Δύο Ἅγιοι ἐπίκαιροι, δύο φωτεινά παραδείγματα πρός μίμηση γιά ὅλους τούς Ὀρθοδόξους Χριστιανούς, καί ἰδιαιτέρως γιά τούς Πατριάρχες καί τούς Ἐπισκόπους μας

Στίς 25 τοῦ μηνός Φεβρουαρίου ἡ Ἐκκλησία μας τιμᾶ τήν μνήμη δύο μεγάλων ἁγίων: τοῦ ἁγίου Ταρασίου, Ἀρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως καί τοῦ ἁγίου ἱερομάρτυρος Ρηγίνου, ἐπισκόπου Σκοπέλου.
Ὁ πρῶτος, ὁ ἅγιος Ταράσιος, διακρίθηκε γιά τούς ἀγῶνες του ἐναντίον τῆς αἱρέσεως τῆς εἰκονομαχίας, καί ὡς πατριάρχης Κωνσταντινουπόλως πρωτοστάτησε τό 783 στήν συγκρότηση τῆς 7ης Οἰκουμενικῆς Συνόδου, κατά τήν ὁποία καταδικάσθηκε ἡ εἰκονομαχία, ἀναθεματίστηκαν οἱ εἰκονομάχοι καί ἐπανῆλθε στήν Ἐκκλησία ἡ σεπτή παράδοση τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων καί τῶν προηγουμένων Οἰκουμενικῶν Συνόδων.
Ὁ ἄγιος Ταράσιος ἐκυβέρνησε τήν Ἐκκλησία τοῦ Θεοῦ εἴκοσι δύο χρόνια. Στό συναξάρι τονίζεται ἰδιαιτέρως ἡ ἀγάπη του στόν μοναχισμό καί τό ἐνδιαφέρον... του γιά τούς πτωχούς καί ἀνήμπορους. Ἐκοιμήθη έν εἰρήνῃ.
Ὁ δεύτερος, ὁ ἅγιος ἱερομάρτυς Ρηγῖνος, καταγόταν ἀπό τήν Λειβαδιά· τέκνο χριστιανῶν γονέων καί ἐξόχως ἐνάρετος. Ὁ βίος του θά λέγαμε ὅτι εἶναι παράλληλος μέ τόν βίο τοῦ ἁγίου Ταρασίου, διότι καί αὐτός ὁ μακάριος, ὡς ἐπίσκοπος Σκοπέλου, συμμετέχοντας τό 347 στήν ἐν Σαρδικῇ Σύνοδο, ἔδωσε σκληρές μάχες ἐναντίον τῶν αἱρέσων. Στήν Σύνοδο ἐκείνη, μέ θάρρος καί λόγο δυνατό, κατατρόπωσε τούς Ἀρειανούς καί ἀποστόμωσε τούς ἐχθρούς τοῦ ὁμοουσίου, τούς Εὐσεβιανούς.
Μετ’ ὀλίγον, σέ διωγμό πού κινήθηκε ἐναντίον τῶν χριστιανῶν συνελήφθη, ὑπέστη βασανιστήρια πολλά καί στό τέλος δι’ ἀποκεφαλισμοῦ ἔλαβε τόν στέφανο τοῦ μαρτυρίου.
Σήμερα, πού ἡ παναίρεση τοῦ οἰκουμενισμοῦ (δηλαδή ὅλες οἰ αἱρέσεις σέ μιά...) κάνει θραύση, πόσο ἐπίκαιροι γίνονται αὐτοί οἱ ἅγιοι, ἀλλά καί πόσο ὀφείλουμε νά ἐντείνουμε τίς προσευχές μας στόν Κύριο τῆς Δόξης, ὥστε νά μή μᾶς ἀφήσει ὀρφανούς ἀπό τέτοια πνευματικά Ἐκκλησιατικά ἀναστήματα.


Ἐπιμέλεια κειμένου
Φώτιος Μιχαήλ, ἰατρός
25.2.2026