Ἀββὰς Ἰσαὰκ ὁ Σύρος - Γνωρίζεις τὸ συμφέρον τῆς ψυχῆς σου;

Ἀββᾶ Ἰσαάκ τοῦ Σύρου 

Χρειάζεται μεγάλος ἀγώνας, διότι τὰ πάθη ἔχουν μεγάλη δύναμη. Μὲ τὴ χάρη ὅμως τοῦ Θεοῦ θὰ νικήσει ὁ γενναῖος ἀθλητὴς ποὺ ἀγωνίζεται μ᾿ ὅλες τὶς δυνάμεις του.
Ὁ σωματικὸς κόπος καὶ ἡ μελέτη τῶν θείων Γραφῶν φυλᾶνε τὴν καθαρότητα τοῦ νοῦ. Ἀκόμη χρειάζεται καὶ πολλὴ προσευχή, ὥστε νὰ ἐπισκιάσῃ τὸν ἀγωνιστὴ ἡ Θεία Χάρη. Γιὰ ν᾿ ἀποκτήσῃ κανεὶς τὴ Χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος χρειάζεται μεγάλος πνευματικὸς ἀγώνας, διότι εὔκολα παρασύρεται ὁ ἄνθρωπος στὸ κακὸ καὶ χάνει σὲ μιὰ στιγμὴ αὐτὸ ποὺ ἀπέκτησε ὕστερα ἀπὸ μεγάλους ἀγῶνες..
Στὴν καρδιὰ τοῦ ἀνθρώπου ὑπάρχει τὸ καλὸ καὶ τὸ κακό. Ἀπὸ τὸν ἀγῶνα τὸ δικό μας θὰ ἐξαρτηθεῖ πιὸ ἀπὸ τὰ δύο θὰ ἐπικρατήσει. Ἂν ἀφήσουμε τὸν ἑαυτό μας ἐλεύθερο, χωρὶς νὰ τὸν βιάσουμε, θὰ ἐπικρατήσει τὸ κακό. Ἀντίθετα ὅταν ἀγωνισθοῦμε, θὰ νικήσει τὸ καλὸ καὶ ἡ ἀρετή.
Ὁ ἀγώνας αὐτὸς εἶναι σκληρός. Θὰ πέσεις καὶ θὰ ξανασηκωθεῖς καὶ πάλι θὰ πέσεις καὶ πάλι θὰ σηκωθεῖς. Εἶναι ἀγώνας ἰσόβιος. Διότι ὁ σατανᾶς δὲν μᾶς ἀφήνει ἀνενόχλητους οὔτε μία στιγμή. Μία στιγμὴ ἀμελείας περιμένει, γιὰ νὰ τὴν ἐκμεταλλευθῇ καὶ νὰ κάνει ζημιὰ στὴν ψυχή μας.
Ὅπως εἴπαμε καὶ πιὸ πάνω, στὸν πνευματικὸ ἀγῶνα χρειάζεται...

Ὅταν κάνουμε κακὴ χρήση τῆς ἐλευθερίας ποὺ μᾶς ἔδωσε ὁ Θεὸς

Πατήρ Ἐπιφάνιος Θεοδωρόπουλος (ἀπὸ τὸ βιβλίο «Χριστῷ τῷ Θεῷ παραθόμεθα», Ἱ. Ἠσυχαστήριον Κεχαριτωμένης Θεοτόκου, 2003). 
- Γέροντα, μήπως ἀπὸ καιρὸ σὲ καιρὸ ἐπιτρέπει ὁ καλὸς Θεὸς νὰ γίνεται κάποιος διωγμός, ὠστε νὰ δοκιμάζεται ἡ γνησιότητα τῆς πίστεώς μας; 
- Τὸ κάνει ἀπὸ καιρὸ σὲ καιρό. Παίρνει τὸ κόσκινο καὶ κοσκινίζει. Μᾶς δοκιμάζει καὶ συγχρόνως μᾶς παιδαγωγεῖ. "Ἐν θλίψει ἐμνήσθημέν σου, Κύριε", λέγει ὁ προφήτης Ἠσαΐας. Μέσα στὶς θλίψεις καὶ στοὺς πειρασμοὺς σὲ θυμηθήκαμε, Κύριε. Κατὰ τὴν Κατοχή, ἀλλὰ καὶ μετά, εἴχαμε πλησιάσει περισσότερο τὸν Θεό. Θυμᾶμαι στὴν πατρίδα μου, τὴν Μεσσηνία, κάπου στὸ 1947 εἶχαν γίνει πάλι σεισμοί. Καὶ οἱ Ἐκκλησίες γέμισαν. Πάνω στὸ ταρακούνημα τρέχουμε ὅλοι. Μετὰ ἀπὸ λίγο δυστυχῶς ξεχνᾶμε τὸν Θεό. Ὅταν ἔγινε ὁ σεισμὸς τοῦ 1981 στὴν Ἀθήνα, μοῦ ἔλεγε φίλος ἰατρὸς ὅτι ἄκριβώς ἐκείνη τὴν στιγμὴ κάποιος γνωστὸς του μάλωνε μὲ τὴν γυναῖκα του καὶ βλασφημοῦσε. Ἡ γυναῖκα του τοῦ ἔλεγε: "Μὴ βλαστημᾶς, μωρέ, μὴ βλαστημᾶς, γιατί θὰ ρίξει φωτιὰ ὁ Θεὸς ἀπὸ τὸν οὐρανό". Αὐτὸς συνέχισε. Ἐκείνη τὴν ὥρα ἀρχίζει τὸ ταρακούνημα, ὁπότε ἀρχίζει νὰ λέει:...

Δύο ἀπὸ τῆς Προφητεῖες τοῦ Ἁγίου Πατρὸς ἡμῶν Σεραφείμ τῆς Βίριτσα

Ἅγιος Σεραφείμ τῆς Βίριτσα, Ἐκδόσεις "ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ" 

«...θὰ ἔλθει καιρὸς ποὺ ὄχι οἱ διωγμοὶ ἀλλὰ τὰ χρήματα καὶ τὰ ἀγαθὰ αὐτοῦ τοῦ κόσμου θὰ ἀπομακρύνουν τοὺς ἀνθρώπους ἀπὸ τὸν Θεό. Καὶ θὰ χαθοῦν ψυχὲς πολὺ περισσότερες ἀπὸ ὅτι τὸν καιρὸ τῶν διωγμῶν. Ἀπὸ τὴν μία θὰ χρυσώνουν τοὺς τρούλους καὶ θὰ βάζουν ἐπάνω τους τοὺς σταυροὺς καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη παντοῦ θὰ βασιλεύει κακία καὶ ψεῦδος. Ἡ ἀληθινὴ Ἐκκλησία πάντα θὰ διώκεται. Αὐτοὶ ποὺ θέλουν νὰ σωθοῦν, θὰ σώζονται μὲ τὶς ἀσθένειες καὶ τὶς θλίψεις. Ὁ τρόπος ποὺ θὰ γίνονται οἱ διωγμοὶ θὰ εἶναι πολὺ πονηρὸς καὶ θὰ εἶναι πολὺ δύσκολο κανεὶς νὰ προβλέψει τοὺς διωγμούς. Φοβερὸς θὰ εἶναι αὐτὸς ὁ καιρός, λυπᾶμαι αὐτοὺς ποὺ θὰ ζοῦνε τότε». 
«...θὰ ἔλθει ἐποχὴ ποὺ ἡ διαφθορὰ καὶ ἡ ἀκολασία μεταξὺ τῶν νέων θὰ φτάσει σὲ ἔσχατο σημεῖο. Παρθένοι νέοι σχεδὸν δὲν θὰ ὑπάρχουν. Θὰ βλέπουν τὴν ἀτιμωρησία τους καὶ θὰ νομίζουν ὅτι ὅλα τοὺς εἶναι ἐπιτρεπτὰ γιὰ νὰ ἱκανοποιοῦν τὶς ἐπιθυμίες τους... 
Θὰ τοὺς καλέσει, ὅμως, ὁ Θεὸς καὶ θὰ καταλάβουν ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συνεχίσουν μιὰ τέτοια ζωὴ καὶ μὲ διάφορους τρόπους θὰ ὁδηγηθοῦν στὸν Θεό. Σὲ πολλοὺς θὰ ὑπάρχει τάση πρὸς τὴν ἀσκητικὴ ζωή. Αὐτοὶ ποὺ παλιὰ ἦταν...

Ζῇ Κύριος ὁ Θεός

Ἀρχιμ. Χαράλαμπος Βασιλόπουλος

ΟΡΘΟΔΟΞΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ

Τί κακό, Χριστιανοί μου, εἶναι αὐτὸ ποὺ μᾶς βρῆκε σὲ τοῦτον τὸν αἰῶνα! Φύγανε οἱ ἄνθρωποι ἀπὸ τὸν Θεὸ καὶ ἔγινε ὁ αἰώνας μας αὐτός, αἰὼν τῆς ἀποστασίας. Ὁ ταλαίπωρος ἄνθρωπος ἀνεκάλυψε σήμερα, μερικὰ πράγματα ἀπὸ ἐκεῖνα, φυσικά, ποὺ εἶχε βάλει ὁ Θεὸς μέσα στὴ φύσι ἀπὸ καταβολῆς κόσμου, ὅπως λ.χ. τὴν πυρηνικὴ ἐνέργεια, καὶ πῆρε ὁ νοῦς του ἀέρα. Ἔκαμε μερικὲς προόδους στὶς τεχνικὲς ἐπιστῆμες, ἀνέβηκε καὶ στὴ σελήνη κι ἔπεσε δυστυχῶς στὴν ἔπαρσι καὶ τὴν ἀλαζονεία. Ἀποστάτησε ἀπὸ τὸν Θεό. Ἐφούσκωσε τὸ κεφάλι πολλῶν ἀπὸ ὑπερηφάνεια. Ἔγιναν ἐγωισταὶ καὶ κατήντησαν στὴν ἀπιστία.
Δὲν θέλουν πιὰ ν᾿ ἀκούσουν γιὰ Θεό, οὔτε νὰ σκεφθοῦν γιὰ ψυχὴ καὶ γιὰ μετὰ θάνατον ζωή. Ἔνοχοι οἱ δυστυχεῖς, πέρα ὡς πέρα, καθὼς εἶναι, ἀπομακρύνονται ἀπὸ τὴν Μητέρα Ἐκκλησία, ποὺ τοὺς ἐλέγχει γιὰ τὶς παρανομίες τους. Δὲν θέλουν, οὔτε καὶ ἀπὸ τὸ ραδιόφωνο ν᾿ ἀκούσουν τὴν θεία Λειτουργία. «Θεέ! Ἔα!... Ἀπόστα ἀπ᾿ ἐμοῦ ὁδούς σου εἰδέναι οὐ βούλομαι», φωνάζει ὁ σύγχρονος ἀποστάτης. Δηλαδή, Θεὲ φύγε ἀπὸ κοντά μου. Τὰς ἐντολάς σου νὰ ξέρω δὲν θέλω. Σήμερα οἱ Ἐντολὲς τοῦ θεοῦ, ἀπὸ πολλοὺς καταπατοῦνται ἀσύστολα, καὶ ἡ ζωὴ πλέει...

Ὁ ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός

Διδαχή Α’

«Εἰς ἥν δ’ ἄν πόλιν εἰσέλθετε λέγετε εἰρήνη τῇ πόλει ταύτῃ», λέγει ὁ Κύριος εἰς τό ἅγιον καί ἱερόν Εὐαγγέλιον.

Ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός καί Θεός, ἀδελφοί μου, ὁ γλυκύτατος αὐθέντης καί δεσπότης, ὁ ποιητής τῶν ἀγγέλων καί πάσης νοητῆς καί αἰσθητῆς κτίσεως, παρακινούμενος ὁ Κύριος ἀπό τήν εὐσπλαγχνίαν του, ἀπό τήν πολλήν του ἀγαθότητα, ἀπό τήν πολλήν ἀγάπην ὁπού ἔχει εἰς τό γένος μας, σιμά εἰς τά ἄπειρα χαρίσματα ὁπού μᾶς ἐχάρισε καί μᾶς χαρίζει καθ’ ἑκάστην ἡμέραν καί ὥραν καί στιγμήν ἐκαταδέχθη καί ἔγινε καί τέλειος ἄνθρωπος ἐκ Πνεύματος ἁγίου καί ἀπό τά καθαρώτατα αἵματα τῆς Δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου καί Ἀειπαρθένου Μαρίας, διά νά μᾶς ἐκβάλη ἀπό τάς χεῖρας τοῦ Διαβόλου, νά μᾶς κάμη υἱούς καί κληρονόμους τῆς βασιλείας του, νά χαιρώμασθε πάντοτε εἰς τόν Παράδεισον μαζί μέ τούς ἀγγέλους καί νά μήν καιώμασθε εἰς τήν Κόλασιν μαζί μέ τούς ἀσεβεῖς καί τούς διαβόλους. Καί καθώς ἕνας ἄρχοντας ἔχει ἀμπέλια καί χωράφια καί βάνει ἐργάτας, ἔτσι καί ὁ Κύριος ὡσάν ἕνα ἀμπέλι ἔχει ὅλον τόν Κόσμον καί ἐπῆρε δώδεκα Ἀποστόλους καί τούς ἔδωκε τήν χάριν του καί τήν εὐλογίαν του καί τούς ἔστειλεν εἰς ὅλον τόν κόσμον νά διδάξουν...

Μακαριστὸς Γέροντας Νεόφυτος Σκαρκαλὰς (1917 - 2005) - Ὁ σύγχρονος Ἅγιος τῆς Κοζάνης - Μαρτυρίες

Εἶχα τὴν ἰδιαίτερη εὐλογία νὰ τὸν συναντήσω, νὰ λάβω τὶς πολύτιμες συμβουλές του καὶ νὰ ἀναπαυθῶ ἐπ΄ ὀλίγον στὸ πετραχήλι του. Τὴν εὐχή του νὰ ἔχουμε. 
Ἀπό τά πολλά θαυμαστά σημεῖα πού ἐτέλεσε ὁ γέροντας μέ τήν Χάρι τοῦ Θεοῦ, ἀναφέρουμε ὀλίγα ἀντιπροσωπευτικά: Ἄγνωστη στόν γέροντα κυρία τόν εἶδε σέ ὄνειρο, κατά τό ὁποῖ ο τῆς εἶπε: «ἄντε Κ. σέ περιμένω». Ἐν τῷ μεταξύ εὑρέθη ἔγκυος χωρίς νά τό ἐπιθυμῇ. Εἶχε πόλεμο καί ἀπό τόν σύζυγό της καί ἀπό τά παιδιά της. Βρισκόταν σέ πολύ δύσκολη θέσι, ἐπειδή δέν γνώριζε τί νά κάνῃ. Συμβουλεύθηκε μία γειτόνισσα, πού εἶχε τόν γέροντα πνευματικό. Ἔτσι βρέθηκε ἔξω ἀπό τήν πόρτα τοῦ σπιτιοῦ του. Ὁ γέροντας, προτοῦ προλάβῃ αὐτή νά τοῦ ἀναφέρῃ τίποτα, τῆς εἶπε: «Ἄν σκέφτεσαι νά κάνῃς ἔκτρωσι, νά μή μπῇς στό σπίτι μου». Τότε ξέσπασε σέ κλάματα, καθώς διεπίστωσε ὅτι αὐτός ἦταν ὁ παππούλης πού πρό ὀλίγου καιροῦ εἶχε ὁρα ματισθῆ. Ὁ γέροντας τήν συμβούλευσε, τήν παρηγόρησε καί τήν ἐνίσχυσε στόν ἀγώνα της. Ἀπόκτησε ἕνα χαριτωμένο ἀγόρι, πού τελικά...

Ἐγρήγορσις: Ἡ βάσις τῆς πνευματικῆς ζωῆς

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση 

1ον

Ἡ ζωὴ τοῦ χριστιανοῦ διαφέρει ἀπὸ ἐκείνη τοῦ κοσμικοῦ ἀνθρώπου. Χαρακτηρίζεται πνευματικὴ καὶ ἔχει ὡς ὁδηγὸ τὶς ἐντολὲς τοῦ Χριστοῦ. Αὐτὸ προϋποθέτει ἕνα διαρκῆ ἐσωτερικὸ ἀγώνα. Ὁ ἀπόστολος Πέτρος συμβουλεύει τοὺς πιστούς: «Ἑτοιμαστεῖτε πνευματικὰ καὶ μείνετε ἄγρυπνοι. Ἀφῆστε νὰ σᾶς καθοδηγεῖ πλήρως ἡ ἐλπίδα στὴ σωτηρία ποὺ σᾶς προσμένει, ὅταν φανερωθεῖ ὁ Ἰησοῦς Χριστός».
Τὸ κύριο γνώρισμα τοῦ χριστιανοῦ εἶναι ἡ ἐγρήγορση, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τὴ βάση τῆς πνευματικῆς ζωῆς. Ὁ Μέγας Βασίλειος τονίζει: “Ὅποιος ἀσκεῖται στὴν ἐντέλεια ἕνα πρᾶγμα πρέπει νὰ σκέπτεται μήπως ἀπὸ ἀμέλεια φωλιάσει στὴν ψυχή του ἡ κακία, μήπως ἡ νήψη (ἡ ἐγρήγορση) καὶ ἡ ἔντονη προσήλωση τοῦ νοῦ στὸν Θεὸ ἔπαψε, μήπως ὁ ἁγιασμὸς τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καὶ ὁ φωτισμὸς ποὺ γεννιέται...

Ὁ προορισμός τοῦ ἀνθρώπου

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

Οἱ κοσμικοί ἄνθρωποι προσπαθοῦν στή ζωή τους νά ἐξασφαλίζουν τά ὑλικά ἀγαθά, νά ἱκανοποιοῦν τίς ἐπιθυμίες τους καί νά σταθεροποιοῦν τήν «εὐτυχία» τους. Ὅλες τους οἱ δυνάμεις καί ὅλες οἱ δυνατότητές τους σέ αὐτά στοχεύουν.
Οἱ ἀδιάκοπες μέριμνες, πού δέν ἔχουν τελειωμό, τούς καταπονοῦν καί μένουν ἀδιάφοροι γιά τήν πνευματική τους ἀναβάθμιση, τήν καλλιέργεια τοῦ ἤθους καί τήν προσφορά στούς συνανθρώπους τους. Δέν ἔχουν ἀνοικτούς ὁρίζοντες. Εἶναι κλεισμένοι στόν ἑαυτό τους καί στό στενό οἰκογενειακό τους κύκλο. Τίποτα πιό πέρα. Οἱ κοινωνικές τους σχέσεις μπορεῖ νά εἶναι πολλές, ἀλλά διακρίνονται γιά τήν τυπικότητα καί τήν ὑποκριτική συμπεριφορά. Εἶναι πάντα εὔθραυστες, γιατί δέν ἔχουν κίνητρο τήν καθαρή ἀγάπη, ἀλλά στηρίζονται σέ κάποια γνωριμία πού τυχαῖα εἶχαν στό παρελθόν, ἀπό κάποια ὑποχρέωση ἤ ἐπαγγελματική συνεργασία. Καί κάποτε ἀπό τή γνωριμία κατά τή διάρκεια τῶν διακοπῶν κλπ. Ὅλα αὐτά βέβαια εἶναι γεγονότα, πού δέν δημιουργοῦν ἐμπειρίες χρήσιμες γιά τή ζωή. Σπάνια ἀποκτοῦν σταθερότητα καί διάρκεια. Συνήθως γίνονται ἀναμνήσεις, πού γρήγορα...

Ἔτσι ἑορτάζουν οἱ Χριστιανοί

Ἑορτή δική μας εἶναι ἡ ἑορτή τοῦ Ἁγίου μας καί ὄχι τά γενέθλια.

Ἀπό τό βιβλίο ΟΜΙΛΙΕΣ ΣΕ ΑΚΙΝΗΤΕΣ ΔΕΣΠΟΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΘΕΟΜΗΤΟΡΙΚΕΣ ΕΟΡΤΕΣ (τῶν ἐτῶν 1981-1991), σελ. 189, τοῦ Ἀρχιμανδρίτου ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΚΑΨΑΝΗ, καθηγουμένου τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ὁσίου Γρηγορίου Ἁγίου Ὄρους. 
Πατέρες καί ἀδελφοί μου, ἔχουμε ὅλοι χαρά. Καί ἔχουμε χαρά, διότι σήμερα εἶναι ἡ πραγματική ἑορτή τῆς μητέρας. Διότι μόνον ἡ Κυρία Θεοτόκος εἶναι ἡ ὄντως μητέρα μας, ἐπειδή μᾶς μεταδίδει τήν ὄντως Ζωή μας, πού εἶναι ὁ Χριστός μας. Καί σήμερα θά ἔπρεπε ὅλες οἱ μητέρες νά ἑορτάζουν τήν ἑορτή τῆς μητέρας Ὀρθοδόξως.
Ἀλλά ὁ κόσμος μέ τό κοσμικό πνεῦμα, μἐ τήν ἐκκοσμἰκευση, ἡ ὁποία προχωρεῖ καί διαβιβρώσκει τήν ψυχή καί τήν καρδιά καί τό φρόνημα τοῦ λαοῦ μας, ἔχει ἀρχίσει νά ἀντικαθιστᾶ καί νἀ ὑποκαθιστᾶ μᾶλλον τεχνηέντως τίς ἑορτές τῆς Ὀρθοδοξίας μέ ἑορτές κοσμικές, ὅπως εἶναι ἡ ἑορτή τῆς μητέρας, ἡ ἑορτή τοῦ παιδιοῦ καί ἄλλες παρόμοιες, ὅπως τά γενέθλια, πού ἑορτάζουν οἱ ἄνθρωποι, ἐνῶ πρέπει νά ἑορτάζουμε τίς μνῆμες τῶν Ἁγίων, τῶν ὁποίων φέρουμε τά ὀνόματα.
Ἑορτή τοῦ πατέρα εἶναι ὅταν ἑορτάζει ὁ Ἅγιος πού ἔχει ὁ πατέρας...

"ΔΩΡΟ ΓΑΜΟΥ" ἀπό τόν ἅγιο Γρηγόριο τόν Θεολόγο

Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος ἔστειλε σέ μία πνευματική του θυγατέρα, τήν Ὀλυμπιάδα, τήν κατωτέρω ἐπιστολή σάν «δῶρο» γιά τόν γάμο της, πού μόλις τέλεσε. Ἡ κατωτέρω ἐπιστολή ἔχει βάθος Θεολογίας καί ψυχολογίας. Καί πάνω ἀπ’ ὅλα δίνει στή σύζυγο πολύτιμες συμβουλές γιά ἕναν πετυχημένο γάμο. Γράφει λοιπόν ὁ Ἅγιος:
«Κόρη μου, στούς γάμους σου, ἐγώ ὁ Πνευματικός σου πατέρας, ὁ Γρηγόριος, σοῦ κάνω δῶρο τοῦτο τό ποίημα. Καί εἶναι ὅ,τι καλλίτερο ἡ συμβουλή τοῦ πατέρα: Ἄκου λοιπόν Ὀλυμπιάδα μου. Ξέρω ὅτι θέλεις νά εἶσαι πραγματική χριστιανή . Καί μία πραγματική χριστιανή πρέπει ὄχι μόνο νά εἶναι, ἀλλά καί νά φαίνεται. Γι' αὐτό ,σέ παρακαλῶ ,νά προσέξης τήν ἐξωτερική σου ἐμφάνιση. Νά εἶσαι ἁπλή. Τό χρυσάφι, δεμένο σέ πολύτιμες πέτρες, δέν στολίζει γυναῖκες σάν καί σένα. Πολύ περισσότερο τό βάψιμο. Δέν ταιριάζει στό πρόσωπό σου, τήν εἰκόνα τοῦ Θεοῦ, νά τήν παραποιῆς καί νά τήν ἀλλάζης, μόνο καί μόνο γιά νά ἀρέσης. Ξέρε το ὅτι αὐτό εἶναι φιλαρέσκεια καί νά μένης ἁπλή στήν ἐμφάνιση. Τά βαρύτιμα καί πολυτελῆ φορέματα, ἄς τά φοροῦν ἐκεῖνες, πού δέν ἐπιθυμοῦν ἀνώτερη ζωή, πού δέν ξέρουν τί θά πῆ πνευματική ἀκτινοβολία. Ἐσύ, ὅμως ἔβαλες μεγάλους στόχους καί ὑψηλούς στόχους στή ζωή σου. Κι αὐτοί οἱ στόχοι σοῦ ζητοῦν ὅλη τή φροντίδα κι ὅλη τήν προσοχή. Μέ τό γάμο, ἡ στοργή καί ἡ ἀγάπη σου νά εἶναι φλογερή καί ἀμείωτη γιά κεῖνον, πού σοῦ δωσε ὁ Θεός. Γιά κεῖνον, πού 'γινε τό μάτι τῆς ζωῆς σου καί...

Ἡ καρποφορία τῆς πίστεως

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση 

Γιατί οἱ σύγχρονοι ἄνθρωποι ἀδιαφοροῦν γιά τήν πίστη στό Χριστό καί τήν ἀποστολή τῆς Ἐκκλησίας; Γιατί δέν ἀξιοποιοῦν τήν πίστη, ἡ ὁποία ἀναζωογονεῖ τόν ἄνθρωπο, τόν βγάζει καί τόν ἐλευθερώνει ἀπό πολλά ἀδιέξοδα πού τοῦ δημιουργοῦν οἱ συν­άνθρωποί του; Ἡ ἀπάντηση εἶναι ἁπλή. Ἡ ζωντανή πίστι συνεπάγεται τήν τήρηση τῶν ἐντολῶν, δηλαδή ἀποφυγή κάθε ἁμαρτίας. Οἱ ἄνθρωποι δύσκολα ἀπαρνοῦνται τίς σαρκικές ἡδονές τῆς ἁμαρτίας. Τά πάθη τους ζητοῦν ἐπίμονα τήν ἱκανοποίησή τους. Καί αὐτό δέν προϋποθέτει κάποιον ἀγώνα. Ἁπλά περιφρονοῦν τή φωνή τῆς συνείδησής τους καί ἀκολουθοῦν τόν ὀλισθηρό δρόμο τῆς ἁμαρτίας. Ἀκριβῶς τό ἀντίθετο κάνει ὁ συνειδητός χριστιανός. Ἀγωνίζεται κατά τῆς ἁμαρτίας, καταπολεμεῖ τά πάθη του καί ξανοίγεται μέ τή χάρη τοῦ Θεοῦ στό φωτεινό δρόμο τῆς ἀπόκτησης τῶν ἀρετῶν.
Ὁ ἅγιος Ἰωάννης τῆς Κρονστάνδης χρησιμοποιεῖ μιά ὡραία παρομοίωση, γιά νά τονίσει τούς πνευματικούς καρπούς τῆς πίστης καί τῆς ἀγάπης:...

Αἱ εὐεργετικαί θλίψεις

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

Ὁ ἄνθρωπος ἔχει ἐναλλαγὲς στὴ ζωή του. Ἄλλοτε χαίρεται, γιατὶ ὅλα βαίνουν καλῶς στὴ ζωή του. Σκέπτεται, εὐχαριστεῖται καὶ ξεχνάει ὅτι ὁ οὐρανὸς δὲν εἶναι πάντα καθαρὸς καὶ διαυγής. Καὶ ἄλλοτε τὴ χαρὰ τὴ διαδέχεται ἡ θλίψη, ὅταν παρουσιάζονται ἐμπόδια στὴ ζωή του, ὅπως εἶναι οἱ ἀσθένειες, οἱ ἀποτυχίες, οἱ ἀδικίες, οἱ διωγμοί, οἱ συκοφαντίες καὶ πλῆθος ἄλλων δυσάρεστων γεγονότων.
Στὴν πρώτη περίπτωση ὁ ἄνθρωπος δὲν ἔχει προβληματισμούς, τὴ χαρά του τὴν ἀποδίδει στὶς ἱκανότητές του καὶ τὶς ἐπιτυχίες του. Φρονεῖ ὅτι εἶναι ἀνώτερος, ἰσχυρός, ταλαντοῦχος καὶ μοναδικός. Τοῦ δημιουργεῖται ἡ ἰδέα ὅτι δὲν εἶναι σὰν τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους. Γίνεται ὑπερήφανος, ἀρνεῖται τὴν ὑποταγή του στὸ Θεό, θεωρεῖ τὶς ἠθικές ἀξίες ἐμπόδια στὴ ζωή, ποὺ ἀφαιροῦν τὴ χαρὰ καὶ τὶς ἡδονὲς ἀπὸ τὴν ἱκανοποίηση τῶν παθῶν. Τὸν ἄνθρωπο αὐτὸν εἶναι δύσκολο νὰ τὸν προσεγγίσεις καὶ νὰ τὸν πείσεις νὰ ἀναθεωρήσει τὶς ἐσφαλμένες του ἀπόψεις γιὰ τὴν εὐτυχία...

«Ὀλιγόπιστε! Εἰς τί ἐδίστασας;» (Ματθ. 14, 31)

Ὅσοι ἔχουν μάτια καί αὐτιά τῆς ψυχῆς, βλέπουν τόν Χριστό καί σήμερα νά περπατάῃ πάνω στά κύματα καί τόν ἀκοῦνε νά λέῃ· «Ὀλιγόπιστε! Εἰς τί ἐδίστασας;» (Ματθ. 14, 31)
Ἀπό τό βιβλίο ΕΜΠΝΕΥΣΜΕΝΑ ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΟΜΟΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΑΓΙΟΠΑΤΕΡΙΚΗΣ ΠΝΟΗΣ τοῦ Ἐπισκόπου Αὐγουστίνου Καντιώτη, σελ. 104, τῶν ἐκδόσεων «Ὀρθόδοξος Κυψέλη».
Καί σήμερα ἡ πατρίδα μας δοκιμάζεται. Μόνο ἡ πίστι, ἡ ἀκράδαντη πίστι, μπορεῖ νά κάνῃ τό θαῦμα. Ἀρκεῖ ἡ Ἑλλάς νά ἐπαναλάβῃ στόν Κύριο τήν φωνή τοῦ Πέτρου «Κύριε, σῶσον με».
Καί σήμερα ἡ οἰκογένεια ὡς θεσμός πλήττεται ἀπό τά κύματα μοντέρνων ἀντιλήψεων, συνηθειῶν καί νομοθετημάτων. Οἱ σύζυγοι, πού βλέπουν τό σκάφος τους νά κάνῃ νερά, ἄς γονατίσουν καί ἄς φωνάξουν: «Κύριε, σῶσε τό σπίτι μας, ἅπλωσε τό χέρι σου καί κράτησέ μας, νά μή καταποντισθοῦμε!».
Καί ἡ πίστι τοῦ καθενός μας δοκιμάζεται σήμερα. Ἔχει ν’ ἀντιπαλαίσῃ μέ ἀνέμους πλάνης, μέ ρεύματα ὀρθολογισμοῦ, μέ καταιγίδες αἱρέσεων, μέ κύματα εἰρωνείας, χλεύης, ὀλιγοπιστίας. «Κύριε, σῶσε μας», ἄς πῇ ὁ καθένας μας, καί «πρόσθεσέ μας πίστι».
Στόν Κύριο ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστό λοιπόν, πού ζῇ καί βασιλεύει εἰς τούς αἰῶνας, νά ἔχουμε τήν ἐλπίδα μας, τήν πίστι μας, καί ὁ Θεός δέν θά μᾶς ἐγκαταλείψῃ ποτέ· ἀμήν.

Ἄν ἀγαπᾶς τὸν Θεό

Ἁγίου Ἰωάννου Κροστάνδης

Χριστιανέ, νὰ ξέρεις πώς ὅσο κι ἂν ἀγαπᾶς ἐσύ τὸν Θεό, ἡ ἀγάπη ἡ δική Του εἶναι μεγαλύτερη ἀπὸ τὴ δική σου. Ὅπως τὰ χέρια τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ ἁπλώθηκαν στὸ σταυρό, ἔτσι θὰ εἶναι ἀνοιχτὴ κι ἡ καρδιά Του σὲ ὅλους στὴν οὐράνια βασιλεία Του. Ἐκεῖνος, τοῦ Ὁποίου ἡ ἀγάπη εἶναι μεγαλύτερη ἀπὸ τὴ δική σου, θὰ σ’ ἀγαπᾶ πάντα, αἰώνια. Σ’ ἀγαποῦσε καὶ τότε πού ἤσουν ἁμαρτωλός ἐχθρός Του. Εἶναι δυνατὸν νὰ μὴν σὲ ἀγαπᾶ ἄπειρα ὅταν θὰ ‘χεις γίνει γιός Του, τέλειος σὲ ἁγιότητα;
Λίγο προτοῦ καταστραφεῖ τελείως ἡ Ἱερουσαλὴμ ἔχυσε δάκρυα γι’ αὐτήν. Πόσο θὰ εὐφραίνεται τώρα μὲ τὴ δόξα τῆς Νέας Ἱερουσαλήμ!
Χριστιανέ, προσπάθησε νὰ κατανοήσεις τὴ μεγάλη αὐτὴ ἀλήθεια: Θὰ βρίσκεσαι πάντα στὴν ἀγκαλιὰ μιᾶς Ἀγάπης πού δὲν ἔχει οὔτε ἀρχὴ οὔτε τέλος.
Εἶναι ἡ Ἴδια αὐτὴ Ἀγάπη πού ἔφερε τὸν Υἱό τοῦ Θεοῦ ἀπὸ τὸν οὐρανὸ στὴ γῆ, τὸν ὁδήγησε ἀπὸ τὴ γῆ στὸ σταυρό, ἀπὸ τὸ σταυρὸ στὸν τάφο κι ἀπὸ τὸν τάφο στὴ δόξα.
Εἶναι ἡ Ἀγάπη πού τὸν ἔκανε νὰ ὑπομείνει ταπεινώσεις, πείνα, πειρασμούς, περιφρόνηση, κολαφισμούς, μάστιγες, ἐμπτυσμούς, παθήματα καὶ σταυρό.
Ἡ Ἀγάπη πού νήστεψε, προσευχήθηκε, δίδαξε, θεράπευσε, ἔκλαψε, ἔχυσε...

Λατρεία καὶ προσευχή

Ἀπὸ τὸ βιβλίο: ΟΜΙΛΙΕΣ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ Α’, Ἱερὸν Ἡσυχαστήριον "Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος", Μεταμόρφωσις Χαλκιδικῆς 2020, σελ. 100. 
Ἡ κατὰ μόνας προσευχή, καὶ πολὺ περισσότερο τοῦ μοναχοῦ, ὁπωσδήποτε εἶναι γενικὴ προσφορά. Γιατί ὁ μοναχὸς ὅταν προσεύχεται, συνήθως προσεύχεται λέγοντας «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησον ἡμᾶς», καὶ ὅταν λέει «ἡμᾶς», μέσα στὸ ἡμᾶς, στὴν ἀντωνυμία αὐτή, ἐμπερικλείει ὅλο τὸν κόσμο. Ὅλη τὴν Ἑλλάδα, ὅλους τοὺς ἄλλους ὁπουδήποτε καὶ ἂν βρίσκονται. Ὅλη τὴν οἰκουμένη ἀγκαλιάζει. Τὰ παιδιά, τοὺς γέρους, τοὺς νέους, τοὺς ἀρρώστους. 
Ἂν στηρίζεται ἡ κοινωνία, στηρίζεται ἀπὸ τὶς προσευχὲς τῶν προσευχομένων μοναχῶν. Ἂν ἔλειπαν αὐτοί, δὲν ξέρω πῶς θὰ ἤμασταν σήμερα. Καὶ τῶν λίγων λαϊκῶν. Ὑπάρχουν καὶ λαϊκοὶ ποὺ προσεύχονται φυσικά. Αὐτὴ ἡ δύναμη συγκρατεῖ τὸν κόσμο. Γιὰ νὰ τὸ καταλάβετε, σκεφθεῖτε τὸν προφήτη Ἠλία. Ὅσοι πήγαμε ἐκεῖ κάτω στοὺς Ἁγίους Τόπους, πήγαμε καὶ στὸ σπήλαιο, ἐκεῖ ποὺ προσηύχετο ὁ προφήτης Ἠλίας. Ἕνας ἄνθρωπος ποὺ ζωντανὰ προσεύχεται, τακτοποιεῖ τὶς τύχες ὁλόκληρου τοῦ κόσμου. Κατευθύνει ὁλόκληρο τὸν κόσμο. Ὁ προφήτης Ἠλίας. Ὄχι μέσα στὸν κόσμο, ὄχι κηρύττοντας. Ὄχι, ὄχι. Προσευχόμενος μέσα σὲ μιὰ σπηλιά. Δὲν τὸν βλέπει κανείς. Μόνο ὁ Θεός. Ἀλλὰ ἐπικοινωνεῖ μὲ τὸν Θεό. Μιλάει πραγματικὰ μὲ τὸν Θεό. 
Διάβασα κάπου ὅτι τὰ ἁμαρτήματά μας ἀποτελοῦν ἕναν τοῖχο μεταξὺ ἡμῶν καὶ τοῦ Θεοῦ. Ἐὰν δὲν προσέχουμε στὴν ζωή μας, (φυσικὰ ἁμαρτωλοὶ...

Τὸ εἰδεχθέστερο ἔγκλημα (Ἡ Αὐτοκτονία)

Γράφει ὁ Ἀρχιμ. Παῦλος Ντανᾶς, 
Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας

25/07/2026

Οἱ αὐτοκτονίες στὴν ἐποχή μας ἔχουν γίνει δαιμονικὴ ἐπιδημία. Ἐνῷ τὸ 2023 καὶ τὸ 2024 ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐτήσιων αὐτοκτονιῶν εἶχε σταθεροποιηθεῖ περίπου στὰ 450-470 περιστατικά, τὸ 2025 σημείωσε ἐκρηκτικὴ αὔξηση, ἰσοφαρίζοντας σχεδὸν τὰ ἐπίπεδα ρεκὸρ τοῦ 2022, ὅταν εἶχαν σημειωθεῖ 581 περιστατικά. Τὸ ζήτημα πρέπει νὰ μᾶς προβληματίσει καὶ νὰ μᾶς ἀφυπνίσει. Δὲν ὑπάρχει πιὸ θανάσιμο ἁμάρτημα καὶ ἔγκλημα στὸν κόσμο ἀπὸ τὴν αὐτοκτονία.

 Εἶναι Ἀθέμιτη Πράξη

Τὴν αὐτοκτονία ἀποδοκίμασαν ὡς ἀθέμιτη πράξη. Ὁ Πλάτων ἀποφαίνεται: «Μὴ θεμιτὸν εἶναι ἑαυτὸν βιάζεσθε «τὸν φιλόσοφον», ὁ Ἀριστοτέλης χαρακτηρίζει ἐκείνους ποὺ, «ἀποφεύγουν τὰ λυπηρὰ τῆς ζωῆς, ἄνανδρους καὶ δειλούς», ὁ Ρουσσὼ λέει, «ὅσοι ἐνδίδουν στὸν πειρασμὸ τῆς αὐτοκτονίας διαπράττουν μεγάλο ἔγκλημα, ὅταν σκεφτοῦμε ὅτι θὰ μποροῦσαν νὰ κάνουν ἀγαθὲς πράξεις»...

Ὅσο περισσότερες θλίψεις ὑφίσταται κάποιος ἐδῶ, τόσο εὐκολότερο θὰ εἶναι γι' αὐτὸν νὰ εἰσέλθει στὴν Αἰώνια Βασιλεία!

Ἅγιος Ἀνατόλιος τῆς 'Ὄπτινα

Μὴ φοβᾶσαι οὔτε θλίψεις, οὔτε ἀρρώστιες, οὔτε βάσανα, οὔτε τὶς ὁποιεσδήποτε δοκιμασίες. Ὅλα αὐτὰ εἶναι ἐπισκέψεις τοῦ Θεοῦ, ἐπωφελεῖς γιὰ σένα. Ἂν σὲ κατακλύζουν οἱ θλίψεις, νὰ χαίρεσαι, ἐπειδὴ τότε βαδίζεις τὴν ὁδὸ τῆς ἀλήθειας. Καὶ ὅποιος δὲν ἀποφεύγει τὶς θλίψεις καὶ τὶς ὑποφέρει κατὰ δύναμη, αὐτὸς θὰ λάβει καὶ τὴν Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν. Ὅσο περισσότερες θλίψεις ὑφίσταται κάποιος ἐδῶ, τόσο εὐκολότερο θὰ εἶναι γι' αὐτὸν νὰ εἰσέλθει στὴν Αἰώνια Βασιλεία. 

Κίνδυνος εἰδωλολατρείας

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

Οἱ χριστιανοὶ προφανῶς ἀρνοῦνται τὴν εἰδωλολατρία. Ἀρνοῦνται τοὺς ψεύτικους καὶ φανταστικοὺς θεοὺς τῆς πρὸ Χριστοῦ ἐποχῆς, ἀλλὰ καὶ τοὺς μετὰ Χριστόν πού, δυστυχῶς, λατρεύονται ἀπὸ λαοὺς πού εἶναι πολὺ χαμηλοῦ πνευματικοῦ ἐπιπέδου. Ἀρνοῦνται ἐπίσης κι ἐκείνους πού «θεοποιοῦν» τοὺς λεγόμενους «μεγάλους» ἡγέτες, τοὺς ἐπιστήμονες, τοὺς λογοτέχνες, τοὺς ἠθοποιοὺς καὶ τοὺς καλλιτέχνες, ἀλλά καὶ τοὺς ἀθλητές, πού στὶς ἡμέρες μας προβάλλονται ὡς παράδει­γμα γιά τοὺς νέους.
Εἶναι ἀδιανόητο νὰ παίρνουν οἱ θνητοὶ ἄνθρωποι, πού ἔχουν κάποιο χάρισμα, τὴ θέση τοῦ Θεοῦ καὶ νὰ γίνονται εἴδωλα, πού θά λατρεύονται ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους πού δὲν ἔχουν γνωρίσει τὸν ἀληθινὸ Θεό. Οἱ συνειδητοὶ χριστιανοὶ εἶναι πολὺ προσεκτικοὶ στὰ διάφορα εἴδωλα τῶν κοσμικῶν. Ἀποφεύγουν κάθε προσωπικὴ προβολή. Ἡ ἀρετὴ τῆς ταπείνωσης δὲν τοὺς ἐπιτρέπει νὰ γίνουν εἴδωλα. Ἀκολουθοῦν τὸ παράδειγμα τῶν ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας, πού ἔζησαν χωρὶς...

Λόγοι ζωῆς καὶ πνευματικῆς σοφίας τοῦ Ὁσίου Σωφρονίου τοῦ Ἔσσεξ

Μνήμη τοῦ Ὁσίου Πατρὸς ἡμῶν Σωφρονίου τοῦ Ἔσσεξ (11 Ἰουλίου)

• «Ὁ σαρκικὸς ἄνθρωπος δὲν ἀντιλαμβάνεται…»

«Ὅταν ὁ σαρκικὸς ἄνθρωπος διαπράττει τὴν ἁμαρτίαν, δὲν αἰσθάνεται τὰς συνεπείας αὐτῆς, ὅπως τὰς αἰσθάνεται ὁ πνευματικὸς ἄνθρωπος.

Ὁ σαρκικός, μὴ ἔχων ἀκόμη πεῖραν τῆς αἰωνίου ζωῆς τοῦ Πνεύματος, δὲν ἀντιλαμβάνεται τὴν μεταβολὴν τῆς καταστάσεώς του μετὰ τὴν διάπραξιν τῆς ἁμαρτίας, διότι μένει πάντοτε εἰς πνευματικὸν θάνατον.

Ἀντιθέτως, ὁ πνευματικὸς ἄνθρωπος, εἰς πᾶσαν κλίσιν τοῦ θελήματός του πρὸς τὴν ἁμαρτίαν, βλέπει ἐντός του τὴν μεταβολὴν τῆς πνευματικῆς του καταστάσεως, ἐξ αἰτίας τῆς μειώσεως τῆς χάριτος.»

• «Μὴ κρίνετε…»

«Νὰ εἶσθε πολὺ προσεκτικοί! Μὴν ἐπιτρέπετε εἰς κανέναν ἀρνητικὸν λογισμὸν νὰ εἰσδύσῃ εἰς τὴν καρδίαν σας.

Μὴν ὑποτιμᾶτε τοὺς ἀρνητικοὺς λογισμοὺς ποὺ ἐνδέχεται νὰ ἔχετε διὰ τὸν πλησίον, ὅταν εὑρίσκεσθε εἰς τὸ κελλίον σας.

Φυλάχθητε ἀπὸ κάθε λόγον ποὺ πληγώνει. Τοῦτο εἶναι πολὺ σημαντικόν...

Ἅγιος Σωφρόνιος Σαχάρωφ: «Ἡ διαμάχη μὲ τὸν Θεό»

Τοῦ Ἁγίου Σωφρονίου Σαχάρωφ 

«Ἕνα ἀπὸ τὰ ἐρωτήματα ποὺ μὲ ἀπασχολοῦσαν ἦταν τὸ πῶς εἶναι ποτὲ δυνατόν νὰ ζήσεις “ἀναμαρτήτως” μέσα σ᾿ αὐτὸν τὸν κόσμο. Γιατὶ ὅλες μας οἱ πράξεις εἶναι τόσο ἀσήμαντες, σὲ σχέση μὲ ὅσα ἀπαιτεῖ ἀπὸ ἐμᾶς τὸ πνεῦμα τοῦ Εὐαγγελίου, τὸ ὁποῖο, στὸ τέλος, φαίνεται νὰ εἶναι ἁπλῶς ἀδύνατο καὶ οὐτοπικό.

»Καὶ κατὰ τὴ διαμονή μου στὸν Ἄθωνα, ὅπως συνέβαινε καὶ πρὶν νὰ γίνω μοναχός, κάποιες φορὲς ἡ προσευχή μου διεκόπτετο ἀπὸ “θεομάχους” λογισμούς.

»Θυμᾶμαι πόσο φοβερὰ βασανίσθηκα κάποτε ἀπὸ αὐτὸ τὸ γεγονός, ἀπὸ τὸ ὅτι δηλαδὴ δὲν κατόρθωσα οὔτε νὰ μὴν κατακρίνω μὲ τὶς σκέψεις, οὔτε νὰ μὴν ὑπερηφανεύομαι, οὔτε νὰ μὴν αἰσθάνομαι ἀντιπάθειες κτλ. Καὶ, ἀφοῦ ὅλα αὐτὰ δὲν τὰ κατόρθωσα, ἄρχισα μὲ τὸν Θεὸ ἕνα εἶδος “διαμάχης” τῆς τάξεως ποὺ θὰ λεχθεῖ παρακάτω.

»Ἔτσι, σὲ μία στιγμή, ἀπὸ τὴ μαρτυρική μου παράσταση μπροστὰ στὸ...