Δημοσιεύτηκαν τὴν 1η Ὀκτωβρίου 2026 οἱ προτάσεις τῆς Γενικῆς Εἰσαγγελέως τοῦ Δικαστηρίου τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης Laila Medina γιὰ τὴν ὑπόθεση C-12/25 (Bisdom Gent) ποὺ ἀφορᾶ αἴτημα διαγραφῆς ἀπὸ τὸ μητρῶο βαπτίσεων βάσει τοῦ Γενικοῦ Κανονισμοῦ Προστασίας Δεδομένων (GDPR).
Ἡ διαφορὰ κατέληξε στὸ Δικαστήριο τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης κατόπιν προδικαστικῆς παραπομπῆς βελγικοῦ Δικαστηρίου. Στὶς 30 Ἰουνίου τοῦ 2026 πραγματοποιήθηκε στὸ Τμῆμα Μείζονος Σύνθεσης τοῦ Δικαστηρίου ἡ ἐπ’ ἀκροατηρίου συζήτηση ἐνῷ μετὰ τὴ δημοσίευση τῶν προτάσεων τῆς Γενικῆς Εἰσαγγελέως ἐπίκειται ἡ τελικὴ κρίση του.
Ἡ διαφορὰ κατέληξε στὸ Δικαστήριο τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης κατόπιν προδικαστικῆς παραπομπῆς βελγικοῦ Δικαστηρίου. Στὶς 30 Ἰουνίου τοῦ 2026 πραγματοποιήθηκε στὸ Τμῆμα Μείζονος Σύνθεσης τοῦ Δικαστηρίου ἡ ἐπ’ ἀκροατηρίου συζήτηση ἐνῷ μετὰ τὴ δημοσίευση τῶν προτάσεων τῆς Γενικῆς Εἰσαγγελέως ἐπίκειται ἡ τελικὴ κρίση του.
Τὸ ἱστορικὸ τῆς ὑπόθεσης ἔχει ὡς ἑξῆς:
Βέλγος ὑπήκοος, ὁ ὁποῖος εἶχε βαπτισθεῖ Καθολικὸς ὅταν ἦταν ἀνήλικος, ζήτησε ἀπὸ τὴν Ἐπισκοπή τῆς Γάνδης νὰ διαγράψει κάθε ἀναφορὰ στὸ πρόσωπό του ἀπὸ ὁποιοδήποτε φυσικὸ ἢ ψηφιακὸ μητρῶο ἢ ἀρχεῖο. Πρὸς στήριξη... τοῦ αἰτήματός του ἐπικαλέστηκε τὸ δικαίωμα διαγραφῆς τοῦ ἄρθρου 17 τοῦ Γενικοῦ Κανονισμοῦ Προστασίας Δεδομένων.
Ἀκολούθως, ἡ Ἐπισκοπὴ κατέγραψε τὴν ἀποχώρησή του, διαγράφοντας μὲν μὲ γραμμὴ τὰ δεδομένα προσωπικοῦ χαρακτῆρα ποὺ τὸν ἀφοροῦσαν, διατηρῶντας τα ὅμως σὲ ἀναγνώσιμη μορφή. Μὴ ἱκανοποιημένος ἀπὸ τὸν τρόπο αὐτὸ ἀντιμετώπισης τοῦ αἰτήματός του, ὑπέβαλε καταγγελία στὴ βελγικὴ Ἀρχὴ Προστασίας Δεδομένων, ἡ ὁποία διέταξε τὴν Ἐπισκοπὴ νὰ διαγράψει τὰ δεδομένα προσωπικοῦ χαρακτῆρα ποὺ τὸν ἀφοροῦσαν.
Ἡ Ἐπισκοπὴ προσέβαλε τὴν ἀπόφαση αὐτὴ ἐνώπιον βελγικοῦ δικαστηρίου, τὸ ὁποῖο, μὲ τὴ σειρά του, ζήτησε ἀπὸ τὸ Δικαστήριο τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης νὰ ἑρμηνεύσει, στὸ συγκεκριμένο πλαίσιο, τὶς διατάξεις τοῦ Γενικοῦ Κανονισμοῦ Προστασίας Δεδομένων.
Ἡ Γενικὴ Εἰσαγγελέας τοῦ Δικαστηρίου τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης στὶς προτάσεις της ἐπιβεβαιώνει ἀρχικὰ ὅτι ὁ Γενικὸς Κανονισμὸς Προστασίας Δεδομένων ἐφαρμόζεται στὴν ὑπόθεση. Τὸ μητρῶο βαπτίσεων ἀποτελεῖ σύστημα ἀρχειοθέτησης κατὰ τὴν ἔννοια τοῦ Κανονισμοῦ (ἄρθρο 4 σημ. 6) καὶ κατὰ συνέπεια, ἡ ἐπίμαχη ἐπεξεργασία δεδομένων - ἡ ἀποθήκευσή τους καί, κατὰ περίπτωση, ἡ ἀνάκτηση καὶ ἡ χρήση τους - πρέπει νὰ εἶναι συμβατὴ μὲ τὸν Γενικὸ Κανονισμὸ Προστασίας Δεδομένων.
Ἐπιπλέον, ἡ Γενικὴ Εἰσαγγελέας ἐκτιμᾶ ὅτι ἡ ἐπεξεργασία ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία τῶν δεδομένων προσωπικοῦ χαρακτῆρα τοῦ καταγγέλλοντος (πρὶν ἀπὸ τὴν ὑποβολὴ τοῦ αἰτήματος ἀποχώρησής του ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία) θὰ μποροῦσε νὰ θεωρηθεῖ σύννομη βάσει τοῦ Γενικοῦ Κανονισμοῦ Προστασίας Δεδομένων (ἄρθρο 6 παρ. 1 περ. στ’), ἀκόμη καὶ ἐλλείψει ρητῆς συγκατάθεσης τοῦ ἐνδιαφερόμενου προσώπου. Ὡστόσο, τὸ πρόσωπο αὐτὸ μπορεῖ, κατ’ ἀρχήν, νὰ ζητήσει τὴ διαγραφὴ τῶν δεδομένων αὐτῶν ἀπὸ τὸ μητρῶο βαπτίσεων, προβάλλοντας ἐπισήμως ἀντίρρηση κατὰ τῆς ἐπεξεργασίας τους.
Στὴν περίπτωση αὐτή, ἡ Ἐκκλησία μπορεῖ νὰ συνεχίσει τὴν ἐπεξεργασία τῶν δεδομένων μόνον ἐφόσον ἀποδείξει ὅτι συντρέχουν ἐπιτακτικοὶ καὶ νόμιμοι λόγοι (ἄρθρο 21 παρ. 1) ποὺ δικαιολογοῦν τὴν ἐπεξεργασία. Μολονότι ἡ διασφάλιση τῆς ὀρθῆς τέλεσης καὶ διαχείρισης τῶν μυστηρίων, περιλαμβανομένου τοῦ βαπτίσματος, μπορεῖ νὰ θεωρηθεῖ τέτοιος λόγος, πρέπει ἐπιπλέον νὰ ἐξεταστεῖ κατὰ πόσον ἡ ἐπεξεργασία εἶναι ἀναγκαία γιὰ τὴν ἐπίτευξη τοῦ σκοποῦ αὐτοῦ καὶ κατὰ πόσον τὸ συμφέρον τῆς Ἐκκλησίας ὑπερισχύει τῶν δικαιωμάτων καὶ τῶν ἐλευθεριῶν τοῦ ἐνδιαφερόμενου προσώπου.
Ἐν τέλει, στὸ ἐθνικὸ δικαστήριο ἐναπόκειται νὰ προβεῖ σὲ αὐτὴ τὴ σύνθετη, κατὰ περίπτωση, ἐκτίμηση. Κατὰ τὴ στάθμιση τῶν ἐπίμαχων συμφερόντων, τὸ ἐθνικὸ δικαστήριο πρέπει νὰ σταθμίσει δύο ὁμάδες ἀντικρουόμενων συμφερόντων καὶ δικαιωμάτων, τὰ ὁποῖα, στὴν ἔννομη τάξη τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης, θεωροῦνται ἀμφότερα ἄξια σημαντικῆς προστασίας: ἀφ’ ἑνός, τὸ δικαίωμα τοῦ καταγγέλλοντος στὸν σεβασμὸ τῆς ἰδιωτικῆς καὶ οἰκογενειακῆς ζωῆς, τὸ δικαίωμά του στὴν προστασία τῶν δεδομένων προσωπικοῦ χαρακτῆρα καὶ τὴν ἐλευθερία σκέψης, συνείδησης καὶ θρησκείας· ἀφ’ ἑτέρου, τὴν αὐτονομία τῆς Ἐκκλησίας καὶ τὴ δική της ἐλευθερία σκέψης, συνείδησης καὶ θρησκείας.
Τὸ ἐθνικὸ δικαστήριο πρέπει νὰ συνεκτιμᾶ τοὺς λόγους γιὰ τοὺς ὁποίους ζητεῖται ἡ διαγραφὴ καὶ τὶς ἐνδεχόμενες συνέπειες ποὺ θὰ εἶχε γιὰ τὸ ἐνδιαφερόμενο πρόσωπο ἡ ἀπόρριψη τοῦ αἰτήματος. Συναφῶς, ἡ Γενικὴ Εἰσαγγελέας ἐπισημαίνει ὅτι ἡ συνεχιζόμενη διατήρηση δεδομένων προσωπικοῦ χαρακτῆρα ἀπὸ θρησκευτικὴ κοινότητα ἀπὸ τὴν ὁποία ἕνα πρόσωπο ἐπιθυμεῖ νὰ ἀποστασιοποιηθεῖ μπορεῖ νὰ ἐπηρεάσει τὸ δικαίωμά του στὴν αὐτοδιάθεση καί, ὑπὸ συγκεκριμένες περιστάσεις, νὰ τοῦ προκαλέσει συναισθηματικὴ ἐπιβάρυνση.
Ἂν ἡ Ἐκκλησία δὲν μπορεῖ νὰ δικαιολογήσει τὴν περαιτέρω ἐπεξεργασία τῶν δεδομένων γιὰ τοὺς προαναφερθέντες λόγους ἐνδέχεται, παρὰ ταῦτα, νὰ μπορεῖ νὰ συνεχίσει τὴν ἐπεξεργασία τους γιὰ σκοποὺς ἀρχειοθέτησης πρὸς τὸ δημόσιο συμφέρον ἢ γιὰ σκοποὺς ἱστορικῆς ἔρευνας (ἄρθρο 17 παρ. 3 περ. δ’ καὶ ἄρθρο 89 παρ. 1).
Αὐτὸ ὑπόκειται, ὡστόσο, σὲ ὁρισμένες προϋποθέσεις: ἡ ἐπεξεργασία πρέπει νὰ εἶναι ἀναγκαία γιὰ τοὺς σκοποὺς αὐτούς, νὰ συμμορφώνεται μὲ τὶς ἐγγυήσεις ποὺ προβλέπονται ἀπὸ τὸ δίκαιο τῆς Ἕνωσης καὶ τὸ ἐθνικὸ δίκαιο γιὰ τὴν προστασία τῶν δικαιωμάτων καὶ τῶν ἐλευθεριῶν τῶν ὑποκειμένων τῶν δεδομένων καὶ νὰ τηρεῖ τὴν ἀρχὴ τῆς ἐλαχιστοποίησης τῶν δεδομένων.
Στὸ πλαίσιο αὐτό, ἡ Γενικὴ Εἰσαγγελέας ὑπογραμμίζει ὅτι μιὰ δραστηριότητα ἀρχειοθέτησης πρέπει νὰ ἐξυπηρετεῖ τὸ κοινωνικὸ σύνολο, νὰ στηρίζεται σὲ νομικὴ ὑποχρέωση τήρησης ἀρχείων πληροφοριῶν ἢ ἐγγράφων καὶ νὰ συνεπάγεται κάποια μορφὴ πρόσβασης σὲ αὐτὰ ἀπὸ δημόσιες ἀρχὲς ἢ ἀπὸ τὸ εὐρὺ κοινό. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν ἔννοια τῆς ἱστορικῆς ἔρευνας, αὐτὴ πρέπει, στὸ πλαίσιο τοῦ Γενικοῦ Κανονισμοῦ Προστασίας Δεδομένων, νὰ νοεῖται ὡς ἀναφερόμενη κυρίως σὲ δραστηριότητες ὅπως ἐκεῖνες ποὺ ἀσκοῦνται ἀπὸ ἀκαδημαϊκοὺς ἢ ἐρευνητικοὺς ὀργανισμοὺς καὶ οἱ ὁποῖες μποροῦν, ἐν τέλει, νὰ ὠφελήσουν τὴν κοινωνία στὸ σύνολό της.
Τέλος, ἐὰν τὸ ἐθνικὸ δικαστήριο κρίνει ὅτι ἡ περαιτέρω ἐπεξεργασία τῶν δεδομένων προσωπικοῦ χαρακτῆρα ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία δὲν δικαιολογεῖται, ἡ ἁπλῆ διαγραφὴ τῶν δεδομένων προσωπικοῦ χαρακτῆρα στὸ μητρῶο βαπτίσεων μὲ μιὰ γραμμή, μὲ ἀποτέλεσμα αὐτὰ νὰ παραμένουν ἀναγνώσιμα, σὲ συνδυασμὸ μὲ τὴν προσθήκη σημείωσης σχετικὰ μὲ τὴν ἀποχώρηση τοῦ προσώπου ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία, δὲν συνιστᾶ διαγραφὴ κατὰ τὴν ἔννοια τοῦ Γενικοῦ Κανονισμοῦ Προστασίας Δεδομένων.
Ἐν κατακλεῖδι, ὅταν τὸ δικαίωμα στὴ λήθη τοῦ Γενικοῦ Κανονισμοῦ Προστασίας Δεδομένων συναντᾶ τὴ μνήμη τῆς Ἐκκλησίας, ἡ σύγκρουση δὲν ἀφορᾶ ἁπλῶς δύο ἀνταγωνιστικὰ δικαιώματα, ἀλλὰ δύο διαφορετικὲς ἀντιλήψεις γιὰ τὸ τί συνιστᾶ ἕνα ἐκκλησιαστικὸ μητρῶο: Εἶναι ἁπλῶς ἕνα ἀρχεῖο προσωπικῶν δεδομένων ποὺ ὑπόκειται στοὺς κανόνες τῆς εὐρωπαϊκῆς νομοθεσίας ἢ ἕνα ἱστορικὸ καὶ κανονικὸ τεκμήριο γεγονότων τὰ ὁποῖα, γιὰ τὴν Ἐκκλησία, δὲν παύουν νὰ ἔχουν συμβεῖ ἐπειδὴ μεταβλήθηκε ἀργότερα ἡ σχέση τοῦ προσώπου μὲ αὐτήν;
Κατὰ τὴ γνώμη μας, οἱ προτάσεις τῆς Γενικῆς Εἰσαγγελέως ἐπιχειροῦν μὲν νὰ διατηρήσουν μιὰ ἰσορροπία, ἀναγνωρίζοντας τὴν ἐκκλησιαστικὴ αὐτονομία καὶ τὴ σημασία τῶν μυστηρίων, ὡστόσο ἡ ἀποδοχὴ ἀκόμη καὶ τῆς δυνατότητας οὐσιαστικῆς ἐξάλειψης στοιχείων ἀπὸ ἱστορικὰ μητρώα δημιουργεῖ ἕναν εὔλογο προβληματισμό: Μήπως ἡ λογικὴ τῆς προστασίας προσωπικῶν δεδομένων ἐπεκτείνεται ἐν προκειμένῳ τόσο πολύ, ὥστε νὰ κινδυνεύει νὰ μετατραπεῖ ἀπὸ ἐγγύηση τῆς ἰδιωτικότητας σὲ ἐργαλεῖο ἀναδιαμόρφωσης τῆς θεσμικῆς καὶ ἱστορικῆς μνήμης μιᾶς θρησκευτικῆς κοινότητας;
Ἡ τελικὴ κρίση τοῦ Δικαστηρίου τῆς Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωσης θὰ κληθεῖ, ἑπομένως, νὰ χαράξει μὲ ἰδιαίτερη προσοχὴ τὸ ὅριο ἀνάμεσα στὸ δικαίωμα τοῦ προσώπου νὰ ἀποστασιοποιεῖται ἀπὸ μιὰ πίστη καὶ στὴν αὐτονομία καὶ τὸ ἔννομο συμφέρον τῆς Ἐκκλησίας νὰ διατηρεῖ τὴν ἱστορικὴ καταγραφὴ ἑνὸς γεγονότος ποὺ πράγματι ἔλαβε χώρα καὶ ἔχει κατὰ τὴν κανονικὴ διδασκαλία της ἀνεξάλειπτο καὶ ἀνεπανάληπτο χαρακτῆρα.
romfea
Ἀκολούθως, ἡ Ἐπισκοπὴ κατέγραψε τὴν ἀποχώρησή του, διαγράφοντας μὲν μὲ γραμμὴ τὰ δεδομένα προσωπικοῦ χαρακτῆρα ποὺ τὸν ἀφοροῦσαν, διατηρῶντας τα ὅμως σὲ ἀναγνώσιμη μορφή. Μὴ ἱκανοποιημένος ἀπὸ τὸν τρόπο αὐτὸ ἀντιμετώπισης τοῦ αἰτήματός του, ὑπέβαλε καταγγελία στὴ βελγικὴ Ἀρχὴ Προστασίας Δεδομένων, ἡ ὁποία διέταξε τὴν Ἐπισκοπὴ νὰ διαγράψει τὰ δεδομένα προσωπικοῦ χαρακτῆρα ποὺ τὸν ἀφοροῦσαν.
Ἡ Ἐπισκοπὴ προσέβαλε τὴν ἀπόφαση αὐτὴ ἐνώπιον βελγικοῦ δικαστηρίου, τὸ ὁποῖο, μὲ τὴ σειρά του, ζήτησε ἀπὸ τὸ Δικαστήριο τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης νὰ ἑρμηνεύσει, στὸ συγκεκριμένο πλαίσιο, τὶς διατάξεις τοῦ Γενικοῦ Κανονισμοῦ Προστασίας Δεδομένων.
Ἡ Γενικὴ Εἰσαγγελέας τοῦ Δικαστηρίου τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης στὶς προτάσεις της ἐπιβεβαιώνει ἀρχικὰ ὅτι ὁ Γενικὸς Κανονισμὸς Προστασίας Δεδομένων ἐφαρμόζεται στὴν ὑπόθεση. Τὸ μητρῶο βαπτίσεων ἀποτελεῖ σύστημα ἀρχειοθέτησης κατὰ τὴν ἔννοια τοῦ Κανονισμοῦ (ἄρθρο 4 σημ. 6) καὶ κατὰ συνέπεια, ἡ ἐπίμαχη ἐπεξεργασία δεδομένων - ἡ ἀποθήκευσή τους καί, κατὰ περίπτωση, ἡ ἀνάκτηση καὶ ἡ χρήση τους - πρέπει νὰ εἶναι συμβατὴ μὲ τὸν Γενικὸ Κανονισμὸ Προστασίας Δεδομένων.
Ἐπιπλέον, ἡ Γενικὴ Εἰσαγγελέας ἐκτιμᾶ ὅτι ἡ ἐπεξεργασία ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία τῶν δεδομένων προσωπικοῦ χαρακτῆρα τοῦ καταγγέλλοντος (πρὶν ἀπὸ τὴν ὑποβολὴ τοῦ αἰτήματος ἀποχώρησής του ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία) θὰ μποροῦσε νὰ θεωρηθεῖ σύννομη βάσει τοῦ Γενικοῦ Κανονισμοῦ Προστασίας Δεδομένων (ἄρθρο 6 παρ. 1 περ. στ’), ἀκόμη καὶ ἐλλείψει ρητῆς συγκατάθεσης τοῦ ἐνδιαφερόμενου προσώπου. Ὡστόσο, τὸ πρόσωπο αὐτὸ μπορεῖ, κατ’ ἀρχήν, νὰ ζητήσει τὴ διαγραφὴ τῶν δεδομένων αὐτῶν ἀπὸ τὸ μητρῶο βαπτίσεων, προβάλλοντας ἐπισήμως ἀντίρρηση κατὰ τῆς ἐπεξεργασίας τους.
Στὴν περίπτωση αὐτή, ἡ Ἐκκλησία μπορεῖ νὰ συνεχίσει τὴν ἐπεξεργασία τῶν δεδομένων μόνον ἐφόσον ἀποδείξει ὅτι συντρέχουν ἐπιτακτικοὶ καὶ νόμιμοι λόγοι (ἄρθρο 21 παρ. 1) ποὺ δικαιολογοῦν τὴν ἐπεξεργασία. Μολονότι ἡ διασφάλιση τῆς ὀρθῆς τέλεσης καὶ διαχείρισης τῶν μυστηρίων, περιλαμβανομένου τοῦ βαπτίσματος, μπορεῖ νὰ θεωρηθεῖ τέτοιος λόγος, πρέπει ἐπιπλέον νὰ ἐξεταστεῖ κατὰ πόσον ἡ ἐπεξεργασία εἶναι ἀναγκαία γιὰ τὴν ἐπίτευξη τοῦ σκοποῦ αὐτοῦ καὶ κατὰ πόσον τὸ συμφέρον τῆς Ἐκκλησίας ὑπερισχύει τῶν δικαιωμάτων καὶ τῶν ἐλευθεριῶν τοῦ ἐνδιαφερόμενου προσώπου.
Ἐν τέλει, στὸ ἐθνικὸ δικαστήριο ἐναπόκειται νὰ προβεῖ σὲ αὐτὴ τὴ σύνθετη, κατὰ περίπτωση, ἐκτίμηση. Κατὰ τὴ στάθμιση τῶν ἐπίμαχων συμφερόντων, τὸ ἐθνικὸ δικαστήριο πρέπει νὰ σταθμίσει δύο ὁμάδες ἀντικρουόμενων συμφερόντων καὶ δικαιωμάτων, τὰ ὁποῖα, στὴν ἔννομη τάξη τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης, θεωροῦνται ἀμφότερα ἄξια σημαντικῆς προστασίας: ἀφ’ ἑνός, τὸ δικαίωμα τοῦ καταγγέλλοντος στὸν σεβασμὸ τῆς ἰδιωτικῆς καὶ οἰκογενειακῆς ζωῆς, τὸ δικαίωμά του στὴν προστασία τῶν δεδομένων προσωπικοῦ χαρακτῆρα καὶ τὴν ἐλευθερία σκέψης, συνείδησης καὶ θρησκείας· ἀφ’ ἑτέρου, τὴν αὐτονομία τῆς Ἐκκλησίας καὶ τὴ δική της ἐλευθερία σκέψης, συνείδησης καὶ θρησκείας.
Τὸ ἐθνικὸ δικαστήριο πρέπει νὰ συνεκτιμᾶ τοὺς λόγους γιὰ τοὺς ὁποίους ζητεῖται ἡ διαγραφὴ καὶ τὶς ἐνδεχόμενες συνέπειες ποὺ θὰ εἶχε γιὰ τὸ ἐνδιαφερόμενο πρόσωπο ἡ ἀπόρριψη τοῦ αἰτήματος. Συναφῶς, ἡ Γενικὴ Εἰσαγγελέας ἐπισημαίνει ὅτι ἡ συνεχιζόμενη διατήρηση δεδομένων προσωπικοῦ χαρακτῆρα ἀπὸ θρησκευτικὴ κοινότητα ἀπὸ τὴν ὁποία ἕνα πρόσωπο ἐπιθυμεῖ νὰ ἀποστασιοποιηθεῖ μπορεῖ νὰ ἐπηρεάσει τὸ δικαίωμά του στὴν αὐτοδιάθεση καί, ὑπὸ συγκεκριμένες περιστάσεις, νὰ τοῦ προκαλέσει συναισθηματικὴ ἐπιβάρυνση.
Ἂν ἡ Ἐκκλησία δὲν μπορεῖ νὰ δικαιολογήσει τὴν περαιτέρω ἐπεξεργασία τῶν δεδομένων γιὰ τοὺς προαναφερθέντες λόγους ἐνδέχεται, παρὰ ταῦτα, νὰ μπορεῖ νὰ συνεχίσει τὴν ἐπεξεργασία τους γιὰ σκοποὺς ἀρχειοθέτησης πρὸς τὸ δημόσιο συμφέρον ἢ γιὰ σκοποὺς ἱστορικῆς ἔρευνας (ἄρθρο 17 παρ. 3 περ. δ’ καὶ ἄρθρο 89 παρ. 1).
Αὐτὸ ὑπόκειται, ὡστόσο, σὲ ὁρισμένες προϋποθέσεις: ἡ ἐπεξεργασία πρέπει νὰ εἶναι ἀναγκαία γιὰ τοὺς σκοποὺς αὐτούς, νὰ συμμορφώνεται μὲ τὶς ἐγγυήσεις ποὺ προβλέπονται ἀπὸ τὸ δίκαιο τῆς Ἕνωσης καὶ τὸ ἐθνικὸ δίκαιο γιὰ τὴν προστασία τῶν δικαιωμάτων καὶ τῶν ἐλευθεριῶν τῶν ὑποκειμένων τῶν δεδομένων καὶ νὰ τηρεῖ τὴν ἀρχὴ τῆς ἐλαχιστοποίησης τῶν δεδομένων.
Στὸ πλαίσιο αὐτό, ἡ Γενικὴ Εἰσαγγελέας ὑπογραμμίζει ὅτι μιὰ δραστηριότητα ἀρχειοθέτησης πρέπει νὰ ἐξυπηρετεῖ τὸ κοινωνικὸ σύνολο, νὰ στηρίζεται σὲ νομικὴ ὑποχρέωση τήρησης ἀρχείων πληροφοριῶν ἢ ἐγγράφων καὶ νὰ συνεπάγεται κάποια μορφὴ πρόσβασης σὲ αὐτὰ ἀπὸ δημόσιες ἀρχὲς ἢ ἀπὸ τὸ εὐρὺ κοινό. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν ἔννοια τῆς ἱστορικῆς ἔρευνας, αὐτὴ πρέπει, στὸ πλαίσιο τοῦ Γενικοῦ Κανονισμοῦ Προστασίας Δεδομένων, νὰ νοεῖται ὡς ἀναφερόμενη κυρίως σὲ δραστηριότητες ὅπως ἐκεῖνες ποὺ ἀσκοῦνται ἀπὸ ἀκαδημαϊκοὺς ἢ ἐρευνητικοὺς ὀργανισμοὺς καὶ οἱ ὁποῖες μποροῦν, ἐν τέλει, νὰ ὠφελήσουν τὴν κοινωνία στὸ σύνολό της.
Τέλος, ἐὰν τὸ ἐθνικὸ δικαστήριο κρίνει ὅτι ἡ περαιτέρω ἐπεξεργασία τῶν δεδομένων προσωπικοῦ χαρακτῆρα ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία δὲν δικαιολογεῖται, ἡ ἁπλῆ διαγραφὴ τῶν δεδομένων προσωπικοῦ χαρακτῆρα στὸ μητρῶο βαπτίσεων μὲ μιὰ γραμμή, μὲ ἀποτέλεσμα αὐτὰ νὰ παραμένουν ἀναγνώσιμα, σὲ συνδυασμὸ μὲ τὴν προσθήκη σημείωσης σχετικὰ μὲ τὴν ἀποχώρηση τοῦ προσώπου ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία, δὲν συνιστᾶ διαγραφὴ κατὰ τὴν ἔννοια τοῦ Γενικοῦ Κανονισμοῦ Προστασίας Δεδομένων.
Ἐν κατακλεῖδι, ὅταν τὸ δικαίωμα στὴ λήθη τοῦ Γενικοῦ Κανονισμοῦ Προστασίας Δεδομένων συναντᾶ τὴ μνήμη τῆς Ἐκκλησίας, ἡ σύγκρουση δὲν ἀφορᾶ ἁπλῶς δύο ἀνταγωνιστικὰ δικαιώματα, ἀλλὰ δύο διαφορετικὲς ἀντιλήψεις γιὰ τὸ τί συνιστᾶ ἕνα ἐκκλησιαστικὸ μητρῶο: Εἶναι ἁπλῶς ἕνα ἀρχεῖο προσωπικῶν δεδομένων ποὺ ὑπόκειται στοὺς κανόνες τῆς εὐρωπαϊκῆς νομοθεσίας ἢ ἕνα ἱστορικὸ καὶ κανονικὸ τεκμήριο γεγονότων τὰ ὁποῖα, γιὰ τὴν Ἐκκλησία, δὲν παύουν νὰ ἔχουν συμβεῖ ἐπειδὴ μεταβλήθηκε ἀργότερα ἡ σχέση τοῦ προσώπου μὲ αὐτήν;
Κατὰ τὴ γνώμη μας, οἱ προτάσεις τῆς Γενικῆς Εἰσαγγελέως ἐπιχειροῦν μὲν νὰ διατηρήσουν μιὰ ἰσορροπία, ἀναγνωρίζοντας τὴν ἐκκλησιαστικὴ αὐτονομία καὶ τὴ σημασία τῶν μυστηρίων, ὡστόσο ἡ ἀποδοχὴ ἀκόμη καὶ τῆς δυνατότητας οὐσιαστικῆς ἐξάλειψης στοιχείων ἀπὸ ἱστορικὰ μητρώα δημιουργεῖ ἕναν εὔλογο προβληματισμό: Μήπως ἡ λογικὴ τῆς προστασίας προσωπικῶν δεδομένων ἐπεκτείνεται ἐν προκειμένῳ τόσο πολύ, ὥστε νὰ κινδυνεύει νὰ μετατραπεῖ ἀπὸ ἐγγύηση τῆς ἰδιωτικότητας σὲ ἐργαλεῖο ἀναδιαμόρφωσης τῆς θεσμικῆς καὶ ἱστορικῆς μνήμης μιᾶς θρησκευτικῆς κοινότητας;
Ἡ τελικὴ κρίση τοῦ Δικαστηρίου τῆς Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωσης θὰ κληθεῖ, ἑπομένως, νὰ χαράξει μὲ ἰδιαίτερη προσοχὴ τὸ ὅριο ἀνάμεσα στὸ δικαίωμα τοῦ προσώπου νὰ ἀποστασιοποιεῖται ἀπὸ μιὰ πίστη καὶ στὴν αὐτονομία καὶ τὸ ἔννομο συμφέρον τῆς Ἐκκλησίας νὰ διατηρεῖ τὴν ἱστορικὴ καταγραφὴ ἑνὸς γεγονότος ποὺ πράγματι ἔλαβε χώρα καὶ ἔχει κατὰ τὴν κανονικὴ διδασκαλία της ἀνεξάλειπτο καὶ ἀνεπανάληπτο χαρακτῆρα.
romfea
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου