20 Μαρ 2026

Ἄνοιξη 2026: Οἱ ρωγμὲς στὸ ψηφιακὸ τεῖχος πληθαίνουν – Ὁ ἀγῶνας ἀποδίδει καρπούς!

Γράφει ὁ Γεώργιος Ἀποστολάκης, Ἀντιπρόεδρος Ἀρείου Πάγου ἐπὶ τιμῇ
Σὲ μιὰ ἐποχὴ ποὺ ἡ ψηφιακὴ ἐπιτήρηση καὶ ὁ ἀπόλυτος ἔλεγχος τῶν δεδομένων μας παρουσιάζονται ὡς «ἱστορικὴ ἀναγκαιότητα», οἱ ἐξελίξεις τοῦ πρώτου τριμήνου τοῦ 2026 ἔρχονται νὰ ἀνατρέψουν τὸ ἀφήγημα τῆς μοιρολατρίας. Ἀπὸ τοὺς δρόμους τῆς Ἑλβετίας μέχρι τὰ κοινοβούλια τῆς Κεντρικῆς Εὐρώπης, μιὰ σειρὰ ἀπὸ νῖκες ἀποδεικνύει ὅτι ἡ «Ἔξοδος» ἀπὸ τὸν ψηφιακὸ ἐγκλεισμὸ εἶναι ἐφικτή, ἀρκεῖ νὰ ὑπάρχει ὀργάνωση, ἐνημέρωση καὶ ἐπιμονή. 
Τὸ Φυσικὸ Χρῆμα ὡς Ὀχυρὸ Ἐλευθερίας: Ἡ Εὐρώπη Ἀντιστέκεται 
Ἡ πιὸ ἠχηρὴ νίκη τοῦ πρόσφατου διαστήματος ἦρθε ἀπὸ τὴν καρδιὰ τῆς Εὐρώπης. Σὲ ἕνα ἱστορικὸ δημοψήφισμα (Μάρτιος 2026), οἱ Ἑλβετοὶ πολῖτες ψήφισαν ὑπὲρ τῆς συνταγματικῆς κατοχύρωσης τοῦ φυσικοῦ νομίσματος. Ἡ κίνηση αὐτὴ δὲν ἦταν ἁπλῶς οἰκονομική, ἀλλὰ βαθιὰ πολιτική: τὸ φυσικὸ χρῆμα εἶναι τὸ τελευταῖο... ὀχυρὸ τῆς ἀνωνυμίας καὶ τῆς ἰδιωτικότητας. 
Ἡ Ἑλβετία δὲν εἶναι μόνη σὲ αὐτὸν τὸν δρόμο. Ἀκολουθεῖ τὸ παράδειγμα τῆς Σλοβακίας, τῆς Οὑγγαρίας καὶ τῆς Σλοβενίας, οἱ ὁποῖες ἔχουν ἤδη κατοχυρώσει συνταγματικὰ τὸ δικαίωμα στὶς συναλλαγὲς μὲ μετρητά, ἐνῷ ἀντίστοιχο ἰσχυρὸ κίνημα διεκδίκησης βρίσκεται σὲ πλήρη ἐξέλιξη καὶ στὴν Αὐστρία. Σὲ ἕναν κόσμο ὅπου κάθε ψηφιακὴ συναλλαγὴ καταγράφεται καὶ μπορεῖ δυνητικὰ νὰ «παγώσει» ἀπὸ μιὰ κεντρικὴ ἀρχή, οἱ λαοὶ αὐτοὶ στέλνουν τὸ μήνυμα ὅτι ἀρνοῦνται νὰ γίνουν «ψηφιακοὶ ὑπήκοοι». 

Ἡ Ἑλβετία Πρωτοπορεῖ: Τὸ Δικαίωμα στὴν "Off-line" Ζωή 
Οἱ Ἑλβετοὶ πέτυχαν δύο ἀκόμα κρίσιμες νῖκες ποὺ ἀποτελοῦν παγκόσμιο φάρο γιὰ τὰ ψηφιακὰ δικαιώματα: 
1.- Προαιρετικὴ Ψηφιακὴ Ταυτότητα: Μετὰ ἀπὸ ἔντονες πιέσεις τῆς κοινωνίας, ἡ ψηφιακὴ ταυτότητα (e-ID) θὰ εἶναι αὐστηρὰ προαιρετική. Οἱ πολῖτες διατηροῦν τὸ δικαίωμα νὰ ταυτοποιοῦνται μὲ φυσικὰ ἔγγραφα, ἀπορρίπτοντας τὸν ἐξαναγκασμὸ σὲ ἕνα καθολικὸ ψηφιακὸ φακέλωμα. 
2.- Συνταγματικὸ Δικαίωμα στὴν "Off-line" Ὕπαρξη: Δύο καντόνια (ἡ Γενεύη καὶ τὸ Νεσατὲλ) προχώρησαν σὲ μιὰ ἱστορικὴ καινοτομία: κατοχύρωσαν στὰ συντάγματά τους τὸ δικαίωμα τῆς "off-line" ζωῆς. Αὐτὸ σημαίνει ὅτι τὸ κράτος ὑποχρεοῦται νὰ παρέχει ὅλες τὶς ὑπηρεσίες του καὶ μὲ μή-ψηφιακὰ μέσα, διασφαλίζοντας ὅτι κανεὶς δὲν θὰ ἀποκλείεται ἀπὸ τὴν κοινωνικὴ ζωὴ ἂν ἐπιλέξει νὰ μὴν ἔχει smartphone ἢ διασύνδεση. 

Τυφλώνοντας τοὺς Ἐμπόρους Δεδομένων (Data Brokers) 
Τὴν ἴδια στιγμή, στὴν ἄλλη πλευρὰ τοῦ Ἀτλαντικοῦ, ἡ ἐνεργοποίηση τῆς πλατφόρμας DROP (Delete Request and Opt-out Platform) τὸν Ἰανουάριο τοῦ 2026 ἀποτέλεσε ἕνα καίριο πλῆγμα στὴ βιομηχανία τῆς ἐπιτήρησης. Πάνω ἀπὸ 150.000 πολῖτες χρησιμοποίησαν τὸ νέο αὐτὸ νομικὸ ἐργαλεῖο γιὰ νὰ ἀπαιτήσουν τὴ μαζικὴ διαγραφὴ τῶν προσωπικῶν τους δεδομένων ἀπὸ τὶς βάσεις τῶν data brokers. Γιὰ πρώτη φορά, τὸ «δικαίωμα στὴ λήθη» δὲν εἶναι μιὰ θεωρητικὴ νομικὴ ἔννοια, ἀλλὰ ἕνα ὅπλο στὰ χέρια τοῦ καθενὸς γιὰ νὰ ἀνακτήσει τὴν κυριαρχία πάνω στὴν ψηφιακή του ταυτότητα. 

Ὁ Κίνδυνος τῆς "Ἡλικιακῆς Πύλης": Ἀπὸ τὴν ΕΕ στὴν Ἑλλάδα 
Στὸ μέτωπο τῆς ἐλευθερίας τοῦ λόγου, ἡ διεθνὴς κινητοποίηση ὀργανώσεων ὅπως τὸ EFF δίνει μάχη κατὰ τῶν συστημάτων «ἐπαλήθευσης ἡλικίας» (Age-Gating). Μὲ πρόσχημα τὴν προστασία τῶν ἀνηλίκων, τὰ συστήματα αὐτὰ ἐπιδιώκουν νὰ ἐπιβάλουν τὴν ταυτοποίηση κάθε χρήστη γιὰ τὴν πρόσβαση στὸ διαδίκτυο. 
 
Προσοχή: Παρόμοιος νόμος ἐπίκειται καὶ στὴν Ἑλλάδα, ὅπως ἀνακοινώθηκε πρόσφατα ἀπὸ τὸν πρωθυπουργὸ Κ. Μητσοτάκη. Μὲ τὸ ἴδιο ἀκριβῶς πρόσχημα –τὴν προστασία τῶν ἀνηλίκων– ἐπιχειρεῖται ἡ εἰσαγωγὴ μηχανισμῶν ποὺ θὰ ἀπαιτοῦν ταυτοποίηση στοιχείων (μέσῳ e-Gov ἢ πιστωτικῶν καρτῶν) γιὰ τὴν περιήγηση. Ὁ κίνδυνος εἶναι τεράστιος: ἡ ὁριστικὴ ἀπώλεια τῆς ἀνωνυμίας στὸ διαδίκτυο. Ἂν ἐπιτραπεῖ κάτι τέτοιο, κάθε κλίκ, κάθε ἀνάγνωση καὶ κάθε σχόλιο θὰ συνδέεται ἄμεσα μὲ τὸ ΑΦΜ ἢ τὴν ταυτότητα τοῦ πολίτη. 

Συμπέρασμα: Ὁ Ἀγῶνας Φέρνει Ἀποτέλεσμα 
Πολλοὶ προσπαθοῦν νὰ μᾶς πείσουν ὅτι ἡ μάχη κατὰ τοῦ ψηφιακοῦ ὁλοκληρωτισμοῦ εἶναι χαμένη. Οἱ ἐξελίξεις τοῦ 2026 λένε μιὰ διαφορετικὴ ἱστορία. 
Οἱ κοινωνικοὶ καὶ νομικοὶ ἀγῶνες δὲν εἶναι ἄνευ ἀντικειμένου. Κάθε ὑπογραφὴ σὲ ἕνα δημοψήφισμα, κάθε συνταγματικὴ προσφυγή, κάθε ἄρνηση συμμετοχῆς σὲ «ἐθελοντικὰ» ψηφιακὰ συστήματα, δημιουργεῖ μιὰ ρωγμὴ στὸ τεῖχος. Οἱ νῖκες στὴν Κεντρικὴ Εὐρώπη καὶ τὴν Ἑλβετία μᾶς διδάσκουν ὅτι ὁ ψηφιακὸς ἔλεγχος δὲν εἶναι τὸ πεπρωμένο μας, ἀλλὰ μιὰ ἐπιλογὴ ποὺ μποροῦμε –καὶ ὀφείλουμε– νὰ ἀνατρέψουμε στὴν πράξη. 
Ἡ ἐλευθερία δὲν χαρίζεται, κατοχυρώνεται μὲ συνεχῆ ἀγῶνα! 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ΚΑΝΤΕ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΤΟΥ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ ΜΑΣ.