Γράφει ὁ Ἐλευθέριος Ἀνδρώνης
Μέσα στὸ πολεμικὸ χάος τῆς Μέσης Ἀνατολῆς ἀπὸ τὸν πόλεμο τῶν ΗΠΑ - Ἰσραὴλ ἐναντίον τοῦ Ἰράν, ἔχει νομίζω ἐνδιαφέρον νὰ σταθοῦμε σὲ ὅσα ἔγιναν στὸ περιλάλητο Ντουμπάϊ. Ἡ πόλη ποὺ εἶχε γίνει παγκόσμιο σύμβολο καπιταλιστικῆς μακαριότητας, εἶδε τὴν ὑπέρμετρη ματαιοδοξία της νὰ γίνεται «ἑλβετικὸ τυρὶ» ἀπὸ ἰρανικοὺς πυραύλους.
Αὐτὴ ἡ «Βαβὲλ» τῆς ἀπύθμενης κενοδοξίας, τῆς ἐπιδειξιομανίας, τῶν νεόπλουτων «influencers», τῆς πολυτελοῦς πορνείας, τῶν ὀργίων, τῶν ἐμετικῶν «porta potty parties» καὶ ὅλων τῶν βδελυρῶν ἕξεων ποὺ ἑνώνουν τὴν ἐλὶτ Ἀνατολῆς καὶ Δύσης, εἶδε τὸ σύννεφο τῆς οὐτοπίας νὰ διαλύεται ἀπὸ μιὰ «βροχὴ» πυραυλικῆς πραγματικότητας.
Τὸ πιὸ «λοὺξ» οἰκονομικὸ καταφύγιο τοῦ κόσμου ἔφριξε συνειδητοποιῶντας... ὅτι δὲν διαθέτει οὔτε ἕνα πολεμικὸ καταφύγιο, διότι δὲν τὸ ἀνεχόταν ἡ οὐρανομήκης ἀλαζονεία του. Ὅμως οἱ οὐρανοξῦστες μπορεῖ νὰ φτάνουν τὸν οὐρανό, ἀλλὰ δὲν ὁρίζουν τὶς οὐρανοκατέβατες ἐξελίξεις. Τὰ πετροδόλαρα ὅσο καὶ παχὺ νὰ κάνουν τὸ πορτοφόλι, δὲν χρησιμεύουν γιὰ ἀντιπυραυλικὴ θωράκιση. Τὰ πανάκριβα σπὸρ αὐτοκίνητα δὲν εἶναι πιὸ γρήγορα ἀπὸ τὶς ρουκέτες. Ἡ ἱστορία τῆς ματαιοδοξίας κάνει κύκλους καὶ ὑπόσχεται νέες μεγάλες πτώσεις γιὰ τoν ἄνθρωπο. Κάθε Βαβυλῶνα ἔρχεται ἡ στιγμὴ ποὺ κλονίζεται ἐκ θεμελίων γιὰ τὴ βλάσφημη ὑπεροψία της.
Ἐδῶ δὲν ἐξετάζουμε ἂν τὸ Ἰρὰν ἔχει δίκιο ἢ ἄδικο γιὰ τὴ γενίκευση τῶν χτυπημάτων του, ἀλλὰ ἀποκλειστικὰ τὰ διδάγματα τῶν ὠμῶν γεγονότων. Τὸ πλῆγμα στὸ Ντουμπάϊ δὲν πλήττει ἁπλᾶ ἕνα κράτος, ἀλλὰ ἕνα ὁλόκληρο γκλομπαλιστικὸ στάτους. Ἕνα lifestyle ποὺ ἀντιπροσωπεύει ὅλους τοὺς πόθους τοῦ σημερινοῦ ὑλόφρονα δυτικοῦ, ἔγινε παγκόσμιο ρεζίλι μόλις ἔφυγε ἀπὸ τὴ μέση τὸ ἀπατηλὸ παραπέτασμα τῆς ἀσφάλειας.
Οἱ πανικόβλητοι νεόπλουτοι ἔτρεχαν νὰ προστατευτοῦν σὲ διάφορους κλειστοὺς χώρους μαζὶ μὲ τὰ σκυλιά τους, ἐκπροσωπῶντας μιὰ ἔκπτωτη ἀνθρωπότητα ποὺ στὴν ξαφνικὴ συμφορὰ ἀπαντάει μὲ τρομαγμένα γαβγίσματα. Ἀφοῦ ἐπέλεξαν ὡς «πρόοδο» τὸ νὰ συγγενέψουν περισσότερο μὲ τὰ τετράποδα, τώρα βάζουν τὴν οὐρὰ στὰ σκέλια μὲ τὰ πρῶτα «πυροτεχνήματα».
Καὶ ποῦ ἡ ἀνθρωπιά; Ποῦ ἡ ἀλληλεγγύη; Ποῦ ἡ συνοχή; Τὰ κατάπιε ὁ μηδενιστικὸς κοσμοπολιτισμός. Σὲ ἕνα χαοτικὸ συνονθύλευμα ὅπως τὸ Ντουμπάϊ, ἐπικρατεῖ τό: «ὁ σώζων ἑαυτὸν σωθήτω». Πόσο εἰρωνικὸ γιὰ μιὰ πόλη νὰ ἔχει τόσα πολλὰ κατοικίδια ἀλλὰ καθόλου ἐνσυνείδητους κατοίκους! Κι ὅμως αὐτὸ εἶναι τὸ «πρότυπο» μοντέλο γιὰ ὅλες τὶς δυτικὲς πρωτεύουσες.
Οἱ μητροπόλεις τῆς ἐλὶτ καταλήγουν σὰν ξενοδοχεῖα περαστικῆς καλοπέρασης, ξένοι ποὺ ἱκανοποιοῦν τὰ πάθη τους ἀνάμεσα σὲ ξένους. Καὶ ἔρχεται ἡ στιγμὴ ποὺ τὸ ἀνέστιο κέρδος φέρνει ἀνέστια ἀπόγνωση. Οἱ ψεύτικες σχέσεις βασισμένες στὸ χρῆμα, καταρρέουν σὲ μιὰ στιγμή, μὲ τὴν πρώτη ἀκυρωμένη πτήση, μὲ τὸ πρῶτο κλειστὸ ATM, μὲ τὸ πρῶτο ἀδειανὸ ράφι στὸ σοῦπερ μάρκετ.
Καὶ ἐκεῖ στὸν συριγμὸ τῆς πρώτης βόμβας συνειδητοποιεῖς ὅτι ἡ πραγματικὰ φτωχὴ κοινωνία, εἶναι ἐκείνη ποὺ ξεμένει ἀπὸ ἀδελφοσύνη καὶ αἴσθηση συλλογικῆς ταυτότητας. Ἔχεις ἤδη παραδοθεῖ ἂν δὲν ἔχεις τίποτα γιὰ νὰ πολεμήσεις πέρα ἀπὸ τὸ τομάρι σου. Σὲ ἕναν πλανήτη ἀδυσώπητης ἀναζήτησης ἰσχύος, παύουν νὰ ἰσχύουν καταφύγια καὶ ἄσυλα.
Τὸ χρῆμα δὲν μπορεῖ νὰ ἀγοράσει πλέον τὴν εἰρήνη, διότι ἡ εἰρήνη ἔχει ἀντικαταστήσει τὴν ὀνομαστική της ἀξία ὡς συνώνυμο τῆς ἀσυδοσίας. Ἀτομικῆς, συλλογικῆς, γεωπολιτικῆς, ἠθικῆς. Τὸ ἑωσφορικὸ σύστημα ποὺ γιγάντωσε τὸ Ντουμπάϊ, εἶναι τὸ ἴδιο ποὺ ἔρπεται καὶ ἀνάμεσα στὰ e-mail τοῦ Ἐπστάϊν. Τεχνολογικοὶ κροῖσοι, πολιτικοί, τραπεζῖτες, «πετρελαιάδες», καλλιτέχνες, μοντέλα «συνοδείας», κηφηναριὰ ἀπὸ λομπίστες πολυεθνικῶν, τὸ μεῖγμα εἶναι ἴδιο σὲ ὅλες τὶς παγκόσμιες φωλιὲς τῆς Νέας Τάξης.
Καὶ περιφερειακὰ αὐτοῦ τοῦ πυρῆνα σήψης, ἔχουμε τὰ «εἴδωλα» ποὺ παρεπιδημοῦν στὸ Ντουμπάϊ, διαμορφώνοντας τὴν παγκόσμια τάση «εἰδωλολατρίας». Τὴ διαδικτυακὴ κάστα τῶν «influencers» ποὺ ἐκπαιδεύουν τοὺς λαοὺς στὶς τάσεις τῆς φιλαρέσκειας, τῆς ἀεργίας, τῆς ἀρπαχτῆς, τῆς ἄκοπης χλιδῆς, τῆς αὐτο-ἀχρηστίας.
