✟ Μακαριστοῦ Μητροπολίτου Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας κυροῦ Κοσμᾶ
«Συγχωρήστε με, δὲν θέλω νὰ μιλῶ ποτέ γιὰ τὶς προσωπικές μου στιγμές. Ἀφοῦ ὅμως μοῦ ζητήθηκε νὰ ἀναφέρω προσωπικὲς μου ἐμπειρίες ἀπὸ τὴν ἐπικοινωνία μου μὲ τὸν ἅγιο Παΐσιο, θὰ ἀναφέρω ἀπλὰ μερικὰ γεγονότα, μόνο καὶ μόνο γιὰ νὰ ὠφελήσουν ὅλους μας [...]
Νέος ἱερεὺς πλησίασα τὸ Ἱερὸ κελλί τοῦ Τιμίου Σταυροῦ τῆς Καψάλας τοῦ Ἁγίου Ὄρους, ὅπου ἀσκοῦνταν ὁ π. Παΐσιος, πρὶν ἐγκαταβιώσῃ στὴν Παναγούδα. Πολὺ φόβο πήγαινα γιὰ νὰ τὸν γνωρίσω, ἀλλὰ καὶ γιὰ νὰ ἐναποθέσω τὰ προβλήματά μου. Ἔπλαθα μέσα μου μία εἰκόνα ἐπισήμου μοναχοῦ, ὁ ὁποῖος θὰ μᾶς ἐντυπωσίαζε καὶ θὰ μᾶς ἐδίδασκε.
Ὅταν εἰσήλθαμε στὸ κελλί καὶ μᾶς ὑποδέχθηκε ὁ ἅγιος Παΐσιος, ἀντικρύσαμε ὄχι ἕναν ἐπιβλητικὸ μοναχό, ἀλλὰ ἕναν ἁπλό, ταπεινό, εὐπρεπισμένο βέβαια, ἀλλὰ φτωχὰ ντυμένο μοναχό, ὁ ὁποῖος ἔλαμπε ἀπὸ χάρη Θεοῦ, σκόρπιζε... ἀγάπη, εἶχε λόγο ἁλατισμένο καὶ πνευματοφόρο. Μᾶς ὑποδέχθηκε μὲ ἀνοικτὴ τὴν πνευματικὴ του ἀγκαλιὰ καὶ μᾶς ἀνέπαυσε.
Πρώτη ἐπίσκεψή μας καὶ στὴν ἐπικοινωνία μας εἴδαμε νὰ ἐπαληθεύονται ὅλα ἐκεῖνα τὰ πολλὰ ποὺ εἴχαμε ἀκούσει. Ἐκεῖ στὴν αὐλὴ τοῦ κελλιοῦ εἴδαμε ἕναν χῶρο καλυμμένο ἀπὸ δενδρολίβανο. «Ἐδῶ εἶναι ὁ τάφος τοῦ γέροντός μου, τοῦ π. Τύχωνος τοῦ Ρώσου», μᾶς εἶπε. Ὄντως ὁ π. Τύχων ἦταν ἅγιος ἱερομόναχος.
Νέος ἱερεὺς πλησίασα τὸ Ἱερὸ κελλί τοῦ Τιμίου Σταυροῦ τῆς Καψάλας τοῦ Ἁγίου Ὄρους, ὅπου ἀσκοῦνταν ὁ π. Παΐσιος, πρὶν ἐγκαταβιώσῃ στὴν Παναγούδα. Πολὺ φόβο πήγαινα γιὰ νὰ τὸν γνωρίσω, ἀλλὰ καὶ γιὰ νὰ ἐναποθέσω τὰ προβλήματά μου. Ἔπλαθα μέσα μου μία εἰκόνα ἐπισήμου μοναχοῦ, ὁ ὁποῖος θὰ μᾶς ἐντυπωσίαζε καὶ θὰ μᾶς ἐδίδασκε.
Ὅταν εἰσήλθαμε στὸ κελλί καὶ μᾶς ὑποδέχθηκε ὁ ἅγιος Παΐσιος, ἀντικρύσαμε ὄχι ἕναν ἐπιβλητικὸ μοναχό, ἀλλὰ ἕναν ἁπλό, ταπεινό, εὐπρεπισμένο βέβαια, ἀλλὰ φτωχὰ ντυμένο μοναχό, ὁ ὁποῖος ἔλαμπε ἀπὸ χάρη Θεοῦ, σκόρπιζε... ἀγάπη, εἶχε λόγο ἁλατισμένο καὶ πνευματοφόρο. Μᾶς ὑποδέχθηκε μὲ ἀνοικτὴ τὴν πνευματικὴ του ἀγκαλιὰ καὶ μᾶς ἀνέπαυσε.
Πρώτη ἐπίσκεψή μας καὶ στὴν ἐπικοινωνία μας εἴδαμε νὰ ἐπαληθεύονται ὅλα ἐκεῖνα τὰ πολλὰ ποὺ εἴχαμε ἀκούσει. Ἐκεῖ στὴν αὐλὴ τοῦ κελλιοῦ εἴδαμε ἕναν χῶρο καλυμμένο ἀπὸ δενδρολίβανο. «Ἐδῶ εἶναι ὁ τάφος τοῦ γέροντός μου, τοῦ π. Τύχωνος τοῦ Ρώσου», μᾶς εἶπε. Ὄντως ὁ π. Τύχων ἦταν ἅγιος ἱερομόναχος.
Γέροντά του τὸν π. Τύχωνα, ἀργότερα, μοῦ ἀποκάλυψε ὁ ἅγιος.
Ὅταν λειτουργοῦσε ὁ π. Τύχων στὸ παρεκκλήσιο τοῦ κελλιοῦ, ἐγὼ ἔψαλλα. Ὅταν ἡ Θεία Λειτουργία ἔφθανε στὸ Χερουβικό, μοῦ ἔλεγε ὁ π. Τύχων νὰ βγῶ ἔξω στὸ διάδρομο. Ἐγὼ ὅμως, ἀπὸ περιέργεια, προσπαθοῦσα κρυφὰ νὰ δῶ τί ἔκανε ὁ παπα-Τύχων. Τότε ἔβλεπα τὸν γέροντα νὰ ὑπερίπταται τοῦ ἐδάφους, νὰ ὑψώνει τὰ χέρια του στὸν οὐρανὸ καὶ νὰ λέει: «ἐλάτε Χερουβεὶμ, ἐλάτε Σεραφεὶμ».
Ὑψηλὲς, φοβερὲς καταστάσεις, τὶς ὁποῖες ἐμεῖς θεωροῦμε ὡς φανταστικές. Ὅμως εἶναι ἀληθινές. Φανερώνουν τὸ μεγαλείο τῆς Θείας Λειτουργίας καὶ καλοῦν ὅλους ἐμᾶς νὰ ἀγαπήσουμε τὴ Θεία Λειτουργία καὶ νὰ ἐκκλησιαζόμαστε τακτικὰ καὶ συνειδητά...»
Προσωπικὲς ἐμπειρίες ἀπὸ τὴ γνωριμία μου μὲ τὸν Ἅγιο Παΐσιο τὸν Ἁγιορείτη.
Ἀποσπάσματα ἀπὸ τὴν εἰσήγηση τοῦ μακαριστοῦ Μητροπολίτου Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας κυροῦ Κοσμᾶ στὴν ἐκδήλωση τοῦ συλλόγου «Ἑνωμένη Ρωμιοσύνη» στὸ Παπαστράτειο Μέγαρο τῆς Γυμναστικῆς Ἑταιρείας Ἀγρινίου.
Πηγή: Περιοδικόν «Συν-Ὁδοιπορία Ἀγάπης», τεῦχος 7ον, Ἰανουάριος – Ἰούνιος 2022, σελ. 11–16.
Ὑψηλὲς, φοβερὲς καταστάσεις, τὶς ὁποῖες ἐμεῖς θεωροῦμε ὡς φανταστικές. Ὅμως εἶναι ἀληθινές. Φανερώνουν τὸ μεγαλείο τῆς Θείας Λειτουργίας καὶ καλοῦν ὅλους ἐμᾶς νὰ ἀγαπήσουμε τὴ Θεία Λειτουργία καὶ νὰ ἐκκλησιαζόμαστε τακτικὰ καὶ συνειδητά...»
Προσωπικὲς ἐμπειρίες ἀπὸ τὴ γνωριμία μου μὲ τὸν Ἅγιο Παΐσιο τὸν Ἁγιορείτη.
Ἀποσπάσματα ἀπὸ τὴν εἰσήγηση τοῦ μακαριστοῦ Μητροπολίτου Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας κυροῦ Κοσμᾶ στὴν ἐκδήλωση τοῦ συλλόγου «Ἑνωμένη Ρωμιοσύνη» στὸ Παπαστράτειο Μέγαρο τῆς Γυμναστικῆς Ἑταιρείας Ἀγρινίου.
Πηγή: Περιοδικόν «Συν-Ὁδοιπορία Ἀγάπης», τεῦχος 7ον, Ἰανουάριος – Ἰούνιος 2022, σελ. 11–16.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου