Ὅταν ὁ λαὸς σιωπᾶ, οἱ ἄρχοντες προχωροῦν...

Γράφει ὁ Γεώργιος Ἀποστολάκης, Ἀντιπρόεδρος Ἀρείου Πάγου ἐπὶ τιμῇ

Ἡ προφητικὴ φωνὴ τοῦ Γέροντος Ἀθανασίου (Μυτιληναίου) καὶ ἡ εὐθύνη τῆς ἐποχῆς μας 
Σὲ κάθε ἐποχή, ὁ Θεὸς ἀναδεικνύει φωνὲς ποὺ προειδοποιοῦν. Φωνὲς ποὺ δὲν χαϊδεύουν αὐτιά, ἀλλὰ ἀποκαλύπτουν τὴν ἀλήθεια. Μία τέτοια φωνὴ ὑπῆρξε ὁ μακαριστὸς Γέροντας Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος, ὁ ὁποῖος μὲ πνευματικὴ διαύγεια καὶ παρρησία τόνιζε ἕνα διαχρονικὸ καὶ σκληρὸ γεγονός: ὅτι ἡ σιωπὴ καὶ ἡ ἀδιαφορία τοῦ λαοῦ ἀνοίγουν τὸν δρόμο στὴν αὐθαιρεσία καὶ τὴν πνευματικὴ ἐκτροπὴ τῆς ἐξουσίας. 
Δὲν κατηγοροῦσε μόνο τοὺς ἄρχοντες. Κατηγοροῦσε καὶ τὸν λαό. Διότι γνώριζε ὅτι ἡ ἱστορία δὲν γράφεται μόνο ἀπὸ ἐκείνους ποὺ ἀποφασίζουν, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ἐκείνους ποὺ ἀνέχονται. 

Η ΑΠΡΑΞΙΑ ΩΣ ΣΥΝΕΝΟΧΗ 

Ὁ Γέροντας προειδοποιοῦσε ὅτι ὅταν ὁ λαὸς παύει νὰ ἀντιδρᾶ, ὅταν ἀποδέχεται σιωπηλὰ ἀποφάσεις ποὺ συγκρούονται μὲ τὴν πίστη, τὴν ἐλευθερία... καὶ τὴν παράδοση, τότε σταδιακὰ χάνει ὄχι μόνο τὰ δικαιώματά του, ἀλλὰ καὶ τὴν πνευματική του πυξίδα. 
Ἡ ἀδιαφορία δὲν εἶναι οὐδετερότητα. Εἶναι στάση. Καὶ μάλιστα ἐπικίνδυνη. Στὴν οὐσία, μετατρέπεται σὲ σιωπηρὴ νομιμοποίηση κάθε αὐθαιρεσίας. 

ΤΟ ΝΕΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΕΛΕΓΧΟΥ: ΨΗΦΙΑΚΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ 
Σήμερα, ζοῦμε μιὰ ἱστορικὴ καμπή. Ἡ εἰσαγωγὴ τῆς ψηφιακῆς ταυτότητας καὶ τοῦ προσωπικοῦ ἀριθμοῦ παρουσιάζεται ὡς «ἐκσυγχρονισμός». Στὴν πραγματικότητα, ὅμως, συγκροτεῖται σταδιακὰ ἕνα σύστημα καθολικῆς καταγραφῆς, διασύνδεσης καὶ ἐλέγχου τῆς ἀνθρώπινης δραστηριότητας. 
Δὲν πρόκειται ἁπλῶς γιὰ μιὰ τεχνικὴ ἀλλαγή. Πρόκειται γιὰ μιὰ ἀνθρωπολογικὴ καὶ πολιτικὴ μετατόπιση: Ἀπὸ τὴν ἐλευθερία στὴν ἐπιτήρηση. Ἀπὸ τὸ πρόσωπο στὸ προφίλ. Ἀπὸ τὴν εὐθύνη στὴν ἀλγοριθμικὴ κατηγοριοποίηση. 
Καὶ ὅμως... ἡ πλειοψηφία κλήρου καὶ λαοῦ σιωπᾶ. Ἡ ἀντίδραση εἶναι ἐλάχιστη. Ἡ ἀνησυχία περιορισμένη. Ἡ συνείδηση σὲ ὕπνωση. Ἀκριβῶς αὐτὸ ποὺ φοβόταν καὶ προέβλεπε ὁ Γέροντας: ὅτι ἡ πνευματικὴ χαλάρωση ὁδηγεῖ σὲ ἀποδοχὴ τοῦ ἐλέγχου. 

Η ΝΟΜΟΘΕΤΗΣΗ ΤΟΥ ΓΑΜΟΥ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΩΝ ΚΑΙ Η ΘΕΣΜΙΚΗ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ 
Παράλληλα, βλέπουμε μιὰ δεύτερη βαθιὰ τομή. Ἡ θεσμοθέτηση τοῦ γάμου μεταξὺ ἀτόμων τοῦ ἰδίου φύλου καὶ ἡ δυνατότητα τεκνοθεσίας, καθὼς καὶ ἡ ἐπικύρωσή τους ἀπὸ τὸ Συμβούλιο τῆς Ἐπικρατείας ὡς συνταγματικῶν. 
Γιὰ πρώτη φορά, ἡ πολιτεία ἀναδιαμορφώνει θεμελιώδεις ἔννοιες τῆς ἀνθρώπινης καὶ κοινωνικῆς ζωῆς, ἀποκόπτοντάς τες ἀπὸ τὴν παράδοση καὶ τὴν ἐκκλησιαστικὴ ἐμπειρία αἰώνων. 
Καὶ πάλι: ὁ κλῆρος καὶ ὁ λαὸς δὲν ἀντιδρᾶ οὐσιαστικά. Ἡ ἀντίσταση εἶναι ἀποσπασματική. Ἡ φωνὴ ἀσθενής. Ἡ στάση ἀμήχανη. Αὐτὸ δὲν εἶναι ἁπλῶς κοινωνικὴ ἐξέλιξη. Εἶναι ρήξη μὲ τὴν ἱστορικὴ καὶ πνευματικὴ ταυτότητα ἑνὸς λαοῦ. 

ΟΙ ΑΡΧΟΝΤΕΣ ΚΑΝΟΥΝ Ο,ΤΙ ΤΟΥΣ ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ Ο ΛΑΟΣ 

Ἡ ἐξουσία δὲν κινεῖται στὸ κενό. Μετρᾶ ἀντιδράσεις. Ζυγίζει ἀντοχές. Προχωρᾶ ὅσο τῆς ἐπιτρέπεται. Καὶ ὅταν ὁ λαὸς σιωπᾶ, ἡ ἐξουσία δὲν διστάζει. 
Αὐτὸ ἦταν τὸ κεντρικὸ μήνυμα τοῦ Γέροντος Ἀθανασίου: ὅτι ἡ πτώση δὲν ἔρχεται ἀπότομα. Ἔρχεται σταδιακά, μέσα ἀπὸ μικρὲς ὑποχωρήσεις ποὺ γίνονται συνήθεια. 

Η ΕΥΘΥΝΗ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΜΑΣ 

Δὲν ζοῦμε ἁπλῶς μιὰ πολιτικὴ περίοδο. Ζοῦμε μιὰ πνευματικὴ δοκιμασία. 
Καὶ τὸ ἐρώτημα δὲν εἶναι μόνο τί κάνουν οἱ ἄρχοντες. Τὸ ἐρώτημα εἶναι: Τί κάνει ὁ λαός; Θὰ συνεχίσει νὰ ἀδιαφορεῖ; Θὰ ἀποδεχθεῖ τὸν περιορισμὸ τῆς ἐλευθερίας του ὡς «ἀναγκαῖο κακό»; Θὰ παραδώσει τὴν παράδοσή του χωρὶς ἀγῶνα; Ἢ θὰ ἀφυπνιστεῖ; 

ΚΑΛΕΣΜΑ ΕΞΟΔΟΥ 

Ἡ «ΕΞΟΔΟΣ» δὲν εἶναι ἁπλῶς ἕνα ὄνομα. Εἶναι στάση ζωῆς. Εἶναι ἡ ἀπόφαση νὰ μὴν ἀποδεχθοῦμε παθητικὰ τὴν πορεία πρὸς τὸν ἔλεγχο καὶ τὴν ἀλλοίωση. 
Εἶναι ἡ ἐπιστροφὴ στὴν εὐθύνη, στὴν ἐγρήγορση, στὴν ἐλευθερία. 
Ὁ Γέροντας προειδοποίησε. Ἡ ἐποχὴ ἐπιβεβαιώνει. 
Τὸ ἐρώτημα πλέον δὲν εἶναι ἂν εἶχε δίκιο. Τὸ ἐρώτημα εἶναι ἂν ἐμεῖς θὰ σταθοῦμε στὸ ὕψος τῆς εὐθύνης μας. 
Ὅταν ὁ λαὸς κοιμᾶται, ἡ ἐλευθερία χάνεται χωρὶς θόρυβο. Ὅταν ξυπνᾶ, τίποτα δὲν εἶναι προδιαγεγραμμένο. 
Ἡ ἀδιαφορία εἶναι ἡ πιὸ ἐπικίνδυνη συμφωνία! 

iepomenimera.gr