Γράφει ὁ Ἐλευθέριος Ἀνδρώνης
Ἐκκοσμίκευση, ἀκατάπαυστα σκάνδαλα, θεολογικὲς πλάνες, αἱρετικὲς καινοτομίες, ἀξιοθρήνητη ἱεραποστολή, βλάσφημες ἐπιμειξίες μὲ τὸν wokeισμό. Αὐτοὶ εἶναι μερικοὶ ἀπὸ τοὺς λόγους ποὺ οἱ δυτικοθρεμμένες «ἐκκλησίες» στὴ Γερμανία ἀποψιλώνονται ἀφοῦ πέφτουν ἐπάνω τους οἱ ἀκρίδες τοῦ μηδενισμοῦ.
Ὅπως μᾶς πληροφορεῖ ἡ Γραφή, ὁ ἀκλόνητος βράχος τῆς μίας καὶ ἀληθινῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας, εἶναι ἡ ἀνόθευτη πίστη στὸ Εὐαγγέλιο τοῦ σωτῆρα Χριστοῦ. Ὅταν ὁ θεμέλιος λίθος – Χριστός, ἀπορρίπτεται ἀπὸ τὸ οἰκοδόμημα αἱρετικῶν ἐκκλησιῶν, ἡ κατάρρευση εἶναι προδιαγεγραμμένη. Οἱ αἱρετικὲς κακοδοξίες δημιουργοῦν ἕνα ἀπονεκρωμένο εὐαγγέλιο, ἕνα ἠθικοπλαστικὸ ἀλλὰ... ἀδειανὸ καβούκι ποὺ δὲν ἀγγίζει τὶς ψυχές.
Καὶ ἂν στοὺς καιροὺς τῶν παχιῶν ἀγελάδων οἱ αἱρετικὲς ἐκκλησίες μποροῦσαν νὰ λαμβάνουν κάποια εὐκαιριακὴ αἴγλη εὐημερίας, στοὺς σημερινοὺς καιροὺς Ἀποκάλυψης ποὺ τὸ «θηρίο» τοῦ οἰκουμενισμοῦ περιμαζεύει ὅλα τὰ αἱρετικά του παραρτήματα γιὰ νὰ τὰ ἑνώσει, γίνεται ἔκδηλη ἡ κενότητα τῶν αἱρετικῶν.
Σὲ μιὰ ἐποχὴ ποὺ βασιλεύει ὁ ἀμοραλισμός, τὸ ἀντίθετό του – ὁ ἠθικισμός – εἶναι ἀνήμπορος νὰ ἀναχαιτίσει τὸ κακό. Γιατί ὁ ἀμοραλισμὸς ἔχει πανίσχυρο καύσιμο τὸ πάθος, ἐνῷ ὁ στεῖρος ἠθικισμὸς δὲν καταφέρνει τὸ παραμικρὸ ἐφόσον ἀποσυνδέεται ἀπὸ τὴν Ἀλήθεια. Μάλιστα ζημιώνει κιόλας, ἀφοῦ οἱ «ξεροὶ» κανόνες χωρὶς βιωματικὴ σχέση μὲ τὸν Θεό, γίνονται αἰτία ἐπανάστασης καὶ ἀποστροφῆς γιὰ κάθε δόγμα. Ἔτσι ἀκριβῶς δημιουργήθηκαν τὰ αἱρετικὰ «παιδιὰ» καὶ «ἐγγόνια» τοῦ Παπισμοῦ, κι ἔτσι ἀκόμα πληθαίνει τὸ γενεαλογικὸ δέντρο τῆς αἵρεσης.
Κι ἔπειτα ἔχουμε τὰ ἀλλόθρησκα «θηρία». Ὁ ἀθεϊσμὸς ἀπὸ τὴ μία (καὶ αὐτὸς μιὰ μορφὴ θρησκείας εἶναι) καὶ ὁ εἰσαγόμενος μωαμεθανισμὸς ἀπὸ τὴν ἄλλη, συνθλίβουν πρῶτα – πρῶτα τὰ ξεΐγκλωτα δόγματα ποὺ δὲν ἔχουν καμία ἁγιοπνευματικὴ ρίζα. Κι ἄλλωστε ἡ αἵρεση προξενεῖ ἐρήμωση ψυχῶν, καὶ ἄρα τῆς ἀξίζει ἀπόλυτα ἡ ἐρήμωση πιστῶν.
Ὅπως μᾶς πληροφορεῖ ἡ Γραφή, ὁ ἀκλόνητος βράχος τῆς μίας καὶ ἀληθινῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας, εἶναι ἡ ἀνόθευτη πίστη στὸ Εὐαγγέλιο τοῦ σωτῆρα Χριστοῦ. Ὅταν ὁ θεμέλιος λίθος – Χριστός, ἀπορρίπτεται ἀπὸ τὸ οἰκοδόμημα αἱρετικῶν ἐκκλησιῶν, ἡ κατάρρευση εἶναι προδιαγεγραμμένη. Οἱ αἱρετικὲς κακοδοξίες δημιουργοῦν ἕνα ἀπονεκρωμένο εὐαγγέλιο, ἕνα ἠθικοπλαστικὸ ἀλλὰ... ἀδειανὸ καβούκι ποὺ δὲν ἀγγίζει τὶς ψυχές.
Καὶ ἂν στοὺς καιροὺς τῶν παχιῶν ἀγελάδων οἱ αἱρετικὲς ἐκκλησίες μποροῦσαν νὰ λαμβάνουν κάποια εὐκαιριακὴ αἴγλη εὐημερίας, στοὺς σημερινοὺς καιροὺς Ἀποκάλυψης ποὺ τὸ «θηρίο» τοῦ οἰκουμενισμοῦ περιμαζεύει ὅλα τὰ αἱρετικά του παραρτήματα γιὰ νὰ τὰ ἑνώσει, γίνεται ἔκδηλη ἡ κενότητα τῶν αἱρετικῶν.
Σὲ μιὰ ἐποχὴ ποὺ βασιλεύει ὁ ἀμοραλισμός, τὸ ἀντίθετό του – ὁ ἠθικισμός – εἶναι ἀνήμπορος νὰ ἀναχαιτίσει τὸ κακό. Γιατί ὁ ἀμοραλισμὸς ἔχει πανίσχυρο καύσιμο τὸ πάθος, ἐνῷ ὁ στεῖρος ἠθικισμὸς δὲν καταφέρνει τὸ παραμικρὸ ἐφόσον ἀποσυνδέεται ἀπὸ τὴν Ἀλήθεια. Μάλιστα ζημιώνει κιόλας, ἀφοῦ οἱ «ξεροὶ» κανόνες χωρὶς βιωματικὴ σχέση μὲ τὸν Θεό, γίνονται αἰτία ἐπανάστασης καὶ ἀποστροφῆς γιὰ κάθε δόγμα. Ἔτσι ἀκριβῶς δημιουργήθηκαν τὰ αἱρετικὰ «παιδιὰ» καὶ «ἐγγόνια» τοῦ Παπισμοῦ, κι ἔτσι ἀκόμα πληθαίνει τὸ γενεαλογικὸ δέντρο τῆς αἵρεσης.
Κι ἔπειτα ἔχουμε τὰ ἀλλόθρησκα «θηρία». Ὁ ἀθεϊσμὸς ἀπὸ τὴ μία (καὶ αὐτὸς μιὰ μορφὴ θρησκείας εἶναι) καὶ ὁ εἰσαγόμενος μωαμεθανισμὸς ἀπὸ τὴν ἄλλη, συνθλίβουν πρῶτα – πρῶτα τὰ ξεΐγκλωτα δόγματα ποὺ δὲν ἔχουν καμία ἁγιοπνευματικὴ ρίζα. Κι ἄλλωστε ἡ αἵρεση προξενεῖ ἐρήμωση ψυχῶν, καὶ ἄρα τῆς ἀξίζει ἀπόλυτα ἡ ἐρήμωση πιστῶν.
Οἱ ἐκκλησίες γίνονται... μπυραρίες
Ἡ γνωστὴ ἐφημερίδα Bild σὲ σχετικὸ ρεπορτὰζ παρουσίασε τὸ φαινόμενο τῆς ἐρήμωσης τῶν ἐκκλησιασμάτων στὴ Γερμανία. Τόσο οἱ Καθολικὲς ὅσο καὶ οἱ Προτεσταντικὲς «ἐκκλησίες» βλέπουν τὰ ἐκκλησιάσματά τους νὰ ἀραιώνουν μὲ ραγδαίους ρυθμούς. Μόνο σὲ ἕνα χρόνο (ἀπὸ τὸ 2024 στὸ 2025), Καθολικοὶ καὶ Προτεστάντες ἔχασαν 1,2 ἑκατομμύρια μέλη στὴ Γερμανία, ἕνας συντριπτικὸς ἀριθμὸς ποὺ δὲν δείχνει ἁπλᾶ μιὰ ἐκκλησιαστικὴ κρίση, ἀλλὰ μιὰ δομικὴ κατάρρευση αὐτῶν τῶν ὁμολογιῶν.
Συγκεκριμένα ἡ Προτεσταντικὴ «ἐκκλησία» ἀπαριθμεῖ 17,4 ἑκατομμύρια μέλη (ἀπὸ 18 ἑκατομμύρια τὸ 2024), ἐνῷ ἡ Καθολικὴ «ἐκκλησία» 19,2 ἑκατομμύρια μέλη (ἀπὸ 19,8 ἑκατομμύρια τὸ 2024). Τὸ ποσοστὸ χριστιανῶν στὴ Γερμανία ἔχει πέσει κάτω ἀπὸ τὸ 50% καὶ οὐσιαστικὰ ἡ κοινωνία μετατρέπεται σὲ μιὰ ἀσπόνδυλη μᾶζα ποὺ γίνεται «λίπασμα» γιὰ τὴν περεταίρω ἐπικράτηση τοῦ μουσουλμανισμοῦ. Νιτσεϊσμός, Μαρξισμός, Ναζισμός, ἀκραῖος Τεχνοκρατισμός, τὸ πολιτισμικὸ ἔδαφος τῆς Γερμανίας ἦταν ἐδῶ καὶ αἰῶνες ἄγονο καὶ ἐχθρικὸ γιὰ τὸ ἀνόθευτο Εὐαγγέλιο.
Εἰδήσεις σὰν τῆς προτεστάντισσας πάστορα (μὲ τὰ φούξια μαλλιὰ) ποὺ «εὐλόγησε» τὸν πολυγαμικὸ «γάμο» τεσσάρων ἀντρῶν στὸ Βερολῖνο, εἶναι μιὰ τυπικὴ εἰκόνα ἀπὸ τὸ κατάντημα τῶν αἱρετικῶν μορφωμάτων. Ἀπὸ τὸ 2000 μέχρι τὸ 2024 ἔχουν κλείσει περίπου 611 Καθολικὲς καὶ 350 Προτεσταντικὲς ἐκκλησίες στὴ Γερμανία. Τὰ ἀδειανὰ κτήρια ποὺ κάποτε κήρυτταν ἀδειανὰ λόγια, τελικὰ μετατρέπονται σὲ πολιτιστικοὺς χώρους, διαμερίσματα, ξενοδοχεῖα, ἑστιατόρια, μπυραρίες, γυμναστήρια ἢ διάφορα ἄλλα καταστήματα.
Μιὰ κατάληξη ποὺ κι ἐμεῖς οἱ ὀρθόδοξοι πρέπει νὰ φιλοσοφοῦμε σοβαρά: οἱ ναοὶ ποὺ ἀκολουθοῦν τὸ ρεῦμα τῆς ἐκκοσμίκευσης, τελικὰ ἁλώνονται καὶ κυριεύονται ἀπὸ τὰ φετὶχ τοῦ κόσμου, γίνονται στέκια γιὰ φαί, γιὰ ποτό, γιὰ γλεντοκόπι, γιὰ συναυλίες καὶ ἀλλοπρόσαλλες τέχνες.
Συγκεκριμένα ἡ Προτεσταντικὴ «ἐκκλησία» ἀπαριθμεῖ 17,4 ἑκατομμύρια μέλη (ἀπὸ 18 ἑκατομμύρια τὸ 2024), ἐνῷ ἡ Καθολικὴ «ἐκκλησία» 19,2 ἑκατομμύρια μέλη (ἀπὸ 19,8 ἑκατομμύρια τὸ 2024). Τὸ ποσοστὸ χριστιανῶν στὴ Γερμανία ἔχει πέσει κάτω ἀπὸ τὸ 50% καὶ οὐσιαστικὰ ἡ κοινωνία μετατρέπεται σὲ μιὰ ἀσπόνδυλη μᾶζα ποὺ γίνεται «λίπασμα» γιὰ τὴν περεταίρω ἐπικράτηση τοῦ μουσουλμανισμοῦ. Νιτσεϊσμός, Μαρξισμός, Ναζισμός, ἀκραῖος Τεχνοκρατισμός, τὸ πολιτισμικὸ ἔδαφος τῆς Γερμανίας ἦταν ἐδῶ καὶ αἰῶνες ἄγονο καὶ ἐχθρικὸ γιὰ τὸ ἀνόθευτο Εὐαγγέλιο.
Εἰδήσεις σὰν τῆς προτεστάντισσας πάστορα (μὲ τὰ φούξια μαλλιὰ) ποὺ «εὐλόγησε» τὸν πολυγαμικὸ «γάμο» τεσσάρων ἀντρῶν στὸ Βερολῖνο, εἶναι μιὰ τυπικὴ εἰκόνα ἀπὸ τὸ κατάντημα τῶν αἱρετικῶν μορφωμάτων. Ἀπὸ τὸ 2000 μέχρι τὸ 2024 ἔχουν κλείσει περίπου 611 Καθολικὲς καὶ 350 Προτεσταντικὲς ἐκκλησίες στὴ Γερμανία. Τὰ ἀδειανὰ κτήρια ποὺ κάποτε κήρυτταν ἀδειανὰ λόγια, τελικὰ μετατρέπονται σὲ πολιτιστικοὺς χώρους, διαμερίσματα, ξενοδοχεῖα, ἑστιατόρια, μπυραρίες, γυμναστήρια ἢ διάφορα ἄλλα καταστήματα.
Μιὰ κατάληξη ποὺ κι ἐμεῖς οἱ ὀρθόδοξοι πρέπει νὰ φιλοσοφοῦμε σοβαρά: οἱ ναοὶ ποὺ ἀκολουθοῦν τὸ ρεῦμα τῆς ἐκκοσμίκευσης, τελικὰ ἁλώνονται καὶ κυριεύονται ἀπὸ τὰ φετὶχ τοῦ κόσμου, γίνονται στέκια γιὰ φαί, γιὰ ποτό, γιὰ γλεντοκόπι, γιὰ συναυλίες καὶ ἀλλοπρόσαλλες τέχνες.
Ὀρθοδοξία: H ταχύτερα ἀναπτυσσόμενη χριστιανικὴ ὁμολογία
Ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ μιὰ εὐχάριστη πλευρὰ στὸ θέμα. Σὲ αὐτὸ τὸ φαινόμενο ἀποχριστιανοποιήσης τῆς Γερμανίας, ἡ Ὀρθοδοξία ὄχι μόνο δὲν χάνει πιστούς, ἀλλὰ θεωρεῖται ἡ ταχύτερα ἀναπτυσσόμενη Ἐκκλησία στὴ χώρα. Τὸ ἴδιο θαῦμα ποὺ συμβαίνει στὶς ΗΠΑ καὶ τὸ Ἡνωμένο Βασίλειο τὰ τελευταῖα χρόνια, δίνει ἐκλεκτοὺς καρποὺς κι ἐδῶ.
Σύμφωνα μὲ ἐκτιμήσεις, ὑπάρχουν περίπου 3,8 – 4 ἑκατομμύρια Χριστιανοὶ Ὀρθόδοξοι στὴ Γερμανία, ποὺ ἀντιστοιχεῖ στὸ καθόλου ἀμελητέο 4,5–5% τοῦ συνολικοῦ πληθυσμοῦ. Ἕλληνες, Ρῶσοι, Ρουμάνοι, Σέρβοι, Οὐκρανοί, Βούλγαροι καὶ Γεωργιανοί, συνθέτουν διάσπαρτες ὀρθόδοξες κοινότητες ποὺ ἐπεκτείνουν τὸ ἱεραποστολικὸ ἔργο. Ἀρκετοὶ ἀπὸ τοὺς αἱρετικοὺς ναοὺς ποὺ κλείνουν, περνοῦν στὰ χέρια Ὀρθοδόξων καὶ ἐξαγιάζονται ἀπὸ τὸ Πνεῦμα τῆς Ἀληθείας, δίνοντας πνοὴ Θεοῦ σὲ μιὰ παραπαίουσα κοινωνία. Πράγματι θαυμαστὸ γεγονὸς ὅτι στὴ χώρα τοῦ ἄθεου Νίτσε ποὺ ἔθρεψε γενιὲς μὲ τὸ «ὁ Θεὸς πέθανε», ἦρθε τὸ πλήρωμα τοῦ χρόνου νὰ δείξει ὅτι τελικὰ οἱ φιλοσοφίες τοῦ Νίτσε εἶναι ἐκεῖνες ποὺ πέθαναν, ἀλλὰ ὁ Θεὸς ΖΕΙ αἰωνίως καὶ θριαμβεύει ἀκόμα καὶ πάνω ἀπὸ τὰ χαλάσματα τῶν ἀνθρώπων.
Ἄλλωστε τὸ ὀρθόδοξο μήνυμα τοῦ Εὐαγγελίου δὲν περιορίζεται μόνο μεταξὺ μεταναστῶν. Ὑπάρχει αὐξανόμενο ἐνδιαφέρον καὶ στὸν ντόπιο γερμανικὸ πληθυσμό, σὲ σημεῖο ποὺ μερικὰ μοναστήρια καὶ ναοί, κάνουν Θεία Λειτουργία στὰ γερμανικά. Τὴν τελευταία δεκαετία καταγράφεται σταθερὴ αὔξηση Γερμανῶν ποὺ βαφτίζονται ὡς Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί. Ἡ αὐθεντικότητα τῆς Ὀρθοδοξίας μαγνητίζει ὅλο καὶ περισσότερους ντόπιους ποὺ (ὅπως καὶ στὶς ΗΠΑ) ψάχνουν μιὰ ἀνόθευτη πίστη γιὰ νὰ δραπετεύσουν ἀπὸ τὰ κενὰ συνθήματα τῆς κοσμικότητας. Ξέρετε, σὲ ἀντίθεση μὲ τοὺς ἁπλοϊκούς, ἄδολους καὶ καλοσυνάτους κατηχούμενους στὶς ἱεραποστολὲς τῆς Ἀφρικῆς, στὶς σκληρόκαρδες καὶ ἐπηρμένες κοινωνίες τῆς Δύσης εἶναι ἀκόμα μεγαλύτερο θαῦμα το νὰ διαδίδεται τὸ Εὐαγγέλιο.
Καὶ στὴν περίπτωση τῶν Γερμανῶν, ὑπάρχει αὐξανόμενη ζήτηση γιὰ ὀρθόδοξα podcast στὸ διαδίκτυο ὅπου γίνεται ἱεραποστολικὸ ἔργο. Πρὸς τὸ παρὸν τὸ «ρεῦμα» Γερμανῶν ποὺ ἀνακαλύπτουν τὴν Ὀρθοδοξία εἶναι περιορισμένο, ἀλλὰ ἔτσι ἀκριβῶς ξεκίνησε ἡ μεγάλη ἄνθιση στὶς ΗΠΑ. Τὸ μήνυμα τοῦ Εὐαγγελίου εἶναι ἕνας ἀθάνατος σπόρος ποὺ μπορεῖ νὰ φυτρώσει ἀκόμα καὶ στὰ πιὸ τοξικὰ περιβάλλοντα, ὅταν ἔρθουν οἱ κατάλληλες συνθῆκες. Ἄλλωστε δὲν ὑπῆρξε πιὸ ἐχθρικὸ περιβάλλον γιὰ τὴν Ὀρθοδοξία ἀπὸ τὰ πρωτοχριστιανικὰ χρόνια, ὅπου οὔτε οἱ αὐτοκράτορες, οὔτε οἱ διωγμοί, οὔτε οἱ εἰδωλολάτρες, οὔτε ὁ «σκοτισμένος» Ἰουδαϊσμὸς δὲν κατάφεραν νὰ καταπνίξουν τὸ μικρὸ ποίμνιο ποὺ τελικὰ ἁπλώθηκε στὰ πέρατα τῆς οἰκουμένης.
Σύμφωνα μὲ ἐκτιμήσεις, ὑπάρχουν περίπου 3,8 – 4 ἑκατομμύρια Χριστιανοὶ Ὀρθόδοξοι στὴ Γερμανία, ποὺ ἀντιστοιχεῖ στὸ καθόλου ἀμελητέο 4,5–5% τοῦ συνολικοῦ πληθυσμοῦ. Ἕλληνες, Ρῶσοι, Ρουμάνοι, Σέρβοι, Οὐκρανοί, Βούλγαροι καὶ Γεωργιανοί, συνθέτουν διάσπαρτες ὀρθόδοξες κοινότητες ποὺ ἐπεκτείνουν τὸ ἱεραποστολικὸ ἔργο. Ἀρκετοὶ ἀπὸ τοὺς αἱρετικοὺς ναοὺς ποὺ κλείνουν, περνοῦν στὰ χέρια Ὀρθοδόξων καὶ ἐξαγιάζονται ἀπὸ τὸ Πνεῦμα τῆς Ἀληθείας, δίνοντας πνοὴ Θεοῦ σὲ μιὰ παραπαίουσα κοινωνία. Πράγματι θαυμαστὸ γεγονὸς ὅτι στὴ χώρα τοῦ ἄθεου Νίτσε ποὺ ἔθρεψε γενιὲς μὲ τὸ «ὁ Θεὸς πέθανε», ἦρθε τὸ πλήρωμα τοῦ χρόνου νὰ δείξει ὅτι τελικὰ οἱ φιλοσοφίες τοῦ Νίτσε εἶναι ἐκεῖνες ποὺ πέθαναν, ἀλλὰ ὁ Θεὸς ΖΕΙ αἰωνίως καὶ θριαμβεύει ἀκόμα καὶ πάνω ἀπὸ τὰ χαλάσματα τῶν ἀνθρώπων.
Ἄλλωστε τὸ ὀρθόδοξο μήνυμα τοῦ Εὐαγγελίου δὲν περιορίζεται μόνο μεταξὺ μεταναστῶν. Ὑπάρχει αὐξανόμενο ἐνδιαφέρον καὶ στὸν ντόπιο γερμανικὸ πληθυσμό, σὲ σημεῖο ποὺ μερικὰ μοναστήρια καὶ ναοί, κάνουν Θεία Λειτουργία στὰ γερμανικά. Τὴν τελευταία δεκαετία καταγράφεται σταθερὴ αὔξηση Γερμανῶν ποὺ βαφτίζονται ὡς Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί. Ἡ αὐθεντικότητα τῆς Ὀρθοδοξίας μαγνητίζει ὅλο καὶ περισσότερους ντόπιους ποὺ (ὅπως καὶ στὶς ΗΠΑ) ψάχνουν μιὰ ἀνόθευτη πίστη γιὰ νὰ δραπετεύσουν ἀπὸ τὰ κενὰ συνθήματα τῆς κοσμικότητας. Ξέρετε, σὲ ἀντίθεση μὲ τοὺς ἁπλοϊκούς, ἄδολους καὶ καλοσυνάτους κατηχούμενους στὶς ἱεραποστολὲς τῆς Ἀφρικῆς, στὶς σκληρόκαρδες καὶ ἐπηρμένες κοινωνίες τῆς Δύσης εἶναι ἀκόμα μεγαλύτερο θαῦμα το νὰ διαδίδεται τὸ Εὐαγγέλιο.
Καὶ στὴν περίπτωση τῶν Γερμανῶν, ὑπάρχει αὐξανόμενη ζήτηση γιὰ ὀρθόδοξα podcast στὸ διαδίκτυο ὅπου γίνεται ἱεραποστολικὸ ἔργο. Πρὸς τὸ παρὸν τὸ «ρεῦμα» Γερμανῶν ποὺ ἀνακαλύπτουν τὴν Ὀρθοδοξία εἶναι περιορισμένο, ἀλλὰ ἔτσι ἀκριβῶς ξεκίνησε ἡ μεγάλη ἄνθιση στὶς ΗΠΑ. Τὸ μήνυμα τοῦ Εὐαγγελίου εἶναι ἕνας ἀθάνατος σπόρος ποὺ μπορεῖ νὰ φυτρώσει ἀκόμα καὶ στὰ πιὸ τοξικὰ περιβάλλοντα, ὅταν ἔρθουν οἱ κατάλληλες συνθῆκες. Ἄλλωστε δὲν ὑπῆρξε πιὸ ἐχθρικὸ περιβάλλον γιὰ τὴν Ὀρθοδοξία ἀπὸ τὰ πρωτοχριστιανικὰ χρόνια, ὅπου οὔτε οἱ αὐτοκράτορες, οὔτε οἱ διωγμοί, οὔτε οἱ εἰδωλολάτρες, οὔτε ὁ «σκοτισμένος» Ἰουδαϊσμὸς δὲν κατάφεραν νὰ καταπνίξουν τὸ μικρὸ ποίμνιο ποὺ τελικὰ ἁπλώθηκε στὰ πέρατα τῆς οἰκουμένης.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου