Ἡ πικρὴ διαπίστωση εἶναι ὅτι «οἱ ψυχικὲς διαταραχὲς παγκοσμίως ἔχουν σχεδὸν διπλασιαστεῖ ἀπὸ τὸ 1990 καὶ μετά, ἐπηρεάζοντας πλέον 1,2 δισεκατομμύρια ἀνθρώπους»!
Σ᾿ αὐτὴ ἀκριβῶς τὴν ἀνησυχητικὴ διαπίστωση καταλήγει τεκμηριωμένη ἔρευνα τοῦ Πανεπιστημίου τῆς Οὐάσινγκτον, σὲ συνεργασία μὲ τὸ Πανεπιστήμιο τοῦ Κουίνσλαντ, ποὺ δημοσιεύθηκε στὸ περιοδικὸ «The Lancet»:
«Ἡ ἀνάλυση ἐξέτασε τὴ συχνότητα ἐμφάνισης τῆς νόσου καὶ τὴν ἐπιβάρυνση ἀνὰ φύλο, σὲ 25 ἡλικιακὲς ὁμάδες, 21 γεωγραφικὲς περιοχὲς καὶ 204 χῶρες καὶ ἐδάφη γιὰ τὴν περίοδο 1990-2023, ἀποτελώντας τὴ μέχρι σήμερα πιὸ... ὁλοκληρωμένη παγκόσμια μελέτη γιὰ τὶς ψυχικὲς διαταραχές.
Τὴ μεγαλύτερη συνολικὴ ἐπιβάρυνση ψυχικῶν διαταραχῶν καταγράφουν οἱ ἔφηβοι ἡλικίας 15-19 ἐτῶν καὶ οἱ γυναῖκες ὅλων τῶν ἡλικιῶν. Ἐπίσης, ἡ ἐπιβάρυνση διαφέρει σημαντικὰ μεταξὺ χωρῶν, μὲ ὁρισμένα ἀπὸ τὰ ὑψηλότερα ποσοστὰ νὰ ἐντοπίζονται σὲ περιοχὲς ὑψηλοῦ εἰσοδήματος, ὅπως ἡ Αὐστραλασία καὶ ἡ δυτικὴ Εὐρώπη, ἰδιαίτερα χῶρες ὅπως ἡ Ὁλλανδία, ἡ Πορτογαλία καὶ ἡ Αὐστραλία. Σημαντικὲς αὐξήσεις καταγράφηκαν ἐπίσης στὴ δυτικὴ Ὑποσαχάρια Ἀφρικὴ καὶ σὲ περιοχὲς τῆς νότιας Ἀσίας».
Ἀπὸ αὐτὴ τὴν κατάσταση δὲν ἐξαιρεῖται οὔτε ἡ Ἑλλάδα: «Οἱ ψυχικὲς διαταραχὲς ἀποτέλεσαν τὸ 2023 μία ἀπὸ τὶς κυριότερες αἰτίες ἐπιβάρυνσης τῆς ὑγείας στὴν Ἑλλάδα», ἐπισημαίνει στὸ ΑΠΕ-ΜΠΕ ἡ Ἀλίζε Φεράρι (Alize Ferrari), ἐπίτιμη ἀναπληρώτρια καθηγήτρια στὸ Κέντρο Ἔρευνας Ψυχικῆς Ὑγείας τοῦ Κουίνσλαντ («iefimerida» 22-5-2026).
Ἡ διαπίστωση αὐτὴ τῆς ἐπιστημονικῆς ἔρευνας εἶναι, ὅπως σημειώσαμε στὴν ἀρχή, πικρή∙ ἀλλὰ ἡ διαπίστωση δὲν ἀρκεῖ. Εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐπισημάνουμε καὶ τὴν αἰτία τοῦ προβλήματος.
Ἀσφαλῶς στὴν αὔξηση αὐτῶν τῶν διαταραχῶν συντελοῦν πολλοὶ παράγοντες: ὁ σύγχρονος ἀφύσικος τρόπος ζωῆς, ἡ διάλυση τῆς οἰκογένειας, κληρονομικὲς καταβολὲς καὶ ἄλλα.
Ὅμως ἡ βασικότερη αἰτία πρέπει νὰ ἀναζητηθεῖ στὴ μανιώδη ὑλοφροσύνη, ποὺ καταφλέγει ὅλο τὸν κόσμο, καὶ στὴν ἀχαλίνωτη ἐκτροπὴ τῶν ἀνθρώπων σὲ κάθε εἴδους ἁμαρτία καὶ διαστροφή, ἀποτέλεσμα τῆς αὐξανόμενης ἀποστασίας γενικότερα ἀπὸ τὴν πίστη στὸν Θεό, εἰδικότερα δὲ γιὰ ἐμᾶς ἐδῶ στὴν Ἑλλάδα, ἀπὸ τὴν Ὀρθόδοξη Χριστιανικὴ πίστη μας.
Τὸ πρόβλημα φαίνεται ὅτι θὰ ἐπιδεινώνεται ὅλο καὶ περισσότερο. Ἐκτὸς ἂν ἀλλάξουμε δρόμο…
Άγιοι Πορφύριος και Παΐσιος: " δεν υπάρχουν ψυχικές αρρώστιες, είναι δαιμονικές προσβολές λόγω απομάκρυνσης απο Την Πηγή της Ζωής, Τον Κύριο ημών Ιησού Χριστό! " .
ΑπάντησηΔιαγραφήΧαίρετε! Οι άνθρωποι σήμερα κατοικούν κατά κόρον σε μεγάλες πόλεις. Κλεισμένοι μέσα σε κλουβιά , πολυκατοικίες έχααν .την επαφή , με την φύση, με τον θεό...η ψυχή αρρώστησε , χωρίς θεό στο πολυπολιτισμικό περιβάλλον έγινε θύμα της μόδας, της Συρίας και ψυχικό ράκος. Επιστροφή στη φύση , κοντά στο Θεό και τον παραδοσιακό τρόπο ζωής. Άλλωστε τα γεγονότα θα οδηγήσουν τους ανθρώπους στα περιφρονημενα χωριά , λόγω της πείνας και της ελλείψεως τροφής στα αστικά κέντρα.
ΑπάντησηΔιαγραφή"δεν υπάρχουν ψυχικές αρρώστιες, είναι δαιμονικές προσβολές"
ΑπάντησηΔιαγραφήΠου είναι γραμμένο, πότε ελέχθη και τι εννοούσαν οι άγιοι ;
Ανώνυμε 10,24 μμ , σίγουρα το είπε αυτό ο άγιος Πορφύριος, το έχω δει και εγώ. Για τον άγιο Παΐσιο δεν ξέρω.
ΔιαγραφήΕννοούσαν αυτό που λένε οι λέξεις. Αν δεν ξέρεις Ελληνικά πήγαινε να μάθεις σε κάποιο Ελληνικό Δημοτικό Σχολείο.
Αν ξέρεις και κάνεις πώς δεν καταλαβαίνεις, σου λέω ότι δεν θα παίξουμε. Αν δεν σου αρέσουν οι απόψεις των αγίων, δικό σου πρόβλημα και όχι των καθαρών λόγων των αγίων.
(Δεν είμαι ο Δημήτρης ο πρώτος σχολιαστής που το εγραψε)
Το σίγουρο είναι , ότι οι Άγιοι δεν είπαν να είμαστε εριστικοί και να υποτιμούμε τους άλλους .
ΔιαγραφήΔηλαδή όλοι οι σχιζοφρενείς είναι δαιμονισμένοι; Μακάρι νάταν έτσι. Το θεραπευτήριο ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ δεν θα άφηνε κανένα αθεράπευτο !!
ΔιαγραφήΠροφανώς και δεν αντιλαμβάνεσαι τη διαφορά ψυχικών νοσημάτων και ψυχικών διαταραχών. Γιατρός δεν είσαι, είσαι αδιάβαστος ! Ρώτησε πιστούς ψυχιάτρους.
Προς 10,51 μμ
ΔιαγραφήΤο σίγουρο είναι οι Άγιοι έλεγαν τις αλήθειες που ήθελαν να πουν άσχετα, αν μερικοί "ευαισθητούληδες" τις εκλάμβαναν και τις παρανοούσαν ως έριδες ή ως προσβολές ή υποτιμήσεις των άλλων.
Το σίγουρο ακόμα είναι ότι ο άγιος Πορφύριος είπε αυτό που ανάφερε ο Δημήτρης στο πρώτο του σχόλιο.
Τώρα αν μερικοί νομίζουν ότι ξέρουν για την ψυχή περισσότερο από τον αξεπέραστο χαρισματούχο άγιο Πορφύριο τον Διορατικό, είναι δικό τους ΠΡΟΒΛΗΜΑ!
Προς 11,34 πμ
ΔιαγραφήΤο δηλαδή πήγαινε να το πεις στον Άγιο Πορφύριο και να τον ρωτήσεις.
Εσύ ξεχνάς ότι δεν υπάρχει μεγάλα διαφορά μεταξύ ψυχικών νοσημάτων και ψυχικών διαταραχών. Αυτά συγγενεύουν μεταξύ τους.
Ξεχνάς ακόμα ότι το θεραπευτήριο ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ είναι μόνο για όσους θέλουν να προστρέξουν σ΄ αυτήν. Οι περισσότεροι την έχουν μόνο για να πηγαίνουν τυπικά στις μεγάλες εορτές και στα βαπτίσια, γάμους και κηδείες.
Πόσοι εκκλησιάζονται τακτικά;
Πόσοι εξομολογούνται με μετάνοια και βαθιά συναίσθηση;
Πόσοι μελετούν με ευλάβεια Αγία Γραφή;
Πόσοι προσεύχονται πολύ;
Πόσοι νηστεύουν όπως ορίζει η Εκκλησία;
κτλπ
κτλπ
κτλπ
Καλλίμαχος
Ελάχιστοι προστρέχουν στο θεραπευτήριο της Ορθόδοξης Εκκλησίας.
ΔιαγραφήΆλλοι την έχουν απεμπολήσει.
Άλλοι την εχθρεύονται.
Άλλοι την περιφρονούν.
Άλλοι την έχουν μόνο για τα τυπικά και σπάνια συμβάντα.
Ανώνυμε 13-6- 2026 11:34 π.μ. εσύ είσαι αδίαβαστος και αμαθής στα πνευματικά
ΔιαγραφήΟι πιστοί ψυχίατροι όσοι καλοί και πιστοί και αν είναι δεν φθάνουν έναν Χαρισματούχο Διορατικό που έχει θείο φωτισμό και θείες αποκαλύψεις και γνωρίζει σε βάθος την ψυχή, σαν τον άγιο Πορφύριο.
Άρα μην παραμπέμπεις στους πιστούς ψυχιάτρους, σαν να ξέρουν περισσότερα για την ψυχή από τον Χαρισματούχο Διορατικό άγιο Πορφύριο!!!
Ιλαρίων
Ξαναγράφω διορθωμένο το σχόλιο μου (ήθελα να γράψω "όσο") που έγραψα στις 15 Ιουνίου 8:10 π.μ.
ΔιαγραφήΑνώνυμε 13-6- 2026 11:34 π.μ. εσύ είσαι αδίαβαστος και αμαθής στα πνευματικά.
Οι πιστοί ψυχίατροι ΌΣΟ καλοί και πιστοί και αν είναι δεν φθάνουν έναν Χαρισματούχο Διορατικό που έχει θείο φωτισμό και θείες αποκαλύψεις και γνωρίζει σε βάθος την ψυχή, σαν τον άγιο Πορφύριο.
Άρα μην παραμπέμπεις στους πιστούς ψυχιάτρους, σαν να ξέρουν περισσότερα για την ψυχή από τον Χαρισματούχο Διορατικό άγιο Πορφύριο!!!
Ιλαρίων
Στην αφίσα είναι γραμμένο " Ψυχικές Διαταραχές" , προφανώς αυτό εννοούσαν οι άγιοι.
ΑπάντησηΔιαγραφήΤο πρόβλημα του άρθρου δεν είναι ότι ανησυχεί για την ψυχική κατάσταση των νέων. Αυτή η ανησυχία είναι εύλογη. Το πρόβλημα είναι ότι η ανησυχία αυτή εκφράζεται με τρόπο που εύκολα μετατρέπεται σε κατηγορία εναντίον των ίδιων των πληγωμένων ανθρώπων.
ΑπάντησηΔιαγραφήΗ ανησυχία του αρθρογράφου μοιάζει να προηγείται της συμπόνιας. Μιλά για τους ψυχικά πάσχοντες με απίστευτη σκληρότητα, σαν να μην ακούει τον πόνο τους. Τους εντάσσει σε ένα γενικό σχήμα παρακμής, αντί να τους πλησιάσει πρώτα ως ανθρώπους που υποφέρουν.
Θεολογικά, δεν είναι λάθος να πεις ότι η απομάκρυνση από τον Θεό αρρωσταίνει τον άνθρωπο. Αλλά είναι λάθος να μιλάς για την αρρώστια του ανθρώπου χωρίς να φαίνεται πρώτα η ευσπλαχνία του Χριστού. Γιατί ο Χριστός δεν πλησίαζε τον άρρωστο λέγοντας πρώτα: είσαι απόδειξη της αποστασίας του κόσμου. Τον πλησίαζε ως πληγωμένο πρόσωπο.
Η κατακλείδα δείχνει καθαρά το πνεύμα του άρθρου. Δεν είναι κυρίως λόγος παρηγοριάς προς τους ψυχικά πάσχοντες, αλλά λόγος καταγγελίας της σύγχρονης κοινωνίας. Το «να αλλάξουμε δρόμο» θα μπορούσε να είναι λόγος μετανοίας· όμως, επειδή προηγείται ένας βαρύς λόγος περί διαστροφής, εκτροπής και αποστασίας, κινδυνεύει να ακουστεί όχι ως θεραπευτική πρόσκληση, αλλά ως κατηγορία. Εκεί το άρθρο χάνει την ποιμαντική του λεπτότητα.
Το σημερινό σχόλιο 8:17 π.μ. είναι προϊόν της Τεχνητής Νοημοσύνης κάποιου κακής διάθεσης και σκέψης ανθρώπου, που αντί να ευχαριστήσει για τον κόπο του αρθρογράφου και τις καίριες και σωστές παρατηρήσεις του, κοιτάει πώς θα βρεί ψεύτικες ελλείψεις στο άρθρο και να το δει με στραβά μάτια. Αυτό είναι Φαρισαϊσμός και υποκρισία.
ΔιαγραφήΤο άρθρο αυτό δεν είναι κατηγορία, είναι σωστή κατάδειξη του προβλήματος και των αιτιών του, έστω και αν δεν αρέσει σε κοσμικόφρονες σαν τον ανώνυμο σημερινό σχολιαστή 8:17 πμ.
Άλλωστε το άρθρο αυτό, δεν είναι ξεκομμένο, είναι από το Ορθόδοξο περιοδικό "Ο Σωτήρ" όπου τόσο το περιοδικό όσο και η σελίδα είναι γεμάτα από άρθρα για την Φιλανθρωπία και Ευσπλαγχνία του Θεού.
Στο άρθρο είναι εμφανής για κάθε άνθρωπο καλής διάθεσης, η έμπονος αγωνία και αγάπη για τον συνάνθρωπο και η προσπάθεια να τον βοηθήσει τον άνθρωπο πνευματικά και ουσιαστικά. Ακούγεται το άρθρο του "Σωτήρα" αυτό ως θεραπευτική πρόσκληση και όχ ως κατηγορία. Ο λόγος είναι αληθινός και προφητικός. Δεν χαρίζεται να πει τα πράγματα όπως έχουν, χωρίς ψεύτικους καλλωπισμούς.
Κατα συνέπεια το άρθρο αυτό είναι πολύ καλό και λειτουργεί θεραπευτικά, όπως λειτουργεί και ο προφητικός και πατερικός λόγος της Ορθοδοξίας, χωρίς μισόλογα και χωρίς συμβιβασμούς με το κοσμικό ρεύμα, αλλά αγαπητικά και αληθινά θεραπεύει τις πάσχουσες καταστάσεις για κάθε άνθρωπο καλής διάθεσης που θέλει να δει την αλήθεια.
Αντινεωτεριστής Ορθόδοξος
(που δεν έχει καμία σχέση με την Αδελφότητα "Ο Σωτήρ")
Η επίκληση της Τεχνητής Νοημοσύνης λειτουργεί εδώ ως θόρυβος. Μεταφέρει τη συζήτηση από την ουσία στα υποτιθέμενα κίνητρα ή μέσα του σχολιαστή. Αυτό δεν είναι διάλογος· είναι αποφυγή του διαλόγου. Η αλήθεια ενός επιχειρήματος δεν κρίνεται από το αν αρέσει στον αναγνώστη ούτε από το αν τον ενοχλεί το ύφος του. Κρίνεται από το αν στέκει. Και μέχρι στιγμής, αντί να απαντηθεί το πραγματικό ζήτημα, επιχειρείται να απαξιωθεί ο προβληματισμός με χαρακτηρισμούς.
ΔιαγραφήΟ σχολιαστής χαρακτηρίζει το άρθρο «αληθινό και προφητικό» και θεωρεί ότι θεραπεύει επειδή «δεν χαρίζεται» και λέει τα πράγματα χωρίς καλλωπισμούς. Όμως εδώ υπάρχει ένα σοβαρό κενό. Ο αυστηρός και καταγγελτικός προφητικός λόγος έχει θέση όταν απευθύνεται σε πωρωμένες συνειδήσεις, για να αποκαλύψει την αλήθεια που δεν θέλουν να δουν. Άλλο όμως η πωρωμένη συνείδηση και άλλο η πληγωμένη ψυχή. Ο ψυχικά πάσχων άνθρωπος δεν είναι κατ’ ανάγκην άνθρωπος αναίσθητος, αμετανόητος ή συνειδησιακά νεκρός. Μπορεί να είναι ήδη συντετριμμένος, φοβισμένος, ενοχικός, ευάλωτος, άνθρωπος που χρειάζεται πρώτα στήριξη και παρηγοριά.
Άρα τίθεται ένα απλό ερώτημα: μήπως τελικά ο λόγος αυτός δίνει την εντύπωση ότι οι ψυχικά πάσχοντες αντιμετωπίζονται σαν άνθρωποι με νεκρωμένη συνείδηση, ώστε να χρειάζονται πρώτα έναν βαρύ καταγγελτικό λόγο περί υλοφροσύνης, εκτροπής, διαστροφής και αποστασίας; Αν όχι, τότε ο λόγος χρειάζεται μεγαλύτερη διάκριση. Διότι δεν θεραπεύονται όλοι με τον ίδιο τρόπο. Άλλος χρειάζεται έλεγχο, άλλος παρηγοριά, άλλος στήριξη, άλλος σιωπηλή παρουσία, άλλος λόγο ελπίδας. Ο Χριστός δεν μιλούσε με τον ίδιο τρόπο στους Φαρισαίους και στους συντετριμμένους ανθρώπους. Δεν συνέτριβε το ήδη ραγισμένο καλάμι.
Γι’ αυτό δεν αρκεί να λέμε ότι ένα κείμενο είναι «προφητικό» και άρα θεραπευτικό. Πρέπει να φανεί ποιον θεραπεύει και πώς. Αν ο λόγος απευθύνεται σε ψυχικά πάσχοντες ανθρώπους και αυτοί κινδυνεύουν να ακούσουν ότι είναι συμπτώματα μιας αποστατημένης εποχής, τότε ο λόγος αυτός μπορεί να τραυματίζει αντί να θεραπεύει.
Δεν έχει δίκαιο ο σχολιαστής με το όνομα Ανδρέας Βλάχος στα σχόλια του. Κάνει λάθος στις απόψεις του και στην αξιολόγηση του άρθρου.
ΔιαγραφήΗ επίκληση της Τεχνητής Νοημοσύνης δεν είναι λειτουργεί ως θόρυβος, αλλά ως σωστή παρατήρηση μιας πραγματικότητας. Πράγματι η Τεχνητή Νοημοσύνη μπορεί να γράφει πολλές κενολογίες, αερολογίες, χωρίς όμως κανένα αντίκρυσμα. Αντίλογο για το τίποτα, χωρίς αντίκρυσμα στη ζωή και στην πραγματικότητα. Αυτό όμως δεν είναι διάλογος, είναι θολούρα σκέτη και απόκρυψη της αλήθειας.
Και βέβαια η αλήθεια ενός επιχειρήματος δεν κρίνεται από το αν αρέσει ούτε από το αν ενοχλεί το ύφος του, αλλά από το αν στέκει. Δυστυχώς όμως για τον αντιλέγοντα ανώνυμο 15 Ιουνίου 2026 στις 8:17 π.μ. δεν στέκουν αυτά που λέει.
Σωστά χαρακτηρίστηκε το άρθρο προφητικό και αληθινό, γιατί αυτή είναι η αλήθεια. Και αυτό δεν έχει κανένα κενό. Ο προφητικός και αληθινός λόγος, όπως του άρθρου αυτού, είναι φανερός και θεραπευτικός. Δεν έχει θέσει μόνο σε πωρωμένες συνειδήσεις, αλλά σε κάθε άνθρωπο καλής διάθεσης, ώστε να δει τις αμαρτίες του και να μετανοήσει, να δει τα αίτια και να θεραπευτεί, να δει τις παγίδες της αποστασίας από τον Θεό και να μετανοήσει. Αυτό είναι στήριξη και παρηγοριά για όλους τους ανθρώπους που έχουν κακή πορεία. Εξάλλου το άρθρο αυτό έχει μεγάλη διάκριση και είναι φανερή αυτή.
Το άρθρο δεν μιλάει καθόλου όπως μιλούσε ο Χριστός στους Φαρισαίους, αλλά τους υποδεικνύει τα αίτια της κατάστασης τους και τους βοηθάει να ξεφύγουν από τις παγίδες. Λέει αυτά που έλεγαν μεγάλες μορφές της Εκκλησίας στις ημέρες μας. Και μάλιστα λίγα λέει, δίνει χώρο μεγάλο στην διάκριση και στην λεπτότητα, ίσως υπέρ το δέον.
