Διαβάζουμε πὼς ἀμέσως μετὰ τὴν ὑπερψήφιση τοῦ νομοσχεδίου γιὰ τὸν ριζικὸ ἐπανακαθορισμὸ τοῦ κοινωνικοῦ καὶ νομικοῦ περιεχομένου τοῦ γάμου καί τῆς οἰκογένειας, ἡ Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου γιόρτασε μαζὶ μὲ κυβερνητικὰ στελέχη καὶ πολίτες-ἀκτιβιστὲς ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου τὰ ἐπινίκια σὲ οἰνοπωλεῖο πέριξ τῆς ὁδοῦ Φιλελλήνων, μὲ ἐξαιρετικὴ θέα στὸν πασίγνωστο γιὰ τὶς κουφικὲς διακοσμήσεις του Ἱερὸ Ναὸ Ἁγίας Τριάδος τῆς ρωσόφωνης παροικίας.
Ὡς πολίτης, ὁμολογῶ ὅτι κοντοστάθηκα στὴν εἴδηση. Ἐξ ἐπόψεως νηστείας, τὴν Πέμπτη 15 Φεβρουαρίου εἴχαμε «κατάλυσιν εἰς πάντα»: δὲν εἶναι αὐτὴ ἡ ἀφορμὴ τῆς ἔκπληξής μου.
Ἀλλὰ δὲν μπορῶ νὰ μετρήσω τὶς φορὲς ποὺ ἔχω ἀκούσει πὼς τὸ ἀξίωμα τοῦ Προέδρου τῆς Δημοκρατίας εἶναι ὑπερκομματικό, ἑνωτικό, ἀξίωμα ἐγγύησης τῆς ἑνότητας, ἀξίωμα ἐξ ὁρισμοῦ μακριὰ ἀπὸ τὶς καθημερινὲς μάχες...





