Ὁ Θεὸς δὲν εἶναι λογιστὴς νὰ μετράει θερμίδες καὶ μέρες· εἶναι Πατέρας ποὺ λαχταρᾶ νὰ δεῖ τὰ παιδιά του στὸ τραπέζι Του

Πάτερ μὲ ρωτάει κάποια εἶναι δίκαιο ἐγὼ νὰ νηστεύω 48 ἡμέρες γιὰ νὰ κοινωνήσω τὸ Πάσχα καὶ κάποιος ἄλλος μόνο τὴν Μεγάλη Ἑβδομάδα κ νὰ κοινωνάει ἐξίσου; Μήπως εἶναι ἄδικο; καὶ εἶμαι κορόϊδο; 

Ἀπάντηση 

Παιδί μου, ἡ ἐρώτηση αὐτὴ εἶναι ἀνθρώπινη, ἀλλὰ κρύβει μιὰ παγίδα ποὺ μπορεῖ νὰ μᾶς στερήσει ὅλη τὴν ὠφέλεια τοῦ πνευματικοῦ μας ἀγῶνα. Ἂς βάλουμε τὰ πράγματα σὲ μιὰ σειρὰ μὲ ἀγάπη καὶ εἰλικρίνεια. 

Ἡ Νηστεία δὲν εἶναι «Εἰσητήριο», ἀλλὰ «Θεραπεία» 

Ἡ Θεία Κοινωνία δὲν εἶναι μιὰ ἀνταμοιβὴ ποὺ τὴν «ἀγοράζουμε» μὲ ἡμέρες ἀφαγίας. Ἂν ἦταν ἔτσι, κανεὶς δὲν θὰ ἦταν ποτὲ ἄξιος. Ἡ νηστεία εἶναι τὸ γυμναστήριο τῆς ψυχῆς. Ἐσὺ ποὺ νηστεύεις 48 ἡμέρες, προπονεῖς τὴ θέλησή σου, καθαρίζεις τὸ νοῦ σου καὶ προετοιμάζεις τὸ «σπίτι» τῆς ψυχῆς σου γιὰ... νὰ ὑποδεχτεῖ τὸν Χριστό. 

Τὸ «Κορόϊδο» καὶ ὁ Πατέρας. 

Στὴν παραβολὴ τοῦ Ἀσώτου Υἱοῦ, ὁ μεγάλος ἀδελφὸς ἔνιωσε «κορόϊδο» ἐπειδὴ δούλευε χρόνια καὶ ὁ πατέρας του δέχτηκε τὸν ἄσωτο μὲ γλέντια. Ὁ πατέρας ὅμως τοῦ ἀπάντησε: «Παιδί μου, ἐσὺ εἶσαι πάντα μαζί μου καὶ ὅλα τὰ δικά μου εἶναι δικά σου». 

Ἐσὺ ποὺ νηστεύεις ὅλη τὴ Σαρακοστή, ἀπολαμβάνεις τὴν παρέα τοῦ Χριστοῦ 48 μέρες παραπάνω. 

Ἔχεις τὴ χαρὰ τῆς προσμονῆς καὶ τῆς πνευματικῆς ἐγρήγορσης. 

Γιατί νὰ ζηλεύεις κάποιον ποὺ ἔρχεται τὴν τελευταία στιγμὴ καὶ χάνει ὅλη αὐτὴ τὴ διαδρομή; 

Ὁ Λόγος τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου 

Στὸν Κατηχητικὸ Λόγο τῆς Ἀναστάσεως, ποὺ διαβάζουμε τὸ βράδυ τοῦ Πάσχα, ὁ Ἅγιος εἶναι σαφής. 

«Ἂν κάποιος ἐργάστηκε ἀπὸ τὴν πρώτη ὥρα, ἂς λάβει τὸ δίκαιο μισθό του. Ἂν κάποιος ἦρθε τὴν ἑνδέκατη ὥρα, ἂς μὴ φοβηθεῖ τὴν καθυστέρηση... Ὁ Δεσπότης δέχεται καὶ τὸν τελευταῖο ὅπως καὶ τὸν πρῶτο.» 

Ὁ Θεὸς δὲν εἶναι λογιστὴς νὰ μετράει θερμίδες καὶ μέρες· εἶναι Πατέρας ποὺ λαχταρᾶ νὰ δεῖ τὰ παιδιά του στὸ τραπέζι Του. 

Ἂν νιώθεις «κορόϊδο», σημαίνει πὼς ἡ νηστεία σου ἔγινε ἀγγαρεία καὶ ὄχι ἀγάπη. 

Ἂν νηστεύεις γιὰ νὰ «ὑπερέχεις» ἀπὸ τὸν διπλανό σου, τότε ἡ νηστεία σου πάει χαμένη λόγῳ ὑπερηφάνειας. 

Ἂν νηστεύεις ἀπὸ ἀγάπη γιὰ τὸν Χριστό, τότε θὰ χαίρεσαι ποὺ καὶ ὁ ἀδελφός σου —ἔστω καὶ τὴν τελευταία στιγμὴ— βρῆκε τὴ δύναμη νὰ πλησιάσει τὸ Ποτήριο τῆς Ζωῆς. 

Μὴν κοιτᾶς τὸ πιάτο τοῦ ἄλλου, κοίτα τὴν καρδιά σου. Ἐσὺ κερδίζεις τὴν ὑγεία τῆς ψυχῆς σου. Αὐτὸς ποὺ νηστεύει μόνο μιὰ ἑβδομάδα, ἁπλῶς στερεῖται τὴν εὐλογία τῶν ὑπόλοιπων σαράντα ἡμερῶν. 

πηγή