Άλλωστε όπως είπαμε το άρθρο αυτό, δεν είναι ξεκομμένο και αυτόνομο, που και πάλι δεν θα είχε κανένα πρόβλημα να είναι ξεκομμένο. Παρ΄ όλα αυτά η αλήθεια είναι ότι το άρθρο είναι από το Ορθόδοξο περιοδικό "Ο Σωτήρ" όπου τόσο το περιοδικό όσο και η σελίδα είναι γεμάτα από άρθρα για την Φιλανθρωπία και Ευσπλαγχνία του Θεού.
Στο άρθρο είναι εμφανής, πολύ εμφανής η έμπονος αγωνία και αγάπη για τον συνάνθρωπο και η προσπάθεια να τον βοηθήσει τον άνθρωπο πνευματικά και ουσιαστικά. Ακούγεται το άρθρο του "Σωτήρα" αυτό ως θεραπευτική πρόσκληση και όχι ως κατηγορία, όχι ως καταγγελτικός λόγος. Ο λόγος είναι αληθινός και προφητικός. Δεν χαρίζεται να πει τα πράγματα όπως έχουν, χωρίς ψεύτικους καλλωπισμούς, χωρίς απόκρυψη της αλήθειας, χωρίς ψεύτικες ευγένειες.
Κατα συνέπεια το άρθρο αυτό είναι πολύ καλό και λειτουργεί θεραπευτικά, όπως λειτουργεί και ο προφητικός και πατερικός λόγος της Ορθοδοξίας, χωρίς μισόλογα και χωρίς συμβιβασμούς με το κοσμικό ρεύμα, αλλά αγαπητικά και αληθινά θεραπεύει τις πάσχουσες καταστάσεις για κάθε άνθρωπο που θέλει να δεί ειλικρινά τα αίτια των κακών συνεπειών και να τα θεραπεύσει. Αυτό δεν είναι τραυματισμός είναι θεραπεία του τραύματος. Αυτό είναι ουσιαστική βοήθεια και θεραπεία και όχι απόκρυψη της αλήθειας και καταστροφική καθησύχαση των ανθρώπων που έχουν ανάγκη για βοήθεια.
Αντινεωτεριστής Ορθόδοξος
(που δεν έχει καμία σχέση με την Αδελφότητα "Ο Σωτήρ")
Το πρόβλημα του κατακριτικού σχολίου 15 Ιουνίου 8,17 πμ, δεν είναι προσπαθεί να διορθώσει το άρθρο, το πρόβλημα είναι ότι την "διόρθωση του" αυτή εκφράζεται με τρόπο που εύκολα μετατρέπεται σε κατηγορία εναντίον των ίδιων των ανθρώπων που λένε την αλήθεια με θάρρος, που λίγοι τολμούν να πουν σήμερα, όπως οι συγκεκριμένοι αρθρογράφοι.
ΑπάντησηΔιαγραφήΗ “ανησυχία” του σχολιαστού μοιάζει να προηγείται της συμπόνιας. Μιλά για τους αρθρογράφους με απίστευτη σκληρότητα, σαν να μην ακούει τον πόνο τους. Τους συκοφαντεί ως ανθρώπους που τάχα μου-τάχα μου γράφουν απίστευτη σκληρότητα αντί να τους τιμήσει πρώτα ως ανθρώπους που λένε αλήθειες που δεν λέγονται από τους περισσότερους και ως ανθρώπους που νοιάζονται πραγματικά για τους ψυχικά πάσχοντες γι΄ αυτό και τους υποδεικνύουν την λύση.
Θεολογικά, είναι λάθος να μην πεις ότι η απομάκρυνση από τον Θεό αρρωσταίνει τον άνθρωπο. Αυτό το λάθος το αποφεύγουν οι αρθρογράφοι.
Είναι λάθος να αδικείς ανθρώπους που λένε αλήθειες που δεν έχουν την τόλμη πολλοί να τις πουν γιατί δεν βλέπουν με το φώς του θείου λόγου, ή από δειλία για να μην δυσαρεστήσεις τους κοσμικούς. Σ΄ αυτό το λάθος πέφτει ο ανώνυμος 15 Ιουνίου 2026 στις 8:17 π.μ. που ενώ ο ίδιος δεν βγάζει άχνα, έρχεται να κατακρίνει ανθρώπους που εξεικονίζουν την δυσάρεστη πραγματικότητα και δίνουν τις πραγματικές λύσεις του προβλήματος.
Η κατακλείδα δεν πρέπει να παρανοείται από τον κατακρίνοντα σχολιαστή. Η κατακλείδα δείχνει καθαρά το πνεύμα του άρθρου. Είναι κυρίως λόγος παρηγοριάς προς τους ψυχικά πάσχοντες, διότι είναι λόγος μετανοίας· επειδή προηγείται ο αληθινός τολμηρός λόγος μαζί με διάκριση, όπως ο λόγος περί διαστροφής, εκτροπής και αποστασίας, γι΄ αυτό και έχει αξία. Λέει αυτά που λίγοι λένε, χωρίς να αδικεί κανένα. Εκεί το άρθρο κερδίζει και σε ποιμαντική λεπτότητα. Η αποστασία από τον Θεό είναι ολοφάνερη. Αυτή είναι η αιτία τον κακών, αυτή δείχνει ως αιτία πολύ σωστά και το άρθρο με πολλή ποιμαντική λεπτότητα. Όλα αυτά συντελούν σε τέλειο βαθμό στη θεραπεία του φαινομένου.
Υπάρχει εδώ μια βασική σύγχυση: η κριτική σε ένα δημόσιο άρθρο παρουσιάζεται σαν προσβολή προς τον αρθρογράφο. Όμως άλλο πράγμα είναι να κρίνεται το πρόσωπο και άλλο να εξετάζεται ο δημόσιος λόγος του. Όταν κάποιος δημοσιεύει ένα άρθρο, ιδίως για τόσο λεπτό θέμα όπως οι ψυχικές διαταραχές, είναι θεμιτό να ελεγχθεί αν ο λόγος του έχει διάκριση, αν θεραπεύει ή αν μπορεί να τραυματίζει.
ΔιαγραφήΤο παράδοξο είναι ότι ο αρθρογράφος μπορεί να κρίνει ολόκληρη την εποχή με βαριές λέξεις — υλοφροσύνη, εκτροπή, διαστροφή, αποστασία — αλλά όταν κάποιος κρίνει το άρθρο, αυτό παρουσιάζεται ως εμπάθεια και συκοφαντία. Δηλαδή ο αυστηρός λόγος προς την κοινωνία θεωρείται προφητικός, ενώ ο έλεγχος αυτού του αυστηρού λόγου θεωρείται προσβολή. Αυτό δεν είναι υγιές κριτήριο.
Το ερώτημα δεν είναι αν οι αρθρογράφοι είναι καλοί ή κακοί άνθρωποι. Το ερώτημα είναι αν στο συγκεκριμένο άρθρο, όταν γίνεται λόγος για ψυχικά πάσχοντες ανθρώπους, προηγείται η ευσπλαχνία του Χριστού ή η καταγγελία της παρακμής. Ο αρθρογράφος δεν χρειάζεται προστασία από την κριτική επειδή έγραψε δημόσια. Ο δημόσιος λόγος του χρειάζεται εξέταση. Και η εξέταση αυτή δεν είναι επίθεση στο πρόσωπό του· είναι αναγκαία διάκριση, ιδιαίτερα όταν ο λόγος αφορά ανθρώπους ήδη πληγωμένους.
Αν κάθε κριτική σε εκκλησιαστικό δημόσιο λόγο βαφτίζεται κακή διάθεση, εμπάθεια ή κοσμικό φρόνημα, τότε ο διάλογος κλείνει και ο λόγος μένει ανέλεγκτος. Αυτό θυμίζει πνεύμα άλλης εποχής, όπου ο εκκλησιαστικός λόγος εμφανιζόταν περίπου ως αυτονόητα υπεράνω ελέγχου, και όποιος διατύπωνε επιφύλαξη αντιμετωπιζόταν ως εχθρός της αλήθειας. Όμως η σημερινή κοινωνία δεν δέχεται εύκολα τέτοιες λογικές, και μάλλον ούτε οι σοβαροί εκκλησιαστικοί χώροι μπορούν πια να τις υιοθετούν χωρίς κόστος για την αξιοπιστία τους.
Παρόλα αυτά, φαίνεται ότι υπάρχουν ακόμη νοσταλγοί εκείνου του παλαιού ύφους: ενός ύφους που θεωρεί προφητικό κάθε αυστηρό λόγο και εμπαθή κάθε κριτική επάνω σε αυτόν. Αλλά η διάκριση δεν είναι εχθρός της αλήθειας. Είναι τρόπος να φανεί αν ο λόγος πράγματι θεραπεύει ή απλώς ζητά να μείνει ακαταλόγιστος.
Η βασική σύγχυση που υπάρχει είναι να παρουσιάζεται το άρθρο που είναι γεμάτο αλήθεια, αγάπη και ποιμαντική λεπτότητα, ως άρθρο που τραυματίζει δήθεν και ως δήθεν συντριβή του ραγισμένου, ως δήθεν αδιάκριτο. Αυτό είναι συγχυτικό και δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.
ΔιαγραφήΕίπαμε και το ξαναλέμε για διαλυθούν οι συγχύσεις, το άρθρο αυτό, δεν είναι ξεκομμένο, είναι από το Ορθόδοξο περιοδικό "Ο Σωτήρ" όπου τόσο το περιοδικό όσο και η σελίδα είναι γεμάτα από άρθρα για την Φιλανθρωπία και Ευσπλαγχνία του Θεού. Οι επικρίνοντες το άρθρο έχουν να δείξουν τέτοια φιλάνθρωπη δραστηριότητα και άρθρα για την Φιλανθρωπία και την Ευσπλαγχνία του Θεού όπως κάνει ο αρθρογράφος;
Είναι λόγος που δείχνει τα πράγματα πώς έχουν και ταυτόχρονα αυτό κάνει τον λόγο επιστηρικτικό, λόγο παρηγοριάς, λύσης των προβλημάτων και εξάλειψης των αιτιών των δεινοπαθημάτων των ανθρώπων.
Παρηγοριά δεν είναι η απόκρυψη της αλήθειας. Ούτε οι καλλωπισμοί οι ψεύτικοι, ούτε η απόκρυψη των αιτιών που οδηγούν σε επώδυνες συνέπειες.
Το άρθρο θεραπεύει και δεν τραυματίζει. Τα αίτια που υποδεικνύονται, αυτά τραυματίζουν και όχι το θεραπευτικό άρθρο, που βοηθάει να ξεφύγουν οι άνθρωποι από τα αίτια που τους οδηγούν σε τέτοιες καταστάσεις.
Άλλωστε αυτό που ζητείται από τους αρθρογράφους δεν είναι εφαρμόσιμο. Δεν μπορεί το κάθε άρθρο και το κάθε περιοδικό, να λέει κάθε φορά, σε κάθε άρθρο τα πάντα.
Στο άρθρο είναι εμφανής για κάθε άνθρωπο καλής διάθεσης, η έμπονος αγωνία και αγάπη για τον συνάνθρωπο και η προσπάθεια να τον βοηθήσει τον άνθρωπο πνευματικά και ουσιαστικά. Ακούγεται το άρθρο του "Σωτήρα" αυτό ως θεραπευτική πρόσκληση και όχ ως κατηγορία. Ο λόγος είναι αληθινός και προφητικός. Δεν χαρίζεται να πει τα πράγματα όπως έχουν, χωρίς ψεύτικους καλλωπισμούς.
Κατα συνέπεια το άρθρο αυτό είναι ποιμαντικό άρθρο και λειτουργεί θεραπευτικά, όπως λειτουργεί και ο προφητικός και πατερικός λόγος της Ορθοδοξίας, χωρίς μισόλογα και χωρίς συμβιβασμούς με το κοσμικό ρεύμα, αλλά αγαπητικά και αληθινά λέει τα πράγματα με το όνομα τους και θεραπεύει τις πάσχουσες καταστάσεις.
Ο προφητικός λόγος ήταν πάντα και αυστηρός και καλούσε προς μετάνοια όχι μόνο τους άρχοντες αλλά και τον λαό. Όπως ανοίξει και διαβάσει τους προφήτες και την Παλαιά Διαθήκη θα το δει αυτό. Το αγαπουλίστικο ύφος, της ψεύτικης ευγένειας και της απόκρυψης της αλήθειας, δεν βοηθάει, δεν είναι θεραπευτικό και οι νοσταλγοί αυτού του ύφους δεν βαδίζουν σύμφωνα με τους Προφήτες και τους Πατέρες της Εκκλησίας.
Δεν μπορώ να συμφωνήσω συμφωνήσω με κανένα νοσταγλό του "αγαπουλίστικου" ύφους, του ύφους που αποφεύγει τον αυστηρό αλλά αληθινό λόγο, με κανένα που αντιπαθεί τον αληθινά προφητικό λόγο, που έχει μεν αυστηρότητα αλλά και αγάπη, όπως το άρθρο αυτό. Άλλωστε η αυστηρότητα στις σωστές διαστάσεις και στην αυθεντικότητα της, γίνεται από αγάπη προς τον άνθρωπο, για την θεραπεία των κακών και των παθημάτων και λειτουργεί θεραπευτικά.
Αντινεωτεριστής Ορθόδοξος
(που δεν έχει καμία σχέση με την Αδελφότητα "Ο Σωτήρ")
Μπράβο στην αδελφότητα "Ο Σωτήρ" και μπράβο και στο μπλογκ σας που το ανέδειξε.
ΑπάντησηΔιαγραφήΈλληνας
Οι Πατέρες δεν παρασύρονταν εύκολα από την ιδεολογία, γιατί δεν έβλεπαν το κακό ως κάτι που βρίσκεται μόνο «εκεί έξω», στους άλλους, στην κοινωνία, στους αμαρτωλούς ή στους αποστάτες. Το έβλεπαν πρώτα μέσα στον άνθρωπο, και μάλιστα μέσα στον ίδιο τους τον εαυτό.
ΑπάντησηΔιαγραφήΓι’ αυτό ο πατερικός λόγος, ακόμη και όταν είναι αυστηρός, έχει άλλο βάρος. Δεν είναι λόγος ανθρώπου που στέκεται απέναντι στους «χαλασμένους» και τους δείχνει με το δάχτυλο. Είναι λόγος ανθρώπου που γνωρίζει ότι και ο ίδιος μετέχει στην πτώση, ότι και ο ίδιος χρειάζεται έλεος, ότι και ο ίδιος σώζεται μόνο από τη χάρη του Θεού.
Εκεί ακριβώς χαλάει η ιδεολογία. Η ιδεολογία λέει: «αυτοί είναι το πρόβλημα». Το πατερικό φρόνημα λέει: «το πρόβλημα περνά και μέσα από εμένα». Η ιδεολογία φτιάχνει στρατόπεδα: εμείς οι καθαροί και εκείνοι οι αποστάτες. Η πατερική αυτογνωσία γεννά άλλη στάση: όλοι είμαστε τραυματισμένοι από την πτώση· άλλος φανερά, άλλος κρυφά, άλλος σωματικά, άλλος ψυχικά, άλλος πνευματικά.
Γι’ αυτό και οι Πατέρες μπορούσαν να ελέγχουν χωρίς να κάνουν τον έλεγχο ιδεολογικό όπλο. Ο έλεγχός τους δεν ξεκινούσε από αυτοδικαίωση, αλλά από μετάνοια, πένθος, διάκριση και πόνο για τον άνθρωπο.
Αν μιλώ για τις ψυχικές διαταραχές σαν να είναι απλώς απόδειξη ότι «ο κόσμος χάλασε», τότε στέκομαι έξω από το πρόβλημα και το δείχνω. Αυτό εύκολα γίνεται ιδεολογία. Αν όμως πω ότι ο σύγχρονος άνθρωπος είναι πληγωμένος, και ότι κι εγώ ανήκω σε αυτόν τον πληγωμένο κόσμο, τότε ο λόγος αλλάζει. Δεν γίνεται πιο αδύναμος· γίνεται πιο εκκλησιαστικός.
Η αλήθεια τότε δεν εκτοξεύεται από ασφαλή απόσταση. Λέγεται μέσα από συμμετοχή στον κοινό ανθρώπινο πόνο. Και τότε μπορεί πράγματι να γίνει θεραπευτική, γιατί δεν χρησιμοποιεί τον πόνο του άλλου ως επιχείρημα, αλλά τον πλησιάζει ως πρόσωπο που χρειάζεται Χριστό, έλεος και ανάσταση.
Όταν ο άνθρωπος ξεχνά ότι και ο ίδιος μετέχει στην πτώση, τότε η αλήθεια στα χέρια του κινδυνεύει να γίνει ιδεολογία. Όταν όμως θυμάται ότι και ο ίδιος χρειάζεται θεραπεία, τότε η αλήθεια γίνεται λόγος ταπεινός, διακριτικός και πραγματικά πατερικός.
Μια απάντηση στο προβληματικό σχόλιο του σχολιαστή με το όνομα "Ανδρέας Βλάχος" 17 Ιουνίου 2026 στις 1:36 π.μ.
ΔιαγραφήΤο άρθρο αυτό είναι πατερικό, δεν είναι ιδεολογικό και καθόλου δεν κάνει τον έλεγχο ιδεολογικό όπλο, δεν έχει καμία αυτοδικαίωση και κανένα φαρισαϊσμό. Και το άρθρο αυτό, μπορούμε να πούμε, δεν παρασύρεται από καμία ιδεολογία αλλά βλέπει και κρίνει τα πράγματα σύμφωνα με την Βιβλική και Πατερική Παράδοση της Ορθόδοξης Εκκλησίας.
Οι Πατέρες δεν μιλούσαν πάντοτε και παντού, για τους εαυτούς τους. Δεν κατηγορούσαν πάντα και παντού τους εαυτούς τους. Αυτό πολλές φορές όταν συμβαίνει, δηλαδή πάντα και παντού κάποιος να κατηγορεί τον εαυτό του είναι ψεύτικη ταπείνωση, ταπεινολογία, ή υπεκφυγή της κατάδειξης της αλήθειας, για να μην γίνουν δυσάρεστοι στον κόσμο, αλλά να χαϊδεύουν τα αυτιά του κόσμου, όπως λέει κάπου ο Απόστολος Παύλος για τους ψευτοδιδασκάλους που δίδασκαν με διδασκαλίες όχι αληθινές αλλά ψεύτικες που χαϊδεύουν τα αυτιά των ακροατών.
Πέρα από τις κενολογίες και αερολογίες που μπορεί κάποιος ασταμάτητα να γράφει, μπορεί κάποιος να το διαπιστώσει αυτό ανοίγοντας τους Πατέρες της Εκκλησίας και εκεί θα διαπιστώσει ότι ο λόγος του άρθρου αυτού είναι πολύ διακριτικός και επιεικής σε σχέση με τον Πατερικό λόγο.
Όταν όμως ο άνθρωπος ξεχνά τον Πατερικό λόγο και συνηθίζει σε αγαπουλίστικους λόγους και τρόπους της σύγχρονης κοινωνίας του νεοεποχίτικου δικαιωματισμού και της Νέας Εποχής, τότε παρεξηγεί πολύ τον σύγχρονο Ορθόδοξο λόγο που ικανοποιητικά προσαρμόζεται στον Πατερικό λόγο και δεν έχει σχέση με καμία ιδεολογία, αλλά απλά είναι αληθινός και πατερικός.
Οι Πατέρες της Εκκλησίας σε κοινωνικά πνευματικά αποστήματα, ήξεραν αν χρησιμοποιούν και το νυστέρι του χειρουργείου, όταν χρειάζεται. Αυτό κάνει και το άρθρο και δεν πρέπει να παρεξηγείται και να λιθοβολείται, αλλά να επαινείται και να επιβραβεύεται, διότι λειτουργεί θεραπευτικά, όπως λειτουργεί και ο προφητικός και πατερικός λόγος της Ορθοδοξίας, χωρίς μισόλογα και χωρίς συμβιβασμούς με το κοσμικό ρεύμα, αλλά αγαπητικά και αληθινά θεραπεύει τις πάσχουσες καταστάσεις και βοηθάει όσους θέλουν να μπούν στο θεραπευτήριο της Εκκλησίας, ακόμα και αν χρειαστούν και κάποια πνευματικά χειρουργεία, να μπουν και να θεραπευτούν αποτελεσματικά, αλλάζοντας κοσμική νοοτροπία και αμαρτωλή ζωή.
Αντινεωτεριστής Ορθόδοξος
(που δεν έχει καμία σχέση με την Αδελφότητα "Ο Σωτήρ")
Τά περισσότερα από αυτά που λέτε , ένας απλός πιστός δεν μπορεί να τα εντοπίση μέσα στο άρθρο , άλλωστε η κατάληξή του δείχνει το αντίθετο . Μήπως όμως αν αρχίσουμε να μπλέκουμε ιδεολογίες στα σχόλια εν είδει μαθήματος , όταν τελειώνουμε ξεχνάμε από που αρχίσαμε ;
ΑπάντησηΔιαγραφήΘα ήταν πιο τίμιο και πιο καθαρό να πάρει θέση ο ίδιος ο αρθρογράφος στην κριτική που διατυπώθηκε. Όχι επειδή υποχρεούται να απολογηθεί, αλλά επειδή ο δημόσιος λόγος, ιδίως όταν αγγίζει τόσο λεπτά θέματα όπως οι ψυχικές διαταραχές, μπορεί και πρέπει να ελέγχεται.
ΑπάντησηΔιαγραφήΤο πρόβλημα είναι ότι αντί να απαντηθεί η ουσία της ένστασης, εμφανίζονται σχολιαστές που μοιάζουν περισσότερο θιγμένοι ιδεολογικά παρά ποιμαντικά προβληματισμένοι. Υπερασπίζονται τους αρθρογράφους σαν να είναι αδικημένοι άνθρωποι που χρειάζονται προστασία, ενώ στην πραγματικότητα πρόκειται για δημόσιο κείμενο που δέχεται δημόσια κριτική.
Η κριτική δεν στρέφεται αναγκαστικά εναντίον του προσώπου του αρθρογράφου. Στρέφεται στον τρόπο του λόγου του. Και το ερώτημα παραμένει απλό: στο συγκεκριμένο άρθρο, όταν γίνεται λόγος για ψυχικά πάσχοντες ανθρώπους, προηγείται η ευσπλαχνία του Χριστού ή η καταγγελία της παρακμής;
Αν ο αρθρογράφος θεωρεί ότι η κριτική είναι άστοχη, ας το εξηγήσει. Αν θεωρεί ότι παρερμηνεύθηκε, ας το διευκρινίσει. Αν δέχεται ότι κάποιες διατυπώσεις μπορεί να ακουστούν βαριές σε ανθρώπους που ήδη πάσχουν, ας το αναγνωρίσει.
Αυτό θα ήταν πραγματικός διάλογος. Όχι η ιδεολογική άμυνα τρίτων, που μετατρέπει κάθε επιφύλαξη σε επίθεση και κάθε δημόσιο έλεγχο σε συκοφαντία.
Δεν έχει τίποτα το κακό ο τρόπος του άρθρου.
ΔιαγραφήΕίναι άψογος σε όλα.
Οι δικές σου απόψεις έχουν πρόβλημα μεγάλο και δεν μπορούν να σταθούν.
Δεν είναι καθόλου βαριές οι διατυπώσεις: Είναι η δυσάρεστη και οδυνηρή πραγματικότητα.
Δεν έχει σχέση ούτε με την τιμιότητα ούτε με την καθαρότητα, το να μην χρειάζεται να απολογηθεί ένας που λέει τα αυτονόητα.
ΑπάντησηΔιαγραφήΔεν βρισκόμαστε ακόμα υπο σταλινικής νεοεποχίτικης μορφής δικτατορίας ώστε ένας που λέει τα αυτονόητα και κρίνει από Ορθόδοξη χριστιανική σκοπιά, να χρειάζεται να ελεγχεί, ωσάν να έκανε κανένα έγκλημα, σύμφωνα με την σταλινική ολοκληρωτική σκέψη.
Το πρόβλημα δεν είναι ότι δήθεν υπάρχουν κάποιοι σχολιαστές που δήθεν θίγονται, όπως εντελώς λαθεμένα λέει ένας σχολιαστής.
Είναι πρόβλημα υπεράσπισης του καθαρού προφητικού ορθόδοξου λόγου.
Ο καθένας μπορεί μέσω τεχνητής νοημοσύνης συνέχεια να γράφει πράγματα που μόνο τρολλάρουν και δεν προσφέρουν τίποτα, είναι στείρος αντίλογος. Καθένας μπορεί μέσω τεχνητής νοημοσύνης συνέχεια να γράφει πράγματα που δεν στέκουν και να παρεξηγεί τον λόγο του άλλου ή να ζητά τον λόγο γιατί κάποιος είπε τα αυτονόητα.
Όποιος λέει τα αυτονόητα δεν χρειάζεται να απολογηθεί σε κανένα.
Οι αρθρογράφοι δεν χρειάζονται προστασία, αλλά η ελευθερία του προφητικού λόγου πρέπει να τυγχάνει υπεράσπισης από τις παρεξηγήσεις της και τις στρεβλώσεις της ή την προσπάθεια φίμωση της.
Πολύ σωστά ειπώθηκε ότι η Ευσπλαχνία του Χριστού υπάρχει διάχυτη σ΄ όλα τα ορθόδοξα περιοδικά και σελίδες όπως αυτό. Δεν έχει την ανάγκη κανενός για να φανεί.
Δεν είναι υπεράσπιση του αρθρογράφου. Είναι υπεράσπιση του ελεύθερου, αυτονόητου και ορθόδοξου λόγου και της προσπάθειας επιβολής, αθέλητα ή και ηθελημένα σε κάποιες περιπτώσεις, του νεοεποχίτικου λόγου που κρύβει την αλήθεια και δεν θέλει να λέει τα πράγματα με το όνομα τους.
Αυτό δεν πρέπει να γινει ανεκτό απο κανένα Ορθόδοξο που σκέπτεται ελεύθερα και δημοκρατικά με την σωστή έννοια και όχι με την λαϊκίστικη έννοια της λέξης.
Μια διόρθωση.
Διαγραφή"...ώστε ένας που λέει τα αυτονόητα και κρίνει από Ορθόδοξη χριστιανική σκοπιά, να χρειάζεται να ελεγχθεί*, ωσάν να έκανε κανένα έγκλημα, σύμφωνα με την σταλινική ολοκληρωτική σκέψη. "
ΑπάντησηΔιαγραφήΜια χαρά έχει απαντηθεί και μάλιστα όχι μόνο μια φορά, αλλά πολλές φορές η ουσία της ανούσιας ένστασης κατα των αληθειών που περιγράφει το άρθρο.
Η ένσταση δεν έχει τόπο για το συγκεκριμένο άρθρο ούτε για παρόμοιου είδους άρθρα. Είναι ΑΤΟΠΗ ΚΑΙ ΑΣΤΟΧΗ. Όπως αποδείχτηκε δια μακρών.
"Στο άρθρο είναι εμφανής, πολύ εμφανής η έμπονος αγωνία και αγάπη για τον συνάνθρωπο και η προσπάθεια να τον βοηθήσει τον άνθρωπο πνευματικά και ουσιαστικά. Ακούγεται το άρθρο του "Σωτήρα" αυτό ως θεραπευτική πρόσκληση και όχι ως κατηγορία, όχι ως καταγγελτικός λόγος. Ο λόγος είναι αληθινός και προφητικός. Δεν χαρίζεται να πει τα πράγματα όπως έχουν, χωρίς ψεύτικους καλλωπισμούς, χωρίς απόκρυψη της αλήθειας, χωρίς ψεύτικες ευγένειες. "
ΑπάντησηΔιαγραφήΑυτή είναι η αλήθεια!
Πώς να το κάνουμε;
"Ὅμως ἡ βασικότερη αἰτία πρέπει νὰ ἀναζητηθεῖ στὴ μανιώδη ὑλοφροσύνη, ποὺ καταφλέγει ὅλο τὸν κόσμο, καὶ στὴν ἀχαλίνωτη ἐκτροπὴ τῶν ἀνθρώπων σὲ κάθε εἴδους ἁμαρτία καὶ διαστροφή, ἀποτέλεσμα τῆς αὐξανόμενης ἀποστασίας γενικότερα ἀπὸ τὴν πίστη στὸν Θεό, εἰδικότερα δὲ γιὰ ἐμᾶς ἐδῶ στὴν Ἑλλάδα, ἀπὸ τὴν Ὀρθόδοξη Χριστιανικὴ πίστη μας. "
ΑπάντησηΔιαγραφήΑυτή είναι η αλήθεια.
Και η αλήθεια δεν χρειάζεται καμία πρόσθετη απόδειξη.
Και αυτή η διαπίστωση είναι διάσπαρτη σε πάμπολλα Ορθόδοξα χριστιανικά άρθρα.
Η εποχή μας έχει αυτά τα χαρακτηριστικά. Είναι χαρακτηριστικά εσχάτων καιρών.
Απορώ πώς είναι δυνατόν να εγκρίνονται σχόλια που μόνο θόρυβο κάνουν, ΣΎΓΧΥΣΗ προκαλούν, επαναλαμβάνουν τα ίδια και τα ίδια, και προσπαθούν να βρούν ψεγάδι άρθρα με πασιφανείς αλήθειες ΠΟΥ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΚΑΜΙΑ ΑΛΛΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΟΛΟΓΙΑ !!!
Ο τρόπος του λόγου του άρθρου είναι δεν είναι καθόλου προβληματικός.
ΑπάντησηΔιαγραφήΑν δεν αρέσει σε κάποιον, αυτό είναι ζήτημα που αφορά αυτόν που δεν του αρέσει.
Δεν ζήτημα μήτε του ιστολογίου για να επιβαρύνεται με ανούσια σχόλια, μήτε του αρθρογράφου, ώστε "να καθίσει" να απολογηθεί γιατί περιέγραψε την πραγματικότητα όπως έχει.
Ευγνωμοσύνη μόνο πρέπει στον αρθρογράφο και στο περιοδικό και επιβράβευση.
Αυτό βοηθά όλους και περισσότερο όσους έχουν επηρεαστεί από τις αμαρτίες του καιρού μας, να απεγκλωβιστούν και βρουν τον Θεό και την ζωή Του που είναι υγεία και ειρήνη.
Μπράβο στο μπλογκ σας και μπράβο στον αρθρογράφο και στο περιοδικό που έγραψαν με ειλικρινή αγάπη και καθαρά από ορθόδοξη ματιά και ήταν ξεκάθαροι!
Παρακαλούμε τους διαχειριστές να είναι προσεκτικοί και να μην εγκρίνουν σχόλια που επαναλαμβάνουν τα ίδια, φέρνουν σύγχυση και σύμφωνα με την στραβή ματιά τους, βλέπουν κάτι παράξενο και παράδοξο, στα εντελώς αυτονόητα για όλους τους Ορθόδοξους που είναι έστω και στοιχειωδώς σωστά, Γραφικά και πατερικά καταρτισμένοι και προσανατολισμένοι.
ΑπάντησηΔιαγραφήΠοιός δεν βλέπει τα μαύρα χάλια της εποχής μας;
Ποιός δεν βλέπει ότι οι καιροί μας είναι έσχατοι ή ακουμπούν στους εσχάτους καιρούς;
Ποιός δεν βλέπει το ανώμαλο να κυριαρχεί και να πιστεύεται ως φυσιολογικό και η αμαρτία ως κάτι αθώο;
Ποιός δεν ξέρει ότι η αιτία όλων των κακών είναι η αμαρτία και η αποστασία από τον Θεό;
Κλείνοντας, θα ήθελα να ευχαριστήσω τον κ. διαχειριστή που μου έδωσε την ευκαιρία να εκφράσω έναν προβληματισμό. Επιτρέψτε μου μόνο μία τελευταία σκέψη. Το πιο ενδιαφέρον στη συζήτηση είναι ότι ακούστηκε και η άποψη πως τέτοιες αντίθετες φωνές δεν θα έπρεπε καν να εγκρίνονται. Όμως έτσι ο απλός πιστός δεν προστατεύεται πραγματικά. Στερείται την ευκαιρία να μάθει να διακρίνει. Διότι ένα άρθρο μπορεί να έχει σωστή κατάληξη, να μιλά για Χριστό, Εκκλησία και μετάνοια, και όμως να χρειάζεται συζήτηση για τον τρόπο, το πνεύμα και τον καρπό του λόγου του. Η διάκριση αυτή δεν είναι νεοεποχίτικη σύγχυση. Είναι αναγκαία μέσα στην Εκκλησία.
ΑπάντησηΔιαγραφήΑν ο αντίλογος βαφτίζεται θόρυβος και σύγχυση, τότε ο πιστός μαθαίνει απλώς να δέχεται ή να σιωπά. Δεν μαθαίνει να ξεχωρίζει πότε ένας λόγος, ενώ μπορεί να είναι ορθός ως διάγνωση, γίνεται πράγματι θεραπευτικός ως εκκλησιαστικός λόγος. Αν αυτό συμβαίνει απέναντι σε έναν απλό αντίλογο, τι μήνυμα παίρνει ένας νέος άνθρωπος που διαβάζει αυτές τις σκέψεις, ενώ ο ίδιος έχει μπλεχτεί στα δίχτυα της αμαρτίας και βλέπει επάνω του σημάδια πτώσης και αποστασίας;
Μαθαίνει να μιλά ή να σιωπά;
Μαθαίνει να φέρνει την πληγή του στην Εκκλησία ή να την κρύβει, για να μη θεωρηθεί σύγχυση, πλάνη ή απιστία;
Ένα περιβάλλον όπου ο αντίλογος δεν αντέχεται εύκολα και η ευαισθησία βαφτίζεται νεοεποχίτικη αλλοίωση δύσκολα μπορεί να λειτουργήσει θεραπευτικά για τον ήδη πεσμένο και πληγωμένο νέο άνθρωπο. Το άρθρο μοιάζει να απευθύνεται περισσότερο στους όρθιους, για να τους προφυλάξει, παρά στους πεσμένους, για να τους σηκώσει. Γι’ αυτό και ο λόγος του μπορεί να λειτουργεί ως προειδοποίηση για τους ήδη εντός, αλλά δύσκολα ακούγεται ως θεραπευτική πρόσκληση για εκείνον που έχει ήδη μπλεχτεί, πληγωθεί και φοβάται να φανερώσει την πτώση του. Μιλά για ψυχικά πάσχοντες και πεσμένους, αλλά στην πράξη απευθύνεται στους «υγιείς» και «όρθιους», για να τους προειδοποιήσει. Εκεί κινδυνεύει να χαθεί ο ίδιος ο πάσχων άνθρωπος.
Βέβαια, δεν υπάρχουν μόνο οι νέοι που ήδη πάσχουν ψυχικά ή πνευματικά. Υπάρχουν και εκείνοι που έχουν ακόμη τη δύναμη να σταθούν, να σκεφθούν, να διακρίνουν και να αναζητήσουν αληθινά τον Χριστό. Αυτοί δεν χρειάζονται φίμωση του διαλόγου. Χρειάζονται λόγο αληθείας, αλλά και χώρο ευθύνης, ελευθερίας και διάκρισης.
Πιστεύω ότι δεν μπορεί να βαπτίζεται σκληρότητα, ο γεμάτος αγάπη λόγος του άρθρου όπως έγινε από τον προχθεσινό ανώνυμο που χρησιμοποίησε την Τεχνητή Νοημοσύνη για να γράψει.
ΔιαγραφήΕπιτρέπεται να μιλούν και να έχουν τις αντιρρήσεις τους μερικοί. Όμως δεν πρέπει να ξεπερνούν τα όρια και να ονομάζουν σκληρότητα, έναν λόγο αγάπης, όπως το άρθρο αυτό. Το άρθρο αυτό δεν γράφτηκε από σκληρότητα αλλά από αγάπη και αυτό είναι ηλίου φαεινότερον.
Ο αντίλογος δεν είναι κακός, αντέχεται φτάνει να μην επαναμβάνεται στείρα και εμμονικά, φθάνει να μην δημιουργεί προβλήματα στην ελευθερία του λόγου, του καυστικού αλλά αυτονόητου και σωτήριου, συκοφαντώντας τον ως από σκληρότητα δήθεν πηγάζοντα.
Οι νέοι χρειάζονται λόγο αληθείας, ευθύνης αλλά και αγάπης όπως το παρόν άρθρο, που να λέει τα πράγματα όπως είναι με το όνομα τους, χωρίς μισόλογα και μακιγιαρίσματα.
Αν ο λόγος αυτός είναι πράγματι λόγος αγάπης, μπορούμε να τον πούμε θεραπευτικά μπροστά σε γονείς που πενθούν το παιδί τους;
ΔιαγραφήΝαι ανώνυμε 11,29 π.μ. ο λόγος αυτός είναι λόγος αγάπης και μπορούμε να τον πούμε θεραπευτικά μπροστά σε κάθε άνθρωπο.
ΔιαγραφήΈχεις μπερδέψει τον αγαπουλισμό με την αγάπη.
Ο αγαπουλισμός δεν είναι αγάπη, γιατί δεν έχει αλήθεια.
Ο λόγος αυτός είναι θεραπευτικός γιατί έχει αγάπη και αλήθεια.
Όπως ο γιατρός πρέπει να πει στους γονείς την δυσάρεστη αλήθεια για το παιδί τους και να πει επακριβώς τα αίτια.
Αυτό κάνει και το άρθρο, που είναι γενικό άρθρο και απευθύνεται προς όλους.
Αλλά εσύ φαίνεται είσαι επηρεασμένος απο το νεοποχίτικο πνεύμα του αγαπουλισμού και τα βλέπεις με κακό λογισμό τα πράγματα και τους λόγους που έχουν αληθινή αγάπη.
Είσαι στα καλά σου? Δεν άκουσες τι έγινε στην Ηλιούπολη?
ΔιαγραφήΕίσαι στα καλά σου; Μιλάμε γενικά και άφησε στην άκρη τις πονηράδες.
ΔιαγραφήΔεν άνοιξες ποτέ Αγία Γραφή και Πατέρες να δεις ότι αυτά είναι αυτονόητα, ότι δηλαδή η αμαρτία είναι η αιτία όλων των κακών; Δεν άκουσες ποτέ ούτε το Αλφάβητο του θείου λόγου; Στο σχολείο σου δεν έκανες ποτέ το μάθημα των Ορθόδοξων Θρησκευτικών;
Τόσο πολύ είσαι επηρεασμένος απο το νεοποχίτικο πνεύμα του αγαπουλισμού και τα βλέπεις όλα τόσο κακό λογισμό; Βλέπεις με τόσο κακό λογισμό τα πράγματα και τους λόγους που έχουν αληθινή αγάπη και σώζουν τους ανθρώπους από πολλά κακά, όταν αυτοί εφαρμόζουν τον θείο λόγο στη ζωή τους;
Για 11,16 πμ
ΔιαγραφήΕίσαι στα καλά σου; Πώς μιλάς έτσι, επειδή δεν συμφωνούν με τις λοξές απόψεις σου και την τακτική σου;
Τί θέλεις να πουν; Να μην πουν αυτά που είναι σύμφωνα με τον θείο λόγο; Θέλεις να αμαρτήσουν και να αρνηθούν τον θείο λόγο, για να αρέσουν σε ανθρώπους όπως νομίζεις; Να μην πουν με αγάπη αυτά που είναι σύμφωνα με τον θείο λόγο, αλλά ψέματα; Είναι αγάπη αυτό ή κοροϊδία;
Ο χθεσινός σχολιαστής 1:23 μ.μ. απάντησε γενικά για τους γονείς που πενθούν. Ο γονέας μπορεί να πενθεί διότι το παιδί του έχει μοναξιά ή άγχος. Και αυτό συμπεριλαμβάνεται στην γενική σημασία του πένθους.
ΔιαγραφήΕίναι λογικό ότι δεν μπορεί ο κάθε σχολιαστής να μπαίνει ο καθένας στο μυαλό του άλλου και τί έχει υπόψη του ο καθένας, που έχει διατυπώσει την ερώτηση σου αόριστα και έχει στο μυαλό του άλλα.
Άρα το ερώτημα "είσαι στα καλά σου;" να το απευθύνει στον εαυτό του ο σημερινός 11,16 π.μ. και όχι στον συνομιλήτη του.
Προς τον/την ανώνυμο/ ανώνυμη 11:16 π.μ.
ΔιαγραφήΟ λόγος του Ευαγγελίου δεν αλλάζει ανάλογα με τους χρόνους και με τα πρόσωπα. Είναι ο λόγος της αληθείας που ελευθερώνει και σώζει όλους όσους τον αποδέχονται.
Ο Σωτήρ είπε "Γνώσεσθε την αλήθεια και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς". Γνωρίστε την αλήθεια και η αλήθεια θα σας ελευθερώσει.
Ο λόγος Του ισχύει για όλους και πάντα.
Το σχόλιο 20 Ιουνίου 2026 στις 4:32 μ.μ. είναι αυτονόητο ότι απευθύνεται στον/στην ανώνυμο/-μη της 20 Ιουνίου 2026 στις 11:16 π.μ. που με τόση αγένεια μίλησε στον συνομιλητή του/της.
ΔιαγραφήΤο άρθρο είναι όλο γραμμένο με σαφήνεια, αγάπη και διάκριση.
ΑπάντησηΔιαγραφήΔεν χωράει παρεξηγήσεις και κακο-ερμηνείες.
Πρέπει να το δούμε όπως γράφτηκε: Με καλό λογισμό, όχι με νεο-εποχίτικο λογισμό που πειράζεται με το παραμικρό.
Τότε μόνο το βλέπουμε σωστά και τότε μόνο ωφέλεια μπορεί να προξενήσει.
Το παρόν άρθρο είναι γραμμένο και για τους όρθιους και για τους πεσμένους. Τους μεν όρθιους βοηθά να μην πέσουν, τους δε πεσμένους, βοηθά να σηκωθούν, αφού δούν πρώτα τα αίτια της πτώσης τους. Βοήθεια προσφέρει προς όλους.
ΑπάντησηΔιαγραφήΠως ξέρεις τι κάνει στους πεσμένους? Για ρώτα και μας...
ΔιαγραφήΟ Θεοφάνης έχει δίκαιο και τους πεσμένους τους βοηθά αφού τους δείχνει τα αίτια της πτώσης τους.
ΔιαγραφήΔεν ξέρω ανώνυμε 12:04 πμ αν είσαι πραγματικός πεσμένος ή κάνεις τον πεσμένο.
Ρώτα όμως και εσύ πόσους ωφελεί η αλήθεια για το ζήτημα αυτό.
Αν εσύ θέλεις να πορεύεσαι χωρίς να ξέρεις τα αληθινά αίτια της πτώσης σου, δεν συμβαίνει αυτό με όλους. Δεν σε αναγκάζει κανείς άλλωστε να το παραδεχτείς με το ζόρι.
Όμως εσύ δεν αντιπροσωπεύεις όλους, ακόμα και αν υποθέσουμε ότι είσαι στους πεσμένους και ότι δεν σε βοηθά να σηκωθείς.
Ο λόγος του Θεού αλλά και ο λόγος της αλήθειας είναι δυσάρεστος πολλές φορές.
Και ακόμα:
Κάποιοι τον δέχονται και άλλοι τον απορρίπτουν.
Αυτό συνέβαινε πάντοτε από την αρχή της ανθρωπότητας.
Δεν φταίει όμως σ΄ αυτό μήτε ο λόγος του Θεού μήτε ο λόγος της αλήθειας.
Ο λόγος του Θεού και της αλήθειας βοηθά πάντα να σηκωθούν, σ΄ όποιον θέλει να σηκωθεί και ν΄ ακολουθήσει τον στενό δρόμο που οδηγεί στην αληθινή λύτρωση.
Χρειάζεται ταπείνωση, μετάνοια και καλός λογισμός.
Μια χαρά ξέρει ο Θεοφάνης και ο καθένας και από την δική του πείρα, το αυτονόητο.
ΔιαγραφήΓια την θεραπεία χρειάζεται η διάγνωση.
Και η διάγνωση χρειάζεται να βρει και να αποκαλύψει τα αίτια της ασθένειας/πτώσης.
Αυτό κάνει ο άρθρο.
Άρα είναι ολοφάνερο ότι βοηθάει, αφού δείχνει τα αίτια της ασθένειας/πτώσης και έμμεσα και την θεραπεία.
Σωστά αυτά που έγραψε ο Νίκωνας στο σχόλιο του.
ΑπάντησηΔιαγραφή"Θεολογικά, είναι λάθος να μην πεις ότι η απομάκρυνση από τον Θεό αρρωσταίνει τον άνθρωπο. Αυτό το λάθος το αποφεύγουν οι αρθρογράφοι.
Είναι λάθος να αδικείς ανθρώπους που λένε αλήθειες που δεν έχουν την τόλμη πολλοί να τις πουν γιατί δεν βλέπουν με το φώς του θείου λόγου, ή από δειλία για να μην δυσαρεστήσεις τους κοσμικούς. Σ΄ αυτό το λάθος πέφτει ο ανώνυμος 15 Ιουνίου 2026 στις 8:17 π.μ. που ενώ ο ίδιος δεν βγάζει άχνα, έρχεται να κατακρίνει ανθρώπους που εξεικονίζουν την δυσάρεστη πραγματικότητα και δίνουν τις πραγματικές λύσεις του προβλήματος.
Η κατακλείδα δεν πρέπει να παρανοείται από τον κατακρίνοντα σχολιαστή. Η κατακλείδα δείχνει καθαρά το πνεύμα του άρθρου. Είναι κυρίως λόγος παρηγοριάς προς τους ψυχικά πάσχοντες, διότι είναι λόγος μετανοίας· επειδή προηγείται ο αληθινός τολμηρός λόγος μαζί με διάκριση, όπως ο λόγος περί διαστροφής, εκτροπής και αποστασίας, γι΄ αυτό και έχει αξία. Λέει αυτά που λίγοι λένε, χωρίς να αδικεί κανένα. Εκεί το άρθρο κερδίζει και σε ποιμαντική λεπτότητα. Η αποστασία από τον Θεό είναι ολοφάνερη. Αυτή είναι η αιτία τον κακών, αυτή δείχνει ως αιτία πολύ σωστά και το άρθρο με πολλή ποιμαντική λεπτότητα. Όλα αυτά συντελούν σε τέλειο βαθμό στη θεραπεία του φαινομένου. "
Σωστά!
Το δίκαιο το έχουν οι σχολιαστές που υπερασπίζονται το άρθρο.
ΑπάντησηΔιαγραφήΤο σίγουρο είναι ότι η συνέχιση ουδέν ωφελεί , αλλά μάλλον θόρυβος γίνεται .
ΑπάντησηΔιαγραφήΛάθος έχεις 9,43 μμ.
ΔιαγραφήΗ συνέχιση αν είναι μέσα στις ράγες της αλήθειας, ωφελεί. Και ένας να γράφει σύμφωνα με την αλήθεια, η αλήθεια νικά.
Γι΄ αυτό και οι σκοτεινές δυνάμεις κάνουν το πάν να απαγορεύσουν την ελευθερία του λόγου, με χίλιες δυο προφάσεις εν αμαρτίαις!!!
Διανοούμενος
Με το να μην γίνονται ατέρμονες ανακυκλώσεις προσωπικών απόψεων , μειώνεται η ελευθερία του λόγου ;
ΔιαγραφήΔεν είπα αυτό 1,44 μμ
ΔιαγραφήΜε το να μην γίνονται ατέρμονες ανακυκλώσεις προσωπικών απόψεων , δεν μειώνεται η ελευθερία του λόγου.
Στην συγκεκριμένη περίπτωση δεν συμβαίνει αυτό. Όλο και κάτι νέο προστίθεται. Δεν ξέρεις τί θέλει να πει ο άλλος και τί θα απαντήσει.
Ακόμα ελπίζω να ξέρεις ότι η συνέχιση αν είναι μέσα στις ράγες της αλήθειας, ωφελεί. Και ένας να γράφει σύμφωνα με την αλήθεια, η αλήθεια νικά.
Και ότι οι σκοτεινές δυνάμεις κάνουν το πάν να απαγορεύσουν την ελευθερία του λόγου, με χίλιες δυο προφάσεις εν αμαρτίαις!!!
Διανοούμενος
Μιας και κάποιος αναφέρθηκε στους νέους.
ΑπάντησηΔιαγραφήΟι νέοι ωφελούνται όταν βλέπουν αλήθειες, δεν βλάπτονται. Βλάπτονται όταν τους αποκρύπτεται η αλήθεια, όχι όταν τους γίνεται φανερή.
Να τί λέει το ίδιο περιοδικό για τους νέους:
ΑπάντησηΔιαγραφή"Τί ἔχει λοιπὸν νὰ πεῖ ἡ μεταστροφὴ αὐτὴ τῶν νέων γιὰ μᾶς; Ὅτι ὁ ἄνθρωπος δὲν μπορεῖ νὰ βρεῖ νόημα σὲ μιὰ ζωὴ χωρὶς Θεό, στὴν ἀνηθικότητα, στὴν ὕλη ἢ στὴν τεχνολογία, ἀλλὰ ἀναζητεῖ κάτι βαθύτερο, ποὺ νὰ νοηματοδοτεῖ τὸ ὑπαρξιακό του κενό. Ἀπέναντι σ’ αὐτὴ τὴ στάση τῆς νέας γενιᾶς ὀφείλουμε, ἰδιαιτέρως ἐμεῖς οἱ Ὀρθόδοξοι Ἕλληνες, ἀντὶ νὰ καταδικάζουμε ἀπροβλημάτιστα τοὺς νέους, νὰ τοὺς ἀγκαλιάσουμε καὶ νὰ τοὺς δείξουμε μὲ τὸν λόγο μας καὶ τὴ ζωή μας τὸν δρόμο πρὸς τὴν Ἐκκλησία. Νὰ τοὺς δείξουμε ὅτι ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία δὲν εἶναι καὶ δὲν πρέπει νὰ εἶναι ἕνα «Ἵδρυμα τελετῶν», ἀλλὰ μιὰ ζωντανὴ κοινότητα ἀγάπης, μέσα στὴν ὁποία ὁ ἄνθρωπος βρίσκει τὸν ἴδιο τὸν Θεὸ καὶ ἑνώνεται μαζί Του. Νὰ προσφέρουμε στοὺς νέους τὴν οὐσία τῆς ὀρθόδοξης πνευματικότητος καὶ τῆς «ἐν Χριστῷ» ζωῆς, ποὺ δὲν ἀποτελεῖ καθῆκον, ἀλλὰ ἀπόλαυση, ποὺ δὲν συνιστᾶ μόνο θεραπεία ψυχῆς, ἀλλὰ καὶ ἐμπειρία χαρᾶς. Καὶ ἔχουμε ἤδη ἀργήσει πολύ. "
Στο "Ἡ νέα γενιὰ στρέφεται ξανὰ στὴν πίστη"
https://www.osotir.org/2026/06/08/i-nea-genia-strefete-xana-stin-pisti/
«Τοῦτο ποίει καὶ ζήσῃ».
ΔιαγραφήΚαι όταν ο άνθρωπος θέλησε να δικαιώσει τον εαυτό του, ρώτησε: «Καὶ τίς ἐστί μου πλησίον;».
Ο Χριστός όμως δεν τον άφησε στη θεωρία. Του έδειξε τον τραυματισμένο στον δρόμο και τον Σαμαρείτη που έγινε πλησίον. Εκεί κρίνεται και ο δικός μας λόγος: όχι μόνο αν ορίζει σωστά την πτώση, αλλά αν σκύβει θεραπευτικά πάνω στον πεσμένο...
Απάντηση στον Ανδρέα Βλάχο 11:44 π.μ.
ΔιαγραφήΟύτε οι αρθρογράφοι τους αφήνουν στην θεωρία. Ας μην τους κατακρίνουμε σαν Φαρισαίοι, σαν να γνωρίζουμε (από πού;;;) τί κάνουν και τί δεν κάνουν. Ας αφήσουμε τους ανθρώπους να λένε τις αλήθειες και ας κοιτάξουμε τα δικά μας πάθη και λάθη και να κάνουμε και εμείς κάτι.
Κανείς δεν ξέρει το έργο θεωρητικό και πρακτικό των αρθρογράφων που λένε τις δυσαρέστες αλήθειες σωστά και διακριτικά, με τόση ποιμαντική λεπτότητα.
Σκύβουν θεραπευτικά και αυτοί και με το άρθρο αυτό που έγραψαν και λειτουργεί θεραπευτικά αλλά και με πράξεις που αυτοί και ο Θεός ξέρουν μόνο.
Οι αρθρογράφοι σκύβουν θεραπευτικά πάνω στον πεσμένο άνθρωπο.
ΔιαγραφήΚαι ο λόγος τους είναι Θεραπευτικός.
ΔιαγραφήΚαι ορίζει σωστά την πτώση του πεσμένου και σκύβει θεραπευτικά πάνω στον πεσμένο το συγκεκριμένο άρθρο!
Αυτή είναι η πραγματική πραγματικότητα!!!
Η συγγραφή ενός άρθρου, όπως το παρόν, δεν είναι θεωρία, είναι πράξη. Βοηθά, στηρίζει και διορθώνει.
ΔιαγραφήΕίναι πράξη βοηθητική στον πεσμένο άνθρωπο αλλά και στον όρθιο, όχι θεωρία.
Ευχαριστούμε την Αδελφότητα "Ο ΣΩΤΗΡ" για την έμπρακτη αγάπη της στον άνθρωπο και ειδικότερα στους νέους.
ΔιαγραφήΚαι με το άρθρο με τον τίτλο "Ἡ νέα γενιὰ στρέφεται ξανὰ στὴν πίστη".
(βλ. σχόλιο του Περιηγητή 18 Ιουνίου 2026 στις 9:49 π.μ. ).
Συνεχές το ενδιαφέρον για τους νέους από το γνωστό περιοδικό.
ΑπάντησηΔιαγραφήἜρευνα γιὰ τοὺς ἐθισμοὺς τῶν ἐφήβων
28 Μαΐου, 2025
Ἡ μεγαλύτερη πανευρωπαϊκὴ σχολικὴ ἔρευνα γιὰ τὴ χρήση οὐσιῶν καὶ τὶς συμπεριφορὲς ὑψηλοῦ κινδύνου στοὺς ἐφήβους διεξήχθη σὲ 37 χῶρες, μὲ τὴ συμμετοχὴ ἄνω τῶν 113.000 μαθητῶν ἡλικίας 15-16 ἐτῶν. Ἡ ἔρευνα ἑστιάζει ὄχι μόνο στὴν κατανάλωση οὐσιῶν, ἀλλὰ καὶ στὴν ψυχικὴ ὑγεία, τὸν διαδικτυακὸ «τζόγο» καὶ τὴν προβληματικὴ χρήση τῶν κοινωνικῶν δικτύων.
...
Τέλος, μόλις τὸ 59% τῶν μαθητῶν ἐμφανίζει καλὴ ψυχικὴ ὑγεία.
Ἀλήθεια, σὲ πόσο χειρότερο βαθμὸ περιμένουμε νὰ φθάσουμε, γιὰ νὰ κάνουμε κάτι; Ἡ κατάσταση ἔχει ξεφύγει. Γκρεμίσαμε ἀπὸ τὶς ψυχὲς τῶν παιδιῶν μας ἰδανικὰ καὶ ἀξίες, καὶ τώρα ἀντιμετωπίζουμε μιὰ κατάντια ποὺ δὲν ἔχει τελειωμό. Ἀποδομήσαμε στὴν Παιδεία κάθε τι ἱερὸ καὶ ὅσιο, καὶ τώρα οἱ συνέπειες… Τὰ παιδιά μας εἶναι ἐξαρτημένα, γιατὶ ζοῦν σ’ ἕναν ἐξαρτημένο κόσμο, ποὺ κληρονόμησαν ἀπὸ τοὺς μεγαλύτερους. Ἂς προλάβουμε τουλάχιστον νὰ διορθώσουμε τὰ λάθη μας στὰ μικρότερα παιδιά, πρὶν καταντήσουμε ἄγρια ζούγκλα. Νὰ δώσουμε στὰ παιδιά μας ἀξίες καὶ ἰδανικά, πίστη στὸν Θεὸ καὶ ἐλπίδα, ἀγάπη ἀληθινὴ καὶ παράδειγμα σωστό· πρὶν δοῦμε περισσότερα παιδιὰ στὴν πατρίδα μας μας νὰ καταστρέφονται καὶ νὰ πεθαίνουν ψυχικὰ καὶ σωματικὰ ἀπὸ ὀλέθριες οὐσίες καὶ ἐξαρτήσεις.
Από το "Ἔρευνα γιὰ τοὺς ἐθισμοὺς τῶν ἐφήβων"
https://www.osotir.org/2025/05/28/erevna-gia-tous-ethismous-ton-efivon/
Ο Ανδρέας Βλάχος έθεσε ερωτήματα που αξίζουν απάντηση, όχι χαρακτηρισμούς. Μπορεί να μην συμφωνεί κανείς μαζί του — αλλά ο τρόπος που αντιμετωπίστηκε δεν τιμά τη συζήτηση που διεξάγεται στο όνομα της Ορθοδοξίας.
ΑπάντησηΔιαγραφήΑπάντηση στο σχόλιο 12,59 π.μ.
ΔιαγραφήΌλα τα ερωτήματα του Ανδρέα Βλάχου απαντήθηκαν πολύ καλά και σε τέλειο βαθμό.
Ο τρόπος που αντιμετώπισε αυτός το άμεμπτο άρθρο δεν τιμά την συζήτηση.
Ο τρόπος που αντιμετωπίστηκε ήταν κοσμιότατος, χωρίς κανένα ψεγάδι.
Ανώνυμε 12:59 π.μ. μην βλέπεις ανάποδα τα πράγματα!
ΔιαγραφήΟ τρόπος που αντιμετωπίστηκε ο αξιότιμος αρθρογράφος που έγραψε το βοηθητικότατο παρόν άρθρο, αυτός ο τρόπος, αν θέλεις πες ότι, δεν τιμά τη συζήτηση που διεξάγεται στο όνομα της Ορθοδοξίας.
Μην βλέπεις τα πράγματα στραβά και ανάποδα ανώνυμε!!!
Οι απόψεις του Ανδρέα Βλάχου, ήταν εντελώς λάθος, δεν είχαν καμία βάση και γι΄ αυτό κατέπεσαν με τον σωστό αντίλογο. Το άρθρο δεν έχει ελλείψεις. Λέει τα αυτονόητα για κάθε πιστό Ορθόδοξο Χριστιανό που συνειδητά ζει την εκκλησιαστική ζωή.
Μην βλέπεις τα πράγματα στραβά και ανάποδα ανώνυμε!!!
Για 19-6-2026 12,59 μμ
ΔιαγραφήΗ λάθος αντίληψη και οι λαθεμένοι χαρακτηρισμοί του Ανδρέα Βλάχου απαντήθηκαν με τις σωστές αντιλήψεις και τους σωστούς χαρακτηρισμούς για το πώς έχουν τα πράγματα σχετικά με το πολύ αξιόλογο αυτό άρθρο.
Οι θέσεις που διατυπώνονται εδώ ως αυτονόητη Ορθόδοξη ποιμαντική — περί «αγαπουλισμού», «νεοεποχίτικου πνεύματος», «κακού λογισμού» κ.λπ. απέναντι σε κάθε ποιμαντική επιφύλαξη — τελούν σε γνώση κάποιου επισκόπου;
ΑπάντησηΔιαγραφήΑν δεν τελούν, είναι πολύ εύκολο να τεθεί σχετικό ερώτημα στους αρμόδιους ποιμένες, ώστε να μη φορτώνονται στην Εκκλησία προσωπικές υπερβολές ανώνυμων σχολιαστών.
Ο επίσκοπος, "Πέτρο" 8,46 μμ, δεν είναι κανένας Πάπας.
ΔιαγραφήΔεν είναι καμία αυθεντία, από μόνος του.
Μιλάμε πάντα για την Ορθοδοξία.
Δεν το ξέρεις αυτό "Πέτρο";
Κάτσε και διάβασε κανένα βιβλίο Ορθόδοξο της προκοπής.
Ο επίσκοπος και οι αρμόδιοι ποιμένες αν έχουν εκκοσμικευθεί, η γνώμη τους μετράει λιγότερο από την γνώμη του απλού πιστού που μένει στη γραμμή των Πατέρων.
Αυτά για την Ορθόδοξη Εκκλησία.
Οι θέσεις που διατυπώνονται εδώ ως αυτονόητη Ορθόδοξη ποιμαντική, είναι σύμφωνες με το πνεύμα της Ορθοδοξίας, το αληθινό, όχι το μπασταρδεμένο από τις κοσμικότητες και τους "αγαπουλισμούς".
ΔιαγραφήΗ Εκκλησία δεν είναι οι επίσκοποι, αλλά κυρίως ο κλήρος και ο λαός που ακολουθούν το πνεύμα της Ορθοδοξίας, της αγίας Παράδοσης.
Οι θέσεις που διατυπώνονται εδώ ως αυτονόητη Ορθόδοξη ποιμαντική είναι σωστές.
ΔιαγραφήΟι απόψεις που έχουν σχηματιστεί από επιδράσεις του μοδάτου αγαπουλισμού, του νεοεποχίτικου πνεύματος, ή του κακού λογισμού που βλέπει μεμπτά στα φανερά, δεν είναι ποιμαντικές επιφυλάξεις που μπορεί να τεθούν σε συζήτηση, είναι απλά εκτός αλήθειας.
Και εκτός της αλήθειας, ωφέλεια ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ.
"Πέτρο" 8:46 μ.μ. δεν βρισκόμαστε στον Παπισμό.
ΔιαγραφήΒρισκόμαστε στην Ορθοδοξία, εκεί όπου δεν υπάρχουν Πάπες!
Δεν θα μας πουν οι "αρμόδιοι ποιμένες" ποιό είναι το σωστό, ωσάν να είναι Πάπες!
Εντάξει "Πέτρο" με τις υπερβολικές προσωπικές "παπικές" απόψεις σου;;
Ευχαριστούμε την αδελφότητα Θεολόγων "Ο Σωτήρ" και το μπλογκ σας για το ψυχωφελές άρθρο!
ΑπάντησηΔιαγραφή... καὶ δι’ αὐτῆς ἀποθανὼν ἔτι λαλεῖται. (Ἑβρ. 11,4)
ΑπάντησηΔιαγραφήhttps://anastasiosk.blogspot.com/2022/12/blog-post_428.html
Για 7,21 μ.μ.
ΔιαγραφήΤί είναι αυτό το άρθρο; Τί λέει; Τί σχέση έχει με την ανάρτηση;
Περιέγραψε μας με λίγα λόγια. Υπάρχουν άνθρωποι που δεν επισκέπτονται τέτοια μπλογκς. Εξήγησε μας τί λέει και ποιανού είναι και τί σχέση έχει με την ανάρτηση;
Άγιος Παΐσιος " έχεις λύπη; Ο Χριστός σου λείπει." !
ΑπάντησηΔιαγραφήΠΟΛΥ ΣΩΣΤΟ ΚΑΙ ΕΠΙΚΑΙΡΟ Δημήτρη!
ΔιαγραφήΜπράβο που το θυμήθηκες και μας το έγραψες!
Αυτό ως απάντηση στους εξυπνάκηδες κοσμικούς και τους επηρεασμένους από τους κοσμικούς, που δεν καταλαβαίνουν απλά πράγματα , που είναι τόσο κατανοητά και απλά για τους πραγματικά πιστούς.
Όχι στο δαίμονα της απελπισίας
ΑπάντησηΔιαγραφήhttps://niksothropoulos.wordpress.com/2012/06/02/%cf%8c%cf%87%ce%b9-%cf%83%cf%84%ce%bf-%ce%b4%ce%b1%ce%af%ce%bc%ce%bf%ce%bd%ce%b1-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b1%cf%80%ce%b5%ce%bb%cf%80%ce%b9%cf%83%ce%af%ce%b1%cf%82/
Πολύ καλά κατασκευάσατε την εικόνα της ανάρτησης. Και μόνο αυτή τα λέει όλα και δεν χρειάζεται να διαβαστεί το άρθρο.
ΑπάντησηΔιαγραφήΈλληνας Ορθ.
Δυστυχώς έχει ένα πολύ μεγάλο λάθος η εικόνα της ανάρτησης.
ΔιαγραφήΈχει την γυναίκα να πηγαίνει στην Εκκλησία με παντελόνια που είναι πολύ μεγάλη αμαρτία.
Τα παντελόνια και γενικότερα το ανδρικό ντύσιμο στις γυναίκες είναι πολύ μεγάλη αμαρτία. Όπως φυσικά και οι φούστες και το γυναικείο ντύσιμο στους άνδρες.
Τα υγιή πνευματικά πρότυπα και ο υγιής τρόπος ζωής είναι τα πρότυπα και ο τρόπος ζωής που προβάλλει η Αγία Γραφή και η Ορθόδοξη Εκκλησία.
Με φούστα σεμνή, μακρυά, λοιπόν, έπρεπε να εικονίζεται η γυναίκα πηγαίνοντας στην Εκκλησία.
Ιωαννίκιος