Πρὸς Ὑπουργὸ Ἐθνικῆς Ἀμύνης - «Ἀνεξάρτητο Ελληνα»

Ἔχω βαρεθεῖ ὅλα αὐτὰ τὰ χρόνια νὰ ἀκούω ὅτι κάνετε μηνύσεις καὶ ἀγωγὲς σὲ ὅποιον βλάπτει τὴν ὑπόληψή σας καὶ ὅτι ζητᾶτε τεράστια ποσὰ ὡς ἀποζημίωση. Προχθὲς οἱ Τοῦρκοι ἐμβόλισαν μὲ πρόθεση τὸ «Γαῦδος 090» μέσα στὰ ἑλληνικὰ χωρικὰ ὕδατα καὶ πρόθεσή τους ἦταν ἡ βύθισή του καὶ ἡ διακινδύνευση τῆς ζωῆς τῶν Ἑλλήνων λιμενικῶν ναυτῶν. Εἶμαι περίεργος, λοιπόν, ἂν θὰ καταθέσετε ἀγωγὴ ἀποζημίωσης γιὰ τὶς προξενηθεῖσες βλάβες στὸ πλοῖο καὶ γιὰ τὴν ψυχικὴ ὀδύνη τῶν λιμενικῶν μας· ἢ μήπως ἐσεῖς καταθέτετε ἀγωγὲς μόνο ὅταν βλάπτεται ἡ ὑπόληψη τοῦ ἑαυτοῦ σας;

Δὲν μιλᾶμε γιὰ ἐμπλοκή, γιὰ ἑλληνικὴ πατριωτικὴ ἀντίδραση, γιὰ παραμονὴ πολεμικῶν μας πλοίων στὰ Ἴμια (ἢ ἰσχύει γιὰ κάποιους «μόνο στὰ τέσσερα»;), ἀλλὰ μιλᾶμε γιὰ τὸ πιὸ ἁπλὸ ποὺ κάνετε συνέχεια γιὰ τὸν ἑαυτό σας. Σὲ ἐμᾶς θὰ στείλετε καὶ τὸν λογαριασμὸ γιὰ τὶς βλάβες τοῦ...

Τὰ πτώματα τῶν αἱρετικῶν καὶ τῶν ἀλλοθρήσκων καὶ τὰ ἱερὰ λείψανα τῆς Ἐκκλησίας μας

Ἱερὰ Μητρόπολις Πειραιῶς, γραφεῖο ἐπὶ τῶν αἱρέσεων καὶ τῶν παραθρησκειῶν

Ὁ πνευματικὰ ἄνυδρος δυτικὸς κόσμος προσπαθεῖ νὰ γεμίσει τὰ τρομερὰ ψυχικὰ κενά του μὲ τὴ νόθο πνευματικότητα τῆς Ἄπω Ἀνατολῆς. Μὲ τὰ διδάγματα καὶ τὶς πρακτικὲς τῶν ἐναπομεινάντων συγχρόνων ἀνατολικῶν εἰδωλολατρικῶν θρησκευμάτων καὶ κυρίως τοῦ Ἰνδουισμοῦ καὶ τοῦ Βουδισμοῦ.

Οἱ πρῶτες ἐπαφὲς τῶν δυτικῶν μὲ τὰ ἀνατολικὰ θρησκεύματα ἔγιναν κατὰ τὴν περίοδο τῆς ἀποικιοκρατίας, κυρίως τῶν Ἄγγλων στὴν ἰνδικὴ χερσόνησο, (16ος-17ος αιώνας). Ἀπὸ δὲ τὰ τέλη τοῦ 19ου αιώνα παρατηροῦμε μία ἀθρόα εἰσβολή τους στὴν Ἀμερικὴ καὶ τὴν Εὐρώπη καὶ μία ἄνευ προηγουμένου ἀποδοχή τους ἀπὸ τοὺς δυτικούς. Δὲν θὰ πρέπει ἐπίσης νὰ παραβλέπουμε τὸ γεγονὸς ὅτι οἱ δοξασίες τῶν ἀνατολικῶν θρησκευμάτων καὶ ἡ ἀνατολικὴ «πνευματικότητα» ἀποτέλεσε τὴ ἰδεολογικὴ μήτρα τοῦ συγχρόνου ἀποκρυφιστικοῦ πλέγματος τῆς...

15 Φεβρουαρίου: Ὁ Ἅγιος Ὀνήσιμος ὁ Ἀπόστολος

Ὁ Ἅγιος Ὀνήσιμος ἦταν δοῦλος στὸ σπίτι τοῦ πλουσίου Φιλήμονα, στὰ χρόνια τοῦ Ἀποστόλου Παύλου. Ὁ Φιλήμων, μὲ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους τοῦ σπιτιοῦ του, εἶχε προσέλθει στὸ χριστιανισμὸ καὶ ἦταν στοργικότατος στοὺς δούλους του. Ὁ Ὀνήσιμος ὅμως, ἤθελε νὰ πάει στὴ Ῥώμη, γιὰ νὰ κάνει ὅπως τοῦ ἄρεσε τὴν ζωή του. Καταχρᾶται, λοιπόν, τὸν κύριό του, ἐξοικονομεῖ τὰ ναῦλα καὶ δραπετεύει. Ἐκεῖ στὴ Ῥώμη ἀλήτευε, ἐργασία δὲν ἔβρισκε, οὔτε στοργὴ καὶ βοήθεια ἀπὸ πουθενά. Τὸν κατέλαβε μεγάλη στενοχώρια. Τί νὰ ἔκανε; Θυμήθηκε τότε, ἀπὸ τὸ σπίτι τοῦ κυρίου του, τοὺς χριστιανούς, ποὺ ἦταν φιλάνθρωποι. Πλησιάζει τὴν ῥωμαϊκὴ χριστιανικὴ κοινότητα, καὶ πράγματι ἡ βοήθεια ποὺ παίρνει ἦταν μεγάλη. Συγχρόνως μαθαίνει ὅτι στὴ Ῥώμη εἶναι ὑπόδικος ὁ Ἀπόστολος Παῦλος. Τὸν γνώρισε ὅταν εἶχε φιλοξενηθεῖ στὸ σπίτι τοῦ κυρίου του. Ὁ Ὀνήσιμος, ἂν καὶ εἰδωλολάτρης, εἶχε ἐντυπωσιασθεῖ ἀπὸ τὴν ψυχὴ τοῦ μικρόσωμου ἐκείνου χριστιανοῦ. Τώρα ποὺ ἄκουσε ὅτι εἶναι στὴ Ῥώμη, νοιώθει τὴν ἐπιθυμία νὰ τὸν δεῖ καὶ αἰσθάνεται μία συνταρακτικὴ ἐσωτερικὴ μεταβολὴ στὸν ἑαυτό του. Τοῦ συνέβη αὐτὸ ποὺ ἀναφέρει ὁ θεόπνευστος λόγος τῆς Ἁγίας Γραφῆς, «ἐγενήθη ἐπ΄ αὐτῷ πνεῦμα Θεοῦ». Δηλαδή, έπνευσε σ΄ αὐτὸν πνεῦμα Θεοῦ. Ὁ Ὀνήσιμος δὲν ἀφήνει τὴν εὐκαιρία ἀνεκμετάλλευτη. Συναντάει τὸν Παῦλο καὶ αὐτὸς τοῦ φέρεται τόσο στοργικὰ καὶ πατρικά, ὥστε ὁ Ὀνήσιμος ὄχι μόνο γίνεται θερμὸς χριστιανός, ἀλλὰ καὶ...

Γερόντισσα Ἀναστασία ἡ Ἀσκήτρια τῆς Κερκύρας

Ἱερομονάχου Δημητρίου Καββαδία, «Βίος καὶ Πολιτεία τῆς Ἀσκήτριας Ἀναστασίας» τῆς Ἱερᾶς Μονῆς «Κυρὰ τῶν Ἀγγέλων» Κερκύρας, 1910-1979, Ἐκδόσεις «Ὀρθόδοξος Κυψέλης»

Μαρτυρία Γέροντος Εὐφροσύνου Κουτλουμουσιανοῦ

Γιὰ τὴν Γερόντισσα Ἀναστασία μᾶς ὡμίλησε καὶ διὰ τῆς ἀπὸ 26ης Ὀκτωβρίου 2010 ἐπιστολῆς του ὁ σεβαστὸς Μοναχὸς Εὐφρόσυνος, Γέρων τοῦ ἱστορικοῦ Κουτλουμουσιανοῦ κελλίου τοῦ Τιμίου Προδρόμου, παρὰ τὰς Καρυᾶς τοῦ ἁγιωνύμου Ὅρους Ἄθω. Ὁ Γέρων Εὐφρόσυνος ἐκάρη μοναχὸς στὴν Ἱερὰ Μονὴ Ὑπεραγίας Θεοτόκου Πλατυτέρας Κερκύρας. Τρεῖς φορὲς ἐπισκέφθηκε τὴν Κυρὰν καὶ μᾶς κατέθεσε τὰ ἑξῆς:

«...Ὅταν φθάσαμε στὸ μοναστήρι, δὲν γνώριζα τὴν Γερόντισσα καὶ παρ' ὅλες τὶς περιγραφὲς πού μοῦ εἶχαν κάνει, δὲν φαντάστηκα ὅτι ἡ γυναίκα ποὺ μᾶς εἶχε ὑποδεχθεῖ ἦταν ἡ...

Κουζέλης Πρόεδρος ΙΕΠ: «Ὅ,τι διδάσκεται σήμερα στὰ σχολεῖα στὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν ἔχει τὴν σύμφωνη γνώμη τῆς Ἐκκλησίας»

Σχόλιο «Ρωμαίικου»: Ἀπὸ τὴν μία μεριὰ ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἱερώνυμος δηλώνει ὅτι ἡ Ἐκκλησία πρέπει νὰ δίνει τὴν ἔγκρισή της γιὰ τὸν ὀρθόδοξο χαρκτήρα τῶν βιβλίων τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν, ἐνῶ ἀπὸ τὴν ἄλλη ὁ πρόεδρος τοῦ Ἰνστιτούτου Ἐκπαιδευτικῆς Πολιτικῆς κ. Κουζέλης «ἀδειάζει» τὶς δηλώσεις τοῦ Μακαριωτάτου καὶ ἀναφέρει ὅτι ἡ Ἐκκλησία ἔχει συμφωνήσει γιὰ ὅσα διδάσκονται σήμερα! Ἐρώτηση: Μήπως ἡ ἔλλειψη σθεναρῆς ἀντίδρασης τῆς Ἱεραρχίας τούς δίνει τὴν εὐκαιρία νὰ λένε ὅτι οἱ ἀλλαγὲς στὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν ἔγιναν μὲ τὴν σύμφωνη γνώμη τῆς Ἐκκλησίας; Ἢ ὄντως οἱ μεταπατερικοὶ καὶ οἰκουμενιστικοὶ κύκλοι πού λυμαίνονται τὴν ἐκπροσώπηση τῆς Ἐκκλησίας, συμφώνησαν νὰ γίνουν πρόθυμοι συνοδοιπόροι στὴν ὑλοποίηση τῶν νέων ἀπαράδεκτων βιβλίων;

Ἡ παρέμβαση τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἱερωνύμου κατὰ την κοινὴ σύσκεψη τῆς Ἱερᾶς Συνόδου μὲ τοὺς Καθηγητὲς τῶν Θεολογικῶν Σχολῶν στὸ Διορθόδοξο Κέντρο τῆς Ἐκκλησίας τῆς...

Ὁμιλία γιὰ τὴν Θεία Λειτουργία

Ὁμιλία γιὰ τὸ μέγα καὶ φρικτὸ Μυστήριο τῆς Θείας καὶ ἱερᾶς Λειτουργίας. Συνοπτικὴ προσέγγιση ἀπὸ τὴν ἁγιοπνευματικὴ ἀνάλυση τῶν θεοφόρων Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας μας. Ἐκφωνήθηκε ἀπὸ τὸν πρωτοπρεσβύτερο πατέρα Νικόλαο Μέμο, 09/09/15.

Ἅγιος Αὐξέντιος ὁ ἐν τῷ Βουνῶ (14 Φεβρουαρίου) - Ὁ ἅγιος μοναχός, ποὺ ἐνέκρινε τὶς ἀποφάσεις της Δ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου στὴ Χαλκηδόνα

Γράφει ὁ Ἠλιάδης Σάββας, δάσκαλος

Σχόλιο: Λίαν ἐπίκαιρη ἡ ἑορτὴ τοῦ ἁγίου Αὐξεντίου, ποὺ ἔρχεται νὰ ἀκυρώσει τὴν δεσποτικὴ νοοτροπία ἀλλὰ καὶ τὴ ρήση, τοῦ τύπου: «Δὲν μπορεῖ ἕνας ἱερεὺς νὰ εἶναι περισσότερο Ὀρθόδοξος ἀπὸ ἕναν Μητροπολίτη». Ἀκόμη δέ, ἐπιβεβαιώνει ὡς φορέας τῆς ἁγίας Παραδόσεως, πὼς κάθε ἁγιασμένη ψυχή, ὅποιας καταγωγῆς καὶ κατηγορίας καὶ μόρφωσης, ἔχει δικαίωμα καὶ ἐπιβάλλεται νὰ συμμετέχει σὲ ἀγῶνες τῆς Ἐκκλησίας ἐναντίον τῶν αἱρέσεων, γιὰ τὴν ὀρθοτομία τῆς Ἀλήθειας. Ὁ ἅγιος Αὐξέντιος, βέβαια, δὲν ἦταν οὔτε ἱερέας, ἀλλὰ ἕνας ἁπλὸς μοναχός!

1. Στὸν «Συναξαριστὴ» τοῦ ἁγίου Νικοδήμου διαβάζουμε, μεταξὺ τῶν ἄλλων γιὰ τὸν ἅγιο:
Αὐτὸς ὁ ἅγιος ἔζησε...

Μόρφου Νεόφυτος: «Τὸ ἔθνος τῶν Ἑλλήνων καὶ τὸ γένος τῶν Ὀρθοδόξων ἀπειλεῖται…»

Κήρυγμα τοῦ Μητροπολίτου Μόρφου κ. Νεοφύτου στὴν Θεία Λειτουργία  τῆς  ἑορτῆς τοῦ ἁγίου Θεοδώρου τοῦ Στρατηλάτου, ποὺ τελέσθηκε στὸν πανηγυρίζοντα ὁμώνυμο ἱερὸ ναὸ τῆς κοινότητος Ἁγίου Θεοδώρου Σολέας τῆς μητροπολιτικῆς περιφέρειας Μόρφου (8.2.2018).

Ἀκοῦστε τὸ ἀπόσπασμα...

Ὁ πατὴρ Γεώργιος Μεταλληνὸς γιὰ τὸν Μέγα Φώτιο

Ὁμιλία τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου πατρὸς Γεωργίου Μεταλληνοῦ, ἐκφωνήθηκε στὸν Ἱερὸ Ναὸ Ἁγίου Ἀντίππα τῆς Ὀδοντιατρικῆς Σχολῆς Ἀθηνῶν, Πέμπτη 8 Φεβρουαρίου 2018 μὲ θέμα τὸν Μ. Φώτιο.

Ὑπαρξιακά ἐρωτήματα καί ἡ θεολογική ἀπάντησή τους

Τοῦ Δημητρίου Τσελεγγίδη, Καθηγητή Δογματικῆς Θεολογικῆς Σχολῆς ΑΠΘ

Γιατί νά ἐπιτρέπει ὁ Θεός νά πεθαίνουν νέοι καί μικρά παιδιά;

Θά ὑπάρξει Ἀνάσταση τῶν νεκρῶν;

Ὁ Θεός εἶναι ὁ μόνος Κύριος τῆς ζωῆς καί τοῦ θανάτου. Ὁ Θεός, δηλαδή, παρέχει τή  ζωή, ἀλλά καί θέτει τά ὅριά της. Μόνος αυτός γνωρίζει ὅλα τά δεδομένα, ἀλλά καί ὅλες τίς προθέσεις τῶν λογικῶν ὄντων, πρίν κἄν αὐτά ἔρθουν στήν ὕπαρξη. Ταυτόχρονα, ὁ Θεός ἀγαπᾶ σέ ἀσύλληπτο βαθμό ὅλους τούς ἀνθρώπους. Μάλιστα, ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος θεωρεῖ τόν Χριστό ὡς τόν μανιωδέστερο τῶν ἐραστῶν τῆς σωτηρίας τῶν ἀνθρώπων. Κατά τήν Ἁγία Γραφή, ἄλλωστε, ὁ Θεός θέλει ὅλοι οἱ ἄνθρωποι νά σωθοῦν καί νά τόν γνωρίσουν ὡς τήν ὐποστατική Ἀλήθεια («πάντας ἀνθρώπους θέλει σωθῆναι καί εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖν»). Μέ τίς παραπάνω προϋποθέσεις, κατανοεῖται εὔκολα, ὅτι ὁ Θεός, ὡς ὁ κατεξοχήν καί κατά κυριολεξία...

Γέροντας Ἐφραὶμ: Ἐσεῖς εἶστε ἡ ἐλπίδα ἡ αὐριανή τοῦ γένους καὶ τοῦ ἔθνους

Ὁμιλία τοῦ Καθηγουμένου τῆς Ι.Μ.Μ. Βατοπαιδίου Γέροντος Ἐφραὶμ πρὸς τοὺς μαθητὲς καὶ τὶς μαθήτριες τοῦ Παγκύπριου Λυκείου Λάρνακας, Δευτέρα 29 Ἰανουαρίου 2018.

«Μὲ τί ἀσχολεῖσαι ἄνθρωπε, ἐπιστήμονα, τοῦ 21ου αἰώνα!!!»

Γράφει ὁ Ἠλιάδης Σάββας, δάσκαλος

«Ἀδύνατον γνῶναι τὴν τοῦ Θεοῦ σοφίαν, τὸν τὴν ἑαυτοῦ μωρίαν ὡς σοφίαν ὑπολαμβάνοντα» (Ὠριγένης)

Μὲ τί ἀσχολεῖσαι, ἄνθρωπε!!!

Εἴδηση τοῦ ἔτους 2018: Εἴδηση, ἡ ὁποία ἀνακοινώνεται μὲ πλήρη σοβαρότητα, ὅπως καὶ πλῆθος ἄλλων.

Εἴδηση, ἡ ὁποία ἔχει ἀποδέκτη τὸν «ἔξυπνο» ἢ τὸν «ξύπνιο» ἄνθρωπο τοῦ 21ου αἰώνα. Τοῦ αἰώνα τοῦ πολιτισμοῦ, τῆς ἐπιστημονικῆς γνώσης, τῆς ὑπέρβασης, τῆς ἀπελευθέρωσης ἀπὸ τὶς δεισιδαιμονίες καὶ τὶς προκαταλήψεις! Εἴδηση, γιὰ τὸ θέμα τῆς ὁποίας ἐργάστηκαν, κοπίασαν, δαπάνησαν χρόνο καὶ χρῆμα, στελέχη πανεπιστημιακῶν ἱδρυμάτων! (ἀνέλυσαν στοιχεῖα γιὰ περισσότερους ἀπὸ 1,1 ἑκατομμύρια γάμους!!!). Εἴδηση, «ἐπιστημονικὴ μελέτη», ποὺ δημοσιεύτηκε στὸ περιοδικὸ «Journal of Popular Economics», πιθανὸν μεγάλης ἐμβέλειας! Εἴδηση, ποὺ τὴν μεταφέρουν καὶ στὰ δικά μας χωρικὰ ὕδατα τὰ μέσα ἐπικοινωνίας τῆς...

Οἱ ἅγιοι Ἀκύλας καὶ Πρίσκιλλα: Μία Ὀρθόδοξη ἀντιπρόταση στὴν φραγκογιορτὴ τοῦ Βαλεντίνου

«Νά ποιοὺς πρέπει τὰ ζευγάρια νὰ μιμοῦνται, νὰ ποιοὶ εἶναι οἱ προστάτες τους. Ὁ ἅγιος Ἀκύλας καὶ ἡ ἁγία Πρίσκιλλα ἦταν δύο ἄνθρωποι ποὺ ἦταν ἐρωτευμένοι μεταξύ τους, ὅμως συγχρόνως εἶχαν καὶ ἕναν κοινὸ ἔρωτα γιὰ ἕνα ἄλλο πρόσωπο… ὄχι ἀνθρώπινο ἀλλὰ Θεανθρώπινο. Τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Καὶ αὐτὸς ὁ ἔρωτας γιὰ τὸν Χριστὸ ἀναζωογονοῦσε καὶ τὸν μεταξύ τους ἔρωτα».

Στίς 13 Φεβρουαρίου, μία ἡμέρα πρὶν ἀπὸ την ξενόφερτη γιορτὴ τοῦ Ἁγίου Βαλεντίνου, τιμᾶ ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τοὺς δικούς της Ἁγίους, τὸν Ἀκύλα καὶ τὴν Πρίσκιλλα, ποὺ θεωροῦνται ἡ Ὀρθόδοξη ἀπάντηση στὴν δυτικῆς προέλευσης φραγκο-ἐορτὴ τοῦ Βαλεντίνου, γνωστὴ καὶ ὡς «ἑορτὴ τῶν ἐρωτευμένων».

Ἂν καὶ δὲν ὑφίστανται στοιχεῖα γιὰ τὸ πρόσωπο τοῦ «ἁγίου Βαλεντίνου», ἡ συμβολικότατα τῆς 14ης Φεβρουαρίου γιὰ ἐρωτευμένους διεθνῶς, εἶναι δυστυχῶς ἀναμφισβήτητη. Με ἁπλὰ λόγια ἑορτάζεται ἕνας ἀνύπαρκτος “ἅγιος” καθαρὰ γιὰ ἐμπορικοὺς λόγους!

Ὁ βίος τους: Ὁ Ἀκύλας καὶ ἡ Πρίσκιλλα ἦταν ἕνα ἀγαπημένο χριστιανικὸ ζευγάρι ποὺ μαρτύρησαν τὴν ἐποχὴ τοῦ Νέρωνα. Οἱ Ἅγιοι αὐτοὶ κατάγονταν ἀπὸ τὸν Πόντο. Ὅταν ἐκδιώχθηκαν ἀπὸ τὴν Ρώμη ὅλοι οἱ Ἰουδαῖοι, λόγω τῶν ἀναταραχῶν ποὺ γινόντουσαν μεταξύ τους στὶς συναγωγὲς γιὰ τὸν Ἰησοῦ, ὁ Ἀκύλας, ποὺ ἦταν σκηνοποιὸς στὸ ἐπάγγελμα, καὶ ἡ γυναίκα του Πρίσκιλλα ἀναγκάστηκαν καὶ αὐτοὶ νὰ φύγουν γιὰ τὴν Κόρινθο.

Στὴν Κόρινθο τοὺς συναντάει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, ὅπως ἀναφέρεται...

Πατήρ Γεώργιος Σχοινάς: «Ἐπ-ανα-κατήχηση τώρα!»

Στὴν ἐκπομπὴ «Λόγος Ρωμαίικος», καλεσμένος ὁ πατὴρ Γεώργιος Σχοινᾶς, Ἐφημέριος Ἱ.Ν. Ἁγίου Νικολάου Φιλοπάππου 

Ὁ πρωτοπρεσβύτερος π. Γεώργιος Σχοινᾶς, στέλνει ἐπεῖγον μήνυμα μἐ πολλούς ἀποδέκτες γιά τήν ἀνάγκη τῆς ἐπανακατήχησης τοῦ Γένους μας πού δοκιμάζεται ἀπό τήν πνευματική κυρίως ἀνέχεια καί ζῶντας μέσα στήν ἀνασφάλεια, τήν ἀπελπισία καί τήν σύγχυση τῆς ἐποχῆς μας χωρίς πυξίδα. 

-Τί εἶναι κατήχηση; Ποιά ἡ ἱστορική ἐξέλιξη τῆς κατήχησης μέσα στήν ζωή τῆς...

Τὸ συλλαλητήριο γιὰ τὴν Μακεδονία καὶ ὁ «Θεὸς τῆς Ἑλλάδος» ἀντικείμενο σαρκασμοῦ καὶ εἰρωνείας

Ἱερὰ Μητρόπολις Πειραιῶς, γραφεῖο ἐπὶ τῶν αἱρέσεων καὶ τῶν παραθρησκειῶν

Ὑπάρχει μία ἐνθαρρυντικὴ προοπτικὴ γιὰ τὸν πολύπαθο λαό μας, ὁ ὁποῖος τὸν τελευταῖο καιρὸ συνειδητοποίησε ἐπιτέλους, ὅτι πρέπει νὰ σταματήσει νὰ «τρώει» ἀδιαμαρτύρητα «σφαλιάρες» ἀπὸ τὸ «σύστημα» καὶ τοὺς κυβερνῶντες του. Τὰ τελευταία ὀκτὼ χρόνια ἔσκυψε δουλικὰ τὸ κεφάλι του καὶ ἀφέθηκε στὴ «μοίρα» του. Τὸ «σύστημα» τὸν ἔπεισε ὅτι μὲ τὴν ἐθελοδουλία του θὰ «ἀνακτοῦσε» τὴ χαμένη του «εὐημερία». Διαδοχικὲς μειοψηφικὲς κυβερνήσεις μὲ πλαστὲς πλειοψηφίες τοῦ ἐπέβαλαν τὶς πλέον ἐξουθενωτικὲς λιτότητες καὶ τὶς πλέον ἐξευτελιστικὲς ταπεινώσεις ἀπέναντι στοὺς δανειστές του. Εἶναι πρωτοφανὲς τὸ γεγονὸς ὅτι σὲ περίοδο εἰρήνης συρρικνώθηκε τὸ ΑΕΠ (ἀκαθάριστο ἐγχώριο προϊὸν) περισσότερο ἀπὸ 25%!

Μὲ τὴν ἔντονη προσδοκία τῆς «ἀνάκτησης» τῆς χαμένης εὐημερίας μας, δεχτήκαμε νὰ παραδώσουμε στοὺς ἀδηφάγους δανειστὲς καὶ τὸ παραμικρὸ ἀπομεινάρι τοῦ ὑλικοῦ μας πλούτου, τὸν ὁποῖο εἶχαν δημιουργήσει μὲ θυσίες οἱ πατέρες μας. Μετὰ ἀπὸ αὐτὸ μᾶς...

Ὁ Ἅγιος Νεομάρτυς Χρῆστος ὁ κηπουρός, μνήμη 12 Φεβρουαρίου

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

Οἱ Νεομάρτυρες ἀποτελοῦν τὴν ξεχωριστὴ χορεία τῶν ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας μας, οἱ ὁποῖοι ὁμολόγησαν τὴν πίστη τους στὸ Χριστὸ καὶ ἔδωσαν τὴ ζωή τους γιὰ τὴν σώζουσα ὀρθόδοξη πίστη, κατὰ τὴ διάρκεια τῶν μαύρων χρόνων τῆς τουρκοκρατίας. Ἀνάμεσά τους ὁ ἅγιος Νεομάρτυς Χρῆστος ὁ Κηπουρός.

Δυστυχῶς δὲν μᾶς ἔχουν διασωθεῖ πολλὰ στοιχεῖα γιὰ τὴ ζωή του, ὡς τὰ σαράντα του χρόνια. Γεννήθηκε περὶ τὸ 1707 στὴ Βόρειο Ἤπειρο, στὰ μέρη κοντὰ στὸν ποταμὸ Γενοῦσο καὶ γι’ αὐτὸ εἶναι γνωστὸς ὡς «Ἀρβανίτης». Στὰ σαράντα του χρόνια ἀποφάσισε νὰ μεταναστεύσει ἀπὸ τὴ φτωχὴ πατρίδα του, γιὰ τὴν ἀναζήτηση καλύτερης ζωῆς. Προορισμός του ἡ Κωνσταντινούπολη, ἡ καρδιὰ τῆς ὀθωμανικῆς αὐτοκρατορίας, ὅπου ὑπῆρχαν προϋποθέσεις γιὰ νὰ ζήσει ἀνετότερα. Ἀποφάσισε νὰ ἐργαστεῖ ὡς κηπουρός. Κάθε μέρα κατέβαινε στὴν ἀγορὰ καὶ πωλοῦσε τὰ προϊόντα του. Κάποια μέρα τοῦ χειμώνα τοῦ 1748 πῆγε νὰ πουλήσει μῆλα. Προθυμοποιήθηκε κάποιος τοῦρκος μουσουλμάνος νὰ τὰ ἀγοράσει, ἀλλὰ σὲ πολλὴ χαμηλὴ τιμή. Ὅταν ὁ Χρῆστος ἀρνήθηκε, ἐκεῖνος τὸν ἔβρισε καὶ οἱ δύο ἄνδρες λογομάχησαν. Ὁ χριστιανὸς κηπουρὸς ἔφυγε, χωρὶς νὰ τοῦ τὰ πωλήσει.

Ὁ μουσουλμάνος θεώρησε τὴ συμπεριφορὰ τοῦ «ἄπιστου» Χριστιανοῦ προσβλητική. Κυριευμένος ἀπὸ θυμὸ καὶ ὑπερηφάνεια ἀποφάσισε νὰ τὸν ἐκδικηθεῖ. Ἐδῶ θὰ πρέπει νὰ ἐπισημάνουμε τὸ γεγονὸς πὼς οἱ τοῦρκοι μουσουλμάνοι κατακτητὲς δὲν ἔβλεπαν τοὺς κατακτημένους Χριστιανοὺς ὡς ἰσότιμους ἀνθρώπους, ἀλλὰ ὡς κατώτερους ἀνθρώπους. Τοὺς θεωροῦσαν μισητούς του Ἀλλὰχ καὶ γι’ αὐτὸ τοὺς μισοῦσαν καὶ οἱ ἴδιοι καὶ δὲν τοὺς ἀναγνώριζαν οὔτε τὰ στοιχειώδη δικαιώματα. Δὲν μποροῦσαν ἔτσι νὰ ἀνεχτοῦν καμιὰ αὐθάδεια ἢ ἀντίδρασή τους, τὴν ὁποία τιμωροῦσαν αὐστηρότατα. Ὅταν δὲν ὑπῆρχε ἐμφανὴς αἰτία, δημιουργοῦσαν ἀπίστευτες...

π. Ἀρσένιος Βλιαγκόφτης: «Ἡ κρίση τοῦ Λαοῦ καὶ ἡ Κρίση τοῦ Θεοῦ (Συλλαλητήρια καὶ Κυριακή τῆς Κρίσεως)»

Ἐκπομπὴ ἀπὸ τὸν π. Ἀρσένιο Βλιαγκόφτη, μὲ θέμα: «Ἡ κρίση τοῦ Λαοῦ καὶ ἡ Κρίση τοῦ Θεοῦ 

(Συλλαλητήρια καὶ Κυριακή τῆς Κρίσεως)». 

Μεταδίδεται ἀπὸ τὰ κανάλια Atlas TV καὶ Ἀχελῶος TV, 11-02-2018.

Οἱ «ἄλλοι» κόλαση ἢ σωτηρία;

Τοῦ πατρὸς Γεωργίου Μεταλληνοῦ, «Κηρύγματα στὰ Ἀποστολικὰ Ἀναγνώσματα»

Παιδαγωγικότατα προχωρεῖ στὴ λειτουργική της ζωὴ ἡ Ἐκκλησία μας. Διανύουμε τὴν περίοδο τοῦ Τριωδίου καὶ καλούμεθα νὰ ὁδεύσουμε διὰ τῆς μετανοίας, νηστείας καὶ ἐγκρατείας πρὸς τὴν «ἑορτὴν ἑορτῶν», τὴ ζωηφόρο Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ μας. Τὴν Κυριακή τοῦ «Τελώνου καὶ Φαρισαίου» διδαχθήκαμε τὴν ἀνάγκη ταπεινώσεως, ποὺ συνιστᾶ τὸ θεμέλιο τῆς μετανοίας. Τὴν «Κυριακή τοῦ Ἀσώτου» γνωρίσαμε τὸν Θεὸ ὡς Πατέρα καὶ Ἀγάπη, ποὺ περιμένει ἀδιάκοπα τὴν ἐπιστροφή μας. Σήμερα βλέπουμε τὸν Θεὸ ὡς δίκαιο Κριτὴ τοῦ κόσμου, ποὺ μὲ τὴν παρουσία Του διαιρεῖ τοὺς ἀνθρώπους σ’ αὐτούς, ποὺ ἔχοντας ζήσει μὲ τὴν ἀναμονὴ Του δοξάζονται στὸ ἄκτιστο φῶς Του, καὶ σ’ αὐτούς, ποὺ τραγικὰ ἀμετανόητοι («οἱ μηδέποτε μετανοήσαντες», ψάλλουμε σήμερα) ἀντικρίζουν τὸ Φῶς Του ὡς «πῦρ καταναλίσκον» καὶ κόλαση αἰώνια. Σήμερα, στὴν «ἀνάμνηση» τῆς κρίσεως, ἡ Ἐκκλησία μας ἔρχεται νὰ μᾶς ὑπογραμμίσει τὴ...

Ἡ Ἁγία Θεοδώρα ἡ Αὐγούστα καὶ τὸ ἄφθαρτο λείψανό της στὴν Κέρκυρα

Ἡ Ἁγία Θεοδώρα γεννήθηκε τὸ 815 μ.Χ., στὴν Παφλαγονία τῆς Μικρᾶς Ἀσιᾶς.
Ἀπέκτησε μὲ τὸν εἰκονομάχο αὐτοκράτορα Θεόφιλο ἕναν υἱὸ τὸ Μιχαὴλ καὶ πέντε θυγατέρες τὴ Θέκλα, τὴν Ἄννα, τὴν Ἀναστασία, τὴν Πουλχερία καὶ τὴ Μαρία.
Ἡ αὐτοκράτειρα Θεοδώρα διαδραμάτισε σημαντικὸ ρόλο στὴν πολιτικὴ καὶ θρησκευτικὴ πάλη γύρω ἀπὸ τὸ ζήτημα τῆς λατρείας ἢ ὄχι τῶν εἰκόνων, ποὺ εἶχε ξεκινήσει ἤδη ἀπὸ τὸ 730 μ.Χ., ἀπὸ τὸν ἱδρυτὴ τῆς δυναστείας τῶν Ἰσαύρων Λέοντα τὸν Γ. Ἡ διαμάχη αὐτὴ χώρισε τὸ Βυζάντιο σὲ δύο μέρη στοὺς εἰκονολάτρες καὶ στοὺς εἰκονομάχους. Ὁ αὐτοκράτορας Θεόφιλος ἀκολούθησε εἰκονομαχικὴ πολιτική. Μὲ βασανιστήρια, διώξεις καὶ καταστροφὴ ἱερῶν κειμηλίων καὶ εἰκόνων (π.χ. ἀσβέστωναν τὶς ἱερὲς Εἰκόνες).
Ἡ αὐτοκράτειρα Θεοδώρα ἔμεινε πιστὴ στὶς θρησκευτικὲς ἀρχὲς ποὺ εἶχε διδαχθεῖ ἀπὸ τοὺς γονεῖς της καὶ μαζὶ μὲ τὰ παιδία τῆς κρυφὰ στὰ διαμερίσματα τῆς ἀλλὰ καὶ σ'; ἐπισκέψεις στὴν μητέρα της, ἀπέδιδαν τὶς πρέπουσες τιμὲς στοὺς Ἁγίους. Ἀποκαλοῦσαν μητέρα καὶ παιδία τὶς ἱερὲς Εἰκόνες ''καλά νινιὰ'' γιὰ νὰ μὴν καταλάβει κάτι ὁ αὐτοκράτορας.
Τὸ 842 μ.Χ. ὁ αὐτοκράτορας Θεόφιλος ἀρρώστησε βαριὰ ἀπὸ δυσεντερία, τόσο ποὺ παραμορφώθηκε τὸ στόμα του καὶ ὁ λάρυγγάς του εἶχε βγεῖ ἔξω. Σὲ ὅραμά της ἡ αὐτοκράτειρα Θεοδώρα εἶδε, τὴν ἄχραντο Θεοτόκο μὲ τὸ θεῖο βρέφος ἀγκαλιά, περιστοιχισμένη μὲ λαμπροφορεμένους ἀγγέλους, οἱ ὁποῖοι ἔδερναν τὸ Θεόφιλο ἀνελέητα. Καθὼς ξύπνησε ἄκουσε τὸ σύζυγό της νὰ λέει ἀναστενάζοντας,’’Ἀλίμονο σὲ μένα τὸν ἄθλιο καὶ δυστυχῆ. Γιὰ τὶς ἁγίες Εἰκόνες μὲ κτυπᾶνε.’’; ἡ Θεοδώρα παρακαλοῦσε θερμὰ τὴν εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ ποὺ εἶχε βγάλει ἀπὸ τὰ σεντούκια, νὰ τὸν λυπηθεῖ.
Ξαφνικὰ ὁ Θεόφιλος ἅρπαξε καὶ καταφιλοῦσε μία εἰκόνα, ποὺ σὰν ἐγκόλπιο εἶχε κρεμασμένη ἕνας ἀπὸ τοὺς παρευρισκομένους. Τὸ θαῦμα ἔγινε καὶ...

Τό βιβλίο τοῦ Ἰώβ (2)

1. Στό προηγούμενο κήρυγμά μας, ἀδελφοί χριστιανοί, σᾶς μίλησα γενικά γιά τό βιβλίο τοῦ Ἰώβ. Εἴπαμε ὅτι ὁ Ἰώβ ἦταν δίκαιος καί πλούσιος ἄνθρωπος ἀπό τήν Αὐσίτιδα χώρα, ἀλλά, κατά παραχώρηση Θεοῦ, κτυπήθηκε μέ ἀλλεπάλληλες συμφορές ἀπό τόν Σατανᾶ. Στήν ὀδυνηρή κατάστασή του τόν ἐπισκέφθηκαν τρεῖς φίλοι του, οἱ ὁποῖοι ὅμως τόν πόνεσαν, γιατί τοῦ εἶπαν ὅτι τά παθήματά του προέρχονται ἀπό ἁμαρτίες του. Ἀλλά ὁ Ἰώβ ὑπεραμύνεται τήν ἀθωότητά του καί διαμαρτύρεται καί ἐπιμένει ὅτι δοκιμάζεται ἀδίκως. Δέν μπορεῖ νά ἑρμηνεύσει τό μυστήριο, πῶς ὁ Θεός τιμωρεῖ τόν δίκαιο. Ἀλλά ἕνα νέο πρόσωπο ὁ Ἐλιούς, δίνει μιά ἄλλη ἑρμηνεία στό πρόβλημα. Κατ᾽ αὐτόν ὅλα ἑρμηνεύονται ἀπό τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ: Μέ τήν ἀγάπη του ὁ Θεός ἐπιτρέπει δεινοπαθήματα στόν ἁμαρτωλό γιά νά ἐξιλεωθεῖ, ἀλλά καί ἀπό ἀγάπη πάλι ἐπιτρέπει καί παθήματα στόν δίκαιο καί τόν ἐνάρετο, γιά νά ἀναδειχθεῖ περισσότερο ἡ ἀρετή του. Τέτοια εἶναι καί ἡ περίπτωση τοῦ Ἰώβ. Καί ἐπιβεβαιώνοντας ὁ Θεός τήν ἀρετή τοῦ Ἰώβ, τοῦ χαρίζει πάλι τήν ὑγεία του καί τήν....

Περὶ τῆς ἀγάπης μεταξὺ συζύγων - Γέροντος Ἰωσὴφ Βατοπεδινοῦ

Γράφει ὁ Χριστόδουλος Ηλιάδης, φιλόλογος

Τὸ παραπάνω βίντεο ἀποτελεῖ ἀπόσπασμα ἀπὸ μία συζήτηση/ὁμιλία τοῦ γέροντος Ἰωσὴφ τοῦ Βατοπεδινοῦ μὲ τὸν π. Θεόφιλο Ζησόπουλο, μὲ θέμα, "Ἡ ἀγάπη μεταξὺ συζύγων", ποὺ εἶχε γίνει γιὰ τὸ 4Ε. Τὸ ἀπόσπασμα αὐτό, ὅπως φαίνεται καὶ ἀπὸ τὰ λόγια τοῦ γέροντος Ἰωσὴφ πρὸς τὸ τέλος, εἶναι ἕνα περιστατικὸ ποὺ ἔζησε κάποιος νέος μὲ τὴ γυναίκα του καὶ τὸ ἐξομολογήθηκε ἔπειτα στὸ γέροντα. Ἀποτελεῖ ἕνα παράδειγμα γιὰ τὰ σημερινὰ ζευγάρια, διότι διαδραματίστηκε στὴν ἐποχή μας καὶ δείχνει τὸ θαῦμα ποὺ μπορεῖ νὰ κάνει ἡ ἀγάπη καὶ ἡ αὐτοθυσία ἀνάμεσα στοὺς συζύγους. Ἐπισημαίνει ὅτι τὸ "δίκιο", ποὺ δὲ θέλει κανείς μας νὰ χάσει, εἶναι δίκαιο μὲ τὰ ἀνθρώπινα μάτια, ἐνῶ μὲ τὰ πνευματικὰ μάτια τὸ "ἄδικο" εἶναι τελικὰ αὐτὸ ποὺ μᾶς δικαιώνει καὶ σ' αὐτήν, ἀλλὰ καὶ στὴν ἄλλη ζωή. Τέλος, ἀποδεικνύει ξεκάθαρα ὅτι ἡ ταπείνωση καὶ ἡ καταπάτηση τοῦ ἐγωισμοῦ μέσα στὸ γάμο, ὁδηγοῦν στὴν ἁγιότητα (τὴν ὁποία μάλιστα ταπεινὰ δείχνει νὰ θαυμάζει καὶ ὁ γέροντας Ἰωσήφ).

Παρακάτω δίνεται ἡ ἀπομαγνητοφώνηση τοῦ ἀποσπάσματος, διότι σὲ κάποια σημεῖα δὲν ἀκούγονται καθαρά τα λόγια τοῦ γέροντα.

Ἀπομαγνητοφώνηση τοῦ ἀποσπάσματος:....

Μόρφου π.Νεόφυτος"Ἡ ἐμπιστοσύνη τοῦ ἁγίου Θεοδώρου τοῦ Στρατηλάτου στὸν Θεὸ"

Κήρυγμα Μητροπολίτου Μόρφου π. Νεοφύτου στὸν πανηγυρικὸ Ἑσπερινὸ τῆς ἑορτῆς τοῦ ἁγίου Θεοδώρου τοῦ Στρατηλάτου, ποὺ τελέσθηκε στὸν πανηγυρίζοντα ὁμώνυμο ἱερὸ ναὸ τῆς κοινότητος Ἁγίου Θεοδώρου Σολέας τῆς μητροπολιτικῆς περιφέρειας Μόρφου (7.2.2018).

Ὁμιλία εἰς τὴν μνήμη τοῦ ἁγίου ἱερομάρτυρος Χαραλάμπους

Τοῦ Ἀρχιμανδρίτου Φωτίου Ἰωακεὶμ

Χαράλαμπος ὁ πανθαύμαστος καὶ πανάριστος ἀθλητὴς τοῦ Χριστοῦ, ἡ χαρμοσύνη τῶν ἀγγέλων, τὸ καύχημα τῶν πιστῶν, τὸ στήριγμα τῶν κλονουμένων, τὸ νοητὸ ἄνθος τοῦ παραδείσου, ἡ δόξα τῆς Ἐκκλησίας, ἡ πηγὴ τῶν θαυμάτων, ὁ μιμητὴς τοῦ Δεσπότου, ὁ τῆς θεϊκῆς χαρᾶς καὶ χάριτος καὶ λάμψεως ἐπώνυμος, ὁ πολιοῦχος καὶ τούτου τοῦ εὐλογημένου καὶ ἀκριτικοῦ χωριοῦ τῆς Δένειας,

συνεκάλεσε κι ἐφέτος τὴν παροῦσα ὁμήγυρη μαζὶ καὶ πανήγυρη στὸν παλαιὸ αὐτὸ ἱερὸ ναό του, γιὰ νὰ τοῦ ἀπονείμουμε τὴν πρέπουσα τιμή, ὡσὰν φιλοπάτορες καὶ φιλομάρτυρες υἱοί, καὶ νὰ δοξάσουμε δι᾿ αὐτοῦ τὸν Παντοδύναμο Κύριο, τὸν στεφανίτη τῶν μαρτύρων, ποὺ δοξάζεται μέσῳ τῶν ἁγίων Του, καὶ τοὺς δοξάζει ἀφθονοπάροχα στὴ γῆ καὶ στὸν οὐρανὸ.

Ποιός ἦταν ὁ πανάρετος βίος τοῦ οὐρανόφρονα τούτου ἄνδρα καὶ ποιά τὰ ἄθλα καὶ ἔπαθλα τοῦ λαμπροῦ του μαρτυρίου, θὰ διηγηθῶ τώρα στὴν ἀγάπη σας, πρὸς δόξαν Θεοῦ καὶ ἔπαινο τοῦ τρισευλογημένου ἱερομάρτυρος καὶ μεγαλομάρτυρος καὶ πολυάθλου Χαραλάμπους.

Ἐπίγεια πατρίδα τοῦ ἰσαγγέλου αὐτοῦ ἁγίου φαίνεται ὅτι ὑπῆρξε ἡ σπουδαία πόλη τῆς Μαγνησίας, εὑρισκόμενη στὰ ἀνατολικὰ παράλια τῆς Μικρᾶς Ἀσίας καὶ κτισμένη ἐπάνω στὸν Μαίανδρο ποταμό, στοὺς πρόποδες τοῦ ὄρους Σίπυλος. Ἡ λαμπρὰ αὐτὴ ἀρχαιότατη ἑλληνικὴ πόλη ὑπάγεται στὴ Μητρόπολη τῆς Ἐφέσου τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου καί, πρὶν τὴν Μικρασιατικὴ καταστροφὴ τοῦ 1924, ἀπὸ τοὺς πενήντα χιλιάδες κατοίκους της οἱ δεκατρεῖς χιλιάδες...

Ἀγωνίζεται ἡ ἐπιστήμη μὲ κόπους πολλοὺς γιὰ τὴν παράταση ζωῆς στὸν παρόντα κόσμο...

Σχόλιο Ρωμαίικου Ὁδοιπορικοῦ: Ἀγωνίζεται ἡ ἐπιστήμη μὲ κόπους πολλοὺς γιὰ τὴν παράταση ζωῆς στὸν παρόντα κόσμο. Καλὸ καὶ ποθητὸ ἀπὸ ὅλους μας. Ὅλοι ἔχουμε βαθιὰ ἐπιθυμία νὰ ζήσουμε πολλὰ χρόνια καὶ μὲ ὑγεία. Εἶναι συμφυὴς ἡ ὕλη μὲ τὸ πνεῦμα στὴν ὕπαρξή μας, εἶναι μέρος τοῦ ἑαυτοῦ μας καὶ ζητᾶμε τὴν συνέχιση τῆς παρούσας ζωῆς. "Πῶς ψυχὴ ἐκ τοῦ σώματος, βιαίως χωρίζεται ἐκ τῆς ἁρμονίας, καὶ τῆς συμφυΐας ὁ φυσικώτατος δεσμός..." λέει τὸ τροπάριο τῆς κηδείας. Εἶναι φυσικότατος ὁ δεσμός, ἡ συνύπαρξη. Ἀκόμη, τὸ ἄλλο τροπάριο θυμίζει τὴν ἄρρηκτη ἕνωση τοῦ ὁρατοῦ μὲ τὸ ἀόρατο στὴν ἀνθρώπινη φύση: "βουληθεῖς γὰρ ἐξ ἀοράτου τέ, καὶ ὁρατῆς μὲ ζῶον συμπῆξαι φύσεως" (συμπήγνυμι = ἑνώνω μαζὶ μὲ πολὺ ἰσχυρὸ δεσμό).

Πολὺς κόπος καὶ ἀγωνία καὶ λαχτάρα γιὰ τὴν παράταση τοῦ παρόντος, τοῦ προσωρινοῦ βίου. Μήπως ἔτσι λησμονεῖται τὸ ἐπέκεινα; Μήπως ἡ ἄπελπις αὐτὴ ἐλπίδα, ἡ ἔχουσα, οὕτως ἢ ἄλλως, κάποιο τέλος, δὲν θὰ μπορέσει νὰ ἱκανοποιήσει τὴν κατ` οὐσίαν ἐπιθυμία κατὰ(ἀπὸ)κτήσης τῆς αἰωνιότητος;

Τί κρίμα! Μακάρι, νὰ μᾶς φωτίσει ὁ Θεός, νὰ ἀνοίξουμε τὰ μάτια τῆς καρδιᾶς μας καὶ νὰ ἀκούσουμε τὸν εὐαγγελικὸ λόγο: "Μακάριοι οἱ πτωχοὶ τῷ πνεύματι ὅτι αὐτῶν ἐστὶν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν". Καὶ τὸ πατερικό, πὼς εἴμαστε σκηνίτες σ` αὐτὴν τὴ ζωή, πάροικοι καὶ παρεπίδημοι.

Χρειάζεται προσοχή. Ἐμᾶς ὁ σκοπὸς μας εἶναι ὁ Οὐρανός, εἶναι ἡ ἀγκαλιὰ τοῦ Χριστοῦ στὴ μακάρια αἰωνιότητα! Ὅλα τὰ ἄλλα, τὰ ἀνθρώπινα, εἶναι καλά, ἂν διακονοῦν τὸ ἔργο τῆς ἐνανθρωπίσεως, δηλαδὴ τὴ σωτηρία!

Εἴδηση 1η:
"«Φρένο» στὴ γήρανση ἀπὸ Ρώσους επιστήμονες"

Ρῶσοι ἐπιστήμονες, ἐκτιμοῦν ὅτι μέσα στὰ ἑπόμενα δύο μὲ τρία χρόνια θὰ εἶναι σὲ θέση νὰ...

Κόλλυβα τὸ Ψυχοσάββατο

Ἡ μητέρα εἶχε ξυπνήσει, ὅπως πάντα πρώτη, καὶ τοποθέτησε τὰ ὑλικὰ πάνω στὸ τραπέζι. Βρασμένο σιτάρι, σπόρους ἀπὸ ρόδι, φουντούκια, ἀμύγδαλο, κανέλα, σταφίδα καὶ σουσάμι. Ἡ κουζίνα γρήγορα γέμισε εὐωδιές. Αὐτὲς οἱ εὐωδιὲς γέμιζαν τὸ σπίτι δύο φορὲς τὸ χρόνο. Μία φορὰ τὸ Φλεβάρη, ὅπως τώρα, λίγο πρὶν ἀρχίσει ἡ νηστεία τῆς Τεσσαρακοστῆς, τὸ Σάββατο πρὶν ἀπὸ τὴν Κυριακή τῆς Ἀποκριᾶς καὶ μία τὸ Σάββατο πρὶν ἀπὸ τὴ μεγάλη γιορτὴ τῆς Πεντηκοστῆς. Αὐτὰ εἶναι τὰ Ψυχοσάββατα, ὅπως τὰ ἀποκαλεῖ ἡ Ἐκκλησία, ἂν καὶ κάθε Σάββατο εἶναι ἡ μέρα ποὺ εἶναι ἀφιερωμένη στοὺς χριστιανοὺς ποὺ ἔχουν φύγει ἀπὸ τὴ ζωὴ αὐτὴ καὶ ἔχουν περάσει στὴ θριαμβεύουσα ἐκκλησία. 

Στὴν κουζίνα, μπῆκε κεφάτη ἡ Μαρία. 

– Τί φτιάχνεις, μαμά; ρώτησε ἡ μικρὴ μὲ ἐνδιαφέρον. 

– Κόλλυβα φτιάχνω, Μαρία μου, καὶ σὲ λίγο θὰ τὰ πάω καὶ στὴν ἐκκλησία, στὸν παπα-Γιώργη. Θὲς νὰ ἔρθεις μαζί μου, τώρα σὲ λίγο ποὺ θὰ τελειώσω καὶ θὰ πάω; 

Ἡ Μαρία ἀπάντησε καταφατικὰ χαρούμενη καὶ πῆγε στὸ δωμάτιό της νὰ ντυθεῖ. Ἡ μαμὰ κοίταξε τὰ κόλλυβα καὶ σκέφτηκε ἂν χρειάζονταν τίποτα ἀκόμη. Μετὰ ἀπὸ λίγο δισταγμό, πρόσθεσε ἄχνη ζάχαρη πάνω τους. Ἡ μητέρα της, ἡ γιαγιὰ τῆς Μαρίας, ποτὲ δὲν πρόσθετε ζάχαρη. Τὸ ἒφτιαχνε πιὸ παραδοσιακά. Ἀλλὰ τῆς μητέρας τῆς φαίνονταν πιὸ ὄμορφα...

9 Φεβρουαρίου: Ὁ Ἅγιος Νικηφόρος

Ὁ Θεὸς εἶναι ἀγάπη. Καὶ ὁποῖος δὲν τὴν ἔχει, ματαιοπονεῖ, ἔστω καὶ ἂν εἶναι χριστιανὸς καὶ λέει ὅτι ἀγωνίζεται ἐν Χριστῷ. Ὅταν τὸ 257 μ.Χ. (ἐπὶ Οὐαλεριανοῦ καὶ Γαληΐνου) δόθηκε διαταγὴ διωγμοῦ κατὰ τῶν χριστιανῶν, ἔπιασαν πολλοὺς ἐπισκόπους καὶ Ἱερεῖς, μὲ σκοπὸ νὰ τοὺς βασανίσουν γιὰ νὰ ἀρνηθοῦν τὸ Χριστό. Ὁ Νικηφόρος, χριστιανὸς εὐσεβέστατος, εἶδε μεταξὺ αὐτῶν τῶν Ἱερέων καὶ ἕναν, ὀνομαζόμενο Σαπρίκιο (πρεσβύτερο Ἀντιοχείας). Αὐτὸς ἔτρεφε μεγάλο μῖσος κατὰ τοῦ Νικηφόρου, πιστεύοντας ἴσως στὰ λόγια κάποιου συκοφάντη. Χωρὶς νὰ χάσει στιγμὴ ὁ Νικηφόρος, τρέχει ἀνάμεσα στοὺς δήμιους, πέφτει στὰ πόδια του καὶ παρακαλεῖ νὰ τὸν συγχωρέσει, ἔστω καὶ ἂν ἔκανε κάτι ποὺ δὲν τὸ κατάλαβε. Μάταια ὅμως. Ὁ Σαπρίκιος ἔκανε πὼς δὲν τὸν ἄκουγε. Ἔπειτα, μετὰ τὸ μαστίγωμα ποὺ δέχθηκε ὁ Σαπρίκιος, ὁ Νικηφόρος τὸν ἐπαναπλησιάζει, ἀσπάζεται τὶς πληγές του καὶ ζητάει νὰ τοῦ δώσει, ἔστω καὶ τὴν τελευταία στιγμή, τὴν εὐλογία του. Ὁ Σαπρίκιος, ἀνένδοτος, τὸν διώχνει καὶ ὁδηγεῖται γιὰ ἀποκεφαλισμό. Ὅμως ὁ Θεὸς δὲ θέλησε τὴν θυσία του. Διότι μὲ τὸ στόμα τοῦ Ἀποστόλου Παύλου λέει: «Καὶ ἐὰν παραδῶ τὸ σῶμα μου ἵνα καυθήσομαι, ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, οὐδὲν ὠφελοῦμαι». Καὶ ἄν, δηλαδή, δώσω τὸ σῶμα μου γιὰ νὰ καῶ, δὲν ἔχω ὅμως ἀγάπη, δὲν ὠφελοῦμαι τίποτα ἀπ΄ τὴν θυσία αὐτή. Καὶ ἔτσι ἔγινε. Ὁ Σαπρίκιος τὴν τελευταία στιγμὴ...

Ποιὰ εἶναι ἡ διαφορὰ μεταξὺ Ὀρθοδόξων καὶ αἱρετικῶν

Τοῦ Πρωτοπρ. Πατρὸς Ἰωάννου Σ. Ρωμανίδου

Ἀπὸ τὸ βιβλίο «Πατερικὴ Θεολογία»

Νομίζω τὴν βασικὴ διαφορὰ μποροῦμε νὰ τὴν κατανοήσωμε, ἂν πάρωμε γιὰ παράδειγμα τὴν Ἰατρικὴ ἐπιστήμη. Ἐκεῖ ἔχομε τοὺς γιατροὺς ποὺ ἀνήκουν στὸν Ἰατρικὸ Σύλλογο. Ἂν δὲν εἶναι κάποιος γιατρὸς μέλος τοῦ Ἰατρικοῦ Συλλόγου, δὲν μπορεῖ νὰ ἐξασκήση τὸ ἐπάγγελμα τοῦ γιατροῦ. Γιὰ νὰ εἶναι ἕνας γιατρὸς νόμιμος, πρέπει ὄχι μόνο νὰ εἶναι ἀπόφοιτος μίας ἀνεγνωρισμένης Ἰατρικῆς Σχολῆς, ἀλλὰ καὶ μέλος τοῦ Ἰατρικοῦ Συλλόγου. Τὰ ἴδια ἰσχύουν καὶ γιὰ τοὺς δικηγόρους. Στὶς ἐπιστῆμες αὐτὲς ὑπάρχει μία συνεχὴς δοκιμασία· διότι, ἂν παρεκτραπῆ κάποιος, ὡς πρὸς τὴν ὀρθὴ ἐξάσκηση τοῦ ἐπαγγέλματός του, τότε δικάζεται ἀπὸ τὸ ἁρμόδιο ὄργανο τοῦ ἐπαγγελματικοῦ Συλλόγου στὸν ὁποῖο ἀνήκει καὶ ἀποβάλλεται τοῦ ἐπαγγελματικοῦ Σώματος.

Τὸ ἴδιο ὅμως συμβαίνει καὶ στὴν Ἐκκλησία. Ἡ ἀντίστοιχη διαδικασία μέσα στὸ Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας, ἡ ἀποβολὴ δηλαδὴ ἢ ἀποκοπῆ κάποιου μέλους Της, ὀνομάζεται ἀφορισμός· προκειμένου δὲ περὶ ἐκκλησιαστικοῦ ἀξιώματος, καθαίρεσις. Ἔτσι οἱ αἱρετικοὶ ἀφορίζονται ἀπὸ τὸ Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας. Ὅπως στὸν ἰατρικὸ χῶρο σὲ ἕναν κομπογιαννίτη (ψευτογιατρὸ) δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τοῦ ἐπιτραπῆ νὰ θεραπεύη, ἔτσι καὶ στὴν Ἐκκλησία δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτραπῆ σὲ ἕναν αἱρετικὸ νὰ θεραπεύη τὶς ψυχὲς τῶν ἀνθρώπων. Διότι, ἐπειδὴ εἶναι αἱρετικὸς δὲν γνωρίζει, δὲν μπορεῖ νὰ θεραπεύη. Ὀπότε, ὅπως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνη ποτὲ ἕνωση μεταξὺ κάποιου...

Πατήρ Ἀρτέμιος Γρηγοριάτης: «Τὸ Ταξίδι τῆς Μεγάλης Σαρακοστῆς»

Ὁ πατὴρ Γεώργιος Σχοινᾶς στὴν Παρέα τῆς Τρίτης 6-2-2018, εἶχε καλεσμένο τὸν πατέρα Ἀρτέμιο Γρηγοριάτη μὲ θέμα: «Τὸ Ταξίδι τῆς Μεγάλης Σαρακοστῆς», Ἱερὸς Ναὸς Ἁγίου Νικολάου Φιλοπάππου.

«Τὸ Τρελὸ Νερό», ὅπως θὰ γραφόταν σήμερα!

Βασισμένο στὸ «Τρελὸ νερὸ» τοῦ Φώτη Κόντογλου (Εὐλογημένο Καταφύγιο)
Γράφει ὁ Σάββας Ἠλιάδης Δάσκαλος

Μία φορά, λέγει ὁ μύθος, σὲ μία χώρα, ζούσανε ἄνθρωποι ἔξυπνοι, δημιουργικοί, καλόκαρδοι καὶ φιλότιμοι, ἀλλὰ ἤτανε καὶ πολὺ εὐκολόπιστοι στὶς ὑποσχέσεις τῶν βασιλιάδων τους, γιατί τοὺς ἔλεγαν «ἔξυπνα» ψέματα καὶ τοὺς ἔκλεβαν τὴν ἐμπιστοσύνη. Μία μέρα, ξαφνικὰ καὶ ἀπὸ τὸ πρωί, κυκλοφόρησε μία εἴδηση ἀπὸ κάποιους, ποὺ ἤτανε ἀστρολόγοι καὶ μαζὶ μὲ τὴν ἀστρολογία τους, παρακολουθοῦσαν προσεκτικὰ τὶς κινήσεις τῶν ἀνθρώπων τοῦ παλατιοῦ καὶ τοῦ βασιλιᾶ. Εἶπαν, πὼς εἶδαν κάποια σημάδια στὸν οὐρανό, πὼς θὰ βρέξει στὸν κόσμο ἕνα τρελὸ νερὸ καὶ πὼς ὅποιος τὸ πίνει αὐτὸ τὸ νερό, θὰ τρελαίνεται καὶ θὰ χάσει τὰ λογικά του καὶ δὲν θὰ νιώθει πιὰ τίποτα, μήτε τί εἶναι σωστὸ καὶ τί ψεύτικο, μήτε τί εἶναι καλὸ καὶ τί εἶναι κακό, μήτε τί εἶναι νόστιμο καὶ τί εἶναι ἄνοστο, μήτε τί εἶναι δίκαιο καὶ τί εἶναι ἄδικο.

Σὰν βεβαιώθηκαν γὶ` αὐτά, προειδοποίησαν τὸ λαό, δίνοντάς του συνεχῶς ὁδηγίες, ὥστε νὰ πάρει τὰ μέτρα του, νὰ μὴν πιεῖ ἀπὸ τὸ νερὸ καὶ νὰ εἶναι ἕτοιμος γιὰ ὁποιοδήποτε ἔκτακτο καὶ παράξενο γεγονός. Τὸν ἐνημέρωναν, πὼς τὸ νερὸ αὐτὸ θὰ τὸ ἔπιναν ὁ βασιλιὰς καὶ οἱ αὐλικοί του καὶ θὰ ἔχαναν τὰ λογικά τους καὶ θὰ κυβερνοῦσαν τὴ χώρα καὶ δὲν θὰ κρίνουν πιὰ μὲ σοβαρότητα καὶ δικαιοσύνη. Τοῦ συνιστοῦσαν δέ, νὰ μαζέψει πολὺ ἀπὸ τὸ κανονικὸ νερό, γιὰ νὰ προλάβει, πρὶν εἶναι ἀργά. Πράγματι, ὁ λαὸς...

Ἀπέναντι στὸ λαὸ ἡ ἡγεσία του

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Τὰ συλλαλητήρια τῆς Θεσσαλονίκης καὶ τῶν Ἀθηνῶν ἀπέδειξαν πὼς ἡ ἡγεσία τοῦ ἑλληνισμοῦ στέκει ἀπέναντί του στὰ μείζονα ἐθνικὰ ζητήματα, ὅπως ἡ ὀνομασία τοῦ γειτονικοῦ κράτους.

Ἡ «ἐθνομηδενιστικὴ» πολιτικὴ ἐξουσία θέλησε, μὲ τὶς γνωστές της ἀριστεροφασιστικὲς μεθόδους, νὰ ὑποβαθμίσει καὶ νὰ δαιμονοποιήσει τὰ παλλαϊκὰ συλλαλητήρια, ὅπως τόνισε ὁ γενναῖος πατριώτης, ὁ 93χρονος συνθέτης Μίκης Θεοδωράκης. Αὐτὴ ἡ ἐξουσία δὲν ντράπηκε νὰ συκοφαντήσει τὸ ἄλλοτε ζωντανὸ σύμβολό της.

Ἡ ἐκκλησιαστικὴ ἡγεσία βρέθηκε ἐπίσης ἀπέναντι στὰ συλλαλητήρια. Σαφῶς ἀρνητικὸς ἦταν ὁ Ἀρχιεπίσκοπος κ. Ἱερώνυμος. Μίλησε ἀρνητικὰ γιὰ τοὺς μετασχόντας στὸ συλλαλητήριο τῆς Θεσσαλονίκης Μητροπολίτες καὶ κατὰ τὸ συλλαλητήριο τῆς Ἀθήνας ἀπολάμβανε τὸ ἐξοχικό του... Τὰ «οὔ», ποὺ φώναξε ὁ λαὸς ὅταν ἀκούστηκε τὸ ὄνομά του κατὰ τὴν ἀνάγνωση τοῦ Δελτίου Τύπου τῆς ΔΙΣ, δείχνουν τὰ συναισθήματά του ἀπέναντι στὸν κ. Ἱερώνυμο. 

Ἀπὸ τοὺς 80 Μητροπολίτες τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος εἴκοσι παραβρέθηκαν στὸ συλλαλητήριο τῶν Ἀθηνῶν. Ἐπαινετικὰ ἀναφέρονται. Ἀπὸ τὸ Λεκανοπέδιο τῆς Ἀττικῆς ἤσαν οἱ...