Οἱ ἄνθρωποι ἔγιναν ἐλεγχόμενες μετοχὲς μὲ ἀπόδοση, καὶ τὸ «χρηματιστήριο» τῆς ἀνθρωπότητας εἶναι ἕτοιμο νὰ καταρρεύσει ἀπὸ μιὰ γιγαντιαία «φούσκα». Πίσω ἀπὸ κάθε πόλεμο, τὸ ὑπόβαθρο εἶναι πάντα πνευματικό. Τὰ τεχνητὰ βουλήματα τοῦ ἐκκολαπτόμενου μετανθρώπου ἔρχονται νὰ συγκρουστοῦν μὲ τοὺς ἴδιους τοὺς ἐφευρέτες τους, γιατί ἀπὸ τὴν ἀρχὴ ὁ σκοπὸς ἦταν νὰ ἀποδυναμωθοῦν οἱ λαοὶ μὲ τριφηλὲς αὐταπάτες γιὰ νὰ χτυπηθοῦν ἔπειτα ἀνήμποροι ἀπὸ τὴ λύσσα τῆς ἰσχύος.
Παρακολουθοῦμε τὸν ἀλληλοσπαραγμὸ δύο κόσμων ποὺ καταρρέουν στὴν παρακμή τους. Ἡ Δύση ἔχει νὰ ἐπιδείξει ἕνα Νταβὸς καὶ ἕνα νησὶ Ἐπστάϊν – ἡ Ἀνατολὴ ἔχει νὰ ἐπιδείξει ἕνα Ντουμπάϊ καὶ φασιστικὰ καθεστῶτα στὰ πρότυπα τοῦ Ἰσλὰμ ἢ τῆς Κίνας. Καὶ στὴ μέση οἱ λαοί, ἀλλοῦ ναρκωμένοι ἀπὸ τὴ μέθη τοῦ νεοπλουτισμοῦ καὶ ἀλλοῦ ὑπνωτισμένοι ἀπὸ «δικαιωματιστικὲς» χίμαιρες, ἀρχίζουν νὰ ξυπνᾶνε ἔντρομοι ἀπὸ τὴν ἀμείλικτη πραγματικότητα. Εἶναι ἐκεῖνες οἱ στιγμὲς Ἀποκάλυψης ποὺ ὁ Θεὸς ἀποσύρει πλήρως τὸ παραπέτασμα γιὰ νὰ ἀντικρύσει ἡ ἀνθρωπότητα ὅλη τὴ φρίκη στὸ εἴδωλο τοῦ ἑαυτοῦ της...
Αὐτὴ ἡ «Βαβὲλ» τῆς ἀπύθμενης κενοδοξίας, τῆς ἐπιδειξιομανίας, τῶν νεόπλουτων «influencers», τῆς πολυτελοῦς πορνείας, τῶν ὀργίων, τῶν ἐμετικῶν «porta potty parties» καὶ ὅλων τῶν βδελυρῶν ἕξεων ποὺ ἑνώνουν τὴν ἐλὶτ Ἀνατολῆς καὶ Δύσης, εἶδε τὸ σύννεφο τῆς οὐτοπίας νὰ διαλύεται ἀπὸ μιὰ «βροχὴ» πυραυλικῆς πραγματικότητας.
Τὸ πιὸ «λοὺξ» οἰκονομικὸ καταφύγιο τοῦ κόσμου ἔφριξε συνειδητοποιῶντας... ὅτι δὲν διαθέτει οὔτε ἕνα πολεμικὸ καταφύγιο, διότι δὲν τὸ ἀνεχόταν ἡ οὐρανομήκης ἀλαζονεία του. Ὅμως οἱ οὐρανοξῦστες μπορεῖ νὰ φτάνουν τὸν οὐρανό, ἀλλὰ δὲν ὁρίζουν τὶς οὐρανοκατέβατες ἐξελίξεις. Τὰ πετροδόλαρα ὅσο καὶ παχὺ νὰ κάνουν τὸ πορτοφόλι, δὲν χρησιμεύουν γιὰ ἀντιπυραυλικὴ θωράκιση. Τὰ πανάκριβα σπὸρ αὐτοκίνητα δὲν εἶναι πιὸ γρήγορα ἀπὸ τὶς ρουκέτες. Ἡ ἱστορία τῆς ματαιοδοξίας κάνει κύκλους καὶ ὑπόσχεται νέες μεγάλες πτώσεις γιὰ τoν ἄνθρωπο. Κάθε Βαβυλῶνα ἔρχεται ἡ στιγμὴ ποὺ κλονίζεται ἐκ θεμελίων γιὰ τὴ βλάσφημη ὑπεροψία της.
Ἐδῶ δὲν ἐξετάζουμε ἂν τὸ Ἰρὰν ἔχει δίκιο ἢ ἄδικο γιὰ τὴ γενίκευση τῶν χτυπημάτων του, ἀλλὰ ἀποκλειστικὰ τὰ διδάγματα τῶν ὠμῶν γεγονότων. Τὸ πλῆγμα στὸ Ντουμπάϊ δὲν πλήττει ἁπλᾶ ἕνα κράτος, ἀλλὰ ἕνα ὁλόκληρο γκλομπαλιστικὸ στάτους. Ἕνα lifestyle ποὺ ἀντιπροσωπεύει ὅλους τοὺς πόθους τοῦ σημερινοῦ ὑλόφρονα δυτικοῦ, ἔγινε παγκόσμιο ρεζίλι μόλις ἔφυγε ἀπὸ τὴ μέση τὸ ἀπατηλὸ παραπέτασμα τῆς ἀσφάλειας.
Οἱ πανικόβλητοι νεόπλουτοι ἔτρεχαν νὰ προστατευτοῦν σὲ διάφορους κλειστοὺς χώρους μαζὶ μὲ τὰ σκυλιά τους, ἐκπροσωπῶντας μιὰ ἔκπτωτη ἀνθρωπότητα ποὺ στὴν ξαφνικὴ συμφορὰ ἀπαντάει μὲ τρομαγμένα γαβγίσματα. Ἀφοῦ ἐπέλεξαν ὡς «πρόοδο» τὸ νὰ συγγενέψουν περισσότερο μὲ τὰ τετράποδα, τώρα βάζουν τὴν οὐρὰ στὰ σκέλια μὲ τὰ πρῶτα «πυροτεχνήματα».
Καὶ ποῦ ἡ ἀνθρωπιά; Ποῦ ἡ ἀλληλεγγύη; Ποῦ ἡ συνοχή; Τὰ κατάπιε ὁ μηδενιστικὸς κοσμοπολιτισμός. Σὲ ἕνα χαοτικὸ συνονθύλευμα ὅπως τὸ Ντουμπάϊ, ἐπικρατεῖ τό: «ὁ σώζων ἑαυτὸν σωθήτω». Πόσο εἰρωνικὸ γιὰ μιὰ πόλη νὰ ἔχει τόσα πολλὰ κατοικίδια ἀλλὰ καθόλου ἐνσυνείδητους κατοίκους! Κι ὅμως αὐτὸ εἶναι τὸ «πρότυπο» μοντέλο γιὰ ὅλες τὶς δυτικὲς πρωτεύουσες.
Οἱ μητροπόλεις τῆς ἐλὶτ καταλήγουν σὰν ξενοδοχεῖα περαστικῆς καλοπέρασης, ξένοι ποὺ ἱκανοποιοῦν τὰ πάθη τους ἀνάμεσα σὲ ξένους. Καὶ ἔρχεται ἡ στιγμὴ ποὺ τὸ ἀνέστιο κέρδος φέρνει ἀνέστια ἀπόγνωση. Οἱ ψεύτικες σχέσεις βασισμένες στὸ χρῆμα, καταρρέουν σὲ μιὰ στιγμή, μὲ τὴν πρώτη ἀκυρωμένη πτήση, μὲ τὸ πρῶτο κλειστὸ ATM, μὲ τὸ πρῶτο ἀδειανὸ ράφι στὸ σοῦπερ μάρκετ.
Καὶ ἐκεῖ στὸν συριγμὸ τῆς πρώτης βόμβας συνειδητοποιεῖς ὅτι ἡ πραγματικὰ φτωχὴ κοινωνία, εἶναι ἐκείνη ποὺ ξεμένει ἀπὸ ἀδελφοσύνη καὶ αἴσθηση συλλογικῆς ταυτότητας. Ἔχεις ἤδη παραδοθεῖ ἂν δὲν ἔχεις τίποτα γιὰ νὰ πολεμήσεις πέρα ἀπὸ τὸ τομάρι σου. Σὲ ἕναν πλανήτη ἀδυσώπητης ἀναζήτησης ἰσχύος, παύουν νὰ ἰσχύουν καταφύγια καὶ ἄσυλα.
Τὸ χρῆμα δὲν μπορεῖ νὰ ἀγοράσει πλέον τὴν εἰρήνη, διότι ἡ εἰρήνη ἔχει ἀντικαταστήσει τὴν ὀνομαστική της ἀξία ὡς συνώνυμο τῆς ἀσυδοσίας. Ἀτομικῆς, συλλογικῆς, γεωπολιτικῆς, ἠθικῆς. Τὸ ἑωσφορικὸ σύστημα ποὺ γιγάντωσε τὸ Ντουμπάϊ, εἶναι τὸ ἴδιο ποὺ ἔρπεται καὶ ἀνάμεσα στὰ e-mail τοῦ Ἐπστάϊν. Τεχνολογικοὶ κροῖσοι, πολιτικοί, τραπεζῖτες, «πετρελαιάδες», καλλιτέχνες, μοντέλα «συνοδείας», κηφηναριὰ ἀπὸ λομπίστες πολυεθνικῶν, τὸ μεῖγμα εἶναι ἴδιο σὲ ὅλες τὶς παγκόσμιες φωλιὲς τῆς Νέας Τάξης.
Καὶ περιφερειακὰ αὐτοῦ τοῦ πυρῆνα σήψης, ἔχουμε τὰ «εἴδωλα» ποὺ παρεπιδημοῦν στὸ Ντουμπάϊ, διαμορφώνοντας τὴν παγκόσμια τάση «εἰδωλολατρίας». Τὴ διαδικτυακὴ κάστα τῶν «influencers» ποὺ ἐκπαιδεύουν τοὺς λαοὺς στὶς τάσεις τῆς φιλαρέσκειας, τῆς ἀεργίας, τῆς ἀρπαχτῆς, τῆς ἄκοπης χλιδῆς, τῆς αὐτο-ἀχρηστίας.
Οἱ ἄνθρωποι ἔγιναν ἐλεγχόμενες μετοχὲς μὲ ἀπόδοση, καὶ τὸ «χρηματιστήριο» τῆς ἀνθρωπότητας εἶναι ἕτοιμο νὰ καταρρεύσει ἀπὸ μιὰ γιγαντιαία «φούσκα». Πίσω ἀπὸ κάθε πόλεμο, τὸ ὑπόβαθρο εἶναι πάντα πνευματικό. Τὰ τεχνητὰ βουλήματα τοῦ ἐκκολαπτόμενου μετανθρώπου ἔρχονται νὰ συγκρουστοῦν μὲ τοὺς ἴδιους τοὺς ἐφευρέτες τους, γιατί ἀπὸ τὴν ἀρχὴ ὁ σκοπὸς ἦταν νὰ ἀποδυναμωθοῦν οἱ λαοὶ μὲ τριφηλὲς αὐταπάτες γιὰ νὰ χτυπηθοῦν ἔπειτα ἀνήμποροι ἀπὸ τὴ λύσσα τῆς ἰσχύος.
Παρακολουθοῦμε τὸν ἀλληλοσπαραγμὸ δύο κόσμων ποὺ καταρρέουν στὴν παρακμή τους. Ἡ Δύση ἔχει νὰ ἐπιδείξει ἕνα Νταβὸς καὶ ἕνα νησὶ Ἐπστάϊν – ἡ Ἀνατολὴ ἔχει νὰ ἐπιδείξει ἕνα Ντουμπάϊ καὶ φασιστικὰ καθεστῶτα στὰ πρότυπα τοῦ Ἰσλὰμ ἢ τῆς Κίνας. Καὶ στὴ μέση οἱ λαοί, ἀλλοῦ ναρκωμένοι ἀπὸ τὴ μέθη τοῦ νεοπλουτισμοῦ καὶ ἀλλοῦ ὑπνωτισμένοι ἀπὸ «δικαιωματιστικὲς» χίμαιρες, ἀρχίζουν νὰ ξυπνᾶνε ἔντρομοι ἀπὸ τὴν ἀμείλικτη πραγματικότητα. Εἶναι ἐκεῖνες οἱ στιγμὲς Ἀποκάλυψης ποὺ ὁ Θεὸς ἀποσύρει πλήρως τὸ παραπέτασμα γιὰ νὰ ἀντικρύσει ἡ ἀνθρωπότητα ὅλη τὴ φρίκη στὸ εἴδωλο τοῦ ἑαυτοῦ της...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου