Δημοσιεύτηκε στὶς 26 Μαρτίου 2026 ἡ πολυαναμενόμενη ἀπόφαση τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστηρίου τῆς Φινλανδίας μὲ πρωταγωνίστρια τὴν Päivi Räsänen, πρώην Ὑπουργὸ Ἐσωτερικῶν τῆς χώρας, μέλος τοῦ φινλανδικοῦ κοινοβουλίου ἀπὸ τὸ 1995, ἰατρὸ στὸ ἐπάγγελμα, πολύτεκνη μητέρα 5 παιδιῶν καὶ γιαγιὰ 12 ἐγγονῶν.
Ἡ περίπτωσή της εἶχε ἐξ ἀρχῆς προκαλέσει τὸ διεθνὲς ἐνδιαφέρον καθὼς ἅπτεται τῆς ἐλευθερίας τῆς ἔκφρασης καὶ τῆς θρησκευτικῆς ἐλευθερίας σὲ μιὰ ἐποχὴ κατὰ τὴν ὁποία ἐπελαύνει ἡ ὑστερία τῆς πολιτικῆς ὀρθότητας ποὺ ἐπιδιώκει τὴ φίμωση κάθε «παρεκκλίνουσας» φωνῆς.
Τὸν Ἰούνιο τοῦ 2019 ἡ Päivi Räsänen τέθηκε ὑπὸ ποινικὴ ἔρευνα γιὰ μιὰ δημοσίευση στὸν προσωπικό της λογαριασμὸ στὸ X (πρώην Twitter) μὲ τὴν ὁποία ἀμφισβητοῦσε τὴν ἀπόφαση τῆς ἡγεσίας τῶν Λουθηρανῶν γιὰ τὴ... συμμετοχή τους στὶς «ἐκδηλώσεις ὑπερηφάνειας» (LGBT pride) στὸ Ἐλσίνκι.
Στὴν ἐπίμαχη ἀνάρτησή της παρέθετε ἕνα ἀπόσπασμα ἀπὸ τὴν «Πρὸς Ρωμαίους» ἐπιστολὴ τοῦ Ἀποστόλου Παύλου καὶ συγκεκριμένα ἀπ’ τὸ 1ο Κεφάλαιο στίχ. 27 ὅπου γράφονται τὰ ἑξῆς: «ὁμοίως δὲ καὶ οἱ ἄρσενες ἀφέντες τὴν φυσικὴν χρῆσιν τῆς θηλείας ἐξεκαύθησαν ἐν τῇ ὀρέξει αὐτῶν εἰς ἀλλήλους, ἄρσενες ἐν ἄρσεσι τὴν ἀσχημοσύνην κατεργαζόμενοι καὶ τὴν ἀντιμισθίαν ἣν ἔδει τῆς πλάνης αὐτῶν ἐν ἑαυτοῖς ἀπολαμβάνοντες» (Μετάφραση: «Κατὰ παρόμοιο τρόπο καὶ οἱ ἄνδρες ἄφησαν τὴν φυσικὴ σχέση καὶ χρήση τῆς γυναίκας καὶ φλογίστηκαν μὲ τὶς ἐμπαθεῖς ὀρέξεις μεταξύ τους, ὥστε ἄνδρες σὲ ἄνδρες νὰ ἐνεργοῦν ἀναίσχυντες καὶ ἐξευτελιστικὲς πράξεις καὶ νὰ λαμβάνουν τὸν μισθὸ ποὺ τοὺς ἔπρεπε γιὰ τὴν πλάνη τους ἀπ’ τὸν ἴδιο τους τὸν ἑαυτό»).
Στὸ πλαίσιο τῆς ποινικῆς ἔρευνας εἰς βάρος της ἀνακαλύφθηκε ὅτι τὸ 2004 εἶχε συγγράψει ἕνα δοκίμιο σὲ ἕνα ἐκκλησιαστικὸ περιοδικὸ μὲ τίτλο «ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐτοὺς» ἐνῷ στοχοποιήθηκε καὶ γιὰ μιὰ ραδιοφωνική της συνέντευξη κατὰ τὴν ὁποία ἐπανέλαβε τὶς βασικὲς χριστιανικὲς θέσεις της γιὰ τὸ γάμο καὶ τὰ δύο φῦλα.
Κατὰ τὴ Γενικὴ Εἰσαγγελία τῆς Φινλανδίας ἡ δημοσίευσή της στὸ Χ μὲ τὸ ἀποστολικὸ χωρίο παραβίαζε τὴν ἰσότητα καὶ τὴν ἀνθρώπινη ἀξιοπρέπεια τῶν ὁμοφυλοφίλων καί, ὡς ἐκ τούτου, ὑπερέβαινε τὰ ὅρια τῆς ἐλευθερίας τῆς ἔκφρασης καὶ τῆς θρησκευτικῆς ἐλευθερίας.
Ἡ μέχρι σήμερα δικαστική της περιπέτεια ὁδήγησε τελικὰ σὲ δύο ὁμόφωνες ἀθωωτικὲς ἀποφάσεις τὸν Ἀπρίλιο τοῦ 2022 καὶ τὸν Νοέμβριο τοῦ 2023 ἐνῷ μὲ τὴν ἀπόφαση τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστηρίου τῆς Φινλανδίας ὁλοκληρώνεται σὲ ἐγχώριο ἐπίπεδο ἡ δικαστική της περιπέτεια.
Ἐνώπιον τοῦ Ἐφετείου, ἡ Φινλανδὴ εἰσαγγελέας Anu Mantila ἰσχυρίστηκε ὅτι «μπορεῖτε νὰ ἀναφέρετε τὴ Βίβλο, ἀλλὰ ἡ ἑρμηνεία καὶ ἡ γνώμη τῆς Räsänen σχετικὰ μὲ τὰ ἐδάφια τῆς Βίβλου εἶναι ἐγκληματική».
Στὴν ὁριακὴ ἀπόφασή του (3 ὑπὲρ καὶ 2 κατὰ) τὸ Ἀνώτατο Δικαστήριο τῆς Φινλανδίας ἔκρινε τὴν Päivi Räsänen ἔνοχη γιὰ «ρητορικὴ μίσους» (hate speech) γιὰ τὴν ἔκφραση τῶν χριστιανικῶν πεποιθήσεών της σχετικὰ μὲ τὸ γάμο καὶ τὴ σεξουαλικὴ ἠθικὴ στὸ ἐκκλησιαστικὸ περιοδικὸ πρὶν ἀπὸ 20 χρόνια.
Ἡ καταδίκη ἀφορᾶ τὴ «δημιουργία καὶ τὴ διάθεση στὸ κοινὸ ἑνὸς κειμένου ποὺ προσβάλλει μιὰ ὁμάδα».
Τὸ Ἀνώτατο Δικαστήριο ἀπὸ τὴν ἄλλη ἀθώωσε ὁμόφωνα τὴν Päivi Räsänen γιὰ τὸ tweet της ποὺ περιεῖχε τὸ ἐδάφιο ἀπὸ τὴν «Πρὸς Ρωμαίους» ἐπιστολή.
Ἡ καταδίκη της γιὰ «ρητορικὴ μίσους» βασίστηκε στὸ κεφάλαιο τοῦ φινλανδικοῦ ποινικοῦ κώδικα μὲ τίτλο «ἐγκλήματα πολέμου καὶ ἐγκλήματα κατὰ τῆς ἀνθρωπότητας».
Τὸ Δικαστήριο ἔκρινε ἔνοχους τὴν Päivi Räsänen ἀπὸ κοινοῦ μὲ τὸν ἕναν Λουθηρανὸ ἐπίσκοπο ἐπειδὴ «διέθεσαν στὸ κοινὸ ἀπόψεις ποὺ προσβάλλουν τοὺς ὁμοφυλόφιλους ὡς ὁμάδα λόγῳ τοῦ σεξουαλικοῦ τους προσανατολισμοῦ».
Ἐπιπλέον, κατὰ τὴν δικαστικὴ ἐτυμηγορία «πρέπει νὰ ληφθεῖ ὑπόψη ὅτι τὸ κείμενο ποὺ ἀποτελεῖ τὴ βάση τῆς καταδίκης δὲν περιεῖχε ὑποκίνηση βίας ἢ παρόμοια ἀπειλητικὴ ὑποκίνηση μίσους.
Ἡ συμπεριφορά, ἑπομένως, δὲν εἶναι ἰδιαίτερα σοβαρὴ ἀπὸ τὴν ἄποψη τῆς φύσης τοῦ ἀδικήματος».
Τὸ Δικαστήριο ὁδηγήθηκε στὴν καταδίκη μὲ τὸ σκεπτικὸ ὅτι «μετὰ τὴν ἔναρξη προκαταρκτικῆς ἔρευνας γιὰ τὸ θέμα τὸ 2019, ἡ Räsänen συνέχισε νὰ μοιράζεται τὸ ἄρθρο στὶς δικές της σελίδες στὸ διαδίκτυο καὶ στὰ μέσα κοινωνικῆς δικτύωσης τὸ 2019 καὶ τὸ 2020».
Ὅσον ἀφορᾶ τὸ tweet μὲ τὸ ἀποστολικὸ χωρίο, μὲ τὸ ὁποῖο ἡ Räsänen ἀμφισβήτησε τὴν ἀπόφαση τῆς ἡγεσίας τῶν Λουθηρανῶν νὰ χρηματοδοτήσουν μιὰ ἐκδήλωση «ὑπερηφάνειας», τὸ Δικαστήριο ἔκρινε ὁμόφωνα ὅτι δὲν πληροῦσε τὰ κριτήρια γιὰ τὸ ἀδίκημα τῆς ὑποκίνησης, καθὼς ἡ Räsänen «αἰτιολόγησε τὴ γνώμη της ἐπικαλούμενη ἕνα βιβλικὸ χωρίο».
Τὸ Ἀνώτατο Δικαστήριο τελικὰ ἐπέβαλε χρηματικὴ ποινὴ ὕψους ἀρκετῶν χιλιάδων εὐρὼ καὶ ἀποφάσισε ὅτι οἱ ἀμφισβητούμενες δηλώσεις πρέπει «νὰ μὴν εἶναι προσβάσιμες στὸ κοινὸ καὶ νὰ καταστραφοῦν».
Ἀμέσως μετὰ τὴν δημοσίευση τῆς ἀπόφασης τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστηρίου ἡ Päivi Räsänen ἔκανε τὶς ἑξῆς δηλώσεις:
«Εἶμαι συγκλονισμένη καὶ βαθιὰ ἀπογοητευμένη ποὺ τὸ Δικαστήριο δὲν ἀναγνώρισε τὸ θεμελιῶδες ἀνθρώπινο δικαίωμά μου στὴν ἐλευθερία τῆς ἔκφρασης.
Παραμένω πιστὴ στὶς διδασκαλίες τῆς χριστιανικῆς μου πίστης καὶ θὰ συνεχίσω νὰ ὑπερασπίζομαι τὸ δικαίωμά μου, ἀλλὰ καὶ τὸ δικαίωμα κάθε ἀνθρώπου, νὰ μοιράζεται τὶς πεποιθήσεις του στὸ δημόσιο χῶρο.
Ζητῶ νομικὴ συμβουλὴ σχετικὰ μὲ μιὰ πιθανὴ προσφυγὴ στὸ Εὐρωπαϊκὸ Δικαστήριο Ἀνθρωπίνων Δικαιωμάτων.
Δὲν πρόκειται μόνο γιὰ τὴν δική μου ἐλευθερία ἔκφρασής, ἀλλὰ γιὰ ἐκείνη κάθε ἀτόμου στὴ Φινλανδία.
Μιὰ θετικὴ ἀπόφαση θὰ βοηθοῦσε νὰ ἀποτραπεῖ ἡ ὑποβολὴ ἄλλων ἀθώων ἀνθρώπων στὴν ἴδια δοκιμασία ἁπλῶς καὶ μόνο ἐπειδὴ μοιράζονται τὶς πεποιθήσεις τους».
Τέλος, ἀξίζει νὰ ἐπισημανθεῖ ὅτι τὸ βρετανικὸ περιοδικὸ Ἐconomist στὸ εἰδικὸ ἀφιέρωμα τὸν Μάϊο τοῦ 2025 γιὰ τὴν σταδιακὴ ὀπισθοχώρηση τῆς Εὐρώπης στὴν προστασία τοῦ θεμελιώδους δικαιώματος τῆς ἐλευθερίας τῆς ἔκφρασης ἔκανε εἰδικὴ μνεία στὴ συγκεκριμένη ὑπόθεση.
Ἡ περίπτωσή της εἶχε ἐξ ἀρχῆς προκαλέσει τὸ διεθνὲς ἐνδιαφέρον καθὼς ἅπτεται τῆς ἐλευθερίας τῆς ἔκφρασης καὶ τῆς θρησκευτικῆς ἐλευθερίας σὲ μιὰ ἐποχὴ κατὰ τὴν ὁποία ἐπελαύνει ἡ ὑστερία τῆς πολιτικῆς ὀρθότητας ποὺ ἐπιδιώκει τὴ φίμωση κάθε «παρεκκλίνουσας» φωνῆς.
Τὸν Ἰούνιο τοῦ 2019 ἡ Päivi Räsänen τέθηκε ὑπὸ ποινικὴ ἔρευνα γιὰ μιὰ δημοσίευση στὸν προσωπικό της λογαριασμὸ στὸ X (πρώην Twitter) μὲ τὴν ὁποία ἀμφισβητοῦσε τὴν ἀπόφαση τῆς ἡγεσίας τῶν Λουθηρανῶν γιὰ τὴ... συμμετοχή τους στὶς «ἐκδηλώσεις ὑπερηφάνειας» (LGBT pride) στὸ Ἐλσίνκι.
Στὴν ἐπίμαχη ἀνάρτησή της παρέθετε ἕνα ἀπόσπασμα ἀπὸ τὴν «Πρὸς Ρωμαίους» ἐπιστολὴ τοῦ Ἀποστόλου Παύλου καὶ συγκεκριμένα ἀπ’ τὸ 1ο Κεφάλαιο στίχ. 27 ὅπου γράφονται τὰ ἑξῆς: «ὁμοίως δὲ καὶ οἱ ἄρσενες ἀφέντες τὴν φυσικὴν χρῆσιν τῆς θηλείας ἐξεκαύθησαν ἐν τῇ ὀρέξει αὐτῶν εἰς ἀλλήλους, ἄρσενες ἐν ἄρσεσι τὴν ἀσχημοσύνην κατεργαζόμενοι καὶ τὴν ἀντιμισθίαν ἣν ἔδει τῆς πλάνης αὐτῶν ἐν ἑαυτοῖς ἀπολαμβάνοντες» (Μετάφραση: «Κατὰ παρόμοιο τρόπο καὶ οἱ ἄνδρες ἄφησαν τὴν φυσικὴ σχέση καὶ χρήση τῆς γυναίκας καὶ φλογίστηκαν μὲ τὶς ἐμπαθεῖς ὀρέξεις μεταξύ τους, ὥστε ἄνδρες σὲ ἄνδρες νὰ ἐνεργοῦν ἀναίσχυντες καὶ ἐξευτελιστικὲς πράξεις καὶ νὰ λαμβάνουν τὸν μισθὸ ποὺ τοὺς ἔπρεπε γιὰ τὴν πλάνη τους ἀπ’ τὸν ἴδιο τους τὸν ἑαυτό»).
Στὸ πλαίσιο τῆς ποινικῆς ἔρευνας εἰς βάρος της ἀνακαλύφθηκε ὅτι τὸ 2004 εἶχε συγγράψει ἕνα δοκίμιο σὲ ἕνα ἐκκλησιαστικὸ περιοδικὸ μὲ τίτλο «ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐτοὺς» ἐνῷ στοχοποιήθηκε καὶ γιὰ μιὰ ραδιοφωνική της συνέντευξη κατὰ τὴν ὁποία ἐπανέλαβε τὶς βασικὲς χριστιανικὲς θέσεις της γιὰ τὸ γάμο καὶ τὰ δύο φῦλα.
Κατὰ τὴ Γενικὴ Εἰσαγγελία τῆς Φινλανδίας ἡ δημοσίευσή της στὸ Χ μὲ τὸ ἀποστολικὸ χωρίο παραβίαζε τὴν ἰσότητα καὶ τὴν ἀνθρώπινη ἀξιοπρέπεια τῶν ὁμοφυλοφίλων καί, ὡς ἐκ τούτου, ὑπερέβαινε τὰ ὅρια τῆς ἐλευθερίας τῆς ἔκφρασης καὶ τῆς θρησκευτικῆς ἐλευθερίας.
Ἡ μέχρι σήμερα δικαστική της περιπέτεια ὁδήγησε τελικὰ σὲ δύο ὁμόφωνες ἀθωωτικὲς ἀποφάσεις τὸν Ἀπρίλιο τοῦ 2022 καὶ τὸν Νοέμβριο τοῦ 2023 ἐνῷ μὲ τὴν ἀπόφαση τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστηρίου τῆς Φινλανδίας ὁλοκληρώνεται σὲ ἐγχώριο ἐπίπεδο ἡ δικαστική της περιπέτεια.
Ἐνώπιον τοῦ Ἐφετείου, ἡ Φινλανδὴ εἰσαγγελέας Anu Mantila ἰσχυρίστηκε ὅτι «μπορεῖτε νὰ ἀναφέρετε τὴ Βίβλο, ἀλλὰ ἡ ἑρμηνεία καὶ ἡ γνώμη τῆς Räsänen σχετικὰ μὲ τὰ ἐδάφια τῆς Βίβλου εἶναι ἐγκληματική».
Στὴν ὁριακὴ ἀπόφασή του (3 ὑπὲρ καὶ 2 κατὰ) τὸ Ἀνώτατο Δικαστήριο τῆς Φινλανδίας ἔκρινε τὴν Päivi Räsänen ἔνοχη γιὰ «ρητορικὴ μίσους» (hate speech) γιὰ τὴν ἔκφραση τῶν χριστιανικῶν πεποιθήσεών της σχετικὰ μὲ τὸ γάμο καὶ τὴ σεξουαλικὴ ἠθικὴ στὸ ἐκκλησιαστικὸ περιοδικὸ πρὶν ἀπὸ 20 χρόνια.
Ἡ καταδίκη ἀφορᾶ τὴ «δημιουργία καὶ τὴ διάθεση στὸ κοινὸ ἑνὸς κειμένου ποὺ προσβάλλει μιὰ ὁμάδα».
Τὸ Ἀνώτατο Δικαστήριο ἀπὸ τὴν ἄλλη ἀθώωσε ὁμόφωνα τὴν Päivi Räsänen γιὰ τὸ tweet της ποὺ περιεῖχε τὸ ἐδάφιο ἀπὸ τὴν «Πρὸς Ρωμαίους» ἐπιστολή.
Ἡ καταδίκη της γιὰ «ρητορικὴ μίσους» βασίστηκε στὸ κεφάλαιο τοῦ φινλανδικοῦ ποινικοῦ κώδικα μὲ τίτλο «ἐγκλήματα πολέμου καὶ ἐγκλήματα κατὰ τῆς ἀνθρωπότητας».
Τὸ Δικαστήριο ἔκρινε ἔνοχους τὴν Päivi Räsänen ἀπὸ κοινοῦ μὲ τὸν ἕναν Λουθηρανὸ ἐπίσκοπο ἐπειδὴ «διέθεσαν στὸ κοινὸ ἀπόψεις ποὺ προσβάλλουν τοὺς ὁμοφυλόφιλους ὡς ὁμάδα λόγῳ τοῦ σεξουαλικοῦ τους προσανατολισμοῦ».
Ἐπιπλέον, κατὰ τὴν δικαστικὴ ἐτυμηγορία «πρέπει νὰ ληφθεῖ ὑπόψη ὅτι τὸ κείμενο ποὺ ἀποτελεῖ τὴ βάση τῆς καταδίκης δὲν περιεῖχε ὑποκίνηση βίας ἢ παρόμοια ἀπειλητικὴ ὑποκίνηση μίσους.
Ἡ συμπεριφορά, ἑπομένως, δὲν εἶναι ἰδιαίτερα σοβαρὴ ἀπὸ τὴν ἄποψη τῆς φύσης τοῦ ἀδικήματος».
Τὸ Δικαστήριο ὁδηγήθηκε στὴν καταδίκη μὲ τὸ σκεπτικὸ ὅτι «μετὰ τὴν ἔναρξη προκαταρκτικῆς ἔρευνας γιὰ τὸ θέμα τὸ 2019, ἡ Räsänen συνέχισε νὰ μοιράζεται τὸ ἄρθρο στὶς δικές της σελίδες στὸ διαδίκτυο καὶ στὰ μέσα κοινωνικῆς δικτύωσης τὸ 2019 καὶ τὸ 2020».
Ὅσον ἀφορᾶ τὸ tweet μὲ τὸ ἀποστολικὸ χωρίο, μὲ τὸ ὁποῖο ἡ Räsänen ἀμφισβήτησε τὴν ἀπόφαση τῆς ἡγεσίας τῶν Λουθηρανῶν νὰ χρηματοδοτήσουν μιὰ ἐκδήλωση «ὑπερηφάνειας», τὸ Δικαστήριο ἔκρινε ὁμόφωνα ὅτι δὲν πληροῦσε τὰ κριτήρια γιὰ τὸ ἀδίκημα τῆς ὑποκίνησης, καθὼς ἡ Räsänen «αἰτιολόγησε τὴ γνώμη της ἐπικαλούμενη ἕνα βιβλικὸ χωρίο».
Τὸ Ἀνώτατο Δικαστήριο τελικὰ ἐπέβαλε χρηματικὴ ποινὴ ὕψους ἀρκετῶν χιλιάδων εὐρὼ καὶ ἀποφάσισε ὅτι οἱ ἀμφισβητούμενες δηλώσεις πρέπει «νὰ μὴν εἶναι προσβάσιμες στὸ κοινὸ καὶ νὰ καταστραφοῦν».
Ἀμέσως μετὰ τὴν δημοσίευση τῆς ἀπόφασης τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστηρίου ἡ Päivi Räsänen ἔκανε τὶς ἑξῆς δηλώσεις:
«Εἶμαι συγκλονισμένη καὶ βαθιὰ ἀπογοητευμένη ποὺ τὸ Δικαστήριο δὲν ἀναγνώρισε τὸ θεμελιῶδες ἀνθρώπινο δικαίωμά μου στὴν ἐλευθερία τῆς ἔκφρασης.
Παραμένω πιστὴ στὶς διδασκαλίες τῆς χριστιανικῆς μου πίστης καὶ θὰ συνεχίσω νὰ ὑπερασπίζομαι τὸ δικαίωμά μου, ἀλλὰ καὶ τὸ δικαίωμα κάθε ἀνθρώπου, νὰ μοιράζεται τὶς πεποιθήσεις του στὸ δημόσιο χῶρο.
Ζητῶ νομικὴ συμβουλὴ σχετικὰ μὲ μιὰ πιθανὴ προσφυγὴ στὸ Εὐρωπαϊκὸ Δικαστήριο Ἀνθρωπίνων Δικαιωμάτων.
Δὲν πρόκειται μόνο γιὰ τὴν δική μου ἐλευθερία ἔκφρασής, ἀλλὰ γιὰ ἐκείνη κάθε ἀτόμου στὴ Φινλανδία.
Μιὰ θετικὴ ἀπόφαση θὰ βοηθοῦσε νὰ ἀποτραπεῖ ἡ ὑποβολὴ ἄλλων ἀθώων ἀνθρώπων στὴν ἴδια δοκιμασία ἁπλῶς καὶ μόνο ἐπειδὴ μοιράζονται τὶς πεποιθήσεις τους».
Τέλος, ἀξίζει νὰ ἐπισημανθεῖ ὅτι τὸ βρετανικὸ περιοδικὸ Ἐconomist στὸ εἰδικὸ ἀφιέρωμα τὸν Μάϊο τοῦ 2025 γιὰ τὴν σταδιακὴ ὀπισθοχώρηση τῆς Εὐρώπης στὴν προστασία τοῦ θεμελιώδους δικαιώματος τῆς ἐλευθερίας τῆς ἔκφρασης ἔκανε εἰδικὴ μνεία στὴ συγκεκριμένη ὑπόθεση.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου