«Ἡ δουλειὰ τοῦ παπᾶ εἶναι νὰ διαβάζει ὀνόματα, χιλιάδες ὀνόματα, εἰδικὰ τῶν κεκοιμημένων. Οἱ ζωντανοὶ ὅλο καὶ κάποιον θὰ βροῦν νὰ τοῦ ποῦν τὸν πόνο τους, ὅλο καὶ κάποιος θὰ τοὺς στηρίξει ἔστω λίγο. Στὴν ἄλλη ζωὴ ὅλοι εἶναι ἐν μετανοίᾳ, ἀλλὰ δὲν μποροῦν οἱ ἴδιοι νὰ κάνουν τίποτα. Δουλειὰ τοῦ παπᾶ, εἶναι νὰ μνημονεύει ὀνόματα κεκοιμημένων στὴν Προσκομιδή».
«Μιὰ φορά», ἔλεγε ὁ παπα-Ἐφραίμ, κοιμήθηκε ἕνα καλογέρι μου. Εἶδα κατόπιν ὅτι τὸ καλογέρι δὲν εἶχε πάει σὲ καλὸ μέρος... Ἔκανα λοιπὸν μεγάλη προσευχὴ γιὰ τὴν ψυχή τοῦ καλογεριοῦ μου.
Τὸ βράδυ ἐμφανίζεται ὁ Χριστὸς καὶ μοῦ λέει: «Σταμάτα νὰ προσεύχεσαι γιὰ τὸ καλογέρι σου, γιατί αὐτὸς ἔχει τελειώσει».
Ὁ παπα-Ἐφραίμ, τίποτα. Συνέχιζε ἀκάθεκτος τὶς προσευχὲς καὶ τὰ κομποσχοίνια καὶ τὴ μνημόνευση τοῦ καλογεριοῦ του στὴν Προσκομιδή.
Τοῦ ἐμφανίζεται ξανὰ ὁ Χριστός μας καὶ τοῦ λέει: «Σὲ παρακαλῶ, σταμάτα νὰ τὸν μνημονεύεις. Αὐτὸς δὲν θὰ ἀλλάξει μέρος».
Ὁ παπα-Ἐφραὶμ συνέχιζε τὴν προσευχὴ γιὰ τὸ καλογέρι, τοῦ ὁποίου ἡ ψυχὴ δὲν εἶχε πάει στὸν Παράδεισο. Ἔρχεται ὁ Χριστός μας γιὰ τρίτη φορὰ στὸν παπα-Ἐφραὶμ καὶ τοῦ λέει: «Σ΄αγαπῶ, γιατί μοῦ μοιάζεις! Τὸ καλογέρι σου δὲν ἀξίζει ὅ,τι ζητᾶς, ἀλλὰ θὰ γίνει, ἐπειδὴ μοῦ μοιάζεις!».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου