Ὁ Ἅγιος Χαράλαμπος ἔζησε τὸν 2ο αἰῶνα μ.Χ. στὴν Μαγνησία τῆς Μικρᾶς Ἀσίας. Ὑπηρέτησε ὡς ἱερέας καὶ διακρίθηκε γιὰ τὸν ζῆλο του στὴν διδασκαλία τοῦ Εὐαγγελίου.
Τὸ ἐντυπωσιακὸ στοιχεῖο τῆς βιογραφίας του εἶναι ἡ ἡλικία του: ὅταν συνελήφθη ἀπὸ τὸν ἔπαρχο Λουκιανὸ κατὰ τὴν διάρκεια τῶν διωγμῶν τοῦ αὐτοκράτορος Σεπτίμιου Σεβήρου, ἦταν ἤδη 113 ἐτῶν. Παρὰ τὸ βαθὺ γῆρας του, ὑπέμεινε μὲ ἀπίστευτη καρτερία φρικτὰ βασανιστήρια. Λέγεται ὅτι τὴν ὥρα ποὺ οἱ δήμιοι τοῦ ἔγδερναν τὸ σῶμα, ἐκεῖνος τοὺς εὐχαριστοῦσε λέγοντας:
«Σᾶς εὐχαριστῶ, ἀδελφοί μου, διότι ξύνετε τὸ παλαιό μου σῶμα καὶ ἀνακαινίζετε τὴν ψυχή μου».
Ἡ σύνδεση τοῦ Ἁγίου μὲ τὴν θεραπεία τῶν ἐπιδημιῶν προκύπτει ἀπὸ τὴν παράδοση καὶ τὰ πολυάριθμα θαύματα ποὺ τοῦ ἀποδίδονται. Σὲ παλαιότερες ἐποχές, ὅταν ἡ πανούκλα καὶ ἡ χολέρα μάστιζαν τὴν Ἑλλάδα, οἱ πιστοὶ... κατέφευγαν στὸν Ἅγιο Χαράλαμπο.
Στὴν εἰκονογραφία, συχνὰ ἀπεικονίζεται ὡς ἕνας σεβάσμιος γέροντας μὲ μακριὰ λευκὴ γενειάδα, ἐνῷ σὲ ὁρισμένες λαϊκὲς εἰκόνες τὸν βλέπουμε νὰ ποδοπατᾶ μιὰ δαιμονικὴ μορφὴ ποὺ συμβολίζει τὴν πανώλη (πανούκλα).
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου