ΑΞΙΟΣΗΜΕΙΩΤΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

16 Φεβ 2015

Οὐδεὶς μεθ’ ἠμῶν καὶ πάντες μέ... θυμὸν

Γράφει ὁ Δημήτριος Νατσιός, Δάσκαλος
«Αὐτεῖνοι, οἱ Εὐρωπαῖγοι, εἶναι ἄνθρωποι χωρὶς ἠθικὴ καὶ πίστη καὶ κρίμα στὰ φῶτα τους, ὅτι ὁ ἄνθρωπος κάνει τὰ φῶτα καὶ ὄχι τὰ φῶτα τὸν ἄνθρωπο».
Μακρυγιάννης
Ἐδῶ καὶ 20 χρόνια ποὺ γράφω-δημοσίευσα τὸ πρῶτο μου ἄρθρο σὲ τοπικὴ ἐφημερίδα τοῦ Κιλκὶς μὲ τίτλο «οἱ φαυλότητα τῆς πολιτικῆς καὶ οἱ πολιτικοί της φαυλότητας»- δὲν ἔκρυψα ποτὲ τὴν ἀπέχθεια καὶ τὴν περιφρόνηση ποὺ νιώθω γιὰ τὰ καθάρματα τοὺς Εὐρωπαίγους, ὅλο αὐτὸ τὸ μνημονιακὸ σκυλολόι, τοὺς δημίους το λαοῦ μας.
Ἀπ’ ὅλους τούς εὐρωπαϊκοὺς λαούς, ἐμεῖς οἱ Ἕλληνες, βιώσαμε καὶ ζήσαμε τὶς μεγαλύτερες καταστροφὲς ἐξ αἰτίας τῆς κακουργίας τους. Καταπίαμε τὴν μεγαλειώδη ἀπάτη τοῦ «δυτικοῦ πολιτισμοῦ», πὼς δῆθεν ἑδράζεται στὴν ἀρχαία ἀθηναϊκὴ δημοκρατία, τὶς κοραϊκὲς ὀνειροφαντασίες περὶ «μετακένωσης τῶν φώτων», καὶ τὴν μόνη «μετακένωση» ποὺ γνωρίσαμε ἦταν τοῦ αἵματος καὶ τῆς καταστροφῆς τῆς πατρίδας μας. Ξεκίνησε τὸ «ματοβαμμένο» κρατίδιό μας ἐλπίζοντας ἀπὸ τὴν Εὐρώπη προστασία καὶ ἀλληλεγγύη.
Καρτερούσαμε «οἱ πάντοτ’ εὐκολόπιστοι καὶ πάντα προδομένοι» (Σολωμός), ἀπὸ τὴν «πολιτισμένη Εὐρώπη» βοήθεια καὶ συναντίληψη. Ἀπὸ ποιὰ Εὐρώπη; Ἀπὸ τὴν «πολιτισμένη Εὐρώπη» τῶν Κογκισταδόρες ποὺ ἐξόντωσαν εἴκοσι ἑκατομμύρια ἰθαγενεῖς τς Ἀμερικῆς καὶ ἐξαφάνισαν ἐν ψυχρῶ τὸν πολιτισμό τους; Τὴν Εὐρώπη τῆς Ἱερᾶς Ἐξέτασης, τῶν Σταυροφοριῶν καὶ τοῦ Ἁγίου Βαρθολομαίου; Τὴν «προοδευτικὴ» Εὐρώπη τοῦ κατακτητῆ μὲ τὴν...
τιάρα, τοῦ θηρίου τῆς Ρώμης, τοῦ Πάπα; Τὴν Εὐρώπη τοῦ δουλεμπορίου, τῆς Ἱερᾶς Συμμαχίας καὶ τῶν δύο παγκοσμίων ἀνθρωποσφαγῶν τοῦ εἰκοστοῦ αἰώνα;

Ἀνέφερα πρὶν τὸν Σολωμό. Σὰν χθές, 9 Φεβρουαρίου τοῦ 1857, ἔκλεινε τὰ μάτια του ὁ μεγάλος μας ποιητής. Καὶ ἐπειδὴ τούτη τὴν κρίσιμη στιγμή,«ἀδελφοί μς βρίσκει τὸ κακὸ καὶ θολώνει ὁ νοῦς μας», ὑπακούοντας καὶ στὴν ποιητικὴ προτροπὴ τοῦ Ἐλύτη, τὸν μνημονεύουμε, γιατί ἔγραψε τὸν Ὕμνον ὄχι εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἀλλὰ «εἰς τὴν Ἐλευθερίαν», ἤθελε νὰ μᾶς πεῖ ὅτι Ἑλλὰς καὶ ἐλευθερία εἶναι ὅπως ἡ ψυχὴ μὲ τὸ σῶμα. Ἡ Ἑλλάδα χωρὶς τὴν λευτεριά, δὲν μπορεῖ νὰ ζήσει. Καί, ἐπαναλαμβάνω, οἱ δυτικὲς δυνάμεις προκάλεσαν ὅλες τὶς συμφορὲς τοῦ νεότερου Ἑλληνισμοῦ.
Δὲν ὑποδούλωσαν οἱ Ὀθωμανοὶ τὸν βυζαντινὸ Ἑλληνισμό. Εἶχε ἐξουθενωθεῖ, λεηλατηθεῖ, κατακερματισθεῖ ἀπὸ τὶς ἄγριες ἐπιδρομὲς τῆς παπικῆς ψευτοεκκλησίας. Ἀποφρὰς ἡμέρα τοῦ Γένους δὲν εἶναι ἡ 29 Μαΐου 1453, ἀλλὰ ἡ 13 Ἀπριλίου 1204. Τότε «ἑάλω ἡ Πόλις», ὄχι ἀπὸ τοὺς Τούρκους, ἀλλὰ ἀπὸ τὶς ὀρδὲς τῶν σταυροφόρων-συμμοριῶν. Τὰ χρόνια τς δουλείας ἐπέπεσαν ὅλοι οἱ ἀρχαιοκάπηλοι καὶ ἐγκληματίες ἁρπάζοντας τὶς ἀρχαιότητες, καταστρέφοντας Παρθενῶνες, μία Πνευματικὴ Γενοκτονία, ὅπως προσφυῶς ὀνομάστηκε. Κατὰ τὴν Ἐπανάσταση μᾶς ἔστελναν ἀλιτήριους, τυχοδιῶκτες τύπου Τσώρτς καὶ Κόχραν, μὴν ξεφύγουν τὰ σύνορα, ὦστε  νὰ περιοριστοῦμε στὸ ὑποτελές, λυμφατικὸ κρατίδιο τῆς Μελούνας. Ἀπὸ τὴν εἰσβολὴ τοῦ Ἰμπραὴμ καὶ τὴ γενοκτονία ποὺ ἀκολούθησε, ἀπὸ τὸν ἀκρωτηριασμὸ τοῦ ἐλεύθερου ἔθνους, τὶς ἐπεμβάσεις τῶν κανονιοφόρων, τοὺς ἀποκλεισμοὺς καὶ τὶς κατοχὲς ὡς τὴν ἀτίμωση τοῦ 1897, ἀπὸ τὴν μικρασιατικὴ καταστροφὴ καὶ τὸν ἐμφύλιο ὡς καὶ τὴν κυπριακὴ τραγωδία, πάντοτε μπροστὰ μας οἱ Εὐρωπαῖοι. Οἱ Τοῦρκοι ἦταν καὶ εἶναι πειθήνια ἐνεργούμενα τους. Καὶ πάντοτε ἔβρισκαν πέντε δέκα ἡμέτερα καθάρματα-Γραικύλους τῆς σήμερον, γιὰ νὰ κάνουν τὴν βρόμικη δουλειά. «Ὑπακοὴ στὴν Τρόικα» τσιρίζουν οἱ μνημονιακοὶ λακέδες. «Ὁ φιλήκοος τῶν ξένων εἶναι προδότης» τοὺς ἁπαντὰ ὁ Καποδίστριας.

Εἴμαστε λαὸς πληγωμένος. Καὶ ὅποιος πληγώνεται ἀντιστέκεται. Καὶ ἡ καλύτερη ἀντίσταση εἶναι ἡ ἀντεπίθεση. «Νὰ χτυπήσουμε» καὶ τὸν ἐπιχειρούμενο «ἐξευρωπαϊσμὸ» τῆς πίστεώς μας». «Ἐντολὴ γὰρ Κυρίου μὴ σιωπᾶν ἐν καιρῶ κινδυνευούσης πίστεως. Ὥστε ὄτε περὶ Πίστεως ὁ λόγος, οὐκ ἔστιν εἰπεῖν, ἐγὼ τὶς εἰμί; Ἱερεύς, ἄρχων, στρατιώτης, γεωργός, πένης; Οὐδεὶς μοὶ λόγος καὶ φροντὶς περὶ τοῦ προκειμένου. Οὐά, οἱ λίθοι κεκράξονται, καὶ σὺ σιωπηλὸς καὶ ἄφροντις», πάντες εὐθυνόμαστε καὶ πάντες θὰ λογοδοτήσουμε γιὰ τυχὸν ὀλιγωρία καὶ ἀμέλεια, κατὰ τὸν ἅγιο Θεόδωρο Στουδίτη. Ὁ οἰκουμενικὸς θρόνος κηρύσσει, δεκαετίες τώρα, γυμνὴ τὴ κεφαλή, καὶ προσπαθεῖ νὰ παρασύρει καὶ τοπικὲς ἐκκλησίες, στὴν αἵρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Νὰ φύγει καὶ ἡ Ἐκκλησία ἀπὸ αὐτὴ τὴν ἀπαίσια φραγκοσφηκοφωλιά, τὸ Π.Σ.Ε.
«Νὰ χτυπήσουμε» τοὺς ψευτομορφωμένους ποὺ λυμαίνονται τὴν παιδεία μας. Τὰ σύγχρονα δεινά της πατρίδας μας σὲ τέτοιους «εὐρωλιγούρηδες» (Ζουράρις) ὀφείλονται. Αὐτοὶ οἱ ἡμιμαθεῖς, οἱ ἀνθρωποκάμπιες ποὺ λέει ὁ Κόντογλου, περιφρόνησαν τὸν λαό μας μὲ τὸ πάθος κάθε πεμπτοφαλαγγίτου.

Κατακρεούργησαν τὴν γλώσσα μας, περιφρόνησαν τὴν παράδοσή μας, τὴν πίστη μας γιὰ νὰ γίνουμε δῆθεν Εὐρωπαῖοι. Ἂς τὸ χωνέψουμε: Ἐξασθένιση τῆς Ὀρθοδοξίας σημαίνει πλῆγμα στὰ θεμέλια το Ἑλληνισμοῦ. Φτάνει τόσα χρόνια τὸ μπούκωμά μας μὲ τὰ ξυλοκέρατα, τὶς γουρονοτροφὲς τῶν Φράγκων. Λύκοι εἶναι προβατόσχημοι ποὺ θέλουν νὰ μᾶς ἐξαφανίσουν ὡς λαὸ ἱστορικό.
Τέτοιοι ἦταν πάντα καὶ τώρα εἶναι χειρότεροι, γιατί στὶς μέρες μας, ἀποθηριώθηκαν.

Κλείνωμε δύο ἐπεισόδια ἀπὸ τὴν πρόσφατη ἱστορία μας. Τὰ ἔχω ξαναγράψει, ἀλλὰ τὰ ἐπαναλαμβάνω γιὰ νὰ μὴν ξεχνοῦμε ποιοὶ ἦταν καὶ εἶναι οἱ Εὐρωπαῖοι «ἑταῖροι» μας.
«Στὶς ἀρχὲς τῆς Κατοχῆς, καὶ στὴν πλατεία τοῦ Κλαυθμῶνος, ποὺ τὴν εἴχανε μεταβάλει οἱ Γερμανοὶ σὲ χῶρο στάθμευσης, ἕνας Γερμανὸς σωφέρ, ἔτρωγε ἀπ’ τὴν καραβάνα του τὸ φαΐ του, καθισμένος στὸ σκαλοπάτι τοῦ αὐτοκινήτου του. Ἔτρωγε μ’ ἀχορταγιά, ἐνῶ γύρω του, οἱ ἄλλοι πείναγαν. Τότε ἕνα παιδάκι, ἴσια μὲ ἑφτὰ-ὀχτὼ χρονῶν, ἅπλωσε τὸ χεράκι του, μὲ τὴν ἰδέα ὅτι κάτι θὰ τοῦ ἔδινε γιὰ νὰ ρίξη στὸ πεινασμένο στομάχι του, ὁ Γερμανὸς στρατιώτης.
Ἀντὶς ὅμως ὁ στρατιώτης νὰ κάνη τότε μία ἀνθρώπινη χειρονομία, ἔκανε αὐτὴ τὴν ἐλεεινὴ καὶ βάρβαρη πράξη.
Ἄφησε στὸ σιδερένιο σκαλὶ τὴ γιομάτη καραβάνα του, σηκώθηκε ἀπάνου, ἅρπαξε τὸ μὲ πνεῦμα ἱκεσίας τεντωμένο χέρι τοῦ παιδιοῦ, τὸ στήριξε πάνω στὸ γόνατό του, καὶ μπροστὰ στὰ μάτια τοῦ κόσμου, τὸ ἔσπασε στὰ δύο σὰν ξερὸ κλαδί».
Κι ἐνῶ τὰ μάτια τοῦ Ἀρμένη δακρύζουν στὴ θύμηση τῆς σκληρῆς αὐτῆς εἰκόνας, μοῦ προσθέτει:
-Ἤμουνα αὐτόπτης μάρτυς. Κι ἔφυγα ἀπὸ κεῖ φτύνοντας αὐτὸν καὶ τὴ φυλὴ τοῦ ὁλόκληρη».
Τὸ γεγονὸς περιέχεται στὸ βραβευμένο ἀπὸ τὴν Ἀκαδημία Ἀθηνῶν, βιβλίο «Οἱ σφαγὲς τοῦ Καλαβρύτων», τοῦ Κώστα Καλαντζῆ .(Ἀθήνα 1962, σελ. 26).
Τὸ δεύτερο ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ Χρ. Ἀγγελομάτη «Τὸ χρονικόν τς Μεγάλης Τραγωδίας».

«Οἱ παλαιότεροι θὰ ἐνθυμοῦνται τὴν δημοσιευθεῖσαν εἴδησιν εἰς τὰς ἀθηναϊκᾶς ἐφημερίδας, μίαν ἡμέραν τοῦ Φεβρουαρίου τοῦ 1924. Τὸ προσεγγίσαν εἰς τὴν Θεσσαλονίκην ἀγγλικὸν πλοίον  ‘Ζάν’, μετέφερε 400 τόννους ὀστῶν Ἑλλήνων τῆς Μικρᾶς Ἀσίας, ἀπὸ τὰ Μουδανιὰ εἰς τὴν Μασσαλίαν, πρὸς βιομηχανοποίησιν. Οἱ ἐργᾶται τοῦ λιμένος Θεσσαλονίκης, πληροφορηθέντες τὸ γεγονός, ἐμπόδισαν τὸ πλοῖον νὰ ἀποπλεύση, ἐπενέβη ὅμως ὁ Ἄγγλος πρόξενος καὶ ἐπετράπη ὁ ἀπόπλους». Τὰ πήγαιναν τὰ κόκκαλα τὰ ἱερὰ τῶν σφαγιασθέντων Ἑλλήνων γιὰ «σαπούνι Μασσαλίας». Οἱ Τοῦρκοι τὰ πούλησαν, οἱ Γάλλοι τὰ ἀγόρασαν, οἱ Ἄγγλοι διευκόλυναν καὶ οἱ Γερμανοὶ ἀργότερα μιμήθηκαν. Ὅλη ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση, δηλαδή.

3 σχόλια:

  1. Ως Ελληνορθόδοξος δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω με τον δάσκαλο Δημήτρη Νατσιό.

    Κατανοώ και το συναισθηματικά φορτισμένο ύφος του στα γεγονότα που παραθέτει.

    Όμως έχω να κάνω μια καλοπροαίρετη παρατήρηση.

    Ας μην γενικεύουμε και ας μην βάζουμε στο ίδιο τσουβάλι όλους τους ανθρώπους - εν προκειμένω όλους τους Ευρωπαίους.

    Ας μην υβρίζουμε και ας μην καταριόμαστε ολόκληρες φυλές ανθρώπων, όπως δεν θέλουμε να κάνουν και σ"εμάς.

    Υπήρξαν - και υπάρχουν - πολλοί Ευρωπαίοι που αγάπησαν και αγαπούν ειλικρινώς την Ελλάδα.

    Ας θυμηθούμε τους Φιλέλληνες του '21 που αγωνίστηκαν και έδωσαν την ζωή τους για την Ελλάδα.

    Ακόμα και στα μαύρα χρόνια της Κατοχής υπήρξαν οι εξαιρέσεις .

    Πόσοι θυμούνται τον Αυστριακό λοχαγό που γλίτωσε τα γυναικόπαιδα των Καλαβρύτων από την σφαγή και το πλήρωσε με την ζωή του ??

    Πόσοι θυμούνται τον Γερμανό ταγματάρχη που είδε σε όνειρο τον Άγιο Χαράλαμπο και αρνήθηκε να κάψει τα Φιλιατρά ??

    Όλος ο Κρητικός λαός θυμάται με αγάπη τα παιδιά από την Αυστραλία και την Νέα Ζηλανδία που ήρθαν από τόσο μακριά και πέθαναν στην Μάχη της Κρήτης.

    Ναι, ξέρω, εξαιρέσεις που επιβεβαιώνουν τον κανόνα θα μου πείτε...

    Όμως δεν είναι όλοι οι άνθρωποι ίδιοι.

    Σήμερα η κυβέρνηση της Πατρίδας μας - ασχέτως εάν την ψηφίσαμε ή όχι - δίνει μια σκληρή μάχη στην Ευρώπη.

    Εγώ προσωπικώς δεν ψήφισα ΣΥΡΙΖΑ και γενικώς είμαι κατά της Ευρωπα'ι'κής Ένωσης εφόσον πιστεύω στην ανωτερότητα του Ελληνορθοδόξου Πολιτισμού.

    Αλλά ας μην δαιμονοποιούμε συλλήβδην όλους τους Ευρωπαίους και ας προσευχηθούμε να προκύψει κάτι θετικό για την Ελλάδα μας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ο έχων ώτα ακούειν, ακουέτω...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΝΟΝΑ ΜΙΛΑΜΕ...ΟΙ ΕΞΑΙΡΕΣΕΙΣ ΠΟΥ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΟΥΝ ΤΟΝ ΚΑΝΟΝΑ,ΕΙΝΑΙ ΜΑΖΙ ΜΑΣ.....
    Καλλιόπη

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Εάν χρησιμοποιείτε συσκευές με λειτουργικό σύστημα Android και δεν αναγνωρίζει το πολυτονικό σύστημα (δεν φαίνονται δηλαδή όλα τα γράμματα στις αναρτήσεις), κατεβάστε από το google store το Mozilla Firefox Browser ώστε να μπαίνετε από αυτόν τον Browser και να επιλυθεί το πρόβλημά σας. Κατεβάστε το από ΕΔΩ.

ΚΑΝΤΕ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΤΟΥ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ ΜΑΣ.

Φόρτωση...