ΑΞΙΟΣΗΜΕΙΩΤΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

30 Ιουλ 2015

Πᾶρθεν ἡ Ρωμανία

Ἕναν πουλίν, καλὸν πουλὶν ἐβγαῖν' ἀπὸ τὴν Πόλην·
οὐδὲ στ' ἀμπέλια κόνεψεν οὐδὲ στὰ περιβόλια,
ἐπῆγεν καὶ-ν ἐκόνεψεν ἅ σου Ἠλὶ' τὸν κάστρον.
Ἐσεῖξεν τ' ἕναν τὸ φτερὸν σὸ αἷμα βουτεμένον,
ἐσεῖξεν τ' ἄλλο τὸ φτερόν, χαρτὶν ἔχει γραμμένον,
Ἀτὸ κανεὶς κι ἀνέγνωσεν, οὐδ' ὁ μητροπολίτης·
ἕναν παιδίν, καλὸν παιδίν, ἔρχεται κι ἀναγνώθει.
Σίτ' ἀναγνὼθ' σίτε κλαίγει, σίτε κρούει τὴν καρδίαν.
"Ἀλὶ ἐμᾶς καὶ βάι ἐμᾶς, πᾶρθεν ἡ Ρωμανία!"
Μοιρολογοῦν τὰ ἐκκλησιᾶς, κλαῖγνε τὰ μοναστήρια
κι ὁ Γιάννες ὁ Χρυσόστομον κλαίει, δερνοκοπιέται,
-Μὴ κλαῖς, μὴ κλαῖς Ἀϊ-Γιάννε μου, καὶ δερνοκοπισκᾶσαι
-Ἡ Ρωμανία πέρασε, ἡ Ρωμανία 'πάρθεν.
-Ἡ Ρωμανία κι ἂν περασεν, ἀνθεῖ καὶ φέρει κι ἄλλο.

(Δημοτικὸ τραγούδι τοῦ Πόντου)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ΚΑΝΤΕ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΤΟΥ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ ΜΑΣ.