Ἐκοιμήθη ὁ π Στέφανος Ἀναγνωστόπουλος τὴν Τρίτη 24 Φεβρουαρίου 2026
«Τὴν ὥρα ποὺ ὁ ἱερέας βγαίνει στὴν Ὡραία Πύλη καὶ ψάλλει τὸ "Δεῦτε λάβετε Φῶς", δὲν μεταδίδει ἁπλῶς μιὰ φλόγα κεριοῦ... Μεταδίδει τὴν ἴδια τή Ζωή!»
Μέσα ἀπὸ τὸ ἐμβληματικό του βιβλίο «Ἐμπειρίες κατὰ τὴν Θεία Λειτουργία», ὁ π. Στέφανος μᾶς ἀποκαλύπτει τί συμβαίνει στὸ πνευματικὸ ἐπίπεδο ἐκείνη τὴν ἁγία νύχτα:
Πολλοὶ εὐλαβεῖς λειτουργοὶ καὶ ἁπλοῖ πιστοὶ μὲ καθαρὴ καρδιά, ἀξιώθηκαν νὰ δοῦν το φῶς πάνω στὴν Ἁγία Τράπεζα νὰ ἀλλάζει. Γίνεται ἕνα ἀπόκοσμο, γαλαζωπὸ ἢ λευκοπύρινο φῶς ποὺ δὲν κάνει σκιές, δὲν καίει, ἀλλὰ «δροσίζει» καὶ πλημμυρίζει τὴν ψυχὴ μὲ μιὰ ἀνέκφραστη εἰρήνη.
Ὁ π. Στέφανος διηγεῖται τὴν ἱστορία ἑνὸς ταπεινοῦ ἀνθρώπου ποὺ ἔβλεπε τὸ Ἄκτιστο Φῶς νὰ ἐκτοξεύεται ἀπὸ τὴν λαμπάδα τοῦ ἱερέα καὶ νὰ ἀκουμπᾶ τὰ μέτωπα τῶν πιστῶν. Ὅμως, σὲ ὅσους κρατοῦσαν μέσα τους κακία, μῖσος ἢ ἐγωισμό, τὸ Φῶς «γλιστροῦσε» καὶ ἔφευγε, μένοντας μόνο ὡς μιὰ ἁπλῆ φλόγα ἐξωτερικα
Γιὰ τὸν π. Στέφανο, τὸ ζητούμενο δὲν εἶναι νὰ δοῦμε το Φῶς μὲ τὰ μάτια μας, ἀλλὰ νὰ γίνει «ἀλλοίωση» μέσα μας. Ἂν βγοῦμε ἀπὸ τὴν ἐκκλησία καὶ ἀγαπᾶμε ἀκόμα... καὶ τοὺς ἐχθρούς μας, τότε ἡ Ἀνάσταση ἔχει συντελεστεῖ στὴν καρδιά μας!
Τὸ μήνυμα εἶναι σαφές - Μὴν ἀφήσετε τὸ Πάσχα νὰ περάσει μόνο μὲ τὸ ἀρνὶ καὶ τὴ μαγειρίτσα. Αὐτὰ εἶναι γιὰ τὸ σῶμα. Τὸ Πάσχα εἶναι γιὰ νὰ ἀναστηθεῖ ἡ ἐλπίδα καὶ ἡ ἀγάπη μέσα μας.
«Χριστὸς Ἀνέστη! Ἡ χαρά μας εἶναι ὁ Ἀναστὰς Κύριος!»
«Ἂν μπορούσαμε νὰ δοῦμε τί συμβαίνει τὸ βράδυ τῆς Ἀναστάσεως, θὰ πέφταμε κάτω ἀπὸ τὴ λάμψη. Ὁ Χριστὸς βγαίνει ἀπὸ τὸν τάφο ὄχι μόνο γιὰ τὸν Ἑαυτό Του, ἀλλὰ γιὰ νὰ βγάλει ἐμᾶς ἀπὸ τοὺς τάφους τῶν παθῶν μας.
Μέσα ἀπὸ τὸ ἐμβληματικό του βιβλίο «Ἐμπειρίες κατὰ τὴν Θεία Λειτουργία», ὁ π. Στέφανος μᾶς ἀποκαλύπτει τί συμβαίνει στὸ πνευματικὸ ἐπίπεδο ἐκείνη τὴν ἁγία νύχτα:
Πολλοὶ εὐλαβεῖς λειτουργοὶ καὶ ἁπλοῖ πιστοὶ μὲ καθαρὴ καρδιά, ἀξιώθηκαν νὰ δοῦν το φῶς πάνω στὴν Ἁγία Τράπεζα νὰ ἀλλάζει. Γίνεται ἕνα ἀπόκοσμο, γαλαζωπὸ ἢ λευκοπύρινο φῶς ποὺ δὲν κάνει σκιές, δὲν καίει, ἀλλὰ «δροσίζει» καὶ πλημμυρίζει τὴν ψυχὴ μὲ μιὰ ἀνέκφραστη εἰρήνη.
Ὁ π. Στέφανος διηγεῖται τὴν ἱστορία ἑνὸς ταπεινοῦ ἀνθρώπου ποὺ ἔβλεπε τὸ Ἄκτιστο Φῶς νὰ ἐκτοξεύεται ἀπὸ τὴν λαμπάδα τοῦ ἱερέα καὶ νὰ ἀκουμπᾶ τὰ μέτωπα τῶν πιστῶν. Ὅμως, σὲ ὅσους κρατοῦσαν μέσα τους κακία, μῖσος ἢ ἐγωισμό, τὸ Φῶς «γλιστροῦσε» καὶ ἔφευγε, μένοντας μόνο ὡς μιὰ ἁπλῆ φλόγα ἐξωτερικα
Γιὰ τὸν π. Στέφανο, τὸ ζητούμενο δὲν εἶναι νὰ δοῦμε το Φῶς μὲ τὰ μάτια μας, ἀλλὰ νὰ γίνει «ἀλλοίωση» μέσα μας. Ἂν βγοῦμε ἀπὸ τὴν ἐκκλησία καὶ ἀγαπᾶμε ἀκόμα... καὶ τοὺς ἐχθρούς μας, τότε ἡ Ἀνάσταση ἔχει συντελεστεῖ στὴν καρδιά μας!
Τὸ μήνυμα εἶναι σαφές - Μὴν ἀφήσετε τὸ Πάσχα νὰ περάσει μόνο μὲ τὸ ἀρνὶ καὶ τὴ μαγειρίτσα. Αὐτὰ εἶναι γιὰ τὸ σῶμα. Τὸ Πάσχα εἶναι γιὰ νὰ ἀναστηθεῖ ἡ ἐλπίδα καὶ ἡ ἀγάπη μέσα μας.
«Χριστὸς Ἀνέστη! Ἡ χαρά μας εἶναι ὁ Ἀναστὰς Κύριος!»
«Ἂν μπορούσαμε νὰ δοῦμε τί συμβαίνει τὸ βράδυ τῆς Ἀναστάσεως, θὰ πέφταμε κάτω ἀπὸ τὴ λάμψη. Ὁ Χριστὸς βγαίνει ἀπὸ τὸν τάφο ὄχι μόνο γιὰ τὸν Ἑαυτό Του, ἀλλὰ γιὰ νὰ βγάλει ἐμᾶς ἀπὸ τοὺς τάφους τῶν παθῶν μας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου