13 Νοε 2026

Μὲ τὸν Τυχικό! Σὰν ἄλλος Μᾶρκος Εὐγενικὸς ἀρνεῖται νὰ ὑπογράψει!

«Ἡ ἀλήθεια δὲν μετριέται μὲ τὸν ἀριθμὸ ἐκείνων ποὺ τὴν ὑπογράφουν, ἀλλὰ μὲ τὴν πιστότητα ἐκείνων ποὺ τὴν ὁμολογοῦν». 
Ἡ Κύπρος ἀλλὰ καὶ γενικότερα ἡ Ἑλληνορθοδοξία παρακολουθεῖ μιὰ ἐκκλησιαστικὴ ὑπόθεση ποὺ ξεπερνᾶ τὰ πρόσωπα καὶ ἀγγίζει ἕνα βαθύτερο ζήτημα τὴ σχέση τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἐξουσίας μὲ τὴ συνείδηση, τὴν παράδοση καὶ τὴν ὀρθόδοξη ὁμολογία.Ο Μητροπολίτης Τυχικός, μετὰ τὴ συνάντησή του μὲ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο Κύπρου, ἀρνήθηκε νὰ ὑπογράψει τὸ κείμενο ποὺ τοῦ ζητήθηκε καὶ νὰ ἀναθεωρήσει τὶς θέσεις του γιὰ τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο καὶ τὴ Σύνοδο τῆς Κρήτης. Ἡ ὑπόθεση παραπέμπεται πλέον στὴν Ἱερὰ Σύνοδο. 
Καὶ ἐδῶ γεννᾶται ἕνα ἐρώτημα ποὺ κανεὶς δὲν δικαιοῦται νὰ προσπεράσει.. Μπορεῖ ἡ ὑπογραφὴ ἑνὸς κειμένου νὰ ὑποκαταστήσει τὴ θεολογικὴ συνείδηση ἑνὸς ἐπισκόπου; Μπορεῖ ἡ διοικητικὴ ἰσχὺς νὰ ἀπαιτεῖ μιὰ ὁμολογία χωρὶς νὰ προηγεῖται οὐσιαστικὴ θεολογικὴ συζήτηση; 
Ἡ ἱστορία τῆς Ἐκκλησίας ἔχει καταγράψει μιὰ μορφὴ ποὺ δὲν συμβιβάστηκε οὔτε ὅταν βρέθηκε σχεδὸν μόνος ἀπέναντι σὲ μιὰ ὁλόκληρη Σύνοδο. Τὸν Ἅγιο Μᾶρκο τὸν Εὐγενικό, τὸν ἐπίσκοπο Ἐφέσου, ὁ ὁποῖος ἀρνήθηκε νὰ ὑπογράψει τὴν Ἕνωση τῆς Φλωρεντίας, ἐπειδὴ θεωροῦσε ὅτι αὐτὴ παραβίαζε τὴν Ὀρθόδοξη πίστη. 
Δὲν χρειάστηκε νὰ ἔχει μαζί του τὴν πλειοψηφία γιὰ νὰ ὑπερασπιστεῖ... ὅσα θεωροῦσε ἀληθινά. Δὲν μέτρησε τὴν ἀλήθεια μὲ ἀριθμούς, ἀξιώματα καὶ συσχετισμοὺς ἰσχύος. 
Σήμερα, ἀνεξάρτητα ἀπὸ τὴν τελικὴ κανονικὴ ἀξιολόγηση τῆς ὑπόθεσης Τυχικοῦ, ἡ στάση του ἔστω καὶ ἐὰν οἱ συνθῆκες καὶ οἱ παράμετροι εἶναι διαφορετικές, ἐπαναφέρει στὴ μνήμη ἐκείνη τὴν ἱστορικὴ παρακαταθήκη. Τό ἐνδεχόμενο καθαίρεσής του εἶναι πλέον μιὰ ἰδιαίτερα σοβαρὴ πιθανότητα. Μετὰ τὴν ἀποτυχία ἐξεύρεσης συμφωνίας, τὴν ἄρνηση ὑπογραφῆς καὶ τὴν παραπομπὴ τοῦ ζητήματος στὴν Ἱερὰ Σύνοδο, τὸ πιθανότερο σενάριο, σύμφωνα μὲ τὴν ἐκτίμηση ποὺ διαμορφώνεται, εἶναι νὰ προχωρήσει ἡ διαδικασία πρὸς τὴν καθαίρεσή του καὶ τὴν ἐπιστροφή του στὶς τάξεις τῶν μοναχῶν. 
Λυπηρὰ πράγματα στὴ μαρτυρικὴ Κύπρο μας! 
Ἂς μὴν ξεχνᾶμε ὅμως κάτι βασικό, ἡ Ἐκκλησία δὲν εἶναι ἑταιρεία, οἱ ἐπίσκοποι δὲν εἶναι ὑπάλληλοι καὶ ἡ Ὀρθοδοξία δὲν εἶναι ἕνας μηχανισμὸς στὸν ὁποῖο ἡ διαφωνία ἀντιμετωπίζεται ὡς διοικητικὴ ἀπειθαρχία. Ἡ συνοδικότητα προϋποθέτει διάλογο, κανονικὴ τάξη, θεολογικὴ τεκμηρίωση καὶ δικαιοσύνη. Ἂν οἱ θέσεις ἑνὸς ἐπισκόπου εἶναι ἐσφαλμένες, ὀφείλουν νὰ ἀντικρουστοῦν μὲ τὴν Ἁγία Γραφή, τοὺς Ἁγίους Πατέρες καὶ τοὺς Ἱεροὺς Κανόνες. Ἡ διαφωνία δὲν ἀποτελεῖ ἀπὸ μόνη της ἀπόδειξη πλάνης, ὅπως καὶ ἡ ἄρνηση ὑπογραφῆς δὲν ἀποτελεῖ ἀπὸ μόνη της ἀπόδειξη ἁγιότητας. 
Ἡ μεγαλύτερη κρίση τῆς ἐποχῆς μας δὲν εἶναι ὅτι λιγοστεύουν ἐκεῖνοι ποὺ μιλοῦν γιὰ τὴν Ὀρθοδοξία ἀλλὰ ὅτι κινδυνεύουμε νὰ συνηθίσουμε μιὰ Ὀρθοδοξία χωρὶς ὁμολογία, χωρὶς παρρησία καὶ χωρὶς τὸ κόστος τῆς ἀλήθειας. 
Ὁ Ἅγιος Μᾶρκος ὁ Εὐγενικὸς δὲν ἔγινε σύμβολο ἐπειδὴ εἶχε τὴν ἐξουσία μὲ τὸ μέρος του ἀλλὰ ἐπειδὴ ἀρνήθηκε νὰ ἀνταλλάξει τὴ συνείδησή του μὲ μιὰ ὑπογραφή. Ἔτσι ἡ ἱστορία μᾶς διδάσκει ὅτι οἱ σφραγῖδες μπορεῖ νὰ ἐπικυρώνουν ἀποφάσεις, ἀλλὰ δὲν μποροῦν ἀπὸ μόνες τους νὰ ἐπικυρώνουν τὴν ἀλήθεια. 
Ἡ Ὀρθοδοξία δὲν χρειάζεται ἀνθρώπους ποὺ ἁπλῶς ὑπογράφουν. Χρειάζεται ἀνθρώπους ποὺ γνωρίζουν τί πιστεύουν, γιατί τὸ πιστεύουν καὶ εἶναι ἕτοιμοι νὰ τὸ ὁμολογήσουν. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ΚΑΝΤΕ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΤΟΥ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ ΜΑΣ.