Στῶμεν καλῶς, στῶμεν ὀρθοδόξως

Γράφει ὁ Δημήτριος Νατσιός, Δάσκαλος

«Ἐντολὴ γὰρ Κυρίου μὴ σιωπᾶν, ἐν καιρῶ κινδυνευούσης πίστεως. Ὥστε ὄτε περὶ Πίστεως ὁ λόγος, οὐκ ἔστιν εἰπεῖν, ἐγὼ τὶς εἰμί; Ἱερεύς, ἄρχων, στρατιώτης, γεωργός, πένης; Οὐδεὶς μοὶ λόγος καὶ φροντὶς περὶ τοῦ προκειμένου. Οὐαί, οἱ λίθοι κράξουσι καὶ σὺ σιωπηλὸς καὶ ἄφροντις;» (ἅγιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης)

1 Φεβρουαρίου 1440. Ἐπιστρέφει στὴν Κωνσταντινούπολη ἡ ἀποστολὴ τῶν Ἑλλήνων ἱεραρχῶν ποὺ συμμετεῖχαν στὴν ψευτοσύνοδο Φερράρας-Φλωρεντίας. Στὸ λιμάνι τοὺς ἀναμένει ὁ λαός. Γράφει ὁ ἱστορικὸς Δούκας: «Οἱ δὲ ἀρχιερεῖς εὐθέως ἀπὸ τριήρων ἀποβάντες καὶ οἱ τῆς Κωνσταντινουπόλεως κατὰ τὸ σύνηθες ἠσπάζοντο αὐτοὺς ἐρωτῶντες πῶς τὰ ὑμέτερα; Πῶς τὰ τῆς συνόδου; Εἰ ἄρα ἐτύχομεν τὴν νικώσαν; Οἱ δὲ ἀπεκρίνοντο: Πεπράκαμεν (=πουλήσαμε) τὴν πίστιν ἠμῶν, ἀντηλλάξαμεν τὴ ἀσεβεία τὴν εὐσέβειαν, προδόντες τὴν καθαρὰν θυσίαν, ἀζυμίται γεγόναμεν. Ταῦτα καὶ....

Ρωσικὴ πρόταση γιὰ ἐπίσημη μετονομασία τῆς Πόλης ἀπὸ "Istanbul" σὲ Κωνσταντινούπολη!

Ὁ Vitaly Milonov, νομοθέτης τῆς πόλης τῆς Ἁγίας Πετρούπολης, γνωστὸς ὡς κύριος ὑποστηρικτὴς τοῦ ρωσικοῦ νόμου γιὰ τὴν ἀπαγόρευση τῆς ὁμοφυλοφιλικῆς προπαγάνδας σὲ ἀνήλικους, πρότεινε ὅτι ἡ τουρκικὴ πόλη τῆς Κωνσταντινούπολης πρέπει νὰ μετονομαστεῖ σὲ Κωνσταντινούπολη σὲ ὅλες τους ρωσικοὺς χάρτες καὶ σὲ ἐπίσημα κρατικὰ ἐγχειρίδια.

Σὲ ἐπιστολή του πρὸς τὸν Ρῶσο πρωθυπουργὸ Ντμίτρι Μεντβέντεφ, Milonov χαρακτηρίζει τὴν  μετονομασία ὡς "τὴν ἐπιστροφὴ τοῦ ἱστορικοῦ ὀνόματος τῆς Κωνσταντινούπολης», προσθέτοντας ὅτι τὸ ὄνομα "Κωνσταντινούπολη" χρησιμοποιήθηκε στὴν τσαρικὴ Ρωσία.

«Πολλοὶ κάτοικοι τῆς χώρας μᾶς ἐξακολουθοῦν νὰ συνδέουν τὴν πόλη τῆς Κωνσταντινούπολης μόνο μὲ τὴν ἱστορία τοῦ Βυζαντίου. Πρὶν ἀπὸ τὴν ἐπανάσταση τῶν Μπολσεβίκων, αὐτὴ ἡ πόλη δὲν ὀνομαζόταν διαφορετικὰ ἐκτὸς ἀπὸ τὴν "Κωνσταντινούπολη". Σήμερα, πολλὰ Ὀρθόδοξα χριστιανικὰ ἔθνη, γιὰ παράδειγμα, στὴν Ἑλλάδα, διατηροῦν....

"Τό τεῦχος ἔχει σκοπό νά (...) ἐνημερώσει τούς χριστιανούς γιά τή δραστηριότητα τοῦ οἰκουμενισμοῦ"

ΕΚΔΟΤΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΝΕΟΥ ΤΕΥΧΟΥΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ "ΕΡΩ" - ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

Ὁ Ἰησοῦς Χριστός, τό Δεύτερο Πρόσωπο τῆς Ἁγίας Τριάδος, φανέρωσε τήν Ἐκκλησία στόν κόσμο. Αἰώνιο θεμέλιο τῆς Ἐκκλησίας εἶναι ὁ Τριαδικός Θεός. Ὁ Πατέρας θέλησε τήν ἵδρυσή της, ὁ Υἱός τήν πραγματοποίησε καί τό Ἅγιο Πνεῦμα εἶναι ἀπό τήν ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς «ψυχή» καί ἡ δύναμή της. Κεφαλή της εἶναι ὁ Χριστός, «χθές καί σήμερον ὁ αὐτός καί εἰς τούς αἰῶνας». Στόν Μυστικό Δεῖπνο ὁ Χριστός τέλεσε τήν πρώτη Θεία Λειτουργία μέ τή συμμετοχή τῶν Μαθητῶν Του. Γι’ αὐτό ἡ Ἐκκλησία ἀπό τήν πρώτη στιγμή τῆς ἱστορικῆς της φανέρωσης εἶναι μιά Σύναξη λατρευτική, εἶναι Σῶμα Χριστοῦ. Ὅλοι οἱ πιστοί οἱ βαπτισμένοι στό Ὄνομα Τῆς Παναγίας Τριάδος ἀποτελοῦν τήν Μία, Ἁγία, Ἀποστολική, Καθολική Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, ὅπως ὀμολογοῦμε καί στό Σύμβολο τῆς Πίστεως. Αὐτή ἡ Ἐκκλησία εἶναι ὁ φύλακας τῶν ἀληθειῶν καί τῶν δογμάτων καί ὁ αὐθεντικός ἑρμηνευτής τοῦ Εὐαγγελίου. Εἶναι ἡ ταμειοῦχος τῆς Θείας Χάριτος, εἶναι ἡ ἐπί  γῆς φανέρωση τῆς Βασιλείας Τοῦ Θεοῦ. Διαχρονικά συνεχίζει τό ἁγιαστικό καί διδακτικό της ἔργο παρ΄ὅλες τίς ἱστορικές περιπέτειες καί διοικητικές μεταβολές. Κατέχει τήν Ἀποστολική διαδοχή καί βεβαιώνει ἔτσι τή γνησιότητα τῆς πίστεώς μας.

Κρατάει ἀνόθευτη τή διδασκαλία Τοῦ Χριστοῦ, τῶν Ἀποστόλων καί τῶν Πατέρων. Ὅσοι θέλησαν νά παρερμηνεύσουν  τήν πίστη ἀποσχίσθηκαν ἀπό τό Σῶμα της καί αὐτοί εἶναι οἱ σχισματικοί καί αἱρετικοί. Ἡ Ἐκκλησία τούς ἀντιμετώπισε μέ τίς Οἰκουμενικές Συνόδους καί καταδίκασε τίς αἱρετικές διδασκαλίες τούς. Δέν ἀνήκουν πλέον αὐτοί στήν Ἐκκλησία, οὔτε εἶναι ἐκκλησία· ὁ Χριστός Μία Ἐκκλησία ἵδρυσε καί αὐτή εἶναι ἡ Ὀρθόδοξη. Εἶναι αὐτή πού....

Πατὴρ Παῦλος Ντανᾶς: «Γιατί εἶναι παράνομη καὶ ἀντικανονικὴ ἡ Πανορθόδοξη Σύνοδος;»

Τοῦ Ἀρχιμανδρίτη πατρὸς Παύλου Ντανᾶ, 

Ἱεροκήρυκος Ἱερᾶς Μητροπόλεως Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας

Ὁ Χριστιανισμός, ἀγαπητοί μου, εἶναι Θεία Ἀποκάλυψη, δέν εἶναι ὅπως οἱ ἄλλες θρησκεῖες, τίς ὁποῖες διαμόρφωσε ὁ ἄνθρωπος μόνος του - μέ τίς δικές του πνευματικές δυνάμεις - καί μέ τήν φαντασία του ἤ τούς δαίμονες. Οἱ πηγές τῆς χριστιανικῆς πίστεως, κατά τήν ὀρθόδοξη διδασκαλία, εἶναι δύο: Ἡ Ἁγία Γραφή καί Ἡ Ἱερά Παράδοση.

Αὐτά τά δύο μεγέθη παρέχουν ὅλη τήν Θεία Ἀποκάλυψη, γραπτή καί ἄγραφη, δηλαδή καθετί πού ἀποκάλυψε ὁ Θεός στούς ἀνθρώπους διά θεοπνεύστων καί ἁγίων ἀνδρῶν καί διά τοῦ Υἱοῦ Του, τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, γιά τήν σωτηρία μας καί τήν ἵδρυση τῆς βασιλείας Του στή γῆ.

Ποιές εἶναι, ὅμως, οἱ πηγές τῆς Θείας Ἀποκαλύψεως: α) Εἶναι, ἡ Ἁγία Γραφή, ἀποτελούμενη ἀπό τήν Παλαιά Διαθήκη, ἡ ὁποία περιλαμβάνει 49 βιβλία καί τήν Καινή Διαθήκη πού περιλαμβάνει 27 βιβλία καί β) Ἡ Ἱερά Παράδοση, ἡ ὁποία περιλαμβάνει τό Σύμβολο τῆς Πίστεως, τή...

Ὁ Μητροπολίτης Πειραιῶς Σεραφεὶμ γιὰ Ἁγία Σοφία, Μεγάλη Σύνοδο καὶ Φανάρι

Ἐν Πειραιεῖ τῇ 15ῃ Ἰουνίου 2016

ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ

Ἡ σύγχρονη βεβήλωσι τοῦ Πανιέρου Ναοῦ τῆς Τοῦ Θεοῦ Σοφίας στήν Βασιλίδα τῶν Πόλεων μέ τήν καθημερινή ἀνάγνωσι τοῦ Κορανίου καί τήν τηλεοπτική κάλυψί της σέ ὅλη τήν Τουρκία καθ’ ὅλη τήν περίοδο τοῦ μουσουλμανικοῦ Ραμαζανίου

καί ἡ μετατροπή περιπύστων Ναῶν τῆς Κωνσταντινουπόλεως καί τῶν περιχώρων σέ τεμένη ὅπως οἱ Ἅγιοι Σέργιος καί Βάκχος, πού ἔγινε KücükAyaSofya (Hüssein Aga) Camii, ἡ Θεοτόκος Κυριώτισσα ἤ Μονή Ἀκαταλήπτου Χριστοῦ, πού ἔγινε Kalenderhane Camii, ὁ Ἅγιος Θεόδωρος Τήρων ἤ Ἅγιοι Θεόδωροι, πού ἔγινε Vefa Kilise Camii, ἡ Μονή Παντοκράτορος, πού ἔγινε Zeyrek Camii, ἡ Μονή Μυρελαίου, πού ἔγινε Bodrum ἤ Mesih Pasa Camii, καί ἡ Μονή Ἁγίου Ἰωάννη Στουδίου, πού ἔγινε Imrahor Camii. Ἐπίσης, ἡ Παμμακάριστος, πού ἔγινε Fethiye Camii, ἡ Μονή τῆς Χώρας ἤ τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ, πού ἔγινε Kariye Camii, οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι τοῦ Φατίχ (ἰσοπεδωμένος σήμερα), πού ἔγινε Fatih Camii, ἡ Μονή Θεοτόκου Παναχράντου ἤ τοῦ Λιβός, πού ἔγινε Fenari Isa Camii, ἡ Ἁγία Θεοδοσία ἐν τοῖς Δεξιοκράτους (Μονή τοῦ Χριστοῦ τοῦ Εὐεργέτου, ναός χτισμένος στήν ἀκτή τοῦ Κεράτιου κόλπου, 500 μέτρα περίπου ἀπό τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο καί κοντά στήν καστρόπορτα Aya Kapou), πού ἔγινε Gül Camii, ὁ Ἅγιος Ἀνδρέας ὁ ἐν Κρίσει, πού ἔγινε Koca Mustafa Paşa Camii, ἡ Ἁγία Θέκλα τοῦ Παλατίου τῶν...

Πατὴρ Θεόδωρος Ζήσης: «Ἡ Σύνοδος τῶν Οἰκουμενιστῶν ἔληξε, πρὶν νὰ ἀρχίσει. Νίκη τῶν Ὀρθοδόξων»

Γράφει ὁ Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης

Ὁμότιμος Καθηγητὴς Α.Π.Θ.

Νίκη τῶν Ὀρθοδόξων 

Δόξα τῷ Θεῷ. Ζῇ Κύριος ὁ Θεός. Μεθ᾽ ἡμῶν ὁ Θεός, γνῶτε ἔθνη καὶ ἡττᾶσθε. Οὐκ ἀρνησόμεθά σε φίλη Ὀρθοδοξία. Τῶν Ἀποστόλων τὸ κήρυγμα καὶ τῶν Πατέρων τὰ δόγματα τῇ Ἐκκλησίᾳ μίαν τὴν πίστιν ἐκράτυνεν.

Αὐθόρμητα ἀναβλύζουν μέσα ἀπὸ τὶς καρδιὲς τῶν ἁπανταχοῦ Ὀρθοδόξων οἱ βιβλικὲς αὐτές, πατερικὲς καὶ λειτουργικὲς δοξολογικὲς ἐκφράσεις, γιατὶ οἱ ἐπὶ ἕνα αἰώνα τώρα προσπάθειες νὰ ἁλωθεῖ ἐκ τῶν ἔσω ἡ Ἐκκλησία ἀπὸ παλαιὲς καὶ νέες αἱρέσεις, ἰδιαίτερα ἀπὸ τὸν νέο Γνωστικισμὸ καὶ Συγκρητισμὸ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἀπέτυχαν.

Ἡ Σύνοδος τῆς Κρήτης, ποὺ ἐπρόκειτο ἐντὸς τῶν προσεχῶν ἡμερῶν νὰ νομιμοποιήσει τὸν Οἰκουμενισμὸ καὶ νὰ ἀναγνωρίσει ὡς ἐκκλησίες τὶς αἱρέσεις τοῦ Παπισμοῦ καὶ τοῦ Προτεσταντισμοῦ, διελύθη εἰς τὰ ἐξ ὧν συνετέθη. Ἡ βλασφημία κατὰ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ποὺ συνετελεῖτο μὲ τὴν σύγκληση τῆς κακῆς αὐτῆς συναγωγῆς τὴν ἡμέρα τῆς Ἁγίας Πεντηκοστῆς, ἐστράφη ἐναντίον τῶν ὀργανωτῶν της. Τὸ Ἅγιον Πνεῦμα ἐνήργησε καὶ ἔπνευσε ἐνωρίτερα. Ἐφώτισε τοὺς ἱεράρχες τῶν Ἐκκλησιῶν Βουλγαρίας, Γεωργίας, Σερβίας, Ἀντιοχείας καί, τελευταῖα καὶ ἀποφασιστικά, τῆς Μεγάλης Ρωσίας, ὥστε νὰ μὴ συμμετάσχουν στὴν περίεργη αὐτὴ καὶ ἄγνωστη στὴν ἐκκλησιαστικὴ ἱστορία σύναξη ἐπιλεγμένων οἰκουμενιστῶν ἀντιπροσώπων μὲ προειλημμένες ἀποφάσεις καὶ προκατασκευασμένα σὲ ἐπιτροπὲς «ἡμετέρων»...

Ἅγιος Ἰουστίνος Πόποβιτς: «Γιά τὸν οἰκουμενισμὸ μὲ τὴν ψευδή ἐκκλησία του καὶ τὸν ψευδοχριστιανισμό του δὲν ὑπάρχει διέξοδος»

Ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ Ἁγίου Ἰουστίνου Πόποβιτς: 

«Ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία καὶ ὁ οἰκουμενισμὸς», 

Ἔκδοση Ἱ. Μονῆς Ἀρχαγγέλων Τσέλιε - Βάλιεβο, Σερβία.

Ὁ Οἰκουμενισμὸς εἶναι κοινὸν ὄνομα διὰ τοὺς ψευδοχριστιανισμούς, διὰ τὰς ψευδοεκκλησίας τῆς Δυτικῆς Εὐρώπης. Μέσα του εὑρίσκεται ἡ καρδία ὅλων τῶν εὐρωπαϊκῶν οὐμανισμῶν (ἀνθρωπισμῶν), μὲ ἐπὶ κεφαλής τὸν Παπισμόν. Ὅλοι δὲ αὐτοὶ οἱ ψευδοχριστιανισμοί, ὅλαι οἱ ψευδοεκκλησίαι, δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο παρὰ μία αἵρεσις παραπλεύρως εἰς τὴν ἄλλην αἵρεσιν. Τὸ κοινὸν εὐαγγελικὸ ὄνομά των εἶναι ἡ παναίρεσις. Διατί; Διότι στὸ διάστημα τῆς ἱστορίας οἱ διάφορες αἱρέσεις ἠρνοῦντο ἢ παραμορφώνουν ἰδιώματα τινὰ τοῦ Θεανθρώπου καὶ Κυρίου Ἰησοῦ, οἱ δὲ εὐρωπαϊκὲς αὐτὲς αἱρέσεις ἀπομακρύνουν ὁλόκληρο τὸν Θεάνθρωπο καὶ στὴν θέση του τοποθετοῦν τὸν Εὐρωπαῖον ἄνθρωπον.

Ἐδῶ δὲν ὑπάρχει οὐσιαστικὴ διαφορὰ μεταξύ τοῦ Παπισμοῦ, Προτεσταντισμοῦ, Οἰκουμενισμοῦ καὶ ἄλλων αἱρέσεων, ὧν τὸ ὄνομα «λεγεών». Τὸ ὀρθόδοξο δόγμα, μᾶλλον τὸ πανδόγμα περὶ τῆς Ἐκκλησίας, ἀπερρίφθη καὶ ἀντικατεστάθη διὰ τοῦ λατινικοῦ αἱρετικοῦ παν-δόγματος περὶ τοῦ πρωτείου καὶ τοῦ ἀλαθήτου τοῦ πάπα, δηλαδὴ τοῦ ἀνθρώπου. Ἐξ αὐτῆς δὲ τῆς παναιρέσεως γεννήθηκαν καὶ γεννῶνται συνεχῶς ἄλλες αἱρέσεις: τὸ Filioque, ἡ ἀποβολὴ τῆς Ἐπικλήσεως, τὰ ἄζυμα, ἡ εἰσαγωγὴ τῆς κτιστῆς χάριτος, τὸ καθαρτήριον πῦρ, τὸ θησαυροφυλάκιο τῶν περισσῶν ἔργων, ἡ μηχανοποιημένη...

Δημήτριος Τσελεγγίδης: «Ὁ Θεολογικὸς διάλογος τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ μὲ τὸ Ἰσλὰμ»

Εἰσήγηση τοῦ κ. Δημητρίου Ἰ. Τσελεγγίδη, Καθηγητοῦ Θεολογικῆς Σχολῆς 

τοῦ Ἀριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης στὸ Ἀντιαιρετικὸ Σεμινάριο 

τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Γλυφάδας, Ε.Β.Β. & Β., τὴν 30ή Μαΐου 2016

Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς εἶναι ἕνας ἐκ τῶν σπουδαιοτέρων καὶ μεγαλυτέρων Πατέρων ὅλης τῆς Ἐκκλησίας, ὅλων τῶν αἰώνων. Εἶναι ὅμως καὶ ὁ πλέον ἐπίκαιρος, ὡς πρὸς τὰ προβλήματα ποὺ ἀντιμετωπίζει σήμερα ἡ Ἐκκλησία ἀνὰ τὴν οἰκουμένη. Τὸ σημαντικότερο ἀπὸ αὐτὰ τὰ προβλήματα, ποὺ συνιστᾶ καὶ τὴν πρωτογενῆ αἰτία ὅλων τῶν ἄλλων, εἶναι ὁ ἀνθρωποκεντρισμὸς τῆς ἐποχῆς μας, μὲ τὴν συνεπαγόμενη ἐκκοσμίκευση τοῦ φρονήματος μεγάλου μέρους τῶν πιστῶν τῆς Ἐκκλησίας. Συγκεκριμένα, τὸν ΙΔ΄ αἰώνα ἐπιχειρεῖτο, συστηματικά, ἀπὸ τὴν πρὸ πολλοῦ ἐκκοσμικευμένη Χριστιανικὴ Δύση, νὰ ἐπιβληθεῖ ὁ ἀνθρωποκεντρισμὸς καὶ στὴν θεανθρωποκεντρικὴ καθ΄ ἠμᾶς Ἀνατολή. Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς, ὡς ὁ κατεξοχὴν ἐκπρόσωπος τοῦ Ὀρθοδόξου δόγματος καὶ τῆς ἁγιοπνευματικῆς ἐμπειρίας τῆς Ἐκκλησίας, πρόβαλε τότε, λίαν ἐπιτυχῶς, τὴν ἡσυχαστικὴ ἐμπειρία ὡς ἀνυπέρβλητο πνευματικὸ...

ΝΕΟ βιβλίο τῆς Ἑνωμένης Ρωμηοσυνης ἀπὸ τὴ σειρὰ ἄγνωστα συναξάρια: Ὅσιοι Παῦλος ὁ ἐπίσκοπος καὶ Ἰωάννης ὁ πρεσβύτερος

Ἀπό τήν σελίδα τῆς Ἑνωμένης Ῥωμηοσυνης

Ὁ βί­ος τῶν ὁ­σί­ων Πα­τέ­ρων Παύ­λου καί Ἰ­ω­άν­νου, ἄν καί εἶ­ναι σύν­το­μος, εἶ­ναι πο­λύ ἐν­δι­α­φέ­ρων καί θαυ­μα­στός. Μᾶς δεί­χνει ἕ­ναν ἄλ­λο τρό­πο ζω­ῆς καί μιά ἰ­δι­αί­τε­ρη ὁ­δό γιά τήν ἁ­γι­ό­τη­τα. Οὔ­τε τήν ὁ­δό τοῦ μαρ­τυ­ρί­ου οὔ­τε ἀ­πο­κλει­στι­κά τήν ἀ­σκη­τι­κή ὁ­δό, ἀλ­λά τήν τε­λεί­α ἀ­πο­φυ­γή τῆς δό­ξης καί τήν δί­ψα γιά ἀ­φα­νῆ καί τα­πει­νή βι­ο­τή. Ἀ­πο­τε­λεῖ ἕ­ναν ὕ­μνο στήν ὑ­ψο­ποι­ό τα­πεί­νω­ση, μιά πρα­κτι­κή δι­δα­σκα­λί­α γιά τό πῶς νά τήν ἀ­πο­κτή­σω­με, πού καί μό­νη της ἀρ­κεῖ γιά τήν σω­τη­ρί­α μας. «Ἐ­τα­πει­νώ­θην καὶ ἔ­σωσέ με ὁ Κύ­ριος» (Ψαλμ. ριδ΄, 6). 

Ἐ­πί πλέ­ον μᾶς με­τα­φέ­ρει σέ ἐ­πο­χή πού ἀν­θοῦ­σε ἡ ἀ­ρε­τή καί ἀ­φθο­νοῦ­σαν τά χα­ρί­σμα­τα τοῦ Ἁ­γί­ου Πνεύ­μα­τος, ὅ­πως φαί­νε­ται στούς ὁ­σί­ους καί στούς ἄλ­λους ἀ­να­χω­ρη­τές πού ἀ­να­φέ­ρον­ται στόν βί­ο. 

Ἡ μνή­μη τῶν ὁ­σί­ων Πα­τέ­ρων Παύ­λου τοῦ ἐ­πι­σκό­που καί Ἰ­ω­άν­νου τοῦ πρε­σβυ­τέ­ρου τε­λεῖ­ται στίς 30 Ἰ­ου­λί­ου. 

Ἄς ἔ­χου­με τήν εὐ­χή τῶν ἁ­γί­ων μας.  Ἀ­μήν.

Ὅποιος ἐπιθυμεῖ νὰ γίνει ἀποδέκτης μπορεῖ νὰ ἐπικοινωνήσει μὲ τὴν ΄΄ΕΝΩΜΕΝΗ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ΄΄, στὸ τηλέφωνο: 2310552207 

ἠλεκτρονικὴ διεύθυνση: contact@enromiosini.gr

Διαδικτυακὴ ψηφοφορία γιὰ τὶς σχολικὲς παρελάσεις, τὸν ἐκκλησιασμὸ καὶ τὴν προσευχὴ στὰ σχολεῖα!

Τὸ in.gr διεξάγει ψηφοφορία μὲ τὸ ἐρώτημα "Πρόταση κατάργησης παρέλασης, ὑποχρεωτικοῦ ἐκκλησιασμοῦ καὶ προσευχῆς στὰ σχολεῖα. Συμφωνεῖτε;".

 Μπεῖτε ΕΔΩ γιὰ νὰ ψηφίσετε!

Ὁ Ἅγιος Παΐσιος γιὰ τίς διασκέψεις τῆς Πανορθοδόξου Συνόδου: «Καταλαβαίνετε τί πάει νὰ γίνη; Θὰ φύγη ἡ παράδοση καὶ θὰ μείνει ἡ παράβαση! Καταλαβαίνετε πόσο σοβαρὸ εἶναι αὐτό;»

Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ βιβλίο: «Ὁ Ἅγιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης», ἔκδοση Ἱερὸν Ἡσυχαστήριον «Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης ὁ Θεολόγος» Σουρωτὴ Θεσσαλονίκης 2015

Τὴν ἴδια ἐποχὴ ἔγιναν προσυνοδικὲς διασκέψεις μὲ σκοπὸ τὴν προετοιμασία μιᾶς νέας Πανορθοδόξου Συνόδου, καὶ ἀνάμεσα στὰ θέματα ὑπῆρχαν πολλὲς προτάσεις ἀντίθετες μὲ τὴν Ὀρθόδοξη παράδοση. Ὅταν ὁ Γέροντας τὰ πληροφορήθηκε αὐτά, ἀνησύχησε πολὺ καὶ μιλοῦσε μὲ πόνο ψυχῆς. «Καταλαβαίνετε τί πάει νὰ γίνη; ἔλεγε. Θὰ φύγη ἡ παράδοση καὶ θὰ μείνει ἡ παράβαση! Καταλαβαίνετε πόσο σοβαρὸ εἶναι αὐτό; Εἶναι σὰν νὰ βγάζουμε ἀπὸ τὸ σπίτι ἕνα τοῦβλο. Ἐκείνη τὴν στιγμὴ φαίνεται ὅτι δὲν παθαίνει τίποτε τὸ σπίτι, ἀλλὰ σιγὰ-σιγὰ μπαίνουν νερά, βγαίνει καὶ ἄλλο τοῦβλο, καὶ ἄλλο, καὶ στὸ τέλος τὸ σπίτι γίνεται ἐρείπιο». Καί, ὅταν κάποιος τοῦ ἀνέφερε ὅτι μία ἀπὸ τὶς προτάσεις ἦταν νὰ ἐλαττωθοῦν οἱ καθιερωμένες ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία νηστεῖες, ἐπειδὴ ὁ κόσμος δὲν τὶς κρατάει, ὁ Ὅσιος εἶπε:...

Οἱ καιροὶ ἀπαιτοῦν Πατροκοσμάδες!

Γράφει ὁ Δημήτρης Νατσιός, δάσκαλος-Κιλκὶς

«Ἐὰν ὅμως ὁ λόγος καὶ ἡ ὑπόθεσις εἶναι περὶ Πίστεως καὶ τῶν παραδόσεων τῆς Ἐκκλησίας μας, τότε καὶ ὁ πλέον εἰρηνικὸς καὶ ἥσυχος πρέπει νὰ πολεμῆ ὑπὲρ αὐτῶν πλὴν ὄχι μὲ ταραχὴν τῆς καρδίας, ἀλλὰ μὲ ἕνα θυμὸν ἀνδρεῖον καὶ σταθερόν, κατ’ ἐκεῖνο τὸ τοῦ Ἰωὴλ "ἐκεῖ ὁ πραΰς ἔστω μαχητής». (Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης, «Ἀόρατος Πόλεμος»).

Τὰ χρόνια ποὺ ἔγραφε ὁ Ἅγιος Νικόδημος τὰ παραπάνω, τὸ Γένος βρισκόταν ἐν αἰχμαλωσία, στὸ σκοτάδι τῆς Τουρκοκρατίας. Δὲν ὑπῆρχε πατρίδα, κράτος. Ἂν ζοῦσε σήμερα θὰ προσέθετε καὶ «περὶ πατρίδος». Ἔχουμε ὅμως τὸν σύγχρονο Ἅγιο Παΐσιο τὸν Ἁγιορείτη ποὺ μᾶς κανοναρχεῖ "ἑπόμενος τοῖς θείοις πατράσι": «Στὰ θέματα τῆς Πίστεως καὶ τῆς Πατρίδος δὲν χωρᾶνε ὑποχωρήσεις πρέπει νὰ εἶναι κανεὶς ἀμετακίνητος, σταθερός». (Λόγοι Ε’, «Πάθη καὶ Ἀρετές», σελ. 277). Πιάνουμε τὶς μύτες μας τοῦτες τὶς ἡμέρες ἀπὸ τὶς ἀναθυμιάσεις ποὺ ἀναδίδει...

Δὲν θὰ συμμετάσχει στὴ Μεγάλη Σύνοδο τὸ Πατριαρχεῖο Ρωσίας

Ὁλοκληρώθηκε ἡ ἔκτακτη συνεδρίαση τῆς Συνόδου τῆς Ρωσικῆς Ἐκκλησίας γιὰ τὴ Μεγάλη Σύνοδο. Στὴν σχετικὴ ἀπόφαση τῆς Συνόδου γίνεται ἐκτενὴς ἀναφορὰ στὰ ἀνακύψαντα προβλήματα ποὺ ἀφοροῦν στὴ μὴ συμμετοχὴ τῶν Ἐκκλησιῶν Βουλγαρίας, Γεωργίας, Ἀντιοχείας στὴ Μεγάλη Σύνοδο ἀλλὰ καὶ στὴ σχετικὴ ἀπόφαση τοῦ Πατριαρχείου Σερβίας. Τονίζεται ἐκ νέου ἡ ἀνάγκη περαιτέρω προετοιμασίας τῆς Μεγάλης Συνόδου καὶ τονίζεται ἡ σταθερὴ θέση τῆς Ρωσικῆς Ἐκκλησίας περὶ τῆς συμμετοχῆς ὅλων τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν ὡς ἀπαραίτητης προϋπόθεσης γιὰ τὴ σύγκληση καὶ τὴν ἐγκυρότητα τῶν ἀποφάσεων τῆς Μεγάλης Συνόδου. Ζητεῖται ὡς ἐκ τούτου ἡ ἀναβολὴ τῆς Μεγάλης Συνόδου. Ἡ Ἐκκλησία τῆς Ρωσίας δὲν...

Ραγδαῖες ἐξελίξεις ἐν ὄψει τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Συνόδου

Ἱερὰ Μητρόπολις Πειραιῶς,  

γραφεῖο ἐπὶ τῶν αἱρέσεων καὶ τῶν παραθρησκειῶν

Εἶναι ὄντως ραγδαῖες καὶ ἀπροσδόκητες οἱ ἐξελίξεις ὅσον ἀφορᾶ τὴ σύγκληση τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Συνόδου. Σχεδὸν μία ἑβδομάδα μᾶς χωρίζει ἀπὸ τὴν ἔναρξη τῶν ἐργασιῶν της καὶ ἤδη ἀπὸ τώρα ἄρχισαν νὰ ἀποχωροῦν καὶ νὰ δηλώνουν ἐπίσημα, (κατόπιν Συνοδικῶν ἀποφάσεων), ὅτι δὲν θὰ συμμετάσχουν στὴν προσεχῆ Σύνοδο ἡ Ἐκκλησία τῆς Βουλγαρίας, τῆς Γεωργίας, τῆς Ἀντιοχείας καὶ τῆς Σερβίας. Ἡ Ἐκκλησία τῆς Ρωσίας προβληματίζεται ἂν θὰ πρέπει νὰ συμμετάσχει καὶ δὲν ἀποκλείεται τελικὰ καὶ αὐτὴ νὰ ἀποχωρήσει. Ὁπότε ἂν λάβει κανεὶς ὑπ’ ὄψιν του τὴν ἀρχὴ τῆς ὁμοφωνίας, ποὺ ἰσχύει σύμφωνα μὲ τὸν Κανονισμὸ λειτουργίας τῆς Συνόδου, ἀρκεῖ ἡ μὴ συμμετοχὴ καὶ μίας μόνον τοπικῆς Ἐκκλησίας, γιὰ νὰ τινάξει κυριολεκτικὰ τὴν προσεχῆ Σύνοδο στὸν ἀέρα. Πόσο μᾶλλον αὐτὸ ἰσχύει ὅταν τελικὰ δὲν θὰ συμμετάσχουν δύο, ἡ καὶ περισσότερες Ἐκκλησίες! Τὰ πράγματα δείχνουν πλέον ξεκάθαρα, ὅτι ἡ Σύνοδος αὐτὴ εἶναι καταδικασμένη σὲ ἀποτυχία. 

Ἂς πάρουμε ὅμως τὰ γεγονότα μὲ τὴ σειρά, προκειμένου νὰ δώσουμε στὸν πιστὸ λαὸ τοῦ Θεοῦ μία γενικὴ καὶ συνοπτικὴ εἰκόνα τῶν μέχρι τώρα ἐξελίξεων καὶ νὰ καταλήξουμε κατόπιν σὲ ὁρισμένα συμπεράσματα. Μετὰ τὴν κοινοποίηση, (γύρω στὰ τέλη Ἰανουαρίου ε. ε.), τῶν ἔξι προσυνοδικῶν κειμένων, ποὺ θὰ ἀποτελέσουν τὴν θεματολογία τῆς μελλούσης...

Μητροπολίτου Ναυπάκτου Ἱεροθέου: Λίγο πρίν τήν Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδο

Λίγο πρίν τήν Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδο

Σεβ. Μητροπολίτου Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου Ἱεροθέου 

Πλησιάζει ὁ χρόνος πού θά συνέλθη στήν Κρήτη ἡ Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδος τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν γιά νά συζητήση πάνω στά ἕξι κείµενα πού ἔχουν προετοιµασθῆ στίς Προσυνοδικές Συνδιασκέψεις, καθώς ἐπίσης νά δώση ἕνα µήνυµα ἑνότητας µεταξύ τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν. 

Αὐτόν τόν καιρό ἔχουν γραφῆ πολλά κείµενα ἀπό εἰδικούς καί µή, ἀπό ἁρµοδίους καί µή, πάνω στό µεγάλο αὐτό γεγονός. ∆υστυχῶς, ὅπως ἔχω σηµειώσει καί σέ ἄλλο κείµενό µου, σέ µερικές ἐκδηλώσεις βλέπουµε ὅτι ἀναµειγνύεται ἡ θεολογία µέ τήν πολιτική, ἤ µᾶλλον καλύτερα, διάφοροι ἐκκλησιαστικοί παράγοντες ἐµπλέκονται ἐν γνώσει ἤ ἐν ἀγνοίᾳ τους στίς ἐπιδιώξεις τῶν πολιτικῶν, καθώς ἐπίσης καί οἱ πολιτικοί χρησιµοποιοῦν διαφόρους ἐκκλησιαστικούς παράγοντες, προκειµένου νά περάσουν τά σχέδιά τους µέσα ἀπό τήν Ἐκκλησία.
Βέβαια, ἡ Σύνοδος τοῦ 1872 στήν Κωνσταντινούπολη κατεδίκασε τόν ἐθνοφυλετισµό ὡς αἵρεση, ἀλλά δυστυχῶς ὁ ἐθνοφυλετισµός χρησιµοποιεῖ ὡς ὄχηµα τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία µέ ποικίλα ἀποτέλεσµατα.

Στίς ἡµέρες µας τό µεγαλύτερο µέρος τῆς συζητήσεως γίνεται γιά τό κατά πόσον θά συµµετάσχουν στήν Σύνοδο ὅλες οἱ δεκατέσσερεις Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες, τί συνέπειες θά προκληθοῦν ἀπό τήν ἀπουσία µερικῶν Ἐκκλησιῶν καί ὄχι τόσο γιά τό περιεχόµενο τῶν...

Περὶ Ἐκκλησίας, περὶ αἱρετικῶν, περὶ οἰκουμενιστῶν

Γράφει ὁ Ἠλιάδης Σάββας, Δάσκαλος

Ἑτεροχρονισμένο μέν, ἐπίκαιρο δέ

Περιερχόμενος τὸ διαδίκτυο, διάβασα, κατὰ σύμπτωση, μίαν εἴδηση παλιὰ (Σεπτέμβριος τοῦ 2014), ἡ ὁποία ἀκολουθοῦνταν καὶ ἀπὸ φωτογραφίες, γιὰ νὰ ἐπιβεβαιώσει τοῦ λόγου τὸ ἀληθές. Μίαν εἴδηση πολὺ ἐπίκαιρη καὶ γιὰ τὰ σημερινὰ ἐκκλησιαστικὰ πράγματα, καθότι πρόκειται νὰ συνέλθει ἡ Ἁγία καὶ Μεγάλη Σύνοδος τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν.

Τότε εἶχε ἐπισκεφτεῖ τὴ Θεσσαλονίκη ὁ αἱρετικὸς (αἱρεσιάρχης;) μονοφυσίτης Ἀρμένιος Πατριάρχης. Πέρα ἀπὸ κάποια χειροφιλήματα καὶ ἀσπασμοὺς καὶ λοιπὰ ἀπὸ ὀρθοδόξους, τὰ ὁποία εἶναι ἁπλῶς πλημμελήματα, ὁ Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης τὸν ὁδήγησε μέσα στὸν ὀρθόδοξο ναό, στὸν ἅγιο Γρηγόριο τὸν Παλαμά, νὰ τὸν ξεναγήσει. Δὲν ἔμεινε ὅμως ἐκεῖ. Τὸν ἔβαλε μέσα στὸ Ἅγιο Βῆμα καὶ προσκύνησε τὴν Ἁγία Τράπεζα.

Εἶναι γνωστὸ πὼς μέσα στὸ Ἱερὸ μπαίνουν μόνον οἱ κληρικοὶ καὶ οἱ ἄνδρες βαφτισμένοι ὀρθόδοξοι χριστιανοί, ποὺ ἔχουν εἰδικὴ διακονία. Βέβαια, κατὰ κάποια οἰκονομία ποὺ γίνεται, μπαίνουν  σήμερα πολλοί, ἀλλὰ  χρειάζεται περισσότερη σοβαρότητα καὶ εὐλάβεια, γιὰ νὰ τολμήσει νὰ μπεῖ κάποιος. Τὴν δὲ Ἁγία Τράπεζα δὲν μπορεῖ νὰ τὴν ἀγγίζει «εὐκαίρως ἀκαίρως» οὔτε ὁ κληρικός.

Τὸ θέμα ὅμως δὲν εἶναι αὐτό. Διότι στὴν παροῦσα περίπτωση μπῆκε στὰ «Ἅγια τῶν Ἁγίων» ἕνας αἱρετικὸς (αἱρεσιάρχης;) συνοδευόμενος ἀπὸ τὸν οἰκεῖο Μητροπολίτη. Καὶ ὄχι μόνο...

Μητροπολίτης Κονίτσης Ανδρέας: «Πῶς θὰ πορευθοῦν στὸ ἑξῆς οἱ Βορειοηπειρῶτες ὅταν ἡ Μάνα τους ἡ Ἑλλάδα τοὺς ἀντιμετωπίζει μὲ παγερὴ ἀδιαφορία καὶ αὐτόχρημα τοὺς προδίδει;»

ΔΕΛΤΙΟ  ΤΥΠΟΥ

Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης κ. ΑΝΔΡΕΑΣ,

ἔκανε τὶς ἀκόλουθες Δηλώσεις:

«Ὁ Ἕλληνας ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν κ. Νῖκος Κοτζιᾶς, ποὺ πραγματοποίησε, πρόσφατα, ἐπίσημη ἐπίσκεψη στὴν Ἀλβανία, δυστυχῶς δὲν πέτυχε ἀπολύτως τίποτε γιὰ τοὺς ἄτυχους Βορειοηπειρῶτες. Γιατί, ἐνῷ θὰ ἔπρεπε ἔντονα νὰ ἀντιδράσῃ στὶς μεθοδεύσεις τῶν Ἀλβανῶν, οἱ ὁποῖοι συστηματικὰ αὐθαιρετοῦν σὲ βάρος τῶν ἐκεῖ ἀδελφῶν μας, δημεύοντας τὶς περιουσίες καὶ τὰ σπίτια τους, ποὺ πολλὲς φορὲς γκρεμίζονται κάτω ἀπὸ τὴν ἀπειλὴ βίας τῆς ἀλβανικῆς ἀστυνομίας, τὶ ἔκανε; Περιορίστηκε νὰ ἀναφέρῃ ὅτι τὰ δικαιώματά τους «ἀποτελοῦν ἱστορικὴ ἐπιταγὴ καὶ εὐρωπαϊκὴ προοπτική», χωρὶς καθόλου νὰ θέσῃ τὸ ζήτημα τῶν αὐθαιρεσιῶν, ποὺ ἐξακολουθεῖ νὰ ἀσκῇ ἡ Ἀλβανία σὲ βάρος τους! Τὴν ἴδια ὥρα, ὅμως, διαβεβαίωνε...

Νέα ἀλβανικὴ πρόκληση: Πανὸ περὶ Τσαμουριᾶς σὲ ἀγώνα τοῦ Euro!

Πρόκληση εἰς βάρος τῆς Ἑλλάδας κατὰ τὴ διάρκεια τῆς ἀναμέτρησης τῆς Ἀλβανίας μὲ τὴν Ἐλβετία ποὺ διεξάγεται στὸ Στὰντ Μπολὰρ τῆς Λὰνς γιὰ τὸ EURO 2016. Συγκεκριμένα Ἀλβανοὶ φίλαθλοι, πρὶν ἀπὸ τὴν ἔναρξη τοῦ ἀγώνα, ἀνήρτησαν ἕνα πανὸ στὰ ἀγγλικὰ ποὺ ἔγραφε: 

«Ἡ Ἑλλάδα εἶναι ἔνοχη. Θυμηθεῖτε τὴ γενοκτονία τῆς Τσαμουριᾶς. Ἑκατὸ χιλιάδες Ἀλβανοὶ θύματα» 

enikos.gr

Προκαθήμενοι ἢ Πάπες;

Γράφει ὁ π. Ἀναστάσιος  Κ. Γκοτσόπουλος,

Ἐφημέριος Ι. Ν. Αγ. Νικολάου Πατρὼν

Τελικὰ οἱ Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες ἔχουν Προκαθημένους ἢ πάπες; Μήπως κάποιοι μὲ ἀφορμὴ τὴν Ἁγία καὶ Μεγάλη Σύνοδο θέλουν νὰ παραχωρήσουν στοὺς Προκαθημένους καὶ παπικὲς ἁρμοδιότητες;

Τὰ ἐρωτήματα αὐτὰ προέκυψαν ἀπὸ τὶς ἀντιδράσεις ὁρισμένων “ὑπερασπιστών” τῆς μελλούσης Ἁγίας καὶ Μεγάλης Συνόδου ποὺ ξεσηκώθηκαν μὲ ἀφορμὴ τὶς ὁμόφωνες συνοδικὲς ἀποφάσεις τῶν Ἱεραρχιῶν τῶν Ἐκκλησιῶν Σερβίας, Βουλγαρίας, Γεωργίας καὶ Ἑλλάδος ποὺ ἀναφέρονται στὴ στάση ποὺ θὰ τηρήσουν οἱ Ἐκκλησίες αὐτὲς στὴν Πανορθόδοξη Σύνοδο.

Χωρὶς νὰ ἀπαντοῦν στὶς ἐπὶ μέρους σοβαρότατες αἰτιάσεις τῶν Ι. Συνόδων τῶν Τοπικῶν Ἐκκλησιῶν διαρρηγνύουν τὰ ἱμάτιά τους καὶ μονότονα ἐπαναλαμβάνουν:  Οἱ Προκαθήμενοι ἔχουν ὑπογράψει τὰ κείμενα καὶ αὐτοὶ ἔλαβαν ἀπόφαση τόσο γιὰ τὴ σύγκλιση, ὅσο καὶ γιὰ τὴ διαδικασία καὶ τὸν κανονισμὸ λειτουργίας τῆς Συνόδου. Συνεπῶς, οἱ Τοπικὲς Σύνοδοι δὲν ἔχουν κανένα  δικαίωμα νὰ....

Ἅγιος Φιλωνίδης: Ἔβαλε πάνω ἀπὸ τὴν ζωὴ του τὴν τιμὴ τοῦ σώματός του!

Πράγματα ποὺ ἐπὶ χιλιετίες θεωροῦνταν ὑποτιμητικὰ καὶ ἐξευτελιστικὰ γιὰ ἕναν φυσιολογικὸ ἄνθρωπο ὅπως ἡ ὁμοφυλοφυλία, πλέον παρουσιάζονται ὡς ἐπικὰ προτερήματα καὶ πλεονεκτήματα σὲ κάθε κοινωνικὸ καὶ πολιτιστικὸ χῶρο.

Σᾶς παρουσιάζουμε λοιπὸν τὸν βίο καὶ τὸ τέλος τοῦ Ἁγίου Φιλωνίδη (Φιλονείδη) ποὺ ἑορτάζει στὶς 17 Ἰουνίου καὶ λίγες ἡμέρες πρὶν τὰ γνωστὰ  Gay καρναβάλια.

«Ο ΑΓΙΟΣ Ἱερομάρτυς Φιλονίδης καταγόταν ἀπὸ τὴν Κύπρο καὶ ἄθλησε κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορος Διοκλητιανοῦ (284 – 305 μ.Χ.). Ὑπηρετῶν ὡς Ἐπίσκοπος Κουρίου τῆς Κύπρου συνελήφθη ἕνεκα τοῦ ἀποστολικοῦ ἔργου του ὑπὸ τοῦ ἡγεμόνος Μαξίμου καὶ μὲ ἄλλους τρεῖς Χριστιανούς, τὸν Ἀριστοκλή, τὸν Δημητριανὸ καὶ τὸν Ἀθανάσιο († 23 Ἰουνίου), ἐρρίφθηκε στὴ φυλακή. Ἀλλὰ καὶ ἐκεῖ, παρὰ τὶς κακοποιήσεις καὶ τὶς ἀπειλές, ὁ Ἐπίσκοπος Φιλονίδης δὲν ἔπαψε νὰ διδάσκει τὸν Χριστό, ἐπιτυχῶν μάλιστα νὰ ἑλκύσει πρὸς Αὐτὸν εἰδωλολάτρες ἐγκληματίες συγκρετούμενούς του. Ὁ Μάξιμος, ὀργισμένος γιὰ τὴ δράση αὐτὴ τοῦ Ἱεράρχου, ἀφοῦ μὲ σκληρὰ βασανιστήρια ἐτελείωσε τοὺς τρεῖς συγκρατουμένους τοῦ Χριστιανούς, διέταξε νὰ εἰσβάλουν στὴ φυλακὴ μεθυσμένοι στρατιῶτες καί, ἀφοῦ ἀπομονώσουν τὸν Ἅγιο Φιλονίδη σὲ σκοτεινὸ κελί, νὰ προσβάλουν τὴν τιμὴ τοῦ σώματος αὐτοῦ (νὰ τὸν βιάσουν). Πληροφορηθεῖς τοῦτο ὁ Ἅγιος ἀπὸ κάποιον κρυπτοχριστιανὸ στρατιώτη, ἐκάλεσε κοντά του μερικοὺς ἀπὸ τοὺς κρατούμενους ἀδελφούς του καὶ τοὺς ἐφανέρωσε τὶς διαθέσεις τοῦ ἄρχοντος καὶ....

Ἡ παρένθετη μητρότητα

Γεωργίου Ἰ. Μαντζαρίδη

Ὁμοτίμου Καθηγητοῦ Θεολογικῆς Σχολῆς ΑΠΘ

Ἡ σύγχρονη βιοϊατρικὴ δημιουργεῖ καινοφανεῖς «συζυγικὲς» σχέσεις καὶ οἰκογενειακὲς καταστάσεις. Πάντοτε τὰ παιδιὰ ἦταν καρποὶ ἐρωτικῆς σχέσεως. Σήμερα ἡ σχέση αὐτὴ μπορεῖ νὰ ἀντικατασταθεῖ μὲ ψυχρὴ ἐργαστηριακή διαδικασία, ποὺ χαρακτηρίζεται συνήθως, ὡς «ἰατρικῶς ὑποβοηθούμενη ἀναπαραγωγή».

Ἡ διαδικασία ὅμως αὐτή, πού ἀκολουθεῖ διάφορες μεθόδους, (ἀπὸ τὴν ὁμόλογη ἐνδοσωματικὴ ὥς τὴν ἑτερόλογη ἐξωσωματική ἢ τήν υἱοθεσία κατεψυγμένων ἐμβρύων) δέν εἶναι συνήθως κάποια ὑποβοήθηση τῆς ἀναπαραγωγῆς, ἀλλὰ καί παρέμβαση στὴν φύση. Γι᾿ αὐτὸ ἀντὶ νὰ ὀνομάζεται «ὑποβοηθούμενη ἀναπαραγωγή», θὰ ἔπρεπε νὰ χαρακτηρίζεται ὡς «παρεμβατικὴ ἀναπαραγωγὴ» ἢ ἀκριβέστερα ὡς «παρεμβατικὴ τεκνοποίηση», γιὰ νὰ διακρίνεται ἀπὸ κάθε ἄλλη παραγωγικὴ διαδικασία. Ὁ χαρακτηρισμὸς τῆς τεκνοποιήσεως ὡς ὑποβοηθούμενης ἤ ὡς παρεμβατικῆς δέν εἶναι τυπικό, ἀλλὰ οὐσιαστικὸ ζήτημα, γιατί προδιαγράφει τόν χαρακτῆρα τῶν συνεπειῶν της. Ἡ ὑποβοήθηση πραγματοποιεῖται μέσα στό φυσικὸ πλαίσιο, ἐνῷ ἡ παρέμβαση μπορεῖ νὰ....

Ὅσιος Παΐσιος: «Oἱ Τοῦρκοι στὴν Κωνσταντινούπολη, ὅταν βλέπουν τοὺς Ἕλληνες, νιώθουν ὅτι ἔχουν ἕνα ἁρπαγμένο πράγμα καὶ κοιτᾶνε σὰν νὰ ἦρθε ὁ ἰδιοκτήτης»!

Φωτογραφία:
«Ῥωμαίικου Ὁδοιπορικοῦ»

Γέροντος Παϊσίου Ἁγιορείτου, Λόγοι Α΄,  Μὲ πόνο καὶ ἀγάπη γιὰ τὸν σύγχρονο ἄνθρωπο,  ἔκδ. Ἱερὸν Ἡσυχαστήριον «Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης ὁ Θεολόγος», Σουρωτὴ Θεσσαλονίκης, 1998

Τὸ ψεύτικο δὲν ἀναπαύει

- Γέροντα, ἂν κάποιος ἔχη κάνει ἕναν δικό του κόσμο, γιατί πιστεύει στὸν λογισμό του, μπορεῖ νὰ βοηθηθῆ ἀπὸ τὴν προσευχὴ τῶν ἄλλων;

- Τί ἀνάγκη ἔχει νὰ βοηθηθῆ, ἀφοῦ ἔκανε ἕναν δικό του κόσμο;... Μικρὸ πράγμα εἶναι νὰ κάνη κανεὶς ἕναν ὁλόκληρο κόσμο δικό του;... Κοίταξε, ἂν κάποιος μὲ τὸν λογισμὸ του κάνη ἕναν δικό του κόσμο, νομίζεις ὅτι ἔχει ἀνάπαυση, ὅτι αἰσθάνεται δηλαδὴ χαρά; Ψέμα εἶναι. Τὸ ψέμα δὲν πληροφορεῖ τὸν ἄνθρωπο. Ἂς ποῦμε, ἀναγκάζεται ἕνας νὰ πῆ ἕνα ψέμα, γιὰ νὰ γλυτώση κάποιον. Μπορεῖ νὰ τὸν γλύτωσε ἀκόμη καὶ ἀπὸ θάνατο, ἀλλὰ τὸ ψέμα ποὺ εἶπε δὲν παύει νὰ εἶναι μισὴ ἁμαρτία.

Ἢ λέει κανεὶς καμμιὰ φορᾶ, μὲ καλὸ λογισμό, ἕνα ψέμα, γιὰ νὰ βοηθήση μιὰ περίπτωση, νὰ μὴ δημιουργηθῆ σκάνδαλο. Π.χ. ἔρχεται στὸ Μοναστήρι ἕνας γνωστὸς κρυφὰ νὰ πῆ κάποιο πρόβλημα τῆς οἰκογένειάς του, γιὰ νὰ ξεσκάση. Ἔρχεται μετά, ἂς ὑποθέσουμε, ὁ ἀδελφός του καὶ σὲ ρωτάει: Πέρασε ἀπὸ ἐδῶ ὁ τάδε;. Ἂν τοῦ πῆς πέρασε, θὰ δημιουργηθῆ ὁλόκληρο θέμα, γιατί ὁ ἄλλος ἐκτίθεται. Ὁπότε λὲς δὲν ξέρω. Γιατί, ἂν πῆς ἦρθε, μπορεῖ νὰ πάη ἀκόμη καὶ νὰ τὸν δείρη! Αὐτὸ εἶναι ἄλλο. Ἀλλὰ πρέπει νὰ προσέξη κανείς, γιατί, ἂν συμβοῦν τρία-τέσσερα τέτοια περιστατικά, σιγὰ-σιγὰ μπορεῖ νὰ προχώρηση καὶ πιὸ πέρα. Νὰ συνηθίση νὰ χρησιμοποιῆ τὸ ψέμα στὰ καλὰ καθούμενα καὶ νὰ ἀπόκτηση λανθασμένη συνείδηση. Νὰ φθάση νὰ λέη ὁλόκληρα...

Ἡ μέθοδος τῆς ἡσυχασμοῦ στὴν ἐκκλησιαστικὴ παράδοση

Ὁ Καθηγητὴς τῆς Ἀνωτάτης Ἐκκλησιαστικῆς Ἀκαδημίας Βελλᾶς Ἰωαννίνων 

Γεώργιος Παναγόπουλος μιλάει γιὰ τὸν ἡσυχασμὸ ὡς χαρισματικὸ γεγονὸς 

καὶ πραγματικότητα ἁγιοπνευματικὴς ζωῆς. πεμπτουσία

Ἡ Ἐγκύκλιος τοῦ Καποδίστρια ποὺ ἀπαγόρευε στοὺς ὑπαλλήλους τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου νὰ εἶναι Τέκτονες!

Ο ΚΥΒΕΡΝΗΤΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ 

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΑΡ. 2953

Πρὸς τὸ Πανελλήνιον 

Πρὸς τοὺς κατὰ τὸ Αἰγαῖον Πέλαγος καὶ τὴν Πελοπόννησον Ἐκτάκτους Ἐπιτρόπους καὶ τοὺς Ἀρχηγοὺς τῶν κατὰ ξηρὰν καὶ θάλασσαν Δυνάμεων.

Γνωρίζει ἡ Κυβέρνησις, ὅτι Πολίται τινὲς ἐπιμένουν πιστεύοντες καὶ τοὺς ἄλλους πείθοντες, ὅτι αἱ μυστικαὶ Ἐταιρεῖαι χορηγούσι μέσα σωτήρια εἰς τὴν Πατρίδα, ἢ τουλάχιστον Αἰγίδα ὑπὸ τὴν ὁποία συνδεόμενοι μεταξύ των ἄνθρωποι διὰ μυστικῶν δεσμῶν δύνανται νὰ ἀπολαύσωσιν ἐντὸς Πατρίδος των καὶ διὰ τῆς ξένης ἐπιρροῆς ἀξιώματα, τιμᾶς, καὶ τὸ πλέον τύχην, ὃ ἐστὶ χρήματα.

Ὅσον καὶ ἂν ἐλεεινολογῆ ἡ Κυβέρνησις τὴν ἀπειρίαν τῶν Ἑλλήνων τῶν ἀπὸ τοιαύτας εἰσηγήσεις παρασυρομένων δὲν ἤθελε δώσει τὴν προσοχήν της, ἂν δὲν ἦτο καταπεπεισμένη πόσον ὄλεθρια ἄποτελεσματα δύναται νὰ φέρη εἷς τὴν κρίσιμον ταύτην στιγμὴν ἢ περὶ τούτων γνώμη, τὴν ὅποιαν οἱ ἔχθροί τῆς Ἑλλάδος ἤθελον συστήσει καὶ τὸν Κόσμον, καὶ εἷς τὰς Εὐρωπαϊκᾶς Κυβερνήσεις.

Ἂν ἡ Ἑλλὰς ἔγκατελειφθη ἀπό τό 1821 ἕως τὸν Ἰούλιον μήνα τοῦ τελευταίου ἔτους, τοῦτο προῆλθε διότι....

Παρασκευὴ 10 Ἰουνίου στόν Ἅγιο Δημήτριο Πλάκας ἀγρυπνία ὡς ὁμολογία καὶ μαρτυρία εὐαγγελικοῦ πένθους καὶ προσευχῆς!

Ἀνακοίνωση ἀγρυπνίας 

γιὰ τὴν «ὁμοφυλόφιλη ὑπερηφάνεια»

Οἱ «νονοὶ» τῆς ἱστορίας καὶ τὰ παράνομα διευθυντήρια τῆς «νέας ἐποχῆς» ἔχουν ἀποφασίσει τὴν ἀποδόμηση τῶν ἐθνῶν καὶ τὴν δημιουργία ἑνὸς νέου εἴδους ἀνθρώπου ὁ ὁποῖος θὰ παρακολουθεῖ τὴν ἐπερχόμενη καταστροφή, ὄχι μόνο τῶν φωτεινῶν σημείων τοῦ χριστιανικοῦ πνεύματος στὶς κοινωνίες ποὺ αὐτὰ ἔγιναν δεκτά, ἀλλὰ καὶ τὴν ἀνατροπὴ τῶν ὑγιῶν ἐκφράσεων τοῦ ἀνθρώπινου πολιτισμοῦ, τόσο παθητικὰ καὶ ἀδιάφορα  σὰν νὰ βλέπει μία ἀνόητη πρωϊνὴ ἐκπομπή. Κύριος μοχλὸς αὐτῆς τῆς ἀποδόμησης εἶναι ἡ πρωτοφανὴς προβολὴ καὶ ἡ βίαιη ἐπιβολὴ τῆς ὁμοφυλοφιλίας, ὅπως καὶ ἡ ἀναιδὴς ἐπίδειξή της καὶ μέσῳ τῶν φεστιβὰλ τῆς ὁμοφυλόφιλης ὑπερηφάνειας. 

Ἡ βιομηχανικὴ ὑπερπαραγωγὴ τοῦ ὁμοφυλοφιλικοῦ προτύπου, μασκαρεμένη μάλιστα μὲ τὸ ἰδεολόγημα τοῦ προοδευτισμοῦ, εἶναι ἕνας μεγάλος κίνδυνος γιὰ τὰ πρόσωπα ἰδίως τῶν νέων ἀνθρώπων, ποὺ ἀναζητοῦν νὰ σχηματίσουν τὴν ψυχικὴ καὶ πνευματική τους ταυτότητα. Αὐτὴ ἡ ἐπιδέξια καὶ τόσο προσεκτική, πειστικὴ καὶ σταθερὴ προπαγάνδα μπορεῖ νὰ καταστρέψει τὸ σύνολο τῆς προσωπικότητας καὶ τῆς ζωῆς ἐκείνων ποὺ θὰ γίνουν παθητικοὶ ἀποδέκτες της. Ἡ ἀντίθεσή μας σὲ ὅ,τι προάγει τὸν ψυχοσωματικὸ ἐκφυλισμὸ τοῦ ἀνθρώπου καὶ τῆς πατρίδας μας, εἶναι μέρος τῆς χριστιανικῆς μας μαρτυρίας, ὅπως καὶ ἡ ἀγάπη μας γιὰ κάθε ἄνθρωπο ποὺ μετανοεῖ καὶ ἀγωνίζεται ἐνάντια σὲ αὐτὸ τὸ πάθος, ὅπως ἐμεῖς...

«Πρόσω ὁλοταχῶς!» ἀπὸ τὸ Πατριαρχεῖο Σερβίας ἐναντίον τῆς «Ἁγίας καὶ Μεγάλης Συνόδου»…

Ἐμπλοκὴ καὶ στὴ συμμετοχὴ τοῦ Πατριαρχείου Σερβίας στὴν Σύνοδο

H Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τῆς Σερβίας μαζὶ μὲ ἄλλες τοπικὲς Ἐκκλησίες ἔχουν δηλώσει ὅτι δὲν θὰ συμμετάσχουν στὴν Ἁγία καὶ Μεγάλη Σύνοδο ἡ ὁποία πρόκειται νὰ συγκληθεῖ στὴν Κρήτη.

Σύμφωνα μὲ τὸ Ρωσικὸ Πρακτορεῖο Εἰδήσεων τὸ Πατριαρχεῖο Σερβίας δηλώνει ὅτι: «Ἡ Ἐκκλησία μας βλέπει ἐμπόδια στὴν συμμετοχή της στὴν Ἁγία καὶ Μεγάλη Σύνοδο καὶ προτείνει νὰ ἀναβληθεῖ».

Μάλιστα δημοσιοποιεῖται ὅτι τὸ Πατριαρχεῖο Σερβίας ἔστειλε ἐπιστολὴ πρὸς τὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαῖο ὁ ὁποῖος εἶναι ὑπεύθυνος γιὰ τὸν συντονισμὸ καὶ τὴν προετοιμασία.

«Πρὶν συγκληθεῖ ἡ Σύνοδος εἶναι ἀπαραίτητο νὰ ἐπιλυθοῦν οἱ διαφορὲς ποὺ ἔχουν προκύψει μεταξὺ τῶν Ἐκκλησιῶν γιὰ νὰ ὑπάρξει ὁμοφωνία καὶ νὰ ἐπανεξεταστοῦν τὰ σχέδια τῶν κειμένων τὰ ὁποία πρόκειται νὰ υἱοθετηθοῦν στὴν Σύνοδο» σύμφωνα μὲ δηλώσεις στελεχῶν τοῦ...

Περὶ τῆς Ἀναλήψεως τοῦ Χριστοῦ, Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ

Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς

Βλέπετε αὐτὴ τὴ κοινὴ γιὰ μᾶς ἑορτὴ καὶ εὐφροσύνη, τὴν ὁποία ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστὸς ἐχάρισε μὲ τὴν ἀνάσταση καὶ ἀνάληψή του στοὺς πιστούς; Ἐπήγασε ἀπὸ θλίψη.

Βλέπετε αὐτὴ τὴ ζωή, μᾶλλον δὲ τὴν ἀθανασία; Ἐπιφάνηκε σὲ μᾶς ἀπὸ θάνατο.

Βλέπετε τὸ οὐράνιο ὕψος, στὸ ὁποῖο ἀνέβηκε κατὰ τὴν ἀνύψωσή του ὁ Κύριος καὶ τὴν ὑπερδεδοξασμένη δόξα ποὺ δοξάσθηκε κατὰ σάρκα; Τὸ πέτυχε μὲ τὴ ταπείνωση καὶ τὴν ἀδοξία. Ὅπως λέγει ὁ ἀπόστολος γι’ αὐτόν, «ἐταπείνωσε τὸν ἑαυτὸ του γενόμενος ὑπήκοος μέχρι θανάτου, καὶ μάλιστα σταυρικοῦ θανάτου, γι’ αὐτὸ κι’ ὁ Θεὸς τὸν ὑπερύψωσε καὶ τοῦ χάρισε ὄνομα ἀνώτερο ἀπὸ κάθε ὄνομα, ὥστε στὸ ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ νὰ καμφθεῖ κάθε γόνατο ἐπουρανίων καὶ ἐπιγείων καὶ καταχθονίων καὶ νὰ διακηρύξει κάθε γλώσσα ὅτι ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς εἶναι ὁ Κύριος σὲ δόξα Θεοῦ Πατρός».(Φιλιπ. 2: 8-11).

Ἐὰν λοιπὸν ὁ Θεὸς ὑπερύψωσε τὸ Χριστό του γιὰ τὸ λόγο ὅτι ταπεινώθηκε, ὅτι ἀτιμάσθηκε, ὅτι πειράσθηκε, ὅτι ὑπέμεινε ἐπονείδιστο σταυρὸ καὶ θάνατο γιὰ χάρη μας, πῶς θὰ σώσει καὶ θὰ δοξάσει καὶ θὰ ἀνυψώσει ἐμᾶς, ἂν δὲν ἐπιλέξωμε τὴ ταπείνωση, ἂν δὲν δείξουμε τὴ πρὸς τοὺς ὁμοφύλους ἀγάπη, ἂν δὲν ἀνακτήσωμε τὶς ψυχές μας διὰ τῆς ὑπομονῆς τῶν πειρασμῶν, ἂν δὲν ἀκολουθοῦμε διὰ τῆς στενῆς πύλης καὶ ὁδοῦ, ποὺ ὁδηγεῖ στὴν αἰώνια ζωή, τὸν σωτηρίως καθοδηγήσαντα σ’ αὐτήν; «διότι, καὶ ὁ Χριστὸς ἔπαθε γιά μᾶς, ἀφήνοντάς μας...

Ἀντορθόδοξες θέσεις τοῦ Μητροπολίτου Μεσσηνίας Χρυσοστόμου: Οἱ παπικοὶ ἀποτελοῦν Ἐκκλησία.

Συνέντευξη στὴν ἐφημερίδα  lastampa.it  καί  στόν Andrea Torniel:

Ἀλλά μέχρι στιγμῆς οἱ Καθολικοὶ ἔχουν θεωρηθεῖ μία ἀληθινὴ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, ἔτσι δὲν εἶναι;

Σίγουρα, καί βέβαια ναί. Ἡ Καθολικὴ Ἐκκλησία (δηλαδὴ ἡ παπικὴ) θεωρεῖται πάντα μία Ἐκκλησία. Ἡ πρόταση γιὰ τὴν ὁποία μιλᾶτε εἶναι ἀπὸ ὁρισμένους συντηρητικοὺς οἱ ὁποῖοι δὲν θέλουν νὰ βάλουν στὸ ἴδιο ἐπίπεδο τὶς δύο Ἐκκλησίες. Ἀλλὰ πιστεύω ὅτι θὰ εἶναι δύσκολο νὰ περάσει. Ὑπάρχουν πολλοὶ ἄλλοι ποὺ δὲν δέχονται αὐτὴν τὴν τροπολογία.

Οἱ δηλώσεις στὰ Ἰταλικά:

Entrevista al Metropolita Crisostomo de Mesenia sobre el Santo y Gran Concilio de la Iglesia Ortodoxa

sacrametropolisortodoxa

«El Espiritu Santo iluminara las mentes de los primados; es un momento historico y ninguna Iglesia ortodoxa puede quedar fuera de este Concilio panortodoxo. Debemos transmitir la imagen de la unidad». Chrysostomos Savatos, de 55 anos y metropolita de Mesenia en Kalamata (en el Peloponeso), es profesor de dogmatica en la Universidad de Atenas, miembro del consejo del dialogo para la unidad de los cristianos y formara parte de la delegacion de la Iglesia griega en el Concilio panortodoxo de Creta, cuyas...

Ἅγιος Κύριλλος Ἀλεξανδρείας: Ὁ μεγάλος δογματικὸς θεολόγος τῆς Ἐκκλησίας

Λάμπρου Κ. Σκόντζου  Θεολόγου - Καθηγητοῦ

Οἱ ἀλεξανδρινοὶ Πατέρες ἔβαλαν καὶ ἐκεῖνοι τὴ δική τους σφραγίδα στὴν ἀνάπτυξη τῆς Θεολογίας τῆς Ἐκκλησίας μας. Μὲ κέντρο ἀνάπτυξης τῶν θεολογικῶν σπουδῶν τὴν περίφημη Κατηχητικὴ Σχολή, ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἀλεξάνδρειας ἀνέδειξε μεγάλες μορφές. Μία ἀπὸ αὐτὲς εἶναι καὶ ὁ ἅγιος Κύριλλος ἀρχιεπίσκοπος Ἀλεξανδρείας, ὁ κορυφαῖος δογματικὸς θεολόγος καὶ ὑπερασπιστὴς τῆς Ὀρθοδοξίας. Ἀλλὰ καὶ ἕνας ἀπὸ τοὺς πλέον συκοφαντημένους Πατέρες καὶ ἁγίους τῆς Ἐκκλησίας μας.

Γεννήθηκε στὴν Ἀλεξάνδρεια περὶ τὸ 378 ἀπὸ εὔπορους γονεῖς καὶ ἦταν ἀνεψιὸς τοῦ πατριάρχη Θεοφίλου. Οἱ γονεῖς του φρόντισαν νὰ τοῦ δώσουν σοβαρὴ μόρφωση. Σπούδασε γραμματική, ρητορικὴ καὶ φιλοσοφία στὶς ὀνομαστὲς ἐθνικὲς σχολὲς τῆς Ἀλεξάνδρειας καὶ τέλος σπούδασε θεολογία καὶ βιβλικὲς σπουδὲς στὴν ὀνομαστὴ Κατηχητικὴ Σχολή. Περὶ τὸ 400 χειροτονήθηκε ἀπὸ τὸ θεῖο του Θεόφιλο ἀναγνώστης καὶ στὴ συνέχεια διάκονος καὶ πρεσβύτερος, ὁ ὁποῖος ἔδειξε νωρὶς τὰ χαρίσματά του καὶ τὴν βαθιὰ προσήλωσή του στὴν ὀρθόδοξη παράδοση. 

Τὸ 403 συνόδευσε τὸ Θεόφιλο προκειμένου νὰ συμμετάσχει στὴν λεγομένη παρὰ τὴν Δρῦν Σύνοδο, ἡ ὁποία καθαίρεσε τὸν ἅγιο Ἰωάννη τὸ Χρυσόστομο. Ἦταν ἡ πρώτη ἀτυχὴς συγκυρία τῆς ζωῆς του. Μετὰ τὴν ἐπιστροφή του στὴν Ἀλεξάνδρεια ἒνοιωσε τὴν ἀνάγκη γιὰ νὰ ἀναπτύξει περαιτέρω τὴν πνευματική του ἀνάπτυξη καὶ τὸν καταρτισμό του. Γι’ αὐτὸ κατέφυγε στὰ ὀνομαστὰ μοναστήρια τῆς Αἰγύπτου, ὅπου ὑπῆρχαν ἅγιοι ἀσκητές, γιὰ νὰ πάρει ἀπὸ αὐτοὺς τὰ...

π. Αρσένιος Βλιαγκόφτης: «Κυριακή τοῦ Τυφλοῦ καὶ Ἐπιστολὴ Ἱερᾶς Κοινότητος γιὰ τὴ Μεγάλη Σύνοδο»

Ἐκπομπὴ ἀπὸ τὸν ὀσιολογιώτατο Μοναχὸ πατέρα Ἀρσένιο Βλιαγκόφτη, 

μὲ θέμα: «Κυριακή τοῦ Τυφλοῦ καὶ Ἐπιστολὴ Ἱερᾶς Κοινότητος γιὰ τὴ Μεγάλη Σύνοδο».