«Πόρτα» στοὺς Οὐκρανοὺς σχισματικοὺς ἀπὸ Καρακάλλου, Φιλοθέου, Ξηροποτάμου, Δοχειαρίου καὶ Σκήτη Ἁγίου Ἀνδρέα!

Ὅπως ἀνέφερε προηγουμένως τὸ OrthoChristian, στὰ τέλη Ἰουνίου καὶ γιὰ τρίτη φορὰ μία ἀντιπροσωπεία τῆς σχισματικῆς «Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας» (OCU) ἐπισκέφθηκε τὸ Ἅγιον Ὅρος. Ὁρισμένα Μοναστήρια ὑποδέχθηκαν ἐγκαρδίως τοὺς σχισματικοὺς καὶ μάλιστα τοὺς ἐπέτρεψαν νὰ λειτουργήσουν καὶ νὰ κοινωνήσουν, ἐνῶ ἄλλα τοὺς ἐδίωξαν. Κάποια ἄλλα ἐπίσης τοὺς ἐπέτρεψαν ἁπλὰ νὰ ἐπισκεφθοῦν ὅπως θὰ ἔκαναν μὲ ὁποιονδήποτε ἄλλο μὴ Ὀρθόδοξο ἐπισκέπτη.

Ὅταν ἡ OCU ἀνέφερε ὅτι ἡ ἀντιπροσωπεία τῆς ἐπισκέφθηκε τόσο τὴν Φιλοθέου ὅσο καὶ τὴν Καρακάλλου, ἀπὸ τὶς πιὸ αὐστηρὲς καὶ παραδοσιακὲς Μονὲς ποὺ εἶχαν ἐκφραστεῖ ἐναντίον τῶν σχισματικῶν, ἔγινε γνωστὸ ὅτι ἡ ἀντιπροσωπεία εἰσῆλθε σὲ αὐτὲς τὶς Μονὲς μαζὶ μὲ ἄλλους Ἕλληνες προσκυνητὲς -συνεπῶς δὲν ἔλαβαν ἐπίσημη ὑποδοχὴ ἀπὸ τὰ Μοναστήρια. Ὅταν οἱ Μονὲς ἔμαθαν ὅτι ἀνῆκαν στὴν σχισματικὴ OCU τοὺς ἐνημέρωσαν ὅτι δὲν μποροῦν νὰ παρευρεθοῦν σὲ λειτουργίες οὔτε νὰ δώσουν ὀνόματα γιὰ μνημόνευση.

Ἐκτὸς ἀπὸ τὴν Φιλοθέου καὶ τὴν Καρακάλλου ἔχει γίνει γνωστὸ ὅτι ἕνα ἄλλο Ἑλληνικὸ Μοναστήρι, Ξηροποτάμου, ἀπαγορεύει ἐντελῶς τὴν εἴσοδο στοὺς σχισματικούς. Καὶ τὰ τρία Μοναστήρια βρίσκονται ὑπὸ τὴν πνευματικὴ καθοδήγηση τοῦ Γέροντος Ἐφραίμ, πρώην Ἡγουμένου τῆς Φιλοθέου καὶ ἱδρυτὴ τοῦ Ἁγίου Ἀντωνίου καὶ πολλῶν ἄλλων Μοναστηριῶν στὴν....

π. Γεώργιος Μεταλληνός: «Τόν πολιτικό ρόλο τοῦ Μασονισμοῦ πραγματοποιεῖ ἡ Λέσχη Bilderberg, πού ἔχει αἰχμαλωτίσει τήν πλειονότητα τῶν πολιτικῶν δυνάμεων»

Τοῦ πρωτ. Γεωργίου Δ. Μεταλληνοῦ

Ὁ Τεκτονισμὸς/Μασονία εἶναι ἐμβόλιμο μέγεθος στὴν ἑλληνορθόδοξη κοινωνία, ποὺ παρασιτεῖ στὸ σῶμα της, μὲ συνέπειες ὀδυνηρὲς γιὰ τὴν συνοχὴ καὶ ταυτότητά της. Τὸ σημαντικότερο: Ὁ Τεκτονισμὸς εἶναι τοκετὸς ξένων ὠδίνων, ξένος τελείως πρὸς τὴν ταυτότητα τοῦ Γένους/Ἔθνους μας, καὶ μάλιστα στὴν οὐσία του μὴ συμβατὸς μὲ αὐτήν. Ἔτσι, ἐνεργεῖ τὸν ἰδεολογικὸ διαμελισμὸ τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας, κυρίως στὰ «ὑψηλότερα» κοινωνικὰ στρώματά της, συμβάλλοντας στὴ διαιώνιση καὶ τὸ βάθεμα τοῦ ἰδεολογικοῦ μας διχασμοῦ. Ἡ δράση του (ἀπὸ τὸν 18ο αἰώνα) στὸν δικό μας γεωγραφικὸ χῶρο ἐθεμελίωσε τὴν βεβαιότητα ὅτι ἡ Μασονία ταυτίζεται μὲ τὸν ἀποκρυφισμὸ καὶ τὴν σκοτεινότητα λειτουργίας καὶ ἐνέργειας, κάτι ποὺ ὑποστασιώνεται στὴ γνωστὴ στὰ Ἰόνια Νησιὰ καὶ ἀπαξιωτικὴ γιὰ κάποιον διατύπωση• «σὰν μασόνος»...
Ὁ Ἑλλαδικὸς Τεκτονισμὸς ἔχει προέλευση ἀγγλική. Τὸ βρετανικὸ στοιχεῖο, ὅποια καὶ ἂν ἦταν ἡ δραστηριότητά του ἐπιδόθηκε στὴν ἵδρυση (ἀγγλικῶν) τεκτονικῶν στοῶν. Ἡ «ἱεραποστολικὴ» αὐτὴ κινητικότητα ἐνίσχυε οὐσιαστικὰ καὶ τὴν προώθηση τῆς βρετανικῆς πολιτικῆς. Τὰ ἀρχειακὰ στοιχεῖα διαψεύδουν τὸν....

Ἐμφάνιση τῆς ἁγίας Εὐφημίας στὸν Ὅσιο Παΐσιο

Στὶς 11 Ἰουλίου ἡ Ἐκκλησία μας τιμᾶ τὴ μνήμη τῆς ἁγίας Μεγαλομάρτυρος Εὐφημίας.

Παραθέτουμε παρακάτω τὴν ἐπίσκεψη τῆς ἁγίας στὸν Ὅσιο Παΐσιο ὅπως τὴν περιγράφει ὁ ἴδιος ὁ Ὅσιος καὶ ὅπως διασώθηκε στὸ βιβλίο τοῦ Ἱερομονάχου Ἰσαάκ, «Βίος Γέροντος Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου». Ἡ εἰκόνα τῆς Ἁγίας ποὺ δημοσιεύουμε εἶναι αὐτὴ γιὰ τὴν ὁποία σημειώνεται ὅτι ἁγιογραφήθηκε ἀπὸ τὶς μοναχές της Σουρωτῆς κάτω ἀπὸ τὴν καθοδήγηση τοῦ Ὁσίου Παϊσίου μετὰ τὸ παρακάτω θαυμαστὸ γεγονός. 

Ἦταν στὴν αὐλὴ τῆς Καλύβης του ὁ Γέροντας, ὅταν τὸν ἐπισκέφθηκε κάποιο πνευματικό του τέκνο. Ἐπανελάμβανε συνεχῶς ἀπὸ τὴν καρδιά του: «Δόξα σοὶ ὁ Θεός», πάλιν καὶ πολλάκις. Σὲ μία στιγμὴ ὁ Γέροντας τοῦ εἶπε: «Ἀχρηστεύεται κανεὶς μὲ τὴν καλὴ ἔννοια»; 

-Ποιός, Γέροντα; 

-Ἥσυχα καθόμουν στὸ Κελλί μου, ἦρθε καὶ μὲ...

Ὁ Ἅγιος Παΐσιος γιὰ τὸν μητρικὸ θηλασμὸ

Γι’ αὐτὸ μας ἀφήνει ὁ Κύριος νὰ πειραζόμαστε, γιὰ νὰ δοκιμάζει τὸ ζῆλο καὶ τὴν ἀγάπη ποὺ ἔχουμε πρὸς αὐτόν. Ἀγάπα τὸν Ἰησοῦ καὶ λέγε ἀδιάλειπτα τὴν εὐχὴ καὶ αὐτὴ θὰ σὲ φωτίζει στὸ δρόμο του.

Γέροντος Ἰωσὴφ τοῦ Ἠσυχαστοῦ

Λοιπὸν βιάσου. Λέγε διαρκῶς τὴν εὐχή. Νὰ μὴ σταματᾶ καθόλου τὸ στόμα. Ἔτσι θὰ τὴν συνηθίσεις μέσα σου καὶ κατόπιν θὰ τὴν παραλάβει ὁ νοῦς. Μὴ ξεθαρρεύεις στοὺς λογισμούς, διότι γίνεσαι μαλθακὸς καὶ μολύνεσαι. «Εὐχή, βία φύσεως διηνεκής», καὶ θὰ δεῖς πόση Χάρη θὰ λάβεις.

Ἡ ζωὴ τοῦ ἀνθρώπου, παιδί μου, εἶναι θλίψη, διότι εἶναι στὴν ἐξορία. Μὴ ζητεῖς τελεία ἀνάπαυση. Ὁ Χριστὸς μᾶς σήκωσε τὸ σταυρό, καὶ μεῖς θὰ σηκώσουμε. Ὅλες τὶς θλίψεις ἐὰν τὶς ἀπομένουμε, βρίσκομε Χάρη παρὰ Κυρίου. Γι’ αὐτὸ μας ἀφήνει ὁ Κύριος νὰ πειραζόμαστε, γιὰ νὰ δοκιμάζει τὸ ζῆλο καὶ τὴν ἀγάπη ποὺ ἔχουμε πρὸς αὐτόν. Γι’ αὐτὸ χρειάζεται ὑπομονή. Χωρὶς ὑπομονὴ δὲν γίνεται ὁ ἄνθρωπος...

Ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος γιὰ τὴν συνέλευση τῶν «Μαρτύρων τοῦ Ἰεχωβᾶ»

Πραγματοποιεῖται στὴν Ἀθῆνα στὶς ἀρχὲς τοῦ μηνὸς Ἰουλίου, ἡ ἐτήσια Συνέλευση Περιφερείας τῶν λεγομένων «Μαρτύρων τοῦ Ἰεχωβά».

Στὴν Πατρίδα μας εἶναι συνταγματικῶς κατοχυρωμένη καὶ σεβαστή ἡ θρησκευτικὴ ἐλευθερία, τὴν ὁποία σέβεται πρωτίστως ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος. Μὲ ἀφορμὴ τὴν προαναγγελθεῖσα συνέλευση, στὸ πλαίσιο τῆς ἐν Χριστῷ ποιμαντικῆς εὐθύνης της γιὰ τὴν προφύλαξη τοῦ Ὀρθοδόξου Πληρώματος ἀπὸ τὴ δράση τῶν διαφόρων αἱρετικῶν, ἡ Ἐκκλησία ἐπιθυμεῖ νὰ ὑπενθυμίσει τὰ ἀκόλουθα:

α) Ἡ Ἑταιρεία «Σκοπιά» τῶν λεγομένων «Μαρτύρων τοῦ Ἰεχωβᾶ» εἶναι ἡ αἱρετικὴ ἐκείνη ὀργάνωση, ἡ ὁποία κατὰ καιροὺς συνηθίζει νὰ μεταβάλλει τὶς διδασκαλίες της. Στὸ πλαίσιο αὐτό, ἐσχάτως χρησιμοποιεῖ καταχρηστικῶς τὸν τίτλο «Χριστιανοὶ Μάρτυρες τοῦ Ἰεχωβᾶ», ἐνῷ παλαιότερα θεωροῦσε ὅτι τὸ ὄνομα «Χριστιανός» ἔχει καταστεῖ «δυσῶδες» καὶ ὅτι ὁ Χριστιανισμὸς εἶναι «πλήρης ρυπαρότητος» (Σκοπιά, 1.3.1962, σ. 143. Φῶς Β σσ. 88, 288).

β) Ἡ «Σκοπιά» εἶναι ἡ αἱρετικὴ ὀργάνωση, ἡ ὁποία δὲν δίστασε νὰ διατυπώσει στὸ παρελθὸν πληθώρα ψευδοπροφητειῶν σχετικῶς μὲ τὴ Δευτέρα Παρουσία καὶ τὸ τέλος τοῦ κόσμου, μὲ ἀποτέλεσμα, ὄχι μόνο νὰ ἀποδεικνύεται ψευδοπροφήτης, ἀλλὰ καὶ νὰ τὴν ἐγκαταλείψουν, ἰδίως μετὰ τὴν τελευταία ψευδοπροφητεία τοῦ...

Γέρων Θεοδόσιος Ἁγιοπαυλίτης

Ἀπό τήν Ἀσκητική καί Ἡσυχαστική Ἁγιορείτικη Παράδοση

O π. Θε­ο­δό­σιος Ἁ­γι­ο­παυ­λί­της, κα­τά κό­σμον Θε­ό­δω­ρος Ἀν­τω­νᾶ­τος, γεν­νή­θη­κε στήν Ἀ­τα­λάν­τη Λο­κρί­δος τήν πρώ­τη Μαρ­τί­ου τοῦ ἔ­τους 1901. Σπο­ύ­δα­σε στήν Ἀ­νω­τά­τη Ἐμ­πο­ρι­κή καί, ὅ­σο ἦ­ταν στόν κό­σμο, ἀ­σχο­λεῖτο μέ τό ἐμ­πό­ριο. Σχέ­ση μέ τήν Ἐκ­κλη­σί­α καί τήν ἐκ­κλη­σι­α­στι­κή ζωή δέν εἶ­χε, γιά νά μήν ποῦ­με ὅ­τι ἦ­ταν καί ἀν­τί­θε­τος. Θέλοντας νά αὐ­ξή­ση τίς δου­λει­ές του σχε­τί­στη­κε μέ μί­α ὁ­μά­δα πνευ­μα­τι­στῶν καί ὄν­τως αὐ­ξή­θη­καν τά κέρ­δη του.

Ἐ­κεῖ­νο τόν και­ρό εἶ­χε ἐκ­δώ­σει στήν Γαλ­λί­α μί­α Γαλ­λί­δα ἕ­να βι­βλί­ο: «Ἕ­να μῆ­να μέ το­ύς ἄν­τρες τοῦ Ἁ­γί­ου Ὄ­ρους», ὑ­βρι­στι­κό γιά τό Ἅ­γιον Ὄ­ρος[1]. Ἐ­πει­δή εἶ­χε με­γά­λη κυ­κλο­φο­ρί­α, βρέ­θη­καν κά­ποι­οι καί δυ­στυ­χῶς τό με­τέ­φρα­σαν καί στά Ἑλ­λη­νι­κά. Μία ἐ­φη­με­ρί­δα, τήν ὁ­πο­ί­α ἔ­παιρ­νε ὁ Θε­ό­δω­ρος, τό δη­μο­σί­ευ­ε σέ συ­νέ­χει­ες. Ἀ­φοῦ εἶ­χε δι­α­βά­σει κά­ποι­α τε­ύ­χη, ὡς ἀ­νή­συ­χο πνεῦ­μα πού ἦ­ταν, τοῦ ἦρ­θε ἡ ἐ­πι­θυ­μί­α, ἡ πε­ρι­έρ­γεια νά ἐ­πι­σκε­φθῆ τό Ἅγιον Ὄ­ρος. «Ἀπό τόσα πού γρά­φει αὐ­τή ἡ Γαλ­λί­δα, τά μι­σά νά εἶ­ναι ἀ­λή­θεια, τό Ἅ­γιον Ὄ­ρος πρέ­πει νά εἶ­ναι...

Ἀποτίμηση κάλπης. Ἡ εὐθύνη τῆς ἐπιλογῆς μας…

Εἶναι προφανὲς ὅτι ὁ ἑλληνικὸς λαὸς εὔκολα ξεχνᾶ ἢ συγχωρᾶ… Οἱ ἐθνικὲς ἐκλογὲς εἶναι γεγονός. Ὁ ΣΥΡΙΖΑ μπορεῖ νὰ ἔχασε τὴν ἐξουσία, τὰ ποσοστὰ του ὅμως (ἰδιαιτέρως στὴν περιοχὴ τῆς Μακεδονίας) δὲν σημείωσαν αἰσθητὴ πτώση ὅπως ἀνέμεναν πολλοί. Ἴσως λησμονήθηκαν τὰ ψέμματα καὶ ἡ ἀνθελληνικὴ πολιτική. Τὸ ΟΧΙ ποὺ ἔγινε ΝΑΙ, ἡ κατάλυση τῆς ἐθνικῆς μας κυριαρχίας, τὸ νέο Μνημόνιο, ἡ προδοσία τῆς Μακεδονίας, ἡ ἀντιεκκλησιαστικὴ καὶ ἀνθελληνικὴ ρητορικὴ μίσους, ἡ συνταγματικὴ ἀναθεώρηση, ὁ ποινικὸς κώδικας μὲ τὴν κατάργηση τῆς βλασφημίας καὶ ἄλλα πολλά…
Ἀπ΄ τὴν ἄλλη μεριὰ ὅσοι ἐπέλεξαν τὴν Νέα Δημοκρατία, ἴσως δὲν στάθμισαν ὅσο ἔπρεπε τὴν ἐπιλογή τους. Διότι ἡ Νέα Δημοκρατία ἦταν αὐτὴ ποὺ σὲ ἄριστη συνεργασία μὲ...

Μόρφου Νεόφυτος: «Οἱ ἠλεκτρονικὲς ταυτότητες ποὺ δίνονται στὴν Κύπρο καὶ θὰ μοιραστοῦν καὶ στὴν Ἑλλάδα εἶναι αὐτὲς γιὰ τὶς ὁποῖες προειδοποίησε ὁ Ἅγιος Παΐσιος»

Ἀσκητές μέσα στὸν κόσμο Α΄ - Κέτη Πατέρα

Ὁ Μι­χα­ήλ Πα­τέ­ρας καί ἡ σύ­ζυ­γός του Ἑ­λέ­νη, κά­τοι­κοι Κο­νί­τσης, τό ἔ­τος 1921 ἀ­πέ­κτη­σαν τό τε­λευ­ταῖ­ο τους παι­δί πού στήν βά­πτι­ση ὠ­νο­μά­σθη­κε Μα­ρί­να–Ἐρ­ρι­κέ­τη. Οἱ γο­νεῖς της ἦ­ταν πι­στοί, θε­ο­φο­βού­με­νοι καί ἀρ­κε­τά εὐ­κα­τά­στα­τοι, μέ σπί­τια, κτή­μα­τα πολ­λά καί χρή­μα­τα ἀ­πό τό ἐμ­πό­ριο πού ἔ­κα­νε ὁ πα­τέ­ρας της.

Ἡ μι­κρή Μα­ρί­να–Ἐρ­ρι­κέ­τη, πού ὅ­λοι τήν φώ­να­ζαν Κέ­τη, με­γά­λω­σε μέ ἄ­νε­ση καί τε­λεί­ω­σε τό Γυ­μνά­σιο. Δι­δά­χθη­κε ἀ­πό μι­κρή τήν πα­τρο­πα­ρά­δο­τη εὐ­λά­βεια, ἀλ­λά καί ἡ ἴ­δια εἶ­χε ἔμ­φυ­τη ἀ­γά­πη πρός τήν Ἐκ­κλη­σί­α. «Ἀ­πό μι­κρή πού ἔ­νι­ω­σα τόν κό­σμο», ἀ­νέ­φε­ρε ἡ ἴ­δια, «ἀ­γά­πη­σα πο­λύ τήν θεί­α Λει­τουρ­γία καί τίς ἀ­κο­λου­θί­ες τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας». Ὅ­ταν ἦταν στό Δη­μο­τι­κό, μιά μέ­ρα ἀ­πό μό­νη της ἔ­φυ­γε ἀ­πό τό σχο­λεῖ­ο, πῆ­γε στήν Ἐκ­κλη­σί­α στήν ἑ­ορ­τή τοῦ ἁ­γί­ου Θε­ο­δώ­ρου καί κοι­νώ­νη­σε. Ὅταν ἐ­πέ­στρε­ψε ὁ δά­σκα­λος τήν ρώ­τη­σε ποῦ ἦ­ταν καί τήν ἔ­δει­ρε. 

Ὅ­ταν με­τά τήν κα­τάρ­ρευ­ση τοῦ ἀλ­βα­νι­κοῦ Με­τώ­που ἦρ­θαν οἱ Ἰ­τα­λοί στήν Κό­νι­τσα, οἱ πε­ρισ­σό­τε­ροι Κο­νι­τσι­ῶ­τες κρύ­φτη­καν στά βου­νά. Ἡ Κέ­τη πα­ρέ­μει­νε κον­τά στούς φι­λά­σθε­νους γο­νεῖς της καί στήν ἡ­λι­κι­ω­μέ­νη για­γιά της. Αἰχ­μα­λω­τί­σθη­καν ἀπό τούς Ἰτα­λούς καί με­τα­φέρ­θη­καν στό Μπά­ρι τῆς Ἰτα­λί­ας. Ἡ Κέ­τη πῆ­ρε μα­ζί της σ᾿ ἕ­να κα­λα­θά­κι Με­γά­λο Ἁ­για­σμό, τήν Σύ­νο­ψη καί εἰ­κό­νες. Μέ­σα στό πλοῖ­ο τους πού ἔ­φθα­σε ἀ­σφα­λές στήν Ἰ­τα­λί­α, ἐ­νῶ πολ­λά εἶ­χαν τορ­πι­λιθῆ, ἡ Κέ­τη πα­ρα­κι­νοῦ­σε τούς συ­ναιχ­μα­λώ­τους νά προ­σεύ­χων­ται. Οἱ ἄλ­λοι τήν κο­ρό­ϊ­δευ­αν καί τήν εἰ­ρω­νεύ­ον­ταν ἀλ­λά με­τά ζη­τοῦ­σαν νά προ­σεύ­χε­ται γι᾿ αὐ­τούς. Μαζί τους ἦ­ταν μιά ἑ­τοι­μό­γεν­νη, ἀ­νή­συ­χη γιά τόν ἐ­πι­κεί­με­νο το­κε­τό της. Ἡ Κέ­τη τήν συμ­πό­νε­σε καί γιά νά τήν βο­η­θή­ση, ἔ­βα­λε μιά...

Θὰ ἐφαρμόσει ἡ νέα κυβέρνηση τὶς δεσμεύσεις της γιὰ τὰ Θρησκευτικά;

Ἀπὸ τὸ ἰστολόγιο «Θρησκευτικὰ»

Τὸ ἀποτέλεσμα τῶν ἐθνικῶν ἐκλογῶν εἶναι ξεκάθαρο. Ἡ Ν.Δ. ἀναδεικνύεται αὐτοδύναμη κυβέρνηση.

Τὸ προηγούμενο διάστημα τῆς προεκλογικῆς περιόδου ἀλλὰ καὶ πρὶν ἀπὸ αὐτὴ σημαίνοντα στελέχη τῆς Ν.Δ. εἶχαν τοποθετηθεῖ γιὰ τὸ ζήτημα τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν σὲ σχέση μάλιστα μὲ τὶς δύο τελεσίδικες ἀποφάσεις τοῦ ΣτΕ ποὺ ἀκύρωσαν τὰ «νέα Θρησκευτικά» τῆς κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ (καὶ ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ). Μάλιστα γιὰ τὸ θέμα εἶχαν παρέμβει δημόσια τὰ πρόσωπα ποὺ συγκροτοῦσαν τὸν Τομέα Παιδείας τῆς Ν.Δ. δηλαδὴ ἡ Τομεάρχης Παιδείας Νίκη Κεραμέως καὶ ὁ ἀναπληρωτὴς Τομεάρχης Χρῆστος Κέλλας ἀλλὰ καὶ πολλὰ...

π. Ἀρσένιος Βλιαγκόφτης: Κυριακὴ τῶν Ἁγίων Νεομαρτύρων

Ἐκπομπὴ μὲ τὸν ὀσιολογιώτατο π. Ἀρσένιο Βλιαγκόφτη ποὺ μεταδίδεται ἀπὸ τὰ κανάλια Atlas TV καὶ Ἀχελῶος TV (Κυριακὴ 7 Ἰουλίου 2019).

Ἡ μεγαλομάρτυς Ἁγία Κυριακὴ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου Καθηγητοὺ 

Οι Μάρτυρες κατέχουν τὴ σημαντικότερη θέση στὴν Ἐκκλησία μας, διότι Αὐτὴ εἶναι θεμελιωμένη στὴ μαρτυρία, στὰ βασανιστήρια, στὸ αἷμα καὶ στὴν ἴδια τὴ ζωὴ ἐκείνων. Τὰ λεγόμενα «Μαρτυρολόγια» εἶναι οἱ βιογραφίες τῶν Μαρτύρων τῆς Ἐκκλησίας μας, τὰ ὁποία διηγοῦνται τὶς ἡρωικές τους ὁμολογίες στὸ Χριστὸ καὶ τὰ ἀφάνταστα δεινοπαθήματά τους ἀπὸ τοὺς διαχρονικοὺς χριστιανομάχους. 

Οἱ Μάρτυρες γυναῖκες ὑπῆρξαν τὸ ἴδιο ἡρωικὲς μὲ τοὺς ἄνδρες, καὶ σὲ πολλὲς περιπτώσεις τοὺς ξεπερνοῦσαν σὲ θάρρος, ἡρωισμὸ καὶ παρρησία, μπροστὰ στοὺς δημίους βασανιστές τους! Μία ἀπὸ αὐτὲς εἶναι καὶ ἡ μεγαλομάρτυς Κυριακή, ἕνα εὔοσμο ἄνθος πίστεως, εὐσέβειας, ἁγνότητας, ἡρωισμοῦ καὶ...

Ὁ μυστηριώδης ἔγκλειστος Ἡρωδίων

Ἀπό τήν Ἀσκητική καί Ἡσυχαστική Ἁγιορείτικη Παράδοση

Ὁ γε­ρω–Ἡ­ρω­δί­ων ὁ Κα­ψα­λι­ώ­της, κα­τά κό­σμον Ἰ­ω­άν­νης Μαν­τούφ ἀ­πό τό Ὀρ­ντα­σέ­στ τῆς Ρου­μα­νί­ας, ἐγεν­νή­θη τό ἔ­τος 1904. Οἱ γο­νεῖς του ὠ­νο­μά­ζον­το Πέ­τρος καί Ἑ­λέ­νη. Ἦρθε στό Ἅγιον Ὄρος καί ἔγινε μοναχός στό Δι­ο­νυ­σι­ά­τι­κο Κελ­λί τῶν Εἰ­σο­δί­ων. Ὕ­στε­ρα ἔ­ζη­σε σέ δι­ά­φο­ρα Κελ­λιά, κυ­ρί­ως στήν Κα­ψά­λα. Στίς 28–10–1964 πῆ­ρε τήν Κα­λύ­βη τοῦ Ἁ­γί­ου Δη­μη­τρί­ου Κα­ψά­λας.

Τά τε­λευ­ταῖ­α χρό­νια ζοῦ­σε βί­ο ἔγ­κλει­στο, τρα­χύ, ἀ­πα­ρά­κλη­τον, τε­λεί­ως μό­νος του. Εἶ­χε μία στέρ­να στό Κελ­λί του καί ἀ­πό κεῖ ἔ­παιρ­νε νε­ρό. Ὅ­ταν κά­πο­τε ἔ­πε­σε μέ­σα ἕ­να πον­τί­κι, πά­λι δέν ἔ­βγαι­νε νά πά­ρη νε­ρό ἀ­πό ἀλ­λοῦ, ἀλ­λά τοῦ ἔ­φερ­νε ὁ γε­ρω–Μα­κά­ριος ὁ γεί­το­νάς του. Οὔ­τε προ­μή­θεια ἔ­κα­νε οὔ­τε ἐ­ψώ­νι­ζε οὔ­τε ἐρ­γο­χει­ροῦ­σε οὔ­τε κή­πους καλ­λι­ερ­γοῦ­σε, καί ὁ Θε­ός πού τρέ­φει τούς κό­ρα­κες ἔ­τρε­φε καί τόν γε­ρω–Ἡ­ρω­δί­ω­να.

Ὅ­ταν κά­ποι­ος τόν ἐ­πι­σκε­πτό­ταν, ἄ­νοι­γε τήν...

Ἐπιστολή Μεγάλου Βασιλείου πρός τήν σύζυγον τοῦ Νεκταρίου γιά νά τήν παρηγορήσει γιά τό θάνατο τοῦ παιδιοῦ της

Ἁγίου Βασιλείου τοῦ Μεγάλου

1. Ἐσκόπευα νά σιωπήσω ἀπέναντι τῆς κοσμιότητός σου μέ τήν σκέψη ὅτι, μέ τήν ψυχή συμβαίνει ὅτι καί μέ ἕνα μάτι πού πάσχει ἀπό φλεγμονή. Αὐτό, δηλαδή τό μάτι καί τό πιό ἁπαλό πράγμα νά τό ἐγγίσει ἐρεθίζεται. Ἔτσι αἰσθάνεται καί ἡ ψυχή πού ἔχει τραυματιστεῖ ἀπό βαριά θλίψη, ὅταν πάει κανείς νά τῆς μιλήσει. Γιατί τά λόγια ὅσο καί ἄν εἶναι παρηγορητικά ὅταν λέγονται τήν ὥρα πού ἡ ψυχή πάσχει καί ἀγωνιᾶ, τίς φαίνονται πολύ ἐνοχλητικά. Ἐπειδή ὅμως σκέφθηκα ὅτι τώρα ἔχω νά κάνω μέ Χριστιανή ἐκπαιδευμένη στά θεῖα ἀπό πολύ καιρό καί πεπειραμένη στά ἀνθρώπινα, ἐνόμισα ὅτι δέν θά ἦταν σωστό νά παραλείψω τό καθῆκον μου. Γνωρίζω ποιά εἶναι τά σπλάγχνα τῶν μητέρων καί ἰδιαίτερα ὅταν θυμηθῶ τούς δικούς σου καλούς καί ἥμερους τρόπους πρός ὅλους, λογαριάζω πόσο μεγάλος πρέπει νά εἶναι ὁ πόνος γιά τή συμφορά πού σ᾽ ἔχει βρεῖ τώρα. Ἔχασες γιό, τόν ὁποῖο, ὅσον ζοῦσε, μακάριζαν ὅλες οἱ μητέρες καί εὔχονταν τέτοιοι νά εἶναι καί οἱ δικοί τους γιοί. Καί ὅταν πέθανε, ἔκλαψαν σάν νά εἶχε θάψει κάθε μία τόν δικό της. Ὁ θάνατος ἐκείνου ὑπῆρξε πλῆγμα στίς δύο πατρίδες (ἐννοεῖ καί τοῦ πατέρα καί τῆς μητέρας του), τήν δική μας καί τήν χώρα τῶν Κιλίκων. Μ᾽ ἐκεῖνον μαζί ἔπεσε καί τό μέγα καί ἔνδοξον γένος (σημ: Ἴσως τό πεθαμένο παιδί νά ἦταν μονάκριβο. Ἔτσι μέ τό θάνατό του ξεκληριζόταν ἡ γενιά τους), κατέρρευσε σάν νά μετακινήθηκε...

π. Κωνσταντῖνος Στρατηγόπουλος: «Ἡ ἀγάπη κορυφώνεται ὅπου ὑπάρχει ταπείνωση»

† Πατὴρ Κωνσταντῖνος Στρατηγόπουλος

«Ἡ ἀγάπη συναντιέται πάρα πολὺ χαμηλά. Μέσα στὸν τάφο. Ἐκεῖ κορυφώνεται, ὅπου ὑπάρχει ταπείνωση. Ἡ ἀγάπη ἀνδρειώνεται μέσα στὴν γῆ γιὰ νὰ μεγαλώσει, νὰ χαθεῖ. Ἂν εἶναι ἕνα μέτρο πάνω ἀπ΄ τὴν γῆ θὰ εἶναι ἕνας σπόρος ἀξιοπρεπής, θὰ διατηρεῖ τὴν δική του αὐτονομία, ἀλλὰ δὲν θὰ ἁγιάσει. Πρέπει ἡ γῆ νὰ τὸν ἀγκαλιάσει γιὰ νὰ γίνει δέντρο».

Οἱ Ἅγιοι καὶ ἡ τιμή τους στὴν ἱστορία τῆς Ἐκκλησίας

† Πατρός Ἀντωνίου Ἀλεβιζόπουλου

Τὸ θέμα αὐτὸ εἶναι πολὺ βασικό, γιατί ὅλες οἱ προτεσταντικὲς αἱρέσεις ἀσκοῦν σφοδρότατη κριτικὴ ἐναντίον τῆς Ἐκκλησίας μας, ὑποστηρίζοντας πὼς ἐμεῖς λατρεύουμε τοὺς ἁγίους καὶ προσβλέπουμε σ' αὐτοὺς γιὰ σωτηρία, ὄχι στὸν Σωτῆρα Χριστό!

Εἶναι λοιπὸν πoιμαντικὴ ἀνάγκη νὰ ἐξηγήσουμε μὲ ποιὰ ἔννοια ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τιμᾶ τοὺς ἁγίους καὶ ποὺ τελικὰ μεταβαίνει αὐτὴ ἡ τιμή. Νὰ τονίσουμε σὲ ποιὰ σχέση βρισκόμαστε ἐμεῖς μὲ τοὺς ἁγίους καὶ τί συνεπάγεται αὐτὴ ἡ σχέση. Πρέπει ἀκόμη νὰ ἀπαντήσουμε στὴν ἔνσταση τῶν προτεσταντῶν, ὅτι οἱ ἅγιοι δὲν εἶναι πανταχοῦ παρόντες καὶ συνεπῶς δὲν ἀκούουν τὶς προσευχές μας.

Νὰ ἑρμηνεύσουμε τὰ θαύματα ποὺ ἐπιτελοῦν οἱ ἅγιοι καὶ νὰ τὰ κατοχυρώσουμε ἁγιογραφικά, νὰ ἀναφερθοῦμε στὴν πρώτη Ἐκκλησία, γιὰ νὰ διαπιστώσουμε ἂν ὑπῆρχε σ' αὐτὴν ἡ τιμὴ τῶν ἁγίων καί, πρὸ παντός, νὰ καταστήσουμε φανερὴ τὴ διάκριση μεταξὺ τιμῆς καὶ λατρείας, λατρευτικῆς προσκύνησης καὶ προσκύνησης σὰν ἐκδήλωση τιμῆς καὶ ἀγάπης, ποὺ ἀποδίδεται ἀπὸ μέρους μας στοὺς ἁγίους.

Κατὰ τὴν πίστη τῆς Ἐκκλησίας μας οἱ ἅγιοι ἀντικατoπτρίζουν τὴ δόξα τοῦ Κυρίου (Β' Κόρ. γ' 18) καὶ ἀκτινοβολοῦν τὸ ἄκτιστο Φῶς τοῦ Θεοῦ (Ματθ. ε' 14. Ἰω. η' 12. Ἐφεσ. ε' 8. Κολ. α' 12. Ἀποκ. κβ' 5).

Ἡ δόξα τῶν ἁγίων καὶ τῶν ἀγγέλων δὲν εἶναι ἀνεξάρτητη ἀπὸ τὴ δόξα τοῦ Χριστοῦ, γιατί...

Ὅταν οἱ κελλιῶτες Ἁγιορεῖτες μοναχοὶ πῆραν τὰ ὄπλα καὶ ἒδιωξαν ἀπόσπασμα τοῦ βουλγαρικοῦ στρατοῦ ἀπὸ τὸ Ἅγιον Ὅρος

Μετὰ τὴν ἀπελευθέρωση τοῦ Ἁγίου Ὅρους, στὶς 2 Νοεμβρίου 1912, ἡ πλειοψηφία τῶν μοναχῶν, πλὴν τῶν Ρώσων, πανηγυρίζει τὸ τέλος τῆς ἀλλόθρησκης ὀθωμανικῆς κατοχῆς καὶ κυρίως γιὰ τὴν αὐτονόητη προοπτικὴ ἐνσωμάτωσης τοῦ Ἁγίου Ὅρους στὸν Ἐθνικὸ Κορμό. Ὡστόσο ἡ de jure ἀναγνώριση τῆς Ἑλληνικῆς κυριαρχίας στὸν Ἄθω, ποὺ ἀρχικὰ ἐπιχειρήθηκε νὰ ἀποτραπεῖ ἀπὸ ἄλλα ὀρθόδοξα κράτη, ἔγινε τὸ 1919 μὲ τὴ Συνθήκη τοῦ Νεϊγὺ καὶ ὁριστικὰ τὸ 1920 μὲ τὴν Συνθήκη τῶν Σεβρῶν.

Καὶ ἐνῶ ὅλη ἡ Ἑλλάδα πανηγύριζε τὴν ἀπελευθέρωση τῆς Μακεδονίας καὶ τὸ Ἅγιον Ὅρος τὴν δική του, φανερὰ πλέον καὶ ἀπροσχημάτιστα στὴν Ἱερὰ Μονὴ Ζωγράφου...

Σύνδεσμος Ἱεροδιδασκάλων: «Ὁ θεσμὸς τοῦ Ἱεροδιδασκάλου ἀπαξιώθηκε ἐξοβελίζοντας τὸ ράσο ἀπ΄ τὴν Παιδεία καὶ τὰ σχολεῖα»

37η Γενικὴ συνέλευση καὶ Ψήφισμα Πανελληνίου Συνδέσμου Ἱεροδιδασκάλων

Πραγματοποιήθηκε μὲ τὴν εὐλογία τοῦ Πανάγαθου Τριαδικοῦ Θεοῦ καὶ τὴν εὐχὴ τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Γρεβενῶν κ.κ. Δαβὶδ ἡ 37η Γ.Σ. τοῦ συνδέσμου μας στὴν ὄμορφη πόλη τῶν Γρεβενῶν. 

Αἰσθανθήκαμε τὴν ἴδια πάντα συγκίνηση ὅπως πάντα πατώντας τὰ ἱερὰ χώματα τῆς μίας καὶ μοναδικῆς ἔνδοξης Ἑλληνικῆς Μακεδονίας. 

Πενήντα (50) Παπαδάσκαλοι ἀπ΄ τὴν Κρήτη ὡς τὴν Ἀλεξανδρούπολη ἀπ΄ τὸν Μυστρὰ ὡς τὴν Κόνιτσα τύχαμε θερμῆς, ἐγκάρδιας, πατρικῆς φιλοξενίας ἀπ΄ τὸν Ἐπίσκοπο κ.κ. Δαβὶδ καθὼς καὶ ἀπ΄ τοὺς ἐκλεκτοὺς ἀδελφοὺς π.Θωμὰ Γάκη ταμία τοῦ Δ.Σ π.Ἐλευθέριο Μαυρίδη καὶ π.Ἀλέξανδρο Φιλιόπουλο κάνοντάς μας νὰ αἰσθανθοῦμε σὰν τὸν τόπο μας.. 

Ὁ θεσμὸς τοῦ Ἱεροδιδασκάλου ὁ ὁποῖος δυστυχῶς τὰ τελευταία χρόνια...

Ἡ ἡγετικὴ ὁμάδα τῆς ΝΔ ἔχει «προσκυνήσει» στὴ Bilderberg!

Γράφει ὁ Δημήτρης Δεσποτίδης, ἐκπαιδευτικὸς 

Εἶναι κανεὶς νὰ ἀπορεῖ μὲ τὴν ρηχότητα ποὺ ἀντιμετωπίζει μεγάλο τμῆμα τῆς κοινωνίας τὴν ἐπιλογὴ τῆς πολιτικῆς της ἡγεσίας. Τὰ κριτήρια ἔχουν ἀλλοιωθεῖ δραματικὰ μὲ συνέπεια τὰ ἴδια γεγονότα νὰ ἑρμηνεύονται τόσο ὑποκειμενικὰ καὶ συμφεροντολογικὰ μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἔχει χαθεῖ κάθε ὅριο καὶ λογική… 

Ποιὸς μπορεῖ νὰ ἀρνηθεῖ ὅτι πολιτικοὶ ὅπως ὁ Σαμαράς, ὁ Καραμανλής, ὁ Ἀλογοσκούφης, ὁ Γ. Παπαθανασίου, ὁ Π. Πικραμμένος, ἡ Κεραμέως, ὁ Κωνσταντῖνος Μητσοτάκης, ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης, ἡ Μπακογιάννη συμμετεῖχαν στὶς συνεδριάσεις τῆς περιβόητης λέσχης; Ἀσφαλῶς κανεὶς, καθότι ἡ λίστα συμμετεχόντων ἀνακοινώνεται κάθε ἔτος ἀπὸ τὴν ἴδια τὴν διοργανώτρια λέσχη! Ἦταν καὶ εἶναι ὅλοι τους πρωτοκλασάτα στελέχη τῆς Νέας Δημοκρατίας καὶ ἐν πολλοῖς καθορίζουν καὶ τὴν ἀκολουθούμενη γραμμὴ ἀπὸ τὸ κόμμα. 

Πῶς λοιπὸν ἐξακολουθοῦμε νὰ θεωροῦμε ὅτι πάει κάτι νὰ ἀλλάξει γιὰ τὸν τόπο μας πρὸς τὸ καλύτερο; Τόσο πολὺ αὐταπατώμεθα δίχως αἴσθηση ὅτι αὐτὰ τὰ σκιώδη κέντρα ἐξουσίας διαθέτουν πολὺ συγκεκριμένη ἀτζέντα και...

Ὁ Ἅγιος Παΐσιος γιὰ τὴν ἀθεΐα καὶ τὴν πολιτική τῶν μασωνικῶν κομμάτων πρὸς τὴν ἐκκλησία, ἔλεγε: «Τί νὰ τὸ κάνω τὸ δεξὶ ἢ τὸ ἀριστερὸ χέρι, ἂν δὲν κάνη σταυρό;»

Ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ Ἱερομονάχου Ἰσαάκ, «Βίος Γέροντος Παϊσίου τοῦ Αγιορείτου», Ἅγιον Ὅρος

Στὰ θέματα τῆς Πατρίδος δὲν ἤθελε οἱ Χριστιανοὶ νὰ εἶναι ἀδιάφοροι. Πολὺ λυπόταν ποὺ ἔβλεπε πνευματικοὺς ἀνθρώπους νὰ ἐπιζητοῦν νὰ βολευθοῦν οἱ ἴδιοι καὶ νὰ μὴν ἐνδιαφέρωνται γιὰ τὴν πατρίδα. Ὁ καημός του καὶ ἡ ἀπορία του ἦταν πῶς οἱ ὑπεύθυνοι δὲν ἀντιλαμβάνονται ποῦ ὁδηγούμαστε. Ὁ ἴδιος ἀπὸ παλαιὰ διέβλεπε τὴν σημερινὴ κατάσταση καὶ ἀνησυχοῦσε, ἀλλὰ δὲν διέσπειρε τὶς ἀνησυχίες του στὸν κόσμο. Ἔλεγε: «Ἀπό το κακὸ ποὺ ἐπικρατεῖ σήμερα θὰ βγεῖ μεγάλο καλό».

Λυπόταν γιὰ τὴν πνευματικὴ κατάπτωση τῶν πολιτῶν. Μιλοῦσε αὐστηρὰ γιὰ αὐτοὺς ποὺ ψήφιζαν ἀντιχριστιανικοὺς νόμους…

…Πέρα ἀπὸ τὴν ἀποκατάσταση τῆς ἀλήθειας, ὑπῆρχε τότε ὅπως καὶ σήμερα, ἐπιτακτικὴ...

Δυνατότητα διακοπῆς τῆς κύησης μέχρι καί τήν τελευταία στιγμή ἐπιφέρει ὁ νέος ποινικός κώδικας !

Τήν ὥρα πού πολιτεῖες τῆς Ἀμερικῆς προωθοῦν σχέδια νόμου τά ὁποία ἀπαγορεύουν τήν ἄμβλωση ἀκόμα καί σέ περιπτώσεις βιασμοῦ (Διαβάστε παρακάτω σχετικό ρεπορτάζ), στή χώρα μας ἡ ἐφαρμογή τοῦ νέου ποινικοῦ κώδικα εἰσάγει τή δυνατότητα διακοπῆς τῆς κύησης μέχρι καί τήν τελευταία στιγμή. Συγκεκριμένα στό ἄρθρο 304 πάρ. 4γ ἀναφέρεται: «Δέν εἶναι ἄδικη πράξη ἡ τεχνητή διακοπή τῆς ἐγκυμοσύνης πού ἐνεργεῖται ἀπό τήν ἔγκυο ἤ μέ τή συναίνεση τῶν προσώπων πού ἀναφέρονται στήν παράγραφο 2 ἀπό γιατρό μαιευτήρα γυναικολόγο μέ τή συμμετοχή ἀναισθησιολόγου, σέ ὀργανωμένη νοσηλευτική μονάδα, ἄν συντρέχει μία ἀπό τίς ἀκόλουθες περιπτώσεις: [α... β ...] γ) Ἔχουν διαπιστωθεῖ, μέ τά μέσα προγεννητικῆς διάγνωσης, ἐνδείξεις σοβαρῆς ἀνωμαλίας τοῦ ἐμβρύου πού ἐπάγονται τή γέννηση παθολογικοῦ νεογνοῦ ἤ ὑπάρχει ἀναπότρεπτος κίνδυνος γιά τή ζωή τῆς ἐγκύου ἤ κίνδυνος σοβαρῆς καί διαρκοῦς βλάβης τῆς σωματικῆς ἤ ψυχικῆς ὑγείας της. Στήν περίπτωση αὐτή ἀπαιτεῖται σχετική βεβαίωση καί τοῦ κατά περίπτωση ἁρμόδιου γιατροῦ». Ἡ συγκεκριμένη διαδικασία εἶχε ὅριο τίς 24 ἑβδομάδες πρίν ἀπό τήν ἀλλαγή τοῦ νέου ποινικοῦ κώδικα. Ἐπιπλέον τό πλαίσιο τῆς ποινῆς γιά τίς περιπτώσεις πού καταδικάζεται ἡ διακοπή τῆς κύησης μειώνεται ἀπό τά 5-20 χρόνια στά 5-10. Συνεπῶς, καθώς προοδευτκές χῶρες σφίγγουν τόν κλοιό γύρω ἀπό τό ἀθεράπευτο πρόβλημα τῶν ἀμβλώσεων, ἡ κατά τά ἄλλα ἀνθρωποκεντρική Ἑλλάδα «συμμορφώνεται» στά ἀνώτερα νεοταξικά κλιμάκια παρέχοτας νέα παραθυράκια στήν διαδικασία τῆς ἄμβλωσης.

Διαβάστε τήν εἴδηση παρακάτω…

Ἀλαμπάμα - ΗΠΑ: Παράνομη ἡ ἄμβλωση ἀκόμη καί σέ περιπτώσεις βιασμῶν

Σωρεία ἀντιδράσεων σέ τοπικό καί διεθνές ἐπίπεδο προκάλεσε ἡ ἀπόφαση τῆς πολιτείας τῆς Ἀλαμπάμα νά ἀπαγορεύσει τίς ἀμβλώσεις, ἀκόμα καί σέ περιπτώσεις πού ἡ γυναίκα...

Πῶς μπορεῖ νά συντελεσθεῖ ἡ κάθαρση τῶν σκανδάλων στήν παπική "ἐκκλησία";

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ 

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ 

Ἐν Πειραιεῖ τή 1η Ιουλίου 2019

Ἡ ἠθική σήψη καί ἡ πνευματική κατάπτωση τῆς ἀνθρωπότητας εἶναι ὀφθαλμοφανῆ φαινόμενα στήν τραγική ἐποχή μας. 

Οἱ ἄνθρωποι ὡς πρόσωπα, ὡς κοινωνικές ὁμάδες, ὡς πολιτικοί σχεδιασμοί, ὡς κράτη, ὡς παγκόσμια κοινότητα, βιώνουν πρωτοφανῆ ἔκπτωση ἀπό τήν αὐθεντικότητά τους, τήν κατ’ εἰκόνα Θεοῦ δημιουργημένους (Γέν. 1,26). Ἡ ἠθική κατάπτωση ἔχει φτάσει σέ ἀκραῖες μορφές, θυμίζοντάς μας τήν περιγραφή τῶν ἐσχάτων καιρῶν ἀπό τόν ἀδιάψευστο λόγο τοῦ Θεοῦ καί τίς θεόπνευστες προρρήσεις τῶν ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας μας. Τό χορό τῆς ἀνηθικότητας καί τῆς παγίωσης ἀποδοχῆς τοῦ κακοῦ ὡς καλοῦ, σέρνουν οἱ ἀνά τόν κόσμο κυβερνήσεις, νομοθετώντας, κατά παραγγελία σκοτεινῶν κέντρων. Ὅσο καί ἄν ψάξουμε στό διεθνές πολιτικό σκηνικό, δέν θά μπορέσουμε νά βροῦμε κρατικές ὀντότητες ὡς φορεῖς τῶν παραδεδομένων προαιώνιων ἠθικῶν ἀρχῶν. Πικρή εἶναι ἡ ἐμπειρία μας καί στή χώρα μας, γιά τή θεσμοθέτηση νομοθετημάτων, τά ὁποία...

«Τέτοιο τὸ μαντρί, τέτοιο καὶ τὸ τυρὶ»

«Πάντα χρειάζεται μισὴ φέτα ὄνειρο καὶ λίγες θροῦμπες οὐτοπίες 

γιὰ νὰ βαδίζεις ἔστω πάνω στὰ κύματα».

Τάσος Κουράκης, ἀντιπρόεδρος τῆς Βουλῆς, βουλευτὴς ΣΥΡΙΖΑ καὶ ποιητής.

Νομίζω στοὺς παραπάνω στίχους - «ὕψος δυσανάβατον ἀνθρωπίνοις λογισμοῖς» - συμπυκνώνεται ὅλη ἡ κοσμοθεωρία τοῦ ΣΥΡΙΖΑ.  Ἐπιχειρώντας, μὲ πρόδηλη, ἔντονη καὶ ζωηρὰ τὴν συγκίνησή μου, μία ἀποκρυπτογράφηση τῶν στίχων τοῦ κ. ἀντιπροέδρου τῆς Βουλῆς, θὰ ἀποτολμοῦσα νὰ γράψω τὰ ἑξῆς: Γιὰ νὰ σταθεῖς ὄρθιος στὴν πολυκύμαντη ζωή, στὸ πέλαγος τοῦ βίου, «πάντα χρειάζεσαι» μισῆ φέτα: τυρί; ψωμὶ μὲ βούτυρο; χαλβὰ «μακεδονικό»;  Δὲν τὸ διευκρινίζει ὁ ποιητής, ἀλλὰ ἐννοεῖ φέτα τυρὶ μᾶλλον καὶ λίγες, εὐάριθμες θροῦμπες. Θρούμπα εἶναι ἡ ἐλιὰ ποὺ πέφτει ἀπὸ τὸ δέντρο, ἡ χαμάδα ὅπως ἀλλιῶς λέγεται. Ἐδῶ διακρίνω μία «προφητικὴ» διάσταση στὸν στίχο. Οἱ θροῦμπες συνοδεύουν τὴν λέξη...

21 χρόνια ἀπό τήν κοίμηση τοῦ βιογράφου τοῦ ὁσίου Παϊσίου Ἱερομ. Ἰσαάκ τοῦ Λιβανέζου Ἁγιορείτη Πνευματικοῦ

1937–16/7/1998, ν.η

Ὁ κατά κόσμον Φάρες Ἀττάλα γεννήθηκε στό Ναμπάυ τοῦ πολύπαθου Λιβάνου τό 1937. Νέος μόνασε στήν πατρίδα του. Στή συνέχεια ἦλθε γιά σπουδές στή Θεολογική Σχολή τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Τήν περίοδο αὐτή γνωρίσθηκε καί συνδέθηκε πνευματικά μέ πατέρες τοῦ Ἁγίου Ὅρους καί κυρίως μέ τόν μακαριστό Γέροντα Παΐσιο (f 1994), τοῦ ὁποίου στάθηκε καλός βιογράφος.

Τό 1979 ἔλαβε τό μέγα καί ἀγγελικό σχῆμα καί ἀπό Φίλιππος ὀνομάσθηκε ‘Ἰσαάκ. Τό μοναχικό σχῆμα τοῦ τό ἔδωσε ὁ Γέροντας Παΐσιος. Διετέλεσε Πνευματικός τῶν μαθητῶν τῆς Ἀθωνιάδος Σχολῆς καί πολλῶν ἀνθρώπων. Ἄφησε ἀγαθό παράδειγμα ἀγωνιστού στήν εὐλογημένη συνοδεία τοῦ Σταυρονικητιανοῦ Κελλιοῦ τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου στήν Κάτω Καψάλα.

Ἄνθρωπος εὐφυής, γλυκομίλητος, φιλόπονος, φιλότιμος, ψάλλοντας θαυμάσια μέ τήν ὡραία φωνή του. Ὑπῆρξε ἀγαθός παρηγορητής Ἑλλήνων καί Ἀράβων. Γιά τούς δεύτερους εἶχε ἀρχίσει μεταφράσεις πατερικῶν βιβλίων πρός....

Ἅγιος ὁσιομάρτυς Γεράσιμος ὁ Μεγαλοχωρίτης (3 Ἰουλίου † )

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοὺ 

Τὰ Ἄγραφα ἔγινα στὰ χρόνια της τουρκοκρατίας κοιτίδα καλλιέργειας τῆς ἐλευθερίας καὶ τῆς χριστιανικῆς πίστεως, λόγω τῆς ἰδιομορφίας τοῦ ἐδάφους. Στὴν εὐρύτερη περιοχὴ ἀναδείχτηκαν πολλοὶ ἅγιοι καὶ Νεομάρτυρες. Ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς ὑπῆρξε ὀ άγιος ὁσιομάρτυρας Γεράσιμος ὁ Εὐρυτάνας. 

Γεννήθηκε στὰ τέλη τοῦ 18ου αιώνα στο Μεγάλο Χωριό της Εὐρυτανίας ἀπὸ εὐσεβεῖς γονεῖς καὶ τὸ βαπτιστικό του ὄνομα ἤταν Γεωργιος. Λόγω τῆς φτώχιας τὸν πῆρε ὁ ἀδελφὸς του Αθανάσιος, ὅταν ἦταν 11 ἐτῶν, στην Κωνσταντινούπολη καὶ τὸν ἔβαλε ὑπάλληλο σὲ παντοπωλεῖο κάποιου συντοπίτη του. Κάποια μέρα τὸ ἀφεντικὸ τοῦ τὸν ἔστειλε νὰ πουλήσει γιαούρτια σὲ πήλινα δοχεῖα, τὰ ὁποῖα εἶχε βάλλει σὲ ἕνα ταψί. Ὅμως, ἀπὸ συνεργία τοῦ πονηροῦ, ὅπως περπατοῦσε καὶ διαλαλοῦσε τὴν πραμάτειά του, σκόνταψε σὲ μία...

Νέα ἔρευνα δείχνει ὅτι ἡ Ἑλλάδα γίνεται χώρα γερόντων !

Χώρα γερόντων κινδυνευει νά γίνει ἡ Ἑλλάδα, σύμφωνα μέ στοιχεῖα νέας ἔρευνας, τό 22% σχεδόν τῶν κατοίκων τῆς εἶναι πλέον ἄνω τῶν 65 ἐτῶν καί τό ποσοστό τῶν ἀνθρώπων πάνω ἀπό τά 85 ἔτη ἀγγίζει τό 3,5% (μόλις 0,04% τό 1951). 

Πρόκειται για στοιχεία ἔρευνας του Βύρωνα Κοτζαμάνη, καθηγητή Δημογραφίας καί Δ/ντή τοῦ Ἐργαστηρίου Δημογραφικῶν καί Κοινωνικῶν Ἀναλύσεων τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλίας πού δημοσιευθῆκαν στό 35ο τεῦχος τῶν «Δημογραφικῶν Νέων» μέ τίτλο «Ἑλλάδα, δημογραφικές ἐξελίξεις καί δημογραφικές προκλήσεις» πού ἐκδίδεται ἀπό τό ΕΔΚΑ. 

Ὅπως ἀναφέρεται ἐπίσης στήν ἔρευνα παρατηρεῖται μία ὑπέρ-συγκέντρωση τοῦ πληθυσμοῦ σέ ἕνα ἐξαιρετικά περιορισμένο τμῆμα τῆς συνολικῆς ἐπιφάνειας τῆς χώρας μας καθώς σχεδόν 3 στούς 4 κατοίκους ζοῦν πλέον στίς μητροπολιτικές περιοχές Ἀθηνῶν καί Θεσσαλονίκης καί σέ μία δεκάδα μεγάλων ἀστικῶν κέντρων (καί τήν ἄμεση περιφέρειά τους), οἱ δέ τάσεις ἐξόδου ἀπό τά ἀστικά κέντρα τήν περίοδο τῆς κρίσης, ἀκόμη καί ἄν...

Σύντομη βιογραφία τοῦ Ἁγίου Ἰωάννη Μαξίμοβιτς (1896 - 1966) (2 Ἰουλίου † )

Ο Ἅγιος Ἰωάννης γεννήθηκε στὶς 4 Ἰουνίου τὸ 1896 στὸ χωριὸ Ἀντάμοβκα τῆς ἐπαρχίας Χαρκὼβ τῆς Νότιας Ρωσίας. Ἦταν ἀπόγονός της ἀριστοκρατικῆς οἰκογένειας Μαξίμοβιτς ποὺ ἕνα μέλος αὐτῆς τῆς οἰκογένειας ἀνακηρύχτηκε Ἅγιος του 1916 καὶ εἶναι ὁ ἱεράρχης Ἰωάννης Μαξίμοβιτς Μητροπολίτης Τομπὸλσκ ποὺ τὸ λείψανό του παραμένει ἄφθαρτο μέχρι σήμερα στὸ Τομπόλσκ. Ὁ Ἅγιος αὐτὸς Ἱεράρχης Ἰωάννης ἐκοιμήθη στὶς ἀρχὲς τοῦ 18ου αἰῶνος ἀλλὰ μεταλαμπάδευσε τὴν χάρη του στὸν μακρινό του ἀνιψιό, τὸ Μιχαὴλ (γιατί αὐτὸ ἦταν τὸ βαπτιστικὸ ὄνομα τοῦ Ἁγίου Ἰωάννη καὶ ὅταν ἔγινε ἀργότερα μοναχὸς πῆρε τὸ ὄνομά του θείου του. Ὁ πατέρας του, ὁ Μπόρις ἦταν στρατάρχης τῶν εὐγενῶν σὲ μία ἐπαρχία τοῦ Χαρκὼβ καὶ ὁ θεῖος τοῦ ἦταν πρύτανις Πανεπιστημίου Κιέβου. Ἡ σχέση του μὲ τοὺς γονεῖς τοῦ ἦταν πάντα ἄριστη. Κατὰ τὴν παιδική του ἡλικία ὁ Μιχαὴλ ἦταν...φιλάσθενος καὶ ἔτρωγε λίγο. Ἦταν ἥσυχο παιδὶ καὶ πολὺ εὐγενικὸς καὶ εἶχε βαθειὰ θρησκευτικότητα. Ὅταν ἔπαιζε, ἕντυνε τὰ στρατιωτάκια τοῦ μοναχούς, μάζευε εἰκόνες, θρησκευτικὰ βιβλία καὶ τοῦ ἄρεσε νὰ διαβάζει βίους Ἁγίων. Τὰ βράδια στεκόταν ὄρθιος γιὰ πολλὴ ὥρα προσευχόμενος. Ἐπειδὴ ἦταν ὁ μεγαλύτερος ἀπὸ τὰ 5 ἀδέλφια τοῦ...

Οἱ ἅγιοι τῶν φτωχῶν

Ἅγιοι Ἀνάργυροι (+ 1 Ἰουλίου)

Στὴν Ἐκκλησία μας ἔχουμε πολλὲς περιπτώσεις ἁγίων ποὺ ἔκαναν κανόνα τῆς ζωῆς τους καὶ ἐφάρμοσαν στὴν πράξη τὸ Κυριακὸ λόγιο «ἀσθενοῦντας θεραπεύετε…δωρεὰν ἐλάβετε δωρεὰν δότε» (Ματθ. 10,8). Τὰ πιὸ χαρακτηριστικὰ παραδείγματα αὐτῆς τῆς στάσης ζωῆς ἀποτελοῦν ἀναμφίβολα οἱ Ἅγιοι Ἀνάργυροι, ποὺ ὀνομάστηκαν ἔτσι ἐπειδὴ προσέφεραν τὶς ὑπηρεσίες τους στοὺς συνανθρώπους τους χωρὶς νὰ λαμβάνουν χρηματικὴ ἀμοιβὴ (ἀργύριον) γιὰ τὸ ἔργο τους.

Ὑπάρχουν πολλοὶ ἅγιοι ποὺ ἔλαβαν αὐτὸν τὸ χαρακτηρισμὸ (Κοσμᾶς καὶ Δαμιανός, Κύρος καὶ Ἰωάννης, Παντελεήμων καὶ Ἐρμόλαος, Σαμψῶν καὶ Διομήδης). Στὴν ἐκκλησιαστικὴ τάξη τιμῶνται, ἐπιπροσθέτως, μὲ τὴν ἕβδομη κατὰ σειρὰ μερίδα κατὰ τὴν Ἀκολουθία τῆς Προσκομιδῆς.

Εἰδικὰ μὲ τὰ ὀνόματα Κοσμᾶς καὶ Δαμιανὸς ἡ ἐκκλησιαστικὴ παράδοση γνωρίζει τρία ζεύγη Ἁγίων Ἀναργύρων. Κατὰ τὴν 1η Ιουλίου, συγκεκριμένα, τιμῶνται οἱ ἅγιοι ποὺ κατάγονται ἀπὸ τὴ Ρώμη. Αὐτοὶ ἔζησαν στὰ χρόνια τοῦ βασιλιᾶ Καρίνου (283-284) καὶ ἦταν ὀνομαστοὶ γιατροί, οἱ ὁποῖοι τὸ μόνο ποὺ ζητοῦσαν ὡς ἀμοιβή, ἦταν ἡ πίστη στὸν ἀληθινὸ Θεό. Ὁ φθόνος ὅμως...

«Ζηλοῦτε τὰ χαρίσματα τὰ κρείττονα»

Τὸ χάρισμα τῶν χαρισμάτων

Στὸ σημερινὸ Ἀποστολικὸ ἀνάγνωσμα, τό ὁποῖο ἀναγινώσκεται πρὸς τιμὴν τῶν ἑορταζομένων ἁγίων Ἀναργύρων, ὁ ἀπόστολος Παῦλος κάνει λόγο γιὰ τὰ χαρίσματα τοῦ Ἁ­­γίου Πνεύματος. Προτρέπει ὅμως νὰ ἐπιδιώκουμε τὰ ἀνώτερα ἀπὸ αὐτά: «Ζηλοῦτε τὰ χαρίσματα τὰ κρείττονα», γράφει.

Εἶναι λοιπὸν εὐκαιρία σήμερα, μὲ ἀ­­φορμὴ τὴν ἑορτὴ τῶν ἁγίων ἐνδόξων καὶ θαυματουργῶν Ἀναργύρων Κοσμᾶ καὶ Δαμιανοῦ, νὰ δοῦμε τὴ ζωὴ αὐτῶν τῶν δύο Ἁγίων καὶ πῶς καλλιέργησαν τὰ ἀνώτερα χαρίσματα στὴ ζωή τους.

1. Ἰατροὶ θαυματουργοὶ

Οἱ ἅγιοι Ἀνάργυροι Κοσμᾶς καὶ Δαμιανὸς ἦταν ἀδέλφια καὶ ἔζησαν στὴ Ρώμη γύρω στὰ τέλη τοῦ 3ου αἰώνα μ.Χ. Πιστοὶ χριστιανοὶ καὶ οἱ δύο, σπούδασαν τὴν ἰατρικὴ ἐπιστήμη μὲ σκοπὸ...