Τοῦ Ἐπισκόπου Ἀμαθοῦντος
Νικολάου
Ὅπως εἶναι γνωστό, στὶς 18 Αὔγουστου
2004 ἐκοιμήθη ἐν Κυρίω ἡ Ἀδελφὴ Μαριάμ, ἡ γνωστή μας κυρία Μαρούλα, σὲ ἡλικία
79 ἐτῶν. Τοὺς τελευταίους περίπου πέντε μῆνες τοῦ πόνου καὶ τοῦ μαρτυρίου της
τοὺς εἶχε περάσει εἰς τὸ Μέλαθρο Ἀγωνιστῶν τῆς ΕΟΚΑ εἰς τὴν Παλώδια, ὅπου ἄφησε
καὶ τὴν τελευταία της πνοή, παραδίδοντας τὴν ἐξαγνισμένη ψυχὴ της εἰς τὸν Ἀθλοθέτη
Θεό.
Βέβαια, εἶναι πράγμα δύσκολο καὶ
συγχρόνως ἐπικίνδυνο νὰ μιλήσει κανεὶς γιὰ ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι μὲ τὴ μαρτυρικὴ ὑπομονὴ
καὶ τὴν ἀσάλευτη πίστη τους στὸν Χριστὸ ἔχουν γίνει πραγματικὸ κατοικητήριο τῆς
χάρης τοῦ Θεοῦ. Τολμοῦμε ὅμως νὰ τὸ κάνουμε αὐτὸ ὡς ἕνα πνευματικὸ χρέος καὶ ὡς
ἕνα ἱερὸ μνημόσυνο πρὸς τὴ φωτεινὴ αὐτὴ λαμπάδα, ποὺ ἐπὶ σειρὰ ἐτῶν, ἐνῶ αὐτὴ ἔλιωνε
κυριολεκτικὰ στὸ κρεβάτι τοῦ πόνου καὶ τῆς ταλαιπωρίας, ἐν τούτοις ἐφώτιζε ὅλους
ὅσοι τὴν γνώριζαν ἢ τὴν ἐπισκέπτονταν -ὄχι μόνο ἀπὸ τὴν πόλη μας, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ὁλόκληρη
τὴν Κύπρο καὶ ἔξω ἀπὸ αὐτὴν- δείχνοντάς τους μὲ τὸ ταπεινὸ παράδειγμά της τὴν ἀπλανῆ
ὁδὸ τοῦ ἁγιασμοῦ καὶ τῆς χαριτώσεως.
Ἡ ἀδελφὴ Μαριάμ, ποὺ γιὰ τριάντα
καὶ πλέον χρόνια ἦταν καθηλωμένη τελείως στὸ κρεβάτι, ἔδειξε τέτοια ὑπομονὴ καὶ
πίστη μπροστὰ στὸν πόνο καὶ τὴν ἀσθένειά της, ὥστε ἔχει...























