Ἁγιότητα σημαίνει ν’ ἀκολουθεῖς τὸν Χριστὸ καὶ στὴ Γεθσημανὴ καὶ στὸν Γολγοθᾶ. Ὁ Χριστὸς δὲν εἶναι μόνο τοῦ Θαβὼρ καὶ τοῦ Κενοῦ Μνημείου, τῶν θαυμάτων καὶ τῶν δωρεῶν. Εἶναι καὶ τῆς σιγῆς τῆς ἐρήμου, καὶ τῆς σιωπῆς, καὶ τῶν δακρύων. Ἁγιότητα ἀκόμη σημαίνει πλήρη καὶ παντοτινὴ ἀποδοχὴ τοῦ ὅποιου θείου θελήματος. Ἁγιότητα εἶναι ἀληθινὴ ἀγάπη τοῦ σταυροῦ, ἀπ’ ὅπου πηγάζει ἡ ἀληθινὴ ζωή. Ἡ ἁγιότητα θέλει ὑπομονὴ κι ἐπιμονή, αὐταπάρνηση, αὐτοθυσία καὶ ἀνιδιοτέλεια. Ἡ ἁγιότητα δὲν μεταδίδεται, δὲν κερδίζεται μὲ μόνο ἀναγνώσεις βιβλίων, μακρῶν συζητήσεων στὰ σαλόνια, μ’ εὐχάριστες, ὡραῖες, καλές, ἄκοπες κι ἀδάπανες σκέψεις. Καλεῖσαι ξανὰ καὶ κύρια νὰ δώσεις αἷμα γιὰ νὰ λάβεις πνεῦμα. Νὰ παλέψεις καὶ νὰ νικήσεις τὸ ἄγριο θηρίο τῆς πολυκέφαλης ὑπερηφάνειας....
Ἡ ἁγιότητα εἶναι ἐλευθερία, τόλμη, ἀγάπη, ταπείνωση. Εἶναι ὑπέρλογη. Δὲν μετριέται, δὲν ζυγίζεται, δὲν κατανοεῖται εὔκολα, δὲν ὑπολογίζεται καὶ ὁρίζεται μὲ τ’ ἀνθρώπινα μέτρα. Οἱ ἅγιοι... κατανοοῦν τοὺς ἁγίους. Οἱ ἅγιοι μποροῦν νὰ βιογραφήσουν καλύτερα τοὺς ἁγίους. Οἱ πιστοὶ διαισθάνονται τὴν ἁγιότητα, τὴ σέβονται καὶ τὴν εὐλαβοῦνται. Στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἡ ἀποδοχὴ ἑνὸς ἁγίου γίνεται ἀπὸ τὸ ἐκκλησιαστικὸ πλήρωμα. Ἡ ἐπίσημη Ἐκκλησία ἀναγνωρίζει την ἤδη, ὅπως εἴπαμε, ἀπὸ τὸ πλήρωμα ὑπάρχουσα τιμή. Ποτὲ στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία δὲν εἴχαμε ἀναιρέσεις ἅγιων. Γι’ αὐτὸ δὲν χρειάζεται σπουδή, ὑπερβολικὸς ἐνθουσιασμός, παράβλεψη τῶν γνήσιων ἐκκλησιαστικῶν κριτηρίων, παρέμβαση τρίτων προσώπων γιὰ τὴν ἀνάδειξη τῶν ἁγίων, θὰ πρέπει μὲ βάση τὴν αὐστηρὴ Ὀρθόδοξο Παράδοση, με μεγάλη φειδώ, ἰδιαίτερη εὐαισθησία, προσοχή, γνώση καὶ ἀκρίβεια, νὰ ἐμπλουτίζεται τὸ ἁγιολόγιο μας, ποὺ καὶ στὶς μέρες μας προσθέτει σελίδες...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου