Πόσο σατανικὴ διαστροφὴ μπορεῖ νὰ ἔχουν μερικοὶ ἄνθρωποι, ὅταν ἐνῷ καίγεται ὁλόκληρη ἡ Ἑλλάδα, σὲ ἐκείνους φταίει ἕνα μικρὸ ἐρημικὸ ἐκκλησάκι ποὺ δὲν κάηκε!
Ἀφροὺς βγάζουν στὸ διαδίκτυο μὲ τὸ ἐκπληκτικὸ φαινόμενο τῶν ἐκκλησιῶν στὴν πατρίδα μας, ποὺ παραμένουν ἀνέπαφες ἀπὸ τὸ καταστροφικὸ πέρασμα πυρκαγιῶν. Κόντρα σὲ κάθε λογικὴ φυσικῶν νόμων, τέτοια θαυμαστὰ περιστατικὰ συμβαίνουν κυριολεκτικὰ κάθε καλοκαίρι. Μιὰ φωτεινὴ ἀκτῖνα θεϊκῆς παραμυθίας μέσα στὸ μαῦρο καμίνι τῆς ἀνθρώπινης ἐρείπωσης.
Τὸ πιὸ πρόσφατο γεγονὸς ποὺ ἔκανε τοὺς θεομάχους νὰ ἀναπτύξουν ὑπέρταση, ἦταν τὸ ἐκπληκτικὸ συμβὰν στὸ ἐρημικὸ ἐκκλησάκι τοῦ Ἀρχάγγελου Μιχαὴλ στὴν περιοχὴ Βαθυχώρι τῆς Δυτικῆς Ἀττικῆς. Ὁ ἐθελοντὴς πολίτης ποὺ τράβηξε τὸ σχετικὸ βίντεο (τὸ ὁποῖο μετρᾶ ἑκατομμύρια views στὸ Τikτοk), περιγράφει συγκλονισμένος τὴν ἄφθαρτη κατάσταση τοῦ μικροῦ ναοῦ, παρ' ὅτι τὰ πάντα γύρω του εἶχαν γίνει στάχτη.
Βλέπουμε στὸ βίντεο ὅτι ὁ ἄνθρωπος ἀρχίζει νὰ ἐξετάζει τοὺς ἐξωτερικοὺς... τοίχους τοῦ παρεκκλησίου ποὺ μὲ ἀνεξήγητο τρόπο, παραμένουν κατάλευκοι σὰν νὰ μὴν τοὺς κάπνισε τίποτα. Στὴ μιὰ πλευρὰ τῆς ἐκκλησίας ὑπάρχουν κάμποσα δέντρα ποὺ ἀκουμποῦν πάνω στὴν πλακόχτιστη σκεπή, κι ὅμως ἐνῷ οἱ κορμοί τους ἔχουν γίνει κάρβουνο, τὰ κλαδιὰ ποὺ εἶναι σὲ ἐπαφὴ μὲ τὴ στέγη παραμένουν καταπράσινα καὶ ἄκαυτα! Ἀκριβῶς δίπλα στὴν εἴσοδο τοῦ παρεκκλησίου ὑπάρχει ἕνα τυλιγμένο χαλί, τὸ ὁποῖο ἐπίσης ἔμεινε ἀνέπαφο!
Ἡ ἔκπληξή του ἔγινε ἀκόμα πιὸ μεγάλη ὅταν ὁ ἄνθρωπος μπῆκε μέσα στὸν ναό. Κανένα σημάδι καπνοῦ, καμία ζημιά, σὰν νὰ μὴν πέρασε ποτὲ τὸ πύρινο κῦμα πάνω ἀπὸ τὸ ἐκκλησάκι. Τὰ καντηλάκια κρέμονται ἀκόμη γαλήνια καὶ παρηγορητικά. Καὶ τὸ πιὸ ἐκπληκτικό, ἡ στέγη ἀπὸ τὴν ἐσωτερική της πλευρὰ εἶναι φτιαγμένη ἀπὸ καλάμια καὶ ἀκατέργαστα ξύλινα δοκάρια. Ξερὰ καὶ ἐντελῶς ἀσυντήρητα. Δηλαδὴ ὑλικὰ ποὺ θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχουν ἁρπάξει ἀμέσως φωτιὰ ὅταν οἱ φλόγες ἔγλειφαν τὴν παμπάλαια σκεπή, ἡ ὁποία προφανῶς δὲν διαθέτει καμία ἀντιπυρικὴ μόνωση. Κι ὅμως ὁ Ἀρχάγγελος Μιχαὴλ ἔστεκε ἐκεῖ, ἀλώβητος καὶ ἐπιβλητικὸς σὰν στρατηλάτης ποὺ ἀντιστάθηκε σὲ ὅλα τὰ τάγματα τοῦ πυρός.
Αὐτὸ τὸ ἀπίθανο συμβὰν ἦταν ἀρκετὸ γιὰ νὰ φρενιάσουν οἱ «Γαδαρηνοὶ» τοῦ διαδικτύου. «Τί Θεὸς εἶναι αὐτὸς ποὺ ἀφήνει ἀνθρώπους νὰ πεθαίνουν, περιουσίες νὰ χάνονται, δάση νὰ ἀφανίζονται, μόνο καὶ μόνο γιὰ νὰ σώσει... ντουβάρια; Νὰ τὸν χαίρεστε! Πιστεύετε γιὰ θαῦμα κάθε τυχαῖο σώσιμο ἐκκλησίας, λὲς καὶ δὲν ἔχουν καεῖ τόσες ἐκκλησίες καὶ μοναστήρια!».
Ἀφροὺς βγάζουν στὸ διαδίκτυο μὲ τὸ ἐκπληκτικὸ φαινόμενο τῶν ἐκκλησιῶν στὴν πατρίδα μας, ποὺ παραμένουν ἀνέπαφες ἀπὸ τὸ καταστροφικὸ πέρασμα πυρκαγιῶν. Κόντρα σὲ κάθε λογικὴ φυσικῶν νόμων, τέτοια θαυμαστὰ περιστατικὰ συμβαίνουν κυριολεκτικὰ κάθε καλοκαίρι. Μιὰ φωτεινὴ ἀκτῖνα θεϊκῆς παραμυθίας μέσα στὸ μαῦρο καμίνι τῆς ἀνθρώπινης ἐρείπωσης.
Τὸ πιὸ πρόσφατο γεγονὸς ποὺ ἔκανε τοὺς θεομάχους νὰ ἀναπτύξουν ὑπέρταση, ἦταν τὸ ἐκπληκτικὸ συμβὰν στὸ ἐρημικὸ ἐκκλησάκι τοῦ Ἀρχάγγελου Μιχαὴλ στὴν περιοχὴ Βαθυχώρι τῆς Δυτικῆς Ἀττικῆς. Ὁ ἐθελοντὴς πολίτης ποὺ τράβηξε τὸ σχετικὸ βίντεο (τὸ ὁποῖο μετρᾶ ἑκατομμύρια views στὸ Τikτοk), περιγράφει συγκλονισμένος τὴν ἄφθαρτη κατάσταση τοῦ μικροῦ ναοῦ, παρ' ὅτι τὰ πάντα γύρω του εἶχαν γίνει στάχτη.
Βλέπουμε στὸ βίντεο ὅτι ὁ ἄνθρωπος ἀρχίζει νὰ ἐξετάζει τοὺς ἐξωτερικοὺς... τοίχους τοῦ παρεκκλησίου ποὺ μὲ ἀνεξήγητο τρόπο, παραμένουν κατάλευκοι σὰν νὰ μὴν τοὺς κάπνισε τίποτα. Στὴ μιὰ πλευρὰ τῆς ἐκκλησίας ὑπάρχουν κάμποσα δέντρα ποὺ ἀκουμποῦν πάνω στὴν πλακόχτιστη σκεπή, κι ὅμως ἐνῷ οἱ κορμοί τους ἔχουν γίνει κάρβουνο, τὰ κλαδιὰ ποὺ εἶναι σὲ ἐπαφὴ μὲ τὴ στέγη παραμένουν καταπράσινα καὶ ἄκαυτα! Ἀκριβῶς δίπλα στὴν εἴσοδο τοῦ παρεκκλησίου ὑπάρχει ἕνα τυλιγμένο χαλί, τὸ ὁποῖο ἐπίσης ἔμεινε ἀνέπαφο!
Ἡ ἔκπληξή του ἔγινε ἀκόμα πιὸ μεγάλη ὅταν ὁ ἄνθρωπος μπῆκε μέσα στὸν ναό. Κανένα σημάδι καπνοῦ, καμία ζημιά, σὰν νὰ μὴν πέρασε ποτὲ τὸ πύρινο κῦμα πάνω ἀπὸ τὸ ἐκκλησάκι. Τὰ καντηλάκια κρέμονται ἀκόμη γαλήνια καὶ παρηγορητικά. Καὶ τὸ πιὸ ἐκπληκτικό, ἡ στέγη ἀπὸ τὴν ἐσωτερική της πλευρὰ εἶναι φτιαγμένη ἀπὸ καλάμια καὶ ἀκατέργαστα ξύλινα δοκάρια. Ξερὰ καὶ ἐντελῶς ἀσυντήρητα. Δηλαδὴ ὑλικὰ ποὺ θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχουν ἁρπάξει ἀμέσως φωτιὰ ὅταν οἱ φλόγες ἔγλειφαν τὴν παμπάλαια σκεπή, ἡ ὁποία προφανῶς δὲν διαθέτει καμία ἀντιπυρικὴ μόνωση. Κι ὅμως ὁ Ἀρχάγγελος Μιχαὴλ ἔστεκε ἐκεῖ, ἀλώβητος καὶ ἐπιβλητικὸς σὰν στρατηλάτης ποὺ ἀντιστάθηκε σὲ ὅλα τὰ τάγματα τοῦ πυρός.
Αὐτὸ τὸ ἀπίθανο συμβὰν ἦταν ἀρκετὸ γιὰ νὰ φρενιάσουν οἱ «Γαδαρηνοὶ» τοῦ διαδικτύου. «Τί Θεὸς εἶναι αὐτὸς ποὺ ἀφήνει ἀνθρώπους νὰ πεθαίνουν, περιουσίες νὰ χάνονται, δάση νὰ ἀφανίζονται, μόνο καὶ μόνο γιὰ νὰ σώσει... ντουβάρια; Νὰ τὸν χαίρεστε! Πιστεύετε γιὰ θαῦμα κάθε τυχαῖο σώσιμο ἐκκλησίας, λὲς καὶ δὲν ἔχουν καεῖ τόσες ἐκκλησίες καὶ μοναστήρια!».
Τελικὰ πιστεύετε ἢ δὲν πιστεύετε;
Κατ' ἀρχὰς γιὰ νὰ ξεκινήσουμε ἀπὸ κάποια κοινὴ βάση, οἱ ἀφηνιασμένοι πρέπει νὰ καταλήξουν ἂν ὑπάρχει Θεὸς ἢ δὲν ὑπάρχει. Ἂν θεωροῦν ὅτι δὲν ὑπάρχει, μὲ ποιό σκεπτικὸ κατακρίνουν τὴ συμπεριφορά του (ἔτσι στρεβλὰ ὅπως τὴν ἀντιλαμβάνονται ἐκεῖνοι); Δηλαδὴ μὲ φαντάζεστε ἐμένα νὰ ἀρχίσω νὰ διορθώνω τὸν (ἀνύπαρκτο κατὰ τὴ γνώμη μου) Δία ὅτι δὲν ἐνήργησε σωστὰ μὲ τὸν κεραυνὸ ποὺ ἔριξε στὴν τάδε περιοχή; Γελοῖα πράγματα! Ἂν ἀπὸ τὴν ἄλλη θεωροῦν ὅτι ὑπάρχει (ἢ μπορεῖ νὰ ὑπάρχει) Θεός, ἂς παραδεχτοῦν ὅτι ἁπλᾶ δὲν τοὺς ἀρέσει, δὲν τὸν θέλουν, τὸν μισοῦν βρὲ ἀδερφέ!
Μὲ ἕναν ἐντελῶς παιδιάστικο καὶ ἰσοπεδωτικὸ τρόπο σκέψης, βάζουν στὴ ζυγαριὰ δύο ἀσύνδετα γεγονότα (π.χ. τὸ σώσιμο τῆς ἐκκλησίας καὶ τὴν τραγικὴ πτώση τοῦ ἑλικοπτέρου) καὶ σοῦ λένε «μὰ πὼς εἶναι δυνατὸν ὁ Θεὸς νὰ ἐνήργησε στὸ ἕνα καὶ νὰ ἦταν ἀπὼν στὸ ἄλλο»; Ποὺ ξέρεις βρὲ καψερὲ ποὺ ἐνήργησε ὁ Θεὸς καὶ πότε; Μήπως σοῦ στέλνει ἀναφορά; Ἂν ἐνεργεῖ σωτήρια χιλιάδες φορὲς μέσα στὴ μέρα, ἐσὺ πῶς ἀκριβῶς θὰ τὸ πληροφορηθεῖς; Ἐγὼ παραδέχομαι ὅτι εἶμαι ἀνάξιος νὰ τὸ δῶ - ἐσὺ πῶς λὲς ὅτι τὰ γνωρίζεις ὅλα; Καημένε, ἐσὺ δὲν μπορεῖς νὰ παραδεχτεῖς οὔτε τὴν παρουσία τοῦ Θεοῦ καὶ ξαφνικὰ ἔγινες εἰδικὸς στὴν ἀπουσία Του;
Μὲ ἕναν ἐντελῶς παιδιάστικο καὶ ἰσοπεδωτικὸ τρόπο σκέψης, βάζουν στὴ ζυγαριὰ δύο ἀσύνδετα γεγονότα (π.χ. τὸ σώσιμο τῆς ἐκκλησίας καὶ τὴν τραγικὴ πτώση τοῦ ἑλικοπτέρου) καὶ σοῦ λένε «μὰ πὼς εἶναι δυνατὸν ὁ Θεὸς νὰ ἐνήργησε στὸ ἕνα καὶ νὰ ἦταν ἀπὼν στὸ ἄλλο»; Ποὺ ξέρεις βρὲ καψερὲ ποὺ ἐνήργησε ὁ Θεὸς καὶ πότε; Μήπως σοῦ στέλνει ἀναφορά; Ἂν ἐνεργεῖ σωτήρια χιλιάδες φορὲς μέσα στὴ μέρα, ἐσὺ πῶς ἀκριβῶς θὰ τὸ πληροφορηθεῖς; Ἐγὼ παραδέχομαι ὅτι εἶμαι ἀνάξιος νὰ τὸ δῶ - ἐσὺ πῶς λὲς ὅτι τὰ γνωρίζεις ὅλα; Καημένε, ἐσὺ δὲν μπορεῖς νὰ παραδεχτεῖς οὔτε τὴν παρουσία τοῦ Θεοῦ καὶ ξαφνικὰ ἔγινες εἰδικὸς στὴν ἀπουσία Του;
Ἐξηγεῖστε μας πῶς θέλετε τὸν Θεό
Κατ' ἀρχὰς ποιός σᾶς εἶπε ὅτι ὁ Θεὸς ἐνεργεῖ μόνο ὅταν σώζει ζωές; Ἂν ἴσχυε αὐτό, δὲν θὰ μετρούσαμε ἑκατομμύρια μαρτύρων ποὺ τιμοῦμε ὡς μεγάλους ἁγίους τῆς Ἐκκλησίας μας. Οὔτε θὰ εἴχαμε τοὺς σύγχρονους ἁγίους σὰν τὸν Παΐσιο, τὸν Πορφύριο καὶ τὸν Ἰάκωβο νὰ ἀντιμετωπίζουν καρκίνους καὶ ἕνα σωρὸ ἀρρώστιες.
Μήπως ἦταν ἀδικημένοι ἀπὸ τὸν Θεὸ ὅλοι αὐτοί; Κάθε ἄλλο. Εἶχαν ὅλη τη χάρη τοῦ Θεοῦ μαζί τους, θαυματουργούσαν καὶ ἀντιμετώπιζαν τὶς στερνὲς στιγμές τους λουσμένοι ἀπὸ μακαριότητα. Ἂν ὁ Θεὸς λογάριαζε τὶς παρεμβάσεις του σύμφωνα μόνο μὲ τούτη τὴ ζωή, τότε δὲν θὰ ἀνασταινόταν, δὲν θὰ μᾶς ἑτοίμαζε Βασιλεία, δὲν θὰ ἵδρυε κἂν Ἐκκλησία! Ὁ θάνατος θὰ ἦταν ἀθεράπευτη ἧττα, μόνο ἂν σήμαινε ὁριστικὸ τέλος. Τώρα ἁπλᾶ εἶναι μιὰ πόρτα στὴν αἰωνιότητα.
Ἀλλὰ ἐξηγεῖστε μας ἐσεῖς οἱ ἐπικριτὲς πῶς ἀκριβῶς θέλετε τὸν Θεό, γιὰ νὰ καταλάβουμε τελικά. Θέλετε νὰ ἐπιβάλλει τὴν ὕπαρξή του ἀναγκαστικὰ καὶ νὰ ἀποτρέπει κάθε κακό, ὅσο ἐσεῖς κυλιέστε ἀδιάφοροι στὰ πάθη σας; Θέλετε νὰ ὑπηρετεῖ τὸ τομάρι σας γιὰ νὰ γλεντοκοπάτε καὶ νὰ τὸν βλασφημάτε πιὸ ἄνετα; Μήπως θέλετε ἕναν Θεὸ νὰ σᾶς κάνει συμβόλαιο ὅτι θὰ πεθάνετε στὰ 110 γιὰ νὰ κοιμᾶστε ἥσυχοι; Ἢ μήπως προτιμᾶτε νὰ σᾶς κάνει ἀθάνατους γιὰ νὰ ὀργιάζετε αἰωνίως; Σᾶς ἔχω δυσάρεστα: ὅσο καὶ ἂν θέλετε νὰ καταργήσετε τὸν θάνατο, σᾶς πρόλαβε ἄλλος, ἀλλὰ ὄχι μὲ τὸν τρόπο ποὺ σᾶς συμφέρει!
Ἀλλὰ πεῖτε μας, μήπως θέλετε ὁ Θεὸς νὰ σταματάει ὅλους τοὺς θανάτους θαυματουργικά, ἐκβιάζοντας ἔτσι τὸ αὐτεξούσιό σας καὶ μετατρέποντας τὴν πίστη σὲ ἀναγκαστικὴ ἀποδοχή; Καὶ ποῦ ἀκριβῶς θὰ στέριωνε ἡ ἀγάπη γιὰ ἕναν Θεὸ ποὺ ἐπιβάλλεται μὲ τὸ στανιό; Πουθενά. Θὰ εἴμασταν ὅλοι ἔνθεοι ἀντίχριστοι, ἀφοῦ τίποτα καλὸ δὲν μπορεῖ νὰ ριζώσει στὸν ἐξαναγκασμό. Ὅμως ἔχουμε Θεὸ ἀγάπης καὶ ὄχι ὑπαγόρευσης. «Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν». Ὅποιος θέλει.
Ὁ Θεὸς ὄχι μόνο ἐνδιαφέρεται γιὰ κάθε ἄνθρωπο ξεχωριστά, ἀλλὰ ἔστειλε τὸν ἴδιο τόν Υἱό του τὸν ἀγαπητὸ νὰ σταυρωθεῖ γιὰ ὁλόκληρη τὴν ἀνθρωπότητα. Ἀναρίθμητοι χριστιανοὶ κάηκαν σὲ παγανιστικὲς πυρὲς γιὰ νὰ μὴν προσκυνήσουν τὰ «ντουβάρια» τῶν εἰδώλων. Ἂν πράγματι ἔνοιαζαν τὸν Θεὸ τὰ «ντουβάρια» δὲν θὰ ἐπέτρεπε ἀκόμα καὶ τὴν Ἀγιὰ Σοφιὰ νὰ γίνει μιαρὸ τζαμί, λόγῳ τῆς δικῆς μας (ἑλληνικῆς) ἀποστασίας. Τὰ πάντα μετριοῦνται σύμφωνα μὲ τὴν ἄπειρη πρόνοια τοῦ Θεοῦ καὶ ὄχι μὲ τὰ δικά μας στενόμυαλα σταθμά.
Ἀφῆστε λοιπὸν τὶς μεταφυσικὲς εὐθύνες γιὰ τὶς πυρκαγιὲς καὶ ἑστιάστε στὶς ἀνθρώπινες ποὺ εἶναι καὶ οἱ βασικές: τὴ μηδενικὴ πρόληψη, τὴν ὑποστελέχωση τῆς πυροσβεστικῆς, τοὺς ἐμπρησμούς, τὰ σκοτεινὰ συμφέροντα τῶν ΑΠΕ, τὸ «ἀρχαῖο» ἠλεκτρικὸ δίκτυο, τὴ διαφθορὰ σὲ Δήμους, τὴν πρακτορικὴ δράση ξένων καὶ ὅλα τὰ ὑπόλοιπα. Μὲ λίγα λόγια ὁ ἔκπτωτος ἄνθρωπος φταίει γι’ αὐτὸ τὸ καταστροφικὸ χάος, ὄχι ὁ Θεός.
Μήπως ἦταν ἀδικημένοι ἀπὸ τὸν Θεὸ ὅλοι αὐτοί; Κάθε ἄλλο. Εἶχαν ὅλη τη χάρη τοῦ Θεοῦ μαζί τους, θαυματουργούσαν καὶ ἀντιμετώπιζαν τὶς στερνὲς στιγμές τους λουσμένοι ἀπὸ μακαριότητα. Ἂν ὁ Θεὸς λογάριαζε τὶς παρεμβάσεις του σύμφωνα μόνο μὲ τούτη τὴ ζωή, τότε δὲν θὰ ἀνασταινόταν, δὲν θὰ μᾶς ἑτοίμαζε Βασιλεία, δὲν θὰ ἵδρυε κἂν Ἐκκλησία! Ὁ θάνατος θὰ ἦταν ἀθεράπευτη ἧττα, μόνο ἂν σήμαινε ὁριστικὸ τέλος. Τώρα ἁπλᾶ εἶναι μιὰ πόρτα στὴν αἰωνιότητα.
Ἀλλὰ ἐξηγεῖστε μας ἐσεῖς οἱ ἐπικριτὲς πῶς ἀκριβῶς θέλετε τὸν Θεό, γιὰ νὰ καταλάβουμε τελικά. Θέλετε νὰ ἐπιβάλλει τὴν ὕπαρξή του ἀναγκαστικὰ καὶ νὰ ἀποτρέπει κάθε κακό, ὅσο ἐσεῖς κυλιέστε ἀδιάφοροι στὰ πάθη σας; Θέλετε νὰ ὑπηρετεῖ τὸ τομάρι σας γιὰ νὰ γλεντοκοπάτε καὶ νὰ τὸν βλασφημάτε πιὸ ἄνετα; Μήπως θέλετε ἕναν Θεὸ νὰ σᾶς κάνει συμβόλαιο ὅτι θὰ πεθάνετε στὰ 110 γιὰ νὰ κοιμᾶστε ἥσυχοι; Ἢ μήπως προτιμᾶτε νὰ σᾶς κάνει ἀθάνατους γιὰ νὰ ὀργιάζετε αἰωνίως; Σᾶς ἔχω δυσάρεστα: ὅσο καὶ ἂν θέλετε νὰ καταργήσετε τὸν θάνατο, σᾶς πρόλαβε ἄλλος, ἀλλὰ ὄχι μὲ τὸν τρόπο ποὺ σᾶς συμφέρει!
Ἀλλὰ πεῖτε μας, μήπως θέλετε ὁ Θεὸς νὰ σταματάει ὅλους τοὺς θανάτους θαυματουργικά, ἐκβιάζοντας ἔτσι τὸ αὐτεξούσιό σας καὶ μετατρέποντας τὴν πίστη σὲ ἀναγκαστικὴ ἀποδοχή; Καὶ ποῦ ἀκριβῶς θὰ στέριωνε ἡ ἀγάπη γιὰ ἕναν Θεὸ ποὺ ἐπιβάλλεται μὲ τὸ στανιό; Πουθενά. Θὰ εἴμασταν ὅλοι ἔνθεοι ἀντίχριστοι, ἀφοῦ τίποτα καλὸ δὲν μπορεῖ νὰ ριζώσει στὸν ἐξαναγκασμό. Ὅμως ἔχουμε Θεὸ ἀγάπης καὶ ὄχι ὑπαγόρευσης. «Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν». Ὅποιος θέλει.
Ὁ Θεὸς ὄχι μόνο ἐνδιαφέρεται γιὰ κάθε ἄνθρωπο ξεχωριστά, ἀλλὰ ἔστειλε τὸν ἴδιο τόν Υἱό του τὸν ἀγαπητὸ νὰ σταυρωθεῖ γιὰ ὁλόκληρη τὴν ἀνθρωπότητα. Ἀναρίθμητοι χριστιανοὶ κάηκαν σὲ παγανιστικὲς πυρὲς γιὰ νὰ μὴν προσκυνήσουν τὰ «ντουβάρια» τῶν εἰδώλων. Ἂν πράγματι ἔνοιαζαν τὸν Θεὸ τὰ «ντουβάρια» δὲν θὰ ἐπέτρεπε ἀκόμα καὶ τὴν Ἀγιὰ Σοφιὰ νὰ γίνει μιαρὸ τζαμί, λόγῳ τῆς δικῆς μας (ἑλληνικῆς) ἀποστασίας. Τὰ πάντα μετριοῦνται σύμφωνα μὲ τὴν ἄπειρη πρόνοια τοῦ Θεοῦ καὶ ὄχι μὲ τὰ δικά μας στενόμυαλα σταθμά.
Ἀφῆστε λοιπὸν τὶς μεταφυσικὲς εὐθύνες γιὰ τὶς πυρκαγιὲς καὶ ἑστιάστε στὶς ἀνθρώπινες ποὺ εἶναι καὶ οἱ βασικές: τὴ μηδενικὴ πρόληψη, τὴν ὑποστελέχωση τῆς πυροσβεστικῆς, τοὺς ἐμπρησμούς, τὰ σκοτεινὰ συμφέροντα τῶν ΑΠΕ, τὸ «ἀρχαῖο» ἠλεκτρικὸ δίκτυο, τὴ διαφθορὰ σὲ Δήμους, τὴν πρακτορικὴ δράση ξένων καὶ ὅλα τὰ ὑπόλοιπα. Μὲ λίγα λόγια ὁ ἔκπτωτος ἄνθρωπος φταίει γι’ αὐτὸ τὸ καταστροφικὸ χάος, ὄχι ὁ Θεός.
Τὰ θαύματα δὲν ἐπιβάλλονται
Ἡ φύση τῶν θαυμάτων τοῦ Θεοῦ, ἔχει πνεῦμα ἐλευθερίας σὰν τὸν ἴδιο. Δὲν ἐπιβάλλονται στανικῶς ἀλλὰ παραμένουν ἀνοιχτὰ κατὰ τὴν προαίρεση. Φυσικὰ καὶ θὰ καοῦν κάποιες ἐκκλησίες, εἰδάλλως θὰ εἴχαμε καὶ πάλι ἐπιδεικτικὴ παραβίαση τῶν φυσικῶν νόμων. Δὲν λέμε ὅτι κάθε σώσιμο ἐκκλησίας εἶναι θαῦμα, ἀλλὰ σίγουρα ἔχουμε καὶ πολλὰ τέτοια, ὅπως τώρα μὲ τὸν Ἀρχάγγελο Μιχαήλ.
Γνωρίζουμε ὅτι ὁ Θεὸς φροντίζει νὰ ἀφήνει θαυματουργικὲς πινελιὲς τῆς παρουσίας Του, ὁλοφάνερες γιὰ τοὺς καλοπροαίρετους, ἀλλὰ ἀόρατες (ἢ ἀνεπιθύμητες) γιὰ τοὺς κακεντρεχεῖς. Θαύματα ποὺ φυσοῦν μιὰ δροσιὰ ἐλπίδας στοὺς πιστοὺς καὶ ἕναν λίβα δαιμονικῆς ἔξαψης γιὰ τοὺς ἀπίστους. Τὸ ἴδιο γεγονὸς φέρνει ἀγαλλίαση γιὰ τοὺς μὲν καὶ τρίξιμο τῶν ὀδόντων γιὰ τοὺς δέ. Αὐτὸ γινόταν ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ Χριστοῦ.
Ναί, πᾶρτε το χαμπάρι, πολλὰ ἐκκλησάκια μας στέκουν ἀγέρωχα στὴν ἐπίγεια κόλασή σας γιὰ νὰ δείχνουν ὅτι «Ζεῖ Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν». Προσκαλοῦν ἐμᾶς νὰ συντριβόμαστε, ἀλλὰ καὶ ἐσᾶς νὰ ἀσπαστεῖτε τὴν αἰώνια Ἀλήθεια. Τὸ διακύβευμα ποὺ κρίνεται σὲ μιὰ ἐκκλησία (καὶ σὲ κάθε ὀρθόδοξο ναὸ) εἶναι ἀπείρως πιὸ σημαντικὸ ἀπὸ τὸν ὑλικὸ κόσμο μας. Οἱ καταστροφὲς εἶναι ἡ ἐφάμαρτη αὐτοχειρία μας. Μετρῆστε τὰ γεγονότα μὲ αἰώνιο μέτρο καὶ ὄχι μὲ τὸ μέτρο ποὺ φτάνει ὡς τὴν ταφόπλακα. Καὶ τὴν ἑπόμενη φορὰ ποὺ θὰ περάσετε ἀπὸ ἕνα τέτοιο ἐκκλησάκι, σκῦψτε τὸ κεφάλι καὶ μπεῖτε μέσα μήπως συναισθανθεῖτε ὅτι τὰ πραγματικὰ ντουβάρια εἴμαστε ἐμεῖς οἱ ἴδιοι...
Γνωρίζουμε ὅτι ὁ Θεὸς φροντίζει νὰ ἀφήνει θαυματουργικὲς πινελιὲς τῆς παρουσίας Του, ὁλοφάνερες γιὰ τοὺς καλοπροαίρετους, ἀλλὰ ἀόρατες (ἢ ἀνεπιθύμητες) γιὰ τοὺς κακεντρεχεῖς. Θαύματα ποὺ φυσοῦν μιὰ δροσιὰ ἐλπίδας στοὺς πιστοὺς καὶ ἕναν λίβα δαιμονικῆς ἔξαψης γιὰ τοὺς ἀπίστους. Τὸ ἴδιο γεγονὸς φέρνει ἀγαλλίαση γιὰ τοὺς μὲν καὶ τρίξιμο τῶν ὀδόντων γιὰ τοὺς δέ. Αὐτὸ γινόταν ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ Χριστοῦ.
Ναί, πᾶρτε το χαμπάρι, πολλὰ ἐκκλησάκια μας στέκουν ἀγέρωχα στὴν ἐπίγεια κόλασή σας γιὰ νὰ δείχνουν ὅτι «Ζεῖ Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν». Προσκαλοῦν ἐμᾶς νὰ συντριβόμαστε, ἀλλὰ καὶ ἐσᾶς νὰ ἀσπαστεῖτε τὴν αἰώνια Ἀλήθεια. Τὸ διακύβευμα ποὺ κρίνεται σὲ μιὰ ἐκκλησία (καὶ σὲ κάθε ὀρθόδοξο ναὸ) εἶναι ἀπείρως πιὸ σημαντικὸ ἀπὸ τὸν ὑλικὸ κόσμο μας. Οἱ καταστροφὲς εἶναι ἡ ἐφάμαρτη αὐτοχειρία μας. Μετρῆστε τὰ γεγονότα μὲ αἰώνιο μέτρο καὶ ὄχι μὲ τὸ μέτρο ποὺ φτάνει ὡς τὴν ταφόπλακα. Καὶ τὴν ἑπόμενη φορὰ ποὺ θὰ περάσετε ἀπὸ ἕνα τέτοιο ἐκκλησάκι, σκῦψτε τὸ κεφάλι καὶ μπεῖτε μέσα μήπως συναισθανθεῖτε ὅτι τὰ πραγματικὰ ντουβάρια εἴμαστε ἐμεῖς οἱ ἴδιοι...
Τὰ ἄκαυτα πράσινα κλαδιὰ ποὺ ἀκουμποῦν τὴ στέγη:
Ἡ στέγη ἀπὸ ξύλα καὶ καλάμια:
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου