Χθὲς γίναμε μάρτυρες ἑνὸς διαλόγου πού, ἂν καὶ κράτησε μόλις λίγα δευτερόλεπτα, κατάφερε νὰ περιγράψει ἀνάγλυφα τὸ πνευματικὸ status quo τῶν ἡμερῶν μας.
Ἕνας ἱερέας, ἀπὸ ἐκείνους τούς παλαιᾶς κοπῆς ποὺ ἀκόμα νοιάζονται γιὰ τὸ «ποίμνιο» μὲ ἕναν τρόπο σχεδὸν πατρικό, πλησίασε μιὰ γνωστή μου. Μὲ τὴ γλυκύτητα ποὺ φέρνουν οἱ μέρες τοῦ Πάσχα, τὴ ρώτησε:
«Θὰ ἔρθεις, παιδί μου, φέτος γιὰ ἐξομολόγηση; Νὰ ἐλαφρώσει λίγο ἡ ψυχή σου γιὰ τὴν Ἀνάσταση;»
Ἡ ἀπάντηση ἦρθε ἀφοπλιστική, σχεδὸν ἀντανακλαστική:
«Κάνω ψυχοθεραπεία, παππούλη. Τὰ λέω ἐκεῖ».
Ὁ ἱερέας χαμογέλασε συγκαταβατικὰ καὶ ἀπομακρύνθηκε. Ὅμως ἡ ἀτάκα ἔμεινε νὰ αἰωρεῖται στὸν ἀέρα. Σὲ αὐτὴ τὴ μικρὴ φράση κρύβεται ἡ μεγάλη ἀλήθεια τῆς ἐποχῆς μας. Εἶναι πλέον πολὺ εὐκολότερο γιὰ τὸν ἄνθρωπο νὰ ἀνοίξει τὸ πορτοφόλι του στὸν θεραπευτή, παρὰ νὰ παραδώσει τὸν ἐγωισμό του... στὸν ἐξομολόγο.
Γιατί ἡ γνωστή μου –καὶ χιλιάδες ἄλλοι σὰν ἐμᾶς– προτιμᾶ τὸν καναπὲ ἀπὸ τὸ πετραχήλι; Ἡ ἀπάντηση κρύβεται στὴν ἄνεση. Ὅταν πληρώνεις γιὰ μιὰ ὑπηρεσία, εἶσαι ὁ κυρίαρχος. Στὸ γραφεῖο τοῦ ψυχολόγου, εἶσαι ὁ «πελάτης» ποὺ ἀναλύει τὸ τραῦμα του. Στὴν ἐξομολόγηση, εἶσαι ὁ «ἄνθρωπος» ποὺ παραδέχεται τὸ σφάλμα του.
Τὸ πορτοφόλι μας τὸ δίνουμε εὔκολα. Τὸ 50ευρω τῆς συνεδρίας εἶναι τὸ τίμημα γιὰ νὰ κρατήσουμε τὸν ἔλεγχο τῆς ἀφήγησής μας. Πληρώνουμε γιὰ νὰ ἀκουστοῦμε, νὰ δικαιωθοῦμε, νὰ «ἐξηγηθοῦμε». Ὁ ἐγωισμός μας παραμένει στὸ ἀπυρόβλητο, ἀφοῦ κάθε μας σκοτεινὴ πτυχὴ βαφτίζεται «μηχανισμὸς ἄμυνας».
Καὶ κάπως ἔτσι συνεχίζεται ἡ ζωή μας στὸ πνευματικὸ σκοτάδι.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου