Παπα-Φώτης Λαυριώτης ὁ διὰ Χριστὸν σαλός: «Ἀπόσπασμα ἀπό συνέντευξη»

Ὁ πάπα-Φώτης Λαυριώτης ἀποτέλεσε ἀναμφισβήτητα μία ἐξέχουσα καὶ ἰδιάζουσα προσωπικότητα, ὄχι μόνον γιὰ τὸ νησί του, τὴν Λέσβο, ἄλλα καὶ γιὰ ὅλον τὸν θρησκευτικὸ Ὀρθόδοξο καὶ μὴ κόσμο. Ἐὰν ἡ νῆσος Λέσβος καυχᾶται γιὰ τὸ πρόσωπο τοῦ ζωγράφου Θεόφιλου καθὼς καὶ γιὰ τὸ ἔργο του, τώρα μὲ τὸν παπα-Φώτη θὰ πρέπει νὰ αἰσθάνεται ἀκόμη πιὸ περήφανη, γιατί στὴ γῆ τῆς ἀνδρώθηκε, διηκόνησε, εὐλόγησε, ἁγίασε, διέπρεψε καὶ τάφηκε ὁ πολύς, ἀείμνηστος πλέον, παπα-Φώτης.

Ὁ παπα-Φώτης ὑπῆρξε ἕνας ταπεινὸς παραδοσιακὸς παπάς, μᾶλλον καλόγηρος, μὲ ὅλη τὴ σημασία τῆς λέξεως. Ἔζησε ἕναν ὁλόκληρο αἰώνα. Ἀπὸ μικρὸς ἀφιερώθηκε στὴ διακονία τῆς Ἐκκλησίας. Ξεκίνησε ἀπὸ τὸ νησὶ τοῦ τὴ Λέσβο, ἔφθασε καὶ ἀσκήτευσε στὸ Ἁγιώνυμον Ὅρος ὅπου ἔγινε μοναχός, διάκονος καὶ πρεσβύτερος. Ἐπέστρεψε στὴν Λέσβο καὶ ἐφημέρευσε, ἐπὶ μισὸν περίπου αἰώνα, στὸ ἀγαπημένο τοῦ χωριὸ τὸν Τρίγωνα Πλωμαρίου.

Ὑπῆρξε ἄνθρωπος φιλήσυχος γιὰ τοὺς πιστοὺς συνανθρώπους του, ὅμως ἀγρίευε ὅταν κάποιοι νεωτερίζοντες, κληρικοὶ καὶ λαϊκοί, προσπαθοῦσαν νὰ ἀλλοιώσουν ἢ μᾶλλον νὰ ἀλώσουν τὴν Ὀρθόδοξη Παράδοση. Ἦταν ὁ τελευταῖος «κόλλυβας» τῆς σειρᾶς τῶν μεγάλων κολλυβάδων Πατέρων, ὅπως τῆς σειρᾶς τοῦ Ἁγίου Νικόδημου τοῦ Ἁγιορείτου καὶ ἄλλων.

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ...

Γεώργιος Ἔξαρχος: «Εἴμαστε ἡ γενιὰ ποὺ πρέπει νὰ ἀντισταθεῖ πνευματικά, σὲ ὅ,τι ἀποδομεῖ τὰ στοιχεῖα τῆς παράδοσής μας»

Δεῖτε τὴν ὀμιλία τοῦ Γεωργίου Ἐξάρχου γιὰ τὴν Ἑλληνική μας γλώσσα σέ πανελλήνιο συνέδριο στήν Λάρισα το 2011. 

Γέροντας Ἐφραίμ Φιλοθεΐτης: «Ἡ ἀντιμετώπιση τῶν πειρασμῶν»

Ἀπό τό βιβλίο: Ἡ τέχνη τῆς σωτηρίας, τόμος Α

Ὁ Θεός δέν θέλει γιά τήν ἄλλη ζωή «βόδια», ἄμυαλους, ἀπείραστους, ἄσοφους, ἀλλά σοφούς. Ὄχι σοφούς κατά τήν κοσμική ἔννοια, ἀλλά σοφούς στόν πόλεμο κατά τοῦ δαίμονος, κατά τοῦ κόσμου καί κατά τοῦ ἑαυτοῦ των. Ὁ ἄνθρωπος πρέπει νά γίνει ἀγωνιστής καί πάνω σ’ αὐτόν τόν πόλεμο τόν περίπλοκο νά γίνεται σοφός καί πτυχιοῦχος πλέον τῆς κατά Θεόν Σοφίας, διότι μαθαίνει τήν τέχνη τῶν τεχνῶν καί τήν ἐπιστήμη τῶν ἐπιστημῶν. Ἔτσι ἀνεβαίνει καί γίνεται κληρονόμος. Ποίας Βασιλείας; Ὄχι ἐπιγείου, ὄχι φθειρομένης ἀλλά τῆς αἰωνίου ἀφθάρτου Βασιλείας.

Βλέπεις ἁπλούς ἀνθρώπους,... καί κατά τά χρόνια τῶν Πατέρων, πού δέν ἔβγαζαν πανεπιστήμια καί σχολές. Ὁ Μέγας Ἀντώνιος, πού δέν ἤξερε νά διαβάσει, ἦταν ὁ ταλαντοῦχος καί πτυχιοῦχος πνευματικῶς καί πῆρε τήν πρώτη θέση μεταξύ τῶν ἀσκητῶν, γιατί ἔγινε κατά Θεόν σοφός. Γιά νά γίνουμε λοιπόν πτυχιοῦχοι τοῦ Θεοῦ, πρέπει νά δώσουμε ποικίλες μάχες, νά πάρουμε πολλά μαθήματα. Ὅπως τά παιδιά στό σχολεῖο ἔχουν πολλά μαθήματα, καί μαθηματικά καί χημεία καί φυσική κ.α. καί σέ ὅλα πρέπει νά δώσουν τήν μάχη τῶν ἐξετάσεων, γιά νά περάσουν. Ἔτσι καί ἐμεῖς δίνουμε ἐξετάσεις ὁ καθένας μας εἰς τό πῶς θά πάρει τό πτυχίο καί καλό βαθμό.

Ἐγκώμιον στὴν Κοίμηση τῆς Θεοτόκου

Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός

Τί εἶναι αὐτό τό μυστήριο τό μέγα, πού συντελεῖται γύρω ἀπό τό πρόσωπό σου, ἱερή Μητέρα καί Παρθένε; «Εὐλογημένη σύ ἐν γυναιξί καί εὐλογημένος ὁ καρπός τῆς κοιλίας σου». Ὅσο ὑπάρχουν ἄνθρωποι θά σέ μακαρίζουν, γιατί μονάχα Σύ εἶσαι ἄξια γιά μακαρισμό!

Καί νά πού ὅλες οἱ γενιές Σέ μακαρίζουν. Ἐσένα εἶδαν οἱ θυγατέρες τῆς Ἱερουσαλήμ, δηλαδή τῆς Ἐκκλησίας, καί σέ μακάρισαν οἱ βασίλισσες, δηλαδή οἱ ψυχές τῶν δικαίων, καί θά σέ ὑμνοῦν αἰώνια. Γιατί Σύ εἶσαι ὁ θρόνος ὁ βασιλικός, στόν ὁποῖον παραστέκονται Ἄγγελοι κοιτάζοντας τόν Βασιλέα καί Δημιουργό νά κάθεται ἐπάνω του. Σύ ἔγινες Ἐδέμ νοητή, πιό ἱερή καί πιό θεϊκή ἀπό τήν παλιά. Γιατί σ' ἐκείνη τήν Ἐδέμ ἔμεινε ὁ Ἀδάμ ὁ γήϊνος, ἐνῶ σ' Ἐσένα ὁ Κύριος τοῦ οὐρανοῦ. Ἐσένα προεικόνισε ἡ κιβωτός, γιατί Σύ γέννησες τόν Χριστό, τή σωτηρία τοῦ κόσμου, πού καταπόντισε τήν ἁμαρτία καί κατασίγασε τά κύματά της.

Ἐσένα προεικόνισε ἡ βάτος. Ἐσένα εἶχαν ἐπιγράψει προφητικῶς οἱ θεοχάρακτες πλάκες. Ἐσένα προζωγράφισε ἡ κιβωτός τοῦ Νόμου κι Ἐσένα εἶχαν φανερά προτυπώσει ἡ στάμνα ἡ χρυσή καί ἡ λυχνία καί ἡ τράπεζα καί ἡ ράβδος τοῦ Ἀαρών πού 'χε βλαστήσει. Ἀπό Σένα προῆλθε ἡ φλόγα τῆς θεότητος, τό μέτρο καί ὁ Λόγος τοῦ Πατρός, τό γλυκύτατο καί οὐράνιο μάννα, τό ὄνομα τό ἀπερίγραπτο καί πάνω ἀπ' ὅλα τά ὀνόματα, τό φῶς τό αἰώνιο καί ἀπρόσιτο, ὁ ἄρτος τῆς ζωῆς ὁ οὐράνιος, ὁ καρπός πού δέν γεωργήθηκε, ἀλλά βλάστησε ἀπό Σένα μέ σῶμα...

Μητροπολίτης Γλυφάδας Παύλος: «Παναγία δῶσε παρηγοριά κι ἐλπίδα σ᾽ ὅσους γιά χάρη τῆς προσήλωσής τους στήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ μας, διώκονται καί βασανίζονται»

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί καί τέκνα μου εὐλογημένα ἐν Κυρίῳ,

«Ἐν τῇ γεννήσει τήν παρθενίαν ἐφύλαξας, ἐν τῇ κοιμήσει τόν κόσμον

οὐ κατέλιπες Θεοτόκε». 

Αὐτήν τήν διπλῆ ἀλήθεια γιά τό πάνσεπτο πρόσωπο τῆς Ὑπερευλογημένης, Ἀχράντου καί Ἐνδόξου Μαρίας, διατρανώνει ὁ ἱερός ὑμνωδός στό Ἀπολυτίκιο κατά τήν σημερινή Θεομητορική Ἑορτή, ὑπενθυμίζοντας σέ κάθε χριστιανό, δύο ἀπό τά θαυμαστά σημεῖα, πού συντελέστηκαν, κατά τή ζωή τῆς Παναγίας Μητέρας τοῦ Θεοῦ. 

Τό ἕνα, ἀφορᾶ τό κοσμοσωτήριο γεγονός, πού συνέβη στά χρόνια τῆς ἐφηβείας Της. Τότε πού ἡ Ἀγνή καί Παρθένος κόρη τῆς Ναζαρέτ, ἀποδέχθηκε τήν Θεϊκή πρόσκληση καί μέ τήν ἐνανθρώπιση τοῦ Υἱοῦ καί Λόγου τοῦ Θεοῦ, ξεκίνησε τό ταξίδι τῆς σωτηρίας μας. Τότε, τό πάναγνο σῶμα τῆς Μαρίας, ἔγινε τό κατοικητήριο τοῦ Θεοῦ, ὁ Θρόνος τοῦ Ὑψίστου, ἡ πηγή τῆς Ζωῆς. 

Ἡ Θεολογία τῆς Ἐκκλησίας μας διαλαλεῖ, πώς ἡ ταπεινή κόρη τοῦ Ἰωακείμ καί τῆς Ἄννας, ἔχοντας μετατραπεῖ σέ δοχεῖο τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ, ὄχι μόνο ἐκύησε τό δεύτερο πρόσωπο τῆς Ἁγίας Τριάδος καί κατέστη Θεοτόκος, ἀλλά καί πῶς, μετά τόν τοκετό τοῦ Σωτήρα τοῦ κόσμου, ἡ γυναικεία φύση Της παρέμεινε ἀνεπηρέαστη, δέν ὑπέστη τήν φυσιολογική φθορά τῆς γέννας, καί ἡ φυσική μητέρα τοῦ Χριστοῦ μας, ὑμνολογεῖται ὡς ἀειπάρθενος. 

Στό πέρασμα τῆς ἐπίγειας ζωῆς της ἡ Παναγία μας, μέσα στή σιωπή Της, μίλησε στίς...

Λόγος εἰς τὴν Κοίμησιν τῆς Θεοτόκου

Ἁγίου Λουκᾶ Ἀρχιεπισκόπου Κριμαίας

«Λόγοι καὶ ὁμιλίες», τόμος Γ΄, ἔκδ. Ὀρθόδοξος Κυψέλη

Τὸν καθένα ἀπὸ μᾶς τὸν βασανίζει τὸ ἐρώτημα: τί θὰ γίνει μέ μᾶς καὶ τί μᾶς περιμένει μετὰ τὸ θάνατο; Μία σαφῆ ἀπάντηση σ’ αὐτὸ τὸ ἐρώτημα μόνοι μας δὲν μποροῦμε νὰτὴν βροῦμε. Ἀλλὰ ἡ Ἁγία Γραφὴ καὶ πρῶτα ἀπ’ ὅλα ὁ λόγος τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ μᾶς ἀποκαλύπτουν αὐτὸ τὸ μυστικό.

Μᾶς τὸ ἀποκαλύπτουν ἐπίσης τὸ ἀπολυτίκιο καὶ τὸ κοντάκιο τῆς μεγάλης αὐτῆς γιορτῆς τῆς Κοιμήσεως τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καὶ οἱ ἐκκλησιαστικοὶ ὕμνοι ποὺψάλλονται σ’ αὐτὴ τὴ γιορτή. 

Θέλω ὅλοι σας νὰ καταλάβετε, γιατί ὁ θάνατος τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καὶ Παρθένου Μαρίας λέγεται Κοίμησή της. Ὁ μέγας ἀπόστολος Ἰωάννης ὁ Θεολόγος στὸ 20ο κεφάλαιο τῆς Ἀποκαλύψεως μιλάει γιὰ τὸν πρῶτο καὶ τὸ δεύτερο θάνατο. Ὁ πρῶτος μόνο θάνατος, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀναπόφευκτος γιὰ ὅλους τούς ἀνθρώπους, περιμένει καὶ τοὺςἁγίους καὶ τοὺς δικαίους. Ἀλλὰ ὁ δεύτερος, ὁ φοβερὸς καὶ αἰώνιος θάνατος, περιμένει τοὺς μεγάλους καὶ ἀμετανόητους ἁμαρτωλούς, οἱ ὁποῖοι ἀρνήθηκαν τὴν ἀγάπη καὶ τὴνδικαιοσύνη τοῦ Θεοῦ καὶ εἶναι καταδικασμένοι νὰ βρίσκονται αἰωνίως σὲ κοινωνία μὲ τὸ διάβολο καὶ τοὺς ἀγγέλους του. 

Στὸ Εὐαγγέλιο τοῦ ἴδιου μεγάλου ἀποστόλου καὶ εὐαγγελιστοῦ Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου διαβάζουμε τὰ λόγια τοῦ Χριστοῦ, τὰ ὁποῖα εἶναι πολὺ στενὰ συνδεδεμένα μὲ ὅσαγράφει ἡ Ἀποκάλυψη: «ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ὁ τὸν λόγον μου ἀκούων καὶ πιστεύων τῷ πέμψαντί με ἔχει...

Ὢ τοῦ παραδόξου θαύματος!

Στιχηρὰ Προσόμοια, Ἦχος α' Αὐτόμελον

Ὢ τοῦ παραδόξου θαύματος! ἡ πηγὴ τῆς ζωῆς, ἐν μνημείῳ τίθεται, καὶ κλῖμαξ πρὸς οὐρανόν, ὁ τάφος γίνεται. Εὐφραίνου Γεθσημανῆ, τῆς Θεοτόκου τὸ ἅγιον τέμενος.

Βοήσωμεν οἱ πιστοί, τὸν Γαβριὴλ κεκτημένοι ταξίαρχον, Κεχαριτωμένη χαῖρε, μετὰ σοῦ ὁ Κύριος, ὁ παρέχων τῷ κόσμῳ διὰ σοῦ τὸ μέγα ἔλεος...

Ἡ Κοίμησις τῆς Θεοτόκου

Ὁμιλία τοῦ ἀειμνήστου Κυθήριου Ἁγιορείτου Ἡγουμένου π. Γεωργίου Καψάνη

Οἱ ἑορτές τῆς Παναγίας μας, οἱ Θεομητορικές Ἑορτές καί μέσα σ' αὐτές ἡ μεγαλύτερη εἶναι ἡ ἑορτή τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου, ἕνα Πάσχα μικρό, ἕνα Πάσχα μές τό καλοκαίρι, μᾶς δίνει τήν εὐκαιρία νά ἐκφράσωμε τήν βαθειά μας εὐγνωμοσύνη πρός τήν Μητέρα τοῦ Λυτρωτοῦ μας καί δική μας Μητέρα γιά ὅτι ἔχει κάνει γιά τό ἀνθρώπινο γένος καί γιά τόν κάθε ἕνα ἀπό μᾶς. Διότι, χωρίς τή δική της συνέργεια καί προσφορά εἰς τόν Ἅγιον Τριαδικόν Θεόν δέν θα ἐνσαρκοῦτο ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ. Περίμενε ὁ Θεός νά βρεθεῖ μία τέτοια ἁγία ψυχή, πανάσπιλη, πάναγνη, ἡ ὁποία θά προσέφερε ὅλη τήν ἐλευθερία της εἰς τόν Θεόν, ὥστε καί ὁ Θεός νά προσφερθῆ ὁλόκληρος σ' Αὐτήν.

Κι αὐτή ἦταν ἡ εὐλογημένη Μαρία, ἡ ταπεινή κόρη τῆς Ναζαρέτ. Τήν εὐγνωμονοῦμε. Μᾶς ἔδωσε ὅ,τι πολυτιμότερο ἔχουμε στή ζωή μας. Τόν Σωτῆρα μας. Τί θά εἴμαστε χωρίς τόν Σωτῆρα Χριστόν. Οἱ ἀπελπισμένοι κατάδικοι τοῦ θανάτου. Οἱ αἰώνιοι...

11 καὶ 14 Αὐγούστου 1996: Οἱ Κύπριοι Ἐθνομαρτύρες Τάσος Ἰσαὰκ καὶ Σολωμὸς Σολωμοῦ «πέφτουν» στὴ Μεγαλόνησο

Αὔγουστος τοῦ 1996 στὴ μαρτυρικὴ Κύπρο. Δύο παλικάρια, ὁ Τάσος Ἰσαὰκ καὶ ὁ Σολωμὸς Σολωμοῦ, ξεπετάγονται ὁλόρθα γιὰ νὰ γράψουν γιὰ ἄλλη μία φορὰ Ἑλληνικὴ Ἱστορία μὲ τὸ πολύτιμο αἷμα τους. Ὅσοι Ἕλληνες δὲν ἔχουμε χαθεῖ, μέσα στὸν καταναλωτισμὸ καὶ τὴν παγκοσμιοποίηση, ἔχουμε σὰν ἰνδάλματά μας τὰ δύο παληκάρια. Κανείς μας δὲν ξέχασε τί ἔγινε ἐκεῖνο τὸ καλοκαίρι. Τὸ 1996 ἡ Κυπριακὴ Ὁμοσπονδία Μοτοσικλετιστῶν ὀργάνωσε ἀντικατοχικὴ πορεία μὲ ἀφετηρία τὸ Βερολίνο καὶ τερματισμὸ τὴν κατεχόμενη Κερύνεια. Ἡ πορεία ξεκίνησε στὶς 2 Αὐγούστου τοῦ 1996 ἀπὸ τὴν πύλη τοῦ Βανδεμβούργου στὸ Βερολίνο γιὰ νὰ...

Δεῖτε τό βίντεο τῆς δολοφονίας τοῦ Σολωμοῦ...

Μητροπολίτης Αἰτωλίας Κοσμᾶς: «Νὰ ζητήσουμε τὶς πρεσβεῖες τῆς Παναγίας μας, νὰ φωτίση ὁ Κύριος τούς Ἕλληνες κληρικοὺς νὰ ἀφυπνισθοῦν, νὰ διακονοῦν μὲ ἁγιασμένη ζωὴ καὶ ὁμολογία»

Ἐγκύκλιος Δεκαπενταυγούστου

Ἀγαπητοὶ πατέρες καὶ ἀδελφοί,

Ἡ μεγάλη σημερινὴ ἡμέρα, «ἡ κλητὴ καὶ ἁγία ἡμέρα τῆς 15ης Αὐγούστου» βρίσκει τὰ ἐπίγεια καὶ τὰ ἐπουράνια νὰ συνεορτάζουν, νὰ λαμπροφοροῦν, νὰ χαίρονται, νὰ πανηγυρίζουν γιὰ τὴ δόξα καὶ τὸ μεγαλεῖο τῆς μεγάλης μας Μητέρας, τῆς Παναγίας μας.

Πανηγυρίζουν τὴν πάνσεπτο καὶ ἱερὰ Κοίμησί της.

Ἡ Κοίμησι τῆς Θεοτόκου δὲν εἶναι θάνατος, ἀλλὰ μία ἀληθινὴ Ἀνάστασις ψυχῆς καὶ σώματος· εἶναι θρίαμβος ζωῆς ἀπερίγραπτος.

Οἱ πνευματέμφοροι καὶ θεοφώτιστοι ἅγιοι πατέρες τῆς ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας, μᾶς βεβαιώνουν ὅτι μὲ τὴ θεία κοίμησί της καὶ τὴ μετάστασί της στοὺς οὐρανούς, ἡ Κυρία Θεοτόκος δὲν ἐγκατέλειψε τὸν πονεμένο καὶ ἁμαρτωλὸ κόσμο μας.

Κι ἐμεῖς οἱ Ἕλληνες ἔχουμε ἀπειράριθμες ἐνδείξεις καὶ ἀποδείξεις διὰ τῶν ὁποίων διαφαίνεται ὅτι ἡ Μητέρα μας «Φανερωμένη», «Γοργοεπήκοος», «Ἐλεοῦσα» τὸ ἔθνος μας σὲ κάθε δύσκολη ὥρα καὶ στιγμὴ τὸ ἐσκέπασε, τὸ ἐπροστάτευσε, τὸ ἔσωσε.

Σὰν σήμερα, 15 Αὐγούστου τοῦ ἔτους 1940, οἱ ἀσεβεῖς ἐχθροί τῆς Πατρίδος μας ἐτορπίλισαν καὶ ἐβύθισαν στὸ λιμάνι τῆς Τήνου, ἐμπρὸς στὸν Πανίερο Ναὸ τῆς Μεγαλόχαρης, τὸ καταδρομικὸ «Ἕλλη».

Ἡ Παναγία μας δὲν ἄφησε ἀπροστάτευτους τούς Ἕλληνες. Ἐπάνω στὰ βουνὰ τῆς Βορείου Ἠπείρου ἐσκέπασε, κατηύθηνε, ἐπυροδότησε τὸν ἅγιο ἐνθουσιασμὸ γιὰ τὴν...

Ἀγρυπνία γιὰ τὸν Ὅσιο Παΐσιο στὸ Κουτλουμούσι

Ἀποσπάσματα ἀπὸ τὴν Ἱερὰ Ἀγρυπνία ποὺ πραγματοποιήθηκε στὴν Ἱερὰ Μονὴ Κουτλουμουσίου ἐπὶ τῆ μνήμη τοῦ Ὁσίου Παϊσίου, στὴν ὁποία χοροστάτησε ὁ Μητροπολίτης Γρεβενῶν Δαυίδ.

πεμπτουσία

Ὁ "τορπιλισμός" τῆς Ἑλλάδος πού τιμάει τήν ΠΑΝΑΓΙΑ;

Μέρες Δεκαπενταύγουστου καὶ τὰ πάντα κινοῦνται σημειολογικά, ἴσως γιατί τὸ θέλουν κάποιοι ἔτσι . To ¨μήνυμα¨ τὸ λαμβάνει ἡ ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟΣ καὶ ἡ Μεχαλόχαρη μὲ τὴν σειρὰ ΤΗΣ ἑτοιμάζει τὸ δικό της μήνυμα.
ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 1940,  ΤΗΝΟΣ: Ο ΤΟΡΠΙΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΣ!
Σημαιοστολισμένη καμάρωνε Η ΕΛΛΗ ἐκεῖνο Τὸ ΠΡΩΙΝΟ, ἀγκυροβολημένη περὶ τὰ 800 μέτρα ἔξω ἀπὸ τὸ λιμάνι τῆς Τήνου, ἀκούγοντας τὶς καμπάνες τῆς Μεγαλόχαρης καὶ ἐνῶ ἑτοιμαζόταν νὰ κατεβάσει τὸ Τιμητικὸ Ἄγημα ποὺ θὰ συνόδευε τὴ θαυματουργὴ Εἰκόνα τῆς Θεοτόκου!
Ξαφνικὰ καὶ καθὼς ἡ Θεία Λειτουργία συνεχιζόταν, ἕνας φοβερὸς κρότος συντάραξε τὸ πλοῖο! Μία τορπίλη εἶχε ἐξαπολυθεῖ ὕπουλα στὸ ἀγκυροβολημένο σκάφος μας καὶ εἶχε χτυπήσει στὸ σημεῖο ποὺ ἦταν ὁ λέβητας, ὁ ὁποῖος μὲ τὴ σειρὰ τοῦ ἐξεράγη, προκαλώντας μεγάλη καταστροφή!
Φωτιές, καπνοί, κραυγὲς τύλιξαν τὸ ἑλληνικὸ εὔδρομο!
Ἦταν 8,30 τὸ πρωί! Στὶς 9.45, παρὰ τὶς ἡρωικὲς προσπάθειες τοῦ πληρώματος ἡ ΕΛΛΗ...

Ρεμβασμὸς τοῦ Δεκαπενταυγούστου (1906)

Ἀλεξάνδρου Παπαδιαμάντη            Ἀνάμεσα εἰς συντρίμματα καὶ ἐρείπια, λείψανα παλαιᾶς κατοικίας ἀνθρώπων ἐν μέσῳ ἀγριοσυκῶν, μορεῶν μὲ ἐρυθροὺς καρπούς, εἰς ἔρημον τόπον, ἀπόκρημνον ἀκτὴν πρὸς μίαν παραλίαν βορειοδυτικὴν τῆς νήσου, ὅπου τὴν νύκτα ἑπόμενον ἦτο νὰ βγαίνουν καὶ πολλὰ φαντάσματα, εἴδωλα ψυχῶν κουρασμένων, σκιαὶ ἐπιστρέφουσαι, καθὼς λέγουν, ἀπὸ τὸν ἀσφοδελὸν λειμῶνα, ἀφήνουσαι κενὰς οἰμωγὰς εἰς τὴν ἐρημίαν, θρηνοῦσαι τὸ πάλαι ποτὲ πρόσκαιρον σκήνωμά των εἰς τὸν ἐπάνω κόσμον ― ἐκεῖ ανάμεσα ἐσώζετο ἀκόμη ὁ ναΐσκος τῆς Παναγίας τῆς Πρέκλας. Δὲν ὑπῆρχε πλέον οἰκία ὀρθή, δὲν ὑπῆρχε στέγη καὶ ἄσυλον, εἰς ὅλον τὸ ὀροπέδιον ἐκεῖνο, παρὰ τὴν ἀπορρῶγα ἀκτήν. Μόνος ὁ μικρὸς ναΐσκος ὑπῆρχε, καὶ εἰς τὸ προαύλιον τοῦ ναΐσκου ὁ Φραγκούλης Κ. Φραγκούλας εἶχε κτίσει μικρὸν ὑπόστεγον, καλύβην μᾶλλον ἢ οἰκίαν, λαβὼν τὴν ξυλείαν, ὅσην ἠδυνήθη νὰ εὕρῃ, καί τινας λίθους ἀπὸ τὰ τόσα τριγύρω ἐρείπια, διὰ νὰ στεγάζεται προχείρως ἐκεῖ καὶ καπνίζῃ ἀκατακρίτως τὸ τσιμπούκι του, μὲ τὸν ἠλέκτρινον μαμέν*, ἔξω τοῦ ναοῦ, ὁ φιλέρημος γέρων...

Ἐγκώμια Ἐπιταφίου εἰς τὴν Κοίμησιν τῆς Θεοτόκου

Ψέλνει ὁ Ἀρχιμανδρίτης π. Θεόκλητος Μαλεβίτης.

Η ΝHΣΤΕΙΑ: Μὲ εἰκόνες καὶ μὲ ἱστορίες

Γράφει ὁ Ἠλιάδης Σάββας, Δάσκαλος - Κιλκίς

Σήμερα καὶ ἄλλοτε

Συναντηθήκαμε σὲ μιὰ κατασκήνωση, λίγο μετὰ τὸ ἔτος 2000, μὲ κάποιους συναδέλφους. Τὰ βράδια καθόμασταν ἀργὰ καὶ οἱ συζητήσεις περιστρέφονταν σὲ διάφορα θέματα πρὸς οἰκοδομή καὶ ψυχαγωγία. Ἦταν πολὺ εὐλογημένα, παρόλο ποὺ εἴχαμε λίγες μέρες στὴ διάθεσή μας.

Ἕνα βράδυ, ποὺ ἡ συζήτηση στράφηκε στὸ θέμα τῆς νηστείας, ὁ συνάδελφος, ὁ Γιῶργος ἀπὸ τὰ Γιαννιτσά, ἄρχισε νὰ μᾶς περιγράφει τὴν ταλαιπωρία ποὺ πέρασε μὲ τὴν οἰκογένειά του κατὰ τὴν ὀλιγοήμερη ἐκδρομή τους στὰ ὀρεινὰ χωριὰ τῆς Ἠπείρου, περίοδο νηστείας τοῦ Δεκαπενταύγουστου.

Ξεκινήσαμε, εἶπε, τὸ πρωὶ σιγὰ-σιγὰ καὶ κατὰ τὸ μεσημέρι φτάσαμε σ΄ ἕνα κεφαλοχώρι. Τὰ παιδιὰ ἄρχισαν νὰ διαμαρτύρονται λόγω τῆς κούρασης ἀλλὰ καὶ τῆς πείνας καὶ σταματήσαμε στὸ πρῶτο ἑστιατόριο γιὰ φαγητό. Ζητήσαμε κάτι νηστίσιμο, ἀλλὰ μᾶς εἶπαν πὼς δὲν εἶχαν τίποτε. Ὅλα τα φαγητὰ ἦταν ἀρτύσιμα. 

Φύγαμε μὲ τὴν ἐλπίδα πὼς θὰ βρίσκαμε κάτι στὸ ἑπόμενο χωριό, ποὺ ἦταν σὲ μεγαλύτερο ὑψόμετρο καὶ πολὺ μικρότερο σὲ πληθυσμό. Ὅμως καὶ ἐδῶ πέσαμε ἔξω. 

_Τίποτε, μᾶς εἶπε ὁ ταβερνιάρης. Δὲν πρόκειται νὰ βρεῖτε τίποτε νηστίσιμο οὔτε στὰ παραπέρα χωριά. Μὴ βασανίζετε ἄδικά τα παιδιά.

Ἔτσι, ἀφοῦ ἤδη εἶχε προχωρήσει ἡ ὥρα καὶ δὲ βρίσκαμε λύση, καθίσαμε καὶ δώσαμε στὰ παιδιὰ ὅ,τι εἶχε τὸ κατάστημα. Πήραμε ὅμως τὴν ἀπόφασή μας: Δὲν πρόκειται νὰ....

Ἡ Β΄ Βατικανὴ Σύνοδος ἐξ ἀπόψεως Ὀρθοδόξου Θεολογίας

Ὁ Δρ. Θεολογίας Πρωτοπρ. Πέτρος Χὶρς ὁμιλεῖ σὲ ἐκδήλωση γιὰ τὴν παρουσίαση τοῦ βιβλίου του μὲ τίτλο: «Ἐκκλησιολογικὴ ἀναθεώρηση τῆς Β΄ Βατικανῆς Συνόδου». 

πεμπτουσία

«Ρωμαῖος - Ρωμηὸς καὶ Ρωμηοσύνη»

Μαρία Μαντουβάλου, Ἀν. Καθηγήτρια Φιλοσοφικῆς Σχολῆς Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν

Ἐπιχειρεῖται ἀπὸ ὁρισμένους ἐρευνητὲς ἡ ἄσκηση προπαγάνδας, μὲ χρήση τὶς ἐθνικὲς ὀνομασίες τῶν Ἑλλήνων, προκειμένου νὰ ἀμφισβητηθεῖ ἡ ἐθνική τους ταυτότητα . Παρασιωποῦν, ἐπίσης, ὅτι πίσω ἀπὸ τὶς συσσωρευμένες καὶ ταυτόχρονα διαχρονικὰ ἐκφραζόμενες ἐθνικὲς ὀνομασίες, ὅπως Ρωμαῖος, Ρωμιός, Γραικός, Ἕλληνας, ὑποβόσκουν, ἀπὸ ποικιλώνυμους ξένους δυτικούς, Βαλκάνιους, Ρώσσους (Μόσχα, Τρίτη Ρώμη), Γερμανοὺς (ἀντιποίηση τίτλου: Imperator Romanorum) κ.ἄ., διεκδικήσεις ἐδαφικὲς καὶ κληρονομικὰ δικαιώματα πάνω κυρίως στὰ ἐδάφη τῆς Βυζαντινῆς Αὐτοκρατορίας, ἀλλὰ καὶ τῆς Τουρκοκρατούμενης καὶ ἀργότερα ἀπελευθερωμένης Ἑλλάδας...

Ἡ Ρωμανία ἀποτελοῦσε τὸ χρυσόμαλλο δέρας γιὰ πολλοὺς διεκδικητὲς καὶ οἱ ἐπιλεκτικὲς κάθε φορὰ ὀνομασίες τῶν Ἑλλήνων ἀπ' αὐτοὺς σηματοδοτοῦσαν καὶ τὶς διπλωματικές τους μηχανορραφίες. Αὐτὸ φαίνεται καλύτερα...

Τὸ τελευταῖο ἀντίο στὸν συναγωνιστὴ Θεόδωρο Βεζιάνη

Δεῖτε σχετικὰ μὲ τὸν συναγωνιστὴ Θεόδωρο Βεζιάνη ΕΔΩ

Νόμοι καὶ ἀρετὴ

Γράφει ὁ Σάββας Ἠλιάδης

Ἕνα βασικὸ κριτήριο μεταξὺ τῶν ἄλλων καὶ μάλιστα πειστικότατο, ποὺ καταδεικνύει  τὴν ἠθικὴ καὶ πνευματικὴ κατάσταση ἑνὸς λαοῦ, εἶναι οἱ νόμοι ποὺ ψηφίζονται ἀπὸ τὰ θεσμικὰ ὄργανα τοῦ κράτους καὶ τὰ θέματα τῶν ὁποίων ἅπτονται καὶ τακτοποιοῦν. Διότι, ἐκ προοιμίου, ὁ λαὸς μὲ τὶς ἀδυναμίες του καὶ τὶς ἀρετὲς του εἶναι συνυπεύθυνος καὶ «ἠθικὸς αὐτουργὸς» γιὰ τὴ δημιουργία τοῦ ὅλου νομοθετικοῦ πλαισίου τοῦ κράτους.

Ἡ νομοθεσία τῆς πολιτείας εἶναι ἢ τουλάχιστον πρέπει νὰ εἶναι ὁ φύλακας τῆς κοινωνικῆς εἰρήνης, τῆς δικαιοσύνης,  τῶν ἀτομικῶν δικαιωμάτων τῶν πολιτῶν, τῆς ἐλευθερίας καὶ τῆς προσωπικῆς ἀξιοπρέπειάς τους. Κυρίως ὅμως ὁ διαμορφωτὴς τοῦ ἤθους τοῦ «καλοῦ καγαθοῦ» πολίτη, ὅπως θὰ ἔλεγαν οἱ ἀρχαῖοι, δηλαδὴ ὑπηρέτης τῆς ἀρετῆς. Ὁ νομοθέτης δὲν ἐργάζεται προσβλέποντας μυωπικὰ στὰ στενὰ ὅρια τοῦ παρόντος. Ἔχοντας αἴσθηση τῆς βαριᾶς εὐθύνης τοῦ ἔργου μὲ τὸ ὁποῖο εἶναι ἐπιφορτισμένος, διεισδύει διακριτικὰ στὴν ἱστορία καὶ τὴν παράδοση, ἀντλεῖ τὰ ὠφέλιμα καὶ συνεχίζει νὰ χτίζει τὸ παρὸν μὲ προοπτικὴ τὸ μέλλον.

Τὸ κράτος καὶ οἱ νόμοι εἶναι ἀναγκαία στὴ μεταπτωτικὴ κατάσταση τοῦ ἀνθρώπου καὶ ἔχουν ἱερὸ σκοπό. Εἶναι ἀλήθεια πὼς καὶ ἡ χειρότερη διακυβέρνηση εἶναι πολὺ προτιμότερη ἀπὸ τὴν ἀκυβερνησία καὶ τὴν ἔλλειψη νομοθεσίας.

Στὴν πρὸς Ρωμαίους ἐπιστολὴ (ιγ΄, 1): «Πάσα ψυχὴ ἐξουσίαις ὑπερεχούσαις...

Τὸ ἀγαπημένο «Ἄξιον ἐστὶν» τοῦ Ὁσίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου (Χορὸς Κουτλουμουσιανῶν Πατέρων)

Χορὸς κουτλουμουσιανῶν πατέρων ψάλει τὸ «Ἄξιον ἐστὶν» τοῦ Χαραλάμπους Παπανικολάου σὲ ἦχο πλ. δ', στὸ ὁποῖο εὐαρεστοῦνταν ὁ Ὅσιος Παΐσιος, στὴν ἀγρυπνία πρὸς τιμὴν καὶ μνήμη τοῦ Ὁσίου Παϊσίου στὴν Ἱερὰ Μονὴ Κουτλουμουσίου.

πεμπτουσία

Ἐπί σοὶ χαίρει, Κεχαριτωμένη, πᾶσα ἡ κτίσις

Γράφει ὁ Κόντογλου Φώτης

«Ἐσένα πού εἶσαι ζωντανή κιβωτός τοῦ Θεοῦ, ἄς μή σέ ἀγγίζει ὁλότελα χέρι ἄπιστο, ἀλλά χείλια πιστά ἄς ψάλλουνε δίχως νά σωπάσουνε τή φωνή τοῦ ἀγγέλου (ὁ ὑμνωδός θέλει νά πεῖ τή φωνή τοῦ ἀρχαγγέλου Γαβριήλ, πού εἶπε «εὐλογημένη σύ ἐν γυναιξί») κι ἄς κράζουνε: «Ἀληθινά, εἶσαι ἀνώτερη ἀπ’ ὅλα Παρθένε ἁγνή».

(«Ὡς ἐμψύχῳ Θεοῦ κιβωτῷ ψαυέτω μηδαμῶς χείρ ἀμυήτων· χείλη δέ πιστῶν τῇ Θεοτόκῳ ἀσιγήτως φωνήν τοῦ ἀγγέλου ἀναμέλποντα, ἐν ἀγαλλιάσει βοάτω: Ὄντως ἀνωτέρα πάντων ὑπάρχεις, Παρθένε ἁγνή»)

Ἀλλοίμονο! Ἀμύητοι, ἄπιστοι, ἀκατάνυχτοι, εἴμαστε οἱ πιό πολλοί σήμερα, τώρα πού ἔπρεπε νά προσπέσουμε μέ δάκρυα καυτερά στήν Παναγία καί νά ποῦμε μαζί μέ τό Θεόδωρο Δούκα τό Λάσκαρη, πού σύνθεσε μέ συντριμμένη καρδιά τόν παρακλητικό κανόνα: «Ἐκύκλωσαν αἱ τοῦ βίου με ζάλαι ὥσπερ μέλισσαι κηρῖον, Παρθένε». «Σάν τά μελίσσια πού τριγυρίζουνε γύρω στήν κερήθρα, ἔτσι κ’ ἐμένα μέ ζώσανε οἱ ζαλάδες τῆς ζωῆς καί πέσανε ἀπάνω στήν καρδιά μου καί τήν κατατρυπᾶνε μέ τίς φαρμακερές σαΐτες τους. Ἄμποτε, Παναγία μου, νά σέ βρῶ βοηθό, νά μέ γλυτώσεις ἀπό τά βάσανα».

Μά ποιός ἀπό μᾶς γυρεύει βοήθεια ἀπό τήν Παναγία, ἀπό τό Χριστό κι’ ἀπό τούς ἁγίους; Γυρεύουμε βοήθεια ἀπό τό κάθε τί, παρεκτός ἀπό τό Θεό. Ἀλλά τί βοήθεια μποροῦνε νά...

Ξεκίνησε ἤδη ἡ «Ἑλληνικὴ Παγκοσμιοποίηση»

Γράφει ὁ Δρ. Κωνσταντῖνος Βαρδάκας

Σὲ λίγες μέρες ὅλες οἱ ἀναζητήσεις θὰ ξεκινοῦν μὲ τὸ γράμμα Α.

Ἡ Google ἀλλάζει σὲ Alphabet! Καὶ ἐγένετο Alphabet!

¨Ἄρχισε ὡς μηχανὴ ἀναζήτησης καὶ μὲ τὸ πέρασμα τοῦ χρόνου ἐπεκτάθηκε σὲ drones, φαρμακευτικὰ προϊόντα καὶ ἄλλους τομεῖς – κανένας ἀπὸ τοὺς ὁποίους δὲν εἶναι ἰδιαίτερα κερδοφόρος. Καὶ τώρα ἡ Google ἀναδιοργανώνεται ὑπὸ νέο τίτλο – Alphabet – καὶ διαχωρίζει τὶς κερδοφόρες ἐπιχειρήσεις της ἀπὸ ἐκεῖνες στὶς ὁποῖες προέχει ἡ καινοτομία καὶ ὄχι τὰ κέρδη.

«Ἡ γέννηση τοῦ Alphabet εἶναι συναρπαστικό, νέο κεφάλαιο στὴ ζωὴ τῆς Google» ἔγραψε στὸ blog του ὁ ἱδρυτὴς καὶ διευθύνων σύμβουλος τῆς ἑταιρείας, Λάρι Πέιτζ. «Μᾶς ἄρεσε τὸ Alphabet διότι σημαίνει μία συλλογὴ γραμμάτων ποὺ ἀντιπροσωπεύουν μία γλώσσα – μία ἀπὸ τὶς σημαντικότερες καινοτομίες τῆς ἀνθρωπότητας καὶ ὁ πυρήνας τοῦ τρόπου μὲ τὸν ὁποῖο δουλεύει ἡ ἀναζήτηση τοῦ Google…»

Ἡ νέα μητρικὴ ἑταιρεία-ὀμπρέλα, ἡ ὁποία οὐσιαστικὰ θὰ εἶναι μία ἑταιρεία συμμετοχῶν (holding company) θὰ «τρέχει» τὶς νεότερες δραστηριότητες τοῦ ὁμίλου, ὅπως τὰ τμήματα ἐπενδύσεων (Google Ventures) καὶ ἔρευνας (Google X), τὴ μονάδα Nest γιὰ τὸ ἔξυπνο σπίτι καὶ τὴ...

Ματωμένο φύλλο ριγμένο στὸ πέλαγο

Τοῦ Ἰάκωβου Πέτρου

“Τό ὄνομα ποὺ ἐπιθυμῶ ἀπὸ καρδιᾶς εἶναι «Ἡνωμένες Πολιτεῖες Κύπρου», δήλωσε ὁ Πρόεδρος τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας, Νίκος Ἀναστασιάδης, σὲ συνέντευξή του στὴν τουρκικὴ ἐφημερίδα «Sabah».”

τὰ πιὸ δύσκολα ζητήματα εἶναι τὸ περιουσιακὸ καὶ τὸ ἐδαφικό”, συνέχισε.  

Ἐκείνη ἀκριβῶς τὴν ὥρα ποὺ διάβαζα τὸ παραπάνω ἀνέκδοτο, δὲν μποροῦσα παρὰ νὰ σκεφτῶ τὴν «κατάρα» ποὺ δέρνει τὴν Κύπρο. Μία γεωστρατηγικὴ κατάρα ποὺ θέλει τὸ νησὶ νὰ  “…ἀποτελεῖ μία κουκκίδα στεριᾶς ἀνάμεσα σὲ τρεῖς ἠπείρους, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ μὴν ἀπολαμβάνει ποτὲ τῆς ἐλευθερίας της. Μία ἀνθρωποπολιτικὴ κατάρα, ἀφοῦ οἱ ἐπιλογὲς τῶν προσώπων ποὺ λαμβάνουν ἀξιώματα στὸ νησὶ εἶναι ἐφάμιλλα ἐπιτυχημένες μὲ αὐτὲς στὸν τόπο ποὺ πατοῦμε.

Στὸ πρόσωπό μου διαγραφόταν ἕνα εἰρωνικὸ χαμόγελο, ἐνῶ μέσα μου ἔβραζα, ἀναλογιζόμενος πόσοι ἄνθρωποι θὰ κλαῖνε ἐπ’ ἀφορμῆς τῆς παραπάνω δήλωσης. Ὄχι γιατί τὸ «περιουσιακὸ καὶ τὸ ἐδαφικὸ» δὲν εἶναι δύσκολα ζητήματα, ἀλλὰ γιατί εἶναι ἐπουσιώδη μπροστὰ στὰ θέματα τῶν Ἀγγλικῶν Βάσεων, τῶν Ἐποίκων, τῶν Ἐγγυητριῶν Δυνάμεων καὶ τῶν Στρατών τους, ἀλλὰ κυριότερα τῶν Ἀγνοούμενων. Ὅλων ἐκείνων τῶν ψυχῶν ποὺ χάθηκαν...

Ἡγούμενος Σιμωνόπετρας π. Ἐλισσαῖος: "Μοναχισμός καί Γάμος δύο δρόμοι ἁγιασμοῦ"

Τοὺς Ποιμένες μας, τοὺς θέλουμε καθαρόαιμους Ὀρθοδόξους καὶ ὄχι προτεσταντίζοντες καὶ κρυπτοπαπικούς

Γράφει ὁ Φώτης Μιχαήλ, ἰατρὸς

Ἀναρωτιέμαι πολλὲς φορές, ποιὰ εἶναι ἡ στάση, ποὺ ὀφείλει νὰ κρατήσει ἕνας Ρωμηός, σὲ περιπτώσεις,  ποὺ ἡ οὐσία τῆς Πίστεώς μας προσβάλλεται ἀπὸ κάποιους ἀνθρώπους, καὶ μάλιστα ἀπὸ ’’ἔγκριτους’’ καθηγητὲς τῶν λεγόμενων θεολογικῶν μας σχολῶν ἢ ἀκόμα καὶ ἀπὸ γνωστοὺς ’’προβεβλημένους’’ Ἱεράρχες;

Ἢ ἀλλιῶς, μέχρι ποιὸ σημεῖο ἔχει τὸ δικαίωμα ἕνας Ὀρθόδοξος Χριστιανός, ἐν ὀνόματι τάχα τοῦ δυτικόφερτου κώδικα καλῆς συμπεριφορᾶς, νὰ σιωπᾶ καὶ νὰ μὴν ὑπερασπίζεται-ὁμολογεῖ τὴν Πίστη τῶν Πατέρων του, ὅταν αὐτὴ ἡ Πίστις περιφρονεῖται ἀπὸ κάποιους ἐπιτήδειους καὶ -τὸ χειρότερο- παραχαράσσεται καὶ ἀλλοιώνεται; 

Μερικοὶ θὰ σπεύσουν νὰ ποῦν, ὅτι σ’ ἐμᾶς τοὺς Χριστιανοὺς δὲν πρέπουν οἱ ἀντεγκλήσεις καὶ ὅτι, πάνω ἀπ’ ὅλα, μπαίνει ἡ ἀγάπη. Ναί, ὄντως, ἡ ἀγάπη εἶναι ὁ πυρήνας τῆς Διδασκαλίας τοῦ Κυρίου μας, ἀλλὰ γιὰ ποιὰ ἀγάπη μιλᾶμε; Ἐκείνη ποῦ συμβιβάζεται μὲ τὸ ψεῦδος ἢ ἐκείνη ποῦ ἀληθεύει; Ἐκείνη ποῦ διολισθαίνει πρὸς τὴν αἵρεση ἢ ἐκείνη πού....

Ἡ τηλεόραση, σκέψεις γιὰ τὰ παιδιὰ

Γράφει ἡ Μοναχή Μαγδαληνή 

Ἡ τηλεόραση προκαλεῖ πολλὲς συγκρούσεις στὸ σπίτι, ἰδίως μεταξὺ γονέων καὶ παιδιῶν. Ἀναμφίβολα τὰ προγράμματά της συχνὰ προκαλοῦν τρόμο ἢ εἶναι βλάσφημα ἢ αἰσχρὰ ἢ βίαια καὶ τέτοια προγράμματα ἔχουν βλαβερὲς συνέπειες. Ἀκόμη, ὅταν τὴ συνηθίσει κανεὶς δὲν μπορεῖ πιὰ νὰ κάνει χωρὶς αὐτήν. Δυστυχῶς σπανίζουν τὰ προγράμματα ποὺ ξεκουράζουν, πληροφοροῦν ἢ εἶναι ἐποικοδομητικά. Ἡ πιθανότητα νὰ μὴν ὑπάρχει καθόλου τηλεόραση στὸ σπίτι ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὸ ἂν μπορεῖ ἡ οἰκογένεια νὰ ἀντιμετωπίσει τὸ γεγονὸς ὅτι θὰ ἀποτελεῖ ἐξαίρεση στὸν κανόνα. Δύο ἄκρα πρέπει νὰ ἀποφεύγονται: ἢ νὰ ἀπομονώνονται πάρα πολὺ τὰ παιδιὰ ἀπὸ τοὺς συνομηλίκους τους ἢ νὰ ζητοῦν τὴν τηλεόραση ἀσταμάτητα. Ἂν δὲν ὑπάρχει τηλεόραση στὸ σπίτι, θὰ πρέπει νὰ ἀντισταθμίζονται τὰ ἀναντίρρητα κοινωνικὰ πλεονεκτήματα ποὺ προσφέρει αὐτή. Μὲ ἄλλα λόγια, τὰ παιδιὰ πρέπει νὰ μποροῦν νὰ ζοῦν μαζὶ μ΄ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι περνοῦν πολλὲς ὧρες καθημερινὰ μπροστὰ στὴ....

Ὅλοι παιδιὰ τῆς Παναγιᾶς καὶ τοῦ Ἔθνους...

Ὁ Τάσος Ἰσαὰκ πού δολοφονήθηκε σὰν σήμερα πρὶν 19 χρόνια, μαζὶ μὲ τοὺς ἄλλους σύγχρονους μάρτυρες τοῦ Ἑλληνισμοῦ, τὸν Σολωμὸ Σολωμοὺ καὶ τὸν Βορειοηπειρώτη Ἀριστοτέλη Γκούμα, συγκροτοῦν τὴν τριάδα τῶν Ἐθνομαρτύρων πού θυσιάστηκαν κι οἱ τρεῖς τους τὰ τελευταῖα χρόνια γιὰ τὰ ἰδανικά της Ἐλευθερίας καὶ τοῦ Ἔθνους.

Τὸν Τάσο τὸν σκοτώσανε στὶς 11/8/1996...

Τὸν Σολωμὸ στὶς 14/8/1996...

Καὶ τὸν Ἀριστοτέλη στὶς 12/8/2010...

Ὅλοι μὲς λίγο πρὶν τῆς Παναγιᾶς... Ὅλοι παιδιὰ τῆς Παναγιᾶς... Γι' αὐτὸ κι ΑΘΑΝΑΤΟΙ!  

Δὲν προβάλανε βία. Ἁπλὰ διψούσανε γιὰ Ἐλευθερία!

Πενταετές μνημόσυνο τοῦ Ἀριστοτέλη Γκούμα στὴ Χειμάρρα

Τὴν Τετάρτη 12 Αὐγούστου 2015 καὶ ὥρα 9 τὸ πρωὶ  θὰ πραγματοποιηθεῖ στὸ Νεκροταφεῖο τῆς Χειμάρρας  τὸ τρισάγιο στὴ μνήμη τοῦ Ἀριστοτέλη Γκούμα, στὸ μνῆμα τοῦ Ἐθνομάρτυρα,  μὲ ἀφορμὴ τὴν συμπλήρωση πέντε χρόνων ἀπὸ τὴ στυγερὴ δολοφονία τοὺ  ἀπὸ εξτρεμιστές Αλβανοὺς ἐπειδὴ μιλοῦσε ἑλληνικά!

ellogosar

Προφητικὸ ἄρθρο (Νοέμβριος 2001) τοῦ Γέροντος Θεοκλήτου Διονυσιάτου γιὰ τὴν μαζικὴ εἰσροὴ μεταναστῶν στὴν πατρίδα μας

Παραθέτουμε ἕνα προφητικὸ καὶ ἐπίκαιρο ἄρθρο τοῦ ἀειμνήστου Γέροντος Θεοκλητοῦ Διονυσιάτου ποὺ δημοσιεύτηκε στὸν Ὀρθόδοξο Τύπο στὶς 23 Νοεμβρίου 2001 καὶ ἀναφέρεται στὴν εἰσβολὴ τῶν μεταναστῶν στὴν Ἑλλάδα. Τὸ ἄρθρο τοῦ Γέροντος Θεοκλητοῦ εἶχε τίτλο: «Μελαγχολικαὶ ἐνοράσεις»

Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς, μεταξὺ ἄλλων, λέγει, ὅτι «οἱ Μοναχοὶ εἶναι οἱ κήρυκες τῆς ἐρχομένης Βασιλείας, οἱ προφῆται τῆς Καινῆς Διαθήκης».Τὴν φράση αὕτη μου θύμισαν κάποιες συζητήσεις, ποῦ εἶχα τελευταίως μὲ τρεῖς φίλους ἡσυχαστές, ποῦ καὶ οἱ τρεῖς, ὡσὰν ἀπὸ προφητικὴ διαίσθηση, ἰσχυρίζοντο γιὰ τὴν ἐπέλευση ἀπιθάνων ἐθνικῶν καταστάσεων. Καὶ ποιὲς καταστάσεις εἶναι αὐτές; Ὅτι, τάχα, ἢ  Ἑλλάς, σταδιακῶς, δὲν θὰ συρρικνωθεῖ μὲν ἐδαφικῶς, ἀλλὰ θὰ κατακτηθεῖ ἐκ τῶν ἔνδον ἀπὸ τὸ  Ἰσλάμ! Καὶ ἐστήριζαν τὸν ἰσχυρισμόν των, στὶς ἠλεγμένες πληροφορίες, ὅπως ἔλεγαν, ποῦ τοὺς μετέδιδαν παλαιοὶ φίλοι τους κορυφαίων πολιτικῶν θέσεων, ποῦ τοὺς ἐπεσκέπτοντο στην Ἔρημο τοῦ  Ἀθωνος ἢ τοὺς ἔγραφαν.

Καὶ στὴν ἐρώτησή μου•  Ὁ Θεὸς θὰ ἐπιτρέψει τὴν ἀντικατάσταση τῆς ἁγίας  Ἐκκλησίας Του, πού «ἐπεριποιήσατο τῷ ἰδίω Αἵματι», μὲ τὸν σκοτεινὸ καὶ δαιμονικὸν μουσουλμανισμὸν μέσα στὴν Τοπικὴ Ὀρθοδοξία τῆς  Ἑλλάδος; Μοῦ ἀπήντησαν μὲ ἕνα στόμα ὅτι....

Μ᾿ αὐτά καί μ αὐτά ἐφτάσαμε στήν «ψευδοφάνεια» ~ Ὁδυσσέας Ἐλύτης

Δέν μ᾿ ἐνδιαφέρει ὁ ἐπίσημος ὅρος τῆς δουλοπρέπειας. Μ᾿ ἐνδιαφέρει ἡ οὐσία. Κι ἐκεῖνο πού ξέρω εἶναι ὅτι μ᾿ αὐτά καί μ” αὐτά ἐφτάσαμε σέ κάτι πού θά μοῦ ἐπιτρέψετε νά ὀνομάσω «ψευδοφάνεια»… Ἔχουμε, δηλαδή, τήν τάση νά παρουσιαζόμαστε διαρκῶς διαφορετικοί απ” ὅ,τι πραγματικά εἴμαστε. Καί δέν ὑπάρχει ἀσφαλέστερος δρόμος πρός τήν ἀποτυχία, εἴτε σάν ἄτομο σταδιοδρομεῖς εἴτε σάν σύνολο, ἀπό τήν ἔλλειψη τῆς γνησιότητας. Τό κακό πάει πολύ μακριά.
Ὅλα τά διοικητικά μας συστήματα, οἱ κοινωνικοί μας θεσμοί, τά ἐκπαιδευτικά μας προγράμματα, ἀρχῆς γενομένης ἀπό τούς Βαυαρούς, πάρθηκαν μέ προχειρότατο τρόπο ἀπό ἔξω, καί κόπηκαν καί ράφτηκαν ὅπως ὅπως ἐπάνω σ᾿ ἕνα σῶμα μέ ἄλλες διαστάσεις καί ἄλλους ὅρους ἀναπνοῆς…
Καί δέν πρόκειται βέβαια γιά «προγονοπληξία».