Ἂν δὲν ἔχεις ἐξομολογηθεῖ γιὰ Μεγάλη Ἑβδομάδα ἀκόμα προλαβαίνεις. Μὴν ἀργεῖς !

Ἡ ἀναβολὴ εἶναι ὁ μεγαλύτερος ἐχθρὸς τῆς πνευματικῆς ἐλευθερίας. Συχνὰ λέμε «αὔριο», «τὴν ἄλλη ἑβδομάδα» ἢ «ὅταν νιώσω ἕτοιμος», ὅμως ἡ ψυχὴ δὲν περιμένει τὸ ἡμερολόγιο· περιμένει τὴν ἀνάσα της. 

Ἂν ἀκόμα τὸ σκέφτεσαι, διάβασε αὐτὸ τὸ κείμενο ὡς μιὰ φιλικὴ ὑπενθύμιση γιὰ τὸ τί πραγματικὰ διακυβεύεται αὐτὲς τὶς μέρες. 

Ἡ Μεγάλη Ἑβδομάδα πλησιάζει καὶ οἱ καμπάνες θὰ ἀρχίσουν νὰ χτυποῦν πένθιμα, θυμίζοντάς μας τὸ Πάθος τοῦ Χριστοῦ. Ὅμως, τὸ δικό μας «πάθος», τὰ δικά μας βάρη καὶ οἱ δικές μας ἐνοχές, δὲν χρειάζεται νὰ μείνουν καρφωμένα πάνω μας. 

Πολλοὶ λένε «Πρέπει νὰ γίνω καλύτερος γιὰ νὰ πάω νὰ ἐξομολογηθῶ». Εἶναι σὰν νὰ λέει ὁ ἀσθενὴς «Θὰ γίνω καλὰ πρῶτα καὶ μετὰ θὰ πάω στὸν γιατρό». Ἡ Ἐξομολόγηση εἶναι τὸ φάρμακο, ὄχι τὸ βραβεῖο γιὰ τοὺς ἀλάνθαστους. Πήγαινε ὅπως εἶσαι σπασμένος, κουρασμένος, μπερδεμένος. 

Σκεφτόμαστε: «Τί θὰ πεῖ ὁ πνευματικός;». Ξεχνᾶμε ὅμως πὼς ὁ ἱερέας δὲν...

Ἡ Φωνὴ Τοῦ Οὐρανοῦ ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΣ ΜΙΧΑΗΛ

 

Ἀφιερωμένο στὸν Ἀρχάγγελο Μιχαήλ, τὸν μεγάλο προστάτη καὶ ὑπερασπιστή μας. Ἐκεῖνον ποὺ στέκεται δίπλα μας στὶς δυσκολίες, στὶς μάχες, στοὺς κινδύνους καὶ στὰ θαύματα ποὺ μόνο ἡ καρδιὰ μπορεῖ νὰ ἀναγνωρίσει. Μὲ σεβασμὸ καὶ εὐγνωμοσύνη γιὰ ὅσα ἔχει κάνει στὴ ζωή μας – φανερὰ καὶ κρυφά. Ταξιάρχη Μιχαήλ, σκέπασε ὅλους μας !!! Σκηνοθεσία Ἀφήγηση, Μαρία Ἄγγελικη Γκίντη.

Καρποί μετανοίας

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου 

π. Διονυσίου Τάτση

Οἱ περισσότεροι ἄνθρωποι στρέφουν τὰ μάτια τους σ’ ἐκείνους ποὺ ἔχουν φανερὰ ἁμαρτήματα καὶ βγάζουν συμπεράσματα, τὰ ὁποῖα συν­ήθως ἔχουν μόνιμη ἰσχὺ γι’ αὐτούς, ἀποκλείοντας τὸ ἐνδεχόμενο τῆς μετάνοιας τῶν ἁμαρτωλῶν, ἡ ὁποία ἀνατρέπει τὰ συμπεράσματά τους. Γι’ αὐτοὺς ὅποιος ἔκανε κάτι ποὺ ἦταν ἁμαρτωλὸ καὶ σκανδάλισε πολλούς, μένει στι­γματισμένος καὶ καταδικασμένος στὴ συνείδησή τους. Συμβαίνει δὲ αὐτό, γιατί τὰ δικά τους ἁμαρτήματα ποὺ εἶναι ἴδια ἢ καὶ χειρότερα δὲν ἔχουν γίνει γνωστὰ καὶ δὲν ἀνησυχοῦν, οὔτε καὶ μετανοοῦν. Παραμένουν ἁμαρτωλοί, ἀλλὰ καλλιεργοῦν ἀρνητικὲς ἐντυπώσεις γιὰ τοὺς ἄλλους, ποὺ τὰ ἁμαρτήματά τους ἔγιναν γνωστά. Προφανῶς αὐτὸ εἶναι ἀπαράδεκτο καὶ τοὺς ἀπομακρύνει ἀπὸ τὴ δική τους μετάνοια.
Ἡ μνήμη τῶν ἁμαρτημάτων, ὅταν δὲν ὑπάρχει μετάνοια, βλάπτει πνευματικὰ καὶ συχνὰ ὁδηγεῖ στὴν ἐπανάληψή τους. Ἡ μετάνοια ὅμως δείχνει τὸ δρόμο τῆς μεταστροφῆς, φωτίζει καὶ ἀνοίγει τὸν ὁρίζοντα. Γίνεται ἐφαλτήριο ποὺ διευκολύνει τὴν ἀπόκτηση τῶν ἀρετῶν.
Στὴν Ἐκκλησία ἔχουμε μέγιστους ἁγίους, ποὺ ὑπῆρξαν μεγάλοι ἁμαρτωλοί! Ἀπὸ...

Δελτίου τύπου γιὰ τὴν ἐκδήλωση τῆς ΕΞΟΔΟΥ στὴν Πάτρα μὲ θέμα «Τὰ Σημεῖα τῶν Καιρῶν καὶ ἡ Εὐθύνη μας»

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΚΙΝΗΣΗ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΨΗΦΙΑΚΟΥ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟΥ- ΕΞΟΔΟΣ 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 

ΠΑΤΡΑ – ΕΞΟΔΟΣ: Μιὰ αἴθουσα γεμάτη... καὶ ἕνα μήνυμα ποὺ δὲν χωρᾶ πλέον σιωπή. 
Μὲ ἐξαιρετικὴ ἐπιτυχία καὶ πρωτοφανῆ συμμετοχὴ πραγματοποιήθηκε σήμερα στὶς 28 Μαρτίου 2026 ἡ ἐκδήλωση τῆς Πανελλήνιας Κίνησης «ΕΞΟΔΟΣ» στὴν Πάτρα. Ἡ αἴθουσα τελετῶν τοῦ Δικηγορικοῦ Συλλόγου Πατρῶν ἀποδείχθηκε μικρὴ γιὰ νὰ χωρέσει τὸν κόσμο ποὺ προσῆλθε, σὲ μιὰ συγκέντρωση μὲ ἔντονο παλμό, οὐσιαστικὸ περιεχόμενο καὶ βαθὺ ἀγωνιστικὸ χαρακτῆρα. Κεντρικὸ θέμα τῆς ἐκδήλωσης ἦταν: «Τὰ Σημεῖα τῶν Καιρῶν καὶ ἡ Εὐθύνη μας». 
Ἰδιαίτερη τιμὴ ἀποτέλεσε ἡ ἀνάγνωση χαιρετισμῶν ἀπὸ δύο Σεβασμιωτάτους Μητροπολῖτες (Κυθήρων καὶ Κερκύρας), καθὼς καὶ ἀπὸ Καθηγουμένους Ἱερῶν Μονῶν Ἁγίου Ὅρους καὶ ἐκτὸς Ἁγίου Ὅρους, ἀλλὰ καὶ ἄλλες σημαντικὲς προσωπικότητες τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ καὶ κοινωνικοῦ χώρου, γεγονὸς ποὺ...

Ἅγιος Ἰωάννης τῆς Κροστάνδης: Στὸν Χριστιανὸ ὅλα εἶναι διαφορετικά!

Ἁγίου Ἰωάννου τῆς Κροστάνδης 

«Στὸν πραγματικὸ χριστιανὸ ὅλα πρέπει νὰ εἶναι διαφορετικά. Διαφορετικοὶ οἱ λογισμοί - ἅγιοι. Διαφορετικὲς οἱ ἐπιθυμίες - οὐράνιες καὶ ἄφθαρτες. Διαφορετικὲς οἱ χαρές - ὑψηλὲς καὶ θεῖες. Διαφορετικὸς ὁ πλοῦτος - ψυχικὸς καὶ ἄφθαρτος. Διαφορετικὰ τὰ λόγια - οὐράνια. Διαφορετικοὶ οἱ φίλοι - πνευματικοὶ καὶ ὄχι σαρκικοί».

Ποιός εἶναι ὁ σημερινός προσανατολισμός τοῦ Γένους;

Ἀποσπάσματα ἀπό τό βιβλίο ΑΓΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΠΑΛΑΜΑΣ- ΠΤΥΧΕΣ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ, σελ. 17, τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Θεοδώρου Ζήση, ὁμοτίμου καθηγητοῦ Πατρολογίας τοῦ Α.Π.Θ. - Ἐκδόσεις «Τό Παλίμψηστον», Θεσσαλονίκη 2019.
... Κοντά στόν ὑγιῆ Χριστιανισμό, πού στηριζόταν στή μαρτυρία καί στήν ἐμπειρία τῶν Ἀποστόλων καί τῶν Ἁγίων, ἐμφανίστηκε καί ἕνας «οὐμανιστικός» Χριστιανισμός, πού μέ βάση τήν φιλοσοφία τῶν ἀρχαίων Ἑλλήνων σοφῶν, τοῦ Ἀριστοτέλους καί τοῦ Πλάτωνος κυρίως, μέ πολλή δέ ἐμπιστοσύνη στόν ἀνθρώπινο νοῦ, στόν ἀνθρώπινο λόγο, προσπάθησε νά μεταβάλλει τόν Χριστιανισμό ἀπό ζωή καί ἐμπειρία, θέαση καί ὅραση, σέ φιλοσοφικοθεολογικό σύστημα.
Εἶναι ὁ οὐμανισμός τῆς τότε ἐποχῆς, «ὁ ἑλληνίζων Χριστιανισμός», ὅπως τόν χαρακτηρίζουν οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, ἀπό τόν ὁποῖον ἀπέρρευσαν κατά τήν ἐκτἰμησή τους ὅλες οἱ αἱρέσεις.
... Ὑπάρχουν λοιπόν δύο εἴδη Ἑλληνσμοῦ· ὁ αἱρετικός, ὁ κοσμικός Ἑλληνσιμός, πού ἀντί νά μεταπλασθεῖ θέλησε νά μεταπλάσει τόν Χριστιανισμό, καί ὁ ὀρθόδοξος, ὁ ὑγιής Ἑλληνισμός, ὁ ὁποῖος ἀφομοιώθηκε μέσα στήν Ὀρθοδοξία ἁρμονικά...

Νοέλια Καστίγιο: Τὸ σπασμένο ἐξάρτημα μιᾶς ἀπάνθρωπης μηχανῆς

Ἡ κρατικὴ εὐθανασία τῆς Νοέλια ἀποτελεῖ τὸ ἀπόγειο ἑνὸς θεσμοθετημένου σκοταδισμοῦ, ὅπου ἡ ἀπόγνωση τῶν θυμάτων βαφτίζεται προοδευτικὸ δικαίωμα στὴν αὐτοκτονία. 

Γράφει ὁ Ἐλευθέριος Ἀνδρώνης 

Ὅταν ἡ κρατικὴ δολοφονία ἑνὸς ἀθώου καὶ βασανισμένου πλάσματος παρουσιάζεται ὡς ἀπόγειο «δημοκρατικῆς» πράξης, τότε μποροῦμε μὲ κάθε ἐπισημότητα νὰ κάνουμε λόγο γιὰ θεσμοθετημένη σατανοκρατία. 
Οἱ φοῦρνοι τῶν Ναζὶ ἄνοιξαν ξανὰ καὶ τὰ νέα ἰατρικὰ «Ἄουσβιτς» ποὺ σπρώχνουν τὶς μᾶζες στοὺς κοινωνικοὺς θαλάμους τῆς εὐθανασίας, λειτουργοῦν μὲ τὸ προκάλυμμα τῆς «συμπόνιας» ὅσο θερίζουν ζωὲς μὲ ἀσπλαχνία. Καὶ μὲ μιὰ παρανοϊκὴ ἑρμηνεία τῆς ἐλευθερίας ποὺ ὁρίζει ὅτι ἡ αὐτόβουλη ἀνθρωποθυσία εἶναι ἀποκορύφωμα «προοδευτισμοῦ». Μόνο ποὺ τώρα πλέον οἱ ἀνθρωποθυσίες δὲν γίνονται στοὺς βωμούς τῶν Μάγιας καὶ τῶν Ἀζτέκων, ἀλλὰ στὸν ἰατρικὸ βωμὸ τοῦ χρήματος καὶ τῆς ἑωσφορικῆς πολιτικῆς μείωσης τοῦ πληθυσμοῦ. 
Ἡ συγκλονιστικὴ ὑπόθεση τῆς 25χρονης Νοέλια Καστίγιο στὴν...

Διακονῶντας ἀναστάσιμα τὴ ζωὴ τοῦ κόσμου

Ε' ΚΥΡΙΑΚῌ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ, Ἐκ τοῦ κατὰ Μᾶρκον, ι΄, 32 - 45 

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, Κυριακῇ πέμπτῃ τῶν Νηστειῶν, διετάχθημεν μνήμην ποιεῖσθαι τῆς Ὁσίας Μὴτρὸς ἡμῶν Μαρίας τῆς Αἰγυπτίας. 
Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία τοῦ πατρός Κωνσταντίνου Στρατηγοπούλου, στὰ πλαίσια τῆς ἑρμηνείας ποὺ ἔγινε στὸ κήρυγμα τῆς Κυριακῆς 13 Ἀπριλίου τοῦ 1997.

Τὸ ἠχητικὸ ἀπόσπασμα ἀπὸ τὴν ὁμιλία - σὲ mp3 ἐδῶ 

Πιστεύω πὼς δύσκολα μπορεῖ νὰ ξαναγραφεῖ κείμενο τὸ ὁποῖο, μὲ τόση ἁπλότητα, γραφικότητα, διεισδυτικότητα καὶ ρεαλισμό, νὰ περιγράψει τὸ εἶναι καὶ τὸ γίγνεσθαι τῆς περπατησιᾶς τοῦ ἀνθρώπου πάνω στὴ γῆ. Αὐτὸ τὸ ἔκανε ὁ Χριστός μας μέσα ἀπὸ τὸ κείμενο τὸ εὐαγγελικὸ ποὺ ἀκούσαμε πρὶν ἀπὸ λίγο, ὅπου μέσα ἀπὸ δύο κεντρικοὺς ἄξονες τῆς διηγήσεως ποὺ ἀκούσαμε, τῆς εὐαγγελικῆς περικοπῆς, περιγράφεται πραγματικὰ ὅλο τὸ σύνολο τῆς ζωῆς μας πάνω στὴ γῆ, τῆς προσωπικῆς μας στάσης πρὸς τὸν κόσμο καὶ τῆς σχέσης μὲ τὴν ὁποία «κυριαρχοῦμε» καὶ «κυριεύουμε» τὰ πράγματα. Μὲ πολὺ λίγα λόγια νὰ προσπαθήσω αὐτὸ τὸ πραγματικὰ ἁπλό, ἀλλά, τὴν ἴδια ὥρα, πολὺ βαθὺ κείμενο νὰ τὸ ἑρμηνεύσω στὴν ἀγάπη σας, γιατί πραγματικὰ ἀποτελεῖ ἄξονα τῆς καθημερινῆς ζωῆς μας. 
Εἶναι δύο οἱ πόλοι τῆς διηγήσεως. Στὸ πρῶτο κεντρικὸ σύστημα, ὁ Χριστὸς...

Χρυσόστομος: Γι’ αὐτὸν ποὺ εἶναι δεμένος ἀπὸ τὶς ἁμαρτίες του καὶ δὲν μετανοεῖ, δὲν εἶναι ἀσφαλὲς οὔτε καὶ στὴν γιορτὴ νὰ κοινωνήσει!

Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου 

«Ὅμως σήμερα πολλοὶ πιστοὶ ἔφθασαν σὲ τέτοια ἀπερισκεψία καὶ καταφρόνηση, ὥστε ἐνῷ εἶναι γεμᾶτοι ἀπὸ μύρια ἁμαρτήματα καὶ δὲν ἔχουν καμία πνευματικὴ ἐπιμέλεια, ὅπως νά ‘ναι προσέρχονται κατὰ τὶς ἑορτὲς στὴν Ἁγία Τράπεζα, καὶ δὲν ξέρουν ὅτι ὁ κατάλληλος καιρὸς τῆς Θείας Κοινωνίας δὲν εἶναι ὁ ἐρχομὸς τῆς γιορτῆς καὶ τῆς πανήγυρης, ἀλλὰ ἡ καθαρὴ συνείδηση καὶ ἡ ζωὴ χωρὶς ἁμαρτήματα. 

Καὶ ὅπως γιὰ ἐκεῖνον ποὺ βλέπει πὼς ἡ συνείδησή του δὲν τοῦ καταμαρτυρεῖ κάτι φαῦλο, μπορεῖ κάθε ἡμέρα νὰ κοινωνεῖ, ἔτσι καὶ γι’ αὐτὸν ποὺ εἶναι δεμένος ἀπὸ τὶς ἁμαρτίες του καὶ δὲν μετανοεῖ, δὲν εἶναι ἀσφαλὲς οὔτε καὶ στὴν γιορτὴ νὰ κοινωνήσει. 

Τὸ νὰ κοινωνάμε μία φορὰ τὸ χρόνο, δὲν μᾶς ἀπαλλάσσει ἀπὸ τὰ ἁμαρτήματά μας, ἂν ἀνάξια προσερχόμαστε, ἀλλ’ αὐτό μᾶς καταδικάζει τεράστια, διότι...

Ἂν δὲν μπορεῖς... τοὐλάχιστον...

Πατήρ Νεκτάριος Μαμαλούγκος

Ἂν δὲν μπορεῖς νὰ εἶσαι ἡ προσευχή, 

τοὐλάχιστον μὴν γίνεις ἡ κατάκριση.

Ἂν δὲν μπορεῖς νὰ γίνεις το φῶς ποὺ ὁδηγεῖ, 

τοὐλάχιστον μὴν γίνεις τὸ ἐμπόδιο ποὺ δυσκολεύει. 

Ἂν δὲν μπορεῖς νὰ προσφέρεις ἐλεημοσύνη, 

τοὐλάχιστον πρόσφερε ἕναν λόγο παρηγοριᾶς.

Ἂν δὲν μπορεῖς νὰ φτάσεις στὴν ἀπάθεια, 

τοὐλάχιστον μεῖνε στὴ μετάνοια.

Ἂν δὲν μπορεῖς νὰ εἶσαι ἡ ἀγάπη ποὺ θυσιάζεται, 

τοὐλάχιστον μὴν γίνεις τὸ μῖσος ποὺ διχάζει...

Τὸ θαῦμα τῶν Χαιρετισμῶν!

Ἡ Ἁγία Σοφία, ἡ ἀσκήτρια τῆς Κλεισούρας, εἶχε σὲ πολὺ μεγάλη εὐλάβεια τὴν Ὑπεραγία Θεοτόκο! 

Παρ' ὅλο ποὺ κατὰ τὴν θύραθεν παιδεία ἦταν ἀγράμματη, ἦταν πλούσια στὴν παιδεία τοῦ Κυρίου, καὶ γνώριζε ἀπὸ καρδίας πολλὲς προσευχὲς ἐκ τῶν ὁποίων ἰδιαίτερα ἀγαποῦσε τοὺς Χαιρετισμοὺς τῆς Παναγίας μας! 

Ὅσοι τὴν γνώρισαν ἀναφέρουν ὅτι συχνὰ τὴν ἄκουγαν νὰ σιγοψιθυρίζει κάτι, καὶ ὅσοι μὲ παρρησία ἢ καὶ μὲ ἄδολη ἀφέλεια τὴν ρωτοῦσαν τί λέει, ἡ Γερόντισσα μὲ χαρά τούς ἀπαντοῦσε "Τοὺς Χαιρετισμούς, παιδία, τοὺς Χαιρετισμοὺς τῆς Παναγίας μας!" 

Ἕνα ἀπὸ τὰ διακονήματά της ἦταν καὶ τὸ νά ἀνάβει τὰ καντήλια στὰ...

Ἅγιος Ἰωάννης τῆς Κροστάνδης - Τὰ βασικὰ μέσα ἐξαγιασμοῦ τοῦ ἱερέως

Τὰ βασικὰ μέσα ἐξαγιασμοῦ τὰ ὁποῖα ἐσημείωσε γιὰ τὸν ἑαυτό του ὁ Ἅγιος Ἰωάννης τῆς Κροστάνδης: 

α) Νὰ βρίσκομαι συχνότερα στὸ σπίτι. 

β) Νὰ μελετῶ καὶ νὰ ξαναμελετῶ τὴν Ἁγία Γραφή. 

γ) Νὰ διαβάζω τὰ λειτουργικὰ βιβλία. 

δ) Νὰ καλλιεργῶ τὴν αὐτοσχέδια προσευχὴ καὶ ἰδιαίτερα νὰ φροντίζω γιὰ τὴν καθαρότητα τῆς ψυχῆς μὲ τὴν ἀδιάλειπτη ἐπίκληση τοῦ ὀνόματος τοῦ Ἰησοῦ, δηλαδὴ μὲ τὴν προσευχὴ τοῦ Ἰησοῦ. 

ε) Νὰ ἐκτελῶ ἐνσυνείδητα ὅλα τὰ ποιμαντικά μου καθήκοντα. 

στ) Ὑποχρεωτικὸ καθῆκον νὰ τελῶ καθημερινὰ τὴν Θεία Λειτουργία. 

Ἡ ἀφιλοκέρδεια τοῦ Νικηταρᾶ

Καμπούρογλου Δημήτριος

Ἕν ἀπὸ τὰ ὄνειρά μου ἦτο —καὶ συνήθως τὰ ὄνειρα τῆς ἡμέρας δὲν ἐπαληθεύουν— νὰ γράψω διὰ τοὺς ἐλληνοτουρκικοὺς πολέμους τοῦ Ἀγῶνος, ἐν συγκρίσει καὶ ἐκ παραλλήλου πρὸς τοὺς ἑλληνοπερσικοὺς τῆς ἀρχαιότητος, μετὰ προσφυγῆς ἐνίοτε, πρὸς πλήρη παραλληλισμόν, καὶ εἰς τὰ Ὁμηρικὰ ἔπη.
Πρέπει νὰ ὁμολογήσω ἐν τούτοις, ὅτι τὴν σκέψιν ταύτην ὀφείλω εἰς τὸν Νικηταρᾶν, ὅστις βλέπων τοὺς Τούρκους φεύγοντας πανικόβλητους εἰς τὴν μάχην τῶν Δολιανῶν, ἐφώναζεν εἰς αὐτούς: «Σταθῆτε Πέρσαι νὰ πολεμήσωμε!» —Περσιάνους μάλιστα τοὺς ἀπεκάλει.
Εἰς τὸν Νικηταρᾶν δὲ καὶ θὰ περιορισθῶ σήμερον. Δὲν θὰ τὸν βιογραφήσω ὅμως• διότι θὰ ἦτο ἀνάγκη τότε νὰ ἀναπτύξω ὅλον τὸν ἀπελευθερωτικὸν τῶν Ἑλλήνων Ἀγῶνα, ἀφοῦ εἰς τὰς σημαντικωτέρας μάχας, καὶ ἐντὸς καὶ ἐκτὸς τῆς Πελοποννήσου, παρέστη καὶ ἔδρασεν ὁ Νικηταρᾶς μετὰ τοῦ Κολοκοτρώνη, τοῦ Ὑψηλάντου, τοῦ Ὀδυσσέως, τοῦ Καραϊσκάκη καὶ ἄλλων, πάντοτε εἰς τοὺς κινδύνους...

Ρητορικὴ μίσους τὸ «ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐτούς»

Γράφει ὁ Νικόδημος Καλλιντέρης, Νομικός 

Δημοσιεύτηκε στὶς 26 Μαρτίου 2026 ἡ πολυαναμενόμενη ἀπόφαση τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστηρίου τῆς Φινλανδίας μὲ πρωταγωνίστρια τὴν Päivi Räsänen, πρώην Ὑπουργὸ Ἐσωτερικῶν τῆς χώρας, μέλος τοῦ φινλανδικοῦ κοινοβουλίου ἀπὸ τὸ 1995, ἰατρὸ στὸ ἐπάγγελμα, πολύτεκνη μητέρα 5 παιδιῶν καὶ γιαγιὰ 12 ἐγγονῶν. 
Ἡ περίπτωσή της εἶχε ἐξ ἀρχῆς προκαλέσει τὸ διεθνὲς ἐνδιαφέρον καθὼς ἅπτεται τῆς ἐλευθερίας τῆς ἔκφρασης καὶ τῆς θρησκευτικῆς ἐλευθερίας σὲ μιὰ ἐποχὴ κατὰ τὴν ὁποία ἐπελαύνει ἡ ὑστερία τῆς πολιτικῆς ὀρθότητας ποὺ ἐπιδιώκει τὴ φίμωση κάθε «παρεκκλίνουσας» φωνῆς. 
Τὸν Ἰούνιο τοῦ 2019 ἡ Päivi Räsänen τέθηκε ὑπὸ ποινικὴ ἔρευνα γιὰ μιὰ δημοσίευση στὸν προσωπικό της λογαριασμὸ στὸ X (πρώην Twitter) μὲ τὴν ὁποία ἀμφισβητοῦσε τὴν ἀπόφαση τῆς ἡγεσίας τῶν Λουθηρανῶν γιὰ τὴ...

Οἱ Ντρέδες καὶ ἡ προσφορά τους στὴν Ἐθνεγερσία τοῦ 1821

Μετάλλιο ποὺ εἰκονίζει 

τὴν ὀρκωμοσία τῶν Ντρέδων 

(24 Μαρτίου 1821) 

Τοῦ Κωνσταντίνου Χασόγια,

Θεολόγου Ε.Κ.Π.Α. 

Οἱ Ντρέδες, ὑπῆρξαν οἱ γενναῖοι πολεμιστὲς στὴν βόρειο Μεσσηνία, ποὺ πῆραν τὰ ὅπλα καὶ ἀγωνίσθηκαν γιὰ ἀποτίναξη τοῦ Ὀθωμανικοῦ ζυγοῦ κατὰ τὰ ἔτη τῆς Ἐθνεγερσίας, ἀπὸ τὸ 1821 καθὼς καὶ στὴ συνέχεια κατὰ τοῦ εἰσβολέα Ἰμπραήμ. Στὸ πέρασμα τῶν αἰώνων ἀπέδειξαν ὅτι ὑπῆρξαν ἀπόγονοι γενναίων ἀνδρῶν ἐπιβεβαιώνοντας τὴ σπαρτιατικὴ ρήση: «Ἄμμες δὲ γ’ ἐσσόμεθα πολλῷ κάρρονες». 
Σύμφωνα μὲ τὶς ἱστορικὲς πηγές, ἡ ἱστορία των Ντρέδων, φθάνει ἕως τὸν 14ο αἰῶνα στὴν περιοχὴ τῆς Ἠπείρου. Μετὰ ἀπὸ τὴν ἐμφάνιση τῶν Ὀθωμανῶν Τούρκων, σαράντα οἰκογένειες ἀναγκάσθηκαν νὰ μετακινηθοῦν ἀπὸ τὴν περιοχὴ τῆς Ἠπείρου στὴν Πελοπόννησο καὶ εἰδικότερα στὴν Ἄνω Μεσσηνία, ἔπειτα ἀπὸ πρόσκληση τῶν Βυζαντινῶν Δεσποτῶν τοῦ Μυστρᾶ, Μανουὴλ Καντακουζηνοῦ καὶ Θεοδώρου A’ Παλαιολόγου, γιὰ νὰ αὐξηθεῖ ὁ πληθυσμὸς τῆς περιοχῆς, ποὺ εἶχε μειωθεῖ ἀπὸ τὶς ἀρρώστιες. 
Ἡ πίστη τους στὸν Τριαδικὸ Θεὸ ἦταν ἀταλάντευτη καθὼς παρέμειναν Ὀρθόδοξοι στὸ δόγμα νιώθοντας παράλληλα βαθιὰ τὴν ἑλληνικὴ ἐθνική τους ταυτότητα...

Ἐκδήλωση μὲ θέμα: Τὰ «Σημεῖα τῶν Καιρῶν» καὶ ἡ Εὐθύνη μας

Τὸ Σάββατο, 28 Μαρτίου 2026, καὶ ὥρα 17:00–20:00, στὴν αἴθουσα διαλέξεων τοῦ Δικηγορικοῦ Συλλόγου Πατρῶν (Φιλοποίμενος 24, 3ος ὄροφος, Πάτρα), θὰ πραγματοποιηθεῖ ἐκδήλωσις μὲ θέμα: «Σημεῖα τῶν Καιρῶν» καὶ ἡ Εὐθύνη μας. Ἅγιος Παΐσιος – Πνευματικὴ διάκρισις – Ἀγῶνας γιὰ τὴν ἐλευθερία.

Θὰ ὁμιλήσουν οἱ κάτωθι εἰσηγηταί:

α) Μοναχὸς Ἀρσένιος Βλιαγκόφτης, μὲ θέμα: «Συμφωνία τῶν συγχρόνων Ἁγίων Πατέρων στὸ θέμα τῶν ἠλεκτρονικῶν ταυτοτήτων»
β) Πρωτοπρεσβύτερος πατὴρ Ἰωάννης Φωτόπουλος, ἐφημέριος τοῦ Ἱ. Ναοῦ Ἁγίας Παρασκευῆς Ἀττικῆς, μὲ θέμα: «Ζοῦμε τὰ σημεῖα τῶν καιρῶν;»
γ) Γεώργιος Ἀποστολάκης, ἐπίτιμος Ἀντιπρόεδρος τοῦ Ἀρείου Πάγου, μὲ θέμα: «Ψηφιακὸς μετασχηματισμὸς ἢ ψηφιακὴ φυλακή;»
Διοργάνωσις: Πανελλήνια Κίνησις κατὰ τοῦ ψηφιακοῦ ὁλοκληρωτισμοῦ «Ἔξοδος» καὶ «Ἑστία Πατερικῶν Μελετῶν»...

25η Μαρτίου 1821: Ἡ δύναμη ποὺ δὲν φαίνεται, ἡ πίστη ποὺ ἐλευθερώνει

Γράφει ὁ Γεώργιος Ἀποστολάκης, Ἀντιπρόεδρος Ἀρείου Πάγου ἐπὶ τιμῇ

Ἡ 25η Μαρτίου δὲν εἶναι ἁπλῶς μιὰ ἱστορικὴ ἐπέτειος. Δὲν εἶναι μόνο ἡ ἀνάμνηση μιᾶς ἐθνικῆς ἐξέγερσης. Εἶναι κάτι βαθύτερο: εἶναι ἡ μαρτυρία ἑνὸς τρόπου ὑπάρξεως. Εἶναι ἡ ἀπόδειξη ὅτι ἡ ἐλευθερία ἑνὸς λαοῦ δὲν γεννιέται πρῶτα στὰ πεδία τῶν μαχῶν, ἀλλὰ στὶς καρδιὲς ποὺ πιστεύουν. 
Διότι, ἂν δεῖ κανεὶς μὲ τὰ μέτρα τοῦ κόσμου, ἡ Ἐπανάσταση τοῦ 1821 δὲν ἔπρεπε νὰ πετύχει. 
Ἕνας μικρός, φτωχός, ἀνοργάνωτος λαός, χωρὶς κράτος, χωρὶς τακτικὸ στρατό, χωρὶς μέσα, χωρὶς συμμάχους στὴν ἀρχὴ — ἀπέναντι σὲ μιὰ αὐτοκρατορία αἰώνων. 
Κι ὅμως, πέτυχε. Γιατί; Ἡ ἀπάντηση δὲν βρίσκεται στὴν ἀριθμητικὴ...

Ἅγιος Πορφύριος: «Τοὺς ἥρωες τοῦ 1821 θὰ τοὺς ἀνταμώσουμε στὸν Παράδεισο. Νὰ κάνετε ὅ,τι ἔκαναν κι αὐτοί. Νὰ ἀγωνίζεστε ὑπὲρ Πίστεως καὶ Πατρίδος»!

Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ βιβλίο «Ὁ πάνσοφος Ὅσιος Πορφύριος», Ἁγιοπαυλίτικο Ἱερὸ Κελλὶ Ἁγίων Θεοδώρων, Ἅγιον Ὅρος - Α᾿ τόμος, 2022.

Μαρτυρία μακαριστοῦ Ἀρχιμανδρίτου Ἀνανίου Κουστένη

Ὅταν ἡ προσευχὴ συνοδεύεται μὲ τὴν ἑκούσια θυσία, γίνεται πιὸ εὐάρεστη στὸν Θεὸ ἀλλὰ καὶ πιὸ ἀποτελεσματική. Γιὰ τοὺς ἥρωες τοῦ 1821 καὶ τὴν ἑλληνικὴ Ἐπανάσταση ὁ Ἅγιος ἔλεγε:
-΄Ὁλους αὐτοὺς τοὺς ἥρωες, ὅπως τὸν Κολοκοτρώνη καὶ ἄλλους, θὰ τοὺς ἀνταμώσουμε στὸν Παράδεισο γιατί εἶναι δίκαιοι. Ἀγωνίστηκαν πρωτίστως γιὰ τὴν ἁγία Πίστη καὶ μετὰ γιὰ τὴν Πατρίδα μας.
-Τί νὰ κάνουμε γιὰ νὰ πᾶμε κι ἐμεῖς κοντά τους;
-Νὰ κάνετε ὅ,τι ἔκαναν κι αὐτοί. Νὰ ἀγωνίζεστε ὑπὲρ Πίστεως καὶ Πατρίδος, νὰ εἶστε φιλόθεοι, φιλοπάτριδες καὶ φιλάνθρωποι μὲ τὴν ἔννοια τῆς ἀγάπης στὸν Θεό...

Αὐτὀ τό Γένος ἔχει προορισμό μέ διαστάσεις αἰωνιότητος. Αὐτή ἡ Πατρἰδα ἔχει μέλλον

Γράφει ὁ Φώτης Μιχαήλ, ἰατρός 

Τὸ δέντρο τῆς Λευτεριᾶς, ποὺ τόσοι καὶ τόσοι ἐραστὲς τοῦ Ὡραίου καὶ τοῦ Ἀληθινοῦ τὸ πότισαν μὲ τὸ ἴδιο τους τὸ αἷμα στὸ διάβα τῶν αἰώνων τῆς ἑλληνικῆς διαχρονίας, λέτε στὶς ἡμέρες μας νὰ στεγνώσει καὶ νὰ ξεραθεῖ; Ἤ θὰ βρεθοῦνε καὶ πάλι γενναῖοι ἀγωνιστὲς νὰ τὸ κρατήσουν εὐσκιόφυλλο καὶ θαλερό;
Ἔχω τόν λογισμό, ὅσο παράλογο ἢ παράδοξο κι ἂν ἀκουστεῖ, ὅτι τὴν ἀπάντηση στὸ παραπάνω ἐρώτημα τὴν κρατάει στὰ χέρια του, μὲ ὅλες του τὶς ἀρετὲς καὶ μὲ ὅλα του τὰ πάθη, ὁ ἴδιος ὁ λαός μας!
Ἡ δική μας πατροπαράδοτη πολιτισμικὴ πρόταση, μέσα στὴν ὁποία πρωτεύουσα θέση κατέχουν ἡ Ὀρθοδοξία καί ἡ ἔννοια τῆς Ἐλευθερίας, μπορεῖ νὰ ἔπαψε πρὸ πολλοῦ νὰ τροφοδοτεῖ πνευματικὰ τὶς ἐλὶτ, ποὺ μᾶς κυβερνᾶνε, δὲν ἐγκαταλείφθηκε, ὅμως, οὔτε στιγμὴ ἀπὸ τὸ μεγαλύτερο τμῆμα τοῦ ἁπλοῦ καὶ φιλότιμου λαοῦ μας.
Ἀπόδειξη, ὅτι αὐτὸς ὁ λαὸς μὲ τόσα βάσανα, μὲ τόση φτώχεια, μέ τόσες ὑποχρεωτικότητες, μέ τόση ἐπιβαλλόμενη στέρηση τῶν πηγῶν ὕδατος τῆς Ἁγιοπατερικῆς καί Ἐθνικῆς μας Παραδόσεως καὶ μὲ τόσα τεχνητά ἀδιέξοδα, καταφέρνει, εἰς πεῖσμα τῶν ξένων καί ἰθαγενῶν ἐχθρῶν τοῦ Γένους μας, νὰ εἰρηνεύει, νὰ στέκεται ὄρθιος στὰ πόδια του καὶ νὰ βγάζει στὴν ἐπιφάνεια...

25η Μαρτίου 1821: Ἕνα Εὐαγγέλιο κράτησε τὸ Γένος καὶ ἕνας Εὐαγγελισμὸς τὸ λευτέρωσε!

Ἡ πίστη τῶν ἡρώων ἦταν ἡ ὑπογραφὴ τῆς λευτεριᾶς - Ἡ Ἐπανάσταση τοῦ 1821 δὲν θὰ εἶχε κανένα νόημα, ἂν δὲν εἶχε μπροστάρη τὸν Χριστό. 

Γράφει ὁ Ἐλευθέριος Ἀνδρώνης 

Πόσο σοφά μᾶς μιλοῦν οἱ οἰωνοὶ τῆς ἔνδοξης ἱστορίας μας, ὅταν ἔχουμε προαίρεση γιὰ νὰ τοὺς θωροῦμε; Τὸ ἑλληνικὸ Γένος δοξάστηκε ἀπὸ ἕνα Εὐαγγέλιο καὶ ἀναστήθηκε ἀπὸ ἕναν Εὐαγγελισμό. Τὸ ἔχουμε ἀναλογιστεῖ καλὰ αὐτό; Ἔχουμε συλλογιστεῖ μὲ τί εὐλογία ἀλλὰ καὶ τί εὐθύνη μᾶς συνοδεύει; 
Ἡ ἀπαράμιλλη ἑλληνικὴ γλῶσσα ἀποτύπωσε τὰ ἱερὰ γράμματα τοῦ Εὐαγγελίου καὶ τὰ ἐξακτίνωσε στὰ πέρατα τῆς τότε οἰκουμένης. Τὰ πρωτοχριστιανικὰ ποίμνια τοῦ Ἑλληνισμοῦ, οἱ Ἕλληνες καὶ Ἑλληνίζοντες ἅγιοι καὶ μάρτυρες, τὸ ἀποστολικὸ πνεῦμα αὐτοῦ τοῦ περιούσιου λαοῦ ἔγινε ἡ μικρὴ σφεντόνα τοῦ νέου Δαυὶδ ποὺ τελικὰ σώριασε τόν «Γολιὰθ» τῆς εἰδωλολατρίας ποὺ κατέτρωγε τὰ ἔθνη. Ἡ χιλιόχρονη Ρωμιοσύνη μὲ τοὺς στιλπνοὺς βυζαντινοὺς τρούλους της, σκέπασε εὐλαβικὰ τὸ τίμιο αἷμα ποὺ ἄφησαν πίσω τους οἱ κατακόμβες, οἱ ἀρένες...

Ἡ ἄρση τοῦ ἀφορισμοῦ τῆς Ἐπανάστασης ἀπὸ τὸν Πατριάρχη Γρηγόριο

Ἡ ἄρση τοῦ ἀφορισμοῦ τῆς Ἐπανάστασης ἀπὸ τὸν Πατριάρχη ὅπως τὴν περιγράφει ὁ Φιλικός, Κωνσταντῖνος Ράμφος: 
«Τὴν Μεγάλην Δευτέραν τοῦ 1821, τρεῖς ὥρας μετὰ τὸ μεσονύκτιον, ὅτε ἅπαντες οἱ ἐν τῷ πατριαρχείῳ ἐκοιμῶντο ὕπνον βαθύν, ὁ ἀοίδιμος πατριάρχης Γρηγόριος κατέβαινε τὴν κλίμακα, φέρων εἰς χεῖρας κλεῖδα καὶ ὑπὸ τῶν σεβασμιωτάτων συνοδικῶν, τῶν μητροπολιτῶν Καισαρείας, Δέρκων, Ἐφέσου, Χαλκηδόνος, Νικομήδειας καὶ Νίκαιας, παρακολουθούμενος. Κατελθὼν δὲ εἰς τὴν αὐλὴν τοῦ μεγάρου ἐπορεύθη πρὸς τὴν θύραν τοῦ πατριαρχικοῦ ναοῦ καὶ ἠνέωξεν αὐτήν, ἐξαγαγὼν δὲ τὴν κλεῖδα τὴν ἔθεσεν εἰς τὴν ζώνην του, καὶ εἰσελθὼν μετὰ τῶν ἁγίων συνοδικῶν ἐν αὐτῷ, ἔκλεισεν αὐτὴν ἔνδοθεν. Οὐδὲν ἄλλο φῶς ἐφώτιζε τὸν ναόν, εἰμὴ τὸ ἀμυδρὸν φῶς τῆς κανδήλας τοῦ ἐσταυρωμένου καὶ τὸ τῆς ὄπισθεν τοῦ ἀρτοφορείου τῆς Ἁγίας τραπέζης. Ἡ σιγή, τὸ τρέμον φῶς τῶν δύο κανδηλῶν, ἡ μαρμαρυγὴ τῶν ἁγίων εἰκόνων, ἂς αἱ ἀσθενεῖς τοῦ φωτὸς ἀκτῖνες...

Μπουμπουλίνα: Ὑπό τήν σημαίαν τοῦ Σταυροῦ θά ρεύση τό αἷμα μου. Εὐλογητός ὁ Θεός!

Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα, Υποναύαρχος

«Ἔχασα τόν σύζυγό μου. Εὐλογητός ὁ Θεός!
Ὁ πρεσβύτερος υἱός μου ἔπεσε μέ τά ὅπλα ἀνά χεῖρας. Εὐλογητός ὁ Θεός!
Ὁ δεύτερος καί ὁ μόνος υἱός μου, δεκατετραετής τήν ἡλικία μάχεται μετά τῶν Ἑλλήνων καί πιθανῶς νά εὔρη ἔνδοξον θάνατον. Εὐλογητός ὁ Θεός!
Ὑπό τήν σημαίαν τοῦ Σταυροῦ θά ρεύση ἐπίσης τό αἷμα μου. Εὐλογητός ὁ Θεός!
Ἀλλά θά νικήσωμεν ἤ θά παύσωμεν μέν ζῶντες, ἀλλά θά ἔχωμεν τήν παρήγορον ἰδέαν, ὅτι ἐν τῷ κόσμω δέν ἀφήσαμεν ὄπισθεν ἠμῶν δούλους Ἕλληνες».

Μακρυγιάννης: Τὰ μοναστήρια προπύργια τῆς ἐπανάστασης!

Στρατηγὸς Ἰωάννης Μακρυγιάννης

«Αὐτὰ τὰ μοναστήρια ἦταν τὰ πρῶτα προπύργια τῆς ἐπανάστασης. Ὅτι ἐκεῖ ἦταν οἱ Τζεμπιχανέδες (πυριτιδαποθῆκες) μας καὶ ὅλα τ' ἀναγκαία τοῦ πολέμου, ὅτ' ἦταν παράμερον καὶ μυστήριον ἀπὸ τοὺς Τούρκους».

Οἱ θεραπευτικὲς προεκτάσεις τοῦ Εὐαγγελισμοῦ στὴ ζωή μας

Ἀπομαγνητοφωνημένο κήρυγμα τοῦ μακαριστοῦ πρωτοπρεσβυτέρου Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου, πού ἔγινε, στόν Ἱερό Ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου, Δικηγορικῶν Γλυφάδας, τήν Κυριακή 25 Μαρτίου 2001.

Πατήστε εδώ για να ακούσετε το κήρυγμα

Ἡ γιορτή, ἡ κάθε γιορτή, μέσα σέ αὐτόν τόν χῶρο πού λέγεται Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, ἔχει πάντοτε ἕναν διττό χαρακτήρα. Ὁπωσδήποτε ὅμως, ὄχι μόνο μνημειακό κι οὔτε κἄν μουσειακό. Διττό χαρακτήρα ἐκφραζόμενο κατά τήν οὐράνια καί [κατά] τήν ἀνθρωπολογική της διάσταση. Οὐράνια, καταπῶς ἀνοίγει ὁ οὐρανός καί ἐκφράζεται καί ἐκφράζει τό θέλημα τοῦ Θεοῦ. Καί αὐτό τό ἀκοῦμε καί τό δεχόμαστε καί ἐκεῖνο τό ὁποῖο μᾶς ἀφορᾶ ἄμεσα, εἶναι τί προεκτάσεις ἀνθρωπολογικές ἔχει πάνω μας αὐτή ἡ γιορτή, δηλαδή πόσο βαθιά θεραπευτικές προεκτάσεις μπορεῖ νά ἔχει αὐτή ἡ γιορτή. Καί ἀξίζει τόν κόπο αὐτή τή γιορτή τοῦ Εὐαγγελισμοῦ, καί ὅπως καί ὅλες τίς γιορτές, ἄν θέλουμε νά τίς συλλάβουμε πρακτικά γιά τή ζωή μας χωρίς νά τίς χάσουμε σέ μιά μνημειακή μόνο ἀναμέτρηση μαζί τους, νά τή δοῦμε καί ἔτσι. Τό οὐράνιο εἶναι δεδομένο. Ὁ Θεός ἐκφράζεται καί συγκαταβαίνει. Νά δοῦμε τό ἀνθρώπινο καί τί προεκτάσεις ἔχει πάνω μας. Τό πρῶτο μέρος εἶναι κατά τά ἀνθρώπινα κατανοητό, γίνεται ὁ Θεός ἄνθρωπος καί ἀλλάζει ἡ ἱστορία τοῦ ἀνθρώπου ὁλόκληρου καί αὐτό ἔχει ἀπροσμέτρητες συνέπειες πάνω στή ζωή μας. Προσέξτε τώρα...

Ὁ Εὐαγγελισμός τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου

Ἁγίου Νικολάου Καβάσιλα 

Εἰς τόν Εὐαγγελισμόν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου

Ἐὰν πρέπει κάποτε νὰ χαίρη ὁ ἄνθρωπος καὶ νὰ σκιρτᾶ καὶ νὰ ψάλλη μὲ εὐφροσύνη, ἐὰν ὑπάρχη μιὰ περίοδος ποὺ ἀπαιτεῖ νὰ λεχθῆ ὅ,τι ὑπάρχει πιὸ μεγάλο καὶ πιὸ λαμπρὸ καὶ ποὺ κάνει τὸν ἄνθρωπο νὰ ποθῆ νὰ ἔχη ὅσο τὸ δυνατὸν εὐρύτερη σχέση, ὡραιότερη ἔκφραση καὶ δυνατώτερο λόγο, γιὰ νὰ ὑμνήση τὰ μεγαλεῖα της, δὲν βλέπω ποιὰ ἄλλη μπορεῖ νὰ εἶναι αὐτή, ἂν ὄχι ἡ σημερινὴ γιορτή. Γιατί σὰν σήμερα ἔφθασε στὴ γῆ Ἄγγελος ἀπὸ τὸν οὐρανὸ ἀναγγέλλοντας τὴν ἀπαρχὴ ὅλων τῶν καλῶν. Σήμερα ὁ οὐρανὸς μεγαλύνεται. Σήμερα ἡ γῆ ἀγάλλεται. Σήμερα ὁλόκληρη ἡ κτίση χαίρει. Καὶ δὲν μένει ἔξω ἀπὸ τὴ γιορτὴ οὔτε Αὐτὸς ποὺ κρατεῖ στὰ χέρια τοῦ τὸν οὐρανό. Γιατί αὐτὰ ποὺ συμβαίνουν σήμερα εἶναι ἕνα πραγματικὸ πανηγύρι. Ὅλοι συναντιοῦνται σ’ αὐτό, στὴν ἴδια χαρά. Ὅλοι ζοῦν καὶ δίνουν καὶ σ᾿ ἐμᾶς τὴν ἴδια εὐφροσύνη: Ὁ Δημιουργός, τὰ δημιουργήματα ὅλα, ἡ ἴδια ἡ μητέρα τοῦ Δημιουργοῦ ποὺ τοῦ πρόσφερε τὴ φύση μας καὶ τὸν ἔκαμε ἔτσι κοινωνὸ στὶς χαρμόσυνες συνάξεις καὶ τὶς γιορτές μας. Χαίρει πρὶν ἀπ’ ὅλους ὁ Δημιουργός. Γιατί εἶναι βέβαια εὐεργέτης κι ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τῆς δημιουργίας ἔχει σὰν ἔργο Του τὴν εὐεργεσία. Ποτὲ Του δὲν εἶχε ἀνάγκη ἀπὸ τίποτε καὶ δὲν ξέρει ἄλλο ἀπὸ τὸ νὰ προσφέρη καὶ νὰ εὐεργετῆ. Σήμερα ὅμως, χωρὶς νὰ σταματήση τὸ σωτήριο ἔργο Του, περνᾶ στὴ δεύτερη θέση, ἔρχεται ἀνάμεσα σ’ αὐτοὺς ποὺ εὐεργετοῦνται. Καὶ δὲν χαίρεται τόσο γιὰ τὶς μεγάλες δωρεὲς ποὺ χάρισε Αὐτὸς στὴν...

Ὀδυσσέας Ἀνδροῦτσος: Δὲν εἶναι πρέπον νὰ σταυρώσουμε τὰ χέρια!

Ὀδυσσέας Ἀνδροῦτσος

«Τί τὴ θέλουμε, βρὲ ἀδέλφια, τούτη τὴν πολυπικραμένη τὴ ζωή, νὰ ζοῦμε ἀποκάτω στὴ σκλαβιὰ καὶ τὸ σπαθὶ τῶν Τούρκων ν᾿ ἀκονιέται εἰς τὰ κεφάλια μας; Δὲν τηρᾶτε ποὺ τίποτα δὲν μᾶς ἀπόμεινε; Οἱ ἐκκλησιές μας γινήκανε τζαμιὰ καὶ ἀχούρια τῶν Τούρκων. Κανένας δὲν μπορεῖ νὰ πεῖ πὼς τάχα ἔχει τίποτα ἐδικό του, γιατὶ τὸ ταχὺ βρίσκεται φτωχὸς σὰ διακονιάρης στὴ στράτα. Οἱ φαμελιές μας καὶ τὰ παιδιά μας εἶναι στὰ χέρια καὶ στὴ διάκριση τῶν Τούρκων. Τίποτα, ἀδέρφια, δὲ μᾶς ἔμεινε. Δὲν εἶναι πρέπον νὰ σταυρώσουμε τὰ χέρια καὶ νὰ τηρᾶμε τὸν οὐρανό. Ὁ Θεὸς μᾶς ἔδωσε χέρια, γνώση καὶ νοῦ. Ἂς ρωτήσουμε τὴν καρδιά μας καὶ ὅ,τι μᾶς ἀπανταχαίνει, ἂς τὸ βάλομεν γρήγορα σὲ πράξη».

Ὁ ρόλος τῆς Ἐκκλησίας καὶ τῶν Μονῶν στὴν Ἐπανάσταση τοῦ 1821

Γράφει ἡ Μαρία Σκλείδα, 

Ἀρχαιολόγος, ΜΑ Θεολογίας, ὑπ. Δρ Θεολογικῆς Σχολῆς Ἀθηνῶν 

Τὸ ἔτος 2021 ποὺ διανύσαμε, συμπληρώθηκαν διακόσια χρόνια ἀπὸ τὴν ἔναρξη τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπανάστασης. Πρόκειται γιὰ τὸν ἑορτασμὸ ἑνὸς ἀπὸ τὰ πιὸ σημαντικὰ γεγονότα τῆς νεοελληνικῆς ἱστορίας, καθὼς συνδέεται μὲ τὴν ἵδρυση τοῦ νέου ἑλληνικοῦ κράτους. 
Ἡ Ἑλληνικὴ Ἐπανάσταση τοῦ 1821 ἦταν ἡ ἔνοπλη ἐξέγερση τὴν ὁποία διεξήγαγαν οἱ σκλαβωμένοι Ἕλληνες κατὰ τοῦ ὀθωμανικοῦ ζυγοῦ, μὲ σκοπὸ τὴν ἀπελευθέρωση ἀπὸ τὴν τυραννία τῶν Ὀθωμανῶν καὶ τὴ δημιουργία ἐλεύθερου, ἀνεξάρτητου κράτους. Πρόκειται γιὰ ἕνα γεγονὸς ὕψιστης σημασίας γιὰ τὴν πορεία τῆς νεώτερης Ἑλλάδας, καθώς, μετὰ ἀπὸ μακροχρόνιους ἀγῶνες δέκα ἐτῶν, οἱ Ἕλληνες κατόρθωσαν νὰ ἀποκτήσουν ἕνα ἀνεξάρτητο κράτος μὲ διεθνή ἀναγνώριση. 
Ὁ στόχος τῶν Ἑλλήνων γιὰ τὴν ἵδρυση ἐλεύθερου κράτους ἔλαβε...

Σφοδρὴ ἀντίδραση τοῦ ΙΣΚΕ στὴν ἀπόφαση τοῦ ΣτΕ γιὰ "γάμο" ὁμοφυλοφίλων καὶ υἱοθεσία

Ἀνακοίνωση σχετικὰ μὲ τὴν ἀπόφαση τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας περὶ τοῦ "γάμου" τῶν ὁμοφυλόφιλων "ζευγαριῶν" καὶ γιὰ τὴ δυνατότητα υἱοθεσίας ἐξέδωσε ὁ Ἱερὸς Σύνδεσμος Κληρικῶν Ἑλλάδος. 

Ἀναλυτικὰ ἀναφέρει: 

Ἀποτελεῖ κεντρικὴ εἴδηση στὰ Μ.Μ.Ε. ὅτι τὸ Συμβούλιο τῆς Ἐπικρατείας ἐπικύρωσε τὴν νομιμότητα τοῦ γάμου ζευγαριῶν τοῦ ἰδίου φύλου καὶ ἔδωσε τὸ πράσινο φῶς σὲ αὐτὰ γιὰ τὴν υἱοθεσία. Ἀσφαλῶς, ἡ Ἑλλάδα, ὡς κοσμικὸ κράτος, εἶναι δυνατὸν νὰ προβαίνει σὲ νομοθετήματα ποὺ ἀντιβαίνουν τοὺς θρησκευτικοὺς κανόνες, ὅπως ὁ συγκεκριμένος. Εἶναι ὅμως λυπηρὸ τὸ γεγονὸς ὅτι τὸ ΣΤΕ δὲν ἔλαβε ὑπόψιν του τὴ μακραίωνη παράδοση, θρησκευτικὴ καὶ κοινωνική, αὐτοῦ τοῦ τόπου, ἀλλὰ καὶ τὴ συνείδηση καὶ τί αἴσθημα τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ. 
Τέτοιου εἴδους νομοθετήματα δὲν ἀπαντοῦν σὲ ἀνάγκες καὶ ἀγωνίες τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας, ὅπως εἶναι τὸ δημογραφικὸ πρόβλημα καὶ ἡ ὑπογεννητικότητα ποὺ ταλανίζουν τὸν τόπο μας, ἀλλὰ ἀποτελοῦν μίμηση πρακτικῶν ὁρισμένων...

Τὰ ὀφέλη τῆς σαρακοστιανῆς νηστείας!

«Ἡ Ἀντωνία Τριχοπούλου, ὁμότιμη καθηγήτρια τῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, μέλος τῆς Ἀκαδημίας Ἀθηνῶν καὶ πρόεδρος τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἱδρύματος Ὑγείας, ἐξηγεῖ τὰ ὀφέλη τῆς σαρακοστιανῆς νηστείας (…). Κάνει ἰδιαίτερη μνεία στὸ ἔργο τοῦ Ἀντώνη Γ. Καφάτου, ὁμότιμου καθηγητῆ Προληπτικῆς Ἰατρικῆς καὶ Διατροφῆς στὴν Ἰατρικὴ Σχολὴ τοῦ Πανεπιστημίου Κρήτης, ὁ ὁποῖος ὑπῆρξε ἀπὸ τοὺς πρώτους ποὺ μελέτησαν συστηματικὰ τὴ νηστεία. Πραγματοποίησε ἔρευνες τόσο σὲ μοναχοὺς ποὺ τηροῦν συστηματικὰ τὸ νηστειοδρόμιο, ὅσο καὶ σὲ μεγάλα δείγματα πληθυσμοῦ στὴ Θεσσαλονίκη καὶ στὴν Κρήτη. Σύμφωνα μὲ τὰ ἐρευνητικὰ δεδομένα, μεταξὺ ἄλλων ἡ νηστεία συμβάλλει στὴ μείωση τῆς χοληστερόλης, συνδέεται μὲ μικρότερο κίνδυνο καρδιαγγειακῶν νοσημάτων, μπορεῖ νὰ συμβάλει στὴν πρόληψη ἐγκεφαλικῶν ἐπεισοδίων. (…)
Παρότι πολλοὶ ἀπ᾿ ὅσους ἀκολουθοῦν κατὰ γράμμα τὸ ἡμερολόγιο τῆς νηστείας θεωροῦν πὼς ἡ ἀποχὴ ἀπὸ ζωικὰ τρόφιμα μπορεῖ νὰ ἐπηρεάσει τὰ...

Γῆ, ἄκουσε τὰ λόγια ἑνὸς ἀνθρώπου ποὺ μετανοεῖ

Ἀπὸ τὸ περιοδικὸ "Ὁ ΟΣΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ", Ἔκδοσις Ἱερᾶς Μονῆς Ὁσίου Γρηγορίου Ἁγίου Ὅρους, τ. 18 (1993), ἄρθρο: «Πρόσεχε οὐρανὲ καὶ λαλήσω, γῆ ἐνωτίζου φωνῆς μετανοούσης Θεῶ», σελ. 12 (ἀποσπάσματα). 

Ἅγιος Σωφρόνιος τοῦ Ἔσσεξ 

Ὅταν προσευχόμαστε: «Καταξίωσον, Κύριε, ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτη ἀναμαρτήτους φυλαχθῆναι ἡμᾶς», εἶναι φοβερὰ δύσκολο νὰ κρίνουμε ἐμεῖς οἱ ἴδιοι, ἂν ἡ ἡμέρα πέρασε καλά, ἀναμάρτητα ἤ, ἀντίθετα, ἐὰν διαπράξαμε ἁμαρτίες χωρὶς νὰ τὸ καταλάβουμε, ὅπως λέει ὁ Ψαλμωδός: «Ἐκ τῶν κρυφίων μοῦ καθάρισόν με» (Ψαλμ. 18, 13). Ὄντως, ἡ ἁμαρτία ἐνεργεῖ συχνὰ μέσα μας κατὰ τρόπο τόσο λεπτό, ὥστε νὰ μὴ μποροῦμε νὰ τὴν ἀντιληφθοῦμε. 
Τὴν τελευταία φορά σᾶς ἀνέφερα μερικοὺς λόγους ἀπὸ τὸν Μέγα Κανόνα τοῦ ἁγίου Ἀνδρέα Κρήτης. Ἀσφαλῶς πρόκειται περὶ ἑνὸς ἐξαιρετικοῦ ἔργου, ἀπὸ τὸ ὁποῖο μποροῦμε νὰ μάθουμε πολλά. Προφανῶς εἶναι πρᾶγμα θαυμαστὸ νὰ βλέπει κανεὶς τὸν ἅγιο Ἀνδρέα νὰ προσφέρει τὴν προσευχή του στὸν Θεὸ ἀνακαλῶντας στὴ μνήμη ὅλο τὸ περιεχόμενο τῆς Παλαιᾶς καὶ τῆς Καινῆς Διαθήκης, ὡς καὶ τὶς προφητεῖες ποὺ ἀφοροῦν τὸ τέλος τοῦ κόσμου, τὴν τελικὴ κρίση τῶν ἀνθρώπων. 
Πόσο ἀξιοπρόσεκτη εἶναι ἡ περικοπὴ τοῦ ἁγίου Ἀνδρέα ποὺ λέει: «Πρόσεχε, Οὐρανέ, καὶ λαλήσω. Γῆ, ἐνωτίζου φωνῆς μετανοούσης Θεῶ» (β’ ὠδή, 1ο τροπάριο. Βλ. Δευτερ. 32:1, Ἠσ. 1, 2). 
Παρατηρῆστε τὸ παράδοξο αὐτῆς τῆς καταστάσεως:...

Στὴ Νίκαια τῆς Βιθυνίας (2025) ἐπιβραβεύτηκαν ὅλες οἱ αἱρετικὲς παραφυάδες...

Γράφει ο Ἀρχιμ. Παῦλος Ντανᾶς,
Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας

23 Μαρτίου 2026

Στὶς 20 Φεβρουαρίου ἡ Ἐκκλησία μας τιμᾷ τὴ μνήμη τῶν 34 μοναχῶν τῆς Μονῆς Βαλαάμ.
Οἱ 34 αὐτοὶ Ὅσιοι πατέρες τῆς Μονῆς τῆς Μεταμορφώσεως τοῦ Βαλαάμ, στὴ λίμνη Λάντογκα, προσέφεραν ἀνδρείως καὶ μαρτυρικῶς τὴ ζωή τους γιὰ τὴν Ὀρθόδοξη πίστη στὶς 20 Φεβρουαρίου 1578. Σφαγιάστηκαν ἀπὸ ἕνα ἀπόσπασμα προσηλύτων στὸν Λουθηρανισμό, οἱ ὁποῖοι, ἀφοῦ περικύκλωσαν τὸ μοναστήρι ματαίως προσπάθησαν νὰ ἀναγκάσουν τοὺς μοναχοὺς νὰ ἀρνηθοῦν τὴν Ὀρθοδοξία.Ἔκτοτε τελεῖται κάθε χρόνο τὸ μνημόσυνό τους στὸ Καθολικὸ τῆς Μονῆς.

Τὰ ὀνόματα τῶν Ἁγίων αὐτῶν Ὁμολογητῶν καὶ Μαρτύρων εἶναι:...

Μοναχός Ἀρσένιος Βλιαγκόφτης: «25η Μαρτίου: Ἡ Ἑλλάδα γιορτάζει διπλᾶ»

 

Ἐκπομπὴ μὲ τὸν ὁσιολογιώτατο Μοναχὸ Ἀρσένιο Βλιαγκόφτη, μὲ θέμα: «25η Μαρτίου: Ἡ Ἑλλάδα γιορτάζει διπλᾶ», Κυριακή 22 Μαρτίου 2026. 

Ἐνεργειακὴ κρίση: «Κόψτε τὶς μετακινήσεις καὶ γυρίστε σὲ τηλεργασία» – Ὁ ΔΟΕ εἰσηγεῖται μέτρα μὲ «συνταγὴ» πανδημίας!

Ὁ Διεθνὴς Ὀργανισμὸς Ἐνέργειας «ξαναζεσταίνει» τὶς πολιτικὲς lockdown - Ἡ πολεμικὴ κρίση στὴ Μέση Ἀνατολὴ χρησιμοποιεῖται ὡς ἐπιταχυντὴς τῆς νεοταξικῆς ἀτζέντας 

Γράφει ὁ Ἐλευθέριος Ἀνδρώνης 

Ἡ πολεμικὴ κρίση εὐνοεῖ τὶς νεοταξικὲς πολιτικὲς ἢ οἱ νεοταξικὲς πολιτικὲς εὐνοοῦν τὴν κρίση; Εἶναι φανερὸ ὅτι εἰδικὰ στὶς μέρες ποὺ διανύουμε συμβαίνουν καὶ τὰ δυὸ ταυτόχρονα. Ὅσο ἡ κατάσταση περιπλέκεται στὸν πόλεμο τῆς Μέσης Ἀνατολῆς καὶ μὲ ἕνα παγκόσμιο ἐνεργειακὸ σὸκ νὰ βρίσκεται πρὸ τῶν πυλῶν, οἱ διεθνεῖς ὀργανισμοὶ «ξαναζεσταίνουν» τὶς πολιτικὲς τῶν lockdown. Αὐτὴ τὴ φορὰ ἡ ἀπειλὴ δὲν εἶναι κάποιος ἰός, ἀλλὰ ἕνα «πακέτο» κινδύνων ὅπως ἡ ἐνεργειακὴ κατάρρευση, ἡ οἰκονομικὴ ὕφεση καὶ τὰ δυνητικὰ τρομοκρατικὰ χτυπήματα. 
Ὅπως ἀκριβῶς εἶχε γίνει μὲ τὸ ξεκίνημα τοῦ Ρωσο-οὐκρανικοῦ πολέμου ὅταν ἑτοιμάζονταν στὴν Εὐρώπη ἔκτακτα μέτρα ἐνεργειακῆς λιτότητας (ἀπὸ περιοδικὰ blackout καὶ μειώσεις ὡραρίων στὰ καταστήματα, μέχρι καὶ διακοπὴ τῆς φωταγώγησης στὸν δρόμων ἦταν μερικὰ ἀπὸ τὰ μέτρα ποὺ συζητοῦνταν...

Πατὴρ Ἰωάννης Ῥωμανίδης: «Θεολογία, Ὀρθόδοξοι καὶ φιλοσοφοῦντες...»

π. Ἰωάννου Ρωμανίδου, ''Ἐμπειρικὴ δογματική''

Οἱ Ὀρθόδοξοι θεολόγοι, ποὺ ἔχουν προσωπικὴ πεῖρα τοῦ Θεοῦ, ἔχουν πάντοτε τὴν ἴδια θεολογία, δὲν τὴν ἀλλάζουν, ὅπως τὸ κάνουν οἱ φιλόσοφοι... 

Οἱ φιλοσοφοῦντες ἀλλάζουν τὴν παράδοση, ἐξ αἰτίας λογικῶν σχημάτων ποὺ κάνουν, ἔχουν πιὸ πολὺ ἐμπιστοσύνη στὴν λογική τους, παρὰ στὴν ἐμπειρία τῶν θεουμένων, συλλαμβάνουν κάτι μὲ τὴν λογική τους, καὶ ταυτίζουν αὐτὸ μὲ τὴν πραγματικότητά περί Θεοῦ. Ὅλες οἱ αἱρέσεις προέρχονται ἀπὸ τέτοια ἐσφαλμένη βάση... 

Οἱ θεούμενοι, ὅσοι μετέχουν τῆς φωτιστικῆς καὶ θεοποιοῦ ἐνέργειας τοῦ Θεοῦ, ἔχουν κοινὴ ἐμπειρία γιὰ τὸ ὅτι ὁ Θεὸς ἐπικοινωνεῖ μὲ τὸν κόσμο μὲ τὶς ἄκτιστες ἐνέργειές Του. Αὐτὸ εἶναι θέμα ἐμπειρίας καὶ ὄχι στοχαστικὴ καὶ φανταστικὴ διδασκαλία... 

Προσευχὴ καὶ νηστεία ἐν Χριστῷ: Ὅταν ἡ πνευματικὴ ἄσκηση γίνεται ζωὴ γιὰ ὅλους

Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία τοῦ π. Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου, στὰ πλαίσια τῆς ἑρμηνείας ποὺ ἔγινε στὸ κήρυγμα τῆς Δ΄ Κυριακῆς τῶν Νηστειῶν 

Τὸ ἠχητικὸ ἀπόσπασμα ἀπὸ τὴν ὁμιλία - σὲ mp3 ἐδῶ 

Στὸν ἅγιο Ἰωάννη, τὸν συγγραφέα τοῦ βιβλίου τῆς Κλίμακος, ποὺ σήμερα ἡ Ἐκκλησία μας προβάλλει τὸ πρόσωπό του καὶ τὸ ἔργο του, δὲν ἁρμόζει λόγος παρὰ ἀσκητικὸς καὶ νηπτικός. Καὶ γι’ αὐτό, ἀπ’ ὅ,τι φαίνεται, οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας ἔβαλαν νὰ ἀναγνωστεῖ τὸ συγκεκριμένο Εὐαγγέλιο ποὺ ἀκούσαμε πρὶν ἀπὸ λίγο, ποὺ ἔχει στὸ κέντρο τοῦ ἕνα κεντρικὸ πυρῆνα, ποὺ δίνει ἀπάντηση στὸ θέμα τῆς πάλης καὶ τοῦ πνευματικοῦ ἀγῶνα ποὺ κάνουμε κάθε μέρα στὴ ζωή μας. 
Παλεύουμε μὲ πολλὰ πράγματα ἀλλά, κατ' ἐξοχήν, παλεύουμε μὲ τὰ πάθη μας καὶ μὲ τὶς δυσκολίες μας. Καὶ ἔρχεται ὁ Χριστὸς νὰ πεῖ ἕναν λόγο πολὺ πραγματικὰ ἀπόλυτο, ποὺ δὲν φαίνεται νὰ σηκώνει καμιὰ ἄλλη κουβέντα. Διότι αὐτὴ ἡ πάλη μὲ τοὺς πειρασμούς, μὲ τὶς δυσκολίες καὶ μὲ τὰ πάθη μας δὲν ξεπερνιέται μὲ κανένα ἄλλο τρόπο παρὰ μὲ προσευχὴ καὶ νηστεία. Καὶ εἶναι ὁ λόγος πολὺ ἀπόλυτος· μὲ κανένα ἄλλο τρόπο· δὲν ἔχει καμία...

Ὁ Ἀντίχριστος ἀπὸ ἀντικείμενο εἰρωνείας γίνεται ἐπίσημο πρόγραμμα πολιτικῆς - Διαλέξεις καὶ δηλώσεις γιὰ τὸν ἀναμενόμενο «μεσσία» τους!

Ὁ ἱδρυτὴς τῆς Palantir Πίτερ Τίλ, ὁ Νετανιάχου καὶ πολιτικοὶ τῶν ΗΠΑ μιλοῦν ξεκάθαρα πλέον γιὰ τὸν Ἀντίχριστο καὶ τὸν 3ο ναὸ τοῦ Σολομῶντα! 

Γράφει ὁ Ἐλευθέριος Ἀνδρώνης 

Μέχρι πρὶν ἀπὸ μερικὰ χρόνια, ὁποιαδήποτε δημόσια συζήτηση γιὰ τὸν Ἀντίχριστο καὶ τὴν κατασκευὴ τοῦ τρίτου ναοῦ τοῦ Σολομῶντα, ἀντιμετωπιζόταν μὲ θυμηδία ἢ ἀκόμα καὶ μὲ καγχασμό. «Αὐτὰ εἶναι παραμύθια τῆς Ἐκκλησίας γιὰ νὰ τρομοκρατεῖ τοὺς πιστοὺς καὶ νὰ τοὺς ἐλέγχει» ἔλεγαν συνεχῶς οἱ ὑλόφρονες «φωστῆρες». Πόσες καὶ πόσες φορὲς ἔχει ἀκούσει αὐτὰ τὰ λόγια ὁ κάθε χριστιανός, σὲ διάφορες παραλλαγές τους! 
Καὶ ἦρθε τὸ πλήρωμα τοῦ καιροῦ ὅπου τὸ πρόσωπο τοῦ Ἀντιχρίστου ὄχι μόνο βγῆκε γιὰ τὰ καλὰ ἀπὸ τὴ σφαῖρα τοῦ ὑποτιθέμενου «μύθου», ἀλλὰ ἔγινε πολιτικὴ ἐξαγγελία καὶ διακαὴς πόθος γεωστρατηγικοῦ ὁράματος! Ἀκόμα – ἀκόμα, ἡ ἔννοια τοῦ Ἀντιχρίστου ἔγινε καὶ ἀντικείμενο διαλέξεων ἀπὸ μεγιστᾶνες τῶν «Big Tech», δηλαδὴ τῶν τεχνολογικῶν γιγάντων ποὺ χτίζουν τὶς ψηφιακὲς...

Δ΄ Κυριακή τῶν Νηστειῶν - Γιατί ἡ Ἐκκλησία τοποθετεῖ αὐτόν τόν Ἅγιο στό μέσον τῆς νηστείας, ὡσάν τήν πιό ἅγια εἰκόνα, ὥστε νά ἀτενίζουν ὅλοι σέ Αὐτόν;

Ἁγίου Ἰουστίνου Πόποβιτς

Ποιός εἶναι αὐτός; Εἶναι ὁ ἄνθρωπος πού ἐβίωσε καί ἔγραψε τήν Κλίμακα τοῦ Παραδείσου, πού ἐβίωσε τήν ἀνάβασι τοῦ ἀνθρώπου ἀπό τήν κόλασι μέχρι τόν Οὐρανό, μέχρι τόν Παράδεισο. Αὐτός ἐβίωσε τήν κλίμακα ἀπό τήν γῆ μέχρι τόν Οὐρανό, τήν κλίμακα πού ἐκτείνεται ἀπό τόν πυθμένα τῆς κολάσεως τοῦ ἀνθρώπου μέχρι τήν κορυφή τοῦ παραδείσου.
Ἐβίωσε καί ἔγραψε. Ἄνθρωπος πολύ μορφωμένος, πολύ σπουδαγμένος. Ἄνθρωπος πού ὡδήγησε τήν ψυχή του εἰς τάς ὁδούς τοῦ Χριστοῦ, πού τήν ὡδήγησε ὁλόκληρη ἀπό τήν κόλασι στόν παράδεισο, ἀπό τόν διάβολο στόν Θεό, ἀπό τήν ἁμαρτία στήν ἀναμαρτησία, καί πού θεόσοφα μᾶς περιέγραψε ὅλη αὐτή τήν πορεία, τί δηλαδή βιώνει ὁ ἄνθρωπος πολεμώντας μέ τόν κάθε διάβολο πού βρίσκεται πίσω ἀπό τήν ἁμαρτία. Μέ τήν ἁμαρτία μᾶς πολεμάει ὁ διάβολος, καί μένα καί σένα, ἀδελφέ μου καί ἀδελφή μου. Σέ πολεμάει μέ κάθε ἁμαρτία.
Μήν ἀπατᾶσαι, μή νομίζῃς πώς κάποια μικρή καί ἀσθενής δύναμις σοῦ ἐπιτίθεται. Ὄχι! Αὐτός σοῦ ἐπιτίθεται! Ἀκόμη κι’ ἄν εἶναι ἕνας ρυπαρός λογισμός, μόνο λογισμός, γνώριζε ὅτι αὐτός ὁρμᾶ κατεπάνω σου. Λογισμός ὑπερηφανείας, κακῆς ἐπιθυμίας, φιλαργυρίας,… ἕνα ἀναρίθμητο πλῆθος λογισμῶν ἔρχεται κατεπάνω...

Ὅταν ὁ λαὸς σιωπᾶ, οἱ ἄρχοντες προχωροῦν...

Γράφει ὁ Γεώργιος Ἀποστολάκης, Ἀντιπρόεδρος Ἀρείου Πάγου ἐπὶ τιμῇ

Ἡ προφητικὴ φωνὴ τοῦ Γέροντος Ἀθανασίου (Μυτιληναίου) καὶ ἡ εὐθύνη τῆς ἐποχῆς μας 
Σὲ κάθε ἐποχή, ὁ Θεὸς ἀναδεικνύει φωνὲς ποὺ προειδοποιοῦν. Φωνὲς ποὺ δὲν χαϊδεύουν αὐτιά, ἀλλὰ ἀποκαλύπτουν τὴν ἀλήθεια. Μία τέτοια φωνὴ ὑπῆρξε ὁ μακαριστὸς Γέροντας Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος, ὁ ὁποῖος μὲ πνευματικὴ διαύγεια καὶ παρρησία τόνιζε ἕνα διαχρονικὸ καὶ σκληρὸ γεγονός: ὅτι ἡ σιωπὴ καὶ ἡ ἀδιαφορία τοῦ λαοῦ ἀνοίγουν τὸν δρόμο στὴν αὐθαιρεσία καὶ τὴν πνευματικὴ ἐκτροπὴ τῆς ἐξουσίας. 
Δὲν κατηγοροῦσε μόνο τοὺς ἄρχοντες. Κατηγοροῦσε καὶ τὸν λαό. Διότι γνώριζε ὅτι ἡ ἱστορία δὲν γράφεται μόνο ἀπὸ ἐκείνους ποὺ ἀποφασίζουν, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ἐκείνους ποὺ ἀνέχονται. 

Η ΑΠΡΑΞΙΑ ΩΣ ΣΥΝΕΝΟΧΗ 

Ὁ Γέροντας προειδοποιοῦσε ὅτι ὅταν ὁ λαὸς παύει νὰ ἀντιδρᾶ, ὅταν ἀποδέχεται σιωπηλὰ ἀποφάσεις ποὺ συγκρούονται μὲ τὴν πίστη, τὴν ἐλευθερία...

Τὸ παράπονο τοῦ Χριστοῦ: «Ὦ γενεά ἄπιστος, ἕως πότε πρός ὑμᾶς ἔσομαι, ἕως πότε ἀνέξομαι ὑμῶν;»

Ἀπό τό βιβλίο τοῦ πατρός Γεωργίου Μεταλληνοῦ ΦΩΣ ΕΚ ΦΩΤΟΣ , τῶν ἐκδόσεων «Ὀρθόδοξος Κυψέλη», σελ. 314.

Κυριακὴ Δ' τῶν Νηστειῶν 

Κατεβαίνοντας ὁ Χριστός ἀπό τό ὄρος τῆς μεταμορφώσεως καί τῆς δόξας του, βρίσκεται ἀντιμέτωπος μέ τήν ἀθλιότητα τῶν ἀνθρώπων, πού στενάζουν κάτω ἀπό τή δουλεία τοῦ Σατανᾶ.
Ἕνας πατέρας, πού βλέπει σάν ἔσχατη ἐλπίδα γιά τό παιδί του τήν δύναμη τοῦ Χριστοῦ, χωρίς ὅμως νά ἔχει τήν ἀπαιτούμενη πίστη νά δεχθεῖ αὐτή τήν δύναμη. Θά τολμήσει μάλιστα, θρασύς ὅπως εἶναι, νά πεῖ καί σ’ αὐτόν τόν Χριστό: «Εἴ τι δύνασαι, βοήθησον ἡμῖν». Ἄν δηλαδή καί σύ μπορεῖς νά κἀμεις κάτι, κάμε το (εἰδ’ ἄλλως, ἄσε με νά πάω στή μοῖρα μου...). Πόση σκληρότητα!
Εἶναι καί οἱ Μαθηταί, πού μέσα στό ψῦχος ἐκεῖνο τῆς ἀπιστίας καί σκληροκαρδίας, παγώνουν καί χάνουν τήν δύναμη τοῦ Θεοῦ μέσα ἀπό τά...

Ἄλλο πράγμα ἡ δειλία καί ἄλλο ὁ τρόμος ἀπέναντι στόν θάνατο

Ἀπό τό τρίτομο ἔργο τοῦ πατρός Θεοδώρου Ζήση, ὁμοτίμου καθηγητοῦ Πατρολογίας του Α.Π.Θ., «ΟΜΙΛΙΕΣ στίς Κυριακές καί στίς Ἑορτές τοῦ ἔτους», τόμος Β΄, σελ. 993, ἐκδόσεις «Τό Παλίμψηστον», Θεσσαλονίκη Δεκέμβριος 2024.
Ἡ «Κλίμαξ» τοῦ ἁγίου Ἰωάννου εἶναι τό διαμάντι τῆς ἀσκητικῆς μας γραμματείας.
Οἱ ἐρευνηταί θεωροῦν πώς, ὅπως ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός τόν 8ο αἰ. συνόψισε ὅλη τήν προηγούμενη δογματική διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας μας, τό ἴδιο ἔκανε κι ὁ Ὅσιος Ἰωάννης τῆς Κλίμακος, ὁ ὁποῖος τόν 6ο αἰ. συνόψισε, κωδικοποίησε, ὅλη τήν προηγούμενη ἀσκητική διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας μας.
Στόν 6ο λόγο τῆς «Κλίμακος», ὁ ὁποῖος ἀναφέρεται στή μνήμη τοῦ θανάτου, ὁ ἅγιος Ἰωάννης μᾶς λέγει ὅτι ἡ δειλία ἀπέναντι στόν θάνατο, τό νά δειλιάζουμε, νά φοβόμαστε τόν θάνατο, αὐτό εἶναι φυσικό γνώρισμα, τό ὁποῖο προκλήθηκε ἀπό τήν προπατορική ἁμαρτία. Διαφέρει ὅμως ὁ τρόμος τοῦ θανάτου· δηλαδή τό νά φοβόμαστε τόν θάνατο εἶναι φυσικό, νά δειλιάζουμε πρό τοῦ θανάτου εἶναι στή φύση μας· ὄχι ὅμως καί νά τρομάζουμε μπροστά στόν θάνατο· ὀ τρόμος ἁποδεικνύει ὅτι δέν ὑπάρχει μετάνοια γιά τίς ἁμαρτίες μας. «Δειλία μέν θανάτου ἐστίν ἰδίωμα φύσεως ἐκ παρακοῆς προσγινόμενον. Τρόμος δέ θανάτου ἐστίν ἀμετανοήτων πταισμάτων τεκμήριον».
Ἐπίσης μᾶς λέγει ὅτι δέν εἶναι δυνατόν νά περάσουμε μέ εὐσέβεια τήν σημερινή μας ἡμέρα, τήν κάθε ἡμέρα μας, ἄν δέν τήν λογαριάζουμε σάν τήν τελευταία...

Παράδοσις: Ἐμπειρία ἐναρέτου ζωῆς

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

Ἡ ἀναφορὰ στὸ παρελθὸν καὶ τὴν παράδοση εἶναι ἀναγκαία στὸν ἄνθρωπο καὶ ἰδιαίτερα στὸν πιστό. Παίρνει διδάγματα, τιμᾶ τοὺς ἀνθρώπους ποὺ προσέφεραν ἔργο καὶ πολλὲς φορὲς ἔχουν δώσει καὶ τὴ ζωή τους, ὑπερασπιζόμενοι ἀξίες, ἀρχὲς καὶ ἰδανικά. Ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ ἀγωνίζεται «γιὰ τὶς ἐκκλησίες ποὺ ἔχουν γονατίσει ἀπὸ τοὺς διωγμούς, γιὰ λαοὺς ποὺ ἔχουν διασπαρεῖ, γιὰ κληρικοὺς ποὺ πολεμοῦνται, γιὰ ἐπισκόπους ποὺ ἔχουν ἐξορισθεῖ, γιὰ παραδοσιακοὺς θεσμοὺς ποὺ ἔχουν ἀθετηθεῖ», ὅπως τονίζει ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος.
Τὸ παρελθὸν δίνει νόημα στὸ παρὸν καὶ τὸ μέλλον. Τὰ κατορθώματα τῶν ἁγίων, οἱ ἀγῶνες τῶν ὁσίων, τὸ δυσεξαρίθμητο πλῆθος τῶν μαρτύρων, τὰ ποικίλα δεινὰ τῶν ἀποστόλων κλπ. ἀποτελοῦν τὸ καθοδηγητικὸ φῶς τῶν σύγχρονων ἀνθρώπων. Γι’ αὐτὸ ἀπαιτεῖται σεβασμὸς στὴν παράδοση τῆς Ἐκκλησίας καὶ ὅταν ἀκόμα δὲν μποροῦμε νὰ τὴν κατανοήσουμε στὸ βαθμὸ ποὺ πρέπει ἢ δὲν γνωρίζουμε τὴν πνευματική της ἀξία.
Παράδοση ἀποτελοῦν καὶ τὰ ὅσα καθημερινὰ προσφέρει ὁ Θεὸς στοὺς ἀνθρώπους. Ὅταν τὰ στοχάζεται ὁ πιστός, αὐξάνει τὸ σεβασμό του στὴν πρόνοια...

Ἄνοιξη 2026: Οἱ ρωγμὲς στὸ ψηφιακὸ τεῖχος πληθαίνουν – Ὁ ἀγῶνας ἀποδίδει καρπούς!

Γράφει ὁ Γεώργιος Ἀποστολάκης, Ἀντιπρόεδρος Ἀρείου Πάγου ἐπὶ τιμῇ

Σὲ μιὰ ἐποχὴ ποὺ ἡ ψηφιακὴ ἐπιτήρηση καὶ ὁ ἀπόλυτος ἔλεγχος τῶν δεδομένων μας παρουσιάζονται ὡς «ἱστορικὴ ἀναγκαιότητα», οἱ ἐξελίξεις τοῦ πρώτου τριμήνου τοῦ 2026 ἔρχονται νὰ ἀνατρέψουν τὸ ἀφήγημα τῆς μοιρολατρίας. Ἀπὸ τοὺς δρόμους τῆς Ἑλβετίας μέχρι τὰ κοινοβούλια τῆς Κεντρικῆς Εὐρώπης, μιὰ σειρὰ ἀπὸ νῖκες ἀποδεικνύει ὅτι ἡ «Ἔξοδος» ἀπὸ τὸν ψηφιακὸ ἐγκλεισμὸ εἶναι ἐφικτή, ἀρκεῖ νὰ ὑπάρχει ὀργάνωση, ἐνημέρωση καὶ ἐπιμονή. 

Τὸ Φυσικὸ Χρῆμα ὡς Ὀχυρὸ Ἐλευθερίας: Ἡ Εὐρώπη Ἀντιστέκεται 

Ἡ πιὸ ἠχηρὴ νίκη τοῦ πρόσφατου διαστήματος ἦρθε ἀπὸ τὴν καρδιὰ τῆς Εὐρώπης. Σὲ ἕνα ἱστορικὸ δημοψήφισμα (Μάρτιος 2026), οἱ Ἑλβετοὶ πολῖτες ψήφισαν ὑπὲρ τῆς συνταγματικῆς κατοχύρωσης τοῦ φυσικοῦ νομίσματος. Ἡ κίνηση αὐτὴ δὲν ἦταν ἁπλῶς οἰκονομική, ἀλλὰ βαθιὰ πολιτική: τὸ φυσικὸ χρῆμα εἶναι τὸ τελευταῖο...

Ὅταν ἐκτελεῖς τὰ θρησκευτικά σου καθήκοντα μὴ ἔπαιρε σεαυτόν

Ἀρχιμανδρίτου Αἰμιλιανοῦ Σιμωνοπετρίτου, Νηπτικὴ ζωὴ καὶ ἀσκητικοὶ κανόνες, σελ. 92-95 

Ὅταν κάνεις λέει ὁ Μέγας Ἀντώνιος, τὰ θρησκευτικά σου καθήκοντα, μὴν ὑψώνεις τὸν ἑαυτό σου. Θρησκευτικὰ καθήκοντα εἶναι κυρίως ἡ λατρεία, ἰδιαίτερα γιὰ τοὺς ἀνθρώπους τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, ἀλλὰ καὶ ἡ προσωπικὴ ζωή, δηλαδὴ ὁ κανόνας, ἡ νηστεία, ἡ ἄσκησις ἐν γένει ὅλων τῶν ἀρετῶν. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν προσευχή, πρέπει νὰ τὴν κάνουμε μὲ ταπεινοφροσύνη καὶ μὲ τὴ συνείδηση ὅτι εἴμεθα ἁμαρτωλοί. Ὄχι ἐπιδεικτικὰ ὥστε νὰ μᾶς βλέπουν οἱ ἄλλοι. Ἐὰν κάποιος ἔχει δάκρυα δὲν πρέπει νὰ ἀκούγεται στὸ πλαϊνὸ κελί. Διαφορετικά, σημαίνει ὅτι κάτι συμβαίνει στὴν ψυχή του. Πρέπει νὰ προσέχουμε τὴ σχέση μας μὲ τοὺς ἀνθρώπους, διότι στὶς δημόσιες σχέσεις μας δὲν κρινόμεθα τόσο ἀπὸ τὰ ἐλατήριά μας, ὅσο ἀπὸ τὴ στάση μας καὶ ἀπὸ τοὺς ἄλλους. Ὅταν λοιπὸν λέγει μὴ ἔπαιρε σεαυτὸν κατὰ τὴ λατρεία τοῦ μοναστηριοῦ καὶ κατὰ τὰ κοινὰ τῆς σκήτης, ἐννοεῖ νὰ εἶσαι ἄνθρωπος ἰσορροπημένος. Ὅταν κάποιος στὴν ἐκκλησία σκύβει τὸ κεφάλι του δῆθεν ἀπὸ ταπείνωση, ἐνῷ κανεὶς ἄλλος δὲν τὸ σκύβει, αὐτὸ δὲν εἶναι ταπείνωσις, ἀλλὰ ὁ μεγαλύτερος ἐγωισμός. Ἡ δημόσια λατρεία ἔχει ἐκδηλώσεις καὶ λόγια ὅμοια. Μὲ τὶς ἴδιες λέξεις καὶ μὲ τὸν ἴδιο τρόπο...

Ἑλληνικὴ σημαία: Ὅσο ἐμεῖς τιμοῦμε τὴ Σταυροπροσκύνηση, κάποιοι ἄλλοι μεθοδεύουν τὴ «Σταυροκατάργηση»!

Μὲ ὄχημα τὴν προσφυγὴ τῆς Ἕνωσης Ἀθέων ἐναντίον τῶν εἰκόνων στὰ δικαστήρια, κάποιοι θέλουν νὰ μετατρέψουν τὴν Ἑλλάδα σὲ οὐδετερόθρησκο μίασμα 

Γράφει ὁ Ἐλευθέριος Ἀνδρώνης 

Ὁ μακαριστὸς Ἀρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος τὸ φώναζε ἀπὸ τὸ ἔτος 2000, 26 χρόνια πρίν: «Θὰ ἀφαιρεθεῖ ἀπὸ τοὺς κοντοὺς τῶν σημαιῶν ὁ τίμιος σταυρός. Ἴσως θὰ ἀλλάξει καὶ ἡ σημαία μας ἐπειδὴ ἔχει τὸν σταυρὸ ἐπάνω. Βλέπουνε τὸν σταυρὸ καὶ δαιμονίζονται, λὲς καὶ ὁ σταυρὸς ἔβλαψε αὐτὸν τὸν τόπο». 
Καὶ νὰ ποὺ ἡ διορατικὴ κραυγὴ τοῦ ἀείμνηστου Ἱεράρχη, ἔρχεται ἡ στιγμὴ ποὺ ἐπιβεβαιώνεται μέχρι κεραίας καὶ γίνεται τίτλος εἰδήσεων. Ὅσοι γράφαμε ἐδῶ καὶ χρόνια ὅτι τὸ ἐθνομηδενιστικὸ σινάφι τῆς ἐξουσίας ἀπεργάζεται τὴν ἀπαλοιφὴ ὅλων τῶν χριστιανικῶν συμβόλων ἀπὸ τὸν δημόσιο βίο, ἀντιμετωπιζόμασταν ὡς «συνομωσιολόγοι». 
Μέχρι ποὺ ἡ προσφυγὴ τῆς Ἕνωσης Ἀθέων στὸ Εὐρωπαϊκὸ Δικαστήριο...

Νὰ τί θὰ κάνεις ὅταν σὲ πιάσουν λογισμοὶ τὴν ὥρα τῆς προσευχῆς

Διδαχὲς Ἁγίου Σεραφεὶμ τοῦ Σάρωφ 

«Ἂν αἰχμαλωτισθεῖς τὴν ὥρα τῆς προσευχῆς ἀπὸ λογισμούς, ταπεινώσου καὶ ζήτησε συγχώρηση λέγοντας: "Ἁμάρτησα, Κύριε, μὲ τὸν λόγο, τὸν νοῦ, τὴν πράξη καὶ μὲ ὅλες μου τὶς αἰσθήσεις". 

Ἀγωνίζου διαρκῶς ἐναντίον τῆς διασπάσεως τοῦ νοῦ. Διαφορετικὰ ἡ ψυχή σου, μὲ τὴν ἐνέργεια τοῦ διαβόλου, θὰ ξεφύγει ἀπὸ τὴ μνήμη καὶ τὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, καθὼς λέει ὁ ἅγιος Μακάριος: "Ὅλη ἡ φροντίδα τοῦ ἀντιπάλου μας ἔγκειται στὸ νὰ ἀπομακρύνει τὸν λογισμό μας ἀπὸ τὴ μνήμη τοῦ Θεοῦ, ἀπὸ τὸν φόβο καὶ τὴν ἀγάπη μας πρὸς Αὐτόν"». 

Οἱ Ἁγιοταφίτες πιστεύουν ὅτι κανονικὰ θὰ διεξαχθεῖ ἡ τελετὴ τοῦ Ἁγίου Φωτός, μπορεῖ νὰ εἶναι κεκλεισμένων τῶν θυρῶν

Ἀνεπίσημη ἐνημέρωση γιὰ τὴν τελετὴ τοῦ Ἁγίου Φωτὸς μετὰ ἀπὸ ἐπικοινωνία μὲ Ἁγιοταφίτες πατέρες. 

Μᾶς μετέφεραν ἐπακριβῶς ὅτι δὲν ὑπάρχει καμία ἐνημέρωση μέχρι στιγμῆς ἢ κάποια ἀνακοίνωση ἐπίσημη ἀπὸ τὸ Πατριαρχεῖο, καὶ ὅτι οἱ Ἁγιοταφίτες πατέρες περιμένουν τί θὰ πεῖ τὸ Πατριαρχεῖο, εἶναι νωρὶς ἀκόμα καθὼς ἀπομένουν τρεῖς ἑβδομάδες, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν πεῖρα τους ἐκεῖ, ὕστερα ἀπὸ τόσα χρόνια πολέμου, ξέρουν ὅτι ὁ Πανάγιος Τάφος δὲν ἔκλεισε ποτέ. 

Μπορεῖ νὰ εἶναι ἐξωτερικὰ γιὰ τὴν ἀσφάλεια τοῦ κόσμου, μέσα γίνονται κανονικὰ ὅλες οἱ ἀκολουθίες καὶ οἱ Ἁγιοταφίτες πιστεύουν ὅτι κανονικὰ θὰ διεξαχθεῖ καὶ ἡ τελετὴ τοῦ Ἁγίου Φωτός, μπορεῖ τελικὰ νὰ εἶναι καὶ κεκλεισμένων τῶν θυρῶν. Δηλαδὴ ὁ Πατριάρχης, ἡ Σύνοδος ἐκεῖ, οἱ Ἁγιοταφίτες, χωρὶς παρουσία...

Ἀνήλικοι «ἐργαζόμενοι στὸν τομέα τοῦ σέξ» ("minor sex workers");

Γράφει ὁ Νικόδημος Καλλιντέρης, Νομικός 

Στὰ τέλη Φεβρουαρίου τοῦ 2026, ἡ Ἐπιτροπὴ τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν γιὰ τὴν Ἐξάλειψη τῶν Διακρίσεων κατὰ τῶν Γυναικῶν ("UN Committee on the Elimination of Discrimination Against Women") δημοσίευσε μιὰ ἀπὸ τὶς συνήθεις ἀξιολογήσεις τῆς κατάστασης τῶν δικαιωμάτων τῶν γυναικῶν στὴν Ὁλλανδία. 
Στὴν πρώτη ἐκδοχὴ τοῦ δημοσιευμένου κειμένου περιέχονταν μιὰ φράση ποὺ προκάλεσε σὲ παγκόσμια ἐμβέλεια τὴ μήνη τῶν ὑπερασπιστῶν τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων καὶ τῶν εἰδικῶν στὴν προστασία τῶν δικαιωμάτων τῶν παιδιῶν (children’s advocates): «ἀνήλικοι ἐργαζόμενοι στὸν τομέα τοῦ σέξ» ("minor sex workers"). Εὐτυχῶς, κατόπιν τῶν ἀντιδράσεων ἀπὸ τὸ κείμενο ἀφαιρέθηκε ἡ ἐπίμαχη φράση λίγες ἡμέρες ἀργότερα, ὅμως παραμένει ἄκρως προβληματικὸ σὲ ἄλλα του σημεῖα ὅπως ἐξηγεῖται παρακάτω. 
Ἦταν ἡ πρώτη φορὰ ποὺ ὁ ΟΗΕ σὲ ἐπίσημο θεσμικό του κείμενο ἀποδέχoνταν ὅτι ἕνα ἀνήλικο παιδὶ μπορεῖ νὰ ἐργάζεται στὸν κλάδο τοῦ σὲξ καὶ ὅτι ἀποτελεῖ...