Γράφει ὁ Ἄρχ. π. Ἰωήλ Κωνστάνταρος
Παράδοξος ἀκούγεται ὁ Εὐαγγελικός λόγος περί τῆς κολυμβήθρας
τῆς Βηθεσδᾶ.
Πῶς εἶναι δυνατόν μία μόνο κολυμβήθρα ἀπό τίς τόσες, νά
ἀποκτᾶ κατά καιρούς τήν μοναδική ἰδιότητα, ὥστε νά θεραπεύει τίς βαριές
ἀσθένειες σέ ὅποιον «μετά τήν ταραχήν τοῦ ὕδατος» ὑπό τοῦ Ἀγγέλου, πρῶτος
βαπτιζόταν στά νερά της;
Ἡ στενή λογική του ἀνθρώπου, δέν μπορεῖ νά ἐξηγήσει τό
μοναδικό αὐτό φαινόμενο. Ὅμως, δέν δύναται καί νά τό ἀρνηθεῖ, ἀφοῦ τούτη τήν
πραγματικότητα τήν βλέπει κανείς νά ἐπαναλαμβάνεται συχνά! Βεβαίως, θά μποροῦσε
κανείς νά κλείσει τό ὅλο θέμα μέ τήν ἀπάντηση, ὅτι «δέν μποροῦμε νά κάνουμε
δεοντολογία στόν Θεό». Ἄς δοῦμε ὅμως τό θέμα μας, λίγο βαθύτερα.
Τί λοιπόν θά πρέπει νά γίνει; Νά ἀρνηθεῖ κανείς τό
ἐπαναλαμβανόμενο θαῦμα ποῦ τόσοι θεραπευμένοι ἄνθρωποι τό πιστοποιοῦν; Ἤ νά
προσπαθήσει μέ τή λογική νά ἐξηγήσει τά ἀνεξήγητα καί παράδοξα φαινόμενα τῆς
πίστεως καί τῶν παρεμβάσεων τοῦ Θεοῦ; Στήν πρώτη περίπτωση, ὁ ἄνθρωπος,
ὁμολογουμένως καταντᾶ παράλογος. Καί τοῦτο διότι ἐπιμένει στό νά ἀρνεῖται τήν
πραγματικότητα πού τόσοι ἄνθρωποι βιώνουν καί ἀποδέχονται. Ἐνῶ στήν δεύτερη τῶν
περιπτώσεων, ὅταν θελήσει νά ἑρμηνεύσει «λογικῶς» τά ὑπέρ φύσιν, τό μόνο πού θά
κατορθώσει εἶναι, νά....















