Μία ἰδιαίτερα σημαντικὴ καὶ βαρυσήμαντη παρέμβαση γιὰ τὸ μέλλον τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίας Αἰκατερίνης τοῦ Σινᾶ κάνει ἡ Ἱερὰ Κοινότης τοῦ Ἁγίου Ὄρους, ἀπευθυνόμενη πρὸς τὸν νεοεκλεγέντα Ἀρχιεπίσκοπο Σινᾶ, Φαράν καὶ Ραϊθώ, κ. Συμεών.
Οἱ Ἀντιπρόσωποι καὶ οἱ Προϊστάμενοι καὶ τῶν εἴκοσι Ἱερῶν Μονῶν τοῦ Ἁγίου Ὄρους ὑπογράφουν τὴ σχετικὴ ἐπιστολή, μὲ τὴν ὁποία ἐκφράζουν τὶς θερμὲς εὐχὲς καὶ τὴ συμπαράστασή τους πρὸς τὸν νέο Ἀρχιεπίσκοπο, ἀλλὰ ταυτόχρονα καταθέτουν τὴ βαθιὰ ἀνησυχία τους γιὰ τὶς πληροφορίες ποὺ ἔχουν δει τὸ φῶς τῆς δημοσιότητας σχετικὰ μὲ πιθανὴ μεταβολὴ τοῦ ἰδιοκτησιακοῦ καὶ θεσμικοῦ καθεστώτος τῆς Μονῆς.
Σύμφωνα μὲ τὰ δημοσιεύματα, στὸ τραπέζι φέρεται νὰ βρίσκεται... ἡ πρόταση γιὰ ἕνα καθεστὼς «διπλῆς κυριότητας», μὲ τὴν κυριότητα τῆς Ἱερᾶς Μονῆς καὶ τῆς ἱστορικῆς περιουσίας της νὰ περιέρχεται στὸ Αἰγυπτιακὸ Κράτος, ἐνῶ ἡ Σιναϊτικὴ Ἀδελφότητα θὰ διατηρεῖ δικαίωμα χρήσεως.
Ἡ Ἱερὰ Κοινότης τοῦ Ἁγίου Ὄρους ἀπορρίπτει ξεκάθαρα μία τέτοια προοπτική, ἐπισημαίνοντας ὅτι ἡ κυριότητα καὶ ἡ χρήση δὲν εἶναι ταυτόσημα δικαιώματα.
Κατὰ συνέπεια, ἡ μετατροπὴ ἑνὸς ἱστορικοῦ δικαιώματος κυριότητας σὲ ἕνα παραχωρούμενο δικαίωμα χρήσεως, σύμφωνα μὲ τὴν ἁγιορειτικὴ τοποθέτηση, δὲν μπορεῖ νὰ θεωρηθεῖ ἁπλῶς ὡς διατήρηση τοῦ ὑφισταμένου καθεστώτος.
Οἱ Ἀντιπρόσωποι καὶ οἱ Προϊστάμενοι καὶ τῶν εἴκοσι Ἱερῶν Μονῶν τοῦ Ἁγίου Ὄρους ὑπογράφουν τὴ σχετικὴ ἐπιστολή, μὲ τὴν ὁποία ἐκφράζουν τὶς θερμὲς εὐχὲς καὶ τὴ συμπαράστασή τους πρὸς τὸν νέο Ἀρχιεπίσκοπο, ἀλλὰ ταυτόχρονα καταθέτουν τὴ βαθιὰ ἀνησυχία τους γιὰ τὶς πληροφορίες ποὺ ἔχουν δει τὸ φῶς τῆς δημοσιότητας σχετικὰ μὲ πιθανὴ μεταβολὴ τοῦ ἰδιοκτησιακοῦ καὶ θεσμικοῦ καθεστώτος τῆς Μονῆς.
Σύμφωνα μὲ τὰ δημοσιεύματα, στὸ τραπέζι φέρεται νὰ βρίσκεται... ἡ πρόταση γιὰ ἕνα καθεστὼς «διπλῆς κυριότητας», μὲ τὴν κυριότητα τῆς Ἱερᾶς Μονῆς καὶ τῆς ἱστορικῆς περιουσίας της νὰ περιέρχεται στὸ Αἰγυπτιακὸ Κράτος, ἐνῶ ἡ Σιναϊτικὴ Ἀδελφότητα θὰ διατηρεῖ δικαίωμα χρήσεως.
Ἡ Ἱερὰ Κοινότης τοῦ Ἁγίου Ὄρους ἀπορρίπτει ξεκάθαρα μία τέτοια προοπτική, ἐπισημαίνοντας ὅτι ἡ κυριότητα καὶ ἡ χρήση δὲν εἶναι ταυτόσημα δικαιώματα.
Κατὰ συνέπεια, ἡ μετατροπὴ ἑνὸς ἱστορικοῦ δικαιώματος κυριότητας σὲ ἕνα παραχωρούμενο δικαίωμα χρήσεως, σύμφωνα μὲ τὴν ἁγιορειτικὴ τοποθέτηση, δὲν μπορεῖ νὰ θεωρηθεῖ ἁπλῶς ὡς διατήρηση τοῦ ὑφισταμένου καθεστώτος.
Ἀνησυχία γιὰ ἀλλοίωση τοῦ Status Quo
Ἡ Ἱερὰ Κοινότης κάνει λόγο γιὰ πιθανὴ ἀλλοίωση τοῦ ἱστορικοῦ Status Quo τῆς Μονῆς, καθώς μία τέτοια ἀλλαγὴ θὰ ἔθιγε, σύμφωνα μὲ τὴν ἐπιστολή, τὴν ἱστορικὴ καὶ θεσμικὴ συνέχεια τῆς Σιναϊτικῆς Ἀδελφότητας.
Παράλληλα, οἱ Ἁγιορεῖτες Πατέρες ἐκφράζουν προβληματισμὸ γιὰ τὸ ἐνδεχόμενο οἱ ὅποιες ἐγγυήσεις πρὸς τὴ Μονὴ νὰ ἔχουν προσωρινὸ χαρακτῆρα καὶ νὰ ἐξαρτῶνται ἀπὸ μεταβαλλόμενες πολιτικὲς συνθῆκες.
Τὸ μήνυμα εἶναι σαφές: ἕνα πανάρχαιο μοναστικὸ καθεστὼς δὲν μπορεῖ νὰ στηρίζεται σὲ προσωρινὲς παραχωρήσεις.
Ἡ θεσμικὴ συνέχεια, ὅπως ὑπογραμμίζεται, διασφαλίζεται ὅταν ἡ Πολιτεία ἀναγνωρίζει καὶ σέβεται τὰ ἱστορικὰ δικαιώματα τῆς Μονῆς.
Παράλληλα, οἱ Ἁγιορεῖτες Πατέρες ἐκφράζουν προβληματισμὸ γιὰ τὸ ἐνδεχόμενο οἱ ὅποιες ἐγγυήσεις πρὸς τὴ Μονὴ νὰ ἔχουν προσωρινὸ χαρακτῆρα καὶ νὰ ἐξαρτῶνται ἀπὸ μεταβαλλόμενες πολιτικὲς συνθῆκες.
Τὸ μήνυμα εἶναι σαφές: ἕνα πανάρχαιο μοναστικὸ καθεστὼς δὲν μπορεῖ νὰ στηρίζεται σὲ προσωρινὲς παραχωρήσεις.
Ἡ θεσμικὴ συνέχεια, ὅπως ὑπογραμμίζεται, διασφαλίζεται ὅταν ἡ Πολιτεία ἀναγνωρίζει καὶ σέβεται τὰ ἱστορικὰ δικαιώματα τῆς Μονῆς.
Ἅγιον Ὄρος καὶ Σινᾶ: δύο ζωντανὲς μαρτυρίες τοῦ Ὀρθοδόξου Μοναχισμοῦ
Στὴν ἐπιστολὴ ἀναδεικνύεται καὶ ὁ βαθὺς πνευματικὸς καὶ θεσμικὸς δεσμὸς ποὺ συνδέει τὸ Ἅγιον Ὄρος μὲ τὸ Σινᾶ.
Πρόκειται γιὰ δύο ἀπὸ τοὺς ἐλάχιστους ἀρχαίους μοναστικοὺς θεσμοὺς ποὺ παραμένουν ζωντανοὶ μέχρι σήμερα καὶ οἱ ὁποῖοι διατήρησαν μέσα στοὺς αἰῶνες ἰδιαίτερο καθεστὼς αὐτοδιοίκησης, θεσμικῆς αὐτονομίας καὶ περιουσιακῶν δικαιωμάτων, παρὰ τὶς μεγάλες πολιτικὲς καὶ νομικὲς μεταβολὲς ποὺ γνώρισε ἡ Ἀνατολή.
Δὲν εἶναι τυχαῖο, ὅπως ἀναφέρεται, ὅτι τὸ Σινᾶ ἔχει χαρακτηρισθεῖ «τὸ Ἅγιον Ὄρος τῆς πρώτης χιλιετίας».
Ὅπως ὁ Ἄθως ἀνέδειξε κατὰ τὴ δεύτερη χιλιετία μία ἀπὸ τὶς σημαντικότερες κιβωτοὺς τοῦ Ὀρθοδόξου Μοναχισμοῦ, ἔτσι καὶ τὸ Σινᾶ ἀποτελεῖ ἀπὸ τοὺς πρώτους χριστιανικοὺς αἰῶνες ζωντανὴ μαρτυρία τῆς ἀνατολικῆς μοναστικῆς παραδόσεως.
Πρόκειται γιὰ δύο ἀπὸ τοὺς ἐλάχιστους ἀρχαίους μοναστικοὺς θεσμοὺς ποὺ παραμένουν ζωντανοὶ μέχρι σήμερα καὶ οἱ ὁποῖοι διατήρησαν μέσα στοὺς αἰῶνες ἰδιαίτερο καθεστὼς αὐτοδιοίκησης, θεσμικῆς αὐτονομίας καὶ περιουσιακῶν δικαιωμάτων, παρὰ τὶς μεγάλες πολιτικὲς καὶ νομικὲς μεταβολὲς ποὺ γνώρισε ἡ Ἀνατολή.
Δὲν εἶναι τυχαῖο, ὅπως ἀναφέρεται, ὅτι τὸ Σινᾶ ἔχει χαρακτηρισθεῖ «τὸ Ἅγιον Ὄρος τῆς πρώτης χιλιετίας».
Ὅπως ὁ Ἄθως ἀνέδειξε κατὰ τὴ δεύτερη χιλιετία μία ἀπὸ τὶς σημαντικότερες κιβωτοὺς τοῦ Ὀρθοδόξου Μοναχισμοῦ, ἔτσι καὶ τὸ Σινᾶ ἀποτελεῖ ἀπὸ τοὺς πρώτους χριστιανικοὺς αἰῶνες ζωντανὴ μαρτυρία τῆς ἀνατολικῆς μοναστικῆς παραδόσεως.
Τὰ δικαιώματα τῆς Μονῆς καὶ ἡ ἱστορικὴ συνέχεια
Ἡ Ἱερὰ Κοινότης ὑπενθυμίζει ὅτι τὸ καθεστὼς τῆς Μονῆς, ἡ αὐτονομία της, οἱ κτήσεις, τὰ μετόχια καὶ τὰ προνόμιά της ἔγιναν σεβαστὰ ἀπὸ διαδοχικοὺς ἐπικυρίαρχους διαφορετικῶν θρησκευτικῶν καὶ πολιτισμικῶν παραδόσεων.
Ἰδιαίτερη ἀναφορὰ γίνεται στὴν ἰσλαμικὴ καὶ ὀθωμανικὴ ἔννομη τάξη. Σύμφωνα μὲ τὴν ἐπιστολή, μέσα ἀπὸ φερμάνια, δικαστικὲς πράξεις καὶ βακουφικοὺς θεσμούς, ἀναγνωρίστηκαν καὶ προστατεύθηκαν ἐπανειλημμένα τὰ δικαιώματα τῆς Σιναϊτικῆς Ἀδελφότητας.
Γιὰ τὸ Ἅγιον Ὄρος, ἡ ἱστορικὴ αὐτὴ συνέχεια ἀποτελεῖ στοιχεῖο ποὺ δὲν μπορεῖ νὰ παραβλεφθεῖ.
Ἰδιαίτερη ἀναφορὰ γίνεται στὴν ἰσλαμικὴ καὶ ὀθωμανικὴ ἔννομη τάξη. Σύμφωνα μὲ τὴν ἐπιστολή, μέσα ἀπὸ φερμάνια, δικαστικὲς πράξεις καὶ βακουφικοὺς θεσμούς, ἀναγνωρίστηκαν καὶ προστατεύθηκαν ἐπανειλημμένα τὰ δικαιώματα τῆς Σιναϊτικῆς Ἀδελφότητας.
Γιὰ τὸ Ἅγιον Ὄρος, ἡ ἱστορικὴ αὐτὴ συνέχεια ἀποτελεῖ στοιχεῖο ποὺ δὲν μπορεῖ νὰ παραβλεφθεῖ.
«Ἡ δοκιμασία τοῦ Σινᾶ εἶναι καὶ δική μας δοκιμασία»
Ἡ παρέμβαση τῶν Ἁγιορειτῶν Πατέρων ξεπερνᾷ τὰ στενὰ ὅρια τοῦ ζητήματος τῆς Μονῆς.
Ἡ Ἱερὰ Κοινότης προειδοποιεῖ ὅτι μία πιθανὴ ἀνατροπὴ τοῦ ἀρχαίου καθεστώτος τῆς Μονῆς Ἁγίας Αἰκατερίνης θὰ μποροῦσε νὰ δημιουργήσει ἐπικίνδυνο προηγούμενο γιὰ τὰ ἀρχαῖα Πατριαρχεῖα, τὰ ἱστορικὰ μοναστήρια καὶ τοὺς Ἱεροὺς Τόπους τῆς Ἀνατολῆς.
Ἡ θέση τοῦ Ἁγίου Ὄρους διατυπώνεται μὲ ἀπόλυτη σαφήνεια:
«Τὸ ἱστορικόν, μοναστικόν, θεσμικόν, νομικὸν καὶ περιουσιακὸν καθεστὼς τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τοῦ Θεοβαδίστου Ὄρους Σινᾶ πρέπει νὰ παραμείνῃ ἀναλλοίωτον ὡς ἔχει, ἄνευ οὐδεμιᾶς μεταβολῆς.»
Καὶ ἡ Ἱερὰ Κοινότης καταλήγει μὲ μία φράση ποὺ συνοψίζει ὁλόκληρη τὴν παρέμβασή της:
«Ὅ,τι ἐσεβάσθησαν δεκαέξι αἰῶνες Ἱστορίας, ὀφείλει νὰ παραμείνῃ σεβαστὸ καὶ σήμερον.»
Μὲ τὴν ἐπιστολὴ αὐτή, τὸ Ἅγιον Ὄρος δηλώνει ὅτι στέκεται δίπλα στὴ Σιναϊτικὴ Ἀδελφότητα καὶ στὸν νέο Ἀρχιεπίσκοπο κ. Συμεών, θεωρώντας τὴ δοκιμασία τοῦ Σινᾶ ὡς δοκιμασία ποὺ ἀφορᾷ ὁλόκληρη τὴν Ὀρθόδοξη μοναστικὴ παράδοση.
Οἱ Ἁγιορεῖτες Πατέρες ἐπικαλοῦνται, τέλος, τὶς πρεσβεῖες τῆς Ἁγίας Μεγαλομάρτυρος Αἰκατερίνης γιὰ τὴν ἐνίσχυση τοῦ νέου Ἀρχιεπισκόπου στὰ ἱστορικὰ καθήκοντα ποὺ ἀναλαμβάνει καὶ γιὰ τὴ διαφύλαξη τῆς Ἱερᾶς Μονῆς ποὺ ἐπὶ δεκαέξι αἰῶνες παραμένει ἕνα ἀπὸ τὰ σημαντικότερα ζωντανὰ μνημεῖα τῆς Ὀρθοδοξίας.
Ἡ φωνὴ τοῦ Ἁγίου Ὄρους εἶναι σαφής: ἡ ἱστορικὴ καὶ θεσμικὴ παρακαταθήκη τοῦ Σινᾶ πρέπει νὰ διαφυλαχθεῖ ἀκέραιη.
Ἡ Ἱερὰ Κοινότης προειδοποιεῖ ὅτι μία πιθανὴ ἀνατροπὴ τοῦ ἀρχαίου καθεστώτος τῆς Μονῆς Ἁγίας Αἰκατερίνης θὰ μποροῦσε νὰ δημιουργήσει ἐπικίνδυνο προηγούμενο γιὰ τὰ ἀρχαῖα Πατριαρχεῖα, τὰ ἱστορικὰ μοναστήρια καὶ τοὺς Ἱεροὺς Τόπους τῆς Ἀνατολῆς.
Ἡ θέση τοῦ Ἁγίου Ὄρους διατυπώνεται μὲ ἀπόλυτη σαφήνεια:
«Τὸ ἱστορικόν, μοναστικόν, θεσμικόν, νομικὸν καὶ περιουσιακὸν καθεστὼς τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τοῦ Θεοβαδίστου Ὄρους Σινᾶ πρέπει νὰ παραμείνῃ ἀναλλοίωτον ὡς ἔχει, ἄνευ οὐδεμιᾶς μεταβολῆς.»
Καὶ ἡ Ἱερὰ Κοινότης καταλήγει μὲ μία φράση ποὺ συνοψίζει ὁλόκληρη τὴν παρέμβασή της:
«Ὅ,τι ἐσεβάσθησαν δεκαέξι αἰῶνες Ἱστορίας, ὀφείλει νὰ παραμείνῃ σεβαστὸ καὶ σήμερον.»
Μὲ τὴν ἐπιστολὴ αὐτή, τὸ Ἅγιον Ὄρος δηλώνει ὅτι στέκεται δίπλα στὴ Σιναϊτικὴ Ἀδελφότητα καὶ στὸν νέο Ἀρχιεπίσκοπο κ. Συμεών, θεωρώντας τὴ δοκιμασία τοῦ Σινᾶ ὡς δοκιμασία ποὺ ἀφορᾷ ὁλόκληρη τὴν Ὀρθόδοξη μοναστικὴ παράδοση.
Οἱ Ἁγιορεῖτες Πατέρες ἐπικαλοῦνται, τέλος, τὶς πρεσβεῖες τῆς Ἁγίας Μεγαλομάρτυρος Αἰκατερίνης γιὰ τὴν ἐνίσχυση τοῦ νέου Ἀρχιεπισκόπου στὰ ἱστορικὰ καθήκοντα ποὺ ἀναλαμβάνει καὶ γιὰ τὴ διαφύλαξη τῆς Ἱερᾶς Μονῆς ποὺ ἐπὶ δεκαέξι αἰῶνες παραμένει ἕνα ἀπὸ τὰ σημαντικότερα ζωντανὰ μνημεῖα τῆς Ὀρθοδοξίας.
Ἡ φωνὴ τοῦ Ἁγίου Ὄρους εἶναι σαφής: ἡ ἱστορικὴ καὶ θεσμικὴ παρακαταθήκη τοῦ Σινᾶ πρέπει νὰ διαφυλαχθεῖ ἀκέραιη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου