Συντάκτης: Ἐλευθέριος Ἀνδρώνης
Ὁ Ἅγιος Παΐσιος ἔλεγε μὲ τὴν προφητικὴ ματιά τοῦ ὅτι θὰ ἔρθει μέρα ποὺ τὸ κράτος θὰ βγάζει «παλαβοὺς νόμους». Καὶ πράγματι, ζοῦμε σὲ αὐτὴν τὴν ἐποχὴ τῶν παλαβῶν νόμων. Γιατί τί ἄλλο παρὰ μέγιστη παλαβομάρα εἶναι νὰ ἐπιβάλλεται πρόστιμο 270.000 γιὰ τὴν ἐγκατάλειψη γατιῶν!
Ναί, ἡ ἐγκατάλειψη ζώων εἶναι κατακριτέα. Ναί, πρέπει νὰ ἐπιβάλλεται κάποιο πρόστιμο γι’ αὐτὴν τὴν ἀσυνείδητη πράξη. Ἀλλὰ νομίζω ὅτι ἔχει χαθεῖ ἐντελῶς τὸ μέτρο! Ἕνας 55χρονος ἐγκατέλειψε ἐννιὰ γατάκια σὲ οἰκόπεδο τῆς Καλαμαριὰς καὶ κάποιος τὸν ἀντιλήφθηκε καὶ εἰδοποίησε τὴν ἀστυνομία. Ὁ ἄντρας συνελήφθη. Καλὰ ὡς ἐδῶ.
Ἡ παράνοια ξεκινάει ἀπὸ ἐδῶ καὶ ἔπειτα. Ἕνας ὁλόκληρος κρατικὸς μηχανισμὸς κινητοποιήθηκε ἀμέσως γιὰ νὰ ἐξιχνιάσει τὸ «ἔγκλημα». Εἰσαγγελικὴ λειτουργὸς διέταξε ἐπείγουσα ἔρευνα ὥστε νὰ ἀποφασιστεῖ ἂν ὁ 55χρονος διέπραξε κακούργημα (!) ἢ πλημμέλημα. Ζητήθηκε κτηνιατρικὴ βεβαίωση γιὰ τὴν... ἀκριβὴ ἡλικία ποὺ εἶχαν τα γατάκια, διότι σύμφωνα μὲ τὸν νόμο τοῦ 2021, ἂν τὰ γατάκια εἶναι νεογέννητα ὁ πέλεκυς τῆς δικαιοσύνης θὰ εἶναι πολὺ βαρύτερος σὲ σχέση μὲ τὴν περίπτωση νὰ ἔχουν ἀπογαλακτιστεῖ.
Νὰ διευκρινίσω ὅτι ὁ 55χρονος δὲν κακοποίησε τὰ γατάκια, ἀλλὰ τὰ παράτησε ζωντανὰ σὲ μία κούτα. Φυσικὰ ἂν τὰ γατιὰ ἦταν πολὺ νεογέννητα, ἡ ἐγκατάλειψή τους χωρὶς τὴ μητέρα τους, θὰ σήμαινε καὶ τὸν σύντομο θάνατό τους. Σύμφωνα μὲ τὸν ἰσχύοντα νόμο, στὸν 55χρονο ἐπιβλήθηκαν ἐννέα διοικητικὰ πρόστιμα, 30.000 εὐρὼ γιὰ κάθε γατάκι, δηλαδὴ 270.000 εὐρὼ στὸ σύνολο! Ἂν φερ’ εἰπεῖν ἡ γάτα εἶχε κάνει 12 γατιά, θὰ πλήρωνε 360.000. Ἂν ἦταν 20, θὰ πλήρωνε 600.000 εὐρώ. Δὲν ὑπάρχει ἀνώτατο ὅριο προστίμου, ἀφοῦ ὁ νόμος ἀναφέρει ρητὰ ὅτι τὸ ποσὸ ἐπιβάλλεται «ἀνὰ ζῶο καὶ ἀνὰ περιστατικό».
Εἶναι ἀδύνατον νὰ μὴ σοῦ δημιουργηθοῦν συνειρμοὶ ἀπὸ αὐτὸν τὸν ἀνισόβαρο παραλογισμό. Βλέπουμε ἕνα κράτος νὰ ἀξιολογεῖ τὴν ποινὴ 30.000 εὐρὼ γιὰ κάθε γατάκι ποὺ στὸ κάτω – κάτω βρέθηκε ζωντανό, ἀλλὰ νὰ μὴν δίνει τὴν παραμικρὴ σημασία στὶς ἑκατοντάδες χιλιάδες ἀγέννητων παιδιῶν ποὺ σφαγιάζονται ἐτησίως γιὰ «κοινωνικοὺς λόγους». Αὐτὲς οἱ ψυχὲς δὲν καταλήγουν κἂν σὲ κάποια κούτα περιμένοντας κάποιον περαστικὸ νὰ ἀκούσει τὸ κλάμα τους, ἀλλὰ ἐξοντώνονται ἀνελέητα ἐκεῖ ποὺ δὲν ἀκούγονται οἱ κραυγές τους, στὸ ἀσφαλέστερο καταφύγιο τῆς φύσης, τὴ μήτρα, ποὺ τελικὰ γίνεται θάλαμος θανάτου.
Ὁ φρικτὸς ἀκρωτηριασμὸς μιᾶς ἀνθρώπινης ζωῆς δὲν ἀξίζει εἰσαγγελικὲς παρεμβάσεις, δὲν ἀξίζει πρόστιμα καὶ διερευνήσεις γιὰ τὰ κίνητρα, προφανῶς γιατί φτάσαμε νὰ συγγενεύουμε περισσότερο μὲ τὰ τετράποδα παρὰ μὲ τοὺς ἀνθρώπους. Τὸ κράτος ἐξετάζει ἂν τὰ γατάκια ἦταν νεογέννητα, ἀλλὰ γιὰ τὰ χιλιάδες παιδιὰ ποὺ «πετιοῦνται» σὲ ἱδρύματα καὶ νοσοκομεῖα δὲν εἶδα ποτὲ παρόμοια εὐαισθησία.
Τοὺς χιλιάδες ἄστεγους ποὺ περιφέρονται παρατημένοι ἀπὸ κράτος καὶ κοινωνία, ζωντανοί – νεκροὶ μέσα στὴν «ἀνάπτυξη» μας, ποιά πρόνοια τοὺς προστατεύει; Ποιό μέσο ἐνημέρωσης γράφει πηχυαίους τίτλους γιὰ ἐκείνους; Κι ἐκεῖνοι σὲ χαρτόκουτα ζοῦν καὶ οὔτε κἂν γυρνᾶ ἄνθρωπος νὰ τοὺς κοιτάξει!
Μᾶλλον ἔχουμε μπερδέψει τὴ φιλοζωία μὲ τὴ μισανθρωπία, γιὰ νὰ λέμε ὅτι τάχα γίναμε πολιτισμένοι. Ἂν χτυπήσει κάποιος ἕναν ἄνθρωπο μὲ τὸ ἁμάξι, θὰ τοῦ ἐπιβληθοῦν 2-3 χρόνια φυλάκισης μὲ ἀναστολή. Ἂν ὁ σκύλος κάποιου, σκοτώσει ἕναν ἄνθρωπο, ὁ ἰδιοκτήτης θὰ ἀντιμετωπίσει ποινὴ πλημμεληματικοῦ χαρακτῆρα, 2 ὡς 5 χρόνια φυλάκιση συνήθως μὲ ἀναστολή. Ἀκόμα καὶ μετὰ τὸ κατασπάραγμα μικρῶν παιδιῶν ὅπως ἔγινε στὴ Ζάκυνθο, φιλοζωικὲς ὀργανώσεις ἔκαναν ὁλόκληρη ἐκστρατεία μέχρι νὰ σώσουν τὴν τετράποδη φονικὴ μηχανὴ ἀπὸ τὴν εὐθανασία. Ἔχει χαθεῖ κάθε ἔννοια ἀναλογικότητας. Οἱ νόμοι δὲν γίνονται γιὰ τὸν ἄνθρωπο, ἀλλὰ ὁ ἄνθρωπος γίνεται ἕνα θλιβερὸ παρακολούθημα τῶν παλαβῶν νόμων.
Πάει καιρὸς ἀπὸ τότε ποὺ ἡ ἀνθρώπινη ζωὴ ἔπαψε νὰ ἀποτελεῖ τὴν ὑπέρτατη προστατευόμενη ἀξία, ὅπως προβλέπει τὸ Σύνταγμα. Τὰ παράλογα πρόστιμα γιὰ τὴν κακομεταχείριση ζώων, λειτουργοῦν πολὺ περισσότερο σὰν ζωολατρικὸ καὶ μετανθρωπικὸ μανιφέστο παρὰ σὰν μέτρο συνετισμοῦ. Ὁ νόμος εἶναι τόσο δογματικὰ τυφλός, ποὺ βάζει στὸ ἴδιο τσουβάλι ἕναν σαδιστὴ κακοποιητὴ ζώων, μὲ ἕναν ἄνθρωπο ποὺ δὲν μπορεῖ νὰ ἀναλάβει τὰ ἔξοδα γιὰ μερικὰ γατάκια καὶ τὰ παρατᾶ (κακῶς) κάπου, μὲ τὴ σκέψη ὅτι ἴσως τὰ ἀναλάβει κάποιος ἄλλος.
Τὸ μόνο ποὺ καταφέρνουν αὐτὰ τὰ ἐξωφρενικὰ πρόστιμα, εἶναι μαζὶ μὲ τὰ ξερὰ νὰ καίγονται καὶ τὰ χλωρά. Νὰ φοβᾶται πλέον ὁ κόσμος νὰ ταΐσει ἕνα ἀδέσποτο, μὴν καὶ τὸν καταγγείλει γιὰ ἐγκατάλειψη κανένας νευρασθενικὸς ζωολάτρης ποὺ βλέπει παντοῦ «βασανιστές». Ἀπὸ τὸ ἕνα ἄκρο φτάσαμε στὸ ἄλλο. Τὴν ἴδια ὥρα οἱ περισσότεροι Δῆμοι δίνουν πενταροδεκάρες γιὰ τὰ καταφύγια ζώων καὶ ὁ φόρτος πέφτει σὲ ἐθελοντικὲς δράσεις. Ἐνῷ τὸ ἀμέτοχο κράτος σφυρίζει κλέφτικα τὴν «ἀτομικὴ εὐθύνη» τῶν πολιτῶν, ἐπιβάλλοντας γελοίους εἰσπρακτικοὺς νόμους ποὺ δὲν σωφρονίζουν – ἀλλὰ στρωματοποιοῦν τὸν ἄνθρωπο στὸν πάτο τῆς ὑπόληψης.
Μὲ τέτοια διοικητικὰ ἀνέκδοτα, «δυστυχῶς ἐπτωχεύσαμεν», ἀλλὰ τὴν πτώχευση πρῶτα ἀπ’ ὅλα τὴν ἔχει κηρύξει ἡ ἴδια ἡ λογική μας...
Ναί, ἡ ἐγκατάλειψη ζώων εἶναι κατακριτέα. Ναί, πρέπει νὰ ἐπιβάλλεται κάποιο πρόστιμο γι’ αὐτὴν τὴν ἀσυνείδητη πράξη. Ἀλλὰ νομίζω ὅτι ἔχει χαθεῖ ἐντελῶς τὸ μέτρο! Ἕνας 55χρονος ἐγκατέλειψε ἐννιὰ γατάκια σὲ οἰκόπεδο τῆς Καλαμαριὰς καὶ κάποιος τὸν ἀντιλήφθηκε καὶ εἰδοποίησε τὴν ἀστυνομία. Ὁ ἄντρας συνελήφθη. Καλὰ ὡς ἐδῶ.
Ἡ παράνοια ξεκινάει ἀπὸ ἐδῶ καὶ ἔπειτα. Ἕνας ὁλόκληρος κρατικὸς μηχανισμὸς κινητοποιήθηκε ἀμέσως γιὰ νὰ ἐξιχνιάσει τὸ «ἔγκλημα». Εἰσαγγελικὴ λειτουργὸς διέταξε ἐπείγουσα ἔρευνα ὥστε νὰ ἀποφασιστεῖ ἂν ὁ 55χρονος διέπραξε κακούργημα (!) ἢ πλημμέλημα. Ζητήθηκε κτηνιατρικὴ βεβαίωση γιὰ τὴν... ἀκριβὴ ἡλικία ποὺ εἶχαν τα γατάκια, διότι σύμφωνα μὲ τὸν νόμο τοῦ 2021, ἂν τὰ γατάκια εἶναι νεογέννητα ὁ πέλεκυς τῆς δικαιοσύνης θὰ εἶναι πολὺ βαρύτερος σὲ σχέση μὲ τὴν περίπτωση νὰ ἔχουν ἀπογαλακτιστεῖ.
Νὰ διευκρινίσω ὅτι ὁ 55χρονος δὲν κακοποίησε τὰ γατάκια, ἀλλὰ τὰ παράτησε ζωντανὰ σὲ μία κούτα. Φυσικὰ ἂν τὰ γατιὰ ἦταν πολὺ νεογέννητα, ἡ ἐγκατάλειψή τους χωρὶς τὴ μητέρα τους, θὰ σήμαινε καὶ τὸν σύντομο θάνατό τους. Σύμφωνα μὲ τὸν ἰσχύοντα νόμο, στὸν 55χρονο ἐπιβλήθηκαν ἐννέα διοικητικὰ πρόστιμα, 30.000 εὐρὼ γιὰ κάθε γατάκι, δηλαδὴ 270.000 εὐρὼ στὸ σύνολο! Ἂν φερ’ εἰπεῖν ἡ γάτα εἶχε κάνει 12 γατιά, θὰ πλήρωνε 360.000. Ἂν ἦταν 20, θὰ πλήρωνε 600.000 εὐρώ. Δὲν ὑπάρχει ἀνώτατο ὅριο προστίμου, ἀφοῦ ὁ νόμος ἀναφέρει ρητὰ ὅτι τὸ ποσὸ ἐπιβάλλεται «ἀνὰ ζῶο καὶ ἀνὰ περιστατικό».
Εἶναι ἀδύνατον νὰ μὴ σοῦ δημιουργηθοῦν συνειρμοὶ ἀπὸ αὐτὸν τὸν ἀνισόβαρο παραλογισμό. Βλέπουμε ἕνα κράτος νὰ ἀξιολογεῖ τὴν ποινὴ 30.000 εὐρὼ γιὰ κάθε γατάκι ποὺ στὸ κάτω – κάτω βρέθηκε ζωντανό, ἀλλὰ νὰ μὴν δίνει τὴν παραμικρὴ σημασία στὶς ἑκατοντάδες χιλιάδες ἀγέννητων παιδιῶν ποὺ σφαγιάζονται ἐτησίως γιὰ «κοινωνικοὺς λόγους». Αὐτὲς οἱ ψυχὲς δὲν καταλήγουν κἂν σὲ κάποια κούτα περιμένοντας κάποιον περαστικὸ νὰ ἀκούσει τὸ κλάμα τους, ἀλλὰ ἐξοντώνονται ἀνελέητα ἐκεῖ ποὺ δὲν ἀκούγονται οἱ κραυγές τους, στὸ ἀσφαλέστερο καταφύγιο τῆς φύσης, τὴ μήτρα, ποὺ τελικὰ γίνεται θάλαμος θανάτου.
Ὁ φρικτὸς ἀκρωτηριασμὸς μιᾶς ἀνθρώπινης ζωῆς δὲν ἀξίζει εἰσαγγελικὲς παρεμβάσεις, δὲν ἀξίζει πρόστιμα καὶ διερευνήσεις γιὰ τὰ κίνητρα, προφανῶς γιατί φτάσαμε νὰ συγγενεύουμε περισσότερο μὲ τὰ τετράποδα παρὰ μὲ τοὺς ἀνθρώπους. Τὸ κράτος ἐξετάζει ἂν τὰ γατάκια ἦταν νεογέννητα, ἀλλὰ γιὰ τὰ χιλιάδες παιδιὰ ποὺ «πετιοῦνται» σὲ ἱδρύματα καὶ νοσοκομεῖα δὲν εἶδα ποτὲ παρόμοια εὐαισθησία.
Τοὺς χιλιάδες ἄστεγους ποὺ περιφέρονται παρατημένοι ἀπὸ κράτος καὶ κοινωνία, ζωντανοί – νεκροὶ μέσα στὴν «ἀνάπτυξη» μας, ποιά πρόνοια τοὺς προστατεύει; Ποιό μέσο ἐνημέρωσης γράφει πηχυαίους τίτλους γιὰ ἐκείνους; Κι ἐκεῖνοι σὲ χαρτόκουτα ζοῦν καὶ οὔτε κἂν γυρνᾶ ἄνθρωπος νὰ τοὺς κοιτάξει!
Μᾶλλον ἔχουμε μπερδέψει τὴ φιλοζωία μὲ τὴ μισανθρωπία, γιὰ νὰ λέμε ὅτι τάχα γίναμε πολιτισμένοι. Ἂν χτυπήσει κάποιος ἕναν ἄνθρωπο μὲ τὸ ἁμάξι, θὰ τοῦ ἐπιβληθοῦν 2-3 χρόνια φυλάκισης μὲ ἀναστολή. Ἂν ὁ σκύλος κάποιου, σκοτώσει ἕναν ἄνθρωπο, ὁ ἰδιοκτήτης θὰ ἀντιμετωπίσει ποινὴ πλημμεληματικοῦ χαρακτῆρα, 2 ὡς 5 χρόνια φυλάκιση συνήθως μὲ ἀναστολή. Ἀκόμα καὶ μετὰ τὸ κατασπάραγμα μικρῶν παιδιῶν ὅπως ἔγινε στὴ Ζάκυνθο, φιλοζωικὲς ὀργανώσεις ἔκαναν ὁλόκληρη ἐκστρατεία μέχρι νὰ σώσουν τὴν τετράποδη φονικὴ μηχανὴ ἀπὸ τὴν εὐθανασία. Ἔχει χαθεῖ κάθε ἔννοια ἀναλογικότητας. Οἱ νόμοι δὲν γίνονται γιὰ τὸν ἄνθρωπο, ἀλλὰ ὁ ἄνθρωπος γίνεται ἕνα θλιβερὸ παρακολούθημα τῶν παλαβῶν νόμων.
Πάει καιρὸς ἀπὸ τότε ποὺ ἡ ἀνθρώπινη ζωὴ ἔπαψε νὰ ἀποτελεῖ τὴν ὑπέρτατη προστατευόμενη ἀξία, ὅπως προβλέπει τὸ Σύνταγμα. Τὰ παράλογα πρόστιμα γιὰ τὴν κακομεταχείριση ζώων, λειτουργοῦν πολὺ περισσότερο σὰν ζωολατρικὸ καὶ μετανθρωπικὸ μανιφέστο παρὰ σὰν μέτρο συνετισμοῦ. Ὁ νόμος εἶναι τόσο δογματικὰ τυφλός, ποὺ βάζει στὸ ἴδιο τσουβάλι ἕναν σαδιστὴ κακοποιητὴ ζώων, μὲ ἕναν ἄνθρωπο ποὺ δὲν μπορεῖ νὰ ἀναλάβει τὰ ἔξοδα γιὰ μερικὰ γατάκια καὶ τὰ παρατᾶ (κακῶς) κάπου, μὲ τὴ σκέψη ὅτι ἴσως τὰ ἀναλάβει κάποιος ἄλλος.
Τὸ μόνο ποὺ καταφέρνουν αὐτὰ τὰ ἐξωφρενικὰ πρόστιμα, εἶναι μαζὶ μὲ τὰ ξερὰ νὰ καίγονται καὶ τὰ χλωρά. Νὰ φοβᾶται πλέον ὁ κόσμος νὰ ταΐσει ἕνα ἀδέσποτο, μὴν καὶ τὸν καταγγείλει γιὰ ἐγκατάλειψη κανένας νευρασθενικὸς ζωολάτρης ποὺ βλέπει παντοῦ «βασανιστές». Ἀπὸ τὸ ἕνα ἄκρο φτάσαμε στὸ ἄλλο. Τὴν ἴδια ὥρα οἱ περισσότεροι Δῆμοι δίνουν πενταροδεκάρες γιὰ τὰ καταφύγια ζώων καὶ ὁ φόρτος πέφτει σὲ ἐθελοντικὲς δράσεις. Ἐνῷ τὸ ἀμέτοχο κράτος σφυρίζει κλέφτικα τὴν «ἀτομικὴ εὐθύνη» τῶν πολιτῶν, ἐπιβάλλοντας γελοίους εἰσπρακτικοὺς νόμους ποὺ δὲν σωφρονίζουν – ἀλλὰ στρωματοποιοῦν τὸν ἄνθρωπο στὸν πάτο τῆς ὑπόληψης.
Μὲ τέτοια διοικητικὰ ἀνέκδοτα, «δυστυχῶς ἐπτωχεύσαμεν», ἀλλὰ τὴν πτώχευση πρῶτα ἀπ’ ὅλα τὴν ἔχει κηρύξει ἡ ἴδια ἡ λογική μας...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου