Τὸ ἠχητικὸ ἀπόσπασμα ἀπὸ τὴν ὁμιλία - σὲ mp3 ἐδῶ
Μὲ χίλιους δύο τρόπους, ποικιλοτρόπως καὶ πολυμόρφως δείχνει [ὁ Θεὸς] τὴν ἀγάπη Του. Καὶ μὲ ὅλα Του τὰ κτίσματα· ἀκόμη καὶ ἀπ' ἕνα πολὺ μικρὸ κρίνο, ὅπως μᾶς εἶπε ὁ Χριστός, δείχνει τὴν ἀγάπη Του. Ἔτσι, λοιπόν, ἀξιοποιεῖ ὅ,τι Ἐκεῖνος ἔφτιαξε γιὰ νὰ ἐκφράσει αὐτὸ ποὺ θέλει πρὸς ἐμᾶς. Αὐτὸ τὸ κάνει καὶ διὰ τῶν οὐρανίων δυνάμεων καὶ τῶν Ἀγγέλων. Γι' αὐτὸ ἡ Ἐκκλησία μας, ὅταν προβάλλει τὶς μορφές τους καὶ τοὺς γιορτάζει ὅπως σήμερα, τοὺς προβάλλει καὶ θεραπευτικῶς καὶ διδακτικῶς καὶ ἀναγωγικώς. Εἶναι μιὰ γιορτή, ὅπως ὅλες οἱ γιορτές, ποὺ κάτι μηνύουν ἀπὸ τὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ στὴν ζωή μας καὶ στὴν καρδιά μας.
Νὰ δοῦμε λοιπὸν τί μηνύουν οἱ οὐράνιες δυνάμεις καὶ οἱ Ἄγγελοι στὴ ζωή μας καὶ τί θεραπευτικὸ ἔχει νὰ φέρει αὐτὴ ἡ γιορτή, ποὺ σήμερα φέραμε μπροστά μας μέσα στὴ Λειτουργία. Νὰ ξεκινήσω ἀπὸ τὸ κείμενο τοῦ Ἀποστόλου Παύλου, ποὺ ἀκούσαμε πρὶν ἀπὸ λίγο, ποὺ μίλησε γιὰ μιὰ βεβαιότητα, «βεβαία», μιὰ κατάσταση βεβαιότητας, τὴν ὁποία ἔχει ὁ Θεός, ὁ ὁποῖος δὲν ἀλλάζει, δὲν μεταβάλλεται. Καὶ αὐτὸ τὸ ζοῦν οἱ Ἄγγελοι. Καὶ ὅ,τι λένε τὸ λένε καὶ ἔτσι εἶναι καὶ ἔτσι θὰ γίνει. Καὶ τὴν ὥρα ποὺ αὐτοὶ μεταφέρουν αὐτὸ τὸ μήνυμα ἔχουν πάνω τους αὐτὴ τὴ βεβαιότητα, τὴ σταθερότητα ὅτι ἔτσι εἶναι τὰ πράγματα. Ἂν αὐτὸ τὸ ἔχουμε ἐμεῖς καὶ... ἂν τὸ πετύχουμε, τότε γινόμαστε ὄντως βασιλιᾶδες τῆς κτίσεως καὶ θὰ φύγει ἀπὸ πάνω μας ἡ κάθε ταραχὴ καὶ ἡ κάθε ἀντικρουόμενη κίνηση.
Πῶς οἱ Ἄγγελοι πέτυχαν νὰ ἔχουν αὐτὴ τὴ βεβαιότητα; Νὰ προσεγγίσουμε λίγο τὴν πατερικὴ σκέψη ἀλλὰ καὶ τὴν ὑμνολογία τῆς Ἐκκλησίας μας ποὺ ἀναφέρεται στὰ πρόσωπα τῶν Ἀγγέλων. Ἀκοῦστε μερικὰ χαρακτηριστικὰ ποὺ τὰ ἀκούσαμε ἀκόμη καὶ στὸν Κανόνα τοῦ Ὄρθρου. Ἀναφέρεται πὼς οἱ Ἄγγελοι εἶναι «καθαροὶ νόες». Τὴ λέξη «καθαρὸ» τὴν καταλαβαίνω ἀλλὰ πῶς ἀποκτιέται αὐτὴ ἡ καθαρότητα ποὺ μέσα της κρύβει μιὰ ἁπλότητα;
Ὅ,τι εἶναι ἁπλὸ εἶναι καθαρό, δὲν εἶναι διχασμένο, δὲν εἶναι ἀντικρουόμενο ἀπὸ κάτι. Ἔχουν λοιπὸν οἱ Ἄγγελοι καθαρότητα – καὶ προσέξτε, αὐτὸ ἀναφέρεται σὲ ἐμᾶς – γιατί μέσα τους δὲν ἔχουν κανένα διχασμό, ποὺ σημαίνει ὅ,τι καὶ νὰ συμβεῖ, ὅ,τι καὶ νὰ γίνει (καὶ πολλὰ συμβαίνουν καὶ πολλὰ γίνονται) δὲν δημιουργοῦν μέσα τους ὁποιαδήποτε κατάσταση ταραχῆς καὶ ἀμφισβητήσεως τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ. Αὐτὸ εἶναι ἡ θεία ἁπλότητα καὶ ἡ θεία καθαρότητα, ποὺ τὴν ἔχουν μὲν οἱ οὐράνιες δυνάμεις ἀλλὰ ἐμεῖς ὑπολειπόμεθα καί, μὴ ἔχοντας αὐτὴ τὴν καθαρότητα, τότε βρισκόμαστε σὲ μιὰ ταραγμένη κατάσταση τοῦ κόσμου ἡ ὁποία μεταφέρει πάνω μας τὴν ταραχή της καὶ γινόμαστε διχασμένοι. Καὶ χάνουμε τὴν ὁποιαδήποτε καθαρότητα, ποὺ σημαίνει δὲν μποροῦμε πιὰ νὰ σκεφτοῦμε καὶ νὰ ἀναλογιστοῦμε τὰ πράγματα τῆς ζωῆς μας καὶ φυσικὰ κάνουμε καίρια λάθη στὰ καίρια τῆς ζωῆς μας. Νὰ λοιπὸν ἡ καθαρότητα ποὺ δίνει αὐτὴ τὴ βεβαιότητα ὅτι, ὅ,τι καὶ νὰ γίνει, πάνω ἀπὸ ὅλα Χριστὸς ὅ,τι εἶπε θὰ γίνει καὶ ἔτσι θὰ γίνει.
Χαρακτήρισαν τὰ τροπάρια τῆς Ἐκκλησίας μας τοὺς Ἀγγέλους ὡς «φωτοφόρους». Τὸ καταλαβαίνουμε μὲν ὅτι εἶναι φωτοφόροι. Φέρουν πάνω τους τὸ φῶς. Τί σημαίνει ὅμως αὐτὸ τὸ πρᾶγμα; Κοιτᾶξτε τὸ βάθος αὐτῆς τῆς ἐννοίας: ἐκεῖνο γιὰ τὸ ὁποῖο νοιάζονται, νὰ τὸ πῶ ἁπλᾶ, εἶναι νὰ ντυθοῦν ἀπὸ φῶς, δηλαδὴ ἡ περιουσία τους, νὰ τὸ πῶ ἔτσι, εἶναι τὸ φῶς· καὶ γι’ αὐτὸ νοιάζονται καὶ αὐτὸ ἔχουν πάνω τους. Καὶ αὐτὸ τὸ φῶς δίνεται μόνο ἀπὸ τὸν Θεὸ· ποὺ σημαίνει: δὲν νοιάζονται νὰ ἔχουν τίποτε παρὰ μόνο τὸ φῶς καὶ ὅλη τὴ ζωή τους τὴν κατευθύνουν στὸ πῶς θὰ ἔχουν αὐτό το φῶς. Καὶ ἐφόσον ὁ Θεὸς εἶναι το φῶς, σὲ Αὐτὸν κατευθύνονται καὶ γίνονται μέσα ἀπὸ αὐτὸν τὸν τρόπο αὐτόματα φωτοφόροι. Γιατί σὲ Αὐτὸν στρέφονται. Δὲν νοιάζονται δηλαδὴ γιὰ νὰ ἔχουν τίποτε, δὲν νοιάζονται γιὰ νὰ ἀποκτήσουν κάτι, παρὰ μόνο το φῶς. Καὶ στρέφονται στὸν Θεό. Καὶ γίνονται φωτοφόροι. Καὶ ἔτσι ἡ ἔγνοια τοὺς εἶναι το φῶς. Καὶ εἶναι ὁλόκληροι φῶς!
Γι' αὐτὸ πάνω τους δὲν ὑπάρχει σκοτάδι. Δὲν ὑπάρχει οὔτε ἕνα μύχιο τῆς ὑπάρξεώς τους, τῆς σκέψεώς τους, ποὺ νὰ ἔχει μέσα σκοτάδι. Δὲν ὑπάρχει κάτι ποὺ νὰ δημιουργεῖ ταραχὴ λογισμοῦ, κάτι τὸ ὁποῖο νὰ φέρει ἕνα ἀνάστροφο λογισμὸ ποὺ νὰ τοὺς διαλύει. Ἂν λοιπὸν δὲν ἔχεις αὐτὴ τὴν προοπτικὴ νὰ ἀποκτήσεις το φῶς, στρεφόμενος στὸν Θεό, τότε ἀποκτᾶς ἄλλα πράγματα. Ἢ προβάλλεσαι μέσα ἀπὸ ἄλλα ἰδιώματα. Καὶ τότε φυσικὰ τὸ ὁποιοδήποτε ἄλλο ἰδίωμα – προσέξτε, ὄχι ἁμαρτωλὸ ἰδίωμα – τὸ ὁποιοδήποτε ἄλλο ἰδίωμα ποὺ γίνεται στόχος σου, χωρὶς νὰ εἶναι τὸ φωτοφόρο ὁ στόχος σου βάζει μέσα στὸ νοῦ, στὴν ὕπαρξη, στὴν καρδιὰ τὶς σκιὲς· καὶ τότε ὁ νοῦς, ἡ καρδιὰ ἀρχίζει νὰ σκοτίζεται, προσέξτε, ὄχι ἀπὸ ἁμαρτωλὰ κατ’ ἀνάγκη πράγματα· αὐτὰ θὰ ἀκολουθήσουν, γιατί, ἐφόσον ἔχεις σκότος στὸ νοῦ σου θὰ ἀκολουθήσει καὶ τὸ ἁμαρτωλό. Ξεκινᾶς ἀπὸ τὸ μὴ ἁμαρτωλὸ καὶ γίνεσαι σκότος καὶ καταλήγεις σὲ μιὰ ὁλοκληρωμένη ἔκφραση ἁμαρτίας. Γιατί ἀκριβῶς ἡ ἔγνοια σου, ὁ στόχος σου καὶ ἡ προοπτική σου δὲν ἦταν το πῶς θὰ γίνει αὐτὸ ποὺ θέλει ὁ Θεὸς στὴ ζωή σου. Πολλὲς φορὲς μιλοῦμε γιὰ ὑπακοὴ καὶ λέμε πόσο δύσκολη εἶναι. Δὲν εἶναι θέμα δύσκολου ἢ εὔκολου. Εἶναι τὸ θέμα τὸ ζεῖς ἢ πεθαίνεις. Γίνεσαι σκοτάδι ἢ γίνεσαι φῶς.
Καὶ εἶπαν τὰ τροπάρια καὶ πάλι τὸ πρωὶ πὼς οἱ Ἄγγελοι εἶναι «πυρίμορφοι». Τί σημαίνει τὸ πυρίμορφο; Ἡ φωτιὰ κρατάει κάτι πάντα ζωντανό. Κρατάει πάντα τὸ φαγητὸ ζεστό. Ὅπου ὑπάρχει φωτιὰ δημιουργεῖται ἐνέργεια, ὑπάρχει μιὰ κίνηση. Καὶ ὅ,τι εἶναι κοντὰ στὴ φωτιὰ κινεῖται πάντα. Ὅ,τι δὲν κινεῖται πεθαίνει. Οἱ Ἄγγελοι εἶναι πυρίμορφοι γιατί, ἐφόσον δέχονται ἀπὸ τὸν Θεὸ τὴ ζωή, ἔχουν πάνω τους μιὰ ἀτέλειωτη ζωντάνια. Ποτὲ δὲν σταματάει ἡ κίνησή τους. Γι’ αὐτὸ ποτὲ δὲν πεθαίνουν. Γι' αὐτὸ ποτὲ δὲν χάνουν αὐτὴ τὴ συνέχεια αὐτοῦ ποὺ κάνουν. Ἡ ἀτέλειωτη συνέχεια τοῦ νὰ κινοῦνται, πραγματοποιῶντας τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ καὶ διακονῶντας τοὺς ἀνθρώπους. Μιὰ ἀτέλειωτη συνέχεια, μιὰ δυναμικὴ κίνηση. Ὁ κόσμος σήμερα μιλάει γιὰ δυναμικὲς κινήσεις. Ἡ δυναμικὴ κίνηση ἔχει μέσα της ἕνα συστατικὸ ποὺ λέγεται τὸ ἀτέλειωτο, τὸ μὴ διακοπτόμενο. Καὶ αὐτὸ τὸ μὴ διακοπτόμενο σὲ κάνει ὁλόκληρο φωτιά. Γιατί κινεῖσαι μέσα ἀπὸ αὐτὸ τὸ πυρφόρο ἦθος. Δὲν σταματάει ποτὲ αὐτὴ ἡ κίνηση. Ἐμεῖς σταματοῦμε, ἀναλογιζόμαστε, θέλουμε περιόδους σκέψεως ἢ μικρο-αναπαύσεως γιὰ νὰ κάνουμε τὰ μεγάλα ἢ κάνουμε στάση γιατί κουραστήκαμε. Αὐτό μας διαλύει. Αὐτό μας καταστρέφει. Αὐτὸ τὸ πυρίμορφο εἶναι αὐτὸ ποὺ συνεχῶς εἶναι ζωντανό, αὐτὸ τὸ ὁποῖο πάντοτε ἔχει πάνω του τὴ ζωντάνια, ποὺ φέρνει μιὰ ζωντάνια στὸν κόσμο ποὺ ὁπωσδήποτε συντρίβει ὅλα τὰ νεκρὰ τοῦ κόσμου. Ὅ,τι εἶναι ζωντανὸ παρασέρνει. Βλέπετε ἕνας ἄνθρωπος δυνατὸς παρασέρνει τὰ πάντα γύρω του, τίποτα δὲν ἀντέχει [τὴ δύναμή του]. Ὁ πυρφόρος ἄνθρωπος ὅλα τὰ παρασέρνει. Καὶ ἔτσι ἡ νίκη του πάνω στὰ πράγματα στὰ τοῦ κόσμου, ἡ νίκη του πάνω στὰ ἁμαρτία, δὲν εἶναι γιατί στάθηκε νὰ λύσει τὴν ἁμαρτία καὶ νὰ πεῖ «πῶς εἶναι ,γιατί εἶναι καὶ θὰ τὴν νικήσω». Εἶναι ὅλος μιὰ δυναμικὴ κίνηση, εἶναι ὅλος μιὰ ζωντάνια, εἶναι ὅλος φωτιά. Καὶ τίποτε μπορεῖ νὰ ἀντέξει μπροστὰ στὴ φωτιά. Καὶ ἀποκτῶντας αὐτὴ τὴ ζωντάνια ἔχει ζωή. Καὶ αὐτὴ ἡ ζωὴ πιὰ δὲν μπορεῖ ποτὲ νὰ ἔρθει καὶ νὰ σοῦ δώσει ἕνα θάνατο ἐσωτερικὸ ἢ μιὰ καταστροφή. Εἶσαι ζωή!
Τὰ πιὸ πολλὰ ψυχικὰ νοσήματα δὲν ἐκφράζονται ἀπὸ αὐτὸ τὸ σταμάτημα τῆς ζωντάνιας; Ἀπὸ αὐτὸ τὸ σταμάτημα τῆς ζωῆς; Ἀπὸ μιὰ ἀπογοήτευση γιὰ τὰ πράγματα; Ἀπὸ μιὰ ἀκηδία πρὸς τὰ πράγματα;
Νὰ λοιπόν τον φωτοφόρο, τὸ πυρίμορφο τὸ καθαρὸ τῶν ἀγγελικῶν δυνάμεων – καὶ πόσα ἄλλα ποὺ δὲν φτάνει ὁ χρόνος γιὰ νὰ τὰ ποῦμε – ἀνοίγουν τὸ δρόμο του «γιατί» τῆς σημερινῆς γιορτῆς καὶ τί προοπτικὲς ἔχουμε νὰ πάρουμε μπαίνοντας σὲ αὐτὴ τὴ γιορτή. Ὄχι ἁπλῶς νὰ ποῦμε «ἔχει ὁ Θεὸς καὶ οὐράνιες δυνάμεις». Εἶναι μιὰ πρόκληση γιὰ νὰ μποῦμε στὸ ἐπίπεδο αὐτῆς τῆς ποιότητας ζωῆς. Καὶ προσέξτε, μὴν πεῖτε μὰ ἐκεῖνοι εἶναι Ἄγγελοι καὶ εἴμαστε ἄνθρωποι. Ὁ Θεός μας τοὺς ἔδειξε, μᾶς τοὺς ἀποκάλυψε ἀκριβῶς γιὰ νὰ πάρουμε αὐτὸ τὸ ἦθος τῆς ζωῆς. Ἀξιοποιῆστε το καὶ πραγματικὰ θὰ γίνετε οἱ βασιλιᾶδες τῆς κτίσεως καὶ οἱ ὄντως ἐλεύθεροι ἄνθρωποι ποὺ μπροστά τους, ἀγαπητικά, δὲν θὰ στέκει τίποτε καὶ δὲν θὰ σκιάζεστε ἀπὸ τίποτε. Καὶ τότε θὰ βρεῖτε πραγματικὰ τὴ ζωή. Γιατί αὐτὸ εἶναι ἡ ζωή: τὸ καθαρό, τὸ πυρίμορφο καὶ τὸ φωτοφόρο.
Φιλολογικὴ ἐπιμέλεια κειμένου
Ἑλένη Κονδύλη
Νὰ δοῦμε λοιπὸν τί μηνύουν οἱ οὐράνιες δυνάμεις καὶ οἱ Ἄγγελοι στὴ ζωή μας καὶ τί θεραπευτικὸ ἔχει νὰ φέρει αὐτὴ ἡ γιορτή, ποὺ σήμερα φέραμε μπροστά μας μέσα στὴ Λειτουργία. Νὰ ξεκινήσω ἀπὸ τὸ κείμενο τοῦ Ἀποστόλου Παύλου, ποὺ ἀκούσαμε πρὶν ἀπὸ λίγο, ποὺ μίλησε γιὰ μιὰ βεβαιότητα, «βεβαία», μιὰ κατάσταση βεβαιότητας, τὴν ὁποία ἔχει ὁ Θεός, ὁ ὁποῖος δὲν ἀλλάζει, δὲν μεταβάλλεται. Καὶ αὐτὸ τὸ ζοῦν οἱ Ἄγγελοι. Καὶ ὅ,τι λένε τὸ λένε καὶ ἔτσι εἶναι καὶ ἔτσι θὰ γίνει. Καὶ τὴν ὥρα ποὺ αὐτοὶ μεταφέρουν αὐτὸ τὸ μήνυμα ἔχουν πάνω τους αὐτὴ τὴ βεβαιότητα, τὴ σταθερότητα ὅτι ἔτσι εἶναι τὰ πράγματα. Ἂν αὐτὸ τὸ ἔχουμε ἐμεῖς καὶ... ἂν τὸ πετύχουμε, τότε γινόμαστε ὄντως βασιλιᾶδες τῆς κτίσεως καὶ θὰ φύγει ἀπὸ πάνω μας ἡ κάθε ταραχὴ καὶ ἡ κάθε ἀντικρουόμενη κίνηση.
Πῶς οἱ Ἄγγελοι πέτυχαν νὰ ἔχουν αὐτὴ τὴ βεβαιότητα; Νὰ προσεγγίσουμε λίγο τὴν πατερικὴ σκέψη ἀλλὰ καὶ τὴν ὑμνολογία τῆς Ἐκκλησίας μας ποὺ ἀναφέρεται στὰ πρόσωπα τῶν Ἀγγέλων. Ἀκοῦστε μερικὰ χαρακτηριστικὰ ποὺ τὰ ἀκούσαμε ἀκόμη καὶ στὸν Κανόνα τοῦ Ὄρθρου. Ἀναφέρεται πὼς οἱ Ἄγγελοι εἶναι «καθαροὶ νόες». Τὴ λέξη «καθαρὸ» τὴν καταλαβαίνω ἀλλὰ πῶς ἀποκτιέται αὐτὴ ἡ καθαρότητα ποὺ μέσα της κρύβει μιὰ ἁπλότητα;
Ὅ,τι εἶναι ἁπλὸ εἶναι καθαρό, δὲν εἶναι διχασμένο, δὲν εἶναι ἀντικρουόμενο ἀπὸ κάτι. Ἔχουν λοιπὸν οἱ Ἄγγελοι καθαρότητα – καὶ προσέξτε, αὐτὸ ἀναφέρεται σὲ ἐμᾶς – γιατί μέσα τους δὲν ἔχουν κανένα διχασμό, ποὺ σημαίνει ὅ,τι καὶ νὰ συμβεῖ, ὅ,τι καὶ νὰ γίνει (καὶ πολλὰ συμβαίνουν καὶ πολλὰ γίνονται) δὲν δημιουργοῦν μέσα τους ὁποιαδήποτε κατάσταση ταραχῆς καὶ ἀμφισβητήσεως τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ. Αὐτὸ εἶναι ἡ θεία ἁπλότητα καὶ ἡ θεία καθαρότητα, ποὺ τὴν ἔχουν μὲν οἱ οὐράνιες δυνάμεις ἀλλὰ ἐμεῖς ὑπολειπόμεθα καί, μὴ ἔχοντας αὐτὴ τὴν καθαρότητα, τότε βρισκόμαστε σὲ μιὰ ταραγμένη κατάσταση τοῦ κόσμου ἡ ὁποία μεταφέρει πάνω μας τὴν ταραχή της καὶ γινόμαστε διχασμένοι. Καὶ χάνουμε τὴν ὁποιαδήποτε καθαρότητα, ποὺ σημαίνει δὲν μποροῦμε πιὰ νὰ σκεφτοῦμε καὶ νὰ ἀναλογιστοῦμε τὰ πράγματα τῆς ζωῆς μας καὶ φυσικὰ κάνουμε καίρια λάθη στὰ καίρια τῆς ζωῆς μας. Νὰ λοιπὸν ἡ καθαρότητα ποὺ δίνει αὐτὴ τὴ βεβαιότητα ὅτι, ὅ,τι καὶ νὰ γίνει, πάνω ἀπὸ ὅλα Χριστὸς ὅ,τι εἶπε θὰ γίνει καὶ ἔτσι θὰ γίνει.
Χαρακτήρισαν τὰ τροπάρια τῆς Ἐκκλησίας μας τοὺς Ἀγγέλους ὡς «φωτοφόρους». Τὸ καταλαβαίνουμε μὲν ὅτι εἶναι φωτοφόροι. Φέρουν πάνω τους τὸ φῶς. Τί σημαίνει ὅμως αὐτὸ τὸ πρᾶγμα; Κοιτᾶξτε τὸ βάθος αὐτῆς τῆς ἐννοίας: ἐκεῖνο γιὰ τὸ ὁποῖο νοιάζονται, νὰ τὸ πῶ ἁπλᾶ, εἶναι νὰ ντυθοῦν ἀπὸ φῶς, δηλαδὴ ἡ περιουσία τους, νὰ τὸ πῶ ἔτσι, εἶναι τὸ φῶς· καὶ γι’ αὐτὸ νοιάζονται καὶ αὐτὸ ἔχουν πάνω τους. Καὶ αὐτὸ τὸ φῶς δίνεται μόνο ἀπὸ τὸν Θεὸ· ποὺ σημαίνει: δὲν νοιάζονται νὰ ἔχουν τίποτε παρὰ μόνο τὸ φῶς καὶ ὅλη τὴ ζωή τους τὴν κατευθύνουν στὸ πῶς θὰ ἔχουν αὐτό το φῶς. Καὶ ἐφόσον ὁ Θεὸς εἶναι το φῶς, σὲ Αὐτὸν κατευθύνονται καὶ γίνονται μέσα ἀπὸ αὐτὸν τὸν τρόπο αὐτόματα φωτοφόροι. Γιατί σὲ Αὐτὸν στρέφονται. Δὲν νοιάζονται δηλαδὴ γιὰ νὰ ἔχουν τίποτε, δὲν νοιάζονται γιὰ νὰ ἀποκτήσουν κάτι, παρὰ μόνο το φῶς. Καὶ στρέφονται στὸν Θεό. Καὶ γίνονται φωτοφόροι. Καὶ ἔτσι ἡ ἔγνοια τοὺς εἶναι το φῶς. Καὶ εἶναι ὁλόκληροι φῶς!
Γι' αὐτὸ πάνω τους δὲν ὑπάρχει σκοτάδι. Δὲν ὑπάρχει οὔτε ἕνα μύχιο τῆς ὑπάρξεώς τους, τῆς σκέψεώς τους, ποὺ νὰ ἔχει μέσα σκοτάδι. Δὲν ὑπάρχει κάτι ποὺ νὰ δημιουργεῖ ταραχὴ λογισμοῦ, κάτι τὸ ὁποῖο νὰ φέρει ἕνα ἀνάστροφο λογισμὸ ποὺ νὰ τοὺς διαλύει. Ἂν λοιπὸν δὲν ἔχεις αὐτὴ τὴν προοπτικὴ νὰ ἀποκτήσεις το φῶς, στρεφόμενος στὸν Θεό, τότε ἀποκτᾶς ἄλλα πράγματα. Ἢ προβάλλεσαι μέσα ἀπὸ ἄλλα ἰδιώματα. Καὶ τότε φυσικὰ τὸ ὁποιοδήποτε ἄλλο ἰδίωμα – προσέξτε, ὄχι ἁμαρτωλὸ ἰδίωμα – τὸ ὁποιοδήποτε ἄλλο ἰδίωμα ποὺ γίνεται στόχος σου, χωρὶς νὰ εἶναι τὸ φωτοφόρο ὁ στόχος σου βάζει μέσα στὸ νοῦ, στὴν ὕπαρξη, στὴν καρδιὰ τὶς σκιὲς· καὶ τότε ὁ νοῦς, ἡ καρδιὰ ἀρχίζει νὰ σκοτίζεται, προσέξτε, ὄχι ἀπὸ ἁμαρτωλὰ κατ’ ἀνάγκη πράγματα· αὐτὰ θὰ ἀκολουθήσουν, γιατί, ἐφόσον ἔχεις σκότος στὸ νοῦ σου θὰ ἀκολουθήσει καὶ τὸ ἁμαρτωλό. Ξεκινᾶς ἀπὸ τὸ μὴ ἁμαρτωλὸ καὶ γίνεσαι σκότος καὶ καταλήγεις σὲ μιὰ ὁλοκληρωμένη ἔκφραση ἁμαρτίας. Γιατί ἀκριβῶς ἡ ἔγνοια σου, ὁ στόχος σου καὶ ἡ προοπτική σου δὲν ἦταν το πῶς θὰ γίνει αὐτὸ ποὺ θέλει ὁ Θεὸς στὴ ζωή σου. Πολλὲς φορὲς μιλοῦμε γιὰ ὑπακοὴ καὶ λέμε πόσο δύσκολη εἶναι. Δὲν εἶναι θέμα δύσκολου ἢ εὔκολου. Εἶναι τὸ θέμα τὸ ζεῖς ἢ πεθαίνεις. Γίνεσαι σκοτάδι ἢ γίνεσαι φῶς.
Καὶ εἶπαν τὰ τροπάρια καὶ πάλι τὸ πρωὶ πὼς οἱ Ἄγγελοι εἶναι «πυρίμορφοι». Τί σημαίνει τὸ πυρίμορφο; Ἡ φωτιὰ κρατάει κάτι πάντα ζωντανό. Κρατάει πάντα τὸ φαγητὸ ζεστό. Ὅπου ὑπάρχει φωτιὰ δημιουργεῖται ἐνέργεια, ὑπάρχει μιὰ κίνηση. Καὶ ὅ,τι εἶναι κοντὰ στὴ φωτιὰ κινεῖται πάντα. Ὅ,τι δὲν κινεῖται πεθαίνει. Οἱ Ἄγγελοι εἶναι πυρίμορφοι γιατί, ἐφόσον δέχονται ἀπὸ τὸν Θεὸ τὴ ζωή, ἔχουν πάνω τους μιὰ ἀτέλειωτη ζωντάνια. Ποτὲ δὲν σταματάει ἡ κίνησή τους. Γι’ αὐτὸ ποτὲ δὲν πεθαίνουν. Γι' αὐτὸ ποτὲ δὲν χάνουν αὐτὴ τὴ συνέχεια αὐτοῦ ποὺ κάνουν. Ἡ ἀτέλειωτη συνέχεια τοῦ νὰ κινοῦνται, πραγματοποιῶντας τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ καὶ διακονῶντας τοὺς ἀνθρώπους. Μιὰ ἀτέλειωτη συνέχεια, μιὰ δυναμικὴ κίνηση. Ὁ κόσμος σήμερα μιλάει γιὰ δυναμικὲς κινήσεις. Ἡ δυναμικὴ κίνηση ἔχει μέσα της ἕνα συστατικὸ ποὺ λέγεται τὸ ἀτέλειωτο, τὸ μὴ διακοπτόμενο. Καὶ αὐτὸ τὸ μὴ διακοπτόμενο σὲ κάνει ὁλόκληρο φωτιά. Γιατί κινεῖσαι μέσα ἀπὸ αὐτὸ τὸ πυρφόρο ἦθος. Δὲν σταματάει ποτὲ αὐτὴ ἡ κίνηση. Ἐμεῖς σταματοῦμε, ἀναλογιζόμαστε, θέλουμε περιόδους σκέψεως ἢ μικρο-αναπαύσεως γιὰ νὰ κάνουμε τὰ μεγάλα ἢ κάνουμε στάση γιατί κουραστήκαμε. Αὐτό μας διαλύει. Αὐτό μας καταστρέφει. Αὐτὸ τὸ πυρίμορφο εἶναι αὐτὸ ποὺ συνεχῶς εἶναι ζωντανό, αὐτὸ τὸ ὁποῖο πάντοτε ἔχει πάνω του τὴ ζωντάνια, ποὺ φέρνει μιὰ ζωντάνια στὸν κόσμο ποὺ ὁπωσδήποτε συντρίβει ὅλα τὰ νεκρὰ τοῦ κόσμου. Ὅ,τι εἶναι ζωντανὸ παρασέρνει. Βλέπετε ἕνας ἄνθρωπος δυνατὸς παρασέρνει τὰ πάντα γύρω του, τίποτα δὲν ἀντέχει [τὴ δύναμή του]. Ὁ πυρφόρος ἄνθρωπος ὅλα τὰ παρασέρνει. Καὶ ἔτσι ἡ νίκη του πάνω στὰ πράγματα στὰ τοῦ κόσμου, ἡ νίκη του πάνω στὰ ἁμαρτία, δὲν εἶναι γιατί στάθηκε νὰ λύσει τὴν ἁμαρτία καὶ νὰ πεῖ «πῶς εἶναι ,γιατί εἶναι καὶ θὰ τὴν νικήσω». Εἶναι ὅλος μιὰ δυναμικὴ κίνηση, εἶναι ὅλος μιὰ ζωντάνια, εἶναι ὅλος φωτιά. Καὶ τίποτε μπορεῖ νὰ ἀντέξει μπροστὰ στὴ φωτιά. Καὶ ἀποκτῶντας αὐτὴ τὴ ζωντάνια ἔχει ζωή. Καὶ αὐτὴ ἡ ζωὴ πιὰ δὲν μπορεῖ ποτὲ νὰ ἔρθει καὶ νὰ σοῦ δώσει ἕνα θάνατο ἐσωτερικὸ ἢ μιὰ καταστροφή. Εἶσαι ζωή!
Τὰ πιὸ πολλὰ ψυχικὰ νοσήματα δὲν ἐκφράζονται ἀπὸ αὐτὸ τὸ σταμάτημα τῆς ζωντάνιας; Ἀπὸ αὐτὸ τὸ σταμάτημα τῆς ζωῆς; Ἀπὸ μιὰ ἀπογοήτευση γιὰ τὰ πράγματα; Ἀπὸ μιὰ ἀκηδία πρὸς τὰ πράγματα;
Νὰ λοιπόν τον φωτοφόρο, τὸ πυρίμορφο τὸ καθαρὸ τῶν ἀγγελικῶν δυνάμεων – καὶ πόσα ἄλλα ποὺ δὲν φτάνει ὁ χρόνος γιὰ νὰ τὰ ποῦμε – ἀνοίγουν τὸ δρόμο του «γιατί» τῆς σημερινῆς γιορτῆς καὶ τί προοπτικὲς ἔχουμε νὰ πάρουμε μπαίνοντας σὲ αὐτὴ τὴ γιορτή. Ὄχι ἁπλῶς νὰ ποῦμε «ἔχει ὁ Θεὸς καὶ οὐράνιες δυνάμεις». Εἶναι μιὰ πρόκληση γιὰ νὰ μποῦμε στὸ ἐπίπεδο αὐτῆς τῆς ποιότητας ζωῆς. Καὶ προσέξτε, μὴν πεῖτε μὰ ἐκεῖνοι εἶναι Ἄγγελοι καὶ εἴμαστε ἄνθρωποι. Ὁ Θεός μας τοὺς ἔδειξε, μᾶς τοὺς ἀποκάλυψε ἀκριβῶς γιὰ νὰ πάρουμε αὐτὸ τὸ ἦθος τῆς ζωῆς. Ἀξιοποιῆστε το καὶ πραγματικὰ θὰ γίνετε οἱ βασιλιᾶδες τῆς κτίσεως καὶ οἱ ὄντως ἐλεύθεροι ἄνθρωποι ποὺ μπροστά τους, ἀγαπητικά, δὲν θὰ στέκει τίποτε καὶ δὲν θὰ σκιάζεστε ἀπὸ τίποτε. Καὶ τότε θὰ βρεῖτε πραγματικὰ τὴ ζωή. Γιατί αὐτὸ εἶναι ἡ ζωή: τὸ καθαρό, τὸ πυρίμορφο καὶ τὸ φωτοφόρο.
Φιλολογικὴ ἐπιμέλεια κειμένου
Ἑλένη Κονδύλη
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου