Κηρυγματικές σκέψεις πάνω στό Εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα τῆς Κυριακῆς (Α΄ Λουκᾶ)
Ὁ Κύριος ἀναζητεῖ τούς ἀκροατές του ἀνάμεσα στούς ἁπλούς ἐργαζόμενους ἀνθρώπους τοῦ Λαοῦ. Στούς ἀνθρώπους τοῦ μόχθου. Ἡ ὐψηλἠ θρησκευτική τάξη τοῦ Ἰσραήλ, πού εἶχε ὡς ἐπάγγελμα τή μελέτη καί ἑρμηνεία τῆς Γραφῆς, ἐθεώρησε κατώτερο ν’ ακούσει τόν Χριστό καί νά τόν παραδεχθεῖ ὡς Διδάσκαλο. Τόν Χριστό τόν ἔβλεπαν ἀφ’ ὑψηλοῦ.
«...καί καθίσας, ἐδίδασκεν ἐκ τοῦ πλοίου τούς ὄχλους» (Λουκ. ε΄ 3)
Ὁ «ὄχλος» τοῦ Εὐαγγελίου εἶναι σχεδόν πάντα πρόθυμος νά ὑποτάξει τή λογική στήν πίστη.
Ξέρει ὁ λαός νά ὑπακούει στό «παράλογο» τῆς πίστεως, ὄχι γιατί δέν καταλαβαίνει τί κάνει, ὅπως θά ἔσπευδαν νά ποῦν μερικοί. Αλλά γιατί πιστεύει. Ἔχει τήν διάθεση νά πιστεύει.
Ὁ λαός, μπορεῖ νά μήν ἔχει σχολική παιδεία. Ἔχει ὅμως ζωντανό τό αἰσθητήριο τῆς συνειδήσεώς του, πού κρίνει ἀλάνθαστα, χωρίς νά μπορεῖ νά ἐκφράσει μέ λέξεις τήν κρίση του.
Ὅσοι εἶναι δεσμῶτες τῆς «δόξης τοῦ κόσμου τούτου» θά μένουν τυφλοί μπρός στό φῶς τοῦ χριστιανικοῦ κηρύγματος.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου