Συντάκτης: Ἐλευθέριος Ἀνδρώνης
Νὰ ποὺ ἦρθε ἡ ὥρα – ἐν μέσῳ τῆς γενικότερης κατρακύλας τῆς χώρας μας – ὅπου ἡ ἀρχαιοελληνικὴ εἰδωλολατρία θὰ σηκωνόταν ἀπὸ τὸ νεκροταφεῖο τῆς ἱστορίας καὶ θὰ ζητοῦσε ἐπίσημη θέση στὸ νεοεποχίτικο «πάνθεον» τῆς γραφικότητας.
Ὀξύτατες συζητήσεις προκάλεσε ἡ εἴδηση ποὺ ἀφορᾶ ἕναν Ἕλληνα ἀξιωματικὸ τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων ποὺ ἔδωσε ὅρκο στό... Δωδεκάθεο, σύμφωνα μὲ τὸ τυπικὸ ποὺ ἔχει ὁρίσει ἡ «Ἑλληνικὴ Ἐθνικὴ Θρησκεία» ἢ ἀλλιῶς τὸ «Ὕπατο Συμβούλιο τῶν Ἑλλήνων Ἐθνικῶν». Σὲ αὐτὸ τὸ νεοειδωλολατρικὸ «φροῦτο» ποὺ δὲν μετράει παραπάνω ἀπὸ 2.000 – 3.000 ἐνεργοὺς ἀκόλουθους, δόθηκε μέχρι καὶ τηλεοπτικὸ βῆμα νὰ παρουσιάσει ζωντανὰ μιά... τελετή του σὲ δελτίο εἰδήσεων!
«Πάντες οἱ θεοὶ τῶν ἐθνῶν δαιμόνια», λέει ὁ Ψαλμωδὸς Δαυίδ. Καὶ... ὁ Ἀπόστολος Παῦλος ἀναφέρει γιὰ τοὺς εἰδωλολάτρες ἐθνικούς: «ἀλλ᾿ ὅτι ἃ θύει τὰ ἔθνη, δαιμονίοις θύει καὶ οὐ Θεῷ· οὐ θέλω δὲ ὑμᾶς κοινωνοὺς τῶν δαιμονίων γίνεσθαι» (Α Κορ. 10,20). «Ἀλλὰ λέγω ὅτι αὐτὰ ποὺ προσφέρουν οἱ εἰδωλολάτρες ἐθνικοί, τὰ θυσιάζουν σὲ δαιμόνια καὶ ὄχι στὸν Θεό. Κι ἐγὼ δὲν θέλω νὰ ἔχετε καμία κοινωνία καὶ σχέση μὲ τὰ δαιμόνια». Νὰ ὅμως ποὺ φτάσαμε σὲ τέτοιο βαθμὸ ἐθνικῆς κατάπτωσης, ποὺ ἡ θρησκεία δαιμονίων γίνεται τηλεοπτικὸ σόου καὶ στρατιωτικὸ «σέβασμα».
Ἕνας ἱερέας τῶν «ἀρχαιόπληκτων» ὅρκισε τὸν ἀξιωματικὸ στὸ ὄνομα τοῦ Δία, τοῦ Ἄρη καὶ ἄλλων πολυθεϊστικῶν «θεοτήτων». Ἀφοῦ δηλαδὴ ὁ ἀξιωματικὸς φέρεται νὰ ὁρκίστηκε πρῶτα μὲ τὸν κανονικὸ ὅρκο τοῦ Ἑλληνικοῦ Στρατοῦ ποὺ στὰ λόγια του δὲν ἀναφέρει καμία θρησκεία (καὶ ἄρα δὲν προσβάλλει τὸ ἀξίωμα τῆς ἀνεξιθρησκείας), στὴ συνέχεια αὐτοβούλως ἔδωσε καὶ δεύτερο ὅρκο, αὐτὴ τὴ φορὰ στὰ εἴδωλα.
Ὁρκίστηκε στὸ ὄνομα ἑνὸς ψευτοθεοῦ, τοῦ Δία, ποὺ ἀντιπροσώπευε ὅλα τὰ ἀνίερα πάθη τῆς ἀνθρωπότητας: τὴν ἡδονοθηρία, τὴν ἀπιστία, τὴ ζήλεια, τὴν ἀποπλάνηση, τὴν ἐξαπάτηση, τὴν ἀνευθυνότητα, τὴν ἀδιαφορία. Καὶ πάνω σὲ αὐτὲς τὶς «ἀξίες» βάσισε τὸν ὅρκο του στὰ ἑλληνικὰ ὅπλα! Εἶναι συνεπὲς αὐτὸ μὲ τὰ ἰδανικὰ τοῦ Στρατοῦ μας; Προφανῶς καὶ ὄχι!
Ὀξύτατες συζητήσεις προκάλεσε ἡ εἴδηση ποὺ ἀφορᾶ ἕναν Ἕλληνα ἀξιωματικὸ τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων ποὺ ἔδωσε ὅρκο στό... Δωδεκάθεο, σύμφωνα μὲ τὸ τυπικὸ ποὺ ἔχει ὁρίσει ἡ «Ἑλληνικὴ Ἐθνικὴ Θρησκεία» ἢ ἀλλιῶς τὸ «Ὕπατο Συμβούλιο τῶν Ἑλλήνων Ἐθνικῶν». Σὲ αὐτὸ τὸ νεοειδωλολατρικὸ «φροῦτο» ποὺ δὲν μετράει παραπάνω ἀπὸ 2.000 – 3.000 ἐνεργοὺς ἀκόλουθους, δόθηκε μέχρι καὶ τηλεοπτικὸ βῆμα νὰ παρουσιάσει ζωντανὰ μιά... τελετή του σὲ δελτίο εἰδήσεων!
«Πάντες οἱ θεοὶ τῶν ἐθνῶν δαιμόνια», λέει ὁ Ψαλμωδὸς Δαυίδ. Καὶ... ὁ Ἀπόστολος Παῦλος ἀναφέρει γιὰ τοὺς εἰδωλολάτρες ἐθνικούς: «ἀλλ᾿ ὅτι ἃ θύει τὰ ἔθνη, δαιμονίοις θύει καὶ οὐ Θεῷ· οὐ θέλω δὲ ὑμᾶς κοινωνοὺς τῶν δαιμονίων γίνεσθαι» (Α Κορ. 10,20). «Ἀλλὰ λέγω ὅτι αὐτὰ ποὺ προσφέρουν οἱ εἰδωλολάτρες ἐθνικοί, τὰ θυσιάζουν σὲ δαιμόνια καὶ ὄχι στὸν Θεό. Κι ἐγὼ δὲν θέλω νὰ ἔχετε καμία κοινωνία καὶ σχέση μὲ τὰ δαιμόνια». Νὰ ὅμως ποὺ φτάσαμε σὲ τέτοιο βαθμὸ ἐθνικῆς κατάπτωσης, ποὺ ἡ θρησκεία δαιμονίων γίνεται τηλεοπτικὸ σόου καὶ στρατιωτικὸ «σέβασμα».
Ἕνας ἱερέας τῶν «ἀρχαιόπληκτων» ὅρκισε τὸν ἀξιωματικὸ στὸ ὄνομα τοῦ Δία, τοῦ Ἄρη καὶ ἄλλων πολυθεϊστικῶν «θεοτήτων». Ἀφοῦ δηλαδὴ ὁ ἀξιωματικὸς φέρεται νὰ ὁρκίστηκε πρῶτα μὲ τὸν κανονικὸ ὅρκο τοῦ Ἑλληνικοῦ Στρατοῦ ποὺ στὰ λόγια του δὲν ἀναφέρει καμία θρησκεία (καὶ ἄρα δὲν προσβάλλει τὸ ἀξίωμα τῆς ἀνεξιθρησκείας), στὴ συνέχεια αὐτοβούλως ἔδωσε καὶ δεύτερο ὅρκο, αὐτὴ τὴ φορὰ στὰ εἴδωλα.
Ὁρκίστηκε στὸ ὄνομα ἑνὸς ψευτοθεοῦ, τοῦ Δία, ποὺ ἀντιπροσώπευε ὅλα τὰ ἀνίερα πάθη τῆς ἀνθρωπότητας: τὴν ἡδονοθηρία, τὴν ἀπιστία, τὴ ζήλεια, τὴν ἀποπλάνηση, τὴν ἐξαπάτηση, τὴν ἀνευθυνότητα, τὴν ἀδιαφορία. Καὶ πάνω σὲ αὐτὲς τὶς «ἀξίες» βάσισε τὸν ὅρκο του στὰ ἑλληνικὰ ὅπλα! Εἶναι συνεπὲς αὐτὸ μὲ τὰ ἰδανικὰ τοῦ Στρατοῦ μας; Προφανῶς καὶ ὄχι!
Ὁ καθένας θὰ κάνει τὸ προσωπικὸ «σόου» του;
Ἂν ὁ «ἀρχαιόπληκτος» στρατιωτικὸς ἤθελε σώνει καὶ καλὰ νὰ ὁρκιστεῖ στὰ ἄψυχα ξόανα τοῦ Δωδεκάθεου, ἂς τὸ ἔκανε ἰδιωτικὰ στὰ πλαίσια τῆς προσωπικῆς ζωῆς του ἐκτὸς ὑπηρεσίας. Ὅμως δὲν ἔγινε ἔτσι, γιατί οἱ «Ἐθνικοὶ» τὸ προκάλεσαν, τὸ δημοσίευσαν καὶ τὸ ἔκαναν «παντιέρα» ὡς δῆθεν θεσμικὴ ἀναγνώριση τῆς θρησκείας τους στὸν Στρατό.
Μὰ εἴπαμε ἤδη ὅτι ὁ ἐπίσημος ὅρκος τοῦ Στρατοῦ δὲν ἀπαιτεῖ πίστη σὲ κάποιον συγκεκριμένο Θεὸ καὶ ἄρα ἡ συμπερίληψη τῶν ἑτεροδόξων εἶναι ἤδη κατοχυρωμένη. Ἄλλο ὅμως αὐτό, καὶ ἄλλο νὰ κάνει δημοσίως διπλοῦς ὅρκους ὁ κάθε ἔνστολος, ἀκόμα καὶ ἂν δὲν ὑποκαθιστοῦν τὸν ἐπίσημο. Διότι αὐτό – πρῶτον – προσβάλλει τὸν θεσμὸ τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων. Δεύτερον, ὑπονομεύει τὴν Ὀρθόδοξη πίστη ποὺ ἀποτελεῖ συνταγματικὸ πυλῶνα τοῦ ἑλληνικοῦ κράτους καὶ ἐθνικὸ θεμέλιο τῶν πιὸ ἔνδοξων νικῶν μας στὴ σύγχρονη ἱστορία. Καὶ τρίτον, ἀνοίγει παράθυρο ἑνὸς διαθρησκειακοῦ πανδαιμόνιου, ὅπου ὁ κάθε ἀλλόθρησκος θὰ σηκώνει δικό του μπαϊράκι. Ὁ Στρατὸς ὅμως βασίζεται στὴν ἑνότητα καὶ ὄχι στὴ διάσπαση.
Τί θὰ γίνει ἂν αὔριο – μεθαύριο ζητήσει καὶ ἕνας σατανιστὴς νὰ δώσει δικό του τελετουργικὸ ὅρκο; Ἢ μήπως ἀπὸ τὴ συγκεκαλυμμένη θρησκεία δαιμονίων, δὲν μποροῦμε εὔκολα νὰ φτάσουμε καὶ στὴν ἀπροκάλυπτη; Ποὺ θὰ ξεκινᾶ καὶ ποὺ θὰ σταματᾶ αὐτὴ ἡ κοσμοθεωρητικὴ Βαβέλ;
Αὐτὴ ἡ συμπεριληπτικὴ χαλαρότητα ὑπῆρχε γιὰ δεκαετίες στὸν ἀμερικανικὸ στρατὸ (μὲ πάνω ἀπὸ 200 ἐπίσημους «κωδικοὺς πίστης»), μέχρι ποὺ ἔφτασε νὰ δίνει στρατιωτικὰ ἀξιώματα ἀκόμα καὶ σὲ δηλωμένους σατανιστές, ὅπως στὴν περίπτωση τοῦ Ἀντισυνταγματάρχη Μάϊκλ Ἀκίνο (Michael Aquino), ποὺ ὑπῆρξε δεξὶ χέρι τοῦ Ἄντον ΛαΒέϊ (ἱδρυτῆ τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Σατανᾶ) καὶ στὴ συνέχεια ἵδρυσε δικό του ἀποκρυφιστικὸ τάγμα.
Μὰ εἴπαμε ἤδη ὅτι ὁ ἐπίσημος ὅρκος τοῦ Στρατοῦ δὲν ἀπαιτεῖ πίστη σὲ κάποιον συγκεκριμένο Θεὸ καὶ ἄρα ἡ συμπερίληψη τῶν ἑτεροδόξων εἶναι ἤδη κατοχυρωμένη. Ἄλλο ὅμως αὐτό, καὶ ἄλλο νὰ κάνει δημοσίως διπλοῦς ὅρκους ὁ κάθε ἔνστολος, ἀκόμα καὶ ἂν δὲν ὑποκαθιστοῦν τὸν ἐπίσημο. Διότι αὐτό – πρῶτον – προσβάλλει τὸν θεσμὸ τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων. Δεύτερον, ὑπονομεύει τὴν Ὀρθόδοξη πίστη ποὺ ἀποτελεῖ συνταγματικὸ πυλῶνα τοῦ ἑλληνικοῦ κράτους καὶ ἐθνικὸ θεμέλιο τῶν πιὸ ἔνδοξων νικῶν μας στὴ σύγχρονη ἱστορία. Καὶ τρίτον, ἀνοίγει παράθυρο ἑνὸς διαθρησκειακοῦ πανδαιμόνιου, ὅπου ὁ κάθε ἀλλόθρησκος θὰ σηκώνει δικό του μπαϊράκι. Ὁ Στρατὸς ὅμως βασίζεται στὴν ἑνότητα καὶ ὄχι στὴ διάσπαση.
Τί θὰ γίνει ἂν αὔριο – μεθαύριο ζητήσει καὶ ἕνας σατανιστὴς νὰ δώσει δικό του τελετουργικὸ ὅρκο; Ἢ μήπως ἀπὸ τὴ συγκεκαλυμμένη θρησκεία δαιμονίων, δὲν μποροῦμε εὔκολα νὰ φτάσουμε καὶ στὴν ἀπροκάλυπτη; Ποὺ θὰ ξεκινᾶ καὶ ποὺ θὰ σταματᾶ αὐτὴ ἡ κοσμοθεωρητικὴ Βαβέλ;
Αὐτὴ ἡ συμπεριληπτικὴ χαλαρότητα ὑπῆρχε γιὰ δεκαετίες στὸν ἀμερικανικὸ στρατὸ (μὲ πάνω ἀπὸ 200 ἐπίσημους «κωδικοὺς πίστης»), μέχρι ποὺ ἔφτασε νὰ δίνει στρατιωτικὰ ἀξιώματα ἀκόμα καὶ σὲ δηλωμένους σατανιστές, ὅπως στὴν περίπτωση τοῦ Ἀντισυνταγματάρχη Μάϊκλ Ἀκίνο (Michael Aquino), ποὺ ὑπῆρξε δεξὶ χέρι τοῦ Ἄντον ΛαΒέϊ (ἱδρυτῆ τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Σατανᾶ) καὶ στὴ συνέχεια ἵδρυσε δικό του ἀποκρυφιστικὸ τάγμα.
Στὸ στόχαστρο ἡ Ὀρθοδοξία
Στὴν πραγματικότητα, ὁ βαθύτερος λόγος ποὺ πῆρε τόση δημοσιότητα αὐτὸ τὸ θέμα εἶναι γιὰ νὰ δώσει καύσιμο στὸ αἴτημα νὰ πάψει ἡ Ὀρθοδοξία νὰ εἶναι ἐπίσημη θρησκεία τοῦ ἑλληνικοῦ κράτους. Ἤδη οἱ «ἀρχαιόπληκτοι» ποὺ βγαίνουν στὴν τηλεόραση καὶ τὸ διαδίκτυο, «πιπιλίζουν» αὐτὸ τὸ αἴτημα, κάνοντας λόγο γιά... σκοταδισμό. Αὐτοὶ ποὺ πιστεύουν σὲ μιὰ θρησκεία μαρμαρωμένων «θεῶν», φαλλόμορφων «φυλακτῶν», μαγικῶν ἀναθημάτων, λαϊκῶν καταρῶν, ὀργιαστικῆς μαντείας, συμπαθητικῆς μαγείας, ἀκόμα καὶ ἀνθρωποθυσιῶν, ἔχουν τὸ θράσος νὰ κατηγοροῦν ἄλλους γιά... σκοτάδι!
Μιὰ θρησκεία ποὺ δοκιμάστηκε ἱστορικὰ καὶ βούλιαξε μέσα στην ίδια της τὴν παρακμή. Καὶ στὰ σύγχρονα χρόνια ἐξελίχθηκε σὲ μιὰ ὑποκουλτούρα ποὺ γιὰ δεκαετίες φυτοζωοῦσε μόνο σὲ παρακμιακὰ περιοδικὰ καὶ πάνελ μεταμεσονύχτιων ἐκπομπῶν, ἀλλὰ σήμερα θέλει νὰ δείξει εἰκόνα περίοπτης «ἐκκλησίας» καὶ ἐκμεταλλεύεται τὴν παρακμὴ τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας γιὰ νὰ τὸ πετύχει. Δυστυχῶς γιὰ ἐκείνους, τοὺς προδίδει ἡ ἴδια ἡ γραφικότητά τους καὶ γι’ αὐτὸ στὶς μαζώξεις τους εἶναι «ἀραία – ἀραία, νὰ φαινόμαστε καμιὰ σαρανταρέα». Οἱ ἴδιοι ἰσχυρίζονται ὅτι εἶναι... 100.000, ἀλλὰ πολὺ πιθανότερο εἶναι νὰ εἶναι τόσοι οἱ «θεοί» τους, παρὰ οἱ πιστοί τους.
Ἂν οἱ πλανεμένοι συμπολῖτες μας θέλουν ὁπωσδήποτε νὰ κοπιάρουν τὶς δοξασίες τῶν ἀρχαίων προγόνων μας, ἂς ἐπικεντρωθοῦν στὸ μνημεῖο γιὰ τὸν «Ἄγνωστο Θεὸ» ποὺ εἶχαν φτιάξει οἱ Ἀθηναῖοι καὶ ποὺ ὁ Ἀπόστολος Παῦλος ἀποκάλυψε ὅτι ἐπρόκειτο γιὰ τὸν ἕναν καὶ μοναδικὸ Θεό, ἐκεῖνον τῆς Ὀρθοδοξίας. Οἱ ἀρχαῖοι Ἕλληνες εἶχαν τὸ εἰλικρινὲς ἔνστικτο ὅτι ὑπάρχει κάποιος ἄλλος Θεὸς ποὺ τοὺς διαφεύγει καὶ αὐτὸς ἦταν ὁ λόγος ποὺ ἀρκετοὶ Ἕλληνες φιλόσοφοι διακήρυξαν τὴν ἰδέα τοῦ μονοθεϊσμοῦ.
Οἱ σημερινοὶ «ἀρχαιόπληκτοι» διακατέχονται ἀπὸ μεροληψία καὶ μῖσος, στερούμενοι τὴν ὀξύνοια τῶν ἰδεολογικῶν προπατόρων τους. Ὅμως ὁ «Ἄγνωστος Θεὸς» ἔγινε γνωστός, γιατί ἐνσαρκώθηκε, σταυρώθηκε, ἀναστήθηκε καὶ ἡ Ἐκκλησία Του στέκει αἰωνίως κραταιά. Ἐνῷ τὰ βουβὰ εἴδωλα κατέπεσαν μέσα στὴν κενότητα τους, ἔγιναν μουσειακὰ ἐκθέματα ποὺ θαυμάζονται μόνο γιὰ τὴν τέχνη καὶ τὴν ἱστορία τους, ἀλλὰ καθόλου γιὰ τὴν ἀλήθεια τους...
Μιὰ θρησκεία ποὺ δοκιμάστηκε ἱστορικὰ καὶ βούλιαξε μέσα στην ίδια της τὴν παρακμή. Καὶ στὰ σύγχρονα χρόνια ἐξελίχθηκε σὲ μιὰ ὑποκουλτούρα ποὺ γιὰ δεκαετίες φυτοζωοῦσε μόνο σὲ παρακμιακὰ περιοδικὰ καὶ πάνελ μεταμεσονύχτιων ἐκπομπῶν, ἀλλὰ σήμερα θέλει νὰ δείξει εἰκόνα περίοπτης «ἐκκλησίας» καὶ ἐκμεταλλεύεται τὴν παρακμὴ τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας γιὰ νὰ τὸ πετύχει. Δυστυχῶς γιὰ ἐκείνους, τοὺς προδίδει ἡ ἴδια ἡ γραφικότητά τους καὶ γι’ αὐτὸ στὶς μαζώξεις τους εἶναι «ἀραία – ἀραία, νὰ φαινόμαστε καμιὰ σαρανταρέα». Οἱ ἴδιοι ἰσχυρίζονται ὅτι εἶναι... 100.000, ἀλλὰ πολὺ πιθανότερο εἶναι νὰ εἶναι τόσοι οἱ «θεοί» τους, παρὰ οἱ πιστοί τους.
Ἂν οἱ πλανεμένοι συμπολῖτες μας θέλουν ὁπωσδήποτε νὰ κοπιάρουν τὶς δοξασίες τῶν ἀρχαίων προγόνων μας, ἂς ἐπικεντρωθοῦν στὸ μνημεῖο γιὰ τὸν «Ἄγνωστο Θεὸ» ποὺ εἶχαν φτιάξει οἱ Ἀθηναῖοι καὶ ποὺ ὁ Ἀπόστολος Παῦλος ἀποκάλυψε ὅτι ἐπρόκειτο γιὰ τὸν ἕναν καὶ μοναδικὸ Θεό, ἐκεῖνον τῆς Ὀρθοδοξίας. Οἱ ἀρχαῖοι Ἕλληνες εἶχαν τὸ εἰλικρινὲς ἔνστικτο ὅτι ὑπάρχει κάποιος ἄλλος Θεὸς ποὺ τοὺς διαφεύγει καὶ αὐτὸς ἦταν ὁ λόγος ποὺ ἀρκετοὶ Ἕλληνες φιλόσοφοι διακήρυξαν τὴν ἰδέα τοῦ μονοθεϊσμοῦ.
Οἱ σημερινοὶ «ἀρχαιόπληκτοι» διακατέχονται ἀπὸ μεροληψία καὶ μῖσος, στερούμενοι τὴν ὀξύνοια τῶν ἰδεολογικῶν προπατόρων τους. Ὅμως ὁ «Ἄγνωστος Θεὸς» ἔγινε γνωστός, γιατί ἐνσαρκώθηκε, σταυρώθηκε, ἀναστήθηκε καὶ ἡ Ἐκκλησία Του στέκει αἰωνίως κραταιά. Ἐνῷ τὰ βουβὰ εἴδωλα κατέπεσαν μέσα στὴν κενότητα τους, ἔγιναν μουσειακὰ ἐκθέματα ποὺ θαυμάζονται μόνο γιὰ τὴν τέχνη καὶ τὴν ἱστορία τους, ἀλλὰ καθόλου γιὰ τὴν ἀλήθεια τους...
Πιάσαμε πάτο....
ΑπάντησηΔιαγραφήΑκόμη ΟΧΙ ... Εχουμε....να πιάσουμε πάτο.
Διαγραφή