Γερμανοὶ στρατιῶτες στὰ σύνορα Τουρκίας-Συρίας

Γ.Θ.: Στὸ ἴδιο ἔργο θεατές... Ἐπὶ χίτλερ ὑπῆρξαν φίλοι καὶ ἀπὸ ὅ,τι φαίνεται, ἡ φιλία τους ἄντεξε στὸ χρόνο.... Βεβαίως ὑπάρχει καὶ κάτι ἄλλο, ποὺ τοὺς ἐνώνει. Ἐμεῖς. Εἴμαστε ὁ κοινὸς ἐχθρός τους... Δεῖτε τὴν φωτὸ στὸ τέλος τοῦ ἄρθρου, ἔτσι γιὰ νὰ μὴν ξεχνιόμαστε...

Μεγάλο ἐνδιαφέρον γιὰ τὴν ἀσφάλεια τῆς Τουρκίας δείχνει ἡ Γερμανία.! Τόσο ποὺ Γερμανοὶ στρατιῶτες ἑτοιμάζονται νὰ πᾶνε στὰ σύνορα μὲ τὴ Συρία.

Οἱ σχέσεις Βερολίνου- Ἄγκυρας εἶναι πιὰ κάτι παραπάνω ἀπὸ θερμὲς καὶ σ΄ αὐτὸ ἔχει συμβάλει τὰ μέγιστα τὸ χρῆμα ποὺ πάντα συγκινεῖ τοὺς Γερμανοὺς ,ὅπως ὅλοι γνωρίζουμε πιὰ καλά. Ἡ οἰκονομικὲς σχέσεις τῶν Τούρκων μὲ τοὺς Γερμανοὺς καὶ σὲ ἐπίπεδο ἐξοπλισμῶν πιὰ εἶναι στενές. 

Σύμφωνα μὲ δημοσίευμα στὸ DeutscheWelle, ἡ Τουρκία θὰ ζητήσει τὴ βοήθεια του ΝΑΤΟ για τὴν ἐγκαθίδρυση ἑνὸς συστήματος ἀεράμυνας καὶ οἱ γερμανικὲς μονάδες μπορεὶ  νὰ συμμετάσχουν.

Ἐκτὸς ἀπὸ τὶς ἐτήσιες ἀσκήσεις στὴν...

"Ὁ νεοέλληνας πιστεύει ἀκραδάντως ὅτι ἡ προδοσία του αὐτὴ εἶναι ὁ ὕψιστος πατριωτισμὸς"

Τοῦ π. Ἰωάννη Ρωμανίδη

Τὸ ρωμαΐικον φιλότιμον μετετράπη εἰς γραικυλιστικὴν ἀφέλειαν ἐξ αἰτίας τῆς ἐσφαλμένης ὑψηλῆς ἐκτιμήσεως καὶ τῆς ἀβασίμου ἐμπιστοσύνης τοῦ Γραικοῦ εἰς τὸν δυτικὸν πολιτισμόν. Ὁ νεοέλληνας μὲ τὴν ἐμπιστοσύνην τοῦ εἰς τὸ ἀνύπαρκτον φιλότιμον τῶν ξένων ἔχει τὴν πνευματικὴ δομὴ τοῦ προδότου. Ἀρκεῖ νὰ τοῦ δοθῆ ἡ εὐκαιρία νὰ συνάψη φιλίαν μὲ «φιλότιμον φιλέλληνα». Ἀπὸ πατριωτικὸν ἐνθουσιασμὸν θὰ θελήση νὰ ὠφελήση καὶ νὰ σώση τὴν Ἑλλαδίτσα του καὶ νὰ ἐξασφαλίση τὴν ὑποστήριξιν τοῦ φιλέλληνος τούτου, τοῦ τὰ λέγει ὅλα. Ἀλλὰ ἀντὶ νὰ ἀποκτήση ὄργανον, γίνεται ὄργανον. Δὲν ἀρκεῖ τούτου, ἀλλὰ καὶ πιστεύει ἀκραδάντως ὅτι ἡ προδοσία τοῦ αὐτὴ εἶναι ὁ ὑψιστὸς πατριωτισμὸς. Οἱ ἔχοντες σχέσεις μὲ τοὺς Γραικύλους Εὐρωπαῖοι καὶ Ἀμερικάνοι βλέπουν σαφῶς τὸ φιλότιμον, ἀλλὰ δυστυχῶς στὴ δουλοπρεπῆ του μορφή, καὶ τὸ ἐκλαμβάνουν ὀρθῶς ὡς δουλοπρέπεια ἀδυνάτου καὶ ὡς μορφὴν φαινομενικῆς μεγαλοψυχίας. Εἰς τὴν οὐσίαν ὁ Γραικὸς καὶ ὁ Ρωμηὸς ἔχουν τὸν ἴδιον φιλότιμον καὶ ἑπομένως τὸν ἴδιον ἡρωισμὸν καὶ τὴν ἴδιαν ἀνδρείαν. Ἡ διαφορὰ μεταξὺ τῶν εἶναι ὅτι....

21 Νοεμβρίου 1991-2012: 21 χρόνια ἀπὸ τὴν κοίμηση τοῦ Γέροντα Ἰάκωβου Τσαλίκη

τοῦ Ἀρχιμανδρίτη π. Κυρίλλου, Καθηγουμένου  Ἱερᾶς  Μονῆς  Ὁσίου  Δαυὶδ Εὐβοίας

Ὁ γέροντας γεννήθηκε στὶς 5 Νοεμβρίου 1920 ἀπὸ εὐσεβεῖς γονεῖς. Τὴν Θεο­δώρα ἀπὸ τὸ Λιβίσι τῆς Μικρᾶς Ἀσίας καὶ τὸν Σταῦρο ἀπὸ τὴν Ρόδο. Ἡ οἰκογένεια τῆς μητέρας τοῦ ἦταν γνω­στοὶ στὸ Πατριαρχεῖο, εὐερ­γέτες τῶν σχολείων τῆς Μάκρης καὶ μὲ σπουδαία ἐκκλη­σιαστικὴ παράδοση. Στὶς ἀρ­χὲς τοῦ 1922 «Τοῦρκοι πιάσανε τὸν πατέρα τοῦ ὁ ὁποί­ος ὁδηγήθηκε στὰ βάθη τῆς Ἀσίας. Μετὰ τὴν καταστρο­φὴ ἡ οἰκογένεια τοῦ ἀκολού­θησε τὸν σκληρὸ δρόμο τῆς προσφυγιᾶς. Τὸ καράβι τοὺς μετέφερε στὴν Ἰτέα καὶ ἀπὸ ἐκεῖ πῆγαν στὴν Ἀμφισσα Ε­κεί γιὰ καλή τους τύχη τὸ 1925 βρῆκαν τὸν πατέρα τοῦ μικροῦ Ἰακώβου καὶ μαζὶ πλέ­ον ἡ οἰκογένεια μετακινήθη­κε στὸ χωριὸ Φαράκλα τῆς Εὔβοιας. Ὁ μικρὸς Ἰάκωβος ἤ­ταν ἑπτὰ χρονῶν καὶ εἶχε μά­θει ἀπέξω τὴν θεία Λειτουρ­γία χωρὶς νὰ γνωρίζει γράμ­ματα. Τὸ 1927 πῆγε σχολεῖο καὶ διακρίθηκε γιὰ τὶς ἐπιδό­σείς του. Ἡ ἀγάπη του γιὰ τὴν ἐκκλησία ἦταν ἔκδηλη. Τὴν ἴ­δια χρονιὰ ἐμφανίσθηκε μπροστά του ἡ Ἁγία Παρασκευὴ καὶ τοῦ φανέρωσε τὸ λαμπρὸ ἐκκλησιαστικό του μέλλον ἐνῶ συχνὰ διάβαζε εὐχές, προσευχόταν καὶ θε­ράπευε συγχωριανούς του. Τὸ 1933 τελείωσε τὸ δημοτικὸ ἀλλὰ οἱ οἰκονομικὲς δυσκολίες τῆς οἰκογένειάς του δὲν τοῦ ἐπέτρεψαν νὰ συνεχίσει στὸ γυμνάσιο. Ἀκολούθησε τὸν πατέρα του στὴν δουλειά του.

Ὁ μητροπολίτης Χαλκίδος ἐντυπωσιασμένος ἀπὸ τὸ ψάλσιμο τοῦ τὸν χειροθέτησε ἀναγνώστη. Ἀπὸ τὸ 1938 καὶ μετὰ ἡ ζωὴ τοῦ ἦταν καθαρὰ ἀσκητική. Ἔτρωγε λί­γο, κοιμόταν ἐλάχιστα, προ­σευχόταν συνεχῶς καὶ δού­λευε σκληρά. Τὰ βάσανα καὶ οἱ κακουχίες τῆς κατοχῆς τα­λαιπώρησαν τοὺς...

Τὰ εἰσόδια τῆς Θεοτόκου καὶ τὸ ἀδύνατόν τῆς «Χειροτονίας -Ἱεροσύνης τῶν Γυναικὼν»

Πρωτοπρεσβ. Ἄγγελος Αγγελακοπουλος εφημεριος Ι. Ν. Παναγίας Μυρτιδιωτισσης Πειραιῶς

Ἐν Πειραιεί  9-11-2012 

Ἡ εἴσοδος τῆς Κυρίας Θεοτόκου στὸ νομικὸ ναὸ προξενεῖ στοὺς Ὀρθοδόξους Χριστιανοὺς ἑορτὴ θαυμασία καὶ παγκόσμια, ἐπειδὴ αὐτὴ ἔγινε μὲ παράδοξο τρόπο καὶ εἶναι ἕνα προοίμιο τοῦ μεγίστου καὶ φρικτοῦ μυστηρίου τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ Θεοῦ Λόγου, τὸ ὁποῖο διὰ μέσου της Θεοτόκου ἐπρόκειτο νὰ γίνει στὸν κόσμο. Ἔλαβε δὲ τὴν ἀφορμὴ ἡ ἑορτὴ τῶν Εἰσοδίων ἀπὸ τὴν ἑξῆς ὑπόθεση. Ἡ παναοίδιμος ἁγία Ἄννα, ἐπειδὴ ὅλη σχεδὸν τὴ ζωὴ τῆς πέρασε στείρα, χωρὶς νὰ γεννήσει παιδί, παρακαλοῦσε τὸν Δεσπότη τῆς φύσεως μαζὶ μὲ τὸν ἄνδρα της, τὸν ἅγιο Ἰωακείμ, νὰ χαρίσει σ’αὐτοὺς παιδὶ καί, ἂν ἐπιτύγχαναν τοῦ ποθουμένου, εὐθὺς θὰ ἀφιέρωναν στὸν Θεὸ τὸ παιδί, ποῦ θὰ γεννοῦσαν. Καί, λοιπόν, γέννησε ἡ ἁγία Ἄννα παραδόξως, ἐξ ἐπαγγελίας καὶ μετὰ σπέρματος ἀνδρός, αὐτὴν ποῦ ἔγινε πρόξενος τῆς σωτηρίας τοῦ γένους τῶν ἀνθρώπων, τὴν καταλλαγὴ καὶ συμφιλίωση τοῦ Θεοῦ μὲ τοὺς ἀνθρώπους, τὴν αἰτία τῆς ἀναπλάσεως, τῆς ἐγέρσεως καὶ τῆς θεώσεως τοῦ πεσόντος Ἀδάμ, δήλ. αὐτὴ τὴν Ὑπεραγία καὶ Δέσποινα Θεοτόκο Μαρία. Γι’αὐτό, ὅταν αὐτὴ ἔγινε τριῶν...

Καθηγητὴς Εὐρωπαϊκοῦ Δικαίου: "Εἰλικρινὰ εἶναι ἡ πρώτη φορὰ ποὺ δὲν εἶμαι σίγουρος ἂν πρέπει νὰ ὑπερασπιστῶ τὸ εὐρωπαϊκὸ ἑνοποιητικὸ ἐγχείρημα"

Μέσω τῆς ἐπιστολῆς ἕνας ἕλληνας καθηγητὴς θέλησε νὰ ἀποτυπώσει τὴν κατάσταση στὴν ὁποία ἔχει περιέλθει ἡ ἑλληνικὴ κοινωνία ἀλλὰ καὶ τὸ κενὸ γράμμα ποὺ ἀποτελοῦν...

πλέον πολλὰ ἀπὸ τὰ ὁράματα τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης. Οἱ κ.κ. Σουλτς, Βᾶν Ρομπέι καὶ Μπαρόζο εἶναι οἱ τρεῖς ἀποδέκτες τῆς ἐπιστολῆς μέσω τῆς ὁποίας ἕνας ἕλληνας καθηγητὴς θέλησε νὰ ἀποτυπώσει τὴν κατάσταση στὴν ὁποία ἔχει περιέλθει ἡ ἑλληνικὴ κοινωνία ἀλλὰ καὶ τὸ κενὸ γράμμα ποὺ ἀποτελοῦν πλέον πολλὰ ἀπὸ τὰ ὁράματα τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης.

Ὁ κ. Παναγιώτης Κανελλόπουλος εἶναι καθηγητὴς τοῦ Δικαίου τῆς ΕΕ στὸ Πανεπιστήμιο Πειραιῶς, θέση ποὺ πλέον ἔχει καταστεῖ «ἀπαιτητικὴ» λόγω τῆς ἰδιαιτερότητας τοῦ ἀντικειμένου. Μὲ τὴν ἑνότητα τῆς ΕΕ νὰ τίθεται ἐν ἀμφιβόλω καὶ τὴ θέση τῆς Ἑλλάδας σὲ αὐτὴ νὰ ἀποτελεῖ ἀνοιχτὸ ἐρώτημα, τί νὰ διδάξει ἕνας καθηγητὴς στοὺς φοιτητές του; «Πῶς θὰ δεχθοῦν οἱ νεαροὶ φοιτητές μου ὅσα αἰσιόδοξα συνηθίζω κάθε χρόνο  νὰ διδάσκω γιὰ τὸ μέλλον τῆς εὐρωπαϊκῆς ἑνοποιητικῆς διαδικασίας, καθὼς καὶ ὡς πρὸς τὸ μέλλον τῆς Ἑλλάδας ἐντός της εὐρωζώνης;» ἀναρωτιέται εὐλόγως ὁ κ. Κανελλόπουλος.Ὑπογραμμίζει δέ: «Συμφωνῶ ὅτι ἡ χώρα μου καὶ τὸ πολιτικό της σύστημα φέρουν μεγάλη εὐθύνη  γιὰ τὴ σημερινὴ κατάσταση τῆς οἰκονομίας τῆς ἀλλὰ καὶ τῆς δημόσιας διοίκησης.  Ὡστόσο, ὅσα ἔχουν συμβεῖ τὰ τελευταῖα τρία χρόνια ἔχουν πείσει καὶ τοὺς πιο  δύσπιστους ὅτι δὲν φταῖνε μόνο οἱ ἀδυναμίες τῆς ἑλληνικῆς οἰκονομίας γιὰ τὴ  νομισματικὴ κρίση τῆς Εὐρώπης, ἀλλὰ κατὰ κύριο λόγο οἱ....

Ἀνθολόγια ἢ πανέρια μὲ ὀχιές;

Γράφει ὁ Δημήτρης Νατσιός, Δάσκαλος Κιλκὶς
«Ἕνα βράδυ ἡ γιαγιά μου κάπνιζε τὸ μαῦρο της ποῦρο, ἐνῶ ἐγὼ μισοκοιμόμουν μακάρια στὴ ζεστὴ ἀγκαλιά της». (Ἀνθολόγιο Ἐ’-Στ’ Δημοτικοῦ, σέλ. 85).
Βεβαίως, ὅσοι τουλάχιστον εἴμαστε πάνω ἀπὸ τὰ σαράντα καὶ «προλάβαμε» ἐκεῖνες τὶς ὁλοζωῆς μαυροντυμένες γριοῦλες, τὶς μανάδες ἢ τὶς κυροῦλες τῶν περισσοτέρων ἀπό μας, ποὺ ἀναβανε-ἀκούραστες-τὰ καντήλια στὰ ταπεινὰ ξωκλήσια καὶ στὰ ἐρημομονάστηρα τῆς Ἑλλάδας, αὐτὴν τὴν εἰκόνα φυλάξαμε στὴν μνήμη μας: Νὰ μᾶς νανουρίζουν, καπνίζοντας μαῦρα ποῦρα, ἀπὸ τὴν Κούβα, γιατί δὲν καταδέχονταν τὰ παρακατιανά...
«-Μπορεῖ ἡ γερόντισσα ποὺ πέθανε νὰ πῆγε στὴν Κόλαση.
-Λές; Ἡ Κλάρα ἔγνεψε μὲ τὸ κεφάλι της.
-Τὸ δίχως ἄλλο θὰ πῆγε στὴν Κόλαση, γιατί μάλωνε ὅλα τὰ παιδιὰ τῆς πολυκατοικίας. Κι ἐπειδὴ πρέπει νὰ πάει στὴν Κόλαση, κλαῖνε ὅλες οἱ φίλες της. Ἔτσι θὰ εἶναι. Κι ἐγὼ αὐτὸ τὸ νομίζω πολὺ σωστό. Καὶ ὅταν ἔκανα νὰ ρωτήσω, ἂν οἱ διάβολοι θὰ ψήσουν στὴν Κόλαση τὴ γριά, μᾶς εἶπε χαμηλόφωνα ὁ πατέρας:
-Σιωπή! Πολλὰ λέτε!»(Ἀνθολόγιο, Ε’-Στ’ Δημοτικοῦ, σέλ. 134). Οὔτε τὸ «φοβερὸν μυστήριον» τοῦ θανάτου δὲν σέβονται οἱ «καντιποτένιοι», ποὺ ἀποφασίζουν τὸ τί θὰ διδάσκονται τὰ παιδιὰ τοῦ προδομένου λαοῦ μας. Καὶ ὑποτίθεται ὅτι στὸ «Ἀνθολόγιο», τὸ λέει καὶ ἡ λέξη, βάζεις τὰ ἄνθη τῆς λογοτεχνίας, ὅ,τι καλύτερο ἱστόρησε ὁ κάλαμος τῶν μαϊστόρων τοῦ λόγου, τὸ ἀκροθίνιον.
Γιαγιάδες μὲ πούρα, ποὺ ψήνονται στὴν κόλαση, «διαβόλια καὶ τριβόλια», μαγαρισιὲς καὶ....

21 Νοεμβρίου: Ἑορτὴ τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων - Ἑορτὴ τῶν Εἰσοδίων τῆς Θεοτόκου, Προστάτιδας τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων

Οἱ εἰδικοὶ συγκλίνουν ὅτι κινητήρια δύναμη τοῦ Στρατεύματος εἶναι τὸ ψυχικὸ φρόνημα τοῦ προσωπικοῦ του. Ἡ ἱστορία ἀπέδειξε ὅτι αὐτὴ ἡ  «ψυχὴ» τοῦ στρατιώτη μπορεῖ νὰ νικήσει καὶ τὶς ὑπέτερες ἀριθμητικὰ δυνάμεις,  τὰ τελειοποιημένα ὁπλικὰ συστήματα, τὶς καλὰ ὀργανωμένες στρατιές. Διαβάζοντας τοὺς Στρατιωτικοὺς Κανονισμούς, προκαλεῖται ἰδιαίτερη ἐντύπωση, ὅτι οἱ ἐκεῖ ἀναφερόμενες Στρατιωτικὲς Ἀρετὲς εἶναι ταυτόχρονα καὶ ἀρετὲς ποὺ ἐφήρμοσε στὴ ζωή της ἡ Παναγία μας. Δὲν θὰ ὑπῆρχε καλύτερη εὐκαιρία ἀπὸ αὐτὴ τὴ διπλὴ γιορτή, νὰ διαλέξουμε τρεῖς (3) ἀπὸ τὶς Στρατιωτικὲς Ἀρετὲς ποὺ ἀντιστοιχοῦν στὸν πνευματικὸ ἀγώνα τῆς Θεοτόκου καὶ νὰ ἀξιολογήσουμε τὸν ρόλο τους στὴ σημερινὴ πραγματικότητα. Τὸ θέμα μας λοιπὸν  εἶναι :  «Θεοτόκος καὶ Στρατιωτικὲς Ἀρετές».

1η ΑΡΕΤΗ  «Πειθαρχία εὐπραξίας μήτηρ» : Ἡ Θεοτόκος εἶχε μία ἔμφυτη εὐπείθεια καὶ καλόγνωμο χαρακτήρα.  Δὲν ἀρκέστηκε ὅμως σ  αὐτὸ μόνο. Σὲ ὅλη της τὴ ζωὴ καλλιέργησε τὴν ὑπακοή.  Ἀπὸ τριῶν ἐτῶν, ὑπακούοντας στοὺς γονεῖς της, εἰσῆλθε  στὸ Ναὸ τοῦ Σολωμόντος, ἑορτὴ ποὺ ἑορτάζουμε σήμερα. Ἀργότερα σὲ ἡλικία 15 περίπου ἐτῶν καὶ πάλι πειθάρχησε στὴ φωνὴ τοῦ  Ἀρχαγγέλου Γαβριήλ, κατὰ τὸν Εὐαγγελισμό,  εἶπε τὸ ΝΑΙ στὸ σχέδιο τοῦ Θεοῦ μὲ τὴ φράση «γένοιτο μοὶ κατὰ τὸ ρῆμα σου». Ἀντίστοιχα στὶς Ε.Δ. ἡ πειθαρχία ξεκινᾶ ἀπὸ τὸν ἐσωτερικὸ κόσμο τοῦ προσωπικοῦ τους καὶ βασίζεται στὴ συναίσθηση τῆς τιμῆς, τῆς ἀξιοπρέπειας, τῆς εὐθύνης καὶ τῆς ἐμπιστοσύνης καὶ δὲν ἔχει σκοπὸ νὰ συντρίψει τὴν προσωπικότητα.

Μὲ τέτοια ἐλεύθερη ὑπακοὴ ἔγραψαν νέες Θερμοπύλες «τοῖς κείνων ρήμασι πειθόμενοι»,  οἱ μαχητὲς τοῦ...

Ὁ γέροντας Νίκων ὁ Ἁγιορείτης ἐφ΄ὅλης τῆς ὕλης…

Μερικὰ ἀπὸ τὰ θέματα ποὺ συζητήθηκαν: Ἀθεΐα, Περιουσία Ἐκκλησίας καὶ φορολόγησή της, corpus cristi, βοήθεια σὲ ἄπορους ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία, ποιὸς χρηματοδοτοῦσε καὶ τὶς δύο μεριὲς τοῦ ἐμφυλίου, τὴν τακτική του Ἀρχιεπισκόπου, τὴν ἀγάπη τοῦ Γερμανικοῦ λαοῦ πρὸς τὸν Ἑλληνικό, τὴν κάρτα τοῦ πολίτη καὶ τὴν ἐνδεχόμενη σχέση του μὲ τὸ χάραγμα καὶ φυσικὰ τὸν ρόλο τῆς τηλεόρασης.

Τὸ κλείσιμο  εἶναι τὸ πιὸ ὡραῖο κομμάτι (κατὰ τὴν γνώμη μας) στὴν συνέντευξη. Ὁ Γέροντας μιλάει γιὰ τὴν...

Στὸ πλαίσιο ἑορταστικῶν ἐκδηλώσεων γιὰ τὰ 100 χρόνια της ἀνεξαρτησίας τῆς Ἀλβανίας Ἀλβανικὲς σημαῖες τοποθετήθηκαν σὲ πόλη τῆς ΠΓΔΜ

Νέα ἀντιπαράθεση ἀπειλεῖ νὰ προκαλέσει ἡ ἔγερση δύο πελώριων ἀλβανικῶν σημαιῶν σὲ δύο ἀλβανικὰ χωριὰ κοντὰ στὴν πόλη Κίτσεβο (ἀνατολικὸ τμῆμα τῆς ΠΓΔΜ), στὸ πλαίσιο τῶν ἑορταστικῶν ἐκδηλώσεων γιὰ τὰ 100 χρόνια της ἀνεξαρτησίας τῆς Ἀλβανίας καὶ τῆς ἀλβανικῆς σημαίας. Οἱ δύο αὐτὲς σημαῖες τοποθετήθηκαν σὲ ἱστοὺς 30 μέτρων, μετὰ ἀπὸ πρωτοβουλία τοῦ συγκυβερνῶντος ἀλβανικοῦ κόμματος DUI τοῦ Ἀλὶ Ἀχμέτι, ὁ ὁποῖος, κατὰ τὴ σχετικὴ τελετή, σημείωσε ὅτι κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ πειράξει τὶς σημαῖες αὐτές.

Στὴν τελετὴ παραβρέθηκε καὶ ὁ πρέσβης τῆς Ἀλβανίας στὴν ΠΓΔΜ Ἄγκιμ Τσέικου.

Οἱ δύο αὐτὲς σημαῖες κυματίζουν σὲ ἱστοὺς ποὺ βρίσκονται σὲ ἰδιωτικὰ οἰκόπεδα καὶ ὡς ἐκ τούτου δὲν φαίνεται νὰ προκύπτει...

Δέν εἶδα χειρότερους ἐχθρούς τῆς ἐκκλησίας ἀπό τούς θρήσκους ἀνθρώπους

Καί αὐτοί οἱ ἄνθρωποι νά ξέρετε, αὐτοί οἱ ἄνθρωποι, οἱ θρῆσκοι ἄνθρωποι εἶναι τό πιό ἐπικίνδυνο εἶδος μέσα στήν ἐκκλησία. Αὐτοί οἱ θρῆσκοι ἄνθρωποι εἶναι ἐπικίνδυνοι. Ὁ Θεός νά μᾶς φυλάει ἀπ'αὐτούς. Ἔλεγε ἕνας ἁγιορείτης ὅταν ἔκαμνα μία φορά λειτουργία καί λέγαμε «Κύριε σῶσον τούς εὐσεβεῖς» λέει ἀστειευόμενος «Κύριε σωσον ἠμᾶς ἀπό τούς εὐσεβεῖς» δηλαδή ὁ Θεός νά σέ φυλάει ἀπό τούς θρήσκους ἀνθρώπους, διότι θρῆσκος ἄνθρωπος σημαίνει μία προσωπικότης διεστραμμένη ἡ ὁποία οὐδέποτε εἶχε προσωπική σχέση μέ τόν Θεό. Ἁπλῶς μόνον κάμνει τά καθήκοντα τῆς ἀπέναντί Του, ἀλλά καμιά σοβαρή σχέση δέν εἶχε γιά αὐτό καί ὁ Θεός δέν λέει αὐτόν τόν ἄνθρωπο τίποτε. Καί σᾶς ὁμολογῶ καί ἐγώ ἀπό τήν πείρα μου ὅτι δέν εἶδα χειρότερους ἐχθρούς της ἐκκλησίας ἀπό τούς θρήσκους ἀνθρώπους.
Ὅταν παιδιὰ θρήσκων ἀνθρώπων ποὺ μεσ' τὴν ἐκκλησία ἢ καὶ παπάδων ἀκόμα καὶ θεολόγων καὶ ἀνθρώπων ποὺ κάνουν τοὺς θρήσκους καὶ τοὺς πολλοὺς ἐδοκίμασαν τὰ παιδιά τους νὰ γίνουν μοναχοὶ ἢ ἱερεῖς αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι ἔγιναν χειρότεροι καὶ ἀπὸ δαίμονες. Ἐξανέστησαν ἐναντίον τῶν πάντων. Ἔγιναν οἱ χειρότεροι ἐχθροὶ τῶν ἀνθρώπων. Θυμᾶμαι γονεῖς ποὺ ἔφερναν τὰ παιδιὰ τοὺς εἰς τὶς ὁμιλίες καὶ ὅταν τὸ παιδὶ τοὺς κάποια στιγμὴ ἔκαμε ἕνα βῆμα παραπάνω ἔγιναν οἱ χειρότεροι ἄνθρωποι ποὺ ἔλεγαν τὰ χειρότερα λόγια.  Καὶ ἐγὼ τοὺς λέω:  μὰ ἐσὺ ἔφερες τὸ παιδί σου στὴν ὁμιλία, δὲν τὸ ἔφερα ἐγώ.  Καὶ μία φόρα εἶπα σὲ ἕναν πατέρα ὅταν ἔβλεπα ὅτι ἡ κόρη τοῦ ,τέλος πάντων, εἶχε ζῆλο στὴν....

Διαστρεβλώσεις θέσεων Ἁγίων ἀπὸ τοὺς Οἰκουμενιστὲς καὶ τοὺς Ἀποτειχισμένους Ζηλωτὲς

ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΣΕΙΣ ΘΕΣΕΩΝ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ ΠΕΝΤΑΠΟΛΕΩΣ,

ΑΡΣΕΝΙΟΥ ΤΟΥ ΚΑΠΠΑΔΟΚΟΥ ΚΑΙ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΛΑΜΑ 

ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΜΕΝΟΥΣ ΖΗΛΩΤΕΣ

Ἐν Πειραιεῖ 19-11-2012

Γράφει ὁ Πρωτοπρεσβ. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος, 

ἐφημέριος Ι. Ν. Παναγίας Μυρτιδιωτίσσης Πειραιῶς

Τὸν μήνα Νοέμβριο, ποὺ διανύουμε, ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία μας, ἀνάμεσα στοὺς ἄλλους ἁγίους, ἑορτάζει καὶ τὴν μνήμη τριῶν πολὺ μεγάλων ἁγίων της πίστεώς μας. Τοῦ ἐν ἁγίοις πατρὸς ἠμῶν Νεκταρίου ἐπισκόπου Πενταπόλεως τοῦ θαυματουργοῦ (9-11), τοῦ ὁσίου καὶ θεοφόρου πατρὸς ἠμῶν Ἀρσενίου τοῦ Καππαδόκου (10-11) καὶ τοῦ ἐν ἁγίοις πατρὸς ἠμῶν Γρηγορίου ἀρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης τοῦ Παλαμᾶ, τοῦ κήρυκος τῆς ἀκτίστου Θείας Χάριτος καὶ θεατοῦ του ἀκτίστου Φωτὸς (14-11).

Μετ’ἀφάτου πόνου καὶ δυσφορήτου θλίψεως, δυστυχῶς, διαπιστώνουμε ὅτι ἡ οἰκουμενιστικὴ ἀπ’τὴ μία καὶ ἡ ἀδιάκριτη καὶ οὐ κατ’ἐπίγνωσιν ζηλωτικὴ ἀπ’τὴν ἄλλη λαίλαπα, ποὺ μαστίζει στὴν ἐποχή μας τὴν Ἁγία Ὀρθοδοξία, δὲν ἔχει ἀφήσει ἀπείραχτους καὶ ἀνόθευτους οὔτε αὐτοὺς τοὺς τρεῖς ἁγίους, διαστρεβλώνοντας κατὰ τὸ δοκοῦν καὶ κατὰ τὰ συμφέροντα τὴν διδασκαλία τῶν μεγάλων αὐτῶν ἁγίων. Μὲ τὸν τρόπο, ὅμως, αὐτὸν οἱ Οἰκουμενιστὲς καὶ οἱ Ἀποτειχισμένοι Ζηλωτὲς θέτουν...

Ὑποχρεωτικὰ τὰ Ἀρχαῖα Ἑλληνικὰ ἀπὸ τὸ 2014 στὰ δημοτικὰ σχολεῖα τῆς Ἀγγλίας! Οἱ ξένοι χτίζουν, ἐμεῖς γκρεμίζουμε!

Ὀρθοδοξία καὶ Ἑλληνικὴ Γλώσσα

 Τοῦ Μόσχου Ἐμμανουὴλ Λαγκουβάρδου

Πολὺ ὀρθὰ ἐπικαλεῖσθε τὸ δίπτυχό της Ἑλληνικῆς γλώσσης στὴν ὁποία εἶναι καταγραμμένη ἡ ἀρχαία σοφία τῶν Ἑλλήνων λογίων (δικό τους δημιούργημα εἶναι) καὶ τὴν Ὀρθοδοξία. Πατρίδα μᾶς εἶναι ἡ Ὀρθοδοξία κι ἡ Ἑλληνικὴ γλώσσα.

Μόνη ἡ ἐπίκλησή της Ὀρθοδοξίας καὶ τῆς σοφίας τῶν ἀρχαίων πέφτει στὴν ἴδια παγίδα τῆς ἰδεολογίας, ἂν καὶ οὔτε ἡ Ὀρθοδοξία , οὔτε ἡ Ἑλληνικὴ γλώσσα εἶναι ἰδεολογία. Εἶναι ἡ μόνη πραγματικότητα.

Στὴ Βίβλο Βαρσανουφίου καὶ Ἰωάννη τοῦ ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτη διαβάζουμε πὼς κάποτε ὁ Θεὸς κρατοῦσε ἀκόμα τὸν κόσμο χάρις σὲ τρεῖς ἀνθρώπους. Βέβαιο ὁ ὀρθολογιστὴς δὲν θὰ καταλάβει τί σημαίνει αὐτό. ΌΠως δὲν θὰ καταλάβει τὴ νηστεία τῶν κατοίκων γὴς ἀρχαίας Νινευῆ.

Νὰ ὑποθέσει κανεὶς ὅτι σήμερα στὸν κόσμο μας δὲν ὑπάρχουν  ἀληθινοὶ ἄνθρωποι ποὺ πατοῦν σταθερὰ στὴ γῆ καὶ δὲν ἔχουν πάρει τὰ μυαλὰ τοὺς...

Ἡ ὁλοκλήρωση στὸν μοναχισμό

Ὁ Ἅγιος Nεκτάριος μὲ τὸ μέγεθος τῆς ἁγιαστικῆς του καταστάσεως, ποῦ ἀπεκόμισε διὰ τῆς ὀρθῆς του πολιτείας, συνεκλόνισε τὸν κόσμο ὁλόκληρο. Εἶναι δὲ πραγματικὰ ἕνα παρήγορο ὄνομα εἰς ὅλα τὰ στόματα τῶν πιστῶν. Γιὰ τὴν Ἐκκλησία μᾶς αὐτὸ δὲν εἶναι παράδοξο, διότι ὁδηγεῖ τὰ τέκνα τῆς εἰς αὐτὸ τὸ ὕψος καὶ σ αὐτὲς τὶς διαστάσεις. Σὲ μᾶς ὅμως, ποῦ πραγματικά μας περισφίγγουν οἱ τόσες μᾶς ἀδυναμίες, εἶναι ἕνα παρήγορο σημεῖο, τὸ ὅτι καὶ στὶς δύσκολες αὐτὲς ἡμέρες βρίσκονται ὁμοιοπαθεῖς μὲ μᾶς ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ὄχι μόνο ἁπλῶς κατενίκησαν τὰ πάθη τους, ἐπέρασαν ἀπὸ τὴν παρὰ – φύσι στὴν κατὰ φύσι ζωή, ἀλλὰ ἐπέρασαν καὶ τὶς φυσικὲς διαστάσεις καὶ ἔφθασαν στὴν ὑπὲρ – φύσι, μέσα στὸν ἁγιασμό, στὸ τέρμα τῆς τελειότατης ἐπαγγελίας ποῦ εἶναι αὐτὴ ἡ υἱοθεσία. Ὁ σημερινὸς λοιπὸν Ἅγιος εἶναι ἀκριβῶς αὐτοῦ του ὕψους.

Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖο ἐχαρακτήριζε πάντοτε αὐτὸ τὸν οὐρανομήκη φωστήρα τῆς Ἐκκλησίας μας, ἦτο ὅτι ἀπὸ τὴν μικρή του ἡλικία ἐπερίσσευσε μέσα του ἡ ἀγάπη πρὸς τὸν πλησίον καὶ ἡ πίστι πρὸς τὸν...

Τὸ καντήλι τῆς θυσίας δὲ σβήνει… χάρη σὲ μια γερόντισσα

Τοῦ Μανόλη Παντινάκη
Κάθε μέρα θὰ μπεῖ στὸ ἁγιασμένο κοιμητήριο στὸ «χωριὸ τῶν ἀέρηδων καὶ τῆς φωτιᾶς» τὴν Κρύα Βρύση Ρεθύμνου, καὶ θὰ μιλήσει μὲ τοὺς 35 ἐθνομάρτυρες. Θὰ τοὺς ρωτήσει ἡ Ἐλευθερία Κανακάκη, ἡ σεβάσμια ἀρχόντισσα «πὼς εἶναι ἡ ζωὴ στὸν κόσμο ποὺ εἶναι», κι ἂν ὁ Θεὸς τοὺς «ἔχει βάλει σὲ ξεχωριστὴ θέση». Θὰ τοὺς πεῖ γιὰ τὰ νέα του χωριοῦ κι ὕστερα μὲ τὴν πρέπουσα τιμὴ θὰ τοὺς ἀνάψει τὸ καντήλι καὶ θὰ τοὺς λιβανίσει. Τὴν ἑπομένη θὰ ξαναμιλήσει μαζί τους… Αὐτὴ ἡ συνάντηση ἄρχισε καὶ δὲν τελειώνει παρὰ μόνο ὅταν θὰ τὴν τελειώσει ὁ θάνατος.
Ἡ ἐπαφὴ εἶναι καθημερινὴ πρωὶ ἢ ἀπόγευμα, καὶ πολλὲς φορὲς καὶ πρωὶ καὶ ἀπόγευμα, καὶ ἔχει διάρκεια δεκαετιῶν ποὺ οὔτε καὶ ἡ ἴδια θυμᾶται! Σίγουρα, πάντως, τὸ δρομολόγιο εἶναι πλέον τοῦ μισοῦ αἰώνα καὶ τὸ καντήλι τῶν νεκρῶν ποτὲ δὲν ἔσβησε. Τὸ θυμίαμα εἶναι ἡ βαθιὰ εὐγνωμοσύνη στοὺς ἥρωες καὶ ἀναβλύζει ἀπὸ τὶς ψυχὲς τῶν ζωντανῶν. Μένουν αἰώνιοι…
“Από ποῦ πηγάζει αὐτὸ τὸ καθῆκον;” – τὴ ρωτᾶς καὶ σοὺ δίνει αὐτόματα τὴν ἀπάντηση – καὶ εἶναι εἰλικρινής: «Ἀλήθεια δὲ θυμοῦμαι ἀπὸ πότε ἄρχισα νὰ μπαίνω σ’ αὐτὸ τὸ χῶρο. ‘Ημουνα κοπελιὰ κι....

Ἐθνικὴ ἀπονεύρωση! Τὰ ἔλεγε ἀπὸ τὸ 1996 ἀλλὰ ποιὸς νὰ ἀκούσει...

Τί ἔχει καὶ τί θέλει νὰ πεῖ ἡ Ἐκκλησία στὸν σύγχρονο ἄνθρωπο;

Πολλὲς φορές, σὲ συζητήσεις μὲ νέους ἀνθρώπους, μᾶς ρωτοῦνε «τί ἔχει νὰ πεῖ ἡ Ἐκκλησία στὸ σύγχρονο ἄνθρωπο καὶ μάλιστα στὸ νέο;». Ζοῦμε σὲ μία ἐποχὴ εἰκονικῆς πραγματικότητας. Ἡ νεανικὴ γλώσσα, ἐκτὸς ἀπὸ ἐλλειπτική, εἶναι καὶ αὐτὴ εἰκονική. Ἡ σκέψη ἔπαψε νὰ εἶναι πολύπλοκη καὶ ἀναλυτικὴ καὶ εἶναι ἁπλὴ καὶ σύντομη, ὅσο μία εἰκόνα κι ἕνα τραγούδι ποὺ ἀνεβαίνει στὸ Facebook. Παράλληλα, τὰ πάντα πορεύονται στὴ λογική της ἐπιβίωσης, τῆς χρηματικῆς, ἀλλὰ καὶ τῆς ἐργασιακῆς. Ποιὸς ἀσχολεῖται μὲ ἰδέες; Ποιὸς ἀναφέρεται σὲ μεταφυσικὲς ἀναζητήσεις, ἐνῶ τὸ παρόν, τὸ «ἐδῶ καὶ τώρα’ ποὺ εἶναι πολὺ δύσκολό μας ἀφορᾶ.
  Τὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν στὸ σχολεῖο λειτουργεῖ στὴ λογική του συμπληρώματος τοῦ σχολικοῦ προγράμματος, ἐνῶ ἀρκετὰ παιδιά, καὶ μάλιστα καλοὶ μαθητές, εἶναι πρόθυμοι νὰ ἀπαλλαγοῦν ἀπὸ αὐτό, γιὰ νὰ μὴν ἔχουν φόρτο ἐργασίας καὶ νὰ μποροῦν νὰ ἀσχοληθοῦν μὲ τὰ σημαντικὰ γιὰ τὸ πέρασμα στὸ Πανεπιστήμιο μαθήματα. Ἡ κατήχηση θεωρεῖται μία ξεπερασμένη διαδικασία. Μόνο ἴσως στὴν κατασκήνωση καὶ στὶς γιορτές, ὅπου πολλὰ παιδιὰ ζοῦνε κάτι ἀπὸ τὸν τρόπο τῆς Ἐκκλησίας νὰ μπορεῖ νὰ ἀπομένει ἕνα....

Δεῖτε τὰ δάνεια τῶν κομμάτων πρὸς τὶς τράπεζες.

ΒΗΜΑ 1/7/2012

Οἱ Ἕλληνες τῆς Ἴμβρου, ἀνοίγουν τὴ ψυχή τους! Ἕνα συγκλονιστικὸ βίντεο γιὰ τὴ τουρκικὴ ὑποκρισία

Σὰν σήμερα ,τὸ 1912, λέει τὸ ἡμερολόγιο ὁ Ἑλληνικὸ Στόλος ἀπελευθέρωνε τὴν Ἴμβρο. Δὲν κράτησε πολύ. Τὰ ὅσα ὑπέστησαν οἱ Ἕλληνες ξεδιπλώνονται σ΄ ἕνα συγκλονιστικὸ βίντεο μὲ συνεντεύξεις  Ἑλλήνων. Γερόντων ἀλλὰ καὶ νεότερων.Οἱ συνεντεύξεις δόηκαν  μὲ ἀφορμὴ τὴν ἔκδοση ἑνὸς βιβλίου γιὰ τὴν Ἴμβρο,γραμμένο στὰ τούρκικα.
Τὰ ὅσα λένε ἁπλὰ ἐπιβεβαιώνουν τὴν ὑποκρισία τῆς Τουρκίας ποὺ μετὰ τὰ ὅσα ἔχει διαπράξει στὴν ἱστορία της καὶ ἐναντίον τῶν Ἑλλήνων , ἔχει τεράστια ἀποθέματα θράσους γιὰ νὰ ἐμφανίζεται ὡς "προστάτιδα δύναμη" μειονοτήτων ποὺ μὲ τὸ ἔτσι θέλω "βαφτίζει" "τουρκικές". Ἀναφερόμαστε στὴ Θράκη καὶ στὴν χρησιμοποίηση τῶν ἐξτρεμιστικῶν κύκλων ποὺ ἡ Ἄγκυρα μὲ κάθε τρόπο συντηρεῖ καὶ προσπαθεῖ νὰ ἐξαπλώσει καὶ στὰ Δωδεκάνησα.
Τὰ ὅσα λένε οἱ Ἴμβριοι,ἀφιερώνονται καὶ σ΄ ὅσους πολὺ εὔκολα μιλοῦν γιὰ ἑλληνοτουρκικὴ φιλία.
ΔΕΙΤΕ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ....

Ἡ εἰκόνα μὲ τὸ μήνυμα τοῦ μοναχικοῦ διαδηλωτῆ ποὺ κατασυγκινεῖ

Τὴν ὥρα ποὺ ὁ κύριος ὄγκος τῶν διαδηλωτῶν βρισκόταν στὸ χῶρο τοῦ Πολυτεχνείου περιμένοντας νὰ ξεκινήσει ἡ καθιερωμένη πορεία διαμαρτυρίας ἕνας μοναχικὸς διαδηλωτὴς ἐπέλεξε νὰ κρατήσει μία σημαία καὶ νὰ σταθεῖ εἰρηνικὰ μπροστὰ στὸ Μνημεῖο τοῦ Ἀγνώστου Στρατιώτη καὶ νὰ προβάλει ἕνα συγκινητικὸ μήνυμα. ΔΕΙΤΕ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΤΟ ΜΥΝΗΜΑ ποὺ εἶναι γραμμένο πάνω στὴ σημαία....

Ρωσικὴ Ταινία: «Πατὴρ Παΐσιος Ἁγιορείτης»

Γιὰ ὅλους ποὺ χρειάζονται τὴν Πνευματικὴ Ὑποστήριξη - Τά τελευταία χρόνια τῆς γήϊνης ζωῆς.

Συλλογίστηκαν τὴν ταινία ἀναμνήσεις καὶ μαρτυρίες τῶν συγχρόνων του Γέροντος Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου, τῶν πνευματικῶν παιδιῶν του, τῶν συμπατριωτῶν του, τῆς οἰκογενείας του, τοῦ κλήρου καὶ τῶν λαϊκῶν. Ἡ ταινία αὐτὴ γυρίστηκε στὶς περιοχὲς τῆς γήινης ζωῆς τοῦ Γέροντος, στὸ Ἅγιον Ὅρος, στὴ Μονὴ Στομίου Κονίτσης, στὴ Θεσσαλονίκη, στὴν Ἀθήνα, στὴ Σουρωτή, στὴ Βορειοδυτικὴ καὶ Βορειοανατολικὴ Ἑλλάδα.

1ο Μέρος

Διηγεῖται τὴ ζωὴ τοῦ Γέροντος στὸ Ἅγιον Ὅρος καὶ στὴν Παναγούδα. Διηγοῦνται γιὰ τὸν Γέροντα....

Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος Παλαμᾶς καὶ ἡ ἐποχή μας

Ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς (1296-1359) εἶναι ἕνας ἀπὸ τοὺς μεγαλύτερους Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας. Ὁρισμένες φορὲς τοποθετεῖται ὡς τέταρτος Ἱεράρχης μαζὶ μὲ τὸν Μ. Βασίλειο, τὸν Γρηγόριο Θεολόγο καὶ τὸν Ἰωάννη Χρυσόστομο. Σὲ μία κρίσιμη ἐποχή, κατὰ τὴν ὁποία ὁ χριστεπώνυμος οὐμανισμὸς ἀμφισβητοῦσε τὴν πεμπτουσία τῆς Ἐκκλησίας ὡς «κοινωνίας θεώσεως», ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς πρόβαλε τὴ διδασκαλία γιὰ τὴ θέωση τοῦ ἀνθρώπου μὲ τὴ μετοχή του στὴν ἄκτιστη ἐνέργεια τοῦ Θεοῦ. Δὲν παρουσίασε καινούργιες θεολογικὲς ἀλήθειες ποὺ δὲν ὑπῆρχαν προηγουμένως στὴν Ἁγία Γραφὴ καὶ τὴν Παράδοση τῆς Ἐκκλησίας. Χρησιμοποιώντας ὅμως τὴ γλώσσα, τοὺς ὅρους καὶ τὶς ἔννοιες τῆς ἐποχῆς του, ἀνέτρεψε τὶς ἀμφισβητήσεις καὶ προσβολὲς τῆς χριστιανικῆς πίστεως καὶ ζωῆς μὲ τὴ διαχρονικὴ ἀλήθεια τῆς Ἐκκλησίας.

Κεντρικὴ θέση στὴ θεολογία τοῦ ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ ἔχει ἡ διάκριση ἀνάμεσα στὴν οὐσία καὶ τὴν ἐνέργεια ἢ τὶς ἐνέργειες τοῦ Θεοῦ. Ἡ διάκριση αὐτή, ποὺ ἔχει τὶς ρίζες της στὴν Ἁγία Γραφή, ἀναπτύχθηκε θεολογικὰ ἀπὸ τοὺς Πατέρες τῆς Καππαδοκίας. Ὁ ἅγιος Γρηγόριος χρησιμοποίησε τὴ διάκριση αὐτὴν ὑπογραμμίζοντας τὸν ἄκτιστο χαρακτήρα τῆς θείας ἐνέργειας. Ἡ ὑπογράμμιση αὐτὴ δὲν συνιστᾶ θεολογικὸ νεωτερισμὸ ἀλλὰ μόνο θεολογικὸ...

Στάρετς Λεωνίδας: «Ἡ Ἀδελφική Ἀγάπη»

Ἀδελφικὴ ἀγάπη…

Μαθητής: Δὲν βλέπω ἀγάπη ἀνάμεσα στοὺς ἀδελφοὺς καὶ δὲν βρίσκω κανένα, μὲ τὸν ὅποιο νὰ μπορῶ νὰ συζητήσω πάνω σὲ θέματα ἅγιας Γραφῆς.

Γέρων: Δὲν εἶναι δυνατὸ νὰ μὴν ὑπάρχει ἀγάπη ἀνάμεσά τους! Αὐτὸ εἶναι τὸ σωστὸ συμπέρασμα, στὸ ὁποῖο πρέπει νὰ καταλήγεις. “Αν δεν βλέπεις ἀγάπη ἀνάμεσά τους, αὐτὸ ὀφείλεται σὲ σένα. Σὺ δὲν ἔχεις ἀγάπη. Σὺ πρέπει νὰ δείξεις ἀγάπη. Καὶ τότε θὰ δεῖς, ὅτι ἢ ἀγάπη κατοικεῖ πλούσια μέσα στὴν καρδιά τους. Καὶ μὴ τὸ ξεχνᾶς ποτέ. Ἔχομε ἐντολὴ ἀπὸ τὸν Θεὸ νὰ ἀγαπᾶμε τοὺς συνανθρώπους μας. Μὰ νὰ ζητᾶμε ἐμεῖς ἀγάπη ἀπὸ τοὺς ἄλλους — αὐτὸ ἢ ἅγια Γραφὴ δὲν τὸ λέει πουθενά! “Ὅταν οἱ ἄλλοι δὲν μποροῦν, ἢ δὲν ἔχουν τὴν τόλμη, νὰ συζητήσουν μαζί σου πάνω στὶς ἅγιες Γραφές, μὴν ἐπιμένεις. Ὅποιος ἔχει ταπείνωση, ἔχει καὶ ἁπλότητα· καὶ ὅποιος ἔχει ἁπλότητα, δὲν περιεργάζεται τὰ κρίματα τοῦ Θεοῦ. Τὰ δέχεται μὲ πίστη. Καὶ ἀρκεῖται στὶς ἔννοιες – γνώσεις, ποῦ ἢ πίστη τοῦ ἀποκαλύπτει. Ὃ Θεὸς δὲν θὰ μᾶς ζητήσει λόγο, γιατί δὲν γίναμε θεολόγοι, ἄλλα γιατί δὲν φροντίσαμε γιὰ τὸν...

Γιορτάζουμε τὸ ΟΧΙ, γιατί ἂν γιορτάζαμε τὰ ΝΑΙ, θὰ εἴχαμε κάθε ἡμέρα ἐπέτειο

Γράφει ὁ Δημήτρης Νατσιὸς Δάσκαλος, Κιλκὶς

Στὰ «ταλαίπωρα» τὰ λεξικὰ τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας κάποιες λέξεις διατηροῦν ἀκόμη τὴν εὔσημο θετικὴ σημασία τους, ἐνῶ, ὅταν δραπετεύουν ἀπὸ τὴν ἀντίστοιχη σελίδα τους, χάνουν ἐντελῶς τὴν σημασία τους, καταντοῦν ἀγνώριστες, κακοσημες, στὰ ὅρια τῆς βλασφημίας. Παράδειγμα ἡ χιλιοβασανισμένη λέξη «ἐκσυγχρονιστής». Ἡ λεξικογραφική της σύσταση εἶναι ἐξαιρετική. Διαβάζουμε γιὰ ὑγιεῖς μεταρρυθμίσεις καὶ προσαρμογὴ στὶς νέες συνθῆκες καὶ ἀπαιτήσεις καὶ λοιπὰ ἠχηρὰ παρόμοια. Προσωπικῶς, ὅπως καὶ πολλοὶ ἄλλοι, ὅταν θέλω νὰ προσβάλω κάποιον «ἀσυστόλως» καὶ «βαθέως», τὸν χαρακτηρίζω …«ἐκσυγχρονιστή». Ἕτερον παράδειγμα.

 Ἂν τολμήσεις καὶ πεῖς τὴν φράση «Ἑλληνικὴ Δημοκρατία», οἱ πάντες χαχανίζουν. Καλύτερα «λωποδυτοκρατία». Ἀγορεύει ἀπὸ τὸ βῆμα τῆς Βουλῆς, πελιδνὸς καὶ ἀξιοδάκρυτος, ὁ φερόμενος ὡς πρωθυπουργὸς καὶ ὁμιλεῖ γιὰ «ἀνάπτυξη». Ἀνάπτυξις ἢ ἀναπτυσις, ὅπως θὰ ἔλεγαν οἱ καθαρολόγοι; Ὑπάρχει τὸ οὐσιαστικὸ «πτύξις», ποὺ σημαίνει δίπλωση ἢ πτυχή, ἄρα ἀνάπτυξη εἶναι τὸ ξεδίπλωμα, ἡ αὔξηση, τὸ μεγάλωμα, καὶ ἔχουμε τὸ οὐσιαστικὸ «πτύσις», ποὺ εἶναι τὸ φτύσιμο. Ἄρα «ἀναπτυσις» εἶναι τὸ....

Ἀποστολικὸ ἀνάγνωσμα Κυριακῆς Θ΄ Λουκᾶ (Ἐφεσ. Β΄ 14-22)

Γράφει ὁ π. Ἰωὴλ Κωνστάνταρος
Δέσμιος ὁ μεγάλος Ἀπόστολος Παῦλος, γιὰ τὴν ἀγάπη καὶ τὴ δόξα τοῦ Χριστοῦ, κατὰ τὴν πρώτη φυλάκισή του στὴ Ρώμη περὶ τὸ 62 ἢ 63 μ.Χ., ἀποστέλλει τὴ θεόπνευστη αὐτὴ ἐπιστολή του. Οἱ ἱεροὶ ἑρμηνευτὲς γράφουν μεταξὺ τῶν ἄλλων ὅτι τὸ κείμενο αὐτὸ ὁ Ἀπόστολος τὸ γράφει ὡς ἕνα εἶδος ἐγκυκλίου, τὴν ὁποία ἀπέστειλε στὴν Ἔφεσο γιὰ νὰ ἀναγνωστεῖ ἀπ' ὅλη τὴν τοπικὴ Ἐκκλησία, ὥστε στὴν συνέχεια νὰ κυκλοφορήσει καὶ στὶς τοπικὲς Ἐκκλησίες τῆς εὐρύτερης περιοχῆς.
Καὶ ναὶ μέν, σὲ κάθε κείμενο καὶ ἐπιστολὴ τοῦ ὁ Ἀπόστολος Παῦλος ἐκφράζει κατὰ συγκινητικὸ τρόπο τὴν ἀγάπη του πρὸς τὸν Κύριο ἠμῶν Ἰησοῦ, στὴν ἐπιστολὴ τοῦ ὅμως αὐτή, τὴν τόσο θεολογική, διαφαίνεται ἡ κάμινος ποὺ ἔκαιε στὴν καρδιὰ τοῦ Ἀποστόλου. Ἐπίσης, ἀποκαλύπτεται ἡ συγκίνησίς του ἀλλὰ καὶ ὁμολογία του γιὰ τὸ ὅτι ὁ Θεὸς διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἕνωσε ἐθνικοὺς καὶ Ἰουδαίους σὲ ἕνα σῶμα. Σὲ μία Ἐκκλησία. Τὸ δὲ κεντρικὸ μήνυμα τοῦ σημερινοῦ Ἀποστολικοῦ ἀναγνώσματος εἶναι ὅτι....

Ἕνα πράγμα τρέμουν, μήπως ἡ Ἑλλάδα μᾶς γυρίσει στὴν ΔΡΑΧΜΗ. Τότε ὁ Πύργος τῆς Βαβὲλ θὰ καταρρεύσει

Ἐν πάση περιπτώσει, νομίζω ὅτι ἐπερχόμενη πνευματικὴ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ, θὰ ἐπικρατήσει, καὶ ὅλα θὰ τὰ ἀλλάξει.

Προϊόντος του χρόνου ἡ εἰκόνα γίνεται πιὸ καθαρή. Διαζωγραφεῖται πλέον ἐναργέστατα ἡ παγκόσμια συνωμοσία, γιὰ τὴν διάλυση τῶν ἐθνῶν-κρατῶν. Αὐτὸ φαίνεται ἀπὸ τὴν δομὴ τῆς Ε.Ε. ὅπως καὶ τὸν βαθύτερο σκοπὸ τῆς ἵδρυσής της.  Ὅλα, ἢ σχεδὸν ὅλα τὰ ὑψηλόβαθμα στελέχη τῆς καθὼς καὶ ἡ ἡγεσία(!) τῆς ΕΕ εἶναι προϊόντα τῶν γνωστῶν μᾶς πλέον κύκλων «συνάξεων» «λεσχῶν» «φιλοσοφικῶν ἱδρυμάτων» καὶ τὸ κακὸ συναπάντημα, δημιουργήματα τοῦ ἀρχαίου ἐκείνου θεοκτόνου συνεδρίου τῆς ματαιότητας.  Αὐτὰ ὅλα, βέβαια, εἶναι πλέον γνωστά. Ἐδῶ ὅμως θὰ προσεγγίσουμε ἕνα τεχνικό, κομβικό, σημαντικὸ ζήτημα τῆς ὅλης δομῆς τῆς ΕΕ καὶ κυρίως τῆς διαβόητης ΟΝΕ. Αὐτὸ εἶναι ἡ Εὐρωπαϊκὴ Κεντρικὴ Τράπεζα.  

H ΕΚΤ εἶναι πλέον τὸ κύριο εὐρωπαϊκὸ ὄργανο τῆς διεθνοῦς αὐτῆς συμμορίας γιὰ τὴν ἐπίτευξη τοῦ σκοποῦ τῆς διαλύσεως τῶν κρατῶν-ἐθνῶν. Τὸ κατασκεύασμα αὐτὸ ἐξυπηρετεῖ τὴν ἀποδιάρθρωση τῶν οἰκονομιῶν τῶν μελῶν τῆς ἐπαίσχυντης ΕΕ μὲ τὴν δημιουργία τοῦ....

Πῶς ἕνας φοιτητὴς ἀφήνει τοὺς λαλίστατους νεοφιλελεύθερους πολιτικοὺς ἄφωνους

Πολλοὶ μουσουλμάνοι βαπτίστηκαν μετὰ τὸν θάνατο τοῦ Ἱερομάρτυρος Δανιήλ Σισογιεβ

Ἡ αἰτία τῆς δολοφονίας τοῦ πατρὸς Δανιὴλ ἦταν ἡ ἐπιτυχία τῆς ἀποστολῆς του μεταξὺ τῶν μουσουλμάνων, ὅπως ἀναφέρει ὁ φίλος του, φημισμένος ἱεραπόστολος Πατὴρ Ὀλεγκ Στένυαβ, σύμφωνα μὲ τὸ πρακτορεῖο εἰδήσεων Ἰντερφαξ.

«Ἕνας ἄνθρωπος δολοφονεῖται ὅταν τὸν φοβοῦνται, ὅταν ἡ πνευματική του ἀνωτερότητα προκαλεῖ φόβο. Ὁ πατὴρ Δανιὴλ εἶχε ἀπειληθεῖ δεκατέσσερεις φορές. Ἀκόμα καὶ τὴν ἡμέρα τῆς δολοφονίας τοῦ τὸν εἶχαν προειδοποιήσει νὰ σταματήσει νὰ κατηχεῖ τοὺς μουσουλμάνους. Μετὰ τὴ δολοφονία του, πολλοὶ μουσουλμάνοι βαπτίστηκαν χριστιανοὶ ὅπως μου ἀνέφεραν ἱερεῖς ἀπὸ ἄλλες ἐκκλησίες. Ἡ δολοφονία τοῦ προκάλεσε τὸ ἀντίθετο ἀποτέλεσμα». Αὐτὰ ἀνέφερε ὁ π. Ὀλεγκ σ’ἕνα ἄρθρο του ποὺ δημοσιεύτηκε στὴν Ὀρθόδοξη ἐφημερίδα Κρεστόβσκυ Πρίντζ.

 Σύμφωνα μὲ τὸν π.΄Ὄλεγκ ὅταν ὁ ἀρχηγὸς τῆς συμμορίας, Σαὶντ Μπουριάτσκυ, καταδίκασε τὸν π. Δανιὴλ σὲ θάνατο, τοῦ ἀπήγγειλε δύο κατηγορίες: Ὅτι ὁ π. Δανιὴλ συζητοῦσε ἀνοικτὰ μὲ τοὺς μουσουλμάνους καὶ ὅτι τοὺς βάπτιζε.

 Ωστόσο, ἦταν οἱ ἴδιοι οἱ μουσουλμάνοι ποὺ ἤθελαν...

Κάθε κρυφὸς καὶ ἄγνωστος ἐχθρὸς εἶναι πιὸ ἐπικίνδυνος ἀπὸ τὸν φανερὸ καὶ ὁρατὸ ἐχθρό.

Ἁγίου Λουκᾶ Ἀρχιεπισκόπου Κριμαίας

Ἡ ζωὴ ὅλων τῶν μακαρίων ἐκείνων ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι μὲ ὅλη τὴν καρδιὰ τοὺς ἀγάπησαν τὸν Κύριον Ἰησοῦ Χριστὸ καὶ σταθερὰ ἀκολουθοῦν τὴν τεθλιμμένη ὁδό, διὰ τῆς στενῆς πύλης, ὅπως τοὺς ἔδειξε Ἐκεῖνος, εἶναι γεμάτη ἀγώνα, πολὺ δύσκολο ἀγώνα. Τί ἀγώνα; Ὄχι μὲ τὴν σάρκα καὶ τὸ αἷμα, ὄχι μὲ τοὺς ἀνθρώπους, ἀλλὰ μὲ τὰ πνεύματα τὰ πονηρὰ στοὺς οὐρανούς. Ἡ πάλη αὐτὴ εἶναι πάρα πολὺ δύσκολη καὶ μακάριοι οἱ ἄνθρωποι ἐκεῖνοι, ποὺ εἶναι σταθεροὶ στὸν ἀγώνα τους.

Καὶ πῶς νὰ μὴν θρηνήσουμε ἐκείνους τοὺς ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι τίποτα ἀπολύτως δὲν θέλουν νὰ γνωρίζουν γιὰ τὸν ἀγώνα αὐτό, καὶ εἶναι ἕτοιμοι νὰ μᾶς περιγελάσουν γι’ αὐτὴ τὴν πίστη μας στὰ ἀκάθαρτα πνεύματα, πῶς νὰ μὴν τοὺς θρηνήσουμε; Ἀσφαλῶς καὶ τοὺς δαίμονες καὶ τὸν ἴδιο τὸν διάβολο τοὺς συμφέρει πάρα πολύ, οἱ ἄνθρωποι νὰ μὴν πιστεύουν στὴν ὕπαρξή τους, νὰ μὴν τοὺς σκέφτονται, νὰ μὴν νιώθουν ποτὲ τὴν ἐγγύτητά τους, ἐπειδὴ κάθε κρυφὸς καὶ ἄγνωστος ἐχθρὸς εἶναι πιὸ ἐπικίνδυνος ἀπὸ τὸν φανερὸ καὶ ὁρατὸ ἐχθρό.

Ἀκοῦστε τί λέει ὁ ἀπόστολος Παῦλος γιὰ τὰ πονηρὰ πνεύματα στοὺς οὐρανοὺς καὶ γιὰ τὸν ἀγώνα ἐναντίον τους: «Γιατί δὲν ἔχουμε νὰ παλέψουμε μὲ ἀνθρώπους ἀλλὰ μὲ ἀρχὲς καὶ ἐξουσίες, δηλαδὴ μὲ τοὺς κυρίαρχούς του σκοτεινοῦ τούτου κόσμου, τὰ πονηρὰ πνεύματα ποὺ βρίσκονται ἀνάμεσα στὴ γῆ καὶ στὸν...

Ἡ διαθήκη τοῦ στρατηγοῦ Μακρυγιάννη

Εἰς δόξα τοῦ δίκιου καὶ μεγάλου Θεοῦ ΚΥΡΙΕ ΠΑΝΤΟΔΥΝΑΜΕ. Ἐσύ, Κύριε, θὰ σώσεις αὐτὸ τὸ ἔθνος. Εἴμαστε ...ἁμαρτωλοί, εἶσαι Θεός! Ἐλέησέ μας, φώτισέ μας, ἕνωσέ μας καὶ κίνησέ μας ἐναντίον τοῦ δόλου καὶ τῆς ἀπάτης, τῆς συστηματικῆς τυραγνίας τῆς πατρίδος καὶ θρησκείας. Εἰς δόξαν σου, Κύριε, σηκώνεται ἀπόψε ἡ σημαία τῆς λευτεριᾶς ἐναντίον τῆς τυραγνίας! Πατριῶτες! Πεθαίνω διὰ τὴν πατρίδα, Στέκω εἰς τὸν ὅρκον μου τὸν πρῶτον. Δὲν μπορῶ, πατρίδα, νὰ σὲ βλέπω τοιούτως καὶ τῶν σκοτωμένων τὰ παιδιὰ καὶ οἱ γριγὲς νὰ διακονεύουν καὶ νὰ τὶς βιάζουν διὰ κομμάτι ψωμὶ εἰς τὴν τιμὴ τοὺς οἱ ἀπατεῶνες τῆς πατρίδος. Γιομάτες οἱ φυλακὲς ἀπὸ ἀγωνιστὲς καὶ στὰ σοκάκια σου διακονεύουν αὐτοῖνοι οἱ ἀγωνισταί, ὁπού χύσανε τὸ αἷμα τοὺς διὰ νὰ ξαναειπωθῆ «πατρίδα Ἑλλάς». Εἴτε ἐλευτερία κατὰ τοὺς ἀγῶνες μας καὶ θυσίες μας, εἴτε θάνατος σ' ἐμᾶς. Πεθαίνω ἐγὼ πρῶτος ἀπόψε. Ἔχετε γειά, πατριῶτες, καὶ εἰς τὴν ἄλλη ζωὴ σμίγομε, ἐκεῖ ὀποῦναι καὶ οἱ ἄλλοι οἱ συναγωνισταί μας, εἰς τὸν κόρφον τοῦ ἀληθινοῦ βασιλέως, τοῦ μεγάλου Θεοῦ, τοῦ ἀληθινοῦ. Πατρίδα, σ' ἀφήνω ἀνήλικα παιδιὰ καὶ γυναίκα ἂν τ' ἀφήσουνε ζωντανά, τ' ἀφήνω εἰς τὴν προστασίαν σου. Κοίταξε ὅτ' εἶναι παιδιὰ τοῦ τίμιου ἀγωνιστῆ Μακρυγιάννη. Ποτὲ αὐτὸς δὲν σὲ ψύχρανε εἰς τὰ δεινά σου καὶ τώρα πρόθυμος νὰ πεθάνη διὰ σένα γιὰ νὰ σὲ ἰδοῦνε τὰ παιδιά σου ἐλεύτερη Ἑλλάδα καὶ ὄχι παλιοψάθα τῆς...