8 Σεπ 2009

Δίνουν άφεση αμαρτιών στα εγκλήματα των Τσάμηδων...κύκλοι που δρούν παρασκηνιακά.

Αποκαλυπτικά τα όσα ειπώθηκαν από τον Πανεπιστημιακό Αθαν. Γκότοβο και καυστικές οι επισημάνσεις από τον εκπαιδευτικό Χρήστο Γκόγκα.

Άφεση… αμαρτιών για τα εγκλήματα τα οποία διέπραξαν οι Τσάμηδες της Θεσπρωτίας στην περιοχή, κατά την περίοδο της Ιταλογερμανικής κατοχής, επιχειρούν να δώσουν ορισμένοι κύκλοι στην χώρα μας, ακόμα και μέσα στα Ελληνικά Πανεπιστήμια, χρησιμοποιώντας επιχειρήματα χωρίς καμία απολύτως ιστορική βάση και λογική τεκμηρίωση.

Εξάλλου, παρά το γεγονός ότι έχουν περάσει αρκετές δεκαετίες από την μαύρη εκείνη περίοδο της Ελληνικής ιστορίας, τα γεγονότα παραμένουν έντονα χαραγμένα στη μνήμη των ανθρώπων που τα έζησαν και δημιουργούνται εύλογα ερωτήματα αναφορικά με την σκοπιμότητα που εξυπηρετούν τέτοιου είδους προσπάθειες «αθώωσης» των καταδικασμένων από δικαστήρια της εποχής για την εγκληματική δράση τους Τσάμηδων.

Η συζήτηση για την προσπάθεια ορισμένων...

δυνάμεων, που δρουν και μέσα σε Πανεπιστήμια (!), να δικαιολογήσουν την στάση των Τσάμηδων της Θεσπρωτίας κατά την διάρκεια της κατοχής και τα εγκλήματα που αυτοί διέπραξαν σε βάρος του ντόπιου πληθυσμού, αναζωπυρώθηκε το τελευταίο διάστημα, με αφορμή την πρόσφατη εκδήλωση στη Μίχλα της Θεσπρωτίας, η οποία ήταν αφιερωμένη στους δεκάδες Έλληνες που εκτελέστηκαν το 1944 στο σημείο εκείνο από τα Γερμανικά στρατεύματα κατοχής, με την συνεργασία των Τσάμηδων.

ΤΙ ΕΙΠΩΘΗΚΕ...

Λόγο για «συμμάχους» των Τσάμηδων οι οποίοι επιχειρούν να διαστρεβλώσουν τη δράση τους έκανε ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων κ. Αθανάσιος Γκότοβος, ο οποίος κατήγγειλε δημόσια ότι «υπάρχουν στη χώρα μας νοσταλγοί της εποχής εκείνης που επιχειρούν να παρουσιάσουν τις κατοχικές δυνάμεις ως τυπικές στρατιωτικές δυνάμεις και επιχειρούν να αθωώσουν την εγκληματική δράση των Μουσουλμάνων Τσάμηδων της Θεσπρωτίας, αρωγών στη συντριπτική τους πλειοψηφία των δυνάμεων κατοχής».
Ο κ. Γκότοβος ανέφερε ότι οι κύκλοι αυτοί «επιχειρούν να αθωώσουν τους Τσάμηδες, υποστηρίζοντας χωρίς αιδώ ότι οι ορδές των Νουρί και Μαζάρ Ντίνο, δεν είχαν άλλη επιλογή, παρά να συμμαχήσουν με τις δυνάμεις κατοχής για αυτοάμυνα, πιεζόμενοι από τις αντάρτικες ομάδες του Ζέρβα».
Και κατέληξε σημειώνοντας πως «τα γεγονότα είναι αμείλικτα, όμως υπάρχουν δυνάμεις και μέσα στα πανεπιστήμια, που διαστρεβλώνοντας την ιστορική πραγματικότητα, αθωώνουν την εγκληματική δράση των Μουσουλμάνων Τσάμηδων της Θεσπρωτίας».

«ΝΑ ΒΓΟΥΝ ΕΠΩΝΥΜΑ…»

Θύελλα αντιδράσεων προκαλεί η υποψία ότι ανάμεσά μας δραστηριοποιούνται κύκλοι που επιχειρούν με συστηματική δράση να δικαιολογήσουν τα εγκλήματα των Τσάμηδων. Δεν είναι λίγοι μάλιστα αυτοί που ζητούν να αποκαλυφθούν οι άνθρωποι εκείνοι που παρασκηνιακά έχουν… συμμαχήσει με τους τελευταίους και επώνυμα να υποστηρίξουν τις θέσεις τους.
Χαρακτηριστική είναι η επισήμανση του συνεργάτη μας εκπαιδευτικού – ιστορικού, κ. Χρήστου Γκόγκα, ο οποίος, με αφορμή τα όσα ανέφερε πρόσφατα στη Μίχλα ο κ. Γκότοβος, αναρωτιέται: «Ποιοι είναι αυτοί οι κύριοι που υποστηρίζουν ανιστόρητες θέσεις; Τι σκοπό επιδιώκουν και με ποιους αρωγούς;» και συνεχίζοντας επισημαίνει ότι «αυτοί οι άνθρωποι τους οποίους κατήγγειλε ο κ. καθηγητής στη Μίχλα, πρέπει να αποκαλυφθούν και να αναλάβουν τις ευθύνες τους απέναντι στην ιστορία αυτού του τόπου, στα εκατοντάδες θύματα, στα δάκρυα που ακόμα δε στέγνωσαν και το ρήμαγμα ολόκληρης της Θεσπρωτίας. Είναι ανάγκη να παρουσιαστούν επώνυμα στο προσκήνιο, παραθέτοντας τα επιχειρήματά τους και το σκοπό που επιδιώκουν, για να τους μάθουν οι Θεσπρωτοί, αλλά και όλη η Ελλάδα και να τους αποδώσουν τις ʽτιμέςʼ που τους ανήκουν».

ΓΝΩΣΤΗ Η ΔΡΑΣΗ ΤΟΥΣ...

Αναφερόμενος στην εγκληματική δράση των Τσάμηδων στη Θεσπρωτία την περίοδο της Ιταλογερμανικής κατοχής, ο κ Γκόγκας τονίζει ότι αυτή είναι γνωστή πια στο Πανελλήνιο και συνεχίζοντας δίνει ορισμένες πτυχές της: «Πριν ακόμη επιτεθούν οι Ιταλοί την 28η Οκτωβρίου 1940 εναντίον της χώρας μας, οι Μουσουλμάνοι Τσάμηδες της Θεσπρωτίας οργανώθηκαν σε ομάδες ανιχνευτών και δολιοφθορέων του στρατού μας και αμέσως τάχθηκαν στο πλευρό των στρατευμάτων κατοχής, συνεργαζόμενοι μαζί τους σε κάθε εγκληματική ενέργεια. Με δική τους κυριολεκτικά πρωτοβουλία λήστεψαν την περιοχή της Θεσπρωτίας, φόνευσαν φιλήσυχους οικογενειάρχες, βίασαν γυναίκες, άρπαξαν το βιος τους, έκαψαν τα σπίτια τους και κυριολεκτικά έβαψαν τον τόπο στο αίμα».
Αυτοί οι Τσάμηδες, σύμφωνα με τον κ. Γκόγκα, «που καταδικάστηκαν σε ειδικά εφετεία κακουργημάτων, ακολούθησαν τους κατακτητές και εγκαταστάθηκαν στην Αλβανία. Έκτοτε ζουν εκεί και δραστηριοποιούνται αποτεινόμενοι σε διεθνείς οργανισμούς ζητώντας τον επαναπατρισμό τους με την απόδοση των περιουσιών που άφησαν εδώ φεύγοντας. Κάτι τέτοιο όμως δεν γίνεται αποδεκτό, ούτε για συζήτηση, από την πλευρά μας».

Ανεξαρτήτως προπαγάνδας και παρασκηνιακής δράσης υπέρ της… υστεροφημίας των Τσάμηδων, οι εγκληματικές τους πράξεις στην περίοδο της κατοχής αποτελούν ιστορικό γεγονός που δύσκολα μπορεί να αμφισβητηθεί, δεδομένου μάλιστα του ότι ακόμη και σήμερα υπάρχουν άνθρωποι που υπήρξαν αυτόπτες μάρτυρες των γεγονότων εκείνης της εποχής.

Σεπτεμβριανά 1955- Γιατί ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΔΙΚΑΙΩΜΑ να ξεχάσουμε

πηγή:antiparakmi.blogspot.com
Η 6η Σεπτεμβρίου ήταν ήρεμη και συνηθισμένη μέρα. Ωστόσο η τα χαράματα, όταν οι δείκτες όδευαν προς την 7 Σεπτεμβρίου, ξέσπασε σαν λαίλαπα το κακό. Οι άνθρωποι δεν έμοιαζαν με ανθρώπους. Φόρεσαν μονο­μιάς τη μάσκα του κακού και παίρνοντας εντολές από κυβερνητικές υπηρεσίες άρχισαν να σπάζουν, να ρημάζουν, να λεηλατούν και να κακοποιούν τους Ρωμηούς του χωριού.

Το πρωί, μόλις χάραξε, μαθεύτηκε πως το οργανωμένο αυτό έγκλημα είχε συμβεί σ' όλες τις κοινότητες, σ όλες τις γειτονιές, σ' όλα τα καταστήματα, σ' όλες τις αγορές όπου υπήρχε Ρωμέϊκη ψυχή. Και δεν ήταν λίγες οι ψυχές που υπέστησαν το τραύμα από τον μέχρι χθες συντοπίτη τους. Εκατόν σαράντα χιλιάδες Έλληνες έζησαν τις εφιαλτικές στιγμές της νύκτας αυτής που χαρακτηρίστηκε δεύτερη «νύκτα του Αγίου Βαρθολομαίου».

Το χωριό μας έδινε την εικόνα καταστραμμένου τοπίου από θεομηνία. Όλο το νοι­κοκυριό του κάθε ελληνικού σπιτιού ήταν έκθετο στους δρόμους και τα πεζοδρόμια.
Η εκκλησία μόλις από θαύμα σώθηκε από ολοκληρωτική καταστροφή. Εσωτερικά τίποτα δεν είχε μείνει όρθιο, τίποτα που να δίνει την αίσθηση ενός Ναού. Το Αγίασμα ήταν κατεστραμμένο, τα μανουάλια είχαν ριχθεί μεσ' τη σήραγγα της πηγής και οι εικόνες κομ­μένες στα τέσσαρα έπλεαν στα νερά του Αγίου Παντελεήμονα. Το κελλί του παπα-Νικόλα ανάστατο, λες και πέρασε τυφώνας και παρέσυρε τα πάντα στη δίνη του.
Ο ίδιος σώθηκε, αφού έγκαιρα κατέφυγε στο υπόγειο του κελλιού εκεί, όπου υπήρχαν τα νεκροσάντουκα που προοριζότανε για τους πτωχούς και άπορους συνανθρώπους που δεν είχαν τα μέσα τα οικονομικά να ταφούν με δικά τους χρήματα.
Τα θρανία του σχο­λείου μόνο για καυσόξυλα ήταν δυνατόν να χρησιμοποιηθούν και οι γραμμένοι με κι­μωλία μαυροπίνακες βρισκόντουσαν ανάκατοι στους δρόμους. Ήταν η χρονιά που ο Γυμνασιάρχης του Ζωγραφείου Λυκείου ο αείμνηστος κ. Μούτσογλου με την οικογένεια του παραθέριζε στο Τσεγκέλκιοϊ σε διαμέρισμα που βρισκόταν μεσ' το σχολικό κτίριο. Η έγκαιρη φυγή του έσωσε αυτόν και τα παιδιά του από πιθανή εξόντωση, γιατί ο χώρος της Εκκλησίας και του Σχολείου ήταν ο κύριος στόχος για ολοκληρωτική καταστροφή.
Για τα σπίτια ας μη γίνεται λόγος. Ο κάθε οικοδεσπότης με τον πόνο του και το μέγεθος της καταστροφής του. Ένα ερώτημα βουβό πλανιόταν στ' άλαλα χείλη: Γιατί τούτη η μανία; Γιατί τόσο μίσος;

Κι όμως οι Τούρκοι του χωριού, οι μέχρι πριν μια μέρα υποτιθέμενοι φίλοι μας, μας κοίταζαν έντρομοι και έκθαμβοι. Διακρινόταν στη ματιά τους η στενοχώρια που αισθάνονταν. Αρκετοί είχαν συμμετοχή στην εξοντωτική αυτή επιχείρηση κατά των χριστια­νών συντοπιτών τους.
Όταν άρχισε η έρευνα για συμμετοχή στους βανδαλισμούς, μπήκαν στη φυλακή αρκετοί γνώριμοι του χωριού, ενώ αντίθετα ο δάσκαλος ο Χουλουσί, ο φαρμακοποιός Χαλίμ μπέης, ο Νουρίς ο περιπτεράς, ο Νετζατίς κ.α. αποδεδειγμένα προσπάθησαν ν' αποτρέπουν μεγαλύτερης έκτασης καταστροφές. Άλλοι πρόταξαν τα στήθη τους, για να εμποδίσουν τους έξαλλους ανθρωπόμορφους ταύρους που δεν αρκέσθηκαν στις υλικές ζημίες, αλλά ποθούσαν να σπιλώσουν και τις ηθικές αξίες των «γκιαούρηδων».


Η καταστροφή πάντως δεν αποτράπηκε. Από την επομένη κάθε σπιτικό είχε να χα­ράξει την δική του πλέον τακτική. Σχεδόν όλοι συνέκλιναν στη φυγή.

Οι πιο θερμόαιμοι Τούρκοι συνέχιζαν να σκορπούν τον φόβο στους έντρομους ακόμη χριστιανούς. ...
Σαν επιδημία απλώθηκε η φυγή απ' το χωριό. Όσοι είχαν τα οικονομικά μέσα εγ­κατέλειπαν τις πατρικές τους εστίες και μετακόμισαν στην πολυσύχναστη Κων/πολη. Λες και αν ήθελαν οι Τούρκοι να επαναλάβουν άλλη μια τέτοια επιχείρηση, δε θα τους ανα­κάλυπταν.

Αυτό ήταν. Το χωριό άρχισε να αραιώνει από κατοίκους, η εκκλησία να στερείται από το εκκλησίασμα και το σχολείο να αντιμετωπίζει δυσκολίες από την έλλειψη μαθη­τών. Τ
ο άλλοτε ολοζώντανο Τσεγκέλκιοϊ σίγασε από τα παιδικά τιτιβίσματα, σιώπησε απ' τα ελληνικά γλέντια.
Η χαρμόσυνη καμπάνα δεν ακούσθηκε γι' αρκετό διάστημα, οι νοικοκυρές απέφευγαν να βγουν στην αγορά για ψώνια και τα μαθητούδια που αποτελούσαν ένα μικρό κόσμο γελούμενο, γεμάτο άνεση και φως, με φόβο κρυφοπήγαιναν στο ρημαγμένο τους σχολείο.

Βουβοί όμως και οι Τούρκοι. Αναλογίζονταν τις ευθύνες τους και αναρωτιόνταν τι ήταν αυτό που έκαναν. Ένας μόνο ψευτοήρωας κυκλοφορούσε με μπαταρισμένο το κεφάλι του, μέχρι να μπει στη φυλακή μετά τις ευθύνες που του επέρριψαν οι αντιτιθέ­μενοι σ' αυτό το έγκλημα. Για το σπασμένο αυτό κεφάλι υπάρχει μια μαρτυρία αρκετά ενδιαφέρουσα. Στο στρατόπεδο του Κούλελι υπηρετούσε την θητεία του κάποιος Ρωμηός φαντάρος, ο οποίος στην γενική επίταξη του συντάγματος του βρέθηκε στην ομά­δα που θα κατέστρεφε τον Άγιο Γεώργιο στο Τσεγκέλκιοϊ. Βλέποντας τον καθοδηγητή, να δίνει εντολές και να καταστρέφει με μανία τα εικονίσματα, δεν άντεξε και μες τον πα­νικό που επικρατούσε, του έδωσε με το ρόπαλο που κρατούσε ένα γερό κτύπημα. Τι σύμπτωση όμως; Η αφήγηση αυτή που έγινε μετά από αρκετά χρόνια, συμπίπτει άμεσα με τον τραυματισμένο Τούρκο χωριανό που έλεγε ότι του συνέβη ένα ατύχημα.

Μετά τα γεγονότα δόθηκε εντολή να κατατεθούν υπεύθυνες δηλώσεις για το μέγε­θος καταστροφής του κάθε νοικοκυριού και να αξιολογηθούν σε χρήμα οι ζημιές που προκλήθηκαν. Πράγματι οι Χριστιανοί έκαναν αυτό που τους ζητήθηκε και μετά από αρκετό χρόνο τους δόθηκε αποζημίωση που ανερχόταν στο 25% των δηλωθέντων.
Παράλληλα μετά μερικές μέρες εκτέθηκαν διάφορα αντικείμενα — προϊόντα κλοπής — στις αίθουσες του σχολείου, για ν' αναγνωρισθούν και να δηλωθούν σε ποιον ανήκουν. Η αναγνώριση φυσικά δεν ήταν δύσκολο να γίνει. Εκείνο που δεν έγινε ήταν η επιστροφή των αντικειμένων στους δικαιούχους.

7 Σεπ 2009

Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΜΑΡΙΑΣ


«Δεῦτε ἅπαντες πιστοί, πρὸς τὴν Παρθένον δράμωμεν,
ἰδοὺ γὰρ γεννᾶται, ἡ πρὸ γαστρὸς προορισθεῖσα τοῦ Θεοῦ ἡμῶν Μήτηρ,
τὸ τῆς παρθενίας κειμήλιον, ἢ τοῦ Ἀαρῶν βλαστήσασα ῥάβδος,
ἐκ τῆς ῥίζης τοῦ Ἱεσσαί, τῶν Προφητῶν τὸ κήρυγμα,
καὶ τῶν δικαίων, Ἰωακεὶμ καὶ Ἄννης τὸ βλάστημα,
Γεννᾶται τοίνυν, καὶ ὁ κόσμος σύν αὐτὴ ἀνακαινίζεται,
Τίκτεται, καὶ ἡ Ἐκκλησία τὴν ἑαυτῆς εὐπρέπειαν καταστολίζεται,
ὁ ναὸς ὁ ἅγιος, τὸ τῆς θεότητος δοχεῖον, τὸ παρθενικὸν ὄργανον, ὁ βασιλικός θάλαμος,
ἐν ὧ τὸ παράδοξον τῆς ἀπορρήτου ἑνώσεως, τῶν συνελθουσῶν ἐπὶ Χριστοῦ φύσεων,
ἐτελεσιουργήθη μυστήριον, ὃν προσκυνοῦντες ἀνυμνοῦμεν,
τὴν τῆς Παρθένου πανάμωμον γέννησιν.»


6 Σεπ 2009

Η Γέννηση της Υπεραγίας Θεοτόκου

''Αποκάλυψαν προς Κύριον την οδόν σου και έλπισον επ’ αυτόν, και της ποιήσει».
Φανέρωσε στον Κύριο με εμπιστοσύνη το δρόμο και της επιδιώξεις και της ανάγκες της ζωής σου και έλπισε σ’ Αυτόν και Της θα κάνει εκείνα που ζητάς και χρειάζεσαι. Μ’ αυτή την εμπιστοσύνη και ελπίδα, ο Ιωακείμ και η Άννα ικέτευαν προσευχόμενοι το Θεό να της χαρίσει παιδί, να το έχουν γλυκεία παρηγοριά στα γεράματα της. Και την ελπίδα της ο Θεός έκανε πραγματικότητα. Της χάρισε την Παρθένο Μαριάμ, που ήταν ορισμένη να γεννήσει το Σωτήρα του κόσμου και να λάμψει σαν η πιο ευλογημένη μεταξύ των γυναικών. Ήταν εκείνη, από την οποία έμελλε να προέλθει Της που θα συνέτριβε την κεφαλή του νοητού όφεως. Στην Παλαιά Διαθήκη δόθηκαν της προτυπώσεις της Υπεραγίας Θεοτόκου. Μία είναι και η βάτος στο Σινά, την οποία ενώ είχαν περιζώσει φλόγες φωτιάς, αυτή δεν καιγόταν. Ήταν απεικόνιση της Παρθένου, που θα γεννούσε το Σωτήρα Χριστό και συγχρόνως θα διατηρούσε την παρθενία της. Έτσι, η Άννα και ο Ιωακείμ, που ήταν από το γένος του Δαβίδ, με την κραταιά ελπίδα που είχαν στο Θεό απέκτησαν απ’ Αυτόν το επιθυμητό δώρο, που θα συντροφεύει τον κόσμο μέχρι συντέλειας αιώνων.

Απολυτίκιο. Ήχος δ’.
Η γέννησίς σου Θεοτόκε, χαράν εμήνυσε πάση τη οικουμένη, εκ σου γαρ ανέτειλεν ο Ήλιος της δικαιοσύνης, Χριστός ο Θεός ημών και λύσας την κατάραν, έδωκε την ευλογίαν και καταργήσας τον θάνατον, εδωρήσατο ημίν, ζωήν την αιώνιον.

Κοντάκιον. Ήχος δ’. Αυτόμελον.

Ιωακείμ και Άννα ονειδισμού ατεκνίας, και Αδάμ και Εύα, εκ της φθοράς του θανάτου, ηλευθερώθησαν, Άχραντε, εν τη αγία γεννήσει σου, αυτήν εορτάζει και ο λαός σου, ενοχής των πταισμάτων, λυτρωθείς εν τω κράζειν σοι, Η στείρα τίκτει την Θεοτόκον, και τροφόν της ζωής ημών.


πηγή:www.synaxaristis.googlepages.com


Μένος και συκοφαντίες κατά του Ηγουμένου Εφραίμ

ΠΗΓΗ:vatopaidi.wordpress.com

Geron_Efraim

Καμία απόφαση δεν υπάρχει για “ξύρισμα” του Ηγουμένου της Μονής Βατοπαιδίου Αρχιμ. Εφραίμ από το Οικουμενικό Πατριαρχείο, αλλά ούτε συγκλήθηκε κανένα δικαστήριο και είναι πραγματικά

απορίας άξιον πως γράφουν μερικοί ότι ζητάνε από τον Ηγούμενο Εφραίμ να παραιτηθεί και να μείνει ένας απλός μοναχός.

Διαβάσαμε σε Αθηναϊκή εφημερίδα, ότι το Φανάρι έδωσε ράπισμα στον Ηγούμενο Εφραίμ και στον μοναχό Αρσένιο.

Εκεί υπογραμμίζεται, ότι με απόφαση της Πατριαρχικής Επιτροπής την προηγούμενη Δευτέρα, ζητήθηκε από τον Ηγούμενο της Μονής Βατοπαιδίου να παραιτηθεί από Ηγούμενος και να μείνει απλός μοναχός.

Όμως το Πρακτορείο Εκκλησιαστικών Ειδήσεων «Romfea.gr», επικοινώνησε με τον Αρχιγραμματέα του Οικουμενικού Πατριαρχείου Αρχιμ. Ελπιδοφόρο, τον οποίο ρωτήσαμε αν υπάρχει κάποια σχετική απόφαση.

Ο Αρχιγραμματέας Αρχιμ. Ελπιδοφόρος, δήλωσε στην «Romfea.gr» ότι «Στο Φανάρι οι Συνοδικές Επιτροπές δεν είναι όργανα λήψεως αποφάσεων».

Η δήλωση αυτή, νομίζουμε είναι αρκετή για να ξεκαθαρίσει το τοπίο σχετικά με τις δήθεν αποφάσεις της Πατριαρχικής Επιτροπής, εις βάρος του Ηγουμένου της Μονής Βατοπαιδίου Εφραίμ, όπως γράφουν στο δημοσιεύμα.

Επίσης, γράφτηκε ότι η Επιτροπή ζήτησε να μην επανεκλεγεί ο μοναχός Αρσένιος στο Ηγουμενοσυμβούλιο, όμως κάποιοι δεν μπήκαν καν στον κόπο να μάθουν ότι ο π. Αρσένιος είναι εκλεγμένος στο Ηγουμενοσυμβούλιο από το 1992, και όποιος γνωρίζει λίγο από εκκλησιαστικά ο π. Αρσένιος είναι ισόβιος.

Μια ακόμη ανακρίβεια, είναι και η έκταση της Αμμουλιανής για την οποία γίνεται λόγος, πως ο γέροντας Εφραίμ πρόκειται να κάνει ξενοδοχεία με Ρώσους, όμως για να μάθει ο κόσμος ότι πάλι αυτά είναι συκοφαντίες, να πούμε ότι η Αμμουλιανή δεν ανήκει στην Ι.Μ. Βατοπαιδίου, έχει χαριστεί στους πρόσφυγες από την ίδια την Μονή το 1932.

Επίσης, διαβάσαμε ότι το Οικουμενικό Πατριαρχείο φέρεται έντονα ενοχλημένο με την επίσκεψη των Εφραίμ και Αρσένιου στην Μόσχα, κάτι που αν ισχύει θα προκαλέσει ερωτήματα.

Για το θέμα της επισκέψεως του Ηγούμενου Εφραίμ στην Μόσχα έγραψε αποκλειστικά μόνο η «Romfea.gr», και να αναφέρουμε ότι ο μοναχός Αρσένιος δεν μετέβη ποτέ στην Μόσχα τον Μάιο, όπως γράψανε, σημειώστε ακόμη μια ανακρίβεια!

Τέλος, θα μπορούσαμε να γράφουμε και άλλα για την κατευθυνόμενη λασπολογία κατά του Ηγούμενου Εφραίμ και συγκεκριμένα από ρασοφόρους, όμως φαίνεται ξεκάθαρα ότι κάποιοι προσπαθούν να εκμεταλλευτούν την προεκλογική περίοδο στην οποία βρίσκεται η χώρα μας, και κάνουν τα πάντα για να δημιουργήσουν σύγχυση και εντυπώσεις.

ΤΟ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΣΤΟ Π.Σ.Ε

ΠΗΓΗ:Ελληνορθόδοξα Νέα-ellinonea.blogspot.com
O Πατριάρχης και ο Γ.Γραμματέας του Π.Σ.Ε. συμπροσεύχονται με την «αιδεσιμωτάτη» Bernice Powell Jackson(κέντρο), πρόεδρο του Π.Σ.Ε. της Βορείου μερικης, στην 60ή πέτειο της Ιδρύσεως του Π.Σ.Ε. ) κ.Powell είναι εκπρόσωπος της «Ενωτικής κκλησίας του Χριστού» (United Church of Christ) και εξέχον στέλεχος της Γενικής Συνόδου της, η οποία στις 4 Ιουλίου 2005, ημέρα της Ανεξαρτησίας των ΗΠΑ, ανεγνώρισε πισήμως την ιερολογία του γάμου ομοφυλοφίλων και έχει θεσπίσει μάλιστα και ειδικά λειτουργήματα για αυτούς.
Η εποχή μας ταλανίζεται από ποικίλες αιρέσεις και κυρίως από την «παναίρεση» του οικουμενισμού, διαχριστιανικού και διαθρησκειακού, ο οποίος προβάλλεται και επιβάλλεται με τους όρους, τα μέσα και τις πρακτικές της Νέας Εποχής. Αυτή είναι και η διαφορά των συγχρόνων ποικίλων αιρέσεων από τις παλαιότερες γνωστές αιρέσεις της εκκλησιαστικής μας ιστορίας: ότι δεν προσβάλλουν μία συγκεκριμένη αλήθεια, αλλά το συνολικό οικοδόμημα της ορθοδόξου πίστεως, χωρίς όμως φαινομενικά να το αμφισβητούν. Η ουνιτίζουσα μάλιστα διάσταση του οικουμενισμού, η οποία παγιώθηκε στις μέρες μας, στηρίζεται σε καθαρά νεοεποχίτικη λογική. Δεν θίγει εξωτερικά την ορθοδοξία, αλλά την απογυμνώνει από τον αποκαλυπτικό και σωτηριολογικό της χαρακτήρα, καθώς την εξομοιώνει με την αίρεση, την οποία αναγνωρίζει ως μία άλλη εκδοχή της αληθείας.
Η ανάλυση των μεθόδων της Νέας Εποχής δεν αποτελούν, βεβαίως, αντικείμενο και δεν χωρούν στην ανάπτυξη αυτού του θέματος. Σταχυολογούμε μόνον, σε άμεση συνάρτηση με ο,τι μας αφορά, τις έννοιες της απόλυτης αναστροφής των πραγμάτων, την αναγωγή της αλήθειας σε ψέμα και του ψεύδους σε αλήθεια, την επιβολή απόψεων ως ορθών μέσω της συνεχούς επαναλήψεώς τους (ο νόμος της συνήθειας), την επικοινωνιακή προβολή και την κυρίαρχη επιβολή της εικόνας, την παρελκυστική τακτική, την ηθελημένη αμφισημία, την διγλωσσία, την τεχνητή ασάφεια λόγων και κειμένων, την σύγχυση και την πλάνη.


ΘΥΜΗΘΕΙΤΕ ΚΑΙ ΔΙΑΔΩΣΤΕ... ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΕΞΑΦΑΝΙΖΟΥΝ ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΗΝ ΜΝΗΜΟΣΥΝΗ ΜΑΣ

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ... ΛΕΗΛΑΣΙΕΣ, ΔΟΛΟΦΟΝΙΕΣ, ΒΙΑΣΜΟΙ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΣΤΗΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ
...
πηγή:www.stoxos.gr

Στις 6 Σεπτεβρίου του 1955 με αφορμή μιά εξακριβομένη πλέον προβοκάτσια στο πατρικό σπίτι του Κεμάλ στην Θεσσαλονίκη, ξεκινάνε οι μεθοδευμένες και καθοδηγούμενες ενέργειες κατά των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης. Η βόμβα που τοποθετείτε σκάει και τα θράυσματά της πετυχένουν τονστόχο τους. Τους Ελληνες της Πόλης. Έκτακτες εκδόσεις στην τουρκία για το συμβάν και μιά μικρή συγκέντρωση μιάς οργάνωσης με το όνομα «Η κύπρος είναι τουρκική» γίνονται εφαλτήριο για μιά μαύρη νύχτα και το ξεκλήρισμα που ΔΕΝ ΘΥΜΟΜΑΣΤΕ όσο θα έπρεπε. Αντιγράφουμε απο την Wikipedia:

Το σχέδιο είχε αρτιότατα οργανωθεί, αφού μέρες ή και εβδομάδες πριν στρατολογήθηκαν άτομα από την Μικρά Ασία και την Ανατολική Θράκη – εκτός των Κωνσταντινουπολιτών Τούρκων, μεταφέρθηκαν με σιδηροδρόμους, ταξί, λεωφορεία και πλοία, εφοδιάστηκαν με ρόπαλα, αξίνες, λοστούς, βενζίνη, δυναμίτιδα, ενώ παρεσχέθη στους επίδοξους ταραχοποιούς τροφή και κατάλυμα για μία ή δύο ημέρες. Ακόμη συντάχθηκαν οι κατάλογοι των επικείμενων στόχων σε κάθε συνοικία και σημαδεύτηκαν την κατάλληλη στιγμή τα ελληνικά κτήρια. Τέλος, εκπαιδεύτηκαν οι αστυνομικοί και στρατιώτες με πολιτικά που θα ελάμβαναν μέρος στη λεηλασία και θα κατηύθυναν το πλήθος, ενώ αργότερα θα έπαιζαν τον ρόλο των ειρηνοποιών.....

Σύμφωνα με δημοσίευμα της 12 Αυγούστου 2008 της εφημερίδας Ραντικάλ, τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν στις 6-7 Σεπτεμβρίου 1995 εναντίον των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης είχαν οργανωθεί από το Γραφείο Ειδικού Πολέμου (Özel Harp Dairesi), το οποίο αποτελούσε τον μηχανισμό, που είχε στηθεί από το ΝΑΤΟ για την αποτροπή του κομμουνιστικού κινδύνου.
Οι πρώτες συγκεντρώσεις και ομιλίες ξεκίνησαν κατά τις 4:30 το απόγευμα, ενώ οι πρώτες ταραχές πρέπει να ξεκίνησαν γύρω στις 5:30. Φυσικά, η ώρα ενάρξεως των τουρκικών επιθέσεων εποίκιλλε από συνοικία σε συνοικία. Επιθέσεις εναντίον των Ελλήνων και των περιουσιών τους έλαβαν χώρα και στην ευρωπαϊκή και στην ασιατική πλευρά της Κωνσταντινουπόλεως, αλλά και στις νήσους Χάλκη και Πρίγκηπο, από Τούρκους που μεταφέρθηκαν εκεί με πλοιάρια.

Με στρατιωτική πειθαρχία κινούμενος ο τουρκικός όχλος, ο οποίος ανερχόταν σε δεκάδες χιλιάδες άτομα, κινήθηκε κατά παντός του ελληνικού. Μέσα σε εννέα περίπου ώρες (διότι σε πολλά σημεία οι βανδαλισμοί συνεχίστηκαν και μετά την κήρυξη του στρατιωτικού νόμου μετά τα μεσάνυκτα) καταστράφηκαν ολοσχερώς 1004 σπίτια, ενώ άλλα περίπου 2500 υπέστησαν εκτεταμένες ζημιές. Καταστράφηκαν επίσης 4348 καταστήματα, 27 φαρμακεία, 26 σχολεία, 5 πολιτιστικοί σύλλογοι, οι εγκαταστάσεις 3 εφημερίδων, 12 ξενοδοχεία, 11 κλινικές, 21 εργοστάσια, 110 ζαχαροπλαστεία και εστιατόρια, 73 εκκλησίες, ενώ συλήθηκαν πάρα πολλοί τάφοι σε 2 κοιμητήρια, καθώς και οι τάφοι των πατριαρχών στην Μονή Βαλουκλή.
Αξίζει να σημειωθεί ότι επίθεση δέχτηκαν και ένας μικρός αριθμός αρμενικών και εβραϊκών περιουσιών, ορισμένες αρμενικές εκκλησίες και μια εβραϊκή συναγωγή.

Τουλάχιστον 30 Έλληνες σκοτώθηκαν και εκατοντάδες άλλοι κακοποιήθηκαν βάναυσα. Σε δύο περίπου χιλιάδες υπολογίζονται από τους κύκλους της ομογενείας οι βιασμοί, αν και επισήμως καταγγέλθηκαν μόνο 200, για ευνόητους λόγους. Ιδιαίτερο μίσος επεδείχθη κατά των ιερωμένων, αφού πολλοί απ’ αυτούς ξυλοκοπήθηκαν αγριότατα, άλλοι γυμνώθηκαν και διαπομπεύθηκαν, εξαναγκαζόμενοι να φωνάζουν: «Η Κύπρος είναι τουρκική», ενώ υπάρχουν μαρτυρίες ότι σε κάποιο ιεροδιάκονο έγινε αναγκαστική περιτομή. Ο Επίσκοπος Παμφίλου Γεράσιμος και ο ηλικιωμένος μοναχός Χρύσανθος Μαντάς ξυλοκοπήθηκαν μέχρι θανάτου, ενώ ο Μητροπολίτης Ηλιουπόλεως Γεννάδιος παρεφρόνησε από τους ξυλοδαρμούς και ύστερα από λίγο χρόνο απεβίωσε.

ΠΕΡΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ.....


"Εξορκίζω όλους τους λαϊκούς, όσοι είστε γνήσια τέκνα της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας, να φεύγετε ολοταχώς από τους ιερείς που υπέπεσαν στην υποταγή στους Λατίνους, και μήτε σε εκκλησία να συγκεντρώνεστε μαζί τους, μήτε να παίρνετε οποιαδήποτε ευλογία από τα χέρια τους. Είναι καλύτερα να προσεύχεσθε στο Θεό στα σπίτια σας μόνοι, παρά να συγκεντρώνεσθε στην εκκλησία μαζί με τους Λατινόφρονες. Ει’ δ’ άλλως, θα υποστήτε την ίδια κόλασι μ’ αυτούς". Αγιος Γερμανός Β΄ Κωνσταντινουπόλεως (1222-1240)


Η Εκκλησία δεν είναι ιδιοκτησία κανενός πατριάρχου και κανενός αρχιεπισκόπου και επισκόπου. Φεύγουν από την Εκκλησία όσοι κοινωνούν με την πλάνη, πλανώντες και πλανώμενοι. Η Εκκλησία ιδρύθηκε και αυξήθηκε δια του τιμίου αίματος του Κυρίου Ημών Ιησού Χριστού, πορεύθηκε και πορεύεται στην ιστορία χάριτι και ενεργεία του Παναγίου Πνεύματος, το οποίο ανέδειξε Αποστόλους, μάρτυρας, οσίους, ιεράρχας, ομολογητάς και διδασκάλους της αμωμήτου Ορθοδοξίας. Η μετ αυτών κοινωνία είναι το εχέγγυο και το κριτήριο της Ορθοδοξίας και όχι όσα εκ κοιλίας φθέγγονται οι οικουμενιστές και οι οικουμενίζοντες. Το «συν πάσι τοις αγίοις» και το «επόμενοι τοις θείοις πατράσι» είναι ο κανών και ο γνώμων.



ΙΓ΄ Κυριακή Ματθαίου (Ματθ. κα΄ 33-42)-ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ

ΕΡΜΗΝΕΊΑ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ Οι παραβολές που δίδαξε ο Κύριός μας, έχουν να κάνουν με όλους τους ανθρώπους και μάλιστα τους πιστούς. Η συγκεκριμένη όμως Ευαγγελική παραβολή που θα ακούσουμε την Κυριακή στους Ιερούς μας Ναούς, έχει να κάνει και με τους Εβραίους. Τους θρησκευτικούς και πολιτικούς άρχοντες του Ισραήλ, όχι μόνο κατά την εποχή εκείνη, αλλά και γενικώτερα, αφού συνεχίζουν να δείχνουν την ίδια συμπεριφορά απέναντι του Χριστού και κατ’ επέκταση των Χριστιανών.

Είναι τόσο χαρακτηριστικά τα λόγια του Ιησού που δεν αφήνουν κανένα περιθώριο διαφορετικής ερμηνείας, όσο κι αν προσπαθήσει κανείς.Φυσικά ο νοικοκύρης του αμπελώνος της παραβολής, είναι ο ίδιος ο Θεός ο οποίος δημιούργησε «εκ του μη όντος» τα πάντα και «εποίησεν εξ’ ενός αίματος παν έθνος ανθρώπων» (Πραξ. Απ. ιζ΄ 26). Αυτός ο Θεός, ξεχώρισε από όλα τα έθνη τον Ισραηλιτικό λαό και αφού τον ευεργέτησε διασόζωντάς τον από τόσα και τόσα έθνη και τον ελευθέρωσε από τα 400 χρόνια της αιγυπτιακής σκλαβιάς, τον ετοίμαζε κατά το πέρασμα των χρόνων και των αιώνων, ώστε να γίνει και με τη θέλησή του ο εκλεκτός λαός του Θεού.

Όμως, όπως βλέπουμε μέσα από την Ιερά Ιστορία της Παλαιάς Διαθήκης, ο λαός αυτός, ο σκληροτράχηλος, απεδείχθη τόσο αχάριστος και αναίσχυντος, ώστε όχι μόνο αρνήθηκε όλες τις ευκαιρίες που του έστελνε ο Θεός, αλλά εφόνευσε και αυτούς τους Προφήτες Του. Τα πλέον εκλεκτά και μοναδικά αυτά πνεύματα που έστελνε η Πρόνοια του Θεού στην ανθρωπότητα, μέσω του Ισραήλ. Έφτασαν μάλιστα σε τέτοιο σημείο πτώσεως, ώστε καταπάτησαν τον «φραγμόν» ασφαλείας του Μωσαϊκού Νόμου και τέλος κατάντησαν να προβούν στο έγκλημα των εγκλημάτων. Εφόνευσαν αυτόν τον Υιόν του νοικοκύρη: «Οι δε γεωργοί, ιδόντες τον υιόν είπον εν εαυτοίς. Ούτος εστίν ο κληρονόμος. Δεύτε αποκτείνομεν αυτόν και κατάσχωμεν την κληρονομίαν αυτού» (Ματθ. κα΄ 38). Δηλ. οι γεωργοί, όταν είδαν τον υιό, είπαν μεταξύ τους: « Αυτός είναι ο κληρονόμος. Εμπρός να τον σκοτώσουμε, και να αρπάξουμε την κληρονομιά του».

Ναι. Οι «σκληροτράχηλοι και απερίτμητοι τη καρδία και τοις ωσίν!» Εβραίοι, κατά τον λόγο του πρωτομάρτυρος Στεφάνου, έφτασαν να σταυρώσουν Αυτόν τον Κύριό μας Ιησούν Χριστόν. Τον Υιόν και Λόγον του Θεού, δείχνοντας ότι το μίσος που έτρεφαν στην καρδιά τους, τους είχε τυφλώσει την διάνοια και οποιαδήποτε άλλη πνευματική λειτουργία...

Φυσικά ένας τέτοιος λαός που φθάνει σ’ αυτό το έσχατο σημείο καταπτώσεως, επόμενον είναι να αποστρέφεται και να μισεί (με όλα τα επακόλουθα), όσους έχουν πιστέψει και αποδεχθεί τον Ιησού Χριστό ως Σωτήρα και Κύριο. Και έτσι αποδεικνύεται και μέσω της ψυχολογικής ερμηνείας αλλά και μέσω της αντικειμενικής ιστορικής μελέτης, το αβυσσαλέο μίσος των ανθρώπων αυτών, εναντίον των Χριστιανών και μάλιστα των Ορθοδόξων Ελλήνων.
Δεν είναι της παρούσης να αναπτυχθεί εκτενώς το τι έχει υποστεί η Ορθόδοξη Ελληνική μας Εκκλησία, και πόσα γνήσια τέκνα της έδωσαν σπονδή το τίμιον αίμα τους, θυσιαζόμενα «για του Χριστού την πίστη την αγίαν και της Πατρίδος την Ελευθερίαν», από τα τέκνα αυτών που «απέκτειναν τον υιόν του νοικοκύρη του αμπελώνος».

Για όσους αμφιβάλλουν ή είναι «υπεράγαν ευαίσθητοι» ή έχουν πάρει «διαζύγιο» από την Εθνική και Εκκλησιαστική μας Ιστορία και αρέσκονται στα «Ρεπούσεια φληναφήματα», δεν έχουν παρά να μελετήσουν το μαρτύριο του Πατροκοσμά του Αιτωλού (που μόλις πριν λίγες ημέρες εορτάσαμε την μνήμη του)...

Τελικώς βλέπουμε ότι πραγματοποιήθηκε ο λόγος του Κυρίου «... τον αμπελώνα εκδώσεται άλλοις γεωργοίς, οίτινες αποδώσουσιν αυτώ τους καρπούς εν τοις καιροίς αυτών». (Ματθ. κα’ 41) Δηλ. Το αμπέλι θα δοθεί σε άλλους γεωργούς, οι οποίοι θα του δώσουν τους οφειλομένους καρπούς στον καιρό τους.

Βέβαια η Άμπελος, η κατ’ εξοχήν τώρα πνευματική και ασυγκρίτως τιμιοτέρα από την συμβολική και προσωρινή άμπελο του Ισραήλ, είναι η Εκκλησία του Χριστού. Φυτουργός και Κύριος αυτής είναι ο ίδιος ο Χριστός και κλήματα όλοι οι πιστοί. Εργάτες είναι οι πνευματικοί ποιμένες και δάσκαλοι. Πύργος είναι οι ιεροί μας Ορθόδοξοι Ναοί και ληνός η Αγία Τράπεζα, επί της οποίας τελεσιουργείται το μέγιστο μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας. Προσφέρεται η αναίμακτη θυσία, ο αμνός του Θεού, το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου, το οποίο δίδεται εις βρώσιν προς τους πιστούς, «εις άφεσιν αμαρτιών και εις ζωήν αιώνιον»...

Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Ιησούς μέσω του ερωτήματος που τους υποβάλλει στο τέλος της παραβολής, τονίζει μία μεγάλη αλήθεια, η οποία διαφαίνεται και αυτή μέσω της Ιστορίας. «... Λίθον ον απεδοκίμασαν οι οικοδομούντες, ούτος εγενήθη εις κεφαλήν γωνίας. Παρά Κυρίου εγένετο αύτη, και έστι θαυμαστή εν οφθαλμοίς ημών». (Ματθ. κα’ 42). Δηλ. Ο Χριστός τους ελέγχει κατά πρόσωπον τους Εβραίους ερωτώντας τους: «Δεν διαβάσατε τις Γραφές που λένε: Ο λίθος, τον οποίον απέρριψαν οι οικοδόμοι, αυτός έγινε ακρογωνιαίος λίθος! Από τον Κύριο έγινε αυτό και είναι θαυμαστό στα μάτια μας;»

Φυσικά ο λόγος αυτός του Κυρίου μας δεν ισχύει μόνο για τους Ιουδαίους του τότε αλλά και του σήμερα, αλλά και για τους αντιχρίστους της κάθε εποχής έως το τέλος των αιώνων.

Η Εκκλησία μας πάντοτε θα διώκεται αλλά και πάντα θα νικά. Διότι κεφαλή της και ακρογωνιαίο λίθο δεν έχει άλλο από τον ίδιο τον Θεάνθρωπο Ιησού Χριστό.

Η χρυσή σάλπιγγα της Εκκλησίας μας, ο Ιερός Χρυσόστομος, σαλπίζει από τα βάθη των αιώνων: «Πόσοι επολέμησαν την Εκκλησίαν; Και οι πολεμήσαντες απώλοντο. Αύτη δε υπέρ των ουρανών αναβέβηκεν. Τοιούτον έχει μέγεθος η Εκκλησία, πολεμουμένη νικά, επιβουλευομένη περιγίνεται, υβριζομένη λαμπροτέρα καθίσταται. Δέχεται τραύματα και ου καταπίπτει υπό των ελκών. Κλυδωνίζεται αλλ’ ού καταποντίζεται, χειμάζεται αλλά ναυάγιον ούχ υπομένει. Παλαίει, αλλ’ ούχ ηττάται, πυκτεύει αλλ’ ού νικάται...». (Λόγος υπέρ της Εκκλησίας).

Αγαπητοί μου. Ας κοάζουν οι βάτραχοι της αθεΐας και των τέκνων του αρχαίου Ισραήλ. Ας λυσσούν όλοι οι αντίχριστοι και οι σύγχρονοι Γραικύλοι. Ο Χριστός «εξήλθεν νικών και ίνα νικήσει».

Μακάριοι όσοι βρίσκονται συνειδητά εντός του στρατοπέδου της στρατευομένης Ορθοδόξου Εκκλησίας μας, άθλιοι και ταλαίπωροι όσοι ανόητοι βρίσκονται συνειδητά στην «φράξια» της αρνήσεως.

Αμήν.

Κρατούνται σε φυλακή της Τεχεράνης. Καταδικάστηκαν σε θάνατο επειδή από μουσουλμάνες έγιναν Χριστιανές

ΠΗΓΗ:antiparakmi.blogspot.com

Αυτές οι δυο γυναίκες θα πεθάνουν!

Μεργιέμ Ρόσταμπουρ και Μερζιέχ Εσμεϊλαμπάντ, καταδικασμένες σε θάνατο επειδή έγιναν χριστιανές

Στο Ιράν, η 27χρονη Μεργιέμ (Μαρία) Ρόσταμπουρ και η 30χρονη Μαρζιέχ Εσμεϊλαμπάντ θα πεθάνουν επειδή άλλαξαν θρήσκευμα.
Σύμφωνα με την είδηση της εφημερίδας Bild, στο Ιράν, δύο γυναίκες καταδικάστηκαν σε θάνατο με την κατηγορία ότι έγιναν χριστιανές.
Η Meryem και η Marziah που κρατούνται σε φυλακή της Τεχεράνης μαστιγώνονται κάθε φορά που ο ιμάμης καλεί για προσευχή τους πιστούς μουσουλμάνους, ταπεινώνονται και τιμωρούνται με στέρηση τροφής και νερού.

Συνελήφθηκαν στις 5 Μαρτίου όταν έγινε έφοδος στο σπίτι τους και βρέθηκε εκεί η Καινή Διαθήκη. Η υπερασπιστής ανθρωπίνων δικαιωμάτων και συγγραφέας Sabatina James που αγωνίζεται για την απελευθέρωσή τους διαμαρτύρεται: «Ζουν στην απομόνωση και ανακρίνονται με τα μάτια κλειστά. 5 φορές την ημέρα, όταν ο ιμάμης καλεί σε προσευχή, μαστιγώνονται. Τους δίνουν πολύ λίγο νερό και φαγητό.»

Σύμφωνα με τους Ισλαμικούς νόμους του Ιράν, όσοι εγκαταλείπουν το ισλάμ, αν πρόκειται για γυναίκες, 5 φορές την ημέρα-τις ώρες που καλούνται οι «πιστοί» σε προσευχή- μαστιγώνονται και μέχρι να υποκούσουν (εννοεί να επιστρέψουν στο ισλάμ) ευτελίζεται η ποιότητα της ζωής τους και μειώνεται η ποσότητα φαγητού και νερού που τους παρέχεται.
Πηγή: http://haber.mynet.com/detay/dunya/bu-iki-kadin-idam-edilecek/468288


ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ 1: Στην ιστοσελίδα της Sabatina James, συγκεκριμένα στη σελίδα http://www.sabatina-ev.de/Botschaft.html υπάρχει περιεκτική αναφορά στην υπόθεση. Εκεί μαθαίνουμε ότι οι δυο γυναίκες κρατούνται από τον Μάρτιο στη φυλακή Evin, αρχικά σε ένα κελί με άλλες 25 γυναίκες και στη συνέχεια σε απομόνωση, ότι η πρώτη μέρα της δίκης ήταν στις 9 Αυγούστου και ότι παρότι ο δημόσιος κατήγορος κ. Haddad πίεσε να απαρνηθούν την πίστη τους γραπτά και προφορικά, εκείνες δήλωσαν επανειλημμένα ότι «δεν μετανιώνουν για τίποτα και δεν θα αρνηθούν την πίστη τους στον Χριστό».

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ 2: Στην ιστοσελίδα http://www.isavelives.be/en/node/3401 υπάρχει παλιότερο άρθρο της 9ης Απριλίου, πριν δηλ. καταδικαστούν οι δυο κοπέλες. Μεταξύ άλλων διαβάζουμε ότι οι αρχές ζήτησαν από τις οικογένειές τους 400.000 δολάρια για να τις ελευθερώσουν (οι οικογένειες δεν τα είχαν, πρότειναν να υποθηκεύσουν τα σπίτια τους αλλά αυτό δεν έγινε δεκτό) και ότι δεν τους έδιναν πρόσβαση σε δικηγόρο αλλά τους επέτρεπαν να δέχονται μια επίσκεψη την εβδομάδα και. ένα τηλεφώνημα 1 λεπτού την ημέρα η καθεμιά! Εκεί υπάρχουν και κάποιες διευθύνσεις όπου μπορούσε να απευθυνθεί κανείς μέχρι τοις 20 Μαΐου. Το άρθρο μάλλον προέρχεται από την ιστοσελίδα της Διεθνούς Αμνηστίας. Δείτε εδώ την περιληπτική αναφορά της Διεθνούς Αμνηστίας στην υπόθεση: http://www.amnesty.org/en/library/info/MDE13/030/2009/en


ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΗ ΔΡΑΣΗ 1 (αποστολή fax):
Ετοιμάσαμε ένα μικρό μήνυμα στην αγγλική, το οποίο μπορείτε να στέλνετε από αυτή τη σελίδα στην πρεσβεία του Ιράν στο Ηνωμένο Βασίλειο (Λονδίνο) και στη μόνιμη αντιπροσωπεία του Ιράν στον ΟΗΕ. Στις 4 Σεπτεμβρίου προσθέσαμε και το e-mail της ιρανικής πρεσβείας στις Βρυξέλλες. Η πρεσβεία του Ιράν στην Αθήνα, όπως μας είπαν τηλεφωνικά, δεν έχει ε-mail αλλά μόνο FAX, το οποίο είναι: +302106747945. Όποιοι έχουν φαξ μπορούν να στείλουν τη διαμαρτυρία τους σε αυτό. Μπορεί να μην είναι τόσο εύκολο όσο το να στείλετε την παρακάτω φόρμα, αλλά έχει σημασία να το κάνετε!

Το μήνυμα διαμαρτυρίας έχει ως εξής στα ελληνικά:
«Με έκπληξη πληροφορηθήκαμε ότι από τον Μάρτιο του 2009 κρατούνται σε φυλακή της Τεχεράνης δυο γυναίκες, η 27χρονη Μεριέμ Ρόσταμπουρ και η 30χρονη Μαρζιέχ Εσμελαϊμπάντ, οι οποίες καταδικάστηκαν σε θάνατο επειδή από μουσουλμάνες έγιναν χριστιανές.
Η είδηση αυτή ήδη μεταδίδεται με μεγάλη ταχύτητα στο Ίντερνετ και προκαλεί πολλά αρνητικά σχόλια για τη χώρα σας.
Ενώνουμε τη φωνή μας με αυτή της ακτιβίστριας Sabatina James και πολλών άλλων επώνυμων και ανώνυμων, ακτιβιστών και απλών ανθρώπων, Ελλήνων και αλλοδαπών, ζητώντας να γίνουν σεβαστά τα ανθρώπινα δικαιώματα και οι Μεριέμ Ρόσταμπουρ και Μαρζιέχ Εσμεϊλαμπάντ να αφεθούν αμέσως ελεύθερες.»

(Ονοματεπωνυμο, τηλ/νο, Υπογραφή)


ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΗ ΔΡΑΣΗ 2 (αποστολή email):

Ετοιμάσαμε ένα μικρό μήνυμα στην αγγλική, το οποίο μπορείτε να στέλνετε μέσω email στην πρεσβεία του Ιράν στο Ηνωμένο Βασίλειο (Λονδίνο) info@iran-embassy.org.uk
στη μόνιμη αντιπροσωπεία του Ιράν στον ΟΗΕ iran@un.int
και στο e-mail της ιρανικής πρεσβείας στις Βρυξέλλες secretariat@iranembassy.be
και συμπληρώνουμε στο τέλος το ονοματεπώνυμό μας με ΑΓΓΛΙΚΟΥΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ (οι ελληνικοί χαρακτήρες δεν θα είναι εγκατεστημένοι και δεν θα μπορούν να διαβαστούν από τους παραλήπτες)

ENGLISH TEXT
In Iran, 27 year old Meryem Rostampour and 30 year old Marzieh Amirizadeh Esmaeilabad (see the above photo) will be put to death on charges of having changed their religion.
Since March 2009, both Meryem and Marzieh are being detained in Tehran's notorious Evin prison. First with 25 women in one (!) cell, then in solitary confinement, where they were interrogated while blindfolded. Their crime? They were Muslims and they converted to Christianity.
The fact that we find particularly worrying is that there is an ongoing investigation against Mariam and Marzieh, for «apostasy».
The provision of Iranian law for cases of abandoning Islam is life imprisonment or the death penalty.
In addition, clause 225.10 of this law foresees for women : «During the five daily prayer times, they must be whipped and their living conditions and the quantity of food, clothing and water must be lowered until they show remorse.»
The 9th of August 2009 was the first day in court. Haddad, the deputy prosecutor insisted with great pressure that the women should renounce their Christian faith, both in writing and verbally. According to secure information, it was a moving sight, how the two women persisted, even with Mr. Haddad, and repeatedly stressed that they did not regret anything and would not recant their faith in Christ.
SOURCE: http://haber.mynet.com/detay/dunya/bu-iki-kadin-idam-edilecek/468288 (in Turkish), http://www.isavelives.be/en/node/3401 and http://www.amnesty.org/en/library/info/MDE13/030/2009/en (in English) and the webpage of Sabatina James (in German): http://www.sabatina-ev.de/Botschaft.html
Name:
Surname:
Town:
Country:



Σχόλιο Αντιπαρακμής:

Συγχαίρουμε την προσπάθεια της Ομάδας γυναικών ΑΓΑΖΗΛΟΣ . Η σελίδα τους εκπλήσσει και πρωτοτυπεί εδώ και πολλά χρόνια.

Η στέρηση της τροφής, οι μαστιγώσεις κάθε φορά που καλεί ο Ιμάμης σε προσευχή και η ποινή του θανάτου που καραδοκεί μας εξοργίζει και μας καλεί σε άμεση λήψη μέτρων.

Από σήμερα στέλνουμε το παραπάνω κείμενο (το κείμενο στα Αγγλικά) μέσω εμαιλ στις ακόλουθες ηλεκτρονικές δ/νσεις:
iran@un.int
secretariat@iranembassy.be
info@iran-embassy.org.uk

2 Σεπ 2009

26.363 Βορειοηπειρώτες απέκτησαν την ελληνική ιθαγένεια

Πηγή:www.northepirus.com
Τέλος στην ομηρία χιλιάδων ομογενών 26.363 Βορειοηπειρώτες με ελληνική ταυτότητα!

Συνολικά 26.363 Βορειοηπειρώτες απέκτησαν την ελληνική ιθαγένεια τα τρία τελευταία χρόνια, από τότε που η Κυβέρνηση αποφάσισε να δώσει τέλος στην ομηρία χιλιάδων ομογενών από τη Βόρειο Ήπειρο, οι οποίοι αν και είχαν όλες τις προϋποθέσεις, δεν μπορούσαν ν’ αποκτήσουν την «ταυτότητα του Έλληνα»!

Χθες παρουσία του Υφυπουργού Εσωτερικών κ. Θανάση Νάκου και του Περιφερειάρχη Αττικής κ. Χαραλ. Μανιάτη πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα η τελετή ορκωμοσίας 350 ακόμη Βορειοηπειρωτών που απέκτησαν την ελληνική ιθαγένεια.

Μιλώντας κατά την τελετή ο Υφυπουργός κ. Νάκος, μεταξύ άλλων τόνισε:

«...Καταλαβαίνω πως για να φθάσετε εδώ, έχετε διανύσει ένα μακρύ δρόμο, από την γενέτειρα σας τη Βόρεια Ήπειρο στην πατρίδα Ελλάδα.

Έχετε διανύσει τα πρώτα δύσκολα χρόνια ενός καινούργιου ξεκινήματος, μίας νέας ζωής σε ένα τόπο που στη καρδιά σας ήταν και είναι πάντα η πατρίδα αλλά που δεν έπαυε, ιδίως στην αρχή, να ήταν νέος για εσάς τόπος.

Έχετε διανύσει ένα μακρύ και πολλές φορές δύσκολο γραφειοκρατικό δρόμο, σε διάφορες δημόσιες υπηρεσίες, για να αποκτήσετε αυτό που σε όλους σας φάνταζε αυτονόητο: Την ταυτότητα του Έλληνα...


»...Για την ταχύτερη και εγκυρότερη διεκπεραίωση των αιτήσεων, έγιναν από το Υπουργείο Εσωτερικών οι ακόλουθες ενέργειες :

1. Με Προεδρικό Διάταγμα ιδρύθηκε αυτοτελής Διεύθυνση Ιθαγένειας, με ξεχωριστό Τμήμα Ομογενών.

2. Με το νόμο 3731 του 2008, καταργήθηκε η υποχρέωση εμφάνισης σε συνέντευξη ενώπιον της Επιτροπής Πολιτογράφησης για τους ομογενείς. Κατ’ αυτόν τον τρόπο αποφεύγεται, ουσιαστικά, η άσκοπη ταλαιπωρία των ομογενών.

3. Αυξήθηκε η οργανική δύναμη των υπηρετούντων στην Διεύθυνση Ιθαγένειας του Υπουργείου Εσωτερικών.

4. Αγοράσθηκε και εγκαταστάθηκε νέο πληροφοριακό σύστημα ηλεκτρονικής διαχείρισης και διεκπεραίωσης των αιτήσεων στο Υπουργείο Εσωτερικών με στόχο την ταχύτερη διεκπεραίωση των αιτήσεων.

5. Αποφασίστηκε το πιστοποιητικό Ποινικού Μητρώου και το Πιστοποιητικό Μη Απέλασης, που για την ολοκλήρωση μία απόφασης πολιτογράφησης είναι απαραίτητα να ζητούνται υπηρεσιακά από το Υπουργείο Δικαιοσύνης και από τη Γενική Γραμματεία Δημοσίας Τάξης αντίστοιχα.

6. Τέλος, σε συνεργασία με το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, αποφασίσθηκε οι ομογενείς μας που αποκτούν την Ελληνική ιθαγένεια και παράλληλα έχουν και την αλβανική, να έχουν την δυνατότητα να υπηρετούν 3μηνη στρατιωτική θητεία, όπως συνέβαινε και με τους ομογενείς από τις χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης» και ο κ. Θανάσης Νάκος κατέληξε:

Καταλαβαίνω πως ανυπομονείτε, πως θα θέλατε όλα να είχαν συμβεί γρηγορότερα, όλα να είχαν «τελειώσει χθες» ζητάω όμως από εσάς να κατανοήσετε την σοβαρότητα του εγχειρήματος, να δείξετε την απαραίτητη κατανόηση και να συνεργαστείτε με τις αρμόδιες υπηρεσίες προς όφελος όλων... Όλοι μαζί θα εργαστούμε για ένα καλύτερο μέλλον για τον καθένα, αλλά και για μία καλύτερη και ισχυρότερη πατρίδα.

Στην Ελλάδα του σήμερα είναι χρήσιμες όλες οι μονάδες, δεν περισσεύει κανείς».

Ο Άγιος Μάμας

Αγιος Μαμας

Πηγή:vatopaidi.wordpress.com

Στη Βασιλεία του Χριστού κάθε ηλικία έχει να επιδείξει τους αντιπροσώπους της.

Γιατί κάθε ηλικία έχει προσφέρει σ’ Αυτόν ό,τι διαλεχτό κι υπέροχο έχει να παρουσιάσει. Κι η εφηβική ηλικία, που είναι η πιο δύσκολη στη ζωή του ανθρώπου, έχει να προβάλει τους δικούς της.

Ο άγιος Μάμας είναι ένας απ’ αυτούς. Διαλεχτός στους διαλεχτούς κι ωραίος στους ωραίους αποτελεί μια απ’ τις πιο αγαπητές κι ηρωικές μορφές της Εκκλησίας μας των τριών πρώτων αιώνων.

Οι γονείς του Θεόδοτος και Ρουφίνα ζούσαν στη Γάγγρα της Παφλαγονίας και ήσαν χριστιανοί με μεγάλη κοινωνική θέση.

Την εποχή αυτή ο αυτοκράτορας Αυρηλιανός κίνησε σκληρό διωγμό ενάντια στους χριστιανούς (270-275 μ.Χ.).

Μεταξύ των πρώτων συνελήφθη ο Θεόδοτος κι αφού ανακρίθηκε κι ομολόγησε τον Χριστό, ρίχτηκε στις φυλακές της Καισαρείας.

Η σύζυγος του, η ενάρετη Ρουφίνα, σαν έμαθε τη φυλάκιση του συντρόφου της, αν και ήταν ετοιμόγεννη, έτρεξε να τον συναντήσει. Εκεί με παρρησία ομολόγησε και αυτή την πίστη του Χριστού, που φλόγιζε την καρδία της, με αποτέλεσμα να κλεισθεί στη φυλακή.

Δύο αδελφές ψυχές, ευγενικές κι αγαπημένες, ενωμένες στη χαρά και στον πόνο. Μια νύχτα η Ρουφίνα εκεί στη σκοτεινή κι υγρή φυλακή, έφερε στον κόσμο το παιδάκι της. Η καρδιά της σκίρτησε από χαρά. Αλλά μόνο για μια στιγμή. Όταν πήρε το παιδάκι της να το δείξει στον σύζυγο της, τον καλό Θεόδοτο, τον βρήκε νεκρό. Τα μαρτύρια τα πολλά που δοκίμασε για την πίστη και την αγάπη του Χριστού, τον οδήγησαν πρόωρα στον θάνατο. Η πονεμένη μάνα με συντριβή ψυχής έβαλε το παιδί στην αγκαλιά του, γονάτισε δίπλα του κι έκαμε με δάκρυα την προσευχή της. Ύστερα έγειρε δίπλα του για να μη σηκωθεί ποτές. Την ίδια νύχτα παρέδωσε κι αυτή το πνεύμα. Η ψυχή της πέταξε κοντά στον Χριστό, που αγάπησε με την καρδιά της. Τα βάσανα και οι ταλαιπωρίες της φυλακής την οδήγησαν τόσο γρήγορα στον ουρανό, κοντά στον μάρτυρα σύζυγο της.

Και το παιδί της; Ορφανό, πεντάρφανο μένει τώρα! Τι άραγε θα γίνει; Την απάντηση δίνει το πνεύμα του θεού! “Ορφανόν και χήραν αναλήψεται”. Το ορφανό και τη χήρα τα παίρνει υπό την προστασία του ο Θεός. Και να!......


Μια ευσεβής γυναίκα, η Αμμία Ματρώνα οδηγημένη από ένα άγγελο πηγαίνει στη φυλακή. Παίρνει τα λείψανα των μαρτύρων γονιών και τα ενταφιάζει με σεβασμό. Ύστερα παίρνει στο σπίτι και το παιδί κι αναλαμβάνει με προθυμία και στοργή την ανατροφή του. Από τα πρώτα ψελλίσματά του “μάμα-μάμα” του έδωκε το όνομα Μάμας. Κοντά στην καινούργια μανούλα του το παιδί μεγάλωσε με της πίστης τ’ άγιο “κι άφθαρτο μάννα”. Και το τίμησε. Όχι μόνο ο ίδιος από παιδί αγωνιζόταν να ζει τη χριστιανική ζωή, αλλά και φρόντιζε τα όσα μάνθανε, να τα διδάσκει και στα παιδιά της ηλικίας του. Υπεράξιο παιδί αξίων γονιών, μα κι υπέροχης θετής μητέρας του.

Η διαγωγή αυτή και ο ζήλος του μικρού ιεραποστόλου δεν άργησαν να γίνουν γνωστά. Κάποια μέρα μερικοί εχθροί της πίστεως τον έπιασαν και τον οδήγησαν μπροστά στον σκληρό ηγεμόνα Δημόκριτο. Εκείνος, σαν είδε το παιδί, προσπάθησε με κολακείες στην αρχή κι απειλές αργότερα να τον μεταπείσει από τις αρχές και την πίστη του. Μα δεν μπόρεσε. Όλες του οι προσπάθειες πήγαν χαμένες. Τότες άρχισαν τα βασανιστήρια. Το ξύλο, το πλήγωμα του κορμιού με σιδερένια νύχια, το κάψιμο των πληγών με αναμμένες λαμπάδες και τέλος το ρίξιμο στη θάλασσα με μια σιδερένια σφαίρα δεμένη στον λαιμό.

Το αποτέλεσμα;

Μηδέν!

Οι βάρβαρες πράξεις του χριστομάχου πήγαν άδικα. Η σφαίρα κόπηκε και το παιδί με τη βοήθεια ενός Αγγέλου βγήκε στη στεριά κι ανέβηκε σ’ ένα βουνά της Καισαρείας. “Άλλαι μεν βουλαί ανθρώπων, άλλα δε Θεός κελεύει”. Στο μέρος αυτό ο πιστός κι ηρωικός Μάμας έζησε μέχρι τα δεκαπέντε του χρόνια με συντροφιά τα λιοντάρια και τ’ άλλα άγρια ζώα. Τα εξημέρωσε και τα εβοσκούσε και τ’ άρμεγε για να τρέφεται, μα και να φιλοξενεί κι εκείνους που τον επισκέπτονταν, για ν’ ακούσουν τα λόγια του και να διδαχθούν.

Δεν πέρασε όμως πολύς καιρός κι η παρουσία του φλογερού κι αληθινά πιστού εφήβου έγινε και πάλι γνωστή. Για δεύτερη φορά οι εχθροί του Χριστού πήγαν και τον έπιασαν. Για άλλη μια φορά τα μαρτύρια επαναλήφθηκαν σκληρότερα κι αγριότερα. Μα και αυτή τη φορά τίποτα δεν έκαμαν. Ο μάρτυρας έμεινε και τώρα άκαμπτος. Καμιά δύναμη δεν στάθηκε ικανή να τον λυγίσει και να τον αλλάξει. Ούτε οι δελεαστικές υποσχέσεις, ούτε κι οι απειλές, μα ούτε και το ξέσχισμα του κορμιού, ούτε και το αναμμένο καμίνι. Ο νεαρός μάρτυρας με το χαμόγελο στα χείλη τα αντιμετώπισε όλα ψάλλοντας μαζί με τον απόστολο Παύλο τα λόγια της παρρησίας και της βαθιάς πίστεως: “Τις ημάς χωρίσει από της αγάπης του Χριστού; Θλίψις ή στενοχώρια ή διωγμός ή λιμός ή γυμνότης ή κίνδυνος ή μάχαιρα”; Και την απάντηση την έδινε πάλιν ο ίδιος επαναλαμβάνοντας μ’ απόλυτη πεποίθηση του Αποστόλου τα λόγια: “Πέπεισμαι ότι ούτε θάνατος ούτε ζωή ούτε άγγελοι ούτε αρχαί ούτε δυνάμεις ούτε ενεστώτα ούτε μέλλοντα ούτε ύψωμα ούτε βάθος ούτε τις κτίσις ετέρα δυνήσεται ημάς χωρίσαι από της αγάπης του Θεού της εν Χριστώ Ιησού τω Κυρίω ημών” (Ρωμ. η’ 35-39). Καμιά δύναμη ούτε κι ο θάνατος δεν μπορεί να με αποσπάσει από σένα, Χριστέ μου. Ναι! Ούτε κι ο θάνατος. Και το απέδειξε.

Τα βασανιστήρια συνεχίστηκαν. Μα ο δεκαπεντάχρονος έφηβος έμεινε αλύγιστος. Ταπεινωμένος και ντροπιασμένος ο ασεβής ηγεμόνας από το θάρρος και την αντοχή του έδωσε διαταγή να, τον θανατώσουν. Κι ο δήμιος με μια σιδερένια τρίαινα (τρικάνι) τον κτύπησε στην κοιλιά. Ο γενναίος αθλητής έπεσε κάτω κι αφήκε την αγνή ψυχή του να πετάξει κοντά σ’ Εκείνον, που αγάπησε και πόθησε και λάτρεψε, μα και κοντά στους μάρτυρες γονείς. Σύντομη υπήρξε η ζωή του. Σύντομη αλλά μεγαλειώδης και παραδειγματική. Νέος ήταν κι αυτός. Ναι! Νέος, στην άνοιξη της ζωής, με δυσκολίες και προβλήματα και πειρασμούς. Όμως δεν παρασύρθηκε. Δεν πλανήθηκε. Δεν λύγισε. Έμεινε πιστός κι ακλόνητος στις αρχές του μέχρι θανάτου. Για να διδάσκει. Και να δείχνει τον δρόμο σε όσους νοσταλγούν και ποθούν και θέλουν να ζήσουν μια ζωή ανώτερη. Μια αληθινή ζωή.

Στήν Κύπρο ο άγιος Μαμάς είναι ένας πολύ σεβαστός και δημοφιλής άγιος, Πολλοί ναοί και παρεκκλήσια, μα και χωριά φέρουν το όνομα του (Σ όλη την Κύπρο 66 ναοί περίπου είναι αφιερωμένοι στον Άγιο Μάμα).. Αλλά και πολλές κυπριακές παραδόσεις κυκλοφορούν μεταξύ του λαού γύρω από την άγια μορφή του. Μια τέτοια παράδοση που δημιουργήθηκε, όπως φαίνεται, κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας, δίνει μια πολύ όμορφη ερμηνεία της εικονογράφησης του αγίου, καβάλα σ’ ένα λιοντάρι και μ’ ένα αρνί στα χέρια. Σύμφωνα με τη σχετική παράδοση ο άγιος Μάμας ήταν ένας φτωχός ερημίτης, που ζούσε σε μια σπηλιά κοντά στην κωμόπολη Μόρφου. Μια χρονιά οι φοροθέτες τον έβαλαν να πληρώσει βαρύ κεφαλικό φόρο. Επειδή ο Άγιος αρνιόταν, κλήθηκε από τον διοικητή σε απολογία. Στον δρόμο που ερχόταν μαζί με τη συνοδεία των στρατιωτών που τον βρήκαν και τον ακολουθούσαν, ένα λιοντάρι πετάχτηκε μπροστά τους κι άρπαξε ένα αρνί, που κυνηγούσε. Ο Άγιος έκαμε νόημα στο θηρίο να σταματήσει, και ν’ αφήσει το θύμα του. Το λιοντάρι υπάκουσε. Σταμάτησε με μιας, κι άρχισε να κουνάει την ουρά του, για να δείξει την υποταγή του. Ο αθλητής, κουρασμένος όπως ήταν από την οδοιπορία, πήρε το αρνί στα χέρια κι αφού καβαλίκεψε το θηρίο συνέχισε τον δρόμο του προς το Διοικητήριο… Όταν ο Διοικητής αντίκρυσε το απίθανο αυτό θέαμα, έδωκε διαταγή ν’ αφήσουν ελεύθερο τον αθλητή και να τον απαλλάξουν απ’ τη φορολογία σ’ όλη του τη ζωή. Ο Άγιος αφήκε το αρνί σαν δώρο στον Διοικητή κι έφυγε.

Μια άλλη παράδοση αναφέρει, πώς το άγιο λείψανο του μάρτυρα μεταφέρθηκε στην Κύπρο από τη Μ. ‘Ασία και τάφηκε στη Μόρφου. Ένας μεγαλοπρεπής ναός κτίστηκε δίπλα στη λάρνακα που φιλοξένησε το άγιο λείψανο του και πολλά θαύματα γίνονται κάθε φορά σε όσους με πίστη καταφεύγουν στη χάρη του.

Η φήμη του αγίου ως θαυματουργού είναι πολύ πλατιά διαδεδομένη στο νησί μας. Ο Λεόντιος Μαχαιράς (Κύπριος χρονογράφος του ΙΕ’ αιώνος). στο χρονικό του λέει γι’ αυτόν χαρακτηριστικά: “Άν ήτουν να γράψω ταίς γιάσεις του ως του νάζουν δεν έφταναν”. Κάθε χρόνο στίς 2 του Σεπτέμβρη πλήθη χριστιανών τρέχουν να τιμήσουν τον μάρτυρα με πανηγυρικές λειτουργίες κι αγρυπνίες. Η μεγαλύτερη όμως τιμή, που μπορούμε όλοι να του προσφέρουμε είναι να μιμηθούμε το παράδειγμα του. Μας φαίνεται δύσκολο; Ναι! Μπορεί να ‘ναι. Εδώ όμως βρίσκεται το αληθινό μεγαλείο.

Απολυτίκιο Ήχος δ’

Ό μάρτυς σου Κύριε, εν τη αθλήσει αυτού το στέφος εκομίσατο της αφθαρσίας, εκ σου του Θεού ημών έχων γαρ την ισχύν σου, τους τυράννους καθείλεν έθραυσε και δαιμόνων, τα ανίσχυρο θράση. αυτού ταίς ικεσίαις, Χριστέ ο Θεός, σώσον τας ψυχάς ημών.

Εξήγηση: Ο άγιος Μαμάς, Κύριε, με την άθληση του έλαβε από Σένα τον Παντοδύναμο Θεό μας το άφθαρτο κι αμάραντο στεφάνι της αιώνιας ζωής· γιατί με τη βοήθεια σου κατανίκησε τους εχθρούς του και διέλυσε τις ανίσχυρες πλεκτάνες των δαιμόνων. Με τις δεήσεις του, Σε παρακαλούμε, Χριστέ και Θεέ μας, σώσε τις ψυχές μας.

Έτερον Απολυτίκιο Ήχος α’

Της Παφλαγόνου το κλέος, και Γαγγραίων το στήριγμα, φύλαξ και φρουρός των Κυπρίων, ανεδείχθης, Μαμά ένδοξε. Την Θάλασσαν διήλθες ώσπερ ζών, και ταύτης τρικυμίας χαλινών, θαυμασίως λάρνακα σου, Μόρφου τη πάλει, Μάρτυς κατεστήριξας- διό εν τη μνήμη σου, σοφέ, ευώδες μύρον βρύει εξ αυτής. Δόξα Θεώ τω ενεργούντι, δια σου πάσιν ιάματα.

Εξήγηση: Δοξασμένε Άγιε Μάμα, καύχημα της Παφλαγονίας και στήριγμα των κατοίκων της Γάγγρας αναδείχθηκες και των Κυπρίων προστάτης και φύλακας. αφού πέρασες τη θάλασσα σαν νάσουνα ζωντανός, κι αφού χαλίνωσες τις τρικυμίες της, έφθασες στην πόλη της Μόρφου κατά ένα τρόπο θαυμαστό κι αφήκες εκεί τη θήκη με τ’ άγια σου λείψανα. Για τούτο και την ήμερα της μνήμης σου πηγάζει και τρέχει απ’ αυτή μύρο ευωδιαστό. Δοξασμένος να ‘ναι ο Θεός, που προσφέρει με τη χάρη σου σε όλους θεραπείες.

1 Σεπ 2009

Γράμμος- Αύγουστος 2009. 1949-2009: 60 χρόνια από την νίκη της Ελλάδας

ΠΗΓΗ:antiparakmi.blogspot.com

Το
Βίτσι και ο Γράμμος
είναι γιορτές ΜΝΗΜΗΣ και ΤΙΜΗΣ στους ήρωες που θυσιάστηκαν.
είναι γιορτές ΧΡΕΟΥΣ και ΘΥΣΙΑΣ.
είναι ένα τελευταίο τρισάγιο
για τις ΨΥΧΕΣ όσων αναπαύονται ακόμη στα ματωμένα ηρωικά βουνά.

Στο Βίτσι και στο Γράμμο είχαμε τη μάχη Ελλήνων (των απλών παλικαριών που υπηρετούσαν σαν οπλίτες ή αξιωματικοί στον ελληνικό Στρατό) με προδότες που καθοδηγούμενοι από ξένα κράτη ήθελαν να διαλύσουν την πατρίδα μας.
Τα σχέδια των κομμουνιστών για την περιοχή γνωστά:
Η δημιουργία κομμουνιστικού κράτους στην περιοχή της Ηπείρου-Μακεδονίας.

Στρατευμένοι υποχρεωτικά με τον κατ' όνομα "Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδος(Δ.Σ.Ε.)" οι χιλιάδες ανήλικοι που μαζεύτηκαν με νέο παιδομάζωμα (παρά την θέληση των γονιών τους φυσικά) και που τους τοποθετούσαν στην πρώτη γραμμή του πυρός. Όσοι απ' αυτούς γλίτωσαν και επέζησαν, κατέληξαν στην καλύτερη περίπτωση σε ορφανοτροφεία του πρώην ανατολικού μπλοκ ή σε καταναγκαστικά έργα μέχρι και της Σιβηρία.

Είναι χρέος της πατρίδας μας να τιμάει τους χιλιάδες ανώνυμους Έλληνες που θυσιάστηκαν για την Ελευθερία μας. Μπορεί άραγε κανείς να αναρωτηθεί πως θα ταν σήμερα η πατρίδα μας αν σ εκείνες τις μάχες νικούσε ο κομμουνισμός; Αλλά η επίσημη ΝΔ για μία ακόμη φορά απούσα (μόνον στο Αη-Στράτη καταδέχεται να πάει ο πρωθυπουργός...).




Βρεθήκαμε μαζί με αρκετές εκατοντάδες Ελλήνων στον ηρωικό Γράμμο
την Κυριακή 30 αυγούστου 2009
(αρκετοί άλλοι βρέθηκαν στο άλλο ηρωικό βουνό, το Βίτσι την ίδια ημέρα).

εκεί, στο χωριό Βούρμπιανη
στον περίβολο της εκκλησίας,
μπροστά σε ένα απέριττο μνημείο,
χοροστατούντος του μαχητή μητροπολίτη
Δρυϊνουπόλεως Πωγωνιανής και Κονίτσης κ.Ανδρέα
(άξιου διαδόχου του μακαριστού Σεβαστιανού),

εψάλλει τρισάγιο υπέρ αναπαύσεως των ψυχών των κεκοιμημένων. Όσων τα οστά κείτονται στις χαράδρες και στα βουνά. Όλων όσων πολέμησαν και θυσιάστηκαν για να 'μαστε εμείς ελεύθεροι.


Καμαρώσαμε:
1) τον Κρητικό παππού που ήρθε ζωσμένος με τα μαχαίρια και τις πιστόλες από τα Χανιά για να τιμήσει την επέτειο. Και μάλιστα ήρθε με αρκετά μέλη της οικογένειάς του, συμπεριλαμβανομένων και των 2 μικρών εγγονών του (οι μικρές Κρητικοπούλες που βλέπετε στην φωτογραφία).
2) τα δεκάδες στεφάνια από Συλλόγους της περιοχής αλλά και από όλη την Ελλάδα, ένδειξη ότι 60 χρόνια μετά, σε πείσμα πολλών, κανείς δεν ξεχνά την θυσία
3) τον λόγο του μητροπολίτη που κυριολεκτικά τα είπε έξω από τα δόντια απευθυνόμενος κυρίως στην πολιτική εξουσία της Ελλάδος. Δεν παρέλειψε να αναφερθεί στα εγκληματικά λάθη της ΝΔ (μείωση της στρατιωτικής θητείας, αποχριστιανικοποίηση και ανθελληνισμός στην εκπαίδευση, εξαγγελίες για σεξουαλική αγωγή στα δημοτικά σχολεία, σύμφωνο συμβίωσης ομοφυλοφίλων , πλήρη υποχωρητικότητα σε ζητήματα εθνικής εξωτερικής πολιτικής κλπ).
4) εξαιρετικοί και οι υπόλοιποι ομιλητές που καταχειροκροτήθηκαν από τον κόσμο.
5) εντυπωσιακή η παρουσία εκατοντάδων νέων

Είναι στ' αλήθεια παρήγορο νέοι που έμαθαν για τις ηρωϊκές μάχες διαβάζοντας πιθανότατα από το διαδίκτυο ή αναζητώντας πληροφορίες από βιβλία Ιστορίας, να παίρνουν την απόφαση να παραβρεθούν για πρώτη φορά στις εκδηλώσεις αυτές.

σύντομα θα ανεβάσουμε μερικές ακόμη φωτογραφίες



Τέλος θυμίζουμε:

ΓΡΑΜΜΟΣ.jpg

ΕΤΣΙ ΚΑΛΩΣΟΡΙΣΑΝ ΟΙ ΕΛΛΗΝΟΨΥΧΟΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΗ

ΕΛΕΥΣΗ ΚΟΚΚΑΛΗ ΚΑΙ ΚΚΕ ΣΤΟ ΓΡΑΜΜΟ!

Για όσους το ξέχασαν... Η απάντηση από τους κατοίκους του Νομού Ιωαννίνων στα σημερινά εγκαίνια της προτομής του Πέτρου Κόκκαλη από τους συμμορίτες.Οι φωτογραφίες είναι από την περιοχή Βίγλα Κονίτσης, στο δρόμο προς τον ηρωικό και ΕΛΛΗΝΙΚΟ Γράμμο. Και δεν είναι και η μοναδική! Εύγε συνέλληνες

ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ,ΠΑΜΕ ΓΙΑ ΑΛΛΑ !


Με τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμο, θα συναντηθεί αύριο ο Υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων κ. Άρης Σπηλιωτόπουλος.
Σύμφωνα με ανακοίνωση του Υπουργείου Παιδείας, ο Υπουργός κ. Σπηλιωτόπουλος θα συναντηθεί αύριο, Τρίτη 1η Σεπτεμβρίου και ώρα 14:30, με τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμο, στο γραφείο του στο Υπουργείο.
Πληροφορίες λένε, πως κατά την διάρκεια της συνάντησης ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος θα θέσει στον Υπουργό Παιδείας το θέμα της διχοτόμησης της Ιεράς Μητροπόλεως Αττικής.
Να σημειωθεί, πως ο Αρχιεπίσκοπος θα συζητήσει και το ζήτημα της Εκκλησιαστικής Εκπαίδευσης, ακόμη οι πληροφορίες αναφέρουν ότι το ζήτημα των απαλλαγών από τα Θρησκευτικά δεν θα βρίσκεται στην ατζέντα των θεμάτων.Τέλος, από την Τετάρτη 2 Σεπτεμβρίου 2009 μέχρι και την Παρασκευή 4 Σεπτεμβρίου, συνεδριάζει η Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος.

ΠΗΓΗ:ellinonea.blogspot.com

ΝΕΑ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΣΦΑΓΗΣ ΕΛΛΗΝΟΚΥΠΡΙΩΝ !

Η εφημερίδα Αφρίκα δημοσιεύει μαρτυρία Τουρκοκύπριου αυτόπτη μάρτυρα σύμφωνα με τον οποίο οκτώ λεωφορεία, στο καθένα από τα οποία επέβαιναν 40 Ελληνοκύπριοι αιχμάλωτοι, σφαγιάστηκαν με λόγχες και ξιφολόγχες από Τούρκους στρατιώτες.
Λευκωσία: Άλλη μια συγκλονιστική μαρτυρία σφαγής Ελληνοκυπρίων αιχμαλώτων κατά την τουρκική εισβολή του 1974 δημοσιεύεται σήμερα στον τ/κ Τύπο. Η εφημερίδα Αφρίκα δημοσιεύει μαρτυρία Τουρκοκύπριου αυτόπτη μάρτυρα σύμφωνα με τον οποίο οκτώ λεωφορεία, στο καθένα από τα οποία επέβαιναν 40 Ελληνοκύπριοι αιχμάλωτοι, σφαγιάστηκαν με λόγχες και ξιφολόγχες από Τούρκους στρατιώτες.Το περιστατικό σύμφωνα με τη μαρτυρία συνέβη την ώρα που 320 συνολικά Ελληνοκύπριοι αιχμάλωτοι έφτασαν με τα λεωφορεία στην παραλία της Κερύνειας και στο σημείο της απόβασης, προκειμένου να επιβιβαστούν σε πλοίο και να μεταφερθούν στην Τουρκία.


Την ίδια ώρα κατέφθασε πλοίο με Τούρκους στρατιώτες, οι οποίοι αφού έμαθαν ποιοι ήταν οι αιχμάλωτοι τους επιτέθηκαν με τις λόγχες και τις ξιφολόγχες των όπλων τους, σφαγιάζοντας τους στην παραλία.Από το αίμα των αιχμαλώτων η θάλασσα κοκκίνισε, αναφέρει χαρακτηριστικά ο μάρτυρας στην Αφρίκα, ο οποίος παραδέχθηκε ότι φοβήθηκε και ο ίδιος για τη ζωή του λόγω της μανίας των Τούρκων στρατιωτών.Ο αυτόπτης μάρτυρας που δεν θέλει να αποκαλυφθεί το όνομά του δήλωσε ότι οι Ελληνοκύπριοι αιχμάλωτοι πιθανόν να θάφτηκαν σε κάποιο χώρο κοντά στο ξενοδοχείο Maremonte της Κερύνειας.Η σφαγή έγινε στα τέλη Αυγούστου 1974.ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣAΝΑΝΕΩΣΗΜαρτυρία Τουρκοκύπριου σε σφαγή Ελληνοκύπριων αιχμαλώτωνΗ τουρκοκυπριακή εφημερίδα «Αφρίκα» αναφέρεται, σε σημερινό δημοσίευμα, σε δηλώσεις Τουρκοκύπριου, ο οποίος, ήταν αυτόπτης μάρτυρας σφαγής Ελληνοκύπριων αιχμαλώτων κατά την τουρκική εισβολή, σύμφωνα με τα λεγόμενα του.Σύμφωνα με την εφημερίδα, ο Τ/κ δήλωσε ότι είχαν παραδώσει Ε/κ αιχμαλώτους για να τους μεταφέρουν στην Τουρκία.«Τη στιγμή που αυτοί (Ε/κ αιχμάλωτοι) οδηγήθηκαν στο σημείο της εισβολής, προκειμένου να επιβιβαστούν στο πλοίο, κατέφθαναν Τούρκοι στρατιώτες από την Τουρκία και μόλις τους είδαν δεμένους ρώτησαν περί τίνος πρόκειται και όταν πήραν την απάντηση ότι ήταν Ε/κ αιχμάλωτοι, τους επιτέθηκαν με λόγχες και ξιφολόγχες» ανέφερε στις δηλώσεις του ο Τ/κ.
«Από το αίμα των αιχμαλώτων η θάλασσα κοκκίνισε», είπε ο Τ/κ.Ο δημοσιογράφος ρώτησε τον Τ/κ αν φοβήθηκε από τη σκηνή και αυτός απάντησε καταφατικά και πρόσθεσε ότι φοβήθηκε για τη ζωή του επειδή είχε θολώσει σε τέτοιο βαθμό το μάτι των Τούρκων στρατιωτών και δεν αποκλείονταν να σφάξουν και τους ιδίους.Είπε ότι επρόκειτο για οκτώ λεωφορεία, στα οποία επέβαιναν 40 αιχμάλωτοι, ένας «αγωνιστής», ένας «αστυνομικός» και ένας οδηγός στο κάθε λεωφορείο.Υπεύθυνος για τη φάλαγγα ήταν ο Τ/κ λοχίας Χουσεϊν Ταχίρ.Ο αυτόπτης μάρτυρας, που δεν θέλει να αποκαλυφθεί τα όνομά του, δήλωσε ότι ίσως να έθαψαν τους νεκρούς σε κάποιο χώρο κοντά στο ξενοδοχείο Μάρε Μόντε.
Προσθέτει ότι το συμβάν έλαβε χώρα στα τέλη του Αυγούστου.Αναφέρει ότι στους Τούρκους στρατιώτες που διέπραξαν τα εγκλήματα, προτού αποσταλούν στην Κύπρο, είχε λεχθεί ότι οι Ε/κ υπέβαλαν σε φρικτά βασανιστήρια τους αιχμάλωτους Τούρκους στρατιώτες.Ο Τ/κ δημοσιογράφος Αλί Οσμάν, ο οποίος συνομίλησε με τον Τ/κ αυτόπτη μάρτυρα, γράφει ότι αυτός προέβη στις αποκαλύψεις τώρα επειδή τον τελευταίο καιρό ο Τύπος της Τουρκίας αναφέρεται στη δολοφονία στο χωριό Τζιάος και αφήνει να νοηθεί ότι δολοφόνοι ήταν μόνον οι Τ/κ.ΣΗΜΕΡΙΝΗ
πηγή:ellinonea.blogspot.com

Αρχή της Ινδίκτου (δηλαδή αρχή του νέου Εκκλησιαστικού έτους)

πηγή:www.synaxaristis.googlepages.com
Για την περίπτωση αυτή, ο Σ. Ευστρατιάδης στο Αγιολόγιό του, γράφει τα εξής: "Λέξις λατινική (indictio) ορισμόν σημαίνουσα καθ' ον κατά δεκαπενταετή περίοδον επληρώνοντο εις τους αυτοκράτορας των Ρωμαίων οι φόροι. Κατά την εκκλησιαστικήν παράδοσιν, την αρχήν της ινδικτιώνος εισήγαγεν ο Αύγουστος Καίσαρ (1 -14), ότε διέταξε την γενικήν των κατοίκων του Ρωμαϊκού κράτους απογραφήν και την είσπραξιν των φόρων, κατά την πρώτην του Σεπτεμβρίου μηνός. Από του Μεγάλου Κωνσταντίνου (313) εγένετο επισήμως χρήσις της Ινδικτιώνος ως χρονολογίας, έκτοτε δε η εκκλησία Κωνσταντινουπόλεως μέχρι του νυν εορτάζει την α' Σεπτεμβρίου ως αρχήν του εκκλησιαστικού έτους.

"Ινδικτον ημιν ευλόγει νέου χρόνου, ω και παλαιέ και δι’ ανθρώπους νέε".


Απολυτίκιο. Ήχος β'.
Ο πάσης Δημιουργός της κτίσεως, ο καιρούς και χρόνους εν τη ιδία εξουσία θέμενος, ευλόγησαν τον στέφανον, του ενιαυτού της χρηστότητας σου, Κύριε, φυλάττων εν ειρήνη τους βασιλείς και την πάλιν σου, πρεσβείαις της Θεοτόκου, μόνε Φιλάνθρωπε.

Ο άγιος Συμεών ο Στυλίτης – 1 Σεπτεμβρίου

Πηγή:vatopaidi.wordpress.com
Ο όσιος Συμεών ο στυλίτης (ο πρεσβύτερος ή «ο εν τη μάνδρα»), που τιμάται από την Εκκλησία μας την 1η Σεπτεμβρίου, είναι ο πρώτος γνωστός μοναχός που ασκήτεψε πάνω σε στύλο. Γεννήθηκε γύρω στα 389 στο χωριό Σισάν, στα όρια Συρίας και Κιλικίας. Ήταν βοσκός των πατρικών προβάτων, όταν γνώρισε κάποιους ασκητές, πόθησε εξαιτίας τους τη μοναχική ζωή και ήρθε σ’ ένα μοναστήρι, στο χωριό Τελεδάν, όπου έζησε δέκα χρόνια (403-413) με αυστηρότατη άσκηση. Ύστερα έζησε έγκλειστος τρία χρόνια σε μια σπηλιά, κοντά στην Αντιόχεια, και στη συνέχεια πήγε στο χωριό Τελάνισσο, όπου ασκήθηκε αλλά τρία χρόνια σ’ ένα σπιτάκι. Τέλος, αποσύρθηκε στην κορυφή ενός λόφου και περιορίσθηκε σ’ έναν μικρό κυκλικό περίβολο («μάνδρα»), φτιαγμένο με μιαν αλυσίδα είκοσι πήχεων.

Η απίθανη αυστηρότητα της ζωής του και το θαυματουργικό χάρισμα συγκέντρωναν γύρω του πλήθη ανθρώπων, που του προξενούσαν μεγάλη ενόχληση. Για αυτό άρχισε ν’ ανεβαίνει σε στύλους ολοένα και ψηλότεροι. Ο τελευταίος, όπου έζησε πάνω από είκοσι χρόνια, είχε ύψος 16 – 18 μ.

Ο όσιος αφιέρωνε το μεγαλύτερο μέρος του εικοσιτετραώρου στην προσευχή. Έτρωγε ελάχιστα. Ήταν συνεχώς όρθιος, χωρίς προφύλαξη από τον ήλιο, τη βροχή, τον άνεμο ή το κρύο. Δυο φορές την ήμερα διέκοπτε τον ασκητικό του κανόνα και νουθετούσε το λαό, μεριμνούσε για τούς αρρώστους και τούς δυστυχισμένους, έκανε συμβιβασμούς διαφορών, έλυνε προβλήματα και μετέστρεφε στη χριστιανική πίστη τούς αλλόδοξους που πρόστρεχαν σ’ αυτόν μαζί με τούς χριστιανούς απ’ όλα τα σημεία τής Ανατολής και τής Δύσης. Κοιμήθηκε το 459 και κηδεύτηκε από τον πατριάρχη Αντιόχειας Μαρτύριο στη μεγάλη εκκλησία της Αντιόχειας.

Στο εκπληκτικό Ιεραποστολικό έργο, που, όσο κι αν φαίνεται απίστευτο, πραγματοποίησε από την κορυφή του στύλου του ο αυστηρός αυτός ασκητής, θα αναφερθούμε στις επόμενες γραμμές

σταχυολογώντας τα σχετικά αποσπάσματα από την «Φιλόθεο Ιστορία» του Θεοδώρητου Κύρου, τον ελληνικό βίο του οσίου, γραμμένο από τον μαθητή του Αντώνιο, και τον συριακό βίο του .

Η φήμη του οσίου απλώθηκε γοργά παντού. Όλοι, κι από τα κοντινά κι από τα μακρινά μέρη, έτρεχαν κοντά του. Άλλοι έφερναν παράλυτους, άλλοι ζητούσαν να γιατρέψει αρρώστους, άλλοι παρακαλούσαν να μεσιτέψει στο Θεό για ν’ αποκτήσουν παιδιά. Μετά την ικανοποίηση των αιτημάτων τους, έφευγαν γεμάτοι χαρά. Και διαλαλώντας τις ευεργεσίες που δέχτηκαν, έστελναν στον όσιο πολύ περισσότερους ανθρώπους, που ζητούσαν κι εκείνοι τα ίδια. Έτσι, καθώς άρχισαν να καταφθάνουν από κάθε στράτα σαν ποτάμια οι προσκυνητές, σχηματίστηκε σ’ αυτόν τον τόπο ένα ανθρώπινο πέλαγος, που δεχόταν από παντού ποτάμια! Όχι μόνο ντόπιοι ούτε μόνο Χριστιανοί, αλλά και Ισμαηλίτες και Πέρσες και Αρμένιοι και Ίβηρες και Ομηρίτες κι εκείνοι που κατοικούν ακόμα πιο βαθιά μαζεύονταν στο ασκητήριο του οσίου. Ήρθαν και πολλοί που κατοικούσαν στα πέρατα της Δύσης, Ισπανοί και Βρετανοί και Γαλάτες. Όσο για την Ιταλία, λένε πως ο Συμεών είχε γίνει τόσο περιβόητος εκεί, ώστε κρεμούσαν μικρές εικόνες στις εισόδους όλων των εργαστηρίων, για να παίρνουν απ’ αυτές προστασία και ασφάλεια.

Ήταν αμέτρητοι, λοιπόν, όσοι έφταναν και ζητούσαν να τον αγγίξουν, ν’ ακουμπήσουν μόνο την άκρη του δερμάτινου χιτώνα του, πιστεύοντας πως έτσι θα έπαιρναν κάποια ευλογία. Ο άγιος, όμως, ένιωθε πως δεν ήταν άξιος ν’ απολαμβάνει τέτοια τιμή. Τον κούραζαν, άλλωστε, όλα αυτά. Έτσι, σοφίστηκε ν’ ανέβει σ’ έναν στύλο. Το ύψος του ήταν στην αρχή μικρό, έξι πήχες. Αργότερα ανέβηκε σε άλλον πιο ψηλό, ύστερα σε ψηλότερο και τέλος σ’ έναν που έφτανε τις τριάντα έξι πήχες. Γιατί το έκανε αυτό; Επειδή λαχταρούσε να πετάει στα ουράνια, ελεύθερος από καθετί γήινο. Και επειδή, φωτισμένος από το Θεό, στόχευε στην ωφέλεια και τη σωτηρία πολλών ψυχών. Βλέπετε, όσοι δεν πείθονται με λόγια και δεν ανέχονται τα κηρύγματα, σαγηνεύονται από τα παράδοξα θεάματα. Το παράδοξο τραβάει όλους και τους αναγκάζει να το προσέξουν, προετοιμάζοντας τους έτσι και στο να διδαχθούν. Έτσι έγινε και με τον όσιο Συμεών. Το παράδοξο θέαμα που παρουσίαζε ανεβασμένος σ’ έναν ψηλό στύλο, τραβούσε αμέτρητους περιέργους, που ήθελαν να πληροφορηθούν γιατί απομακρύνθηκε από τον κόσμο με τέτοιον τρόπο. Με την αφορμή αυτή ο όσιος τους δίδασκε και τούς κήρυσσε το λόγο του Θεού, μεταστρέφοντας πολλούς από την απιστία στην πίστη και από τα έργα της ανομίας στα έργα της ευσέβειας. Ίβηρες και Αρμένιοι και Πέρσες, όπως είπαμε, απαρνιόντουσαν κάτω απ’ το στύλο την προγονική τους πλάνη και δέχονταν την θεία αλήθεια με το άγιο βάπτισμα. Οι Ισμαηλίτες, μάλιστα, έφταναν σε ομάδες, διακόσιοι, τετρακόσιοι, κάποτε και χίλιοι. Με βοή αποκήρυσσαν την πατρική τους θρησκεία, έσπαζαν τα είδωλα που λάτρευαν πρώτα, εγκατέλειπαν μια για πάντα τα μυστηριώδη όργια τής Αφροδίτης και απολάμβαναν τα θεία μυστήρια του Χριστού, αφού άκουγαν από το αγιασμένο στόμα του στυλίτη σωτήριες διδαχές.

Ο Θεοδώρητος Κύρου, σύγχρονος και γνώριμος του οσίου, περιγράφει συνοπτικά το κοινωνικό και αποστολικό έργο του: «Νουθετώντας (το λαό) δυο φορές την ήμερα, πλημμυρίζει τ’ αυτιά των ακροατών με τα χαριτωμένα λόγια του και τους προσφέρει όσα το Άγιο Πνεύμα διδάσκει. Προτρέπει να στρέφουν το βλέμμα στον ουρανό, να πετάνε αφήνοντας τη γη και να οραματίζονται τη βασιλεία των ουρανών, να φοβούνται την κόλαση και να περιφρονούν τα γήινα, προσμένοντας τη μέλλουσα ζωή. Μπορεί να τον δεις να δικάζει, βγάζοντας σωστές και δίκαιες αποφάσεις. Όλα αυτά τα κάνει μετά την ακολουθία της ενάτης ώρας. Γιατί όλη τη νύχτα και τη μέρα, ως την ενάτη ώρα προσεύχεται. Ύστερα από την ενάτη ώρα, προσφέρει πρώτα τη θεία διδαχή σ’ όσους βρίσκονται εκεί, και στη συνέχεια ακούει το αίτημα του καθενός. Και αφού θεραπεύσει μερικούς, λύνει τις διαφορές όσων φιλονικούν. Γύρω στη δύση του ήλιου αρχίζει πάλι να προσεύχεται. Δεν παραμελεί όμως, να φροντίζει και για τις άγιες Εκκλησίες. Άλλοτε πολεμάει την πλάνη των ειδωλολατρών, άλλοτε συντρίβει τη θρασύτητα του Ιουδαίων, άλλοτε διαλύει τις ομάδες των αιρετικών. Και όλα τούτα τα κατορθώνει είτε στέλνοντας γράμματα στο βασιλιά, είτε εμπνέοντας στους άρχοντες το ζήλο για το Θεό, είτε παρακινώντας και τους επισκόπους ακόμα να φροντίζουν περισσότερο για το ποίμνιο».

Αξίζει, όμως, να διηγηθούμε, ενδεικτικά, μερικά από τα θαύματα του οσίου Συμεών, που είχαν ως αποτέλεσμα τη μεταστροφή των ευεργετημένων στην αληθινή πίστη.

Κάποτε ένας Σαρακηνός φύλαρχος έφερε στο στυλίτη κάποιον παράλυτο ομόφυλό του και παρακάλεσε για τη θεραπεία του. Ο άγιος του ζήτησε ν’ απαρνηθεί την προγονική του ασέβεια. Εκείνος δέχτηκε πρόθυμα.

-Πιστεύει στον Πατέρα και τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα; τον ρώτησε ο ασκητής.

-Πιστεύω, ομολόγησε ο Σαρακηνός.

-Αφοί πιστεύεις, σήκω πάνω!

Ο παράλυτος σηκώθηκε και περπάτησε.

-Τώρα πάρε το φύλαρχο στους ώμους σου! τον πρόσταξε ο όσιος.

Ο γιατρεμένος σήκωσε τον κατάπληκτο φύλαρχο, που ήταν εξαιρετικά μεγαλόσωμος, τον έβαλε στους ώμους του κι έφυγε ενθουσιασμένος, δοξάζοντας τον τρισυπόστατο αληθινό θεό.

Σε μια πόλη τής Παλαιστίνης ήταν διοικητής κάποιος ειδωλολάτρης, καμπούρης τόσο, που το κεφάλι του ακουμπούσε στο στήθος του και δεν μπορούσε να περιστραφεί. Κάποιοι φίλοι του, έχοντας ακούσει για τα θαύματα του στυλίτη, τον έφεραν κάτω από το στύλο και παρακάλεσαν για τη θεραπεία του. Μα και ο ίδιος καμπούρης άρχισε να ικετεύει τον όσιο κραυγάζοντας τόσο δυνατά, ώστε Εκείνος δεν μπορούσε να προσευχηθεί για χάρη του στον Κύριο. Ο ειδωλολάτρης, πιστεύοντας πως ο Συμεών είχε δική του θαυματουργική δύναμη, του ζητούσε ν’ ακουμπήσει το χέρι του στο κεφάλι του, εκφράζοντας τη βεβαιότητα ότι μ’ αυτόν τον τρόπο θα γινόταν καλά αμέσως. Ο όσιος, όμως, του είπε:

- Είμαι ένας αμαρτωλός και τιποτένιος άνθρωπος. Το χέρι μου δεν έχει καμιά ξεχωριστή δύναμη. Μόνο αν ευδοκήσει ο Θεός, θα πραγματοποιηθεί η επιθυμία σου, γιατί μόνο αυτός έχει τη δύναμη να θαυματουργεί. Κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να θεραπεύ­σει άλλον, αν ο Κύριος δεν το θέλει. Παραδόσου, λοιπόν, στην παντοδυναμία του αληθινού Θεού, του δημιουργού και κυβερνήτη του κόσμου, και θα ευεργετηθείς.

Τότε ο καμπούρης σταμάτησε να φωνάζει, αφήνοντας τον όσιο να προσευχηθεί απερίσπαστος. Και μόλις Εκείνος τέλειωσε την προσευχή του, το θαύμα έγινε. Ο ταλαίπωρος άνθρωπος ορθώθηκε, στάθηκε ίσια και άρχισε να χοροπηδάει χαρούμενος σαν παιδί. Άνοιξε τότε τις κασέλες, που είχε φέρει μαζί του, και πρόσφερε στον ευεργέτη του ανεκτίμητα χρυσαφικά κι ασημικά. Ο στυλίτης κοίταξε τα δώρα με περιφρόνηση και του είπε:

-Αν θέλεις να μ’ ευχαριστήσεις, να δεχτείς το φως της αλήθειας. Να βαπτιστείς, για να πάρεις την άφεση. Κι ακόμα να ελευθερώσεις όλους τούς δούλους σου, για να ελευθερωθεί και η δική σου ψυχή από το ζυγό του σατανά.

Ο γιατρεμένος πρόθυμα έκανε ότι του είπε ο άγιος. Και αργότερα, γεμάτος χαρά και χάρη Θεού, έφυγε για την πόλη του.

Ένας άρχοντας των Περσών ήταν πολύ δυστυχισμένος, γιατί ο μονάκριβος γιος του κειτόταν δεκαπέντε χρόνια παράλυτος. Έστειλε, λοιπόν, στον όσιο τον επίσκοπο της τοπικής Εκκλησίας, με την παράκληση να προσευχηθεί στον Κύριο για τη θεραπεία του παιδιού του. Του έδωσε, μάλιστα, και δυο υφάσματα από πολύτιμο μετάξι με κεντημένους επάνω χρυσούς σταυρούς, για να τα προσφέρει στον στυλίτη.

Ο επίσκοπος διηγήθηκε στο Συμεών το δράμα του παιδιού και του πατέρα του. Ο όσιος σπλαχνίστηκε και είπε στον επίσκοπο:

-Πάρε αυτά τα υφάσματα που έφερες, έτσι διπλωμένα όπως είναι, και πήγαινε στο καλό. Όταν φτάσεις κοντά στην πόλη σας, κατέβα από το ζώο σου, κράτησε τα υφάσματα στο στήθος σου και προχώρησε ως το σπίτι του άρχοντα πεζός και αμίλητος. Μπες μέσα, στάσου πάνω απ’ το παιδί σκέπασε το με τα υφάσματα και πες του: Ο αμαρτωλός Συμεών σου παραγγέλλει: Στο όνομα του Κυρίου Ιησού Χριστού, σήκω!”.

Ο επίσκοπος έφυγε κι έκανε όπως του υπέδειξε ο όσιος. Μόλις σκέπασε το παιδί με τα υφάσματα, αυτό πετάχτηκε όρθιο και θεραπευμένο.

Ο Πέρσης άρχοντας και ολόκληρη η οικογένειά του ευχαρίστησαν και δόξασαν το Θεό. Και ο επίσκοπος, μετά από σχετικό αίτημά τους, τους κατήχησε και τους βάπτισε.

Κάποιος πλούσιοι από το Σαβά έπασχε από πονοκέφαλο συνεχή και οδυνηρό τόσο, που ένιωσε να του σουβλίζουν κάθε στιγμή το μυαλό. Ανακουφιζόταν λίγο, μόνο όταν χτυπούσε το κεφάλι του πάνω στα δοκάρια των τοίχων του σπιτιού του!

Μόλις έμαθε για τον θαυματουργό στυλίτη, ετοιμάστηκε για το μακρύ ταξίδι και ξεκίνησε, αδιαφορώντας για τον κίνδυνο των θηρίων και των ληστών, που παραμόνευαν εδώ κι εκεί μέσα στην απέραντη έρημο. Σχεδόν έναν ολόκληρο χρόνο ταξίδευε ο άρρωστος. Και όσο πλησίαζε, πράγμα παράδοξο, οι πόνοι του λιγόστευαν. Αντίθετα, όσο κι αν έτρωγε, οι προμήθειές του έμεναν απείραχτες!

Έφτασε επιτέλους στο στύλο του οσίου. Εκείνος, αφού πληροφορήθηκε το πρόβλημά του, ζήτησε να του φέρουν νερό από την κοντινή πηγή. Προσευχήθηκε, το ευλόγησε και πρόσταξε τον άρρωστο να το πιει στο όνομα του Χριστού. Ύστερα, παίρνοντας από το ίδιο νερό, του ράντισε και το κεφάλι. Δεν χρειαζόταν τίποτε άλλο. Ο λίγος πόνος που είχε απομείνει, εξαφανίστηκε κι αυτός. Ο άνθρωπος ευχαρίστησε τον όσιο και δόξασε το Θεό. Ζήτησε, μάλιστα, και να βαπτιστεί. Λίγο αργότερα, φεύγοντας Χριστιανός πια, διαλαλούσε τα μεγαλεία του Κυρίου ως τη μακρινή πατρίδα του.

Ένα παρόμοιο μακρύ ταξίδι έκανε και μια ομάδα από τέσσερις λεπρούς και τρεις δαιμονισμένους, που ξεκίνησαν από τα βάθη της Ανατολής κι έκαναν δεκατρείς μήνες ώσπου να φτάσουν στον όσιο. Και εκείνοι, παρά τη μεγάλη απόσταση, ούτε μια φορά δεν έχασαν το δρόμο, μα ούτε κι οι τροφές ή το νερό τούς έλειψαν καθόλου.

Φτάνοντας κάτω απ’ τον στύλο, διηγήθηκαν στον όσιο τα παθήματα τους και ζήτησαν τη βοήθεια του.

-Ο Θεός, αποκρίθηκε Εκείνος, που σου έδειξε το δρόμο να έρθετε ως εδώ, θα σας δώσει και την υγεία σας.

Ζήτησε νερό, το ευλόγησε και τούς το έδωσε να πιουν και να ραντιστούν στο όνομα του Κυρίου. Μόλις το έκαναν, έγιναν και οι επτά καλά! Ύστερα απ’ αυτό, αρνήθηκαν τη λατρεία των ειδώλων, βαπτίστηκαν και έφυγαν δοξάζοντας το Θεό.

Κάποτε ήρθαν κάτω απ’ το στύλο αντιπρόσωποι των κατοίκων της οροσειράς του Λιβάνου και ανάστατοι είπαν στον όσιο:

- Στον τόπο μας παρουσιάστηκαν κάτι αγρία θηρία, πρωτοφανέρωτα και άγνωστα, που κατασπαράζουν ανθρώπους και ζώα. Πολλές φορές μπαίνουν στα σπίτια, αρπάζουν τα παιδιά και τα καταβροχθίζουν μπροστά στα έντρομα μάτια των μανάδων τους. Ο φόβος και ο θρήνος έχουν απλωθεί παντού.

-Μην παραξενεύεστε για τη συμφορά που σας βρήκε, είπε ο άγιος. Είναι η τιμωρία για τα έργα σας. Οι προγονοί σας εγκατέλειψαν τον αληθινό Θεό, τον πλάστη και ευεργέτη μας, και λάτρεψαν τα βουβά είδωλα. Κι εσείς επιμένετε στην πλάνη αυτή. Τα θηρία σας ταλαιπωρούν με παραχώρηση του Κυρίου, που θέλει να σας οδηγήσει στη μετάνοια και να σας φέρει κοντά Του. Αν όμως δεν έχετε σκοπό να μετανοήσετε, άδικα ήρθατε ως εδώ. Να ζητήσετε τη βοήθεια των ειδώλων που προσκυνάτε!

Εκείνοι τότε έπεσαν στα γόνατα και άρχισαν να παρακαλούν με δάκρυα το στυλίτη:

-Λυπήσου μας! Μεσίτεψε για μας στο Θεό! θα μετανοήσουμε!…

Μαζί τους ικέτευαν τον όσιο και άλλοι, που έτυχε να βρίσκονται εκεί, και τους σπλαχνίστηκαν.

-Μόλις απαρνηθείτε την πλάνη σας, αποκρίθηκε πάνω απ’ το στύλο του ο γέροντας και βαπτιστείτε στο όνομα του Χριστού, τότε θα παρακαλέσω τον Κύριο να σας δείξει τη φιλανθρωπία Του.

Μ’ ένα στόμα οι ειδωλολάτρες υποσχέθηκαν πως, όταν θα γύριζαν στην πατρίδα τους, θα κατεδάφιζαν αμέσως τα Ιερά των ειδώλων και θα έριχναν στη φωτιά τα ξόανα.

Ο άγιος κατάλαβε πως η μεταστροφή τους ήταν αληθινή. Τούς έδωσε, λοιπόν, ένα κουτάκι με ευλογημένη σκόνη και τούς είπε:

-Να πάτε στο καλό! Μόλις φτάσετε στον τόπο σας, να περάσετε απ’ όλα τα χωριά. Στην εμπασιά κάθε χωριού, να χώνετε στη γη τέσσερις πέτρες. Και πάνω σε κάθε πέτρα να σχηματίζετε με τούτη τη σκόνη τρεις σταυρούς. Αν υπάρχουν εκεί Χριστιανοί ιερείς, φωνάξτε τους να σας βοηθήσουν και να τελέσουν νυχτερινές λειτουργίες. Τότε ο Θεός θα κάνει το θαύμα Του. Κανένας άνθρωπος δεν θα χαθεί πια από τα θηρία.

Επιστρέφοντας στη χώρα τους οι ειδωλολάτρες διαπίστωσαν ότι, από την ώρα που ο Συμεών είχε προσευχηθεί γι’ αυτούς, όλα τα θηρία είχαν φύγει από τα χωριά και αποτραβηχτεί στα δάση. Όταν, λοιπόν, έκαναν ότι τούς συμβούλεψε ο όσιος, είδαν τα θηρία να τρέχουν και να έρχονται γύρω από τις πέτρες, ουρλιάζοντας απαίσια. Πολλά έπεφταν και ψοφούσαν επιτόπου. Αλλά έφευγαν αλαφιασμένα και χάνονταν. Σε δέκα μέρες δεν είχε απομείνει κανένα.

Πήραν τρία τομάρια από τα ψόφια θηρία και τα έφεραν στον όσιο. Και αφού του διηγήθηκαν το θαύμα, βαπτίστηκαν όλοι κι έγιναν Χριστιανοί. Μια βδομάδα έμειναν εκεί, ακούγοντας τις σοφές διδαχές του πνευματοφόρου στυλίτη, και μετά έφυγαν χαρούμενοι για την πατρίδα τους, δοξάζοντας το Θεό.

Αλλά σταματάμε εδώ τη διήγηση, γιατί τα μεγάλα και θαυμαστά έργα του οσίου Συμεών δεν έχουν τέλος. Όπως σημειώνει ωραιότατα ο Σύρος βιογράφος του, «ποιο στόμα θ’ αποτολμούσε να διηγηθεί ή ποιο χέρι θα μπορούσε να γράψει ή ποιο σοφό μυαλό θα μπορούσε να υπολογίσει τις αναρίθμητες ευεργεσίες που έκανε ο Θεός στον κόσμο μέσω του αγίου; Πόσους ανθρώπους, που ήταν μακριά από τον Κύριο, έφερε κοντά Του; Πόσοι πλανεμένοι γύρισαν με τη διδαχή του από την άγνοια στην αληθινή γνώση; Πόσες χιλιάδες και μυριάδες “αλλότριων”, χάρη στο κήρυγμά του, έγιναν μέλη τής Εκκλησίας και υποτάχθηκαν στο Χριστό; Ποιος μπορεί να λογαριάσει τις τόσες και τόσες χιλιάδες αγρίων, που, βλέποντας και ακούγοντας τον, με χαρά εγκολπώθηκαν τη χριστιανική πίστη και έγιναν υπηρέτες της αλήθειας; Γιατί η φήμη των ευεργεσιών, που έκανε ο Κύριος με τα χέρια του οσίου, ταξίδεψε απ’ τη μιαν άκρη του κόσμου ως την άλλη.

Κι έτσι εκπληρώθηκε το γραφικό: “Εις πάσαν την γην εξήλθεν οι φθόγγοι αυτών και εις τα πέρατα της οικουμένης τα ρήματα αυτών (Ψαλμ. 18:5)».


ΚΑΝΤΕ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΤΟΥ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ ΜΑΣ.