Ἡμέρα; τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας

Δὲν μπορῶ νὰ καταλάβω τί θὰ πεῖ ἡμέρα τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας! Γιὰ μία γλῶσσα μὲ τέτοια παράδοση καὶ τέτοια κείμενα, ὅπως ἡ δική μας, κάθε μέρα εἶναι γιορτή, θαρρῶ ἔχει γράψει, περίπου μὲ αὐτὰ τὰ λόγια κάποιος ποὺ δὲν τὴν εἶχε ὡς μητρική... Μὲ αὐτὲς τὶς σκέψεις μοῦ ἦρθαν κάποιοι στίχοι κατὰ νοῦ...

• "αἰὲν ἀριστεύειν καὶ ὑπείροχον ἔμμεναι ἄλλων".
• "καὶ τὸ εὔδαιμον τὸ ἐλεύθερον, τὸ δ᾽ ἐλεύθερον τὸ εὔψυχον.
• "Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγος, καὶ ὁ Λόγος ἦν πρὸς τὸν Θεόν, καὶ Θεὸς ἦν ὁ Λόγος".
• "Ἡ Ρωμανία κι ἄν πέρασε ἀνθεῖ καί φέρει κι ἄλλο".
• "χαῖρε, ὦ χαῖρε, Ἐλευθεριά!"
• "Λευτεριά, λευτεριά θὰ σ’ ἀγοράσουν"…

Καὶ σκέφτομαι... ἕξι μόνον στίχοι... καὶ πόσα ἀπὸ τὰ σημαντικά, ποὺ σκέφθηκε... καὶ εἶπε ποτὲ ὁ ἄνθρωπος, λείπουν; 

 

Χαράλαμπος Μηνάογλου