Ὁ Ἅγιος Ραφαὴλ ἀρνήθηκε νὰ συμμετάσχει σὲ συλλείτουργο μὲ Παπικὸ προκαλώντας τὴν ὀργὴ τοῦ Παλαιολόγου

Φωτογραφία: «Ρωμαίικου Ὁδοιπορικοῦ»

Τὸ ἔτος 1452 μ.Χ. τὸ Ἔθνος ὑπέστη μία μεγάλη δοκιμασία, τὴν «Ψευδοένωση» τῶν Ἐκκλησιῶν… Στὴν Κωνσταντινούπολη, στὶς 12 Δεκεμβρίου 1452, μὲ πρωτοβουλία τοῦ Παλαιολόγου (εἶχε τὴν ἀπατηλὴ ἐντύπωση ὅτι ἔτσι ἐξυπηρετοῦσε τὸ Ἔθνος, ξεχνώντας ὅτι ὁ μόνος φίλος καὶ ἀνίκητος σύμμαχος εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Σωτήρας Χριστὸς) γίνεται «ἑνωτικὴ λειτουργία», παρόντος τοῦ Καρδινάλιου Ἰσιδώρου (ἀπεσταλμένου τοῦ Πάπα).

Ὁ αὐτοκράτορας Κωνσταντῖνος ὀργάνωσε τὸ ἐπίσημο συλλείτουργο στὴν Ἐκκλησία τῆς Ἁγίας Σοφίας παρουσία τοῦ ἀντιπρόσωπου τοῦ Πάπα καρδινάλιου Ἰσίδωρου, στὰ πλαίσια τῆς «ἑνωτικῆς πολιτικῆς» ποὺ ἐφάρμοζε ἔχοντας τὴν ψευδαίσθηση ὅτι θὰ σωθεῖ ἡ Βασιλεύουσα μὲ...

Ὁ φαναριώτικος οἰκουμενισμὸς διασπᾶ τὴν ἑνότητα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας

Τοῦ Ἰωάννη Τάτση, Θεολόγου

«Λύπην, ἄλγος ψυχῆς καὶ πολὺν πόνον» ἀναφέρει ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης Βαρθολομαῖος σὲ ἐπιστολή του πρὸς τὸν Πατριάρχη Ἀντιοχείας Ἰωάννη ὅτι προκαλεῖ τὸ ἐνδεχόμενο μὴ συμμετοχῆς τοῦ Πατριαρχείου Ἀντιοχείας στὴ Μεγάλη Σύνοδο ἂν δὲν λυθεῖ τὸ ζήτημα τῆς ἐκκλησιαστικῆς δικαιοδοσίας στὸ Κατάρ. Στὴν ἴδια ἐπιστολὴ ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος ἐπαναλαμβάνει τὴν θέση του ὅτι ἡ Ἁγία καὶ Μεγάλη Σύνοδος, ὀφείλει νὰ καταδείξει τὴν ἑνότητα τῆς Μίας καὶ Ἑνιαίας Ὀρθοδόξου ἠμῶν Ἐκκλησίας καὶ τὴν μαρτυρίαν αὐτῆς πρὸς τὸν σύγχρονον κόσμον.

Προφανῶς στὴν ἐποχὴ τῆς σύγχυσης ποὺ ζοῦμε δὲν ἐννοοῦμε ὅλοι τὸ ἴδιο πράγμα ὅταν κάνουμε λόγο γιὰ ἑνότητα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καὶ μαρτυρία της στὸν σύγχρονο κόσμο. Ἡ μαρτυρία τῆς Ἐκκλησίας εἶναι ἡ μαρτυρία τῶν ἁγίων, τῶν μαρτύρων καὶ τῶν ὁσίων ὅλων τῶν...

Ἀπάντηση στὸν καθηγητὴ Γ. Δημακόπουλο (ΗΠΑ) γιὰ τὸ ἄρθρο: «Καινοτομίες μὲ πρόσχημα τὴν Παράδοση: Ἀντι-οἰκουμενικὲς προσπάθειες μὲ σκοπὸ νὰ ἐκτροχιαστεῖ ἡ Ἁγία κ Μεγάλη Σύνοδος»

Γράφει ὁ Πρωτοπρεσβύτερος π. Ἀναστάσιος Γκοτσόπουλος, 

Ἐφημέριος Ἱ. Ν. Ἁγ. Νικολάου 

Δημοσιεύθηκε ἄρθρο τοῦ καθηγητοῦ Γ. Δημακόπουλου (Ν. Ὑόρκη-ΗΠΑ)[1] στὸ ὁποῖο ἐγκαλεῖ ὅσους ἀσκοῦν κριτικὴ στὸ προσυνοδικὸ κείμενο «Σχέσεις Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μὲ τὸ λοιπὸ Χριστιανικὸ κόσμο» (τῆς Ε΄ Πανορθοδόξου Προσυνοδικῆς Διασκέψεως, Σαμπεζὺ 2015) γιὰ «ἁπλουστευτικὴ προσέγγιση τῆς πλούσιας κανονικῆς παράδοσης, ἡ ὁποία ἐπιδιώκει νὰ δικαιολογήσει ποικίλες ἁπλοϊκὲς ἰδεολογικὲς κατασκευές». Ὡς παραδείγματα παρουσιάζει τὴν κριτικὴ τῶν Σεβ. Μητροπολιτῶν Πειραιῶς Σεραφεὶμ καὶ Ναυπάκτου Ἰεροθέου.

Πιὸ συγκεκριμένα:  

α) Μέμφεται τὸν Σεβ. Μητροπολίτη Πειραιῶς Σεραφείμ για τὴν κριτική του στὴν υἱοθέτηση ἐκ μέρους τοῦ προσυνοδικοῦ κειμένου τῆς λέξεως «Ἐκκλησία» γιὰ τὶς αἱρετικὲς Χριστιανικὲς Κοινότητες. Σημειώνει δὲ μὲ περισσὴ ἔμφαση: «Ἀξίζει νὰ σημειωθεῖ ὅτι ὁ Μητροπολίτης Πειραιῶς δὲν προσήγαγε καμία πατερικὴ μαρτυρία προκειμένου νὰ δικαιολογήσει τὴν ἀντίρρησή του στὴ χρήση τοῦ ὄρου αὐτοῦ.  Ὅμως οὔτε θὰ μποροῦσε, καθὼς ἦταν σύνηθες στοὺς Πατέρες νὰ ἀποδίδουν τὸν ὄρο “ἐκκλησία” καὶ σὲ κοινότητες ποὺ θεωροῦνταν ὡς αἱρετικές».  Γιά τὴν τεκμηρίωση τοῦ ἰσχυρισμοῦ του παραπέμπει σὲ… τηλεοπτικὴ ἐκπομπὴ μὲ τὸν...

Ἀνασκευὴ κακόδοξων θέσεων Μητροπολίτου

Ἱερὰ Μητρόπολις Πειραιῶς,

Γραφεῖο ἐπὶ τῶν αἱρέσεων καὶ παραθρησκειῶν

Ἐνῶ ἡ διακαῶς ἐπιποθούμενη καὶ μὲ πολὺ λαχτάρα προσδοκώμενη ἀπὸ τοὺς οἰκουμενιστὲς «Ἁγία καὶ Μεγάλη Σύνοδος», βρίσκεται ἐπὶ θύραις, ἡ παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ προχωρεῖ ἀκάθεκτη καὶ ἰσοπεδώνει τὰ πάντα. Τὸ πολυκέφαλο τέρας τῆς αἱρέσεως φαίνεται πρὸς τὸ παρὸν νὰ θριαμβεύει, νὰ βρίσκεται στὸ ἀποκορύφωμα τῆς δόξης του, ἀφοῦ ὅλα δείχνουν ὅτι ἐντὸς ὀλίγων μηνῶν, τὴν προσεχῆ Πεντηκοστή,  θὰ λάβει καὶ συνοδικὴ ἔγκριση καὶ κατοχύρωση. «Τὶς ὅμοιος τῷ θηρίω; τὶς δύναται πολεμῆσαι μετ' αὐτοῦ;» (Ἀποκ.13,4), ἀφοῦ ἡ μεγάλη πλειοψηφία τῶν ἐπισκόπων σήμερα πανορθοδόξως τὸ ἔχουν προσκυνήσει, ἄλλοι ἀπὸ φόβο καὶ δειλία καὶ ἄλλοι ἐκ πεποιθήσεως; Τὰ ναυάγια περὶ τὴν πίστιν κληρικῶν, μοναχῶν καὶ λαϊκῶν δὲν ἔχουν τελειωμὸ καὶ συνεχῶς αὐξάνουν μὲ γεωμετρικὴ πρόοδο. Ἤδη ἔχουμε ἐπισημάνει πολλὰ ἀπὸ αὐτὰ σὲ κατὰ καιροὺς δημοσιεύσεις μας. Μὲ πολλὴ θλίψη θὰ ἀναφερθοῦμε σὲ ἕνα ἀκόμη καὶ μάλιστα ἐπισκόπου, ἐπειδὴ ἔχει κατὰ τὴν γνώμη μας μία ἰδιαιτερότητα, τὴν ὁποία θὰ διαπιστώσει ὁ ἀναγνώστης στὶς γραμμὲς ποὺ ἀκολουθοῦν.

Πρόκειται γιὰ τὸν Μητροπολίτη Βύβλου καὶ Βοτρύων, (Ὅρους Λιβάνου), τοῦ Πατριαρχείου Ἀντιοχείας κ. Γεώργιο Χόντρ, ὁ ὁποῖος δημοσίευσε στὶς 19-3-2016 στὴν ἐφημερίδα «Annahar» κυριακάτικο κήρυγμα, ἀναφερόμενο στὴν Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας, στὸ ὁποῖο ἰσοπεδώνει κυριολεκτικὰ τὴ δογματικὴ διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας μας. Τὸ ἄρθρο τοῦ ἐν λόγω...

Μητροπολίτης Γλυφάδας Παῦλος: «Προσευχόμαστε νὰ ἀναβληθεῖ ἡ ἐπίσκεψη τοῦ Πάπα στὴ Λέσβο»

Φωτό: "Ρωμαίικου Ὁδοιπορικοῦ"

Βούλα, 8 Ἀπριλίου 2016

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 

Ὅπως πληροφορηθήκαμε ἀπό τό Δελτίο Τύπου τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, τῆς Τρίτης 5ης Ἀπριλίου 2016, ἡ Διαρκής Ἱερά Σύνοδος, ἀποδέχθηκε τήν πρόταση, νά ἀφιχθεῖ τό προσεχές διάστημα στήν Ἑλλάδα ὁ Πάπας Φραγκῖσκος, πραγματοποιώντας μιά «ἀνθρωπιστικοῦ καί συμβολικοῦ χαρακτῆρα ἐπίσκεψη». 

Προσκάλεσε, ἐπίσης ἡ Δ.Ι.Σ., τόν Οἰκουμενικό Πατριάρχη κ. Βαρθολομαῖο, γιά νά παραστεῖ στήν προγραμματιζόμενη γιά τό νησί τῆς Λέσβου συνάντηση. 

Ἐπειδή θεωροῦμε πώς οἱ παραπάνω Ἀποφάσεις τῆς Δ.Ι.Σ. εἶναι μείζονος σημασίας καί ὅτι θά ἔπρεπε νά ληφθοῦν ἔπειτα ἀπό σύγκληση τοῦ Σώματος τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, προσευχόμαστε ὥστε νά ἀναβληθεῖ ἡ ἐπίσκεψη, μέχρι νά συνεδριάσει ἡ Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος τό ταχύτερο δυνατόν καί τό Σῶμα νά ἀποφασίσει σχετικά. 

Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

Ἐκδήλωση τῆς ΠΕΘ και τῆς ΕΡΩ μέ θέμα: "Πρόσωπα ἢ Ἀριθμοί;"

Τὸ Σάββατο 2 Ἀπριλίου καὶ ὥρα 7 τὸ ἀπόγευμα στὸ Συνεδριακὸ Κέντρο Δήμου Κατερίνης πραγματοποιήθηκε ἐκδήλωση μὲ θέμα: «ΠΡΟΣΩΠΑ Ή ΑΡΙΘΜΟΙ; Ἀχρήματη κοινωνία -Ἠλεκτρονικὴ Διακυβέρνηση». Ὁμιλητὴς ὁ κ. Δῆμος Θανάσουλας (Δικηγόρος). Τὴν ἐκδήλωση διοργάνωνε ἡ ″ΕΝΩΜΕΝΗ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ″ σὲ συνεργασία μὲ τὴν Ἕνωση Θεολόγων Ν. Πιερίας. Ἡ ἐκδήλωση ἔγινε μὲ τὴν εὐλογία τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κίτρους, Κατερίνης καὶ Πλαταμῶνος, κ. κ. Γεωργίου.

enromiosini

Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος: «Δῶστε στὰ παιδιὰ σας χριστιανικὴ μόρφωση»!

Ὅπως δὲν θὰ μπορέσουμε νὰ δικαιολογηθοῦμε γιὰ τὰ προσωπικὰ μας ἁμαρτήματα, τὸ ἴδιο καὶ γι' αὐτὰ τῶν παιδιῶν μας. Καὶ εἶναι λογικό. Γιατί ἂν ἡ κακία ἦταν ἔμφυτη, θὰ ὑπῆρχε δικαιολογία. Εἶναι γνωστό, ὅμως, ὅτι μὲ τὴ θέλησή μας ἀκολουθοῦμε εἴτε τὸ δρόμο τῆς ἁμαρτίας εἴτε τὸ δρόμο τῆς ἀρετῆς. Πῶς θὰ δικαιολογηθεῖ ἑπομένως ὁ γονιός, ποῦ ἄφησε τὸ πιὸ ἀγαπημένο του πλάσμα, τὸ παιδί του, νὰ παραστρατίσει;

Ἂν τὰ παιδιὰ ἀνατραφοῦν μὲ καλὲς συνήθειες, δύσκολα ἀλλάζουν συμπεριφορὰ ὅταν μεγαλώσουν. Γιατί ἡ παιδικὴ ψυχὴ εἶναι σὰν τὸ κάτασπρο, τὸ ὁλοκάθαρο πανί, πού, ἂν τὸ βάψουμε μὲ κάποιο χρῶμα, βάφεται τόσο καλά, ὥστε, ὅσες φορὲς κι ἂν θελήσουμε νὰ τὸ ξαναβάψουμε, πάντα φαίνεται ἡ ἀρχικὴ βαφή. Ἔτσι, λοιπόν, εἶναι καὶ τὰ μικρὰ παιδιά. Ὅταν συνηθίσουν στὸ καλό, δύσκολα ἀλλάζουν.

Ὁ ἀπόστολος Παῦλος ἀναφέρει μία παροιμία, ποὺ τὴν ἔχει δανειστεῖ ἀπὸ τὸν ποιητὴ Μένανδρο: «Φθείρουσιν ἤθη χρηστὰ ὁμιλίαι κακαί». Δηλαδή: Οἱ κακὲς συναναστροφὲς χαλᾶνε τὸν καλὸ χαρακτήρα (Α' Κόρ. 15:33). Ἂς μὴν ἀποροῦμε, πῶς μερικοὶ γίνονται κλέφτες ἢ ἀκόλαστοι ἢ βλάσφημοι. Τὰ παιδιὰ ἀπὸ μικρὰ στεροῦνται τὴ χριστιανικὴ ἀγωγή, συνηθίζουν στὸ....

Ὁ καθηγητὴς Δημήτριος Τσελεγγίδης καταθέτει τὶς δογματικές του διαφωνίες γιὰ τὴν μέλλουσα νὰ συνέλθει «Ἁγία καὶ Μεγάλη Σύνοδο»

Ὁ καθηγητὴς δογματικῆς τῆς Θεολογικῆς σχολῆς ΑΠΘ κ. Δημήτριος Τσελεγγίδης, μιλάει ἀποκλειστικὰ στὸ «Ρωμαίικο Ὁδοιπορικό», γιὰ τὴν μέλλουσα νὰ συνέλθει «Ἁγία καὶ Μεγάλη Σύνοδο». Ἐκφράζει τὶς δογματικές του ἐπιφυλάξεις καὶ  διαφωνίες σχετικὰ μὲ τὶς προσυνοδικὲς καὶ ὄχι μόνο ἀποφάσεις καὶ καλεῖ κλῆρο καὶ λαὸ νὰ μείνουμε «ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ», ὅπως ἔκαναν διαχρονικὰ ὅλοι οἱ Ἅγιοί μας. Διαβάστε τὰ ἐρωτήματα ποὺ τοῦ τέθηκαν…

Ἐκδήλωση τῆς Ε.ΡΩ στήν Λάρισα: "Πρόσωπα ἢ αριθμοί;"

Τὸ Σωματεῖο «ΕΝΩΜΕΝΗ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ» ὑπὸ τὴν αἰγίδα καὶ μὲ τὴν εὐλογία τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Λαρίσης καὶ Τυρνάβου διοργανώνει ἐνημερωτικὴ ἐκδήλωση ποὺ θὰ πραγματοποιηθεῖ τὴν Πέμπτη 14 Ἀπριλίου 2016 καὶ ὥρα 8 τὸ βράδυ στὸ ἀμφιθέατρο τῆς Δημόσιας Κεντρικῆς Βιβλιοθήκης Λάρισας (εἴσοδος στὴν αἴθουσα ἀπὸ τὴν πάροδο τῆς ὁδοῦ Κούμα 41) μὲ θέμα:

Πρόσωπα ἢ αριθμοί; (Ἀχρήματη κοινωνία – ἠλεκτρονική διακυβέρνηση)

Ὁμιλητές θὰ εἶναι οἱ: Δῆμος Θανάσουλας, δικηγόρος καὶ Νικόλαος Διάκος, οἰκονομολόγος. Τὴν ἐκδήλωση προλογίζει ὁ πρωτοσύγκελλος τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Λαρίσης καὶ Τυρνάβου π. Ἀχίλλιος Τσούτσουρας. Τὴν ἐκδήλωση συντονίζει ὁ δημοσιογράφος κ. Γεώργιος Τράντας.

enromiosini

Πειραιῶς Σεραφείμ: «Ἡ παρουσία τοῦ αἱρεσιάρχου Φραγκίσκου στήν Πατρίδα μας προσβάλλει τόν Θεόν, ἐπαυξάνει τά προβλήματα καί προκαλεῖ τήν Ὀρθόδοξη συνείδησή μας, ἡ Δ.Ι.Σ. νά ἀνακαλέσῃ»!

Δήλωση τοῦ Μητροπολίτου Πειραιῶς Σεραφείμ, γιὰ τὴν ἀπαράδεκτη καὶ προσβλητικὴ 

ὑποδοχὴ τῆς Διαρκοῦς Ἱερᾶς Συνόδου, τοῦ αἱρεσιάρχη Πάπα στὴ Λέσβο

Ἡ ἀπόφασις τῆς Δ.Ι.Σ. τῆς 5ης Ἀπριλίου 2016 διά τῆς ὁποίας συγκατατίθεται ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος εἰς τήν ἐπίσκεψιν τοῦ ἀντικανονικῶς διακατέχοντος τόν πάλαι ποτέ περίπυστον Πρεσβυγενή Πατριαρχικόν Θρόνον τῆς Παλαιᾶς Ρώμης καί τῆς Δύσεως κ. Φραγκίσκου Μπεργκόλιο, στήν μαρτυρική μας Πατρίδα, ἐξεδόθη κατά πρόδηλον ὑπέρβασιν τῶν ὁρίων τῆς διακριτικῆς της εὐχέρειας καί κατά παράβασιν τῶν διατάξεων τοῦ Καταστατικοῦ Χάρτου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος (Ν 590/1977), καί εἰδικώτερα τοῦ ἄρθρ. 9 παράγραφος 1, πού καθορίζει τίς ἁρμοδιότητες τῆς Δ.Ι.Σ. στό ἐδάφιο δ, καί πού προβλέπει ὅτι...

Ἁγίος Πορφύριος: «ὁ Θεὸς θὰ δείξει ἕναν Καλὸ Ἄνθρωπο, ποὺ θὰ μᾶς βγάλει ἀπὸ τὸ ἀδιέξοδο», μαρτυρία Μητροπολίτου Μόρφου!

Προφητεία Ἁγίου Πορφυρίου: «ὁ Θεὸς θὰ δείξει ἕναν Καλὸ & Πιστὸ Ἄνθρωπο, ὁ ὁποῖος θὰ βγάλει τὴν Ἑλλάδα ἀπὸ τὸ ἀδιέξοδο», μιλάει ὁ Μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος. 

Δεῖτε κι ἄλλο βίντεο γιά τό προσφυγικό…

Στιλέττο στὴν καρδιὰ τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ τοῦ Ἑλληνισμοῦ ἔμπηξαν οἱ συνοδικοὶ μὲ τὴ θλιβερότατη ἐνέργειά τους νὰ ὑποδεχτοῦν τὸν Πάπα Φραγκίσκο στὴ Λέσβο!

Γράφει ὁ Λυκοῦργος Νάνης

Ἐρήμην τῆς βουλήσεως τοῦ πιστοῦ λαοῦ, τὸν ὁποῖον ὅμως προσφωνοῦν στὶς ἐγκυκλίους ποὺ ἐξαπολύουν κάθε τόσο ὡς «τέκνα τοῦ Κυρίου ἀγαπητά», καὶ τὴν ὁποία, ἐν προκειμένω, κάθε ἄλλο παρὰ διερμηνεύουν, καὶ σὲ καταφανή ἀντίθεση πρὸς αὐτήν, οἱ συνοδικοὶ μὲ τὴν ἐπιεικῶς ἄφρονα ἐπιλογὴ τους ρίχνουν νερὸ στὸ μύλο τοῦ οἰκουμενιστικοῦ συγκρητισμοῦ καὶ τῆς «πολυπολιτισμικότητας» ποὺ ὑπονομεύουν τὴ θρησκευτικὴ καὶ ἐθνική μας ταυτότητα. Εἶναι ὑπεύθυνοι καὶ ὑπόλογοι ἀπέναντι τοῦ Θεοῦ, τῆς Ἐκκλησίας, τοῦ Ἔθνους, τῆς Ἱστορίας καὶ τῆς κοινωνίας γιὰ τὴν ὀλέθρια ἀπόφασή τους ποὺ συντελεῖ στὸ περαιτέρω ροκάνισμα τῶν ἐθνικοθρησκευτικῶν μας ριζῶν. Ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ καλεῖται νὰ ἀποδοκιμάσει τὸ συγκεκριμένο αἶσχος στεντορεία τῇ φωνῇ. Καμία δουλειὰ δὲν ἔχει ὁ δίκερως γίγας τῆς Ρώμης στὴν αἱματοπότιστη πατρίδα μας μὲ ὁποιοδήποτε πρόσχημα καὶ...

π. Γεώργιος Μεταλληνός: "Ἡ ἑλληνικὴ ἐπανάσταση στὸ φῶς τοῦ «ἄλλου» ’21''

Ὁ Πρωτοπρεσβύτερος π. Γεώργιος Μεταλληνός, Ὁμότιμος Καθηγητὴς τ. Κοσμήτωρ Θεολογικῆς Σχολῆς Ἀθηνῶν μιλάει στὴν Ἡμερίδα τοῦ Τμήματος Κοινωνικῆς Θεολογίας Ἀθηνῶν, ἡ ὁποία πραγματοποιήθηκε τὴν Πέμπτη 31 Μαρτίου 2016 στὴν Αἴθουσα Ὀπτικοακουστικῶν Μέσων τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς. Θέμα τῆς εἰσηγήσεως τοῦ π. Γεωργίου Μεταλληνοῦ εἶναι: "Ἡ ἑλληνικὴ ἐπανάσταση στὸ φῶς τοῦ «ἄλλου» ’21''.

«Τὰ πρόβατα ἀπεργοῦν, ζητώντας καλύτερες συνθήκες σφαγῆς»

«Αἰσχρόν ἐστι σιγᾶν,

τῆς Ἑλλάδος πάσης ἀδικουμένης»

Δημοσθένης

Γράφει ὁ Δημήτρης Νατσιὸς,

Δάσκαλος - Κιλκὶς

Ὁ Ἰωάννης Μεταξάς, ὁ «δικτάτορας», ὁ «φασίστας», λίγο μετὰ τὸ ἔνδοξο «ΟΧΙ» στὸν φασίστα Μουσολίνι, στὸ πρῶτο ὑπουργικὸ συμβούλιο, ποὺ ἔγινε τὸ πρωὶ τῆς 28ης Ὀκτωβρίου τοῦ 1940, ἀφοῦ, κάνοντας τὸν σταυρό του, ὑπέγραψε τὰ διατάγματα γενικῆς ἐπιστράτευσης, ζήτησε ἀπὸ τοὺς ὑπουργοὺς του τὴν ἔγκριση νόμου μὲ μόνο ἄρθρο του τὸ ἑξῆς:

«Οὐδεὶς Ἕλλην καθίσταται πλουσιώτερος ἐκ τοῦ πολέμου».

(Ἀπὸ τὸ βιβλίο, «1940 - Ὁ ἄγνωστος πόλεμος: Ἡ ἑλληνικὴ πολεμικὴ προσπάθεια στὰ μετόπισθεν», ἔκδ. «Πατάκης», σελ. 106, τῆς Μαρίνας Πετράκη, ἡ ὁποία εἶναι διδάκτωρ τοῦ πανεπιστημίου τοῦ Κέντ). Στὸ ἴδιο βιβλίο διαβάζουμε:

«Μὲ τὴν κήρυξη τοῦ πολέμου, καθὼς ἐλλοχεύει ὁ κίνδυνος μαζικῆς ἀνάληψης τραπεζικῶν καταθέσεων, ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος, μετὰ ἀπὸ διαταγὴ τῆς κυβέρνησης, εἰδοποιεῖ μὲ ἔγγραφό της ὅλες τὶς τράπεζες, νὰ περιορίσουν τὶς ἀναλήψεις τῶν καταθετῶν μέχρι τοῦ ποσοῦ τῶν 3.000 δραχμῶν». (σελ. 127).

Ὅσο γνωρίζω, ἀπὸ τὸν πόλεμο τοῦ ’40 ἕως σήμερα, οὐδέποτε εἶχε τεθεῖ ὅριο ἀναλήψεων. (Ὡς συνήθως, υἱοθετήσαμε τὴν ξενικὴ φράση «κάπιταλ κοντρόλς», διότι οἱ πολιτικοὶ νάνοι...

Ὁ τέκτονας καὶ θεόσοφος Νίκος Καζατζάκης

Γράφει ὁ Δημήτρης Τσινικόπουλος,

Νομικὸς μὲ σπουδὲς Φιλοσοφίας-Θεολογίας καὶ συγγραφέας

Ἡ Μεταφυσική τῆς Ἀνταρσίας 

Ἀπὸ τὴν πλευρὰ τῶν μελετητῶν τώρα, καὶ πέρα ἀπὸ φανατισμούς, ἐνῶ ὁ Καζαντζάκης ἀναγνωρίζεται ὡς «διανοούμενος ποὺ θεολογεῖ περισσότερο ἀπὸ ὅλους τούς Ἕλληνες διανοούμενους» (Μ. Αὐγέρης), «μοναδικὸς Ἕλληνας λογοτέχνης ποὺ ἔδωσε στὸ ἔργο του τόση θέση στὸν Θεὸ καὶ τὸν Χριστὸ ποὺ οὔτε ὁ Παπαδιαμάντης δὲν ἔδωσε» (Π. Χάρης) καὶ «ὁ θρησκευτικώτερος ὅλων τῶν συγγραφέων» (Κ. Τσάτσος), ἐλάχιστοι ἔχουν ἀσχοληθεῖ μὲ τοὺς ἐπὶ μέρους φιλοσοφικοὺς καὶ μεταφυσικοὺς προβληματισμούς του, ὅπως ἡ ἰδέα τῆς ἐπικράτησης τοῦ κοινωνικοῦ Χριστιανισμοῦ, τὸ πρόβλημα συνύπαρξης καλοῦ καὶ κακοῦ, ἡ ἀλληλενέργεια...

Νικόλαος Ἰντζεσίλογλου: Ἑλληνικὴ ταυτότητα καὶ προβληματισμοὶ

Ὁ καθηγητὴς τῆς Νομικῆς Σχολῆς ΑΠΘ συζητᾶ στὴν ἐκπομπὴ "Γράμματα Σπουδάματα" μὲ τὸν δάσκαλο Δημήτριο Νατσιὸ τὸ θέμα: "Ἑλληνικὴ ταυτότητα καὶ προβληματισμοὶ".

Ἀπάντηση στὴν ἀλβανικὴ ποδοσφαιρικὴ ὁμοσπονδία: Στὸ σπίτι τοῦ κρεμασμένου δὲν μιλᾶνε γιὰ σκοινί!

Σχόλιο ΣΦΕΒΑ: ἀναδημοσιεύουμε παρακάτω τὴν ἐμπεριστατωμένη ἀπάντηση τοῦ ΕΣΒΗ. Νὰ συμπληρώσουμε μόνο ὅτι ὄχι μόνο στὸν τομέα τοῦ ἀθλητισμοῦ, ἀλλὰ καὶ σὲ θέματα Παιδείας, Πολιτισμοῦ καὶ Ἱστορίας, τὰ ἐπίσημα ἀλβανικὰ ἔγγραφα, βιβλία καὶ ΜΜΕ βρίθουν ἀνακριβειῶν καὶ ἀνθελληνισμοῦ. Καὶ ἐπιτέλους καλοῦμε τὴν ἐπίσημη ἀλβανικὴ κυβέρνηση, ἀντὶ νὰ διαμαρτύρεται στὴ θέα τῆς σημαίας τῆς Αὐτονόμου Β. Ἤπειρου, νὰ σεβαστεῖ τὴν ὑπογραφή της στὸ Πρωτόκολλο τῆς Κέρκυρας καὶ νὰ ἀναγνωρίσει τὴν Β. Ἤπειρο ὡς αὐτόνομη, ὅπως εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ κάνει.

Δεῖτε φωτογραφίες καὶ τὴν ἀνακοίνωση…

π. Σαράντης Σαράντος: «Κάρτα τοῦ Πολίτη: Εὐκολία ἢ Ἐφιάλτης;»

Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Φθιώτιδος ἀνακοινοῦται ὅτι τὴν προσεχῆ Τετάρτη 6 Ἀπριλίου καὶ ὥρα 6.30 τὸ ἀπόγευμα θὰ πραγματοποιηθεῖ στὸ Ἀμφιθέατρο τοῦ Πνευματικοῦ - Διοικητικοῦ Κέντρου τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Φθιώτιδος, 
ὁμιλία μὲ θέμα «Κάρτα τοῦ Πολίτη: Εὐκολία ἢ Ἐφιάλτης;» ὑπὸ τοῦ Πανοσιολογιωτάτου Ἀρχιμανδρίτου πατρὸς Σαράντη Σαράντου.

Καλοῦμε τοὺς πιστοὺς νὰ προσέλθουν στὴν ὡς ἄνω ἐκδήλωση γιὰ νὰ ἐνημερωθοῦν γιὰ τὸ ἐπίκαιρο καὶ ἐνδιαφέρον ζήτημα τῆς Κάρτας τοῦ Πολίτη.  

Ἱ.Μ.Φθιώτιδος

Ἐσχατολογικὴ Ἐκκλησία

Γράφει ὁ πατήρ Ἀντώνιος  Ἀλεβιζόπουλος

Οἱ πεντηκοστιανοὶ ἰσχυρίζονται πὼς ἀπoστoλὴ τους εἶναι νὰ συγκροτήσουν τὴν ἐκκλησία τῶν ἐσχάτων καιρῶν, τὴν ἐκκλησία ποὺ θὰ παραλάβει ὁ Κύριος καὶ ἐπικαλoῦvται τὴν δῆθεν ἔκχυση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος στὶς πεντηκοστιανὲς ὁμάδες τοῦ αἰώνα μας.
Ἀνεξάρτητα ἀπὸ τὸ ὅτι σύμφωνα μὲ τὴ Γραφὴ ἡ ἐκκλησία ὑφίσταται διὰ μέσου τῶν αἰώνων καί, συνεπῶς, δὲν μπορεῖ νὰ πρωτοεμφανίστηκε στὸν αἰώνα μας, παρατηροῦμε πὼς τὸ Ἅγιο Πνεῦμα ὁδηγεῖ στὴν ἑνότητα καὶ ὄχι στὴ διαίρεση (Ἰω. ιστ' 13. Ἐφεσ. δ' 3-5. 13).
Οἱ διάφορες πεντηκοστιανὲς ὁμάδες δὲν ἔχουν «μία πίστη», ἀλλὰ παρουσιάζουν μεγάλες διαφορὲς στὴ δογματικὴ διδασκαλία, ἀκόμη καὶ στὸ βασικὸ δόγμα τῆς Ἁγίας Τριάδος.
Γενικὰ παρατηροῦμε πὼς ἡ κίνηση τῶν πεντηκοστιανῶν δὲν συνέβαλε στὴν ἑνότητα, ἀλλὰ στὴ μεγαλύτερη διαίρεση τῶν προτεσταντικῶν ὁμάδων.
Οἱ πεντηκοστιανοὶ διακρίνουν τὸ «μικρὸ ποίμνιο», τὸ ὁποῖο ταυτίζεται δῆθεν μὲ τὴν ἐκκλησία τῶν «ἐκλεκτῶν», ἀπὸ τὴν ἐκκλησία τῶν «μαζῶν», ποὺ ταυτίζεται μὲ τὸν «κόσμο», εἶναι λένε, ἡ «κατ' ὄνομα ἐκκλησία», ποὺ δὲν ἐναρμονίζεται μὲ τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ. Ὅμως ἡ ἄποψη αὐτὴ δὲν εἶναι σύμφωνη μὲ τὴν ἁγία Γραφή.
Τὸ «μικρὸ ποίμνιο» τοῦ Λουκ. ιβ' 32 ἀναφέρεται στὴν ἐποχὴ τῆς Καινῆς Διαθήκης...

Τοῦ Ἀββᾶ Δωροθέου: Περὶ συνειδήσεως

Ἀπὸ τὸν Ἀββᾶ Δωρόθεο, Ἔργα Ἀσκητικὰ

Ὅταν ὁ Θεὸς δημιούργησε τὸν ἄνθρωπο, ἔβαλε μέσα του ἕνα θεῖο σπέρμα, σὰν ἕνα εἶδος λογισμοῦ πιὸ θερμοῦ καὶ φωτεινοῦ, νὰ ἔχει τὴ θέση τῆς σπίθας, γιὰ νὰ φωτίζει τὸ νοῦ καὶ νὰ τοῦ δείχνει νὰ ξεχωρίζει τὸ καλὸ ἀπὸ τὸ κακό. Αὐτὸ ὀνομάζεται συνείδηση, καὶ εἶναι ὁ φυσικὸς νόμος.

Ἐπειδὴ ὅμως αὐτὴ παραχώθηκε καὶ καταπατήθηκε ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους μὲ τὴν προοδευτικὴ ἐξάπλωση τῆς ἁμαρτίας, χρειαστήκαμε τὸ γραπτὸ νόμο, χρειαστήκαμε τοὺς ἁγίους προφῆτες, χρειαστήκαμε τὴν ἐνανθρώπιση τοῦ ἴδιου τοῦ Δεσπότη μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, γιὰ νὰ τὴν ξαναφέρει στὸ φῶς καὶ νὰ τὴν ἀναστήσει, γιὰ νὰ ξαναδώσει ζωή, μὲ τὴν τήρηση τῶν ἁγίων ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ, σὲ κείνη τὴ σπίθα ποὺ ἦταν παραχωμένη.

Τώρα λοιπὸν εἶναι στὸ χέρι μας ἢ νὰ τὴν παραχώσουμε πάλι ἢ νὰ τὴν ἀφήσουμε νὰ λάμπει καὶ νὰ μᾶς φωτίζει, ἂν συμμορφωνόμαστε μὲ τὶς ὑποδείξεις της. Γιατί ὅταν ἡ συνείδηση μᾶς ὑπαγορεύει νὰ κάνουμε αὐτό, καὶ ἀδιαφοροῦμε, καὶ πάλι μᾶς λέει νὰ κάνουμε ἐκεῖνο, καὶ δὲν τὸ κάνουμε, ἀλλὰ σταθερὰ καὶ ἀδιάκοπα τὴν καταπατοῦμε, ἔτσι τὴ θάβουμε καὶ δὲν μπορεῖ πιὰ νὰ φωνάξει δυνατὰ μέσα μας, ἀπὸ τὸ βάρος ποὺ τὴ σκεπάζει.

Ὅπως ἀκριβῶς τὸ λυχνάρι ποὺ δίνει θαμπὸ φῶς, ἔτσι κι αὐτὴ ἀρχίζει νὰ μᾶς δείχνει ὅλο πιὸ θολά, ὅλο πιὸ σκοτεινὰ τὰ πράγματα, ὅπως συμβαίνει καὶ μὲ τὸ θολωμένο ἀπὸ τὰ πολλὰ χώματα νερό, ποὺ δὲν μπορεῖ κανεὶς νὰ δεῖ μέσα τὸ πρόσωπό του. Ἔτσι σιγὰ-σιγὰ καταντᾶμε νὰ...

Μητροπολίτης Καστορίας Σεραφεὶμ: «Ἡ σωτηρία τοῦ ποιμνίου εἶναι τὸ πρώτιστο μέλημα τοῦ Ποιμένα»

Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Καστορίας κ. Σεραφεὶμ ὁμιλεῖ γιὰ τὸ ποιμαντικὸ ἔργο τῆς Μητροπόλεώς του καὶ τὴ θεραπευτικὴ διακονία τῆς Ἐκκλησίας.

Εἰσήγηση τοῦ π. Σαράντη Σαράντου στήν ἡμερίδα γιὰ τὴ Μεγάλη Σύνοδο

Φωτό: "Ρωμαίικου Ὁδοιπορικοῦ"

Τοῦ ἀρχιμ. Σαράντη Σαράντου,

ἐφημερίου τοῦ Ἱ.Ν. Κοιμήσεως Θεοτόκου Ἀμαρουσίου

Θέμα: «Τά ἠθικά καί κοινωνικά θέματα τοῦ καταλόγου και ὁ θεσμός τῆς νηστείας»

Σεβασμιώτατοι,

Σεβαστοί Πατέρες,

Ἀγαπητοί ἀδελφοί.

Εἷς ἐκ τῶν ἐλαχιστοτάτων πρεσβυτέρων τῆς Μίας, Ἁγίας, Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας, ἐγώ ὁ λίαν ἰσχνόφωνος καί βραδύγλωσσος, καλοῦμαι νά μιλήσω γιά θέματα, τά ὁποῖα πλειάδες θεοφωτίστων ἁγίων Πατέρων τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων καί ὄχι μόνο, θεοπνεύστως καί μέ ἀσύλληπτη ἁγιοπνευ­ματική, καί οἱ πλεῖστοι ἐξ αὐτῶν καί μέ ἀφθο­νοῦσαν τήν θύραθεν σοφία ὅρισαν, ὑπεραφθονούσης μάλιστα καί τῆς μακροτάτης καί φιλοστοργοτάτης αὐτῶν ποιμαντικῆς ἐμπειρίας.

Σᾶς παρακαλῶ νά δεχθεῖτε τήν εὐτελέστατη αὐτή προσωπική μου κατάθεση, πού ἐπιτείνει ἡ ὑπόμνηση τοῦ προλόγου τοῦ πρώτου θεολογικοῦ λόγου τοῦ ὁσίου Πατρός ἡμῶν Συμεών τοῦ Νέου Θεολόγου λέγοντος:

«Τό περί Θεοῦ λέγειν ἤ φθέγγεσθαι καί τά κατ’ αὐτόν ἐρευνᾶν καί τά ἀνέκφορα ποιεῖν ἔκφορα καί τά πᾶσιν ἀκατάληπτα ὡς καταληπτά ὑπεμφαίνειν τολμηρᾶς ἄν εἴη καί αὐθάδους ψυχῆς ἔνδειγμα. Καί τοῦτο πάσχουσιν οὐχ ὅσοι ἀφ’ ἑαυτῶν τι λέγειν τολμῶσι μόνον περί Θεοῦ, ἀλλά καί ὅσοι τά πρός αἱρετικούς πάλαι λαληθέντα παρά τῶν θεσπεσίων θεολόγων καί γραφῇ παραδοθέντα ἀποστηθίζουσί τε καί πολυπραγμονοῦσιν, οὐχ ἵνα πνευματικήν τινα ὠφέλειαν καρπώσωνται, ἀλλ’ ἵνα θαυμάζωνται παρά τῶν ἀκουόντων ἐν πότοις καί συνεδρίοις καί θεολόγοι...

Βιβλιοπαρουσίαση στήν Κηφισιά ἀπό τήν Ε.ΡΩ. "Ὁ Θαυματουργός Δάσκαλος"

enromiosini.gr

Κατατοπιστική ὁμιλία Φραγκούλη Φράγκου γιά μεταναστευτικό

«Εἶμαι ὑποτακτικὸς ὅλου τοῦ κόσμου»

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. ∆ιονυσίου Τάτση

Ο ΑΓΙΟΣ Παΐσιος ὁ ἁγιορείτης ἐντυπωσίαζε τούς πολλούς ἐπισκέπτες του, ὅταν πηγαινοερχόταν στό ὑπαίθριο ἀρχονταρίκι, γιά νά τούς προσφέρει λουκούµι καί νερό. Ἕνας ἐνάρετος καί γνωστός γέροντας δέν εἶχε ἕνα ὑποτακτικό νά τόν βοηθάει!

Ὅλα τά ἔκανε µόνος του. Καί ὅταν τελείωνε τό κέρασµα, καθόταν καί αὐτός στό πεζούλι ἤ σ᾿ ἕνα κούτσουρο, γιά νά ἀκούσει τούς ἐπισκέπτες του καί νά ἀπαντήσει στίς ἐρωτήσεις τους. Γρήγορα ὅµως σηκωνόταν, γιατί ἔξω στό σύρµα εἶχαν ἔλθει καί ἄλλοι. Ἄνοιγε, χαιρετοῦσε, κερνοῦσε καί συνέχιζε τήν ἐπικοινωνία.

Σ᾿ ἐκείνους πού τόν ρωτοῦσαν γιατί δέν ἔχει κάποιον ὑποτακτικό, ὁ γέροντας ἀπαντοῦσε: «∆έν ἔχω ὑποτακτικό, γιατί εἶµαι ὑποτακτικός ὅλου τοῦ κόσµου». Πράγµατι ὁ ἅγιος ἦταν ὑποτακτικός ὅλου τοῦ κόσµου. Οἱ δεκάδες καί ἑκατοντάδες καθηµερινοί ἐπισκέπτες ἤθελαν νά ἐπικοινωνήσουν µαζί του καί αὐτός πάντα ἔκανε ὑπακοή. ∆έν ἀρνοῦνταν νά τούς ἀκούσει καί νά συνοµιλήσει. Αὐτό ἀπαιτοῦσε πνεῦµα ὑπακοῆς καί ἀγάπης. Ὑπακοῆς ἔµπονης καί ἀγάπης κουραστικῆς.

Μερικοί ἐπισκέπτες εἶχαν ψυχολογικά προβλήµατα καί τόν ἀπασχολοῦσαν ὧρες, γεγονός πού τόν ἐξαντλοῦσε, χωρίς ὅµως νά τό δείχνει. ∆έν ἤθελε νά σχηµατίσουν τήν ἐντύπωση ὅτι....

«Ἡ σηµαντικότερη προσφορὰ τοῦ Ράσου στὸ Ἔθνος μας ἦταν ἡ συµβολή του στὴ συντήρηση τοῦ ἑλληνορθόδοξου φρονήµατος τοῦ Γένους καὶ τῆς ἀγάπης του πρὸς τὴν Ἐλευθερία»

Τοῦ κ. Παύλου Ἀθ. Παλούκα, Ἐπ. Σχολικοῦ Συµβούλου ∆.Ε

 Ἡ δική μας ἐθνικὴ ἀναδίπλωσις καὶ θετικὴ στάσις ἔναντι τῆς Ἱστορίας μας 

«Στοὺς σκοτεινοὺς αἰῶνες µετὰ τὸ 1453 ἡ Ὀρθόδοξη πίστη ὑπῆρξε τὸ καταφύγιο καὶ ἡ παρηγορία τοῦ ὑποδούλου ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ἡ Ἐκκλησία τὸ κύριο στήριγµα καὶ ὁ πολύτιµος συµπαραστάτης του, στὴν ἀγωνιώδη προσπάθειά του νὰ ἐπιβιώσει καὶ νὰ διασώσει τὸν πολιτισµό του καὶ τὴν ἐθνική του αὐθυπαρξία». Γι᾽ αὐτὸ συµµεριζόµαστε τὴν ἄποψη τοῦ π. Γεωργ. Μεταλληνοῦ καὶ πιστεύουµε ὅτι «ἡ σηµαντικότερη προσφορὰ τοῦ Ράσου στὸ Ἔθνος µας δὲν ἦταν τόσο ἡ συμµετοχὴ τοῦ Κλήρου στὶς ἔνοπλες ἐξεγέρσεις καὶ συγκρούσεις, ὅσο ἡ συµβολὴ τοῦ Ράσου στὴ συντήρηση τοῦ ἑλληνορθόδοξου φρονήµατος τοῦ Γένους καὶ τῆς ἀγάπης του πρὸς τὴν ἐλευθερία».2 Τὸ ἴδιο συµβαίνει καὶ στοὺς δύσκολους, ἐθνικά, καιρούς, ποὺ διανύοµε σήµερα καὶ ποὺ κινδυνεύοµε νὰ χάσοµε τὴν ἐθνικοθρησκευτική µας ἐλευθερία καὶ ὑπόσταση. Τώρα, ποὺ ἡ ἔνταξή µας στὴν Ἑνωµένη Εὐρώπη -τὴν Αὐτοκρατορία τῆς Φραγκιᾶς- (κατὰ τὸν π. Γ. Μεταλληνό) ἔγινε πραγµατικότητα, «ἀνακαλύπτουµε, µὲ τὴ χάρη τοῦ Θεοῦ καὶ πάλι τὴν παιδεία τῶν Πατέρων µας, ποὺ µπορεῖ νὰ διασώσει τὴν Ἑλληνορθόδοξη ταυτότητά µας».
Τί θὰ πρέπη νὰ κάνωµε; Τὸ ἱστορικὸ παρελθόν µᾶς διδάσκει (καὶ ἀπὸ δῶ καὶ πέρα ἂς µὴ λησµονοῦµε ποτέ): Ἡ Ἐκκλησία, ἡ Ὀρθοδοξία νὰ γίνει καὶ πάλι κέντρο ἐθνικῆς συσπείρωσης. Κιβωτός, Σκέπη καὶ Τροφὸς τοῦ Ἔθνους. Εὐτυχῶς ἀναγνωρίστηκε, ἐπιτέλους, ἀπὸ τοὺς ἐκπροσώπους κάθε πολιτικῆς ἀποχρώσεως ἡ ἀξία καὶ ὁ ἐθνικὸς ρόλος τῆς Ὀρθοδοξίας µας. Γιὰ παράδειγµα ἀναφέρω τὸν....

Εἶναι Ὀρθόδοξοι οἱ Νεορθόδοξοι;

Τοῦ π. Μάρκου Κ. Μανώλη (†)

Ὁ π. Θεόκλητος ἀπαντᾶ εἰς τὸν κ. Γιανναράν

«Στὸ βιβλιαράκι του «ἐρωτικῶν ἀµφιλογίες» καὶ στὴ σελίδα 56, ἀπαντώντας στὸν ἰσχυρισµό µου ὅτι: «Ὁ ὅρος ἔρως δὲν ὑπάρχει στὴν πατερικὴ ὁρολογία γιὰ τὶς σχέσεις τῶν ἀνθρώπων. Ἔρως εἶναι ἡ φλογερὴ ἀγάπη, ποὺ ἀναφέρεται µόνον στὸν Θεὸ καὶ δὲν ἔχει καµµία θέση οὔτε πρὸ τοῦ γάµου, οὔτε µέσα στὸν γάµο», γράφει τὰ ἑξῆς: «∆ὲν ἔχει νόηµα νὰ παραθέσει κανεὶς τὶς πλήθουσες ἀναφορὲς τῆς πατερικῆς γραµµατείας στὸν ἀνθρώπινο ἑτερόφυλο ἔρωτα καὶ στὴ δυναµικὴ τῆς εἰκόνας τοῦ τριαδικοῦ τρόπου τῆς ὑπάρξεως καὶ τῆς «κενώσεως» τοῦ Χριστοῦ, ποὺ αὐτὸς ὁ ἔρωτας ἀντανακλᾶ.

«∆ὲν ἔχει νόηµα;» ἀπαντᾶ ὁ πατήρ. «Ὄχι µόνο ἔχει, ἀλλὰ ἡ λύση τοῦ προβλήµατος εἶναι ἡ παράθεση τῆς σχετικῆς πατερικῆς γραµµατείας. Λοιπὸν «ὅπερ ἔδει δεῖξαι», ὅπως λένε καὶ οἱ µαθηµατικοί. Φέρε µας δύο, τρία, πέντε κείµενα Πατέρων, ποὺ ἀποδέχονται τὸν ἑτερόφυλο ἔρωτα ὡς ἀναµάρτητον, ὡς διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας, ποὺ ὁδηγεῖ στὸν θεῖον ἔρωτα καὶ ἰδοὺ οἱ νεορθόδοξοι εἶσθε πλέον ὀρθόδοξοι». Ἂν µπορῆτε ἀπὸ τοὺς Ἁγίους Πατέρες νὰ φέρετε µαρτυρίες ὅτι....

Ὁ Ἰωάννης Σκαλτσούνης κρίνει τὴν Γαλλικὴν Ἐπανάστασιν

Τοῦ π. Γεωργίου Μεταλληνοῦ

Οἱ ἐπηρεασµένοι ἀπὸ τὸν εὐρωπαϊκό ∆ιαφωτισµὸ καὶ ὀπαδοὶ τῆς Γαλλικῆς Ἐπαναστάσεως, τὴν κορύφωσή του, προτιµοῦν νὰ εἶναι µαθηταὶ τοῦ Βολταίρου († 1778), τοῦ πνευµατικοῦ της πατέρα, καὶ ὄχι τοῦ Ἁγίου Κοσµᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ († 1779). Ἐπίσης, προδίδοντας τὸ νόθο φρόνηµα καὶ τὴν ἄγνοιά τους, θεωροῦν τὴν Γαλλικὴ Ἐπανάσταση τοῦ 1789 ὡς πρότυπο τῆς Μεγάλης Ἑλληνικῆς Ἐπαναστάσεως τοῦ 1821, µολονότι οὐδεµία ἄµεση σχέση ἔχουν. Ἡ δική µας Ἐπανάσταση, ὅπως ἔλεγε καὶ ὁ Γέρος τοῦ Μωριᾶ στοὺς µαθητὲς τοῦ Γυµνασίου τῶν Ἀθηνῶν, ἔγινε «πρῶτα ὑπὲρ Πίστεως καὶ ἔπειτα ὑπὲρ Πατρίδος». Καὶ ὁ Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, ταυτισµένος ἀπόλυτα µὲ τὸ ᾽21 καὶ τὴν ἐθνικὴ µας παλιγγενεσία, ἦταν ὁ ἁρµοδιώτερος νὰ προσδιορίσει τὸν χαρακτήρα καὶ τὴν ταυτότητα τοῦ Μεγάλου Ἐθνικοῦ µας Ἀγώνα. Ὑπάρχουν ὅµως καὶ οἱ Ἕλληνες ἐκεῖνοι, ποὺ λόγῳ τῆς παιδείας καὶ τοῦ Ἑλληνορθοδόξου φρονήµατός τους µποροῦν νὰ ἀποτιµήσουν ὀρθὰ τὰ πράγµατα, διαπιστώνοντας τὴν ἰδιαιτερότητα τῆς δικῆς µας Ἐπαναστάσεως καὶ τῶν στόχων της. Ἕνας ἐξ αὐτῶν ὑπῆρξε ὁ Ἰωάννης Σκαλτσούνης, ἀντιπρόεδρος (1894 - 96) καὶ πρόεδρος (1897 -1905) τοῦ θρησκευτικοῦ Συλλόγου «Ἀνάπλασις» τῶν Ἀθηνῶν. Κρίθηκε, ἔτσι, σκόπιµο -ἐπ᾽ εὐκαιρίᾳ τῆς Ἐθνικῆς µας Ἐπετείου τῆς 25ης Μαρτίου- νὰ παρουσιασθεῖ ἡ κριτική του. 

Ὁ Ἰωάννης Σκαλτσούνης (1824 - 1905), διακεκριµένος νοµοµαθής καὶ οἰκονοµολόγος, φιλόσοφος καὶ ἀπολογητὴς τοῦ Χριστιανισµοῦ ἐναντίον τοῦ ὑλισµοῦ, ἀλλὰ καὶ πολυγραφότατος συγγραφέας, ἀφιέρωσε µία σειρὰ ἄρθρων στὸ περιοδικό «Ἀνάπλασις» (ἔτος Α´, ἀριθµ. 7- 10) µὲ τὸν τίτλο «Ὁ Χριστιανισµὸς καὶ ἡ Γαλλικὴ Ἐπανάστασις», τὰ ὁποῖα συγχωνεύθηκαν κατόπιν στὸ....

Ξένη πρὸς τὴν Ὀρθόδοξη Παράδοση ἡ «Ἁγία καὶ Μεγάλη Σύνοδος» τῆς Κρήτης

Φωτό: "Ρωμαίικου Ὁδοιπορικοῦ"

Γράφει ὁ Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης

Ὁμότιμος Καθηγητὴς Θεολογικῆς Α.Π.Θ.

Ἡ σύγκληση τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Συνόδου τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ποὺ προετοιμάζεται ἀπὸ τὴν δεκαετία τοῦ 1920, φαίνεται ὅτι, ἐκτὸς ἀπροόπτου, θὰ πραγματοποιηθεῖ τὸν Ἰούνιο τοῦ 2016 στὴν Κρήτη, ἐνῶ ἀρχικὸς τόπος συγκλήσεως καὶ λειτουργίας της εἶχε ὁρισθῆ ἡ Κωνσταντινούπολη.

Ὑπὸ ἄλλες συνθῆκες τὸ γεγονὸς αὐτὸ ἔπρεπε νὰ προκαλεῖ χαρὰ εἰς ὅλους τοὺς Ὀρθοδόξους, διότι ἐπὶ πολλοὺς αἰῶνες ἡ Ἐκκλησία εἶχε περιπέσει σὲ συνοδικὴ ἀπραξία καὶ ἀργία, ἐννοεῖται ἐπὶ οἰκουμενικοῦ ἐπιπέδου, διότι τοπικὲς ἢ εὐρύτερες σύνοδοι δὲν ἔπαυσαν νὰ συγκαλοῦνται ἀκόμη καὶ κατὰ τὴν διάρκεια τῆς Τουρκοκρατίας. Ἡ σύγκληση, λοιπόν, μιᾶς νέας Οἰκουμενικῆς Συνόδου, εἴτε μετὰ τὴν ἀναγνωρισμένη ἐπισήμως Ζ´ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο τοῦ 787, εἴτε μετὰ τὶς θεωρούμενες δύο ἄλλες Οἰκουμενικὲς Συνόδους, τὴν Η´ ἐπὶ Μ. Φωτίου τοῦ 879 καὶ τὴν Θ´ ἐπὶ τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ τοῦ 1351, θὰ ἀποτελοῦσε πράγματι ἕνα σημαντικὸ ἱστορικὸ γεγονός, διότι ἐκτὸς τοῦ ὅτι θὰ ἀπεδείκνυε τὴν ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας, παρὰ τὴν διοικητική της διάρθρωση σὲ πολλὲς αὐτοκέφαλες τοπικὲς ἐκκλησίες, ἐπὶ πλέον θὰ τὴν παρουσίαζε ὡς ἕνα ζωντανὸ ὀργανισμό, ποὺ θέλει καὶ μπορεῖ νὰ ἐπιλύσει ποιμαντικά, δογματικὰ καὶ ἄλλα προβλήματα τῆς ἐποχῆς, καὶ ὄχι ὡς ἕνα μουσειακὸ ἀπολίθωμα τοῦ παρελθόντος.

Δὲν ἔλειψαν βέβαια κατὰ τὸν παρελθόντα αἰώνα καὶ κατὰ τὸν παρόντα φλέγοντα...

Τὰ στερεότυπα, ὁ Ἅγιος καὶ ἡ πολιτικὴ

Γράφει ὁ Ἀθανάσιος Ρακοβαλὴς

Ὁρίζουμε σὰν στερεότυπα παγιωμένες ἀντιλήψεις καὶ συμπεριφορὲς ποὺ εἶναι διαδεδομένες σὲ μεγάλο ἀριθμὸ ἀνθρώπων.

Μεταφέρονται ἀπὸ γενεὰ σὲ γενεὰ καὶ ἀπὸ ἄτομα σὲ ἄτομα, μέσω τῆς μίμησης. Ἕνα στερεότυπο ἐπιβάλλεται ἀπὸ τὸ πλῆθος τῶν ἀνθρώπων ποὺ τὸ πιστεύουν καὶ συνήθως δὲν ἔχει σχέση μὲ τὴν ἐνσυνείδητη ἀποδοχὴ μετὰ ἀπὸ κριτικὴ σκέψη.  Γι’ αὐτὸ τὰ περισσότερα ἀπὸ αὐτὰ εἶναι ἀσυνείδητα.

Χρειάζεται μία ἐσωτερικὴ καλλιέργεια, μία ταπείνωση καὶ μία ἐξυπνάδα γιὰ νὰ ἀντιληφθεῖ κανεὶς πρῶτα, ὅτι ὁ νοῦς του κατέχεται ἀπὸ στερεότυπα. Κατὰ δεύτερο λόγο, χρειάζεται ἀκόμα βαθύτερη καλλιέργεια καὶ αὐτοπαρατήρηση γιὰ νὰ ἀντιληφθεῖ κανεὶς ἀπο ποιά συγκεκριμένα στερεότυπα μπλοκάρεται ὁ νοῦς του, ἄρα καὶ ἡ συμπεριφορά του.

‘Όλοι μας ἔχουμε στερεότυπα· δηλαδὴ προκαθορισμένες ἰδέες, ἀπόψεις, γνῶμες, στάσεις γιὰ διάφορα θέματα, ποὺ κάποτε ἴσως τὶς σκεφτήκαμε καὶ τὶς ἀποδεχτήκαμε σὰν σωστές, ἀλλὰ ἀπὸ τότε δὲν θέλουμε νὰ τὶς ξαναεξετάσουμε, νὰ τὶς ξανασκεφτοῦμε. Τὶς ἀκολουθοῦμε σὰν μπούσουλα μὲ ἕναν τρόπο αὐτόματο, μηχανικό, χωρὶς δεύτερη σκέψη. Πρέπει κάτι νὰ συμβεῖ, ἕνα πρόβλημα, μία δυσκολία, ἕνα ἀπρόσμενο γεγονός, ποὺ θὰ μᾶς ἀναγκάσει νὰ σκεφτοῦμε καὶ νὰ ἀναρωτηθοῦμε ἂν αὐτὸ ποὺ πιστεύαμε μέχρι τώρα ἐξακολουθεῖ νὰ εἶναι σωστὸ.

Τὰ στερεότυπα δὲν εἶναι κατ’ ἀνάγκη λάθος. Ὑπάρχουν καὶ πολλὰ στερεότυπα ποὺ εἶναι...