π. Κωνσταντῖνος Στρατηγόπουλος: Μπορεῖς νὰ ταΐσεις 5.000 ἀνθρώπους; Ὁ Χριστὸς μπορεῖ!

 

Κυριακὴ ὀγδόη, ἐκ τοῦ κατὰ Ματθαῖον, ιδ΄, 14 - 22.

Κήρυγμα τοῦ π. Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου τὴν Κυριακὴ 27 Αὐγούστου τοῦ 2000 - σὲ mp3 ἐδῶ
Ἀπ' ὅ,τι φαίνεται, ἂν μελετήσουμε καλά, ἐπισταμένως καὶ ἐνδελεχῶς, τὴν προαναγνωσθεῖσα περικοπή, τὰ οἰκονομικὰ προβλήματα τοῦ κόσμου μὲ τίποτα δὲν μπορεῖ νὰ τὰ λύσουν οἱ οἰκονομολόγοι. Γιατί ἡ περικοπὴ ποὺ διαβάσαμε, τόσο γνωστή, μὰ πραγματικὰ τόσο γνωστή, δίνει μέσα της, μὲ ἕναν τρόπο κλιμακωτό, τὰ μέτρα ποὺ πρέπει νὰ ληφθοῦν γιὰ τὸ λεγόμενο καὶ μονίμως ὑπάρχον πρόβλημα τῆς οἰκονομίας - μπορεῖ σὲ γενικότερα κρατικὰ μεγέθη, μπορεῖ καὶ σὲ προσωπικὰ μεγέθη.
Νὰ δοῦμε αὐτὰ τὰ μέτρα, ἂς χρησιμοποιήσω τὴ λέξη ποὺ χρησιμοποιεῖ ἡ σύγχρονη οἰκονομικὴ καὶ πολιτικὴ ὁρολογία, τὰ ὁποῖα προτείνει ἡ εὐαγγελικὴ περικοπὴ...

π. Κωνσταντῖνος Στρατηγόπουλος: Ἀπὸ τὴν ταραχὴ στὴν Κάθαρση. Ἡ πρόταση τοῦ Χριστοῦ γιὰ τὸν ἄνθρωπο καὶ τὴν κοινωνία

Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία τοῦ π. Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου, στά πλαίσια τῆς ἑρμηνείας πού ἔγινε στό κήρυγμα τῆς Ε' Κυριακῆς Ματθαίου, 20 Ιουλίου τοῦ 2003, σέ μορφή mp3 - εδώ
Τὸ κείμενο τὸ ὁποῖο ἀκούσαμε πρὶν ἀπὸ λίγο ὡς εὐαγγελικὸ ἀνάγνωσμα, δὲν ξέρω ἂν τὸ παρατηρήσατε, διακατέχεται πέρα ὡς πέρα, ἀπ’ ἀρχῆς μέρι τέλους, ἀπὸ μιὰ καίρια καὶ καθοριστικὰ ταραγμένη ἀτμόσφαιρα. Καὶ μάλιστα, τόσο πολυποίκιλα εἶναι τὰ ταραγμένα δεδομένα ποὺ περιγράφει, ποὺ ἀκόμη καὶ στὸ τέλος δὲν φαίνεται νὰ ὑπάρχει μιὰ ὁριστικὴ καὶ γενικὴ κάθαρση. Γιατί ἂν ἡ ταραχὴ ἔχει ἀντιμετώπιση θεραπευτικὴ καὶ ἔρθει μιὰ γενικὴ κάθαρση, τότε πραγματικὰ στὸ τέλος μποροῦμε νὰ ἀναπαυθοῦμε, ὅπως γινόταν στὴν ἀρχαία τραγωδία.
Ἐδῶ, ἡ κάθαρση μόλις ποὺ διαφαίνεται, καὶ μυστικῶς πῶς, διαφυλάσσεται μέσα στὰ καίρια κρυμμένα κύτταρα τῆς Εὐαγγελικῆς Περικοπῆς. Κοιτᾶξτε, ἁπλῶς νὰ σᾶς ὑπενθυμίσω τὰ σημεῖα, τὰ τεταραγμένα, τὰ ὁποῖα προβάλλονται μέσα ἀπὸ τὴν Περικοπὴ ὁλόκληρη. Λέει πὼς οἱ δαιμονιζoμένοι, «ἐξήρχοντο ἐκ τῶν μνημείων», δηλώνει μιὰ ταραχὴ αὐτό. Δεύτερο, ἦταν «χαλεποὶ λίαν», δηλαδὴ...

Νὰ χαράξουμε πάνω στὴ ζωή μας τὶς προϋποθέσεις τῆς Βασιλείας Του

ΚΥΡΙΑΚῌ ΤΡΙΤῌ, Ἐκ τοῦ κατὰ Ματθαῖον, στ΄, 22–33.

Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία τοῦ π. Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου, στὰ πλαίσια τῆς ἑρμηνείας ποὺ ἔγινε στὸ κήρυγμα τῆς Κυριακῆς 27 Ἰουνίου τοῦ 1993.
Μὲ μιὰ ἄλλη φράση, ὁ Χριστὸς καθορίζει τὸν βηματισμὸ τῶν καθημερινῶν ἐπιθυμιῶν μας: «Ζητεῖτε πρῶτον τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ καὶ ταῦτα πάντα προστεθήσεται ὑμῖν». Καὶ, ἐπειδὴ αὐτὸ εἶναι τὸ περιεχόμενο τῆς κάθε μέρας μας, τῆς κάθε μας σκέψεως – καὶ, θὰ ἔλεγε κάποιος, «εἶναι πάρα πολὺ εὔκολο νὰ τὸ κάνουμε, νὰ ζητοῦμε τὴν βασιλεία τῶν οὐρανῶν καὶ ὅλα τὰ ἄλλα νὰ προστίθενται ἡμῖν» – ὁ Χριστός, πρὶν νὰ καταλήξει σὲ αὐτὴ τὴ φράση, ἔδωσε τὶς προϋποθέσεις ποὺ μποροῦμε νὰ χαράξουμε πάνω στὴ ζωή μας γιὰ νὰ καταστεῖ δυνατὸν νὰ ποῦμε καὶ ἐμεῖς: «Κύριε, δός μας τὴν βασιλεία τῶν οὐρανῶν!». Ποιες εἶναι αὐτὲς οἱ προϋποθέσεις, ὅπως τὶς περιέγραψε τὸ κείμενο τοῦ κατὰ Ματθαῖον Εὐαγγελίου, ποὺ ἀκούσαμε πρὶν ἀπὸ λίγο;
Τὸ κείμενο ξεκίνησε ἀπὸ μιὰ θεώρηση τῶν αἰσθήσεων, ποὺ πῆρε γιὰ...

Ἡ Ἐκκλησία ἔχει ἀνθρώπους ποὺ σταυρώνονται γιὰ νὰ πάψει ὁ κόσμος νὰ εἶναι διχασμένος...

ΚΥΡΙΑΚῌ ΔΕΥΤΕΡᾼ, Ἐκ τοῦ κατὰ Ματθαῖον δ΄ 18–23

Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία τοῦ π. Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου, στὰ πλαίσια τῆς ἑρμηνείας ποὺ ἔγινε στὸ κήρυγμα τῆς Κυριακῆς 20 Ἰουνίου τοῦ 1993.

Τὸ ἠχητικὸ ἀπόσπασμα ἀπὸ τὴν ὁμιλία – ἐδῶ

«Δεῦτε ὀπίσω μου, καὶ ποιήσω ὑμᾶς ἁλιεῖς ἀνθρώπων». Ἂν θέλαμε λίγο, μὲ καθαρὸ ἢ καὶ μὲ κριτικό, ἂν θέλετε, μάτι νὰ δοῦμε τὸ «γιατί» τῶν κοινωνικῶν ἀναταραχῶν, καὶ ὅταν λέω κοινωνικῶν ἀναταραχῶν, ἐννοῶ καὶ τὶς μεγάλες ἐνότητες (μία κοινωνία, μία πόλη, μία πολιτεία, ἕνα κράτος), ἀλλὰ ἐννοῶ καὶ τὶς μικρὲς ἐνότητες (μία οἰκογένεια, μία πολὺ μικρὴ ὁμάδα).
Ἂν θέλουμε λοιπόν νὰ δοῦμε, μὲ κριτικὸ μάτι καὶ καθαρὸ μάτι, τὶς αἰτίες τῶν κοινωνικῶν ἀναταραχῶν τῶν μικρῶν καὶ τῶν μεγάλων κοινωνικῶν ὁμάδων, θὰ μποροῦσαμε νὰ προσδιορίσουμε τρία στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα δημιουργοῦν αὐτὲς τὶς ταραχές. Τὸ πρῶτο στοιχεῖο – καὶ εἶναι οὐσιαστικό – εἶναι τὸ στοιχεῖο τοῦ διχασμοῦ, τὸ στοιχεῖο τοῦ κομματιάσματος, τὸ στοιχεῖο τῆς παραταξιακῆς...

Ἅγιοι ποὺ δὲν τοὺς γράφουν τὰ Συναξάρια: Τὸ κριτήριο τῆς ἀφανοῦς Ἁγιότητος

Κυριακῇ τῶν Ἁγίων Πάντων, Ἐκ τοῦ κατὰ Ματθαῖον, ι΄ 32-33, 37-38, ιθ΄ 27-30. 

Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία τοῦ π. Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου, στὰ πλαίσια τῆς ἑρμηνείας ποὺ ἔγινε στὸ κήρυγμα τῆς Κυριακῆς 26 Ἰουνίου τοῦ 1994. 

Τὸ ἡχητικὸ ἀπόσπασμα ἀπὸ τὴν ὁμιλία - ἐδῶ 

Κυριακὴ τῶν Ἁγίων Πάντων σήμερα. Ἡ Ἐκκλησία μας γιορτάζει τοὺς Ἁγίους Πάντας. Καὶ αὐτὸ τὸ «πάντες» φαίνεται πάρα πολὺ γενικό. Τί σημαίνει «πάντες»; Ἐντάξει, γνωρίζουμε πὼς ἡ Ἐκκλησία μας ἔχει τοὺς Ἁγίους της, ποὺ εἶναι μάρτυρες, εἶναι ὅσιοι, εἶναι ὁμολογητές, γνωρίζει τὴ ζωή τους, ξέρει τί ἔκαναν. Αὐτὸ τὸ «πάντες» εἶναι πολὺ γενικό. Καὶ ἂς ποῦμε ὅτι σ᾿ αὐτὸ τὸ «πάντες» μέσα βρίσκονται οἱ ἄγνωστοι μάρτυρες, οἱ ἄγνωστοι ὅσιοι, οἱ ἄγνωστοι ὁμολογητές – ἀλλὰ τὸ «πάντες» εἶναι πιὸ μεγάλο ἀπ᾿ αὐτό. Εἶναι καὶ πέρα ἀπὸ τοὺς μάρτυρες καὶ πέρα ἀπὸ τοὺς ὁσίους καὶ πέρα ἀπὸ τοὺς ὁμολογητές…
Στὸ «πάντες» βρίσκονται ὅλοι ἐκεῖνοι ποὺ εὐσεβῶς ἀγωνίσθηκαν κοντὰ στὸν Χριστό, καὶ τὰ Συναξάρια καὶ οἱ Βίοι τῶν Ἁγίων δὲν τοὺς χώρεσαν, γιατί...

Ἡ Ἁγία Τριάδα ὡς φανέρωση καί ἐμπειρία τοῦ Ἀκτίστου Φωτός

Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου πού ἔγινε στόν Ἱερό Ναό τῆς Ἁγίας Τριάδας Γλυφάδας, τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Γλυφάδας, τήν Δευτέρα 24 Ἰουνίου 2013.
Μεγάλη ἡ σημερινή γιορτή, συγκλονιστική γιορτή τῆς Ἁγίας Τριάδας καί τί νά πεῖς μπροστά στό μυστήριο τῆς Ἁγίας Τριάδας καί πῶς νά τό προσεγγίσεις ἀφοῦ παραμένει μυστήριο; Καί ἡ μόνη δυνατή προσέγγιση εἶναι ἡ προσέγγιση πού ἔκαναν οἱ Ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας μας, ὅπου ἡ Ἁγία Τριάδα δέν ἦταν ἁπλῶς κάποιο δόγμα πού τό ἀνέλυαν διανοητικά, τό γνώριζαν, ἀλλά πολλοί ἀπό αὐτούς τό βίωσαν ὡς φανέρωση Φωτός. Ἔτσι, ἡ Ἁγία Τριάδα, μέσα ἀπό τούς ἀνθρώπους πού ἔχουν ἐμπειρία Ὀρθόδοξη καί ἀσκοῦνται, εἶναι ὡς φανέρωση τοῦ Ἀκτίστου Φωτός.
Ἐξάλλου καί στή σημερινή ἀκολουθία πάρα πολλές φορές ἀκούστηκε...

Πεντηκοστή: Τὸ ὅριο τῆς ἀπαντοχῆς τοῦ ἀνθρώπου γιὰ νὰ καταλάβῃ τὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ, 

Πράξεων τῶν Ἀποστόλων, 2:1-11

Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία τοῦ π. Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου, στὰ πλαίσια τῆς ἑρμηνείας ποὺ ἔγινε στὸ κήρυγμα τῆς Κυριακῆς τῆς Πεντηκοστῆς.

Τὸ ἠχητικὸ ἀπόσπασμα ἀπὸ τὴν ὁμιλία - σὲ mp3 - ἐδῶ

Ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, ἐπειδὴ εἶναι μυστήριο, εἶναι ἀκατανόητη καὶ ἀκατάληπτη. Ἀπλῶς ὁ ἄνθρωπος μπορεῖ νὰ τὴν καταλάβῃ μερικῶς καὶ ἀποσπασματικῶς, μέχρι ἐκεῖ ποὺ ἀντέχει ὁ ἄνθρωπος. Ἡ σημερινὴ γιορτὴ εἶναι ἀκριβῶς τὸ ὅριο τῆς ἀπαντοχῆς τοῦ ἀνθρώπου γιὰ νὰ καταλάβῃ τὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ. Ὁ Θεὸς μὲ τὸ γεγονὸς τῆς Πεντηκοστῆς, τῆς ἀποστολῆς τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, σφραγίζει ὅλο τὸ ἔργο τῆς Θείας Οἰκονομίας. Ἀπὸ τότε ποὺ ὁ ἄνθρωπος ἔπεσε, ὁ Θεὸς ἑτοίμαζε τὸν ἄνθρωπο γι’ αὐτὴ τὴ μέρα, γιὰ νὰ μπορεῖ ἀκριβῶς νὰ πάρῃ τὴ χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καὶ νὰ ἀνέλθῃ στὸ ὕψος τοῦ Οὐρανοῦ καὶ νὰ μπορεῖ κι αὐτὸς νὰ γίνῃ Θεός. Καὶ ἔτσι λοιπόν, αὐτὴ ἡ μέρα ἀκριβῶς, ποὺ εἶναι τὸ ἀποκορύφωμα τοῦ ἔργου τῆς Θείας Οἰκονομίας καὶ τὸ σφράγισμά της, εἶναι καὶ τὸ ὅριο τῆς ἀνθρωπίνης κατανοήσεως τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ.
Ὁ Θεὸς ὅ,τι κάνει τὸ κάνει γιὰ νὰ τὸ ζήσουμε ἐμεῖς. Κοιτάξτε τί γίνεται στὴν Πεντηκοστή. Κατεβαίνει τὸ Ἅγιο τὸ Πνεῦμα καὶ κατεβαίνει, θὰ ἔλεγα, μὲ κάποιες προϋποθέσεις, οἱ ὁποῖες προϋποθέσεις ἀφοροῦν ἐμᾶς. Καὶ ἂν ἐμεῖς...

Τὸ δικό μας «πετραδάκι» στὴν ἐνότητα τοῦ κόσμου καὶ τῆς Ἐκκλησίας

Κυριακὴ Ζ΄ τῶν Ἁγίων Πατέρων, Ἐκ τοῦ κατὰ Ἰωάννην, ιζ΄ 1 – 13

Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία τοῦ π. Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου, στὰ πλαίσια τῆς ἐρμηνείας ποὺ ἔγινε στὸ κήρυγμα τῆς Κυριακῆς 12 Ἰουνίου τοῦ 2005.

Τὸ ἠχητικὸ ἀπόσπασμα ἀπὸ τὴν ὁμιλία εἶναι ἀπὸ τὴ floga.gr - σὲ mp3 ἐδῶ.

Στὴν πορεία ἀπὸ τὴν Ἀνάληψη πρὸς τὴν Πεντηκοστή, ἡ Ἐκκλησία μας μὲ τὴ σημερινὴ ἡμέρα τῶν Ἁγίων Πατέρων καὶ, κατ’ ἐξοχὴν κορυφαία θὰ ἔλεγα μὲ τὸ εὐαγγελικὸ κείμενο τοῦ Ἰωάννη ποὺ ἀκούσαμε πρὶν ἀπὸ λίγο, ἀπαντᾶ σὲ ἕνα πολὺ σπουδαῖο, θὰ ἔλεγα τὸ μοναδικὸ ἐρώτημα ποὺ χαρακτηρίζει τὴ ζωὴ τοῦ κόσμου ἢ τὸ μοναδικὸ ἄλυτο πρόβλημα – ἂν δὲν γίνει κατανοητὸ αὐτὸ ποὺ προτείνει τὸ Εὐαγγέλιο σήμερα.
Προχωροῦμε πρὸς τὴν Πεντηκοστή, ποὺ εἶναι ἀποκάλυψη τοῦ μυστηρίου τῆς Ἐκκλησίας καὶ, σήμερα, σὲ αὐτὸν τὸν ἐκτεταμένο λόγο-προσευχὴ τοῦ Χριστοῦ μας πρὸς τὸν Πατέρα Του, ἡ κορύφωση τοῦ κειμένου ἔφτασε στὴ λέξη, τὴ γνωστὴ μὲν ἀλλὰ μὴ βαθιὰ βιούμενη, ποὺ λέει Ἐκεῖνος, ὅτι «Πατέρα, ἐμεῖς ἕνα εἴμαστε, γιὰ νὰ εἶναι καὶ αὐτοὶ ἕνα οἱ μαθηταὶ ὁλόκληροι»· καὶ προκαλεῖ τὸ θέμα...

Τὸ βλέμμα τοῦ τυφλοῦ καὶ ἡ τυφλότητα τῶν βλεπόντων

Κυριακή τοῦ Τύφλου, Ἐκ τοῦ κατὰ Ἰωάννην, θ΄, 1 – 38 

Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία τοῦ π. Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου, στὰ πλαίσια τῆς ἑρμηνείας ποὺ ἔγινε στὸ κήρυγμα τῆς Κυριακῆς. 

Τὸ ἠχητικὸ ἀπόσπασμα ἀπὸ τὴν ὁμιλία - σὲ mp3 - ἐδῶ 

Ἡ ἐκτεταμένη περικοπὴ ἀπὸ τὸ κατὰ Ἰωάννην Εὐαγγέλιο τῆς θεραπείας τοῦ Τυφλοῦ θαρρεῖς καὶ θέλει νὰ προκαλέσει μὲ τὴν ἔκτασή της γιὰ τὸ πῶς μπορεῖς νὰ δεῖς το φῶς καὶ γιὰ τὸ πῶς μπορεῖς νὰ χάσεις το φῶς. Καὶ νὰ σημειώσω τρία σημεῖα μέσα ἀπὸ τὴν περικοπή, τὰ ὁποῖα τὰ ὑπομνηματίζουν καί [στὰ ὁποῖα] στέκονται πολὺ οἱ ἑρμηνευτὲς Πατέρες, γιὰ νὰ καταλάβουμε τὸ γιατί τῆς τόσο μεγάλης ἐκτάσεως καὶ τί σημασία ἔχει αὐτὴ ἡ περικοπὴ γιὰ τὴ δική μας ζωή. 
Τὸ πρῶτο σημεῖο εἶναι, στὴν ἀρχὴ τῆς περικοπῆς, ὅπως ἀκούστηκε, ἡ ἀναζήτηση τῶν ἐνόχων ἀπὸ ἐκείνους ποὺ βρίσκονται γύρω ἀπὸ τὸν Χριστό. «Τίς ἥμαρτεν, οὗτος ἢ οἱ γονεῖς αὐτοῦ;». Καὶ ὁ Χριστὸς μὲ τὸν δικό Του τρόπο καὶ μὲ τὸν...

Σώπασε γιὰ νὰ βρεῖς τὸν Λόγο: Τὰ τέσσερα στοιχεῖα ποὺ νοηματοδοτοῦν τὸν ἀνθρώπινο διάλογο

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ, Ἐκ τοῦ κατὰ Ἰὠάννην, δ΄ 5 – 42 

Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία τοῦ π. Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου, στὰ πλαίσια τῆς ἑρμηνείας ποὺ ἔγινε στὸ κήρυγμα τῆς Κυριακῆς 5 Ἰουνίου τοῦ 1994 

Τὸ ἠχητικὸ ἀπόσπασμα ἀπὸ τὴν ὁμιλία - σὲ mp3 ἐδῶ 

Ὁ Θεὸς ἔφτιαξε τὸν ἄνθρωπο γιὰ νὰ ζεῖ ἐν κοινωνίᾳ, γιατί καὶ ὁ Θεὸς εἶναι κοινωνία. Καὶ ἕνα ἀπὸ τὰ ἰσχυρὰ ὅπλα τῆς θεμελιώσεως αὐτῆς κοινωνίας καὶ ἕνα ἀπὸ τὰ μέσα ποὺ ὁ Θεός, μέσα ἀπὸ τὴν ἀγάπη του, ἔδωσε στὸν ἄνθρωπο, εἶναι ὁ λόγος καὶ ὁ διάλογος. Ἀκόμη καὶ ὁ Θεὸς φαίνεται μέσα στὴν τριαδική του ὕπαρξη, ἀπὸ τὰ κείμενα τῆς Γραφῆς, νὰ διαλέγεται: «ποιήσωμεν ἄνθρωπον», «Εἶπεν ὁ Κύριος τῷ κυρίῳ μου· κάθου ἐκ δεξιῶν μου» καὶ ἄλλα τέτοια χωρία. 

Καὶ σὲ αὐτὸ τὸ κείμενο τὸ εὐαγγελικὸ ποὺ ἀκούσαμε σήμερα τοῦ Ἰωάννου, ποὺ ἀναφέρεται στὸ διάλογο τοῦ Χριστοῦ μὲ τὴ Σαμαρείτιδα, δίνεται ἕνα ἦθος διαλόγου ὡς ἰσχυροῦ μέσου οἰκοδομήσεως τῆς ἀνθρώπινης κοινωνίας. Παρ' ὅλο ποὺ τὸ γνωρίζουμε αὐτὸ πάρα πολὺ καλά, γιατί κάθε μέρα μιλοῦμε καὶ κουβεντιάζουμε, φαίνεται νὰ ἀποτύχαμε πολὺ στὸν διάλογό μας...

Οἱ τρεῖς προτροπὲς τοῦ Χριστοῦ: Ἕνας ὁδηγὸς πνευματικῆς ἀνάρρωσης

Κυριακὴ τοῦ Παραλύτου - Ἐκ τοῦ κατὰ Ἰὠάννην, ε΄, 1 – 15 

Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία τοῦ π. Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου, στὰ πλαίσια τῆς ἑρμηνείας ποὺ ἔγινε στὸ κήρυγμα τῆς Κυριακῆς 28 Μάϊου τοῦ 2006. 
Ἡ πηγὴ τοῦ mp3 γιὰ τὴν ἀπομαγνητοφώνηση τῆς ὁμιλίας εἶναι ἡ floga.gr. Τὸ ἠχητικὸ ἀπόσπασμα ἀπὸ τὴν ὁμιλία - σὲ mp3- ἐδῶ.

Ἕνας ἀκόμη κυριακάτικος φωταγωγικὸς περίπατος, μέσα ἀπὸ τὰ κείμενα τὰ εὐαγγελικὰ ποὺ διαβάζονται ἐδῶ τὶς Κυριακές, ἀνοίχθηκε μπροστά μας: μέσα ἀπὸ τὸ γνωστὸ κείμενο τῆς θεραπείας τοῦ παραλύτου, τὸ ὁποῖο ἡ Ἐκκλησία μας, ὅπως γνωρίζετε καὶ τὸ ζεῖτε, τὸ ἐντάσσει μέσα σὲ αὐτὴ τὴν περίοδο τῆς ἀναστάσιμης εὐωχίας καὶ φωταγωγίας. 
Καὶ ἔχει λόγο ἡ Ἐκκλησία ποὺ τὸ κάνει αὐτὸ τὸ γεγονός. Καί, ὅπως λένε οἱ Πατέρες, ἐπειδὴ ἐμεῖς παραλύσαμε, λόγῳ τοῦ ἐσκοτισμένου νοῦ μας, στὴ σχέση μας μὲ τὸν Θεό, καὶ τὴν ὥρα ποὺ παραλύσαμε καὶ δὲν ὑποτασσόμαστε στὸν...

Καταξιωθεῖτε, ἀδειάζοντας τοὺς τάφους...

Κυριακὴ τῶν Μυροφόρων

Πατρὸς Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου 

Καὶ ἐκεῖνες ἤρθαν στὸν τάφο.
Καὶ στὸν τάφο ποῦ ἤρθανε, βρήκανε μέσα τὸν ἄγγελο. Καὶ ὁ ἄγγελος τοὺς εἶπε, «ἴδε ὁ τόπος ὅπου ἔθηκαν αὐτόν οὐκ ἔστιν ὧδε.» Καὶ τίς κατέλαβε τρόμος καὶ ἔκστασις καὶ βγῆκαν ἔξω. Ἐφοβοῦντο γάρ.
Τί φοβοῦντο ἄραγε;
Τί φοβήθηκαν, ἐνῶ πρὶν, δὲν ἦταν φοβισμένες;
Ἀπὸ ὅτι φαίνεται, φοβήθηκαν τὰ μεγάλα.
Ἀντιμετώπισαν ἄδειο τὸν τάφο. Τί φόβος ἦταν αὐτός;
Ἕνας φόβος ἀγαπητικός, ἕνας φόβος ἀληθινός.
Τίς κατέλαβε τρόμος καὶ ἔκστασις καὶ αὐτὲς οἱ γυναῖκες βγῆκαν πιὰ καὶ μίλησαν γιὰ τὸ Χριστό.
Ὅταν ἀντιμετώπισαν τὴν Ἀνάστασή Του. Ἐδῶ, δὲν γίνονται δρόμος, γιὰ τίς γυναῖκες, αὐτὲς οἱ μυροφόρες; Ἔτσι ὅμως -αὐτὴ τὴ στιγμή- μέσα ἀπὸ τὴν συνάντηση ποὺ εἶχαν, μὲ τὸν ἄδειο τὸν τάφο. Κάτι σημαίνει αὐτό!
Ἄν οἱ γυναῖκες μας, δὲν σταθοῦν ἔτσι μπροστὰ στὸ Χριστό, ὅλες οἱ ἀναζητήσεις τους, οἱ φεμινιστικές, οἱ νομοθετικὲς, θὰ πέφτουν στὸ κενό...

Κυριακὴ τῶν Μυροφόρων

Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία τοῦ π. Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου, στὰ πλαίσια τῆς ἑρμηνείας ποῦ ἔγινε στὸ κήρυγμα τῆς Κυριακὴ 28 Ἀπριλίου τοῦ 1996. 
Ὁ Πανάγαθος Θεὸς ὅ,τι ἔφτιαξε τὸ ἔφτιαξε πλούσιο σὲ ἐκφράσεις καὶ ποικιλόμορφο. Κοιτᾶξτε γύρω σας τὴ φύση, πόσο ποικιλόμορφη εἶναι καὶ πλούσια σὲ ἐκφράσεις καὶ σὲ δυνατότητες ζωῆς. Τὸ ἴδιο πρᾶγμα, τὸ ἴδιο ὑπόδειγμα, τὸ χρησιμοποίησε φτιάχνοντας καὶ τὸν ἄνθρωπο. Καὶ δὲν τὸν ἔκανε τὸν ἄνθρωπο μονότονο, τὸν ἔκανε πλούσιο σὲ ἐκφράσεις. Αὐτὸ τὸ καταλαβαίνουμε πολλὲς φορὲς ἀναμετρούμενοι μὲ τὸν συναισθηματικό μας κόσμο. Βλέπουμε πόσες ἐκφράσεις λύπης, χαρᾶς ἢ ποικίλων ἐνδιαμέσων καταστάσεων περνᾶμε πολλὲς φορὲς τὴν ἴδια μέρα. Αὐτὸ ἐδῶ τὸ κείμενο, ποὺ ἀκούσαμε πρὶν ἀπὸ λίγο, ἔρχεται μὲ ἕναν τρόπο πραγματικὰ καθοριστικό, ἀλλὰ μυστικό, νὰ καθορίσει τὸ γεγονὸς αὐτό: το πῶς χαλιναγωγοῦνται οἱ ποικιλόμορφες ἐκφράσεις τοῦ ἐσωτερικοῦ μας συναισθηματικοῦ κόσμου. 
Τὸ κείμενο μὲν ὁμιλεῖ γιὰ τὴν πορεία τῶν Μυροφόρων πρὸς τὸν Χριστό, ἀλλὰ παίρνει ἕνα ἀποκορύφωμα στὸ τέλος του μὲ τὶς ἑξῆς φράσεις, ποὺ εἶναι...

π. Κωνσταντίνος Στρατηγόπουλος: Ὁ Θωμᾶς θέλει νὰ δεῖ, ἂν ὑπάρχει αὐτὸς ποὺ τὸν ἀγαπάει!

Κυριακή τοῦ Ἀντίπασχα, τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Θωμᾶ 
Ἐκ τοῦ κατὰ Ἰωάννην, κ΄, 19 – 31 

Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία του π. Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου, στὰ πλαίσια τῆς ἑρμηνείας ποὺ ἔγινε στὸ κήρυγμα τῆς Κυριακῆς 18 Ἀπριλίου τοῦ 1999. 

Τὸ ἠχητικὸ ἀπόσπασμα ἀπὸ τὴν ὁμιλία - σὲ mp3- ἐδῶ 

O ἄνθρωπος εἶναι φτιαγμένος ἀπὸ τὸν Θεὸ γιὰ νὰ πιστεύει. Ὅταν λέμε γιὰ νὰ πιστεύει ἐννοοῦμε ὅτι ἔχει ἀνοίγματα πολὺ βαθιὰ μέσα του, ποὺ τὰ ἐκφράζει πρὸς τὰ ἔξω καὶ ἀρχίζει καὶ γίνεται κοινωνία. Ἂν μπροστά του βρεῖ ἀγαπητικὴ καὶ θυσιαζόμενη κοινωνία, τὴν ἐμπιστεύεται βαθύτατα, ἀνοίγεται, καὶ τότε ἀκριβῶς, ἐμπιστευόμενος καὶ πιστεύοντας αὐτὸ ποὺ βρῆκε, ἀνοίγεται πιὸ πολὺ καὶ ὁ κόσμος γίνεται ὄντως κοινωνία. Ὁ Θεός μας ἀκριβῶς ἐπειδὴ εἶναι ἡ ἀτέλειωτη ἀγάπη, ἡ ἄκρα ταπείνωση καὶ ἡ ἄκρα συγκατάβαση, εἶναι μοναδικὴ προϋπόθεση πίστεως. Δὲν ὑπάρχει ἀκρότατο ὅριο προσφορᾶς, ἀγάπης καὶ θυσίας καὶ συγκαταβάσεως [ἄλλο] ἀπὸ τὸν Χριστό μας. Γι’ αὐτὸ ἀκριβῶς ἡ πίστη ἐκφράζεται ἀφετηριακὰ...

Ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος θέλει νὰ μάθει γιὰ τὴν Ἀνάσταση, νὰ μπεῖ στὴν Ἐκκλησία καὶ νὰ πάθει τὰ πάθη τοῦ Χριστοῦ

π.Κωνσταντίνος Στρατηγόπουλος, Ράδιο Παράγκα Πάσχα τοῦ 1993  

Ὅταν κάποιος ἄνθρωπος ἔχει καλὴ θέληση καὶ θέλει νὰ μάθει γιὰ τὴν Ἀνάσταση ἀλλὰ εἶναι δύσκολο νὰ τὴν πιστέψει καὶ θέλει ἀποδείξεις γιὰ νὰ πιστέψει, τότε τί πρέπει νὰ κάνει γιὰ νὰ μάθει τὰ πάντα;
Κοιτᾶξτε, τὸ εἴπαμε κάπου στὴν ἐκπομπή μας καὶ τὸ εἶπε ἐκεῖνο τὸ κείμενο τὸ πανέμορφο τοῦ πατρὸς Βασιλείου Γοντικάκη. Ἐδῶ δὲν εἶναι ἁπλῶς νὰ πιστέψεις μέσα ἀπὸ τὸ μυαλό σου, εἶναι νὰ πάθεις γι’ αὐτὰ τὰ πράγματα καὶ μπαίνοντας στὴν Ἐκκλησία, παθαίνεις. Καὶ ὁ Χριστὸς παίρνει πάνω Του, ὅλα σου τὰ πάθη. Παθαίνεις πρῶτα καὶ μετὰ γνωρίζεις τὴν Ἀνάσταση. Μὴν προσπαθοῦμε νὰ ἀναμετρηθοῦμε μὲ τὴν Ἀνάσταση λογικά. Θὰ μπορούσαμε νὰ φέρουμε δεκάδες ἐπιχειρήματα...

Τὸ Πάσχα τοῦ Ἰσαάκ

Τοῦ π. Κωνσταντίνου Στρατηγοπούλου, Αὐτοτελὲς ἀπόσπασμα μέσα ἀπὸ τὸ βιβλίο «Τὸ σταυροδρόμι τῆς καρδιᾶς μου», Σελίδα 9, ἐκδόσεις «Φιλοκαλία», Μάϊος 2002. 
Ἐκείνη τὴν ἱστορία, ποὺ θύμιζε ζωντανὸ συναξάρι νεομάρτυρος, μοῦ τὴν ἔλεγε ἡ γιαγιά μου καὶ ἔχει χαραχθεῖ βαθιὰ μέσα στὴ μνήμη μου. Ὁ πατέρας της ἦταν παπᾶς σ’ ἕνα ἀπὸ τὰ χωριὰ τοῦ ἄνω Βοσπόρου, ποὺ σήμερα ἔχει τὴν ὀνομασία «Μπέηκοζ». Ὁ πατὴρ Ἀντώνιος, ἔτσι ἔλεγαν τὸν παπᾶ, εἶχε πολλὰ παιδιά, ἀνάμεσά τους καὶ τὸ Χριστόδουλο. Ὁ Χριστόδουλος ἦταν 10 ἐτῶν ὅταν ἔγιναν ἐκεῖνα τὰ τρομερὰ γεγονότα. Μιὰ Μεγάλη Παρασκευὴ οἱ Ἑβραῖοι ἔκλεψαν τὸ παιδὶ καὶ τὸ πῆραν μαζί τους. Τὴν ἴδια κιόλας μέρα τὸ κάρφωσαν, τὸ παιδί, σ’ ἕνα σταυρό, ὅπως τὸ Χριστό. Κάποιοι περαστικοὶ βρῆκαν, τὴν ἄλλη μέρα, τὸ Χριστόδουλο...

π. Κωνσταντῖνος Στρατηγόπουλος - Πορεία πρὸς τὴν Ἀνάσταση

 

Ἡ ὁμιλία ἔχει τίτλο "Πορεία πρὸς τὸ Πάθος" καὶ ἔγινε στὶς 19 Ἀπριλίου 1997. 

Αὐτὴ τὴν πολὺ μεγάλη ἑβδομάδα ἡ ὁποιαδήποτε ὑποκρισία δὲν μπορεῖ νὰ ἀντέξει μπροστὰ στὴν ἀποκάλυψη τῆς ἀτελείωτης ἀγάπης τοῦ Θεοῦ!

Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία του π. Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου, στὰ πλαίσια τῆς ἑρμηνείας ποὺ ἔγινε στὸ κήρυγμα τῆς Κυριακῆς 11 Ἀπριλίου τοῦ 1997.

 Τὸ ἠχητικὸ ἀπόσπασμα ἀπὸ τὴν ὁμιλία - σὲ mp3 ἐδῶ 

«Μὴ φοβοῦ, θύγατερ Σιών· ἰδοὺ ὁ βασιλεύς σου ἔρχεται καθήμενος ἐπὶ πῶλον ὄνου». Μὲ αὐτὸ τὸ προφητικὸ κείμενο, τὸ Εὐαγγέλιο ποὺ ἀκούσαμε πρὶν ἀπὸ λίγο χαρακτηρίζει τὴν εἴσοδο τοῦ Χριστοῦ μέσα στὰ Ἱεροσόλυμα. Καὶ ἐμεῖς ζοῦμε σὲ ἕναν κόσμο ταραγμένο, γεμᾶτο ἀπὸ φόβο, γεμᾶτο ἀπὸ ποικίλες διαταραχές, καὶ αὐτὸς ὁ λόγος ἔρχεται πολὺ καίρια νὰ χτυπήσει τὶς καρδιές μας:...

Διακονῶντας ἀναστάσιμα τὴ ζωὴ τοῦ κόσμου

Ε' ΚΥΡΙΑΚῌ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ, Ἐκ τοῦ κατὰ Μᾶρκον, ι΄, 32 - 45 

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, Κυριακῇ πέμπτῃ τῶν Νηστειῶν, διετάχθημεν μνήμην ποιεῖσθαι τῆς Ὁσίας Μὴτρὸς ἡμῶν Μαρίας τῆς Αἰγυπτίας. 
Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία τοῦ πατρός Κωνσταντίνου Στρατηγοπούλου, στὰ πλαίσια τῆς ἑρμηνείας ποὺ ἔγινε στὸ κήρυγμα τῆς Κυριακῆς 13 Ἀπριλίου τοῦ 1997.

Τὸ ἠχητικὸ ἀπόσπασμα ἀπὸ τὴν ὁμιλία - σὲ mp3 ἐδῶ 

Πιστεύω πὼς δύσκολα μπορεῖ νὰ ξαναγραφεῖ κείμενο τὸ ὁποῖο, μὲ τόση ἁπλότητα, γραφικότητα, διεισδυτικότητα καὶ ρεαλισμό, νὰ περιγράψει τὸ εἶναι καὶ τὸ γίγνεσθαι τῆς περπατησιᾶς τοῦ ἀνθρώπου πάνω στὴ γῆ. Αὐτὸ τὸ ἔκανε ὁ Χριστός μας μέσα ἀπὸ τὸ κείμενο τὸ εὐαγγελικὸ ποὺ ἀκούσαμε πρὶν ἀπὸ λίγο, ὅπου μέσα ἀπὸ δύο κεντρικοὺς ἄξονες τῆς διηγήσεως ποὺ ἀκούσαμε, τῆς εὐαγγελικῆς περικοπῆς, περιγράφεται πραγματικὰ ὅλο τὸ σύνολο τῆς ζωῆς μας πάνω στὴ γῆ, τῆς προσωπικῆς μας στάσης πρὸς τὸν κόσμο καὶ τῆς σχέσης μὲ τὴν ὁποία «κυριαρχοῦμε» καὶ «κυριεύουμε» τὰ πράγματα. Μὲ πολὺ λίγα λόγια νὰ προσπαθήσω αὐτὸ τὸ πραγματικὰ ἁπλό, ἀλλά, τὴν ἴδια ὥρα, πολὺ βαθὺ κείμενο νὰ τὸ ἑρμηνεύσω στὴν ἀγάπη σας, γιατί πραγματικὰ ἀποτελεῖ ἄξονα τῆς καθημερινῆς ζωῆς μας. 
Εἶναι δύο οἱ πόλοι τῆς διηγήσεως. Στὸ πρῶτο κεντρικὸ σύστημα, ὁ Χριστὸς...

Οἱ θεραπευτικὲς προεκτάσεις τοῦ Εὐαγγελισμοῦ στὴ ζωή μας

Ἀπομαγνητοφωνημένο κήρυγμα τοῦ μακαριστοῦ πρωτοπρεσβυτέρου Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου, πού ἔγινε, στόν Ἱερό Ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου, Δικηγορικῶν Γλυφάδας, τήν Κυριακή 25 Μαρτίου 2001.

Πατήστε εδώ για να ακούσετε το κήρυγμα

Ἡ γιορτή, ἡ κάθε γιορτή, μέσα σέ αὐτόν τόν χῶρο πού λέγεται Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, ἔχει πάντοτε ἕναν διττό χαρακτήρα. Ὁπωσδήποτε ὅμως, ὄχι μόνο μνημειακό κι οὔτε κἄν μουσειακό. Διττό χαρακτήρα ἐκφραζόμενο κατά τήν οὐράνια καί [κατά] τήν ἀνθρωπολογική της διάσταση. Οὐράνια, καταπῶς ἀνοίγει ὁ οὐρανός καί ἐκφράζεται καί ἐκφράζει τό θέλημα τοῦ Θεοῦ. Καί αὐτό τό ἀκοῦμε καί τό δεχόμαστε καί ἐκεῖνο τό ὁποῖο μᾶς ἀφορᾶ ἄμεσα, εἶναι τί προεκτάσεις ἀνθρωπολογικές ἔχει πάνω μας αὐτή ἡ γιορτή, δηλαδή πόσο βαθιά θεραπευτικές προεκτάσεις μπορεῖ νά ἔχει αὐτή ἡ γιορτή. Καί ἀξίζει τόν κόπο αὐτή τή γιορτή τοῦ Εὐαγγελισμοῦ, καί ὅπως καί ὅλες τίς γιορτές, ἄν θέλουμε νά τίς συλλάβουμε πρακτικά γιά τή ζωή μας χωρίς νά τίς χάσουμε σέ μιά μνημειακή μόνο ἀναμέτρηση μαζί τους, νά τή δοῦμε καί ἔτσι. Τό οὐράνιο εἶναι δεδομένο. Ὁ Θεός ἐκφράζεται καί συγκαταβαίνει. Νά δοῦμε τό ἀνθρώπινο καί τί προεκτάσεις ἔχει πάνω μας. Τό πρῶτο μέρος εἶναι κατά τά ἀνθρώπινα κατανοητό, γίνεται ὁ Θεός ἄνθρωπος καί ἀλλάζει ἡ ἱστορία τοῦ ἀνθρώπου ὁλόκληρου καί αὐτό ἔχει ἀπροσμέτρητες συνέπειες πάνω στή ζωή μας. Προσέξτε τώρα...