-tou-agiou-orous-gia-tin-moni-agias-aikaterinis-sina-ti-apantaei-gia-to-periousiako
[2] https://tasthyras.wordpress.com/2026/10/24/%ce%b7-%ce%bd%cf%84%cf%81%ce%bf%cf%80%ce%b9%ce%b1%cf%83%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%ce%b4%ce%ae%ce%bb%cf%89%cf%83%ce%b7-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%b1%cf%81%cf%87%ce%b9%ce%b5%cf%80%ce%b9%cf%83%ce%ba%cf%8c/#more-142462
[3] https://jerusalem-patriarchate.info/xronikon/%CE%B5%CF%80%CE%B9%CF%83%CE%BA%CE%B5%CF%88%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B1-%CF%84%CF%89-%CE%BC%CE%B1%CE%BA%CE%B1%CF%81%CE%B9%CF%89%CF%84%CE%B1%CF%84%CF%89-%CF%84%CE%B7%CF%82-9%CE%B7%CF%82/
[4] https://www.romfea.gr/epikairotita-xronika/79632-patriarxis-ierosolymon-exoume-eksantlithei-apo-ton-polemo
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου