Ὁ Βρετανὸς πρωθυπουργὸς Κὶρ Στάρμερ καὶ ἡ κυβέρνηση τῶν ἐργατικῶν ἔκαναν πίσω στὰ σχέδια γιὰ ὑποχρεωτικὴ ψηφιακὴ ταυτότητα (digital ID) γιὰ ὅλους τοὺς ἐργαζόμενους στὸ Ἡνωμένο Βασίλειο.
Τὸν Σεπτέμβριο 2025, ὁ Στάρμερ εἶχε ἀνακοινώσει ὅτι θὰ εἰσαχθεῖ ἡ digital ID (ἕνα εἶδος ψηφιακῆς ταυτότητας στὸ κινητό, μὲ ὄνομα, ἡμερομηνία γέννησης, ἐθνικότητα, φωτογραφία κλπ) καὶ ὅτι θὰ εἶναι ὑποχρεωτικὸ γιὰ κάποιον νὰ δουλεύει στὴ Βρετανία,
Σήμερα ὅμως, μετὰ ἀπὸ ἔντονες ἀντιδράσεις ἀπο βουλευτὲς ὅλων τῶν κομμάτων ποὺ ἔδειξαν πτώση ὑποστήριξης ὁ Στάρμερ ἀκύρωσε τὸ ὑποχρεωτικὸ κομμάτι γιὰ τὴν ἀρχικὴ φάση.
Τὸν Σεπτέμβριο 2025, ὁ Στάρμερ εἶχε ἀνακοινώσει ὅτι θὰ εἰσαχθεῖ ἡ digital ID (ἕνα εἶδος ψηφιακῆς ταυτότητας στὸ κινητό, μὲ ὄνομα, ἡμερομηνία γέννησης, ἐθνικότητα, φωτογραφία κλπ) καὶ ὅτι θὰ εἶναι ὑποχρεωτικὸ γιὰ κάποιον νὰ δουλεύει στὴ Βρετανία,
Σήμερα ὅμως, μετὰ ἀπὸ ἔντονες ἀντιδράσεις ἀπο βουλευτὲς ὅλων τῶν κομμάτων ποὺ ἔδειξαν πτώση ὑποστήριξης ὁ Στάρμερ ἀκύρωσε τὸ ὑποχρεωτικὸ κομμάτι γιὰ τὴν ἀρχικὴ φάση.
I am off for a very large drink to celebrate the demise of mandatory Digital ID. pic.twitter.com/0GUPdLqbxn
— Rupert Lowe MP (@RupertLowe10) January 13, 2026
Γεώργιος Ἀποστολάκης, Ἡ νίκη ποὺ ἔρχεται ὅταν οἱ πολῖτες σηκώνονται ὄρθιοι.
Ἡ πρόσφατη ἐξέλιξη στὴ Βρετανία δὲν εἶναι ἁπλῶς μιὰ πολιτικὴ ὑποχώρηση· εἶναι μιὰ μεγάλη δημοκρατικὴ νίκη. Ἀπέναντι στὴν ἀπόπειρα ἐπιβολῆς ὑποχρεωτικῆς ψηφιακῆς ταυτότητας ἀπὸ τὸν Κὶρ Στάρμερ, οἱ Βρετανοὶ πολῖτες δὲν ἔσκυψαν τὸ κεφάλι. Δὲν ἀδιαφόρησαν. Ὀργανώθηκαν, ἀγωνίστηκαν καὶ μίλησαν μὲ ἀριθμοὺς ποὺ δὲν ἀγνοοῦνται.
Τρία ἑκατομμύρια ὑπογραφές.
Τρία ἑκατομμύρια συνειδήσεις σὲ ἐγρήγορση.
Τρία ἑκατομμύρια φωνὲς ποὺ ἀπαίτησαν τὸ αὐτονόητο: ἐλευθερία ἐπιλογῆς.
Καὶ νίκησαν. Ἡ ὑποχρεωτικότητα κατέρρευσε. Ἡ προαιρετικότητα ἐπιβλήθηκε ὡς καρπὸς συλλογικῆς δράσης. Αὐτὸ εἶναι τὸ μάθημα τῆς Βρετανίας πρὸς ὅλη τὴν Εὐρώπη — καὶ ἰδιαίτερα πρὸς ἐμᾶς.
Τὸ μήνυμα πρὸς τοὺς Ἕλληνες ἀγωνιστές
Γιὰ τοὺς Ἕλληνες ἀκτιβιστὲς κατὰ τοῦ ψηφιακοῦ ὁλοκληρωτισμοῦ, καὶ εἰδικὰ γιὰ τὸ κίνημα ΕΞΟΔΟΣ, ἡ βρετανικὴ νίκη εἶναι φάρος ἐλπίδας. Ἀποδεικνύει ὅτι ἡ «ψηφιακὴ σκλαβιὰ» δὲν εἶναι ἀναπόφευκτη. Ὅτι τὰ σχέδια ἐπιβολῆς μποροῦν νὰ ἀνατραποῦν ὅταν οἱ πολῖτες παίρνουν τὴν ὑπόθεση στὰ χέρια τους.
Ὅμως ἐδῶ χρειάζεται καὶ μιὰ εἰλικρινής, καλοπροαίρετη αὐτοκριτική.
Τρία ἑκατομμύρια ὑπογραφές.
Τρία ἑκατομμύρια συνειδήσεις σὲ ἐγρήγορση.
Τρία ἑκατομμύρια φωνὲς ποὺ ἀπαίτησαν τὸ αὐτονόητο: ἐλευθερία ἐπιλογῆς.
Καὶ νίκησαν. Ἡ ὑποχρεωτικότητα κατέρρευσε. Ἡ προαιρετικότητα ἐπιβλήθηκε ὡς καρπὸς συλλογικῆς δράσης. Αὐτὸ εἶναι τὸ μάθημα τῆς Βρετανίας πρὸς ὅλη τὴν Εὐρώπη — καὶ ἰδιαίτερα πρὸς ἐμᾶς.
Τὸ μήνυμα πρὸς τοὺς Ἕλληνες ἀγωνιστές
Γιὰ τοὺς Ἕλληνες ἀκτιβιστὲς κατὰ τοῦ ψηφιακοῦ ὁλοκληρωτισμοῦ, καὶ εἰδικὰ γιὰ τὸ κίνημα ΕΞΟΔΟΣ, ἡ βρετανικὴ νίκη εἶναι φάρος ἐλπίδας. Ἀποδεικνύει ὅτι ἡ «ψηφιακὴ σκλαβιὰ» δὲν εἶναι ἀναπόφευκτη. Ὅτι τὰ σχέδια ἐπιβολῆς μποροῦν νὰ ἀνατραποῦν ὅταν οἱ πολῖτες παίρνουν τὴν ὑπόθεση στὰ χέρια τους.
Ὅμως ἐδῶ χρειάζεται καὶ μιὰ εἰλικρινής, καλοπροαίρετη αὐτοκριτική.
Ἡ ἑλληνικὴ ἀδιαφορία: τὸ μεγάλο ἐμπόδιο
Σὲ ἀντίθεση μὲ τοὺς Βρετανούς, ὁ ἑλληνικὸς λαός —στὴν πλειοψηφία του— παραμένει ἀδρανής. Ἡ συμμετοχὴ στὶς προσκλήσεις γιὰ ὑπογραφές, ἡ παρουσία στὸν δημόσιο διάλογο, ἡ ἔμπρακτη στήριξη πρωτοβουλιῶν ὅπως τῆς ΕΞΟΔΟΣ, εἶναι δυσανάλογα μικρὴ σὲ σχέση μὲ τὴ σοβαρότητα τοῦ διακυβεύματος.
Δὲν πρόκειται γιὰ ἐπίπληξη, ἀλλὰ γιὰ ὑπενθύμιση: ἡ ἐλευθερία δὲν διατηρεῖται μὲ ἀδράνεια.
Ἡ Βρετανία μᾶς ἔδειξε ὅτι οἱ κυβερνήσεις ὑποχωροῦν μόνο ὅταν οἱ πολῖτες ἐπιμένουν. Ὅταν μετατρέπουν τὴν ἀνησυχία σὲ δράση καὶ τὴν ἀγανάκτηση σὲ ὑπογραφές, παρουσία, πίεση.
Ἡ ἐλπίδα ἔχει προηγούμενο
Καὶ ἂν κάποιος ἀμφιβάλλει ὅτι «αὐτὰ δὲν γίνονται ἐδῶ», ἀρκεῖ νὰ θυμηθεῖ τὴν Ἑλβετία. Ἐκεῖ, οἱ πολῖτες —μὲ δημοψηφίσματα καὶ μαζικὴ συμμετοχὴ— ἔχουν ἐπανειλημμένα μπλοκάρει ὑπερβολὲς κρατικοῦ ἐλέγχου, ἀποδεικνύοντας ὅτι ἡ ἄμεση δημοκρατία ζεῖ ὅταν οἱ πολῖτες τὴ χρησιμοποιοῦν.
Τὸ συμπέρασμα
Ἡ βρετανικὴ νίκη δὲν εἶναι ξένη ὑπόθεση. Εἶναι πρόσκληση.
Πρόσκληση πρὸς τοὺς Ἕλληνες νὰ ἀφήσουν τὴν ἀπάθεια.
Πρόσκληση νὰ ἀποδείξουμε ὅτι ἡ κοινωνία δὲν εἶναι παθητικὸς ἀποδέκτης τεχνοκρατικῶν ἐπιβολῶν.
Ἂν τρία ἑκατομμύρια Βρετανοὶ μπόρεσαν νὰ ἀλλάξουν τὴν πορεία μιᾶς ὁλόκληρης χώρας, τότε τίποτα δὲν ἐμποδίζει καὶ ἐμᾶς — ἐκτὸς ἀπὸ τὴν ἀδιαφορία.
Καὶ αὐτή, ὅπως μᾶς δείχνει ἡ Ἱστορία, νικιέται.
Δὲν πρόκειται γιὰ ἐπίπληξη, ἀλλὰ γιὰ ὑπενθύμιση: ἡ ἐλευθερία δὲν διατηρεῖται μὲ ἀδράνεια.
Ἡ Βρετανία μᾶς ἔδειξε ὅτι οἱ κυβερνήσεις ὑποχωροῦν μόνο ὅταν οἱ πολῖτες ἐπιμένουν. Ὅταν μετατρέπουν τὴν ἀνησυχία σὲ δράση καὶ τὴν ἀγανάκτηση σὲ ὑπογραφές, παρουσία, πίεση.
Ἡ ἐλπίδα ἔχει προηγούμενο
Καὶ ἂν κάποιος ἀμφιβάλλει ὅτι «αὐτὰ δὲν γίνονται ἐδῶ», ἀρκεῖ νὰ θυμηθεῖ τὴν Ἑλβετία. Ἐκεῖ, οἱ πολῖτες —μὲ δημοψηφίσματα καὶ μαζικὴ συμμετοχὴ— ἔχουν ἐπανειλημμένα μπλοκάρει ὑπερβολὲς κρατικοῦ ἐλέγχου, ἀποδεικνύοντας ὅτι ἡ ἄμεση δημοκρατία ζεῖ ὅταν οἱ πολῖτες τὴ χρησιμοποιοῦν.
Τὸ συμπέρασμα
Ἡ βρετανικὴ νίκη δὲν εἶναι ξένη ὑπόθεση. Εἶναι πρόσκληση.
Πρόσκληση πρὸς τοὺς Ἕλληνες νὰ ἀφήσουν τὴν ἀπάθεια.
Πρόσκληση νὰ ἀποδείξουμε ὅτι ἡ κοινωνία δὲν εἶναι παθητικὸς ἀποδέκτης τεχνοκρατικῶν ἐπιβολῶν.
Ἂν τρία ἑκατομμύρια Βρετανοὶ μπόρεσαν νὰ ἀλλάξουν τὴν πορεία μιᾶς ὁλόκληρης χώρας, τότε τίποτα δὲν ἐμποδίζει καὶ ἐμᾶς — ἐκτὸς ἀπὸ τὴν ἀδιαφορία.
Καὶ αὐτή, ὅπως μᾶς δείχνει ἡ Ἱστορία, νικιέται.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου