Ὁ Ἅγιος Σοφιανός, ὑπῆρξε σημαντικὴ θρησκευτικὴ προσωπικότητα τῆς ἐποχῆς του στὴν περιοχὴ τῆς Ἠπείρου καὶ θεωρεῖται ὁ πρόδρομος τοῦ Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ. Γεννήθηκε πιθανότατα στὸ χωριὸ Πολυτσιάνη (περιοχὴ Πωγωνίου τῆς Βορείου Ἠπείρου). Ἔμεινε γνωστὸς ἀπὸ τὴ στιγμὴ ποὺ ἀνέλαβε ἐπίσκοπος Δρυϊνουπόλεως (περιοχὴ Ἀργυροκάστρου, Δελβίνου, Χειμάρρας).
Τὸ 1672 μ.Χ. ἵδρυσε στὸ τοπικὸ μοναστήρι τοῦ Ἁγίου Ἀθανασίου σχολεῖο. Τὴν ἐποχὴ ποὺ ἔζησε, οἱ ἐξισλαμισμοὶ ἦταν ἰδιαίτερα σύνηθες φαινόμενο. Ὁ ἴδιος θέλοντας νὰ ἀντιμετωπίσει αὐτὴ τὴν κατάσταση περιόδευε ἀπὸ χωριὸ σὲ χωριὸ γιὰ νὰ πείσει τὸν κόσμο νὰ διατηρήσει τὶς παραδόσεις καὶ τὴν θρησκεία του. Τὸ 1711 μ.Χ., λίγους μῆνες πρὶν τὸν θάνατό του, παραιτεῖται ἀπὸ τὰ ἱερατικὰ καθήκοντα καὶ γίνεται μοναχὸς γιὰ νὰ ἀποδοθεῖ ἀποκλειστικὰ στὸ κηρυκτικὸ καὶ ἱεραποστολικό του ἔργο.
Λόγω τὸ χαρακτήρα του ἦταν ἰδιαίτερα σεβαστὸς ἀκόμη καὶ ἀπὸ τοὺς μουσουλμάνους. Μαρτυρεῖται μάλιστα ἡ περίπτωση μίας νεαρῆς μουσουλμάνας, ποὺ ἀπελπισμένη προσέφυγε στὸν Ἅγιο, ἀδυνατώντας νὰ βρεῖ τὸ κεντημένο μὲ χρυσὰ φλουριὰ...